[END]YOU'RE MY SHIFTY POISON "รักวุ่นวายพี่ชายกะล่อน"

ตอนที่ 12 : ♪ CHAPTER 07 ♫ #ก็แค่ห่วง [Loading... 50 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,577
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 162 ครั้ง
    2 พ.ค. 61




 


CHAPTER 07

#ก็แค่ห่วง

ผมก็แค่เป็นห่วงยัยนั่นเฉยๆ ในฐานะพี่ชายเพื่อน

ผมไม่ได้คิดไรมากกว่านี้เลยจริงๆ นะ

-แอร์บัส-



หลายวันต่อมา


“ยัยลิล!


“หะ หะ?” เสียงตะโกนข้างหูปลุกฉันจากอาการเหม่อลอย โบอิ้งทำหน้ามุ้ยใส่ สายตาจับผิดจ้องมา “อะไร ทำไมมองแบบนั้น”


“แกนั่นแหละเป็นอะไรเนี้ย เหม่อแบบนี้มาหลายวันแล้วนะ มีเรื่องอะไรกังวลใจหรือเปล่าอ่ะ”


ฉันก้มหน้าก้มตาทำออเดอร์ให้ลูกค้าเพื่อเลี่ยงที่จะตอบคำถามเดิมๆ ของเพื่อนรักตลอดหลายวันที่ผ่านมา อย่างที่โบอิ้งบอกนั่นแหละ พักนี้ฉันไม่ค่อยมีสมาธิทำอะไรสักเท่าไหร่ เรียนก็ไม่ค่อยรู้เรื่อง ทำงานก็ผิดพลาดบ่อยๆ จนคนรอบข้างเริ่มเป็นห่วง โชคดีที่ช่วงนี้งานพากย์เสียงยังไม่มีบททำเสียงสยิวๆ นั่น ไม่อย่างนั้นฉันอาจทำให้พี่ภีมเสียงานอีกแน่ๆ


“ลิลลาฉันเป็นเพื่อนแกนะ แกมีอะไรก็บอกเล่าให้ฉันฟังบ้างสิ แกจะแบกโลกทั้งโลกไว้คนเดียวแบบนี้ไม่ได้นะ ฉันเป็นห่วงแกนะยัยบ้านี่” โบอิ้งยังคงไม่ล้มเลิกความตั้งใจ ดูเหมือนครั้งนี้ยัยนี่จะไม่ยอมปล่อยฉันง่ายๆ แน่ “ทำหน้าแบบนี้คงหนีไม่พ้นเรื่องซิลเลอร์สินะ”


มือที่กำลังทอดไก่ชะงักเล็กน้อย ไม่แปลกหรอกที่โบอิ้งจะเดาออก เพราะเรื่องที่มีอิทธิพลต่อชีวิตฉันขนาดนี้ก็มีแต่เรื่องของซิลเลอร์เท่านั้นแหละ


“เกิดอะไรขึ้นอีกละแก หมอนั่นติดต่อกลับมาแล้วเหรอ แกเจอกับน้องแกแล้วใช่ไหมอ่ะ”


ฉันถอนหายใจอย่างไม่คิดจะปิดบังอีกต่อไป เหนื่อยที่จะเก็บความรู้สึกแย่ๆ แบบนี้เอาไว้คนเดียวแล้วเหมือนกัน


“อือ วันก่อนซิลกลับมาที่ห้องน่ะ” ฉันเริ่มเล่าถึงเรื่องในวันนั้นให้โบอิ้งฟัง เล่าทุกอย่างยกเว้นในส่วนที่มีแอร์บัสร่วมอยู่ด้วย


“แย่จริงๆ เลยหมอนั่น! ทำไมถึงนิสัยเสียได้ขนาดนี้กันนะ!” หลังจากฟังเรื่องราวจนจบ โบอิ้งแสดงอาการโกรธเคืองทันที “แต่เป็นแบบนี้ก็ดี”


“ดียังไง” ฉันเงยหน้ามองเพื่อนรักด้วยความไม่เข้าใจ น้องชายฉันย้ายออกไปแบบนี้มันจะดีได้ยังไงกัน


“หมอนั่นไม่อยู่ก็ดีแล้วไง แกจะได้เลิกทำงานหนักเพื่อหาเงินมาจุนเจือครอบครัวสักที คราวนี้ก็จะได้พักบ้างอะไรบ้างแล้วนะลิล แกทำงานมานานเกินพอแล้วนะ ร่างกายจะแย่เอานะ”


จริงอยู่ การที่ฉันไม่ต้องหาเงินมาส่งเสียซิลเลอร์นั้นช่วยลดรายจ่ายของฉันลงไปมาก แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันต้องการ เพราะการที่ฉันยอมเหนื่อยทุกวันนี้ก็เพื่ออนาคตที่ดีของเราสองคน ถ้าหากไม่มีซิลเลอร์ แล้วสิ่งที่ฉันสู้อุตสาห์ทนทำมาทั้งหมดมันจะไปมีความหมายอะไรล่ะ


“เอาน่าๆ เลิกคิดมากเหอะแก หมอนั่นก็โตแล้ว อายุน้อยกว่าเราแค่ปีเดียวเองนะ แถมยังเป็นผู้ชายอีก ยังไงก็ดูแลตัวเองได้อยู่แล้ว ห่วงแต่ตัวแกเองเถอะ มัวแต่คิดมาก เดี๋ยวก็ป่วยหรอก”


“ก็มันอดไม่ได้นี่โบ ที่ผ่านมาฉันมีอนาคตของเราสองคนเป็นเป้าหมาย จู่ๆ ซิลเลอร์มาทิ้งกันไปแบบนี้ฉันก็ต้องเซเป็นธรรมดาอ่ะ” พูดแล้วก็อยากร้องไห้


คืนนั้นฉันจำไม่ได้ด้วยว่าร้องไห้หนักแค่ไหน รู้แค่ว่าตอนตื่นเช้ามาก็นอนอยู่บนที่นอนในห้องของตัวเองแล้ว ไม่รู้เหมือนกันว่าขึ้นห้องมาได้ยังไง แล้วที่สำคัญ แอร์บัสกลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ ฉันจำอะไรไม่ได้เลย เห้อ


“น่าๆ เลิกคิดมากได้แล้ว เดี๋ยววันศุกร์นี้เราก็ได้ไปดริ๊งกันให้หายเครียดแล้ว รีแลคๆ หน่อยเพื่อน”


“วันศุกร์นี้?” ฉันขมวดคิ้วนิดๆ


“ใช่ ก็ที่พวกขุนทัพกับไอ้ไม้เสียบผีนั่นชวนเราไปเที่ยวผับวันศุกร์นี้ไง นี่แกลืมเหรอยัยลิล ฉันโทรไปชวนแกแล้วนะ” โบอิ้งท้าวสะเอวเหมือนจะเอาเรื่องที่ฉันบังอาจลืมนัดสำคัญของมัน พอพูดมาถึงตรงนี้ฉันจำได้ทันทีเลย


ลืมไปซะสนิทว่าคืนก่อนโบอิ้งโทรมาชวนฉันไปเที่ยวกับพวกขุนทัพ เพราะช่วงนี้ฉันมัวแต่คิดเรื่องซิลเลอร์ก็เลยลืมเรื่องนี้ไปสนิทเลย


เห้อ เรื่องแค่นี้ยังลืมเลย สงสัยฉันต้องรีบดึงสติตัวเองกลับมาไวๆ แล้วสิ ไม่อย่างนั้นการใช้ชีวิตของฉันมีปัญหาแน่ๆ


 

วันต่อมา


สตูดิโอ


“อ้าว ลิลลามาพอดี พี่ต้องขอโทษจริงๆ นะที่วันนี้พี่เรียกตัวทั้งสองคนมาด่วนน่ะ” เสียงพี่ภีมเอ่ยขอโทษทันทีที่ฉันเดินเข้ามาในสตูดิโอ ขุนทัพมาถึงก่อนแล้วสินะ เขานั่งอยู่ไม่ไกลจากพี่ภีมมากนัก พอต้องมายืนอยู่ต่อหน้าเขาแบบนี้รู้สึกทำตัวไม่ถูกเลยแฮะ ทั้งที่เราสองคนก็ร่วมงานกันบ่อยๆ แต่ใจฉันมันยังไม่ชินสักทีน่ะสิ


“ไม่เป็นไรค่ะพี่ภีม วันนี้ลิลมีแค่งานที่ร้านชิคเก้นริง ตอนนี้ส่งต่อให้ยัยโบทำแทนแล้วค่ะ” ฉันยิ้มบอกพลางรู้สึกขอบคุณยัยเพื่อนรักที่อุตสาห์ทำงานแทนฉันในใจ เอาไว้กลับไปจะพาไปเลี้ยงไอศกรีมนะ


“แล้วงานด่วนที่ว่าคืออะไรเหรอฮะ”


“อ้อ! พอดีมีอนิเมะเรื่องสั้นติดต่อเข้ามาน่ะ บทมันไม่ยาวมาก แค่ไม่กี่ชั่วโมงก็จบแล้ว พี่เห็นว่าค่าตอบแทนน่าสนใจก็เลยเรียกทั้งสองคนมาปรึกษาน่ะ เพราะถ้าทั้งสองคนสนใจจะรับ พี่จะได้พักคิวเรื่องยั่วรักฯไว้ก่อน” พี่ภีมอธิบายพร้อมกับยื่นบทพากย์ใหม่ให้ฉันกับขุนทัพ “เนื้อหาด้านในเป็นแนวแอบรักนะ ลองอ่านดูกันก่อน”


ฉันเปิดอ่านบทด้านในคร่าวๆ เพื่อทำความเข้าใจ เนื้อหาก็ไม่ได้มีอะไรยากเท่าไหร่ เหมือนกับบททั่วไปที่เคยพากย์มา แต่จะต่างไปสักนิดก็ตรงที่นางเอกแอบรักพระเอกแต่ไม่กล้าบอกนี่แหละ ได้แต่แอบบอกรักในใจอยู่ตลอด


อ่า เหมือนฉันกับขุนทัพเลยแฮะ


” ฉันแอบเหลือบมองขุนทัพเล็กน้อยเพื่อไม่ให้เขารู้ตัว วันนี้เขายังดูดีเหมือนเดิมเลยแฮะ ยังคงทำให้หัวใจดวงน้อยของฉันสั่นไหวได้ตลอดเวลา ในวินาทีนั้น จู่ๆ ดวงตาคมเข้มเลื่อนมาสบตากับฉันเหมือนรู้ว่ากำลังถูกมอง ฉันรีบดึงสายตากลับด้วยความร้อนรน ใบหน้าร้อนเห่อไปหมด


ให้ตายสิ… แอบมองเขามาสามปีก็ยังไม่กล้าสบตาเขาตรงๆ สักทีนะ แล้วหัวใจทำไมต้องเต้นแรงขนาดนี้ด้วยเล่า!



#Loading... 25%

21:15 PM


“กลับบ้านดีๆ นะลิล วันนี้ขอบคุณมากนะ ดึกไปหน่อย”


“อ้อ ไม่เป็นไรค่ะพี่ภีม งานผ่านไปด้วยดีลิลก็สบายใจแล้วค่ะ แถมยังได้เงินพิเศษเพิ่มอีก ขอบคุณมากนะคะ” ฉันโค้งตัวขอบคุณพี่ภีมขณะกำลังจะกลับบ้าน


เนื่องจากวันนี้บริษัทรับงานพากย์ด่วนเข้ามา ทำให้พวกเราต้องทำงานล่วงเวลา เพื่อให้งานเสร็จทันตามกำหนด ซึ่งมันก็คุ้มกับเงินค่าจ้างที่ได้รับมาละนะ ฉันเดินออกมากดลิฟต์พร้อมกับดูนาฬิกาข้อมือไปด้วย วันนี้ไม่มีงานต่อที่ไหนแล้ว แถมยังหิวมากด้วย คงต้องฝากท้องกับบะหมี่ที่ซุเปอร์มาร์เก็ตอีกแล้ว


“จะกลับแล้วเหรอ”


“อ่ะ ขุนทัพ”


จังหวะที่ฉันก้าวเข้ามาภายในตัวลิฟต์และประตูลิฟต์กำลังจะปิด จู่ๆ ก็ถูกมือหนากั้นเอาไว้ก่อนจะแทรกตัวเข้ามายืนด้านข้างกัน ฉันเงยหน้าขึ้นมองขุนทัพด้วยความรู้สึกประหม่า ปกติเราไม่ค่อยได้อยู่ด้วยกันสองต่อสองแบบนี้ นอกจากในห้องอัดเสียงน่ะนะ


“ต้องไปไหนต่อหรือเปล่า” เขาถามโดยไม่ได้มองหน้าฉัน แต่ถึงอย่างนั้นก็คงถามฉันนั่นแหละ


“อ้อ เปล่าน่ะ คงจะกลับห้องเลย”


“เหรอ งั้นไปหาอะไรกินกันไหม?” คราวนี้เขาหันมาสบตากับฉันตรงๆ คำชวนบวกกับสายตานุ่มลึกของเขา ทำหัวใจฉันสั่นระรัวไปหมด


อ่า เขากำลังชวนฉัน ขุนทัพกำลังชวนฉันงั้นเหรอ


“ว่าไง ฉันรอคำตอบจากเธออยู่นะ”


“อ่ะ เอ่อ” ฉันสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อประตูลิฟต์เปิดพร้อมกับมือหนาที่ยกขึ้นค้ำบานประตูเอาไว้ไม่ให้มันปิด แถมยังยื่นใบหน้าหล่อๆ เข้ามาใกล้กันอีกต่างหาก ทำแบบนี้ฉันก็ยิ่งเขินน่ะสิ!


“ถ้าไม่สะดวกก็ไม่เป็นไรนะ ฉันไม่ว่า”


“มะ ไม่ใช่นะ สะ สะดวกสิ” ฉันก้มหน้าก้มตาตอบตกลง ไม่ได้มองว่าขุนทัพกำลังทำสีหน้าแบบไหน มันเขินเกินไป หัวใจก็เต้นแรง อาการแบบนี้เป็นเหมือนกันทุกคนหรือเปล่านะ เวลาอยู่ใกล้ๆ คนที่เราชอบน่ะ


โอ้ย นี่ฉันฝันอยู่หรือเปล่าเนี้ย


 

[บทบรรยาย แอร์บัส]


“นึกไงนัดพวกกูมาร้านแบบนี้วะไอ้พัน น้ำหน้าแบบมึงเหมาะกับที่อโคจรมากกว่านะ”


หลังจากนั่งลงบนโต๊ะวีไอพีของร้านอาหารกึ่งบาร์ที่นับพันมันโทรตามพวกผมสามคนมา ผมก็อดไม่ได้ที่จะแซะมันตามประสา ก็แหม ปกติพวกผมไม่ค่อยเข้าร้านแบบนี้หรอก ส่วนมากสิงสู่กันอยู่ในผับไม่ก็สนามแข่งนั่นแหละ


“กูก็อยากมาหาอะไรแดกชิลๆ บ้างอะไรบ้าง อีกอย่าง” นับพันยกโทรศัพท์ขึ้นมาดูก่อนจะยกเหล้าขึ้นดื่ม “เฟรย์กำลังมาด้วย”


“เฟรย่ากำลังมา? เมียมึงอะนะ”


“เออดิ กูนัดเฟรย์ไว้ว่าจะไปบ้านพ่อตาน่ะสิ แต่อีกตั้งชั่วโมงกว่ายัยนั่นจะเสร็จธุระ เลยเรียกพวกมึงมานั่งแดกข้าวเป็นเพื่อนเนี้ย”


สุดท้ายจุดประสงค์ของมันก็ไม่พ้นเรื่องของเมียเหมือนเดิม ไอ้เสือนี่นะ พักหลังๆ ตั้งแต่มีเมียก็เปลี่ยนไปเยอะ สงสัยจะสิ้นลายแล้วจริงๆ เหอะๆ


“เอ้าๆ จะแดกไรก็สั่ง มื้อนี้กูเลี้ยงเอง” นับพันหยิบเมนูส่งให้พวกผม เจสันกับหน่วยรบสั่งกันคนละอย่างสองอย่าง ส่วนผมยังไม่ค่อยหิวเท่าไหร่เลยไม่ได้สั่งอะไร


“ไม่กินไงมึง”


“ไม่ว่ะ แค่ไอ้นี่ก็พอละ” ผมยกแก้วเหล้าขึ้นโชว์หน่วยรบ มันส่ายหน้าแล้วก้มกดโทรศัพท์กลับเข้าโหมดโลกส่วนตัวต่อ ส่วนนับพันกับเจสันมันก็หันไปคุยกันเรื่องรถที่ผมไม่ค่อยพิศวาสสักเท่าไหร่ ผมเลยหันไปมองบรรยากาศรอบๆ ร้านแทน


บรรยากาศร้านอาหารแนวนี้ก็สบายหูสบายตาดีนะ ขาดแต่ผู้หญิงสวยๆ หุ่นบึ้มๆ มาวาดลีลาร้อนแรงบนฟลอร์นี่น่ะสิ แหม จะว่าไปช่วงนี้ผมไม่ค่อยได้เที่ยวสักเท่าไหร่เลยแฮะ ไม่รู้สิ มันเบื่อๆ เนือยๆ ยังไงไม่รู้ น่าแปลกจริงๆ


ขณะที่ในหัวกำลังคิดอะไรเพลินๆ สายตาผมไปสะดุดกับใบหน้าคุ้นๆ ของผู้ชายคนหนึ่งซึ่งนั่งอยู่ห่างจากโต๊ะพวกเราพอสมควร แสงไฟสลัวๆ ทำให้มองเห็นหมอนั่นไม่ค่อยชัดเท่าไหร่ แต่ผมก็จำมันได้นะ


“นั่นมันน้องชายมึงหรือเปล่าวะไอ้หน่วย” คำถามของผมเรียกสายตาจากอีกสามคนแทบจะทันที หน่วยรบชะเง้อมองเล็กน้อยก่อนจะทำหน้าเฉยๆ เหมือนเดิม ผมเลยถามมันอีกรอบ “สรุปใช่ปะวะ”


“เออ ทำไม มึงมีปัญหาอะไรกับมันล่ะ”


“ก็เปล่า กูแค่ถามเฉยๆ” ผมปฏิเสธ เมื่อแน่ใจว่าเป็นขุนทัพจริงๆ พวกผมไม่สนิทกับหมอนั่นหรอก ออกไปทางไม่ชอบขี้หน้าหน่อยๆ ด้วยซ้ำ เพราะไอ้นิสัยหน้านิ่ง พูดน้อยเหมือนกันทั้งพี่ทั้งน้องนี่แหละทำให้ผมหมั่นไส้


“แล้วน้องมึงมากับสาวที่ไหนวะ กูว่าหน้าคุ้นๆ”


So Prettty


คราวนี้นับพันมันเป็นคนถามตามด้วยเจสันเอ่ยชม ทำต่อมอยากรู้ของผมกระพือเลยทีเดียว


“นั่นมัน เพื่อนรักน้องสาวมึงนี่ไอ้บัส”


หืม เพื่อนรักน้องสาวผม?


“ลิลลา” เหรอวะ?


#Loading...50%

รักเรื่องนี้จิ้มเลย
 


TALK

อ่านแล้วคอมเม้นกันด้วยนะ ขอคนละ 1 เม้นนะเออ
แสดงตัวหน่อยว่ามีใครอ่านอยู่บ้าง เช็คเรตติ้งจ้าา

E-Book วางจำหน่ายแล้วนะคะ
ราคาฟินๆ 259 บาท
 
 
 

SET


 

 
________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]
...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 162 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

913 ความคิดเห็น

  1. #439 Netnapa Pluemjit (@pa_nuch) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 00:13
    น้องมากับผู้ชายอ่ะค่ะ
    #439
    0
  2. #428 $pirit Finger$ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 22:51
    โลกกลมบ๊อก
    #428
    0
  3. #427 Mini_MiniHeart (@Mini_MiniHeart) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 17:53
    เชียร์ขุนทัพแทนได้ป่าววววว 555
    #427
    0
  4. #426 แค่คนเลว (@0614626364) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 17:09
    เห็นแล้วจะห่วงรึป่าวน้าาาาา
    #426
    0
  5. #425 heykeo (@heykeo) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 17:00
    แล้วงี้เฮียจะออกอาการอะไรบ้างไหมหนอ
    #425
    0
  6. วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 16:55
    น้องหนูมากับหนุ่มแหละแอบัส
    #424
    0
  7. #423 pang047 (@pang047) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 16:39
    หึงป่ะเฮียบัสสสส
    #423
    0
  8. #422 แค่คนเลว (@0614626364) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2560 / 16:18
    มองเห็นอะไรไหมค่ะเฮียบัส
    #422
    0
  9. วันที่ 25 พฤศจิกายน 2560 / 16:14
    ต่ออออออออ
    #421
    0
  10. วันที่ 25 พฤศจิกายน 2560 / 16:13
    ต่ออออออออ
    #420
    0
  11. วันที่ 25 พฤศจิกายน 2560 / 16:13
    ต่ออออออออ
    #419
    0
  12. วันที่ 25 พฤศจิกายน 2560 / 16:13
    ต่ออออออออ
    #418
    0
  13. วันที่ 25 พฤศจิกายน 2560 / 16:13
    ต่ออออออออ
    #417
    0
  14. #415 pang047 (@pang047) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2560 / 20:17
    เจสัน หน่วยรบและซิลเลอร์
    อยากให้มีเล่มของคนเองบ้างจัง เจิมมม
    #415
    0
  15. วันที่ 24 พฤศจิกายน 2560 / 07:10
    ไปสบตาเขาแบบนั้นระวังหัวใจวายก่อนล่ะยัยหนูลิลลา
    #414
    0
  16. #413 $pirit Finger$ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2560 / 00:27
    งื้ออออออ. สามปีก็ยังเขินอ่ะเนอะ
    #413
    0
  17. วันที่ 23 พฤศจิกายน 2560 / 22:42
    ต้องเป็นเฮียบัสคนเดียวสิลิลลา รอๆๆๆๆๆค่าาาา
    #412
    0
  18. #411 pang047 (@pang047) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2560 / 21:10
    ลิลลาเธอต้องรักเฮียบัสนะเออ
    #411
    0
  19. วันที่ 23 พฤศจิกายน 2560 / 08:05
    รอออออออออออออ
    #410
    0
  20. วันที่ 23 พฤศจิกายน 2560 / 08:05
    รอออออออออออออ
    #409
    0
  21. วันที่ 23 พฤศจิกายน 2560 / 08:04
    รอออออออออออออ
    #408
    0
  22. วันที่ 23 พฤศจิกายน 2560 / 08:01
    รอออออออออออออ
    #407
    0
  23. วันที่ 22 พฤศจิกายน 2560 / 22:16
    รอยาวววววๆๆไปเลยจ้าาาาา
    #406
    0
  24. #405 $pirit Finger$ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2560 / 21:53
    เจิมมมมมมม รออออออจ้า
    #405
    0
  25. #403 pang047 (@pang047) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2560 / 19:39
    เจิมมมมมม
    #403
    0