[END]BRO #Chain รุ่นพี่ล่ามรัก!

ตอนที่ 32 : CHAIN 27 ► การกลับมาของเธอ [100 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,063
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 127 ครั้ง
    17 ต.ค. 62






CHAIN 27

[การกลับมาของเธอ]


 “ฮันนีมูนรอบสองเหรอ?!


“ชู่ว์! เบาๆ สิหวาน!” ฉันแทบตะปบปากเพื่อนรักทันที เธอลืมไปหรือไงว่าตอนนี้เรากำลังอยู่ในคลาส ฉันไม่น่าบอกเรื่องนี้กับหวานเลยจริงๆ


“ขอโทษๆ ก็ฉันตกใจนี่” หวานดึงมือฉันออกจากปาก เธอขยับเข้ามานั่งใกล้ฉันแล้วกระซิบถามอีกครั้ง “นึกยังไงถึงจะไปฮันนีมูนกันรอบสองล่ะ นี่คงไม่คิดจะไปปั้มเบบี๋กันหรอกใช่ไหม”


“พะ... พูดอะไรน่ะหวาน! ไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อย” ฉันรีบปฏิเสธหน้าแดงซ่าน สายตาเหลือบมองแรมพ์ที่นั่งอยู่กับกลุ่มเพื่อนผู้ชายไม่ไกลจากกันนัก เขามองมาทางฉันก่อนจะละสายตาหนีไป เขาเป็นแบบนี้มาหลายวันแล้วนะ ทำตัวห่างเหินกับฉันแปลกๆ อีกแล้ว


“สรุปคือปลายเดือนนี้ฟองจะไปฮันนีมูนกับพี่ไรม์ใช่ไหม?” หวานถามย้ำช่วยเรียกความสนใจฉันกลับมาที่เธออีกครั้ง


“ชะ ใช่ แต่จริงๆ มันก็ไม่ใช่การฮันนีมูนอะไรหรอกนะ พวกเราแค่จะไปเที่ยวบ้านพักตากอากาศเฉยๆ น่ะ” ฉันอธิบายเพิ่มเติม


หลังจากคืนนั้น... คืนที่พี่ไรม์ขอเริ่มต้นใหม่กับฉัน ความสัมพันธ์ระหว่างเราเปลี่ยนไปมาก มันเปลี่ยนไปในทางที่ดี พี่ไรม์ใจดีกับฉันมากขึ้น เขาปฏิบัติกับฉันอย่างดี เช้ามาส่งเรียน เย็นมารับ กลับบ้านก็ทำอาหารทานด้วยกัน หรือแม้แต่พูดคุยกันอย่างเป็นธรรมชาติ ทุกอย่างมันดีมากราวกับเป็นความฝันสำหรับฉัน


แม้ว่าพี่ไรม์จะยังคงสีหน้าเรียบเฉยในบางครั้ง แต่เขาก็ยิ้มบ่อยขึ้น และใจเย็นมากขึ้น เหมือนเขาพยายามปรับตัว และเขาก็ทำมันได้ดีด้วย นั่นทำให้หลายวันมานี้ฉันรู้สึกมีความสุขมากๆ


“แล้ววันนี้พี่ไรม์มารับหรือเปล่า”


“อื้อ คงหลังจากประชุมเสร็จน่ะ” ฉันเก็บข้าวของใส่กระเป๋าเตรียมตัวไปประชุมฝ่ายกิจกรรม ฉันยังมีหน้าของดาวคณะที่ต้องทำ ซึ่งวันนี้เป็นการประชุมร่วมกันกับดาวเดือนจากคณะอื่นครั้งแรกด้วย


ฉันมาถึงห้องประชุมของฝ่ายกิจกรรมเป็นคนแรกๆ ของห้องเลยก็ว่าได้ ส่งยิ้มทักทายดาวเดือนจากคณะอื่นๆ ที่เข้ามาทำความรู้จักตามมรรยาท จนกระทั่งเห็นร่างสูงคุ้นตาในชุดนักศึกษาเดินเข้ามาพร้อมกับผู้หญิงหน้าตาสวยมากคนหนึ่ง ฉันร้องทักด้วยความดีใจทันที


“เอ๊ะ... พี่โลกิ?”


พี่โลกิหันมองฉันตามเสียงเรียก คิ้วหนาเลิกสูงอย่างประหลาดใจก่อนจะเดินเข้ามาหาฉัน ออร่าความหล่อราวเทพบุตรของเขาเรียกสายตาสนอกสนใจจากคนอื่นๆ ภายในห้องทันที


“อ้าว เราก็เป็นดาวคณะเหมือนกันเหรอ?”


“ใช่ค่ะ พี่โลกิก็เหมือนกันเหรอคะเนี่ย เหมาะสมจริงๆ ค่ะ” ฉันยิ้มชมเขาอย่างเป็นกันเอง ต้องบอกก่อนว่าหลังจากฉันกับพี่ไรม์เริ่มต้นคบกันใหม่อย่างจริงจัง ฉันก็ได้พบกับเพื่อนๆ เขาอย่างเป็นทางการครั้งแรก ตอนนั้นพวกพี่ๆ มาทำโปรเจคกันที่บ้าน ฉันจึงมีโอกาสทำอาหารเย็นให้พวกเขาทานด้วย


“เอ้อใช่ ไรม์มันบอกหรือยังว่าวันอาทิตย์นี้พวกพี่อาจจะแวะไปที่บ้านอีกนะ พอดีงานมันต้องใช้พื้นที่แล้วคนที่มีบ้านก็มีแค่ไอ้ไรม์กับไอ้ฌอน ซึ่งไอ้หมาบ้าฌอนตอนนี้มันกำลังสติแตกอยู่ พวกพี่เลยว่าจะไปบ้านไอ้ไรม์แทน รบกวนฟองหรือเปล่า”


“อ้อ ไม่รบกวนเลยค่ะ พวกพี่จะมาเมื่อไหร่ก็มาได้เสมอเลยนะคะ เดี๋ยวฟองทำอาหารไว้เยอะๆ เลยค่ะ” ฉันตอบรับแบบไม่ต้องคิด พวกพี่ๆ นิสัยดีทุกคนแถมยังทานกันเก่งด้วย ฉันชอบทำอาหารให้พี่ไรม์ทานอยู่แล้ว ยิ่งมีเพื่อนมาทานด้วยกันหลายคนก็ยิ่งสนุกดี


“โอ้โห้ งั้นพี่ขอเค้กช๊อคโกแลตเพิ่มด้วยได้ไหม วันนั้นอร่อยมาก” พี่โลกิพูดยิ้มๆ แววตาเป็นประกายยามนึกถึงของโปรด ฉันรู้มาจากพี่ไรม์ว่าพี่โลกิชอบช๊อคโกแลตมาก ผิดกับพี่ไรม์ที่ไม่ชอบของหวานเลย


“ได้สิคะ แหม เสียดายที่พี่ไรม์ไม่ชอบทานเค้กเหมือนพี่โลกิ ฟองทำทีไรเขาไม่ค่อยทานทุกทีเลยค่ะ” ฉันทำหน้าหงอยนิดๆ ทั้งที่อุตส่าห์ตั้งใจเรียนคอร์สทำอาหารและขนมมาเพื่อเป็นภรรยาเขาแท้ๆ


“งั้นก็ลองทำแบบหวานน้อยดูสิ ถ้าเป็นเค้กช๊อคโกแลตแบบหวานน้อยเน้นรสชาติขมนิดๆ มันน่าจะชอบนะ”


“อ๊ะ... จริงด้วยค่ะ! ฟองลืมคิดไปได้ยังไงกันนะ” ฉันปิดปากมองพี่โลกิอย่างทึ่งๆ รู้สึกซาบซึ้งในคำแนะนำของเขามาก “ขอบคุณพี่โลกิมากๆ เลยนะคะ ถ้าฟองทำเสร็จแล้วจะเอามาฝากพี่ด้วยนะคะ”


“อื้ม ได้สิ” พี่โลกิพยักหน้ารับก่อนจะชะงักเล็กน้อยแล้วเปลี่ยนคำพูดใหม่ “เอามาฝากพี่อ่ะได้ แต่อย่าให้ไอ้ไรม์มันรู้เชียวนะ มันได้ฆ่าฝังดินพี่แน่ๆ”


“โธ่ ไม่ขนาดนั้นมั้งคะ”


“โห น้อยไปสิ ไอ้เวรนั่นหึงโหดจะตาย วันนั้นแค่พี่ชมว่าอาหารอร่อยหน่อยเดียวมันยังจะเอาซ้อมแทงพี่เลยไม่เห็นเหรอ”


พอนึกถึงเรื่องนั้นฉันกับพี่โลกิก็พากันหัวเราะกับความหึงโหดของพี่ไรม์ กระทั่งอาจารย์ฝ่ายกิจกรรมเข้าห้องมาเราถึงแยกย้ายกันไปนั่งตามป้ายคณะของตัวเอง เวลาผ่านไปจนประชุมเสร็จ ฉันเดินออกจากห้องประชุมมาเจอพี่โลกิกำลังยืนกระสับกระส่ายอยู่หน้าทางเดิน


“มีอะไรหรือเปล่าคะพี่โลกิ?”


“อ้าว ยังไม่กลับเหรอ” เขาละสายตาจากหน้าจอโทรศัพท์มามองฉัน สีหน้าว้าวุ่นใจอย่างเห็นได้ชัด


“รอพี่ไรม์มารับอยู่ค่ะ ว่าแต่พี่มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ สีหน้าไม่ดีเลย”


“อ้อ... พี่ตามหาคนอยู่น่ะ พอประชุมเสร็จก็ไม่เห็นยัยนั่นแล้ว ไม่รู้จะรีบกลับไปไหน โทรหาก็ไม่รับ น่าโมโหชะมัด”


ฉันขมวดคิ้วพลางนึกถึงคำว่า ยัยนั่นของพี่โลกิ หรือเขาจะหมายถึงดาวคณะวิศวะที่นั่งข้างเขากันนะ ฉันเห็นสายตาที่พี่โลกิมองเธอมันดูไม่ธรรมดาเลย


“พี่หมายถึงดาวคณะวิศวะที่ชื่อเฌอแตมหรือเปล่าคะ” พี่โลกิพยักหน้ารับแทบจะทันที ฉันยิ้มพลางเอ่ยแซว “แฟนเหรอคะ เธอน่ารักมากเลยนะคะ”


“ใช่ไหมล่ะ! ยัยนั่นยิ่งน่ารักๆ อยู่ ปล่อยให้คลาดสายตาได้ที่ไหน”


“อะไร... ใครน่ารักวะ?” น้ำเสียงเย็นๆ เรียกสายตาฉันกับพี่โลกิหันมอง พี่ไรม์กำลังเดินหน้าบึ้งตึงเข้ามา ไม่รู้ฉันคิดไปเองหรือเปล่า แต่เหมือนเห็นรังสีมืดมนลอยกรุ่นรอบตัวเขาเลย


“กูหมายถึงเฌอเหอะ ไม่ต้องปล่อยรังสีฆ่าฟันใส่กูขนาดนั้นก็ได้”


“เออ แล้วนี่มายืนอยู่เพื่อ? เห็นเด็กมึงเดินสวนไปเมื่อกี้ ไม่ตาม?” จบคำพี่ไรม์ปุ๊บ พี่โลกิก็รีบวิ่งออกไป ฉันมองตามหลังเขาอย่างงงๆ พอหันกลับมาสบตากับพี่ไรม์ก็เห็นว่าเขากำลังทำตาดุใส่ “เมื่อกี้ยืนคุยอะไรกับมัน”


“ไม่มีอะไรนี่คะ” ฉันตอบเสียงซื่อแล้วเดินนำพี่ไรม์ออกมา ความก้าวหน้าอย่างหนึ่งหลังเราคบกันจริงจังของฉันก็คือ... 


การดื้อตาใสของฉันนี่แหละ


ต่อค่ะ


“รออยู่ในรถ ห้ามไปไหน” พี่ไรม์ย้ำอีกครั้งก่อนลงจากรถไป ฉันมองแผ่นหลังเขาที่เดินหายลับเข้าบ้านคูเปอร์ พี่ไรม์บอกว่าลืมของบางอย่างเลยขอแวะมาที่นี่ก่อนกลับบ้าน แต่เขาไม่ยอมให้ฉันลงไปด้วย ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไร


ก๊อกๆๆ


ฉันสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อจู่ๆ กระจกฝั่งที่ตัวเองนั่งอยู่ถูกเคาะจากด้านนอก เงยหน้ามองก็พบร่างสูงของเจ้าของบ้าน คูเปอร์ขยับยิ้มมองฉันพลางเคาะนิ้วเป็นเชิงให้ลงจากรถ ฉันเปิดประตูออก คูเปอร์ถอยห่างให้ฉันลงมายืนข้างตัวรถ


“มานั่งทำอะไรหน้าบ้านฉัน แล้วทำไมไม่เข้าบ้าน?”


“เอ่อ... ฟองมากับพี่ไรม์น่ะค่ะ เขาแค่เข้าไปหยิบของที่ลืมไว้เฉยๆ ก็เลยบอกให้ฟองนั่งรอในรถ” ฉันอธิบายด้วยน้ำเสียงปกติพลางหลบสายตาคม รู้สึกได้ถึงรอยยิ้มเย็นๆ จากคนสูงกว่า ถ้าจำไม่ผิดครั้งล่าสุดที่ฉันเจอเขาก็คือในผับตอนที่ฉันเมา ฉันจำได้แค่ลางๆ ว่าเจอกับคูเปอร์ แต่เรื่องหลังจากนั้นจำอะไรไม่ได้เลย


“วันนี้ไม่เมาแล้วเหรอ หื้ม?” จู่ๆ คูเปอร์ยืนหน้าเข้ามากะทันหันจนฉันต้องเอนหลังพิงกับประตูรถ มือข้างหนึ่งของเขาค้ำยันกับตัวรถกักกั้นฉันไว้ ขณะมืออีกข้างทำเพียงล้วงกระเป๋าสบายๆ


“คะ คืนนั้น... ฟองเมามากเลยจำอะไรไม่ค่อยได้ ถะ ถ้าฟองทำอะไรไม่ดีกับ เอ่อ... พี่คูเปอร์ ฟองต้องขอโทษด้วยนะคะ” คูเปอร์ชะงักไปเล็กน้อยกับสรรพนามที่เปลี่ยนไปของฉัน ในเมื่อเขาเป็นเพื่อนกับพี่ไรม์ฉันเลยคิดว่าควรจะเรียกเขาว่าพี่เหมือนกัน คูเปอร์จ้องหน้าฉันนิ่งก่อนขยับยิ้มมุมปาก


“เธอนี่มันน่าสนใจจริงๆ นั่นแหละ”


“คะ?” ฉันเงยหน้าขึ้นมองคนตัวสูงที่พึมพัมบางอย่าง ทว่ายังไม่ทันได้รับคำตอบอะไรก็ถูกเสียงเครื่องยนต์แล่นเข้ามาในบ้านขัดขึ้น ฉันมองรถแท๊กซี่จากสนามบินที่จอดสนิทไม่ไกลจากบริเวณที่ตัวเองยืนอยู่


ปึง


ร่างบางในชุดเดรสสั้นก้าวลงจากรถพร้อมถอดแว่นกันแดดออกเผยให้เห็นดวงตาสวยเฉี่ยว ผมสีบลอนด์สั้นในลุคสาวมั่นสุดเซ็กซี่ทำฉันมองตาค้าง คนขับรถยกกระเป๋ามาวางบนพื้นก่อนขับรถออกไป เธอหันมองมาทางฉันกับคูเปอร์ด้วยสายตานิ่งๆ


“อะไรกัน ฉันกลับมาทั้งที ไม่คิดจะทำหน้าดีใจหน่อยเหรอ” เธอทักคนข้างกายฉัน แวบหนึ่งที่ฉันเห็นคูเปอร์ทำหน้ากังวลใจ เขามองมาที่ฉันก่อนหันกลับไปหาเธอคนนั้น


“กลับมาวันนี้ทำไมไม่บอก พี่จะได้ไปรับ”


“ก็ฉันอยากให้พี่เซอร์ไพรส์นี่” ร่างบางเดินเข้ามาหาเราสองคน เธอมองมาที่ฉันพลางขมวดคิ้ว “แล้วนี่ใครเหรอ อย่าบอกนะว่าแฟนพี่?”


“เอ่อ...”


“ใช่! เธอเป็นแฟนพี่เอง”


ฉันที่กำลังจะเอ่ยปฏิเสธถูกคูเปอร์พูดแทรกขึ้นเสียงดังแถมเขายังคว้าเอวฉันเข้ามาโอบต่อหน้าต่อตาเธอคนนั้น ฉันหันมองคนข้างกายด้วยสีหน้าตกใจ


“แฟนเหรอ... งั้นก็เป็นพี่สะใภ้ฉันน่ะสิ ฉันชื่อริต้านะ เป็นน้องสาวของพี่คูเปอร์” เธอคนนั้นแนะนำตัวอย่างเป็นมิตร ฉันที่ยังตกใจกับคำพูดของคูเปอร์ไม่ได้ตอบกลับอะไรเธอไป นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย...


“ทำอะไรกันวะ” เสียงเย็นๆ ดังจากด้านหลังเรียกสายตาเราสามคนหันมอง พี่ไรม์ชะงักไปเล็กน้อยยามเขามองไปทางเธอคนนั้น


“พี่ไรม์?” เสียงหวานเอ่ยเรียกชื่อเขาก่อนร่างบางจะเดินเข้าไปหา เธอขยับยิ้มดีใจต่างจากพี่ไรม์ที่มีสีหน้าเย็นเหยียบกว่าเดิม “พี่ก็อยู่ด้วยเหรอ ดีจังที่กลับมาก็ได้เจอพี่เลยแบบนี้ ริต้าคิดถึงพี่มากๆ เลยนะ”


“ฉันจะกลับแล้ว” พี่ไรม์เบี่ยงแขนหลบมือบางที่กำลังจะคว้าจับ เขาเดินมาทางฉันกับคูเปอร์ ดวงตาคมหลุบมองมือหนาบนเอวของฉันนิ่ง ฉันรีบถอยตัวออกห่างจากคูเปอร์ทันที “ขึ้นรถ”


“...” ฉันมองเขาสลับกับคูเปอร์อย่างทำตัวไม่ถูก พี่ไรม์จ้องตาดุใส่แล้วเดินมาเปิดประตูรถเป็นเชิงบังคับให้ฉันขึ้นไปนั่ง ทว่ายังไม่ทันจะได้ก้าวเท้าเสียงของริต้าเรียกขัดไว้เสียก่อน


“นี่มันหมายความว่ายังไงกันคะ? พี่ไรม์จะพาแฟนพี่คูเปอร์ไปไหน?”


“แฟน?” พี่ไรม์หันมองริต้าแทบจะทันที น้ำเสียงเขาแทบจะเรียกได้ว่าคำราม เขาตวัดสายตามองคูเปอร์ที่ทำเพียงยักไหล่ตอบ ฉันได้แต่ยืนมองสถานการณ์ตรงหน้าด้วยความมึนงง


“ก็ใช่น่ะสิ เธอคนนั้นเป็นแฟนพี่คูเปอร์ไม่ใช่หรือไง”


“อย่ามาตลก ยัยนี่ไม่ใช่แฟนมัน” พี่ไรม์ตอบกลับเสียงเข้ม “มึงก็เลิกล้อเล่นสักทีไอ้คูเปอร์”


“ใครบอกกูล้อเล่น กูคิดจะจีบฟองจริงๆ ต่างหาก”


คราวนี้ฉันเปลี่ยนจากมึนงงเป็นตกใจแทน คูเปอร์พูดอะไรน่ะ คิดจะจีบฉันอะไรกัน ฉันคบกับพี่ไรม์อยู่นะ...


“ทำไม? หรือว่ามึงหวง? ก็ไหนมึงบอกว่าเธอเป็นแค่รุ่นน้องไง”


จริงสิ... คูเปอร์ยังไม่รู้เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับพี่ไรม์นี่นา


“สรุปยังไงกันแน่ เธอไม่ใช่แฟนพี่หรอกเหรอ” ริต้าเดินเข้ามาร่วมวงด้วยอีกคน ฉันมองหน้าพี่ไรม์ด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก มันทั้งอึดอัดและกระอักกระอ่วม


“ตอนนี้ยังไม่ใช่...”


“ตอนไหนก็ไม่ใช่ทั้งนั้น! เพราะยัยนี่เป็นเมียฉัน!” พี่ไรม์ดึงมือข้างซ้ายของฉันขึ้นมาชูตรงหน้าคนทั้งสอง แหวนแต่งงานบนนิ้วนางส่องสะท้อนกับแสงแดดคู่กับแหวนบนนิ้วของเขาเช่นกัน “กูแต่งงานกับฟองแล้ว เข้าใจหรือยัง?”


ปฏิกิริยาของสองพี่น้องแตกต่างกันจนฉันเผลอขมวดคิ้ว คูเปอร์ไม่ได้มีแววประหลาดใจเลยสักนิด เขากลับมองไปทางน้องสาวตัวเองด้วยสีหน้ากังวลแทน ขณะที่ริต้า... เธอทำหน้าเหมือนโลกกำลังถล่ม ฉันเห็นความเจ็บปวดฉายชัดในดวงตาคู่สวยก่อนเธอจะมองสบตากับฉัน


“ฟอง... เธอคืออองฟองงั้นสินะ”



TO BE CONTINED


TALK
เอาล่ะสิ! หวานกันได้แปปเดียว ตัวละครใหม่มาอีกแล้ววว
และเหมือนว่าเธอคนนี้จะมีความสำคัญต่อความสัมพันธ์ของอิพี่และน้องอย่างมากด้วย
ตอนนี้ใกล้หมดโควต้าอัพลงเว็ปแล้วนะคะ อยากอ่านแบบจุใจอย่าลืมอุดหนุนกันน้าา
ากเรื่อง #พี่ฌอน กับ #พี่โต ด้วยค่ะ เริ่มอัพแล้วน้าา

มีหนังสือพร้อมส่งนะคะ

คลิ๊กรูป!



Ebook พี่ไรม์วางจำหน่ายแล้วนะคะ
เปย์เลย >> https://joo.gl/LcLH6F

อย่าลืมแอดแฟน กดโหวตหัวใจ 
และคอมเม้นท์ให้ด้วยนะคะ
________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]
.

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 127 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

757 ความคิดเห็น

  1. #756 oppo7213opop (@oppo7213opop) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 22:44

    ครั้งสุดท้ายที่อองฟองเจอคูเปอร์คือที่ห้างที่ไปกับเตโชไม่ใช่หรอ...ทำไมตอนนี้บอกว่าที่ผับ???รึว่าเราอ่านผิด

    #756
    0
  2. #702 nokbamboo (@nokbamboo) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 03:39

    ริค้าเป็นน้องสาวชองคูเปอร์งั้นเหรอ

    #702
    0
  3. #694 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 00:25
    ถ่านไฟเก่าแน่นวลลล
    #694
    0
  4. #693 yoyo23727 (@yoyo23727) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 21:50

    รู้สึกได้ถึงลางร้ายบางอย่างง
    #693
    0
  5. #692 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 17:59
    หวานได้ไม่นานจริงๆ
    #692
    0
  6. #691 Emaginejj (@Emaginejj) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 14:56
    รอค่๋าาา
    #691
    0
  7. #690 yoyo23727 (@yoyo23727) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 20:42

    น้องฟองพัฒนาการดีมากลูก ดื้อเยอะๆเอาให้อิพี่ไรม์มันปวดหัวเล่น5555
    #690
    0
  8. #689 25390217 (@25390217) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 20:19

    หึงกับทุกคนไม่มีข้อยกเว้นใช่มั้ยพี่ไรม์...ทำไงได้ก็พี่แกทั้งรักทั้งหวงซะขนาดนั้น

    #689
    0
  9. #688 tannVV (@tannVV) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 19:01
    รอนะคะ
    #688
    0
  10. #687 nokbamboo (@nokbamboo) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 17:06

    อิไรม์หึงเกินไปนะแม้แต่เพื่อนก็ไม่เว้น



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 13 ตุลาคม 2562 / 17:08
    #687
    0
  11. #686 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 14:55
    หวานแล้วหึงโหด
    #686
    0