[END]BRO #Chain รุ่นพี่ล่ามรัก!

ตอนที่ 25 : CHAIN 21 ► กอด [100 Per.] #CUT

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,985
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 155 ครั้ง
    26 ก.ค. 62

มีหนังสือพร้อมส่ง






CHAIN 21

[กอด]



เอ๊ะ... นั่นมันหมายความว่ายังไงกันนะ?


ฉันเงยหน้าขึ้นเพื่อจะถามหาความหมายของคำพูดพี่ไรม์ ทว่าเสียงทั้งหมดกลับถูกริมฝีปากหนาดูดกลืนไปจนหมด ฉันตัวแข็งทื่อสองมือขย้ำอกเสื้อของพี่ไรม์แน่นเพื่อระบายความวาบหวามจากรสจูบแสนล้ำลึก หัวสมองอื้ออึงยามถูกเรียวลิ้นร้อนรุกล้ำโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ กลิ่นแอลกฮอล์รุนแรงเจือลมหายใจร้อนทำให้เดาได้ไม่ยากว่าพี่ไรม์ดื่มหนักพอสมควร


“อื้อ...” ฉันครางออกมาเบาๆ เมื่อร่างกายถูกไล่ต้อนให้เดินถอยหลังเรื่อยๆ จากตอนแรกรอบตัวสว่างกลับกลายเป็นมืดสลัว เสียงประตูห้องปิดลงพร้อมเสียงล๊อคประตูเรียกสติฉันกลับมาชั่วขณะ มือบางผลักดันร่างสูงออกก่อนจะพบว่าตอนนี้ตัวเองยืนอยู่ในห้องนอนที่เคยนอนเมื่อก่อนหน้านี้ “จะ... จะทำอะไรคะ”


“ทำสิ่งที่ควรทำไง” พี่ไรม์ตอบด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ทว่าในแววตาเย็นชาคู่นั้นกลับมีประกายบางอย่างซ่อนอยู่ เขากำลังเมาอยู่แน่ๆ แต่เพราะเขาไม่มีอาการฉันจึงจับสังเกตไม่ได้ตั้งแต่แรก ฉันรับรู้ได้จากจูบเมื่อครู่นี้ที่ทั้งเรียกร้องและดึงดันนั่น มันผิดจากวิสัยปกติของพี่ไรม์โดยสิ้นเชิง


พี่ไรม์ดึงแขนฉันเดินไปทางเตียงก่อนจะผลักฉันลงบนนั้นแล้วตามมาคร่อมทับ ฉันหวีดร้องเบาๆ ด้วยความตื่นกลัว


“อย่านะคะพี่ไรม์ พี่กำลังเมาอยู่นะคะ เมื่อกี้พี่ดื่มไปเยอะเลยใช่ไหม?” ฉันเห็นเขานั่งดื่มเงียบๆ จึงไม่ทันสังเกตว่าเขาดื่มไปเยอะแค่ไหน ตอนขับรถมาก็ขับเร็วกว่าปกติด้วย หรือว่าเขาเมาตั้งแต่แรกแต่เก็บอาการเพื่อไม่ให้คนอื่นรู้งั้นเหรอ...


“คิดว่าฉันเมาจนขาดสติอยู่หรือไง”


มือหนารวบสองมือฉันขึ้นกดเหนือหัวส่งผลให้ลำตัวช่วงบนของฉันแอ่นขึ้นตามแรงกดนั้น ดวงตาคมหลุบมอง แววตาฉายความต้องการชัดเจน เขากำลังทำให้ฉันกลัว... ก่อนหน้านี้ฉันเคยเห็นพี่ไรม์เมามาแล้ว และตอนนั้นเขาขาดสติจนเกือบจะ...


“ใช่ ฉันเมา... แต่ยังไม่ขาดสติหรอกนะ”


“...” ฉันเบี่ยงหน้าหลบสัมผัสจากปลายจมูกโด่งที่ก้มลงมาสูดดมข้างแก้ม ขนในกายลุกชันไปหมด หัวใจเต้นระรัวจนบ้าคลั่ง


“ฉันยังมีสติมากพอที่จะกอดเธอได้ทั้งคืน”


“อื้อ... ยะ หยุดนะคะ อย่าทำแบบนี้...” ฉันเบี่ยงหน้าหนีริมฝีปากร้อนที่จู่โจมลงมา พี่ไรม์ดูแปลกไปกว่าทุกที ก่อนหน้านี้ถ้าฉันขัดขืนเขาก็จะปล่อยนี่ แต่ทำไมตอนนี้เขาไม่ยอมปล่อยฉันล่ะ “พะ พี่ไรม์รับปากแล้วว่าจะไม่ให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีกเป็นครั้งที่สองไงคะ”


“พูดมาก หุบปากซะ”


.

.

.

+CUT SCENE+

ติดตามฉากคัทได้ที่กลุ่มปิดนะคะ

กดไลค์เพจ+ขอเข้ากลุ่มได้เลยค่ะ

.

.

.


ต่อจาก CUT SCENSE


ปึงๆๆ


ฉันขยับตัวเล็กน้อยเมื่อถูกเสียงเคาะประตูปลุกในยามเช้า ความปวดหน่วงส่วนล่างเล่นงานกันจนต้องเบ้หน้า ฉันรู้สึกตื่นเต็มตาก่อนจะมองคนข้างกายที่ยังคงหลับสนิทภายใต้แสงแดดอ่อนๆ ฉันนอนมองหน้าเขา ไล่ตั้งแต่เส้นผมสีชมพูอ่อนเหลือบเทา ดวงตาคมเข้มแสนเย็นชาที่เวลานี้ปิดสนิทขับรับกับจมูกโด่งทำให้เขาดูน่ามอง และหยุดสายตาลงที่ริมฝีปากหนาที่มักจะพูดคำใจร้ายใส่ฉันเสมอ ทว่า... เมื่อคืนกลับกระซิบเรียกชื่อฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน...


อ่า... พี่ไรม์นอนอยู่ตรงนี้แล้วจริงๆ เมื่อคืนไม่ใช่ความฝันสินะ...


ปึงๆๆ


“ไอ้ไรม์ มึงตื่นยังวะ กูมีเรื่องจะคุยด้วย”


ฉันสะดุ้งตกใจกับเสียงหน้าประตูก่อนจะหันกลับมามองคนที่ยังหลับอยู่ พี่ไรม์ขยับตัวเล็กน้อย ดวงตาคมค่อยๆ ปรือขึ้น เราสบตากันนิ่งนานท่ามกลางความเงียบ


ดวงตาคมยังคงเย็นชาเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน แม้ฉันจะไม่ได้คาดหวังว่าพี่ไรม์อาจจะมีความรู้สึกดีๆ ให้ฉันบ้างหลังจากที่เราผ่านค่ำคืนแสนหวานมาด้วยกัน แต่ก็ไม่คิดว่าจะได้รับความเย็นชาของเขาตอบกลับมาแบบนี้เช่นกัน


ความเย็นชาที่มีแต่ความว่างเปล่าในแววตาคู่นั้น...


“อะไรของมันวะ มาอาศัยบ้านคนอื่นเขาแล้วยังจะนอนกินบ้านกินเมืองฉิบหาย” เสียงคูเปอร์บ่นเริ่มเบาลงบ่งบอกให้รู้ว่าเขาเลิกพยายามจะปลุกพี่ไรม์แล้ว เมื่อเสียงเขาเงียบไป คนข้างกายฉันก็ลุกขึ้นนั่งด้วยสภาพเปลือยท่อนบน


“...” พี่ไรม์ลุกขึ้นยืนโดยไร้คำพูดใดๆ เขาสวมเพียงบ๊อกเซอร์ตัวเดียวแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป ทิ้งให้ฉันนอนอยู่บนเตียงด้วยความรู้สึกที่มันว่างเปล่าสิ้นดี ฉันขยับตัวนั่งพิงหัวเตียงมองสภาพที่นอนยับยู่ยี่และเสื้อผ้าของตัวเองที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น น้ำตาใสหยดลงข้างแก้มพร้อมกับความรู้สึกจุกแน่นในอกตีตื้นขึ้นมา


เธอจะร้องไห้ทำไมอองฟอง... เธอสมยอมเขาเองไม่ใช่เหรอ? แล้วเธอจะหวังอะไรจากผู้ชายใจร้ายคนนั้นกันล่ะ? หวังจะให้เขาปฏิบัติกับเธอยังไงหลังตื่นขึ้นมากันล่ะ? เธอมันช่างโง่งมจริงๆ


แกร๊ก


เสียงประตูห้องน้ำเปิดออก ฉันรีบเช็ดน้ำตาลวกๆ เพื่อไม่ให้พี่ไรม์สังเกตเห็น เขาอาบน้ำเสร็จแล้วและเดินไปทางตู้เสื้อผ้า ฉันไม่ได้มองว่าเขากำลังทำอะไรอยู่ จนกระทั่งเขาโยนเสื้อของเขากับผ้าขนหนูลงบนที่นอน ฉันถึงเงยหน้ามองเขา


“ไปอาบน้ำแต่งตัวซะ ฉันจะพาไปส่งบ้าน”


ฉันเม้มปากแน่น พยายามสะกดกลั้นความน้อยใจ เสียใจ หรืออะไรก็ช่างที่มีต่อพี่ไรม์ในตอนนี้ หยิบผ้าขนหนูมาพันตัวเสร็จก็เดินเข้าห้องน้ำโดยไม่ลืมคว้าเสื้อของเขากับกางเกงตัวเองและชุดชั้นในติดมือมาด้วย


“ฮึก... ฮือ” ฉันปิดปากกลั้นเสียงสะอื้นไม่ให้เล็ดรอดออกมาทันทีที่ประตูห้องน้ำปิดลง รีบเดินไปเปิดฝักบัวเพื่อกลบเสียงก่อนจะหันมองตัวเองในกระจกบานใหญ่ ร่องรอยสีกุหลาบเด่นชัดไปทั่วร่างกาย สัมผัสของพี่ไรม์ยังคงร้อนกรุ่นอยู่ในความรู้สึกของฉัน และมันทำให้ฉันเข้าใจว่าต่อให้ชำระล้างยังไงมันก็ไม่มีทางลบออกไปจากใจฉันได้ง่ายๆ


 

“ตื่นแล้วเหรอมึง กูเคาะเรียกตั้ง... นาน”


ฉันก้มหน้าหลบสายตาอึ้งๆ ของคูเปอร์ที่ชะงักค้างมองฉันซึ่งเดินออกจากห้องนอนมาพร้อมกับพี่ไรม์ ตอนแรกฉันคิดว่าเขาต้องถามอะไรซักไซ้แน่นอนว่าทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่แถมยังเดินออกมาจากห้องนอนกับพี่ไรม์ด้วย หากทว่าคูเปอร์กลับไม่ถามอะไรสักคำ เขาทำเพียงมองฉันด้วยสายตานิ่งๆ


“ไว้ค่อยคุย กูไม่ว่าง” พี่ไรม์ทำลายความเงียบขึ้นมา เขาดึงแขนฉันให้เดินออกจากบ้านคูเปอร์แล้วพามาขึ้นรถ ฉันมองเข้าไปในบ้านก็เห็นว่าคูเปอร์กำลังยืนมองพวกเราอยู่หน้าประตู สองคิ้วขมวดด้วยความแปลกใจกับสายตาที่เขาใช้มองมา


ตลอดทางกลับบ้านเต็มไปด้วยความเงียบ เราต่างไม่พูดอะไรกันนับตั้งแต่ตื่นนอน จนกระทั่งก่อนถึงหมู่บ้าน พี่ไรม์จอดรถแล้วลงไปที่ร้านขายยา ชั่วครู่เขากลับขึ้นรถมาพร้อมถุงยาใบเล็ก ฉันได้แต่เก็บความสงสัยนั่นไว้จนถึงบ้าน ตั้งใจจะเดินขึ้นห้องแต่ถูกพี่ไรม์รั้งเอาไว้ เขาเรียกให้ฉันนั่งลงที่โต๊ะอาหารก่อนจะแกะยาที่เพิ่งซื้อมาวางลงบนโต๊ะพร้อมแก้วน้ำ


“กินซะ” ฉันมองมันด้วยความไม่เข้าใจก่อนจะเงยหน้ามองคนตัวสูงอย่างต้องการคำอธิบาย อยู่ๆ เขาก็ให้ฉันกินยาอะไรไม่รู้ เขาควรจะอธิบายก่อนสิ “เมื่อคืนฉันไม่ได้ป้องกัน”


“...”


“กินเม็ดนี้แล้วอีกสิบสองชั่วโมงค่อยกินอีกเม็ด” พี่ไรม์วางยาอีกเม็ดที่ยังอยู่ในแผงให้ฉัน ตอนนี้ฉันเข้าใจเรื่องราวแล้ว ฉันขยับยิ้มหยันให้ตัวเองขณะหยิบยาเข้าปากแล้วดื่มน้ำตาม กระพริบตาไล่ความรู้สึกร้อนผ่าวขอบตาทิ้งไป อย่าได้ร้องไห้ออกมาต่อหน้าเขาเด็ดขาด


“ไม่มีอะไรแล้วใช่ไหมคะ งั้นฟองขอตัว” ฉันกำแผงยาคุมฉุกเฉินที่เหลืออีกเม็ดแน่นก่อนลุกขึ้นยืนโดยไม่สบตากับเขา รีบหันหลังเตรียมจะเดินหนีขึ้นห้องแต่ก็ถูกพี่ไรม์เรียกรั้งไว้อีกรอบ


“เดี๋ยวก่อน”


“มีอะไรอีกคะ ฟองเหนื่อย อยากจะพักผ่อน” ฉันพยายามทำเสียงให้เป็นปกติที่สุดทั้งที่น้ำตาปริ่มจะไหลเต็มทน


“เรื่องเมื่อคืนฉันผิดเอง ฉันยอมรับว่าฉันเมา...”


“ค่ะ” ฉันพูดแทรกพี่ไรม์ด้วยน้ำเสียงค่อนข้างดังเพื่อต้องการหยุดทุกคำพูดของเขา ไม่ว่าเขาจะพูดอะไร ตอนนี้มันไม่สำคัญอีกแล้ว เพราะท่าท่างของเขาตั้งแต่ตื่นมามันก็ชัดเจนอยู่แล้ว “เมื่อคืนพี่ไรม์เมามากจนขาดสติก็เลยทำเรื่องแบบนั้นลงไป ไม่ต้องอธิบายหรอกค่ะ ฟองเข้าใจ”


“...” ฉันเห็นพี่ไรม์เงียบไปจึงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ สลัดความเสียใจทั้งหมดทิ้ง ตีสีหน้านิ่งไร้ความรู้สึกอย่างที่เขาชอบทำใส่ฉันแล้วหันกลับไปมองสบตากับพี่ไรม์ตรงๆ


“แต่ถ้าพี่กำลังรู้สึกผิด และไม่อยากรู้สึกติดค้างต่อฟอง”


ฉันขยับยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตาแล้วก้าวเข้าหาร่างสูง ก่อนตวัดฝ่ามือใส่ใบหน้าหล่อๆ ที่ฉันหลงรักมาสิบกว่าปีด้วยความแรงระดับที่ทำให้เขาหน้าหัน


“ตบนี้ถือว่าหายกัน เราไม่ติดค้างอะไรกันแล้วนะคะ”



TO BE CONTINUED




TALK

ฮรืออออ T^T สงสารน้องอ่าา น้องคาดหวังกับอิพี่มากไป

งานปวดตับมารัวๆ แล้วจ้าา พูดเลยว่าเตรียมทิชชู่ซับน้ำตาด่วนๆ

อ่านฉากคัทกดไลค์เพจ/ขอเข้ากลุ่มปิดเลยจ้าา

ป.ล. ฝากเรื่อง #พี่ฌอน กับ #พี่โต ด้วยค่ะ เริ่มอัพแล้วน้าา

เปิดพรีอีพี่ทั้งสองแล้วจ้า พรีเมี่ยมจัดเต็มเว่อร์!!

คลิ๊กรูป!



Ebook พี่ไรม์วางจำหน่ายแล้วนะคะ
เปย์เลย >> https://joo.gl/LcLH6F

#พี่ไรม์ มีหนังสือพร้อมส่งนะคะ

ราคา 420 บาท
#ฟอร์มสั่งซื้อ >> https://goo.gl/vxPnSM 

มีหนังสือ #พี่โลกิ รอบเก็บตกนะคะ
ใครที่ซื้อพี่ไรม์แล้วอยากซื้อพี่โลกิด้วย ติดต่อสั่งซื้อได้ที่ลิ้งนี้เลยค่ะ

อย่าลืมแอดแฟน กดโหวตหัวใจ 
และคอมเม้นท์ให้ด้วยนะคะ
________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]
...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 155 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

757 ความคิดเห็น

  1. #584 yoyo23727 (@yoyo23727) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 22:16
    เจ็บเนาะอองฟอง รักคนที่เขาไม่รักเราเนี่ย😢
    #584
    0
  2. #583 nokbamboo (@nokbamboo) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 09:10

    อองฟองอย่าได้คาดหวังกับคนแบบนี้อีกเลยไม่ต้องสนใจและใส่ใจคนแบบนี้อีกมองเขาแบบไร้ตัวตนแบบที่เขาทำกับเรานั้นแหล่ะดีที่สุดแล้วตอนนี้อย่างน้อยก็ทำให้มันบรรเทาความเจ็ยปวดที่อยู่ในใจเราลงได้นะ

    #583
    0
  3. #581 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 21:50
    ตบไปก็เจ็บที่ใจฟองอยู่ดี ฮืออออ 😭😭😭😭
    #581
    0
  4. #580 runlarin (@runlarin) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 19:13
    โกรธพี่ไรม์แล้ว!!
    #580
    0
  5. #579 พี่แบจิน❤ (@PIM_BBH) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 18:43
    ฟองลู้กกก หนีไปเลยมั้ย😭
    #579
    0
  6. #578 Jejee ktv (@Jejeektv) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 15:40
    อิพี่!!!! แม่มหนำบา ยแากแแำยนพยใแจำสกสสำา!!!!
    #578
    0
  7. #577 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 13:54
    สงสารฟอง
    #577
    0
  8. #576 MewSirinat (@MewSirinat) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 12:23
    พี่แม้งมึนนเอาแต่ใจเก่ง
    #576
    0
  9. #575 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 07:03
    อิพี่ต้องซึนกว่าเดิมแน่ หึ_หึ
    #575
    0
  10. #574 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 22:34
    เอาแล้ววว
    #574
    0