[END]BRO #Chain รุ่นพี่ล่ามรัก!

ตอนที่ 21 : CHAIN 18 ► ตามหา [100 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,898
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 155 ครั้ง
    20 มิ.ย. 62

สั่งซื้อหนังสือได้แล้วนะคะ






CHAIN 18

[ตามหา]


คณะวิศวกรรมศาสตร์


ฉันยืนนิ่งอยู่หน้าตึกคณะวิศวะมาเกือบสิบนาทีโดยที่ไม่กล้าเดินเข้าไป ในใจมันว้าวุ่นไปหมด ฉันรู้ว่าฉันไม่ควรมา พี่ไรม์สั่งนักสั่งหนาไม่ให้ฉันมาหาเขาที่นี่เด็ดขาด ถ้าไม่ติดว่าฉันมีธุระสำคัญต้องคุยกับเขาเรื่องที่พวกลดาจะมาที่บ้านล่ะก็ ฉันคงไม่มาที่นี่ให้เขารำคาญใจหรอก


ฉันเดินมาถึงบริเวณสนามบาสแถวหน้าคณะ สายตากวาดมองเหล่านักศึกษาที่สวมใส่เสื้อช็อปสีเลือดหมูเข้มไปเรื่อยๆ เผื่อจะบังเอิญพบเขา ก็ฉันไม่รู้นี่ว่าพี่ไรม์เรียนอยู่ห้องไหนชั้นไหน แต่พอจะรู้เวลาเลิกเรียนของเขาอยู่บ้าง เลยมายืนดักรอเขาตรงนี้แทน


อ้าว นั่นเมียไอ้ไรม์หรือเปล่าวะ?” เสียงทักจากด้านหลังทำให้ฉันหันมองแทบจะทันที ใช่จริงๆ ด้วย แหม สายตากูนี่คมยิ่งกว่าเหยี่ยว


ผู้ชายร่างสูงสองคนเดินตรงเข้ามาหาฉันท่ามกลางสายตาของสาวๆ รอบตัวที่กำลังมองด้วยความสนใจ ฉันขยับยิ้มทักทาย รู้สึกโล่งใจเล็กน้อยที่ได้พบคนรู้จัก แม้จะเป็นการพบกันครั้งที่สองก็ตาม


สวัสดีค่ะพี่โลกิ พี่ฌอน


อืม มาหาไอ้ไรม์เหรอพี่โลกิถามด้วยน้ำเสียงนุ่มละมุน สีหน้าของเขายังคงอบอุ่นและอ่อนโยนไม่เปลี่ยน ผู้ชายคนนี้มีกลิ่นอายเทพบุตรอย่างน่าเข้าใกล้จริงๆ นั่นแหละ


พวกพี่รู้จักกับพี่ไรม์สินะคะ


ยิ่งกว่ารู้จักอีก พวกพี่เป็นเพื่อนรักเพื่อนตายมันเลยล่ะ เป็นพี่ฌอนที่ตอบคำถามนั้น เขาก้มหน้ามาจ้องฉันใกล้ๆ เหมือนกำลังประเมินกันด้วยสายตา สวยจริงๆ ด้วยแฮะ ดูบอบบางอ้อนแอ้นน่าทะนุถนอมสมกับเป็นคุณหนูหมื่นล้านจริงๆ ไม่น่าเป็นเมียไอ้เสือน้ำแข็งนั่นเลยเนอะ


เสียมรรยาทนะไอ้ฌอน ไปจ้องน้องเขาแบบนั้นได้ไง อยากโดนไอ้ไรม์ฆ่าตายงั้นสิพี่โลกิดึงคอเสื้อพี่ฌอนให้ถอยหลังห่างจากฉัน เขาหันมองฉันอีกครั้ง คราวนี้เปลี่ยนมายืนกั้นกลางระหว่างฉันกับพี่ฌอนแทน “พี่ขอโทษแทนมันด้วยนะ ไอ้นี่มันปากมอมแบบนี้แหละ อย่าไปถือสาเลย”


“มะ ไม่เป็นไรค่ะ ฟองไม่ถือ” ฉันขยับยิ้มตอบ “เอ่อ... ว่าแต่พี่ไรม์อยู่ไหมคะ ฟองโทรหาเขาไม่ยอมรับน่ะค่ะ”


“วันนี้มันโดดนะ ไม่ได้อยู่ที่บ้านเหรอ”


“เขา... ไม่ได้กลับบ้านมาหลายวันแล้วค่ะ” ฉันก้มหน้าตอบเสียงเบา รู้สึกกระดากอายเหมือนกันที่ต้องมาคุยเรื่องนี้กับคนที่เพิ่งเจอกันแค่สองครั้ง แถมคนๆ นั้นยังเป็นเพื่อนพี่ไรม์อีก เขาจะคิดว่าฉันตามจิกพี่ไรม์เกินไปหรือเปล่านะ


“งั้นเหรอ” พี่โลกิหันไปหาพี่ฌอนที่กำลังยืนกดโทรศัพท์อยู่ “มึงลองโทรหาไอ้ไรม์ดิ๊ มันรับสายไหม”


“อะไรอ่ะ มึงก็โทรเองดิ กูไม่ว่าง กูคุยกะองค์หญิงน้อยของกูอยู่”


“มึงนี่ก็นะ ซิสค่อนไม่ดูสถานการณ์เลยไอ้ห่า” พี่โลกิชักสีหน้าใส่เพื่อนรักก่อนล้วงโทรศัพท์ขึ้นมากดต่อสายหาพี่ไรม์เอง ฉันเงยหน้ามองเขาอย่างใจจดใจจ่อ ใจหนึ่งก็รอลุ้นว่าเขาจะติดต่อพี่ไรม์ได้ไหม ส่วนอีกใจก็แอบกลัวว่าถ้าพี่ไรม์รู้ว่าฉันมาหาเขาถึงที่คณะแถมยังรบกวนเพื่อนเขาแบบนี้อีก พี่ไรม์จะโกรธฉันมากขนาดไหน และเหมือนฉันจะแสดงออกทางสีหน้ามากไปมั้ง พี่โลกิที่เหลือบมาเห็นฉันถึงกับลอบยิ้มขบขำ “เออ กูเอง”


ฉันเผยอปากเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าพี่ไรม์รับสายพี่โลกิ ทั้งที่ฉันโทรหาเขาตั้งหลายสายแต่เขากลับไม่ยอมรับสักนิด นี่มันหมายความว่าเขาจงใจไม่รับสายฉันอย่างนั้นสินะ


“มึงอยู่ไหน วันนี้โดดทำไมวะ” พี่โลกิยังคงคุยกับปลายสายด้วยน้ำเสียงปกติ เขาเหลือบมองฉันตลอดการสนทนา “อยู่บ้านไอ้คูเปอร์ล่ะสิ นี่มึงไม่คิดจะกลับบ้านกลับช่องบ้างหรือไง... งงล่ะสิว่าทำไมกูถึงรู้ ก็เพราะ...”


ฉันเบิกตากว้างพยายามโบกมือห้ามไม่ให้พี่โลกิพูดเรื่องที่ฉันมาที่นี่ พี่โลกิขมวดคิ้วนิดๆ สีหน้าเหมือนจะถามว่าทำไม ฉันส่ายหน้ารัวๆ พนมมือขอร้องไม่ให้เขาพูด ริมฝีปากหนาขยับยิ้มจางๆ ขณะคุยกับปลายสายต่ออย่างไม่ติดขัด


“เออ... กูจะรู้ได้ยังไงมันก็เรื่องของกู มึงก็กลับบ้านซะบ้าง ทิ้งให้เมียอยู่บ้านคนเดียวมันอันตราย โตๆ แล้วหัดใช้หัวคิดหน่อยไอ้ห่า” พี่โลกิบ่นพี่ไรม์ยาวเหยียด ให้อารมณ์เหมือนพ่อกำลังดุลูกไม่มีผิด เห็นแล้วก็อดยิ้มไม่ได้ พวกเขาเป็นเพื่อนที่สนิทกันมากจริงๆ “เออๆ จะทำไรก็เรื่องของมึง แค่นี้แหละ”


พี่โลกิกดวางสายเป็นจังหวะเดียวกับพี่ฌอนเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋าพอดี เขาเดินเข้ามาหาแล้วมองหน้าฉันเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่างจนฉันอดไม่ได้ที่จะถาม


“มีอะไรหรือเปล่าคะ”


“ไม่มีอะไร พี่แค่สงสัยว่าทำไมไอ้ไรม์มันถึงเย็นชากับน้องจัง คือปกติมันก็เป็นคนสันดานแบบนั้นอยู่แล้วอ่ะนะ แต่ไม่คิดว่าจะถึงขนาดทิ้งเมียให้อยู่บ้านคนเดียวตั้งหลายวันแบบนี้ ไอ้เวรนี่ใจดำจริงๆ วุ้ย”


“เอ่อ... ที่จริงเรื่องนั้น... ปกติพี่ไรม์ก็กลับมานอนบ้านทุกวันค่ะ แต่เมื่อหลายวันก่อนพี่ไรม์มีปัญหากับแม่ริน เขาก็เลย...” ไม่รู้ว่าฉันควรจะบอกเรื่องนี้กับพวกเขาไหม แต่คิดว่าพวกรุ่นพี่น่าจะพอเดาสถานการณ์ออกอยู่บ้าง เพราะหลังจากฉันพูดจบสีหน้าพวกเขาเคร่งเครียดขึ้นมาทันที


“งั้นก็ไม่แปลกใจล่ะ ถ้าเป็นเรื่องแม่มันทีไรไอ้นี่เตลิดแบบนี้ทุกที”


“หุบปากได้แล้วไอ้ฌอน มึงจะพูดให้น้องเขาคิดมากทำไมเนี่ย” พี่โลกิดุใส่เพื่อนตัวเองก่อนก้มหน้ามองฉัน “น้องไม่ต้องกังวลเรื่องไอ้ไรม์หรอก เดี๋ยวมันก็กลับเองแหละ ระหว่างนี้อยู่บ้านคนเดียวก็ระวังตัวหน่อยแล้วกัน เอางี้... พี่ขอโทรศัพท์หน่อยสิ”


ฉันขมวดคิ้วเล็กน้อยแต่ก็ยอมยื่นโทรศัพท์ให้พี่โลกิ เขารับไปกดเสร็จก็ยื่นคืนให้ฉัน


“นี่เบอร์พี่นะครับ ถ้ามีปัญหาอะไรก็โทรหาพี่ได้ทันทีเลย ไม่ต้องเกรงใจนะ” เขายิ้มให้ฉันอย่างเป็นกันเอง ความใจดีของพี่โลกิทำให้ฉันรู้สึกอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก อย่างน้อยๆ เพื่อนพี่ไรม์ก็ไม่ใช่คนเลวร้าย แถมยังใจดีกับฉันมากๆ เลยด้วย


“เฮ้ยๆ ไม่ถูกสิ ทำไมให้เบอร์มึงคนเดียวล่ะ เอาเบอร์พี่ไปด้วยไหมครับ เผื่อโทรหาไอ้สองตัวนี้ไม่ติด” พี่ฌอนยื่นหน้าเข้ามาขวางระหว่างฉันกับพี่โลกิ ก่อนจะถูกพี่โลกิผลักหัวออกไป


เมียเพื่อนก็เว้นบ้างอะไรบ้างนะไอ้ฌอน ไม่ใช่เห็นว่าน่ารักหน่อยต่อมซิสค่อนก็กำเริบใส่น้องเขาเลย”


“แหม บอกกูหรือบอกตัวมึงครับไอ้โลกีย์ มึงมันน่าไว้ใจนักนิ!


ฉันมองสองเพื่อนรักฉะฝีปากกันไปมาด้วยรอยยิ้มเจื่อน พวกพี่เขาสนิทกันมากจริงๆ ละนะ ถึงจะดูห่ามๆ ไปหน่อยแต่ก็ดูเป็นคนดีที่น่าจะไว้ใจได้เหมือนกัน


ต่อค่ะ


สองวันต่อมา


ฉันมาประชุมเรื่องดาวเดือนคณะที่ห้องประชุมของคณะ พูดตรงๆ ฉันยังแปลกใจไม่หาย เพราะไม่คิดว่าตัวเองจะได้คะแนนโหวตอย่างล้นหลามจนชนะการประกวดดาวคณะแบบนี้ โชคดีที่มหาวิทยาลัยนี้ไม่ได้เน้นความสามารถอะไรมากมาย ฉันจึงไม่ต้องขึ้นแสดงโชว์เพื่อแข่งกับใครเหมือนดาวเดือนคณะของมหาวิทยาลัยอื่นๆ เพราะถ้าหากต้องทำแบบนั้นจริงฉันคงขอถอนตัวแน่ๆ


“ประชุมเสร็จแล้วน้องฟองว่างไหมครับ ไปทานข้าวกับพี่ได้ไหม”


ฉันละสายตาจากกระดาษในมือที่เขียนรายละเอียดในการปฏิบัติตัวของดาวและเดือนคณะขึ้นมอง พี่คิน รุ่นพี่ปีสองที่ชนะการโหวตและได้เป็นเดือนคณะคู่กับฉัน เขาเป็นคนหน้าตาดีมาก เรียกว่าสมกับตำแหน่งจริงๆ นั่นแหละ แต่ไม่รู้สิ... ฉันไม่ค่อยไว้ใจสายตาแพรวพราวของเขาเลย


“เอ่อ ฟองมีนัดแล้วน่ะค่ะ ขอโทษนะคะ” ฉันบอกปัดอย่างสุภาพ


“กับแฟนเหรอครับ?” เขาถามยิ้มๆ มันเป็นรอยยิ้มน่ามอง แต่กลับดูเย็นๆ อย่างบอกไม่ถูก ฉันสัมผัสได้ว่าคนๆ นี้มีรังสีอันตรายคล้ายกับพี่ไรม์ เขาเป็นคนที่ฉันไม่ควรเข้าใกล้


“กับเพื่อนค่ะ” ฉันตอบ มือเก็บกระดาษใส่กระเป๋า ตอนนี้เราประชุมกันเสร็จแล้ว อาจารย์ฝ่ายกิจกรรมออกไปแล้วเช่นกัน ในห้องนี้จึงเหลือเพียงฉันกับพี่คินสองคน ฉันลุกขึ้นยืนสะพายกระเป๋าแล้วเอ่ยลาเขา “ฟองขอตัวกลับก่อนนะคะ”


“เดี๋ยวพี่เดินไปส่งครับ” พี่คินลุกขึ้นเดินตามหลังฉันมา ฉันถอนใจแล้วเร่งฝีเท้าเร็วขึ้น ความจริงวันนี้ฉันไม่ได้มีนัดกับใครหรอก แค่ไม่อยากไปกับเขาก็เท่านั้นเอง


“เอ่อ พี่คินส่งฟองแค่ตรงนี้ก็ได้ค่ะ เดี๋ยวเพื่อนฟองก็มารับแล้ว” ฉันเงยหน้ามองท้องฟ้าที่เริ่มพลบค่ำ อาจารย์ไม่ควรนัดประชุมตอนเย็นแบบนี้เลย รู้อย่างนี้ยอมให้หวานกับแรมพ์รอรับฉันกลับด้วยกันก็ดีหรอก แต่เพราะสองคนนั้นต้องไปทำงานกลุ่มต่อให้เสร็จฉันจึงไม่อยากรั้งทั้งคู่เอาไว้ นี่ฉันคิดผิดหรือคิดถูกกันแน่เนี่ย


“ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวพี่ยืนรอเป็นเพื่อน” พี่คินยิ้มตอบ เขากำลังจับผิดฉันหรือเปล่านะ


ฉันหันหน้าหนีเขาพลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดหาเบอร์ใครสักคนอย่างต้องการความช่วยเหลือ โทรหาแรมพ์กับหวานไม่ได้ด้วย ฉันไม่อยากรบกวนเวลาทำงานของทั้งคู่ ฉันไล่เบอร์เรื่อยๆ ก่อนหยุดลงที่เบอร์ของพี่ไรม์ ไม่มีทาง... พี่ไรม์ไม่รับสายฉันหรอก เลื่อนมาอีกรายชื่อก็สะดุดเข้ากับชื่อของพี่โลกิ อ่า... ฉันควรจะรบกวนพี่เขาดีไหมนะ


“พี่มารับแล้วฟอง”


และในขณะที่ฉันกำลังยืนลังเลว่าจะต่อสายหาพี่โลกิดีไหม จู่ๆ เสียงคุ้นหูก็ดังขึ้นด้านหลัง หันไปมองก็พบกับพี่โชกำลังเดินมาทางนี้ เขาถือแบบแปลนติดมือมาด้วย ท่าทางเหมือนเพิ่งเลิกเรียน


“รอนานไหมครับ” พี่โชหยุดยืนตรงหน้าพลางขยับยิ้มอ่อนโยนให้ฉัน มือข้างที่ว่างลูบผมฉันเบาๆ ด้วยความเอ็นดู ก่อนมองไปทางพี่คินราวกับว่าเพิ่งสังเกตเห็น “ใครเหรอ ไม่ใช่เพื่อนฟองนี่ พี่ไม่เคยเห็นเลย”


“อะ อ้อ นี่พี่คินค่ะ เป็นเดือนคณะที่เพิ่งประชุมเสร็จพร้อมกันน่ะค่ะ” ฉันแนะนำพี่คินด้วยเสียงติดขัดในช่วงแรก ถึงจะแปลกใจกับท่าทางของพี่โชอยู่บ้าง แต่ก็ดีใจมากที่ได้เจอเขาเวลานี้ เขาช่วยฉันได้เยอะจริงๆ “ส่วนนี่พี่โชค่ะ เป็น... เอ่อ”


ฉันอ้ำอึ้งอย่างไม่รู้จะแนะนำพี่โชว่ายังไงดี จะบอกว่าเป็นพี่ชายเพื่อนหรือเป็นพี่ชายข้างบ้านดีล่ะ ฉันเองก็ยังสับสนแปลกๆ แต่คำตอบของพี่โชกลับทำฉันอึ้งมากกว่า


“เป็นคนสนิทของฟอง”


ความเงียบครอบคลุมรอบตัวพวกเราในทันที ฉันมองหน้าพี่โชด้วยสีหน้านิ่งค้าง ขณะคนถูกมองกลับเพียงขยับยิ้มบาง เขามองไปทางพี่คิน รอยยิ้มอบอุ่นเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มเย็นๆ มันเป็นสีหน้าที่ฉันไม่เคยเห็นจากคนใจดีอย่างพี่โชมาก่อน


“ขอบคุณที่ยืนเป็นเพื่อนเธอนะ พวกเราก็กลับบ้านกันเถอะ เดี๋ยวต้องแวะซุเปอร์ซื้อของไปทำอาหารเย็นกันด้วย” ประโยคแรกพี่โชพูดกับพี่คิน ส่วนประโยคหลังเขาหันมาพูดกับฉัน แถมยังจูงมือให้เดินตามหลังเขาออกมาด้วย ฉันหันกลับไปมองพี่คินก็พบว่าเขากำลังมองพวกเราด้วยสายตาไม่พอใจ


“เอ่อ... ขอบคุณนะคะ” ฉันเอ่ยขอบคุณหลังจากขึ้นมานั่งบนรถพี่โชเรียบร้อยแล้ว


“ขอบคุณเรื่องอะไร หืม?”


“ก็เรื่องที่พี่เข้ามาช่วยฟองได้ถูกจังหวะพอดีน่ะสิคะ ตอนนั้นฟองกำลังลำบากใจอยู่พอดีเลย”


“ถ้าอย่างนั้นทำไมไม่โทรหาพี่ล่ะ”


“คะ?” ฉันหันมองพี่โชด้วยความไม่เข้าใจ สีหน้าของเขาตอนนี้ดูจริงจังผิดปกติ เขาหันมาสบตากับฉันขณะที่รถกำลังติดไฟแดง


“ถ้ามีเรื่องลำบาก ต้องการความช่วยเหลือ ทำไมถึงไม่โทรหาพี่?”


“ระ เรื่องนั้น...” ฉันอ้ำอึ้ง จะว่าไปตอนนั้นฉันไม่ได้นึกถึงพี่โชเลย กลับจะโทรหาพี่โลกิแทนซะอีก อาจจะเป็นเพราะว่าฉันรบกวนพี่โชบ่อยเกินไปจนทำให้เกรงใจไม่กล้ารบกวนเขาอีกหรือเปล่า


“พี่ยืนมองเรากดโทรศัพท์เหมือนจะโทรหาใครสักคน พี่ก็ยืนรอว่าคนๆ นั้นจะเป็นพี่หรือเปล่า จนสุดท้ายเห็นฟองถอดใจไม่ยอมโทรสักที พี่เลยอดไม่ได้ต้องเดินเข้าไปหา”


“เอ๊ะ... พี่โชเห็นฟองตั้งแต่แรกแล้วเหรอคะ?” พี่โชชะงักไปเล็กน้อยก่อนหันไปขับรถต่อ เขาเม้มปากเหมือนกำลังใช้ความคิด


“ใช่ พี่มารอรับฟองกลับบ้านน่ะ” ฉันนิ่งไปกับคำตอบของเขา หมายความว่าพี่โชมานั่งรอฉันประชุมเพื่อจะรับกลับบ้านพร้อมกันอย่างนั้นเหรอ “ยัยหวานบอกว่าวันนี้ฟองมีประชุมดาวเดือนคณะ อาจจะกลับเย็น พี่เลิกเรียนเย็นพอดีก็เลยแวะมารอ”


“อ้อ... อย่างนี้นี่เอง” ฉันพึมพัมอย่างเข้าใจเรื่องราว


“คราวหน้าถ้ามีเรื่องอะไรต้องโทรหาพี่คนแรกนะ” ฉันหันมองพี่โชอีกครั้งเมื่อฟังเขาพูดจบ พี่โชเหลือบมองฉันเล็กน้อยแล้วพูดต่อ “พี่หมายถึงโทรหาพี่ได้ ไม่ต้องเกรงใจ ถ้ามีเรื่องลำบากใจแบบนี้เกิดขึ้นอีก อย่าลังเลที่จะโทรหาพี่ เข้าใจไหม?”


“...ค่ะ” ฉันตอบรับเสียงเบา พี่โชช่างดีกับฉันมากจริงๆ เขาเหมือนพี่ชายที่ต้องคอยดูแลน้องสาวอย่างฉันอยู่เสมอ แล้วอย่างนี้จะไม่ให้ฉันเกรงใจเขาได้ยังไงกันล่ะ


“แล้วเรื่องที่เพื่อนๆ จะมาเที่ยวที่บ้าน วันพรุ่งนี้แล้วใช่ไหม?”


“อ้อ... ใช่ค่ะ พี่โชมีแผนในใจแล้วใช่ไหมคะ”


“เรื่องนั้นฟองไม่ต้องห่วง สบายใจได้”


ฉันมองรอยยิ้มไร้พิษภัยของพี่โชด้วยความไม่ไว้ใจนิดๆ คนที่มีแผนการในใจแล้วยิ้มแบบนั้นมันแอบน่ากลัวนะรู้ไหม...

 


TO BE CONTINUED
รักเรื่องนี้แอดติดตามไว้ด้วยนะคะ
v
v

TALK

อีพี่ค่าตัวแพงค่ะ เล่นตัวมาก บทหาย 5555

น้องโดนหนุ่มเต๊าะเลย ดีนะมีพี่โชขี่ม้าขาวมาช่วย ><

ถ้าอีพี่ยังบทหายแบบนี้ เราจะซบอกพี่โชแล้วนะ เราแพ้อปป้า 555


ฟางเปิดรีปริ้นท์หนังสือ #พี่โลกิ รอบเก็บตกนะคะ
ใครที่ซื้อพี่ไรม์แล้วอยากซื้อพี่โลกิด้วย ติดต่อสั่งซื้อได้ที่ลิ้งนี้เลยค่ะ

ปิดพรี #พี่ไรม์ แล้วนะคะ
จากนี้มีเพียงเล่มสต๊อคแบบหมดแล้วหมดเลยค่ะ
หนังสืออยู่ในช่วงจัดพิมพ์ค่ะ

ราคา 420 บาท

#ฟอร์มสั่งซื้อ >> https://goo.gl/vxPnSM 

::ขั้นตอนการสั่งซื้อนิยาย::
#ธนาคารกสิกรไทย  
เลขที่บัญชี :: 748-2-64181-9
ชื่อบัญชี :: ชนานา ยิ้มเฉลย
สาขา :: เซ็นทรัลพระราม 3 (ออมทรัพย์)

#ธนาคารไทยพาณิชย์
เลขที่บัญชี :: 440-305645-0
ชื่อบัญชี :: ชนานา ยิ้มเฉลย
สาขา :: เทสโก้ โลตัส พระราม 4 (ออมทรัพย์)

#พร้อมเพย์ 0642479020

#โอนแล้วกรอกฟอร์มสั่งซื้อด้วยนะคะ
#เช็ครายชื่อผู้สั่งซื้อ >> https://goo.gl/jPzW3F



อย่าลืมแอดแฟน กดโหวตหัวใจ 
และคอมเม้นท์ให้ด้วยนะคะ
________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]
...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 155 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

757 ความคิดเห็น

  1. #530 nokbamboo (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 16:16

    อิไรม์มันมัวแต่คิดเรื่องของตัวเองจนลืมอองฟองไปแล้วสักวันจะรู้สึก

    #530
    0
  2. #529 yoyo23727 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 19:30
    ขออนุญาตนะคะ ไรน์พิมพ์บางจุดตรง พึมพำ นะคะ
    #529
    1
    • #529-1 yoyo23727(จากตอนที่ 21)
      21 มิถุนายน 2562 / 19:31
      หมายถึงพิมพ์ผิดบางจุดนะคะ
      #529-1
  3. #528 pinnkuu (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 04:37
    รออิพี่มาน้าค้าาา
    #528
    0
  4. #527 pinnkuu (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 04:36
    ขอซบด้วยคนค่ะไรท์ เขิงงงงงง
    #527
    0
  5. #525 moonan123 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 21:14
    ทีมโช..
    #525
    0
  6. #524 PuyzZMeekaeW (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 20:35
    ทุกคนใจดีกับฟองหมดยกเว้นพี่ไรม์
    #524
    0
  7. #523 towarisa (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 13:30

    พระเอกมาช่วยทัันเสมอออ อิอิ

    #523
    0
  8. #522 firstzy93 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 13:11
    ทีมพี่โช
    #522
    0
  9. #520 janichaa (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 16:08
    ต่อน้าา
    #520
    0
  10. #519 Taejinexo-l (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 01:09
    กลับบ้านบ้างนะพี่ไรม์-_-
    #519
    0
  11. #518 firstzy93 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 18:41
    ระวังน้องโดนฉกนะ
    #518
    0
  12. #517 nokbamboo (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 18:14

    คู่นี้คู่หูคู่ฮาจริงทั้งฌอนทั้งโลกิ อองฟองจะเอายังงัยกับไรม์ดีนะ

    #517
    0
  13. #516 towarisa (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 18:04

    ลืมอะไรไปหรือเปล่าฟองง

    #516
    0