[END]BRO #Chain รุ่นพี่ล่ามรัก!

ตอนที่ 15 : CHAIN 12 ► ดีหรือร้าย? [100 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,170
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 191 ครั้ง
    30 เม.ย. 62

เปิดพรี #พี่ไรม์ แล้วนะคะ






CHAIN 12

[ดีหรือร้าย?]



วันนี้ฉันตื่นเช้ามาทำอาหารเช้าง่ายๆ สำหรับตัวเองก่อนไปมหาวิทยาลัย ฉันนัดกับหวานและพี่โชไว้ตอนสิบโมงครึ่ง ยังเหลือเวลาอีกครึ่งชั่วโมงให้พอนั่งพักทานอาหารรองท้องอยู่บ้าง ทว่าขนมปังที่กำลังกัดค้างในปากจำต้องชะงักเมื่อสายตาหยุดมองร่างสูงในชุดเสื้อช๊อปกางเกงยีนส์เดินลงจากบันไดมา พี่ไรม์มองฉันเล็กน้อยก่อนทำเรื่องน่าประหลาดใจด้วยการเดินเข้ามาหาฉันที่นั่งอยู่หน้าเค้าท์เตอร์ครัว 


“เอ่อ… พี่ไรม์มีเรียนเช้าเหมือนกันเหรอคะ? เพราะรู้สึกกระอักกระอ่วมแปลกๆ จนเกินกว่าจะทำเมินเฉยต่อกันเหมือนที่ผ่านมาร่วมสัปดาห์ได้ ฉันจึงเป็นฝ่ายทักเขาก่อน 


“…อืม” เขาตอบรับด้วยวลีสั้นๆ แล้วเดินอ้อมไปหลังเค้าท์เตอร์เพื่อหยิบนมในตู้เย็นมาเทใส่แก้ว ฉันอึกอักเล็กน้อยเพราะไม่ค่อยชินกับบรรยากาศแบบนี้ ทั้งที่ปกติเขาแทบไม่เฉียดเข้าใกล้ฉันเลยด้วยซ้ำ 


“ขะ ขนมปังไหมคะ” ฉันกลั้นใจเลื่อนจานบรรจุขนมปังอบของตัวเองสองแผ่นไปทางเขาอย่างพยายามทำใจดีสู้เสือ พี่ไรม์หลุบตามองมันชั่วครู่ก่อนจะหยิบมันขึ้นกัดอย่างว่าง่าย ฉันแทบจะเก็บสีหน้าประหลาดใจเอาไว้ไม่อยู่ วันนี้เขาแปลกไปจริงๆ ด้วย! 


และเหมือนคนถูกมองจะรู้ตัว เขาเปลี่ยนจากกัดขนมปังเป็นคาบมันไว้ที่ปากแล้วหยิบกุญแจรถกับกระเป๋าสตางค์ขึ้นมาถือเดินผ่านหน้าฉันไป แต่ทว่าเดินไปไม่กี่ก้าวก็หันกลับมาเลิกคิ้วใส่ฉันนิดๆ ดวงตาเรียบเฉยต่อทุกสิ่งจดจ้องใบหน้าฉันนิ่ง 


“รออะไร ไม่ไปเรียนหรือไง? 


“ขะ… คะ? คราวนี้ฉันอ้าปากเหวออย่างไม่เก็บอาการอีกแล้ว ฉันเห็นมุมปากหนายกขึ้นนิดๆ ก่อนเขาจะหันหน้ากลับไปแล้วพูดแกมสั่งกรายๆ 


“ขึ้นรถ” 


ไม่สบาย… พี่ไรม์ต้องไม่สบายแน่ๆ! 


 

“เอ่อ… ส่งฟองหน้าทางเข้าก็ได้ค่ะ เดี๋ยวฟองเดินไปที่คณะเองค่ะ”  


อย่างที่รู้ว่าฉันกับพี่ไรม์อยู่คนละคณะ แถมคณะเรายังห่างกันพอสมควร ฉันเลยไม่อยากรบกวนเวลาเขาให้ขับรถวนไปวนมาภายในมหาวิทยาลัย แต่เหมือนพี่ไรม์จะไม่คิดแบบนั้น เพราะเขาขับมาส่งฉันยันหน้าคณะเลย ซึ่งการกระทำแปลกๆ ของเขาในวันนี้ทำให้ฉันรู้สึกประหลาดใจอย่างบอกไม่ถูก และในความรู้สึกนั้นมันกลับมีความอบอุ่นใจแล่นวาบเข้ามาเสียด้วย 


“เลิกเรียนกี่โมง? เมื่อรถจอดสนิทหน้าคณะศิลปกรรม คนขับข้างกายเอ่ยถามเสียงเรียบ ฉันจ้องใบหน้าครึ่งเสี้ยวของพี่ไรม์อย่างพยายามจับสังเกตว่าเขาถามด้วยอารมณ์แบบไหน สิ่งที่มองเห็นมีเพียงความเรียบเฉยไร้ความอารมณ์ใดๆ ราวกับสิ่งที่ถามไม่ได้สลักสำคัญนัก 


“สี่โมงค่ะ” 


“รอที่ชมรม ฉันเลิกห้าโมง” 


คราวนี้ดวงตาคมเลื่อนมามองฉัน แววตาเรียบนิ่งคล้ายกดดันกันในที 


“ฟองกลับกับหวานก็ได้ค่ะ” 


“บอกให้รอก็รอ” เขาสั่งเสียงเข้มก่อนจะปลดเบลล์ให้ฉันพร้อมปลดล๊คประตูให้ด้วย “ลงไปได้แล้ว” 


“…ค่ะ” ฉันหลุบตามองมือตัวเองบนตักชั่วครู่ก่อนขยับตัวลงจากรถ เอ่ยขอบคุณเบาๆ แล้วปิดประตู สายตาจดจ้องใบหน้าครึ่งเสี้ยวแสนเย็นชาที่มองตรงไปด้านหน้า ไม่แม้จะชายตามองกันสักนิด 


ฉัน… ตามอารมณ์ผู้ชายคนนี้ไม่ทันเลยจริงๆ ตกลงเขาจะดีหรือร้ายกันแน่... อย่าทำให้ฉันสำคัญตัวเองผิดอีกได้ไหม...


 

[บทบรรยาย ไรม์] 


ดวงตาคมเหลือบมองกระจกส่องหลัง ริมฝีปากหนาขยับยิ้มมุมปากเมื่อเห็นว่ารถเก๋งสีดำที่กำลังจอดซุ่มอยู่ไม่ไกลจากรถของผมเคลื่อนตัวออกห่างไปแล้ว ผมมองร่างบางที่เพิ่งลงจากรถไป เธอเดินเข้าคณะไปแล้ว  


ผมรู้ว่าวันนี้ผมทำตัวแปลกๆ ไม่สิ ต้องพูดว่าตั้งแต่เมื่อวานเย็นที่ผมพาอองฟองกลับมาบ้านพร้อมกันแล้ว ทั้งที่ผ่านมาผมไม่เคยใส่ใจหรือสนใจเธอเลยสักนิด ไม่ว่าเธอจะไปเรียนกับใครหรือกลับบ้านยังไงก็ตาม ซึ่งแน่นอนว่าการกระทำของผมมันย่อมมีเหตุผลเสมอ และเหตุผลนั้นก็คือรถเก๋งสีดำที่เพิ่งขับออกไปเมื่อครู่ 


ใช่แล้ว… รถเก๋งคันนั้นคือคนของแม่ผมเอง 


เมื่อวานตอนสายๆ ผมได้รับสายจากแม่ ท่านโทรมาต่อว่าผมในเรื่องที่ผมปล่อยให้อองฟองไปกลับมหาวิทยาลัยเอง แม่ผมเป็นคนฉลาดมาก หูตาท่านไวเสมอ ผมเคยคิดว่าถ้าแต่งงานและแยกออกมาใช้ชีวิตเองแล้วจะได้อิสระและความเป็นส่วนตัวคืนมา  


แต่ผมคิดผิด ไม่สิ… ผมประมาทแม่ตัวเองเกินไปต่างหาก เพราะท่านไม่เคยปล่อยให้ผมคาดสายตาเลย ดูได้จากการส่งคนสะกดรอยตามพวกผมก็น่าจะรู้  


นั่นจึงทำให้ผมตระหนักได้ว่า… ถ้าอยากจะหลุดพ้นจากการถูกบงการชีวิต สิ่งเดียวที่ผมทำได้ในตอนนี้ก็คือการเล่นละครตบตาจนกว่าแม่จะพอใจและวางใจเลิกสะกดรอยตามพวกเราสักที  


ด้วยเหตุผลนี้ผมจึงต้องคอยรับส่งอองฟองอย่างที่เห็น แต่เพราะหลังจากที่ผมระเบิดอารมณ์ใส่เธอเมื่ออาทิตย์ก่อน ทำให้อองฟองเว้นระยะห่างจากผมมากกว่าเดิม เธอแทบไม่มองหน้าผมตรงๆ ด้วยซ้ำ ผมเลยต้องทำแบบเมื่อวาน นั่นคือการบังคับเธอ


และต่อให้เธอจะเกลียดหรือกลัวผมก็เชิญ ขอแค่แม่ไม่เข้ามาบงการชีวิตผมอีกก็พอ ส่วนเรื่องของเธอ... จะเป็นยังไงก็ช่าง ไม่ได้สำคัญอะไรกับผมอยู่แล้ว


ต่อค่ะ



ห้องปฏิบัติการ BETA-G3


“เห้ย ไปสนามกันป่ะ วันนี้ว่างว่ะ”


หลังอาจารย์ออกจากห้องไป ไอ้คนชีวิตว่างอย่างฌอนเสนอหน้าข้ามโต๊ะมาถาม ผมมองเหยียดมันก่อนลุกขึ้นยืนสะพายกระเป๋าไพล่หลัง ไม่ตอบและไม่สนใจจนโลกิหันมาเลิกคิ้วใส่


“มึงจะไปไหน กลับบ้าน?”


“อืม”


“เดี๋ยวๆ ไอ้เสือ นี่มันเร็วไปไหมครับ? ปกติมึงไม่เคยกลับบ้านเร็วสักวัน ขนาดแม่มึงโทรตามยิกๆ ยังไม่สนใจเลย” ฌอนพาดแขนบนไหล่เพื่อรั้งผมไว้ มันทำหน้าสงสัยใคร่รู้แบบปิดบังความอยากเสือกเอาไว้ไม่มิด ผมเหลือบมองโตที่เดินเข้ามาสมทบอีกคน มันเลิกคิ้วใส่เหมือนรอคำตอบอีกคน


“อะไรของพวกมึงวะ กูจะกลับเร็วสักวันมันจะตายหรือไง”


“ก็ไม่มีใครตาย แค่อยากรู้เหตุผลว่าทำไมเสือกลางคืนอย่างมึงถึงรีบกลับบ้านตั้งแต่พระอาทิตย์ยังไม่ตกดินแบบนี้ก็เท่านั้น” โตยักไหล่ตอบ


“กูจะไปชมรม มีธุระ เลิกเสือกเรื่องของกูกันได้ล่ะ ไปไป๊” ผมปัดแขนฌอนออกแล้วเดินหนีพวกมันออกมา ได้ยินเสียงโลกิพูดไล่หลังแว่วๆ ว่า อาการแบบนี้ไปรับเมียชัวร์


เกลียดไอ้เวรนี่จัง รู้ดีฉิบหาย!

 


ชมรมถ่ายภาพ


ผมเดินเข้ามาในอาคารที่ตั้งของชมรมที่อยู่มาเข้าปีที่สาม ปกติถ้าไม่มีธุระจำเป็นหรือโดนพี่ใหญ่เรียกประชุมผมก็ไม่ค่อยเข้ามาหรอก แต่คราวนี้มันจำเป็น เพราะต้องมารับยัยนั่น...


“อ้าวพี่รอง? วันนี้เข้าด้วยเหรอ?” แรมพ์ตะโกนเรียกตอนผมกำลังเดินผ่าน ผมหยุดชะงักเท้าแล้วมองไปทางมัน และนั่น... สบเข้ากับดวงตาหวานที่กำลังมองมาทางนี้พอดี


อองฟองกำลังนั่งอยู่กับแรมพ์และเพื่อนๆ ของเธอที่ผมเจอเมื่อวาน ผมเปลี่ยนทิศทางการเดินหันไปทางพวกนั้น ขณะเดินเข้าใกล้เรื่อยๆ ก็สบตากับอองฟองไปด้วย จนกระทั่งเธอละสายตาหนีผมเหมือนทุกครั้งที่ชอบทำ อยู่ดีๆ ผมก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา...


ไอ้ท่าทางแบบนั้นมันคืออะไรวะ?


“ทำอะไรกันอยู่” ผมถามน้ำเสียงนิ่ง ปรายสายตาไปทางร่างบาง เธอไม่ยอมเงยหน้ามองผมอีกเลย เอาแต่มองรูปภาพบนโต๊ะราวกับว่ามันเป็นสิ่งที่น่าสนใจเหลือเกิน


“กำลังโชว์รูปจากกิจกรรมก่อนให้ทุกคนดู เออใช่... รูปนี้พี่รอง เอ่อ ฉันหมายถึงพี่ไรม์เป็นคนถ่ายนะ พวกเธอลองดูสิ มุมแสงสวยมากเลยว่ามะ” แรมพ์กะตือรือร้นพูดราวกับว่าตัวเองอยู่ชมรมนี้มานาน ทั้งที่ก็เพิ่งเข้ามาไม่กี่วันเหมือนกัน แล้วไอ้เรื่องที่มันเอามาอวดต่อก็ฟังมาจากพี่ใหญ่ทั้งนั้น


“อือๆ สวยจริงด้วย รูปนี้ก็สวยเนอะ” พวกเพื่อนๆ เลือกดูรูปกันอย่างตื่นเต้นผิดกับอองฟองที่ทำเพียงพยักหน้าอือออตามเงียบๆ ผมเห็นโฟกัสสายตาของน้องชายตัวเองลอบมองเธอตลอด คิ้วหนาขมวดนิดๆ เมื่อเห็นบางอย่างในแววตาคู่นั้น...


“กลับบ้านได้แล้ว” จู่ๆ ปากมันก็ขยับพูดออกมาเองจนทุกคนเงยหน้ามองผมด้วยสีหน้างุนงง อองฟองก็เช่นกัน ผมสบตากับเธอนิ่งคล้ายกดดันกรายๆ ว่าถ้าเธอยังไม่ลุกออกมา ผมจะลากเธอกลับแบบเมื่อวานอีก และเหมือนว่าเธอจะเข้าใจ ร่างบางลุกขึ้นหยิบกระเป๋าแล้วมองไปทางเพื่อนสนิทตัวเองที่น่าจะชื่อหวาน ผมจำเธอคนนี้ได้ เธอเป็นเพื่อนบ้านของเรา และยังเป็นน้องสาวของหมอนั่น...


“ฟองขอตัวกลับก่อนนะ”


“เอ๊ะ... กลับเหรอ?” เพื่อนอีกคนของอองฟองขมวดคิ้วถามก่อนจะมองหน้าผมสลับกับเธอ “หรือว่าเธอจะกลับกับพี่ไรม์... อ๋า! อย่าบอกนะว่าฟองกับพี่ไรม์คบกันอยู่อ่ะ?!


“มะ ไม่ใช่นะ!” คิ้วผมกระตุกเล็กน้อยตอนอองฟองปฏิเสธเสียงดัง ไม่เข้าใจว่าเธอทำแบบนั้นทำไม แต่ที่ไม่เข้าใจคือทำไมผมรู้สึกหงุดหงิดกว่าเดิมวะ? “เอ่อ... พอดีว่าฟองมีธุระต้องไปทำกับพี่ไรม์น่ะ ฟอง... ขอตัวก่อนนะ”


อองฟองหลบสายตาทุกคนแล้วเดินออกมา แรมพ์มองผมด้วยสายตาไม่ไว้ใจ ซึ่งน้อยครั้งนักที่มันจะทำแบบนั้นใส่ผม ถามว่าผมสนใจไหม? ก็ไม่ มันจะคิดอย่างไงก็ช่าง ผมไม่สนใจอยู่แล้ว


 

Rrr...


ขับรถออกจากมหาวิทยาลัยได้สักพักหน้าจอโทรศัพท์โชว์เบอร์ๆ หนึ่งขึ้นมา ผมกดรับพลางเหลือบมองร่างบางที่ยังคงนั่งเงียบมาตลอดทาง


“เออว่าไง”


[เฮีย! พวกไอ้นุโดนล่อไปพัทยา! ตอนนี้พวกผมกำลังไล่ตามพวกมันไป เฮียจะมาไหม?!] น้ำเสียงร้อนรนจากปลายสายชะลอความเร็วรถลงจนร่างบางหันมามอง ผมขบกรามแน่นอย่างใช้ความคิด ก่อนจะเปลี่ยนเลนเพื่อยูเทิร์นรถกลับด้วยความรวดเร็ว


“เวรเอ๊ย! ส่งโลมา! กูกำลังไป!


ผมแทบปาโทรศัพท์ทิ้งขณะเร่งความเร็วรถไปตามพิกัด จนกระทั่งเสียงหวานติดสั่นกลัวดังขึ้นผมจึงได้สติกลับมา


“พะ พี่ไรม์กำลังจะไปไหนคะ?”


 ผมสบถอย่างหัวเสียเมื่อเห็นสีหน้าตื่นตกใจของอองฟอง มัวแต่โมโหไอ้เวรพวกนั้นจนลืมเธอเสียสนิท การพาอองฟองไปด้วยในสถานการณ์แบบนี้เป็นทางเลือกที่อันตรายมาก แต่จะให้ผมปล่อยเธอลงกลางทางเพื่อให้เธอนั่งรถกลับบ้านเองก็ยิ่งน่าเป็นห่วงมากกว่า


เอาไงดีวะ...



TO BE CONTINUED
เปิดโอนหนังสือ 5 วันสุดท้าย!!

รักเรื่องนี้แอดติดตามไว้ด้วยนะคะ
v
v

TALK
โอ้ยยย อิพี่! จะพาน้องไปเจออันตรายเหรอ!!
งานเข้าแล้วไง อิพี่อย่าลังเล ไปส่งน้องก๊อนนน! ห่วงน้องก๊อนน!
ช่วยกันติดแท๊ก #อิพี่ไรม์มันร้าย กันเยอะๆ นะคะ ชอบ 555

ใกล้ปิดพรี #พี่ไรม์ แล้วนะคะ
ราคา 420 บาท

#ฟอร์มสั่งซื้อ >> https://goo.gl/vxPnSM 

::ขั้นตอนการสั่งซื้อนิยาย::
#ธนาคารกสิกรไทย  
เลขที่บัญชี :: 748-2-64181-9
ชื่อบัญชี :: ชนานา ยิ้มเฉลย
สาขา :: เซ็นทรัลพระราม 3 (ออมทรัพย์)

#ธนาคารไทยพาณิชย์
เลขที่บัญชี :: 440-305645-0
ชื่อบัญชี :: ชนานา ยิ้มเฉลย
สาขา :: เทสโก้ โลตัส พระราม 4 (ออมทรัพย์)

#พร้อมเพย์ 0642479020
#ทรูวอลเล็ท 0642479020

#โอนแล้วกรอกฟอร์มสั่งซื้อด้วยนะคะ
#เช็ครายชื่อผู้สั่งซื้อ >> https://goo.gl/jPzW3F



อย่าลืมแอดแฟน กดโหวตหัวใจ 
และคอมเม้นท์ให้ด้วยนะคะ
________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]
...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 191 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

757 ความคิดเห็น

  1. #328 Naenn (@Naenn) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 19:41
    เอาไปด้วยเลยนั่นแหละ ให้ฟองเจอเรื่องเจ็บตัวบ้างจะได้รู้ใจสักที ..อ๊ากกกกกก จะอินเกินไปแล้ว55555
    #328
    0
  2. #327 MewSirinat (@MewSirinat) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 19:38
    แหม่ย้อนแย้งน้าาา ทำมาเป็นห่วง
    #327
    0
  3. #326 nokbamboo (@nokbamboo) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 12:47

    โทรแจ้งบอกให้เพื่อนอีกสามคนให้ตามไปซิแล้วให้หนึ่งในนั้นพาอองฟองกลับบ้านไปก่อน

    #326
    0
  4. #325 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 08:20
    เอาไงดีนร้าาาาา
    #325
    0
  5. วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 08:14

    ทิ้่งก็ห่่วง ไปก็ห่วง ทำไงดีนร้าาา

    #324
    0
  6. #323 pinnkuu (@pinnkuu) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 03:00
    เพิ่งสังเกตว่าคำว่า ไ อ้ (อั้ย) ก็โดนเซนเซอร์แฮะ
    #323
    0
  7. #322 pinnkuu (@pinnkuu) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 02:59
    อิพี่นะอิพี่ ถ้าน้องเปนไรขึ้นมาน้าาา ขอให้มีใครผ่านมาทันฝากน้องลงด้วยเถอะ ให้-พี่บ้าไปคนเดียว
    #322
    0
  8. #321 pinnkuu (@pinnkuu) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 02:58
    เปงห่วงฟองจังงง
    #321
    0
  9. #320 pinnkuu (@pinnkuu) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 02:58
    อิพี่จะพาน้องไปด้วยจริงๆหร้ออออออ
    #320
    0
  10. #319 nutnina06 (@nutnina06) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 01:51
    รอลงใน e-book นะคะ

    อยากอ่านแล้ววว 😭😭
    #319
    0
  11. #318 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 00:02
    ไรม์นี่ยังไงคะ
    #318
    0
  12. #317 PortyTwity (@PortyTwity) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 22:21
    ต่างคนต่างอยู่เหมือนที่ปากบอกแต่แรกก็จบ จะพาน้องไปหรือทิ้งน้องไว้ก็อันตรายไม่ต่างกันอะ
    #317
    0
  13. #316 Heytt (@joytip) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 21:46
    รำไยอิไรม์สุด
    #316
    0
  14. #315 yoyo23727 (@yoyo23727) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 21:33
    อิพี่มันต้องเอาน้องไปด้วยแน่นอน
    #315
    0
  15. #314 yoyo23727 (@yoyo23727) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 19:24
    พี่ไรม์ใจร้ายเกินไปแล้วน่ะ เค้าเสียใจแทนน้องแล้ว
    #314
    0
  16. #313 pinnkuu (@pinnkuu) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 11:34
    อิพี่นี่มันร้ายกาจสุดๆไปเลยอ่ะ -เราก็นึกว่าจะใจดีกับน้องแล้วซะอีก เสียใจจจจ
    #313
    0
  17. วันที่ 28 เมษายน 2562 / 10:40

    ระวังเถอะเสียฟองไปจริงๆอย่ามาเสียใจละกัน เหอะ

    #312
    0
  18. #311 FILMKSJ (@FILMKSJ) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 08:05
    ร้ายมาก ร้ายเกินไปอ่ะ ร้ายเกินไปจริงๆ(━┳━ _ ━┳━)
    #311
    0
  19. #310 N0964785705n (@N0964785705n) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 00:11
    พี่ไรม์น่าถีบมากกก
    #310
    0
  20. #309 suebyoo6935 (@suebyoo6935) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 23:02

    ฟองตามอิพี่ไม่เคยจะทัน

    #309
    0
  21. #308 runlarin (@runlarin) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 22:55
    พี่ไรม์ใจร้าย
    #308
    0
  22. #307 Charlinda88 (@Charlinda88) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 22:25
    ใจร้ายมากกก
    #307
    0
  23. #306 Bbbb (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 22:22

    ถ้าฟองไม่ได้เอาคืนหนักๆเราไม่ยอมนะไรท์

    #306
    0
  24. #305 nokbamboo (@nokbamboo) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 21:59

    อิไรม์นี่สำคัญตัวเองผิดจริงๆ อองฟองอย่าเพิ่งหลงเชื่อนะ

    #305
    0
  25. #304 pjpjjjjjjjj (@pjpjjjjjjjj) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 21:37
    อิพิ่ค่ดเลว
    #304
    0