[END]YOU'RE MY SHIFTY POISON "รักวุ่นวายพี่ชายกะล่อน"

ตอนที่ 16 : ♪ CHAPTER 09 ♫ #ยัยหนูน้อยโดนรุก(?) [Loading...50 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,119
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 165 ครั้ง
    2 พ.ค. 61






CHAPTER 09

#ยัยหนูน้อยโดนรุก(?)


ให้ตายสิหัวใจ ทำไมถึงได้อ่อนไหวง่ายขนาดนี้กันนะ

-ลิลลา-


หลังจากที่ฉันเลือกทิ้งขุนทัพแล้วขึ้นรถกลับกับแอร์บัส ฉันก็นั่งเงียบมาตลอดทาง ภายในใจสับสนหลายอย่าง ทั้งการกระทำแปลกๆ ของขุนทัพและการยุ่งวุ่นวายจนเกินไปของแอร์บัส ผู้ชายสองคนนี้กำลังทำให้ฉันคิดไม่ตก


“ตกลงเธอคบกับไอ้ขุนทัพอยู่หรือเปล่า” จู่ๆ แอร์บัสพูดทำลายความเงียบขึ้น ฉันหันมองหน้าเขานิ่ง ไม่เข้าใจว่าเขาต้องการอะไรจากคำถามนั้นกันแน่


“ฉันก็บอกไปแล้วไงว่าเราเป็นแค่เพื่อนกัน”


“เพื่อน?”


“ใช่ เฮียต้องการคำตอบแบบไหนกันแน่”


คราวนี้ฉันจ้องตาเขาจริงจัง แอร์บัสทำตัวแปลกๆ ไปแล้วนะ อยู่ๆ จะมาสนใจอะไรเรื่องของฉันนักหนา เขาควรจะสนใจเรื่องโบอิ้งสิ เอ๊ะ หรือเขากำลังจับผิดฉันเพื่อโยงไปเรื่องของโบอิ้งด้วย


“ก็ไม่มีอะไร แค่ถามไปงั้นแหละ”


ฉันดึงสายตากลับมามองนอกรถเหมือนเดิม ไม่ค่อยชินกับบรรยากาศแบบนี้เท่าไหร่ ปกติเราไม่ได้สนิทกันถึงขั้นไปรับไปส่งหรือมานั่งพูดคุยอะไรกันแบบนี้อยู่แล้วน่ะนะ พูดเลยว่าไม่ชิน ชีวิตฉันวันๆ นอกจากเรียนกับทำงานพาร์ทไทม์แล้วก็แทบไม่ได้สุงสิงกับใครเลยด้วยซ้ำ


“แล้วเรื่องเธอกับน้องชายเป็นยังไงบ้างล่ะ เคลียร์กันหรือยัง”


เอ๊ะ ทำไมเขาถามถึงเรื่องนี้นะ


“เฮียรู้เรื่องนี้ได้ยังไง?” ฉันส่งสายตาคาดคั้นไปทางเขา แอร์บัสชะลอความเร็วรถลงก่อนจะเข้าจอดชิดขอบทางแล้วหันมาสบตากับฉัน สายตาเขาจริงจังแปลกๆ


“นี่อย่าบอกนะว่าเธอจำเรื่องคืนนั้นไม่ได้?”


เรื่องคืนนั้น เขาพูดถึงเรื่องคืนนั้นอีกแล้ว?


“ทำหน้าแบบนี้จำไม่ได้จริงๆ สินะ เหอะ!” แอร์บัสดูหัวเสียนิดๆ เขาถอนหายใจแรงๆ แล้วหันกลับไปขับรถต่อ ฉันมองเขาอย่างไม่เข้าใจ เขากำลังพูดถึงเรื่องอะไรทำไมไม่อธิบายให้มันจบๆ ไปล่ะ


“เฮียจะพาฉันไปไหน นี่มันไม่ใช่ทางกลับอพาร์ทเม้นฉันนี่” ฉันจับคอนโทรลหน้ารถพลางมองตามเส้นทางที่เพิ่งถูกเลี้ยวไปอีกฝั่งด้วยความตื่นตกใจ จู่ๆ แอร์บัสก็พาเลี้ยวออกนอกเส้นทาง แถมตอนนี้ก็ดึกมากแล้วด้วย ไม่ให้ตกใจจะได้เหรอ!


 

สิบนาทีต่อมา


ฉันถูกคนเอาแต่ใจขับรถพามาที่สวนสาธารณะแห่งหนึ่งริมฝั่งแม่น้ำ ที่นี่เป็นสวนที่อยู่ใต้สะพานแขวนขนาดใหญ่ ดูรมย์รื่นและเงียบสงบมากในยามราตรี ฉันนั่งมองแสงไฟระยิบระยับที่ประดับประดาบนสะพานแขวนด้วยความตื่นตาตื่นใจ มันสวยมาก ยิ่งแสงไฟพวกนั้นสะท้อนกับพื้นน้ำดำสนิทมันก็ยิ่งส่องประกายราวกับดวงดาวกลางเมืองใหญ่


อ่า ที่นี่ให้ความรู้สึกสงบอย่างบอกไม่ถูกแฮะ


“อ๊ะ!” ฉันอุทานออกมาเบาๆ พลางยกมือขึ้นจับข้างแก้มตัวเองเมื่อถูกความเย็นบางอย่างสัมผัส มันคือกระป๋องน้ำอัดลมเย็นๆ จากมือของผู้ชายเจ้าเล่ห์นั่นเอง


“รับไปสิ”


ฉันรับกระป๋องน้ำที่ถูกเปิดแล้วมาถือเอาไว้ รู้สึกไม่ชอบใจนิดๆ ที่โดนเขาแกล้งอีกแล้ว


“เฮียพาฉันมาที่นี่ทำไม นี่มันดึกมากแล้วนะ พรุ่งนี้ฉันมีสอนพิเศษด้วย” พูดไป จิบน้ำอัดลมเย็นๆ ไป ในใจครุ่นคิดถึงการเรียนการสอนในวันพรุ่งนี้ของนาวีที่ฉันยังไม่ได้จัดเตรียมเลยสักนิด


“พามาระลึกชาติมั้ง”


“อะ อะไรของเฮียเนี้ย ช่วยพูดให้ฉันเข้าใจง่ายๆ หน่อยจะได้ไหมคะ” ฉันหันไปทำหน้าบึ้งใส่แอร์บัส เขานี่มันกวนประสาทสุดๆ ไปเลย


“ก็เธอจำเรื่องคืนนั้นไม่ได้ไม่ใช่หรือไง เฮียก็เลยพามาที่เงียบๆ เพื่อระลึกความทรงจำสักหน่อย” เขาพูดด้วยน้ำเสียงสบายๆ พลางเอนหลังพิงเก้าอี้ ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ ฉันกับแอร์บัสสนิทกันถึงขั้นนั่งใกล้กันได้อย่างสบายใจแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ


“ถ้าเฮียหมายถึงคืนที่ฉันพบกับซิลเลอร์หน้าลิฟต์นั่นฉันก็จำได้แค่ลางๆ” ฉันบอกไปตามความรู้สึก สายตาทอดมองแม่น้ำยามราตรี “จำได้แค่ว่าคืนนั้นฉันร้องไห้หนักมาก ขนาดตื่นมายังตาบวมอยู่เลย”


“งั้นเหรอ แล้วจำได้หรือเปล่าว่าขึ้นห้องไปได้ยังไง?”


“เอ๊ะ” ฉันหันกลับมาสบตากับดวงตาคมแสนเจ้าเล่ห์ ใบหน้าหล่อๆ ของเขาอยู่ใกล้ฉันมาก ทำสมองพร่าเบลอไปชั่วขณะ


“นึกดีๆ สิลิลลา” เสียงกระซิบแผ่วเบาและแววตาอบอุ่นอ่อนโยนของเขาทำให้ภาพในความทรงจำของฉันค่อยๆ ฉายชัดขึ้นมาทีละนิด


 

พรึ่บ!


ปรี๊ดดดดดดดด!


เอี๊ยดดดดดดดดดด!


เสียงบีบแตรรถดังสนั่นพร้อมกับเสียงเบรกผุดเข้ามาในหัว แสงไฟจากรถคันนั้นที่กำลังพุ่งมาทางฉันปรากฏเด่นชัดขึ้นพร้อมกับความอบอุ่นบางอย่างโอบรอบกายของฉันเอาไว้ ฉันได้ยินเสียงหัวใจและเสียงลมหายใจของเขา


ปลอดภัยแล้วนะ ลิลลา


นั่นคือเสียง ของแอร์บัสอย่างนั้นสินะ


#Loading...25%


“เฮียเป็นคน ช่วยฉันเอาไว้เหรอคะ” 


ฉันสบตากับเขาอย่างจริงจัง ตอนนี้ฉันจำเรื่องคืนนั้นได้หมดแล้ว ไม่คิดเหมือนกันว่าฉันจะลืมเรื่องสำคัญแบบนั้นไปได้ มันอาจจะเป็นเพราะฉันกำลังเสียใจเรื่องซิลเลอร์อย่างหนัก แถมยังเกือบจะถูกรถชนแบบนั้น ฉันเลยช๊อคจนสลบไป พอตื่นขึ้นมาถึงจำอะไรไม่ได้แบบนี้


“จะว่าอย่างนั้นก็ได้ เฮียเสียใจนะที่เธอลืม” แอร์บัสพูดหน้าเศร้าๆ แวบหนึ่งทำฉันรู้สึกผิดมาก แต่ก็เพียงแวบเดียวเท่านั้นก่อนเขาจะเปลี่ยนสีหน้ากลับมายิ้มเจ้าเล่ห์เหมือนเดิม “ล้อเล่นน่า เฮียก็แค่อยากจะทวงหนี้บุญคุณจากเธอเท่านั้นแหละ”


ให้ตายสิที่เขาอยากจะรื้อฟื้นความทรงจำเรื่องคืนนั้นขึ้นมาเป็นเพราะต้องการจะทวงบุญคุณฉันงั้นเหรอ จะร้ายกาจเกินไปแล้วนะผู้ชายคนนี้


“ถ้าอย่างนั้น คนที่พาฉันขึ้นมานอนบนห้องก็คือเฮียบัสงั้นเหรอคะ” ฉันถามถึงเรื่องสำคัญอีกเรื่อง


“อ่าหะ เธอตัวเบามากเลยนะยัยหนูน้อย หัดกินข้าวให้มันเยอะๆ หน่อยไม่ได้หรือไง ผอมแห้งจะตายอยู่ล่ะ”


อะ อะไรกันเล่า เขาเป็นคนอุ้มฉันขึ้นมานอนบนห้องจริงๆ น่ะเหรอ งั้นก็หมายความว่าคืนนั้นเขาอยู่ในห้องกับฉันสองต่อสองน่ะสิ


“นี่กำลังคิดลึกอะไรกับเฮียอยู่ป่ะเนี้ย หน้าแดงเชียวนะ หึๆ”


“อ๊ะ เปล่าสักหน่อย ฉันไม่ได้คิดอะไรเลยนะ” ฉันรีบปฏิเสธเสียงแข็ง แอร์บัสหัวเราะหึๆ ในลำคอไม่หยุด เขาคิดจะแกล้งฉันใช่ไหมเนี้ย!


แต่ก็นะ เรื่องที่เกิดขึ้นมันทำให้ฉันมีมุมมองเกี่ยวกับผู้ชายคนนี้เพิ่มขึ้น อย่างน้อยๆ เขาก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร แถมยังปกป้องฉันเอาไว้โดยไม่คำนึงถึงตัวเองสักนิด ถ้าหากคืนนั้นรถเบรกไม่ทัน เขาอาจจะเป็นคนที่รับความเจ็บปวดแทนฉันไปแล้ว


“ขอบคุณนะคะ


” จู่ๆ ฉันก็พูดทำลายความเงียบขึ้นมา แอร์บัสชะงักไปเล็กน้อยก่อนหันมามองกัน แต่ฉันไม่กล้ามองหน้าเขาเลย รู้สึกผิดที่ขอบคุณเขาช้าเกินไปด้วยซ้ำ


“มันอาจจะช้าไปหน่อย แต่ฉันอยากจะขอบคุณเฮียจริงๆ นะคะ เพราะฉันจำเรื่องคืนนั้นไม่ได้ ฉันก็เลย” คำพูดของฉันถูกขัดจังหวะด้วยปลายนิ้วเรียวที่เชยคางฉันขึ้น แอร์บัสจับปลายคางฉันแผ่วเบามาก เขาบังคับให้ฉันสบตากับดวงตาคมเข้ม


เป็นครั้งแรกที่ฉันสัมผัสได้ถึงความรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยจากดวงตาคู่นั้น มันสั่นหัวใจดวงน้อยอย่างบอกไม่ถูก ฉันที่ไม่เคยได้รับความรู้สึกแบบนั้นจากผู้ชายที่ไหนมาก่อนไม่ว่าจะเป็นพ่อหรือน้องชาย ได้แต่นั่งนิ่งงันอยู่อย่างนั้น


“เปลี่ยนจากคำขอบคุณเป็นจูบแทนได้ไหม”


เขารู้ตัวหรือเปล่าว่ากำลังพูดอะไรออกมาน่ะ แอร์บัสน่ะบ้าไปแล้วหรือไงกัน



“ไม่ตอบแปลว่าตกลงนะ อย่ามางอแงทีหลังแล้วกัน”


“อะ อื้อ” ฉันเปล่งเสียงออกมาเบาๆ เมื่อถูกริมฝีปากกรุ่นร้อนทาบทับลงมา ไม่คิดว่าแอร์บัสจะทำมันจริงๆ คิดว่าเขาแค่ล้อฉันเล่นเหมือนอย่างเคย หากทว่าใบหน้าหล่อแสนร้ายกลับก้มลงมาจูบฉันโดยไม่มีความลังเลสักนิด


ฝ่ามือหนาสอดใต้ท้ายทอยของฉัน เขากระชับใบหน้าฉันและปรับองศาให้แนบชิดมากยิ่งขึ้น รสสัมผัสร้อนรุ่มจากปลายลิ้นเผาพลาญสติฉันอย่างช้าๆ ในเวลานี้ฉันหลงลืมไปหมดแล้วทุกสิ่ง หัวสมองขาวโพลนและพร่าเบลอ ไร้เรี่ยวแรงจะต่อต้านใดๆ


“อื้ม” ริมฝีปากกรุ่นร้อนยังคงบดเบียดริมฝีปากบางอย่างช่ำชอง ความหวานล้ำละมุนละไมทำหัวใจดวงน้อยสั่นไหวจวนเจียนจะระเบิดออกมา เขามอบความอ่อนโยนกว่าครั้งไหนๆ ให้กับฉัน รสสัมผัสของเขาอ่อนหวานจนฉันแทบจะขาดใจ


นี่มันไม่ใช่เรื่องถูกต้อง ฉันรู้ แอร์บัสไม่ควรจูบฉัน ไม่ว่าจะก่อนหน้านี้หรือแม้แต่ตอนนี้ ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม เขาไม่ควรจูบฉัน เราไม่ควรมาอยู่ในจุดๆ นี้


แต่


ฉันไม่สามารถต้านทานเขาได้เลย แอร์บัสร้ายกาจเกินไป ผู้ชายคนนี้มีแรงดึงดูดบางอย่างที่เป็นอันตรายต่อหัวใจฉันมาก ทุกครั้งที่อยู่ใกล้เขา ฉันมักจะมีความรู้สึกแปลกๆ แล้วฉันจะต่อต้านเขาได้ยังไงกันล่ะ


ให้ตายสิหัวใจ ทำไมถึงได้อ่อนไหวง่ายขนาดนี้กันนะ


#Loading...50%

รักเรื่องนี้จิ้มเลย
 


TALK
งื้อออ มีความเคลิ้มระดับสิบ!
อย่าว่าแต่ยัยหนูน้อยเลย เป็นเราๆ ก็เคลิ้มคาม 55555
เฮียจูบละมุนมาก ใครลุ้นฉาก NC จากคู่นี้อยู่บ้าง
ใกล้เข้ามาแล้วนะ อิๆ ความฟินกำลังมาเยือน
อ่านแล้วคอมเม้นท์ด้วยน้าาาา
1 คอมเม้น 1 โหวตเป็นรางวัลให้นักเขียนนะคะ
E-Book วางจำหน่ายแล้วนะคะ
ราคาฟินๆ 259 บาท
 

SET

________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย+เข้ากลุ่มลับ]
.....................................................
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 165 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

913 ความคิดเห็น

  1. #748 0614626364 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 17:47
    ตายแล้ววว ลูกสาวเจ้เฮียนะเฮีย><
    #748
    0
  2. #515 love-novel-pp (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 12:04
    ขอบคุณค่ะ
    #515
    0
  3. #514 khawhom342 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 09:04
    ต่ออออ
    #514
    0
  4. #513 towarisa (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 08:20
    ยัยหนูลิลลาจะหลุมแอบัสซะแล้วล่ะมั่ืงเนี่ย
    #513
    0
  5. #512 PinKany44 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 18:19
    เฮียบัสทำหนูน้อยลิลลาอ่อนไหวซะแล้ว><
    #512
    0
  6. #511 PuyzZMeekaeW (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 18:03
    จ๊วฟฟฟฟฟฟ
    #511
    0
  7. #510 phonepailin_1111 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 17:47
    รอๆๆๆๆๆค่าาาาา
    #510
    0
  8. #509 towarisa (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 08:20
    รอคร่าาาาา
    #509
    0
  9. #508 towarisa (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 08:19
    รอคร่าาาาา
    #508
    0
  10. #507 towarisa (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 08:19
    รอคร่าาาาา
    #507
    0
  11. #506 towarisa (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 08:19
    รอคร่าาาาา
    #506
    0
  12. #505 PuyzZMeekaeW (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 00:23
    อะไรคะเฮียยยยยย
    #505
    0
  13. #504 yingnam (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 15:58
    รอๆๆๆๆๆๆๆ
    #504
    0
  14. #503 pa_nuch (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 00:30
    จำได้แล้สวววนะ
    #503
    0
  15. #502 PuyzZMeekaeW (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 22:23
    จำได้ยางงงงง
    #502
    0
  16. #501 towarisa (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 18:04
    อ๋อออออ ที่แท้ก็คืนนั้นเอง 
    #501
    0
  17. #500 love-novel-pp (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 17:15
    รอออออออออ
    #500
    0
  18. #499 pang047 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 17:01
    คืนนั้นนน เราก็คิดสักลึก
    #499
    0
  19. #498 PuyzZMeekaeW (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 01:48
    คืนไหนคะเฮียยยยย
    #498
    0
  20. #495 pa_nuch (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 01:28
    เจิมมมมมมม
    #495
    0
  21. #493 towarisa (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 18:46
    คืนนั้น มันคืนไหนนนนน
    #493
    0
  22. #492 phonepailin_1111 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 18:39
    คืนนั้นนไหนนน อุๆๆๆๆ รอค่าาๆๆ
    #492
    0