[END]BRO #Chain รุ่นพี่ล่ามรัก!

ตอนที่ 14 : CHAIN 11 ► ชมรม [100 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,150
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 200 ครั้ง
    24 เม.ย. 62

เปิดพรี #พี่ไรม์ แล้วนะคะ






CHAIN 11

[ชมรม]


วันเวลาผ่านไปเกือบสัปดาห์ ฉันกับพี่ไรม์แทบไม่เจอหน้ากันเลยแม้ว่าเราจะอาศัยอยู่ในบ้านหลังเดียวกันก็ตาม สาเหตุหนึ่งเป็นเพราะฉันจงใจหลบหน้าเขา จากปกติจะคอยทำอาหารและอยู่รอเขากลับบ้านจนดึกดื่น ฉันก็เพียงทำอาหารวางรอเขาเหมือนเดิม ส่วนฉันเองก็เก็บตัวอยู่แต่ในห้อง ซึ่งเขาไม่เคยแตะต้องอาหารเลยสักครั้งเดียว จนฉันเริ่มรู้สึกท้อกับการทำอาหารไว้รอเขาแล้ว


ครืด…


เสียงโทรศัพท์สั่นก่อนข้อความจากแรมพ์ปรากฏบนหน้าจอ ฉันหยิบขึ้นมาเปิดอ่าน หัวคิ้วขมวดเข้าหากันนิดๆ เมื่อเห็นว่านี่มันก็ดึกมากแล้ว



แรมพ์ : พรุ่งนี้มีเรียนเช้า ให้เราไปรับไหม?



ฉันบอกไปหรือยังนะว่านอกจากหวานจะเรียนเอกเดียวกับฉันแล้ว แรมพ์เองก็เช่นกัน ความจริงการรู้เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจสำหรับฉันเท่าไหร่ เพราะแรมพ์เป็นคนชอบวาดรูปมาตั้งแต่เด็กๆ แล้ว เราสองคนมักชวนกันวาดรูปเล่นเป็นประจำโดยมีพี่ร๊อคคอยช่วยสอนอีกที ลูกชายบ้านนี้มีหัวทางด้านศิลปินมากๆ ดูจากพี่ร๊อคที่เลือกเรียนสถาปัตย์และแรมพ์ที่เรียนทัศนศิลป์ จะมีก็เพียงแต่พี่ไรม์ที่ดูเขาจะไม่มาทางนี้อยู่คนเดียวอะนะ



อองฟอง : พรุ่งนี้ฟองคงไปกับหวานเหมือนเดิมแหละ ยังไงก็ไปทางเดียวกันอยู่แล้ว ขอบใจนะ



พิมพ์ตอบกลับเสร็จไม่ถึงนาทีแรมพ์ก็ตอบกลับมา ฉันอ่านข้อความเขาพลางเม้มปากเล็กน้อย



แรมพ์ : หวานเหรอ? ไหนว่ารถยังซ่อมไม่เสร็จไง? ให้เราไปรับก็ได้นะ ทั้งคู่เลย

อองฟอง : อื้อ ไม่เป็นไรจริงๆ เราไปกันได้ แล้วบ้านแรมพ์ก็อยู่ตั้งไกลจากนี่ ขับรถวนไปวนมาจะพากันสายพอดีนะ

แรมพ์ : โอเค… งั้น… พรุ่งนี้เจอกันนะ ฝันดี 



ตั้งแต่เปิดภาคเรียนมาฉันแนะนำหวานให้รู้จักกับแรมพ์ไปแล้ว แต่ดูเหมือนทั้งคู่ไม่ค่อยคุยกันสักเท่าไหร่ ก็นะ… ต่างฝ่ายต่างโลกส่วนตัวสูงซะขนาดนั้นนิ แต่เดี๋ยวอยู่ๆ กันไปก็คงสนิทกันเองละมั้ง


เช้าวันต่อมาฉันมามหาวิทยาลัยพร้อมกับหวานด้วยรถของพี่โช เพราะรถของหวานยังซ่อมไม่เสร็จจึงต้องรบกวนพี่โชไปก่อนในช่วงนี้ และเจ้าตัวก็ดูจะยินดีมาก แม้ว่าเวลาเรียนของพวกเราจะไม่ตรงกับเขาก็ตาม


“นี่ๆ พวกเธอเลือกชมรมได้หรือยัง”


จู่ๆ เบลเพื่อนร่วมคลาสก็ถามขึ้นมาตอนพวกเรากำลังนั่งทานอาหารกลางวันด้วยกัน เรียกความสนใจจากเพื่อนคนอื่นๆ บนโต๊ะแทบจะทันที เพราะนอกจากจะมีหวานกับแรมพ์แล้วยังมีเพื่อนร่วมคลาสอีกสี่คนที่พวกเราเริ่มสนิทจนกลายเป็นก๊วนเดียวกัน


“ฉันว่าจะเข้าชมรมบาส” จิมมี่ เพื่อนชายหน้าลูกครึ่งฝรั่งยกมือขึ้นตอบก่อนคนแรก ฉันพยักหน้าเห็นด้วยกับส่วนสูงเกินมาตรฐานชายไทยไปไกลมากของเขา จิมมี่สูงราวๆ ร้อยเก้าสิบเลยมั้ง


“ส่วนฉันว่าจะเข้าชมรมอนุรักษ์กับเบล เราจะได้ออกค่ายด้วยกันบ่อยๆ เนอะ” เป้มองหน้าแฟนตัวเองยิ้มๆ จนเบลกลบเกลื่อนความเขินด้วยการเอียงหน้ามาหาฉันกับหวานแทน


“แล้วพวกเธอล่ะ จะอยู่ชมรมไหนเหรอ”


“เอ่อ… ไม่รู้สิ แรมพ์ล่ะ คิดไว้บ้างหรือยัง” เพราะฉันกับหวานไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้เลยจึงหันไปถามแรมพ์อีกต่อ คนถูกถามทำหน้าตกใจเล็กน้อยก่อนจะอึกอักตอบ


“ระ เราเข้าชมรมถ่ายภาพแล้วน่ะ”


“อ่าหะ ชมรมนี้น่าสนเหมือนกันแฮะ การถ่ายภาพก็คือศิลปะอย่างหนึ่ง” สาวติสท์เสพติดศิลปะขั้นสูงดีดนิ้วเปราะ ฉันเลิกคิ้วมองหวานเล็กน้อยพลางคิดตามเธอ “ถ้าอยู่ชมรมถ่ายภาพเราก็จะได้ไปในสถานที่สวยๆ ถ่ายภาพสวยๆ มาต่อยอดในการวาดภาพของเราด้วย”


ก็จริงแฮะ…


“งั้นพวกเราเข้าชมรมถ่ายภาพด้วยกันเลยไหม ได้ใช่ไหมแรมพ์?” ฉันเอียงคอถามความเห็นคนตัวสูงฝั่งตรงข้าม แรมพ์มีสีหน้ากระอักกระอ่วมพลางกลืนน้ำลายดังอึกจนฉันอดแปลกใจไม่ได้ “ทำไมทำท่าทางแบบนั้นล่ะ หรือว่าไม่อยากให้เราเข้าชมรมด้วยเหรอ”


“เห้ย… ไม่ใช่อย่างนั้น” แรมพ์ยกมือขึ้นโบกไปมาก่อนจะถอนหายใจแรงๆ “ก็เอาสิ เดี๋ยวเย็นนี้เราพาไปสมัคร แต่ว่า…”


“อะไรเหรอ?” เขาเอาแต่จ้องหน้าฉันด้วยสีหน้ากังวลจนฉันอดถามไม่ได้


“ไม่มีอะไร เป็นแบบนี้ก็ดีเหมือนกันมั้ง” เขางึมงัมตอบในลำคอ สุดท้ายกลายเป็นหวานที่บ่นออกมาเบาๆ เรียกสายตามองแรงจากแรมพ์แทบจะทันที


“พูดอะไรของนายเนี่ย ง่วงก็ไปนอนไหม งึมงัมๆ อึกอักๆ อยู่ได้”



ตกตอนเย็นพวกเราสามคนและเพื่อนร่วมคลาสอีกสองคนพากันมาที่ชมรมถ่ายภาพซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลจากตึกคณะศิลปกรรมนัก ภายในชั้นของชมรมเต็มไปด้วยภาพถ่ายประดับประดาเต็มพนังไปหมด


“ที่นี่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของศิลปะจริงๆ ภาพถ่ายพวกนี้เต็มไปด้วยจิตวิญญาณของช่างภาพ สวย… สวยจนน่าทึ่ง” หวานพร่ำชมภาพนั้นภาพนี้ไม่หยุดตลอดทางเดิน 


หลังจากสมัครเข้าชมรมเสร็จเรียบร้อย แรมพ์รับหน้าที่พาพวกเราเดินชมโดยรอบ จากนั้นครึ่งชั่วโมงพวกเราแยกย้ายกันกลับ ชมรมนี้ไม่ได้มีกฏข้อบังคับอะไรมากมาย เราไม่จำเป็นต้องเข้าชมรมบ่อยๆ ก็ได้ ขอแค่ร่วมกิจกรรมบ้างในบางครั้งก็พอ ซึ่งถือว่ามันดีมากสำหรับคนที่ถ่ายภาพไม่เป็นเลยอย่างฉัน แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ชอบรูปภาพมากๆ เลยนะ เพราะมันคือสื่อกลางที่สามารถบรรยายความรู้สึกต่างๆ ภายในภาพนั้นๆ ได้อย่างน่าอัศจรรย์เลยล่ะ


“ฟอง”


“หืม? ว่าไงแรมพ์?” จู่ๆ แรมพ์ก็คว้าข้อมือฉันให้หยุดเดิน ส่งผลให้หวานและเพื่อนคนอื่นๆ เดินนำหน้าไปไกล ฉันขมวดคิ้วสบตากับร่างสูงข้างกายด้วยความไม่เข้าใจ วันนี้เขาเป็นอะไรไปเนี่ย ท่าทางแปลกๆ ตั้งแต่เมื่อกลางวันแล้วนะ


“อยู่นี่เองเจ้าแรมพ์ รูปที่ให้ไปถ่ายถึงไหนละ… อ้าว… ฟอง?” 


ฉันละสายตาจากแรมพ์ไปมองด้านหลังซึ่งปรากฏร่างของผู้มาใหม่เป็นชายหนุ่มรูปหล่อที่ฉันคุ้นหน้าคุ้นตาเป็นอย่างดี


“พี่ร๊อค? เอ๊ะ… พี่อยู่ชมรมนี้เหมือนกันเหรอคะ?” ฉันหลุบตามองกล้องถ่ายภาพในมือพี่ร๊อคก่อนดึงสายตาขึ้นสบกับเขาอีกครั้ง คนถูกถามขยับยิ้มบางตอบ


“ใช่แล้ว นี่อย่าบอกนะว่าฟองก็เข้าชมรมนี้เหมือนกันน่ะ?”


“ค่ะ ฟองกับเพื่อนชอบภาพถ่ายเหมือนกันก็เลยขอตามแรมพ์มาด้วยน่ะค่ะ ดีจังเลยนะคะที่พี่ร๊อคก็อยู่ชมรมนี้ด้วย” ฉันขยับยิ้มด้วยความรู้สึกดีใจจริงๆ ทว่ารอยยิ้มของฉันกลับต้องชะงักเมื่อฟังประโยคต่อมาของพี่ชายตรงหน้า


“ไม่ใช่แค่พี่กับแรมพ์หรอกนะ แต่เจ้าไรม์ก็อยู่ชมรมนี้ด้วยเหมือนกัน”


อะไรนะคะ…


ต่อค่ะ


ฉันหันมองแรมพ์อย่างเข้าใจเรื่องทั้งหมดทันที เพราะอย่างนี้นี่เอง แรมพ์ถึงได้ทำตัวแปลกๆ แบบนั้น 


พี่ไรม์ก็อยู่ที่นี่ด้วยงั้นเหรอ… แล้วแบบนี้… เขาจะคิดว่าฉันเข้ามายุ่งวุ่นวายกับชีวิตเขาอีกหรือเปล่านะ… 


ฉันคิดยังไม่ทันจบ ด้านหลังพี่ร๊อคปรากฏร่างสูงคุ้นตา เจ้าของใบหน้าเย็นชาและแววตาเย็นเหยียบ เขาหยุดมองฉันเล็กน้อย หัวคิ้วเลิกขึ้นหน่อยๆ คล้ายแปลกใจ นับว่าเป็นครั้งแรกในรอบสัปดาห์เลยก็ว่าได้ที่ฉันได้เผชิญหน้ากับพี่ไรม์ตรงๆ แบบนี้ 


“อ้าว มาอยู่ตรงนี้กันนี่เอง ก็ว่าทำไมฟองกับแรมพ์ไม่เดินตามมา” 


“นั่นสิ ทำอะไรกันอยู่เหรอ? เสียงทักจากเพื่อนๆ ดังตามมาดึงสายตาจากฉันผละออกจากพี่ไรม์ในทันที หวานเป็นคนเดียวที่รู้เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับพี่ไรม์ ยัยนั่นชะงักไปเล็กน้อยก่อนขยับมายืนใกล้ฉัน ขณะเพื่อนคนอื่นๆ หันมองผู้ชายแปลกหน้าสองคนด้วยสีหน้าสนอกสนใจ  


“สวัสดีครับน้องๆ ยินดีต้อนรับสมาชิกใหม่ทุกคนนะครับ พี่ชื่อพี่ร๊อค เป็นพี่ชายของเจ้าแรมพ์” พี่ร๊อคแนะนำตัวด้วยรอยยิ้มเรียบเรื่อย ต่างจากพี่ไรม์ที่ยังคงยืนนิ่งทำหน้าเย็นชาไม่เปลี่ยน 


“แล้วอีกคนใครอ่ะฟอง โคตรหล่ออ่ะ” จินนี่เพื่อนสาวประเภทสองที่สวยกว่าผู้หญิงแท้ๆ ขยับมาสะกิดแขนฉันเบาๆ เธอจ้องไปทางพี่ไรม์ซึ่งกำลังมองพวกเราด้วยสายตาเย็นเยียบ 


“เอ่อ… นี่พี่ไรม์ เขาเป็น… พี่ชายของแรมพ์เหมือนกันน่ะ” เพราะถูกถามโดยไม่ทันตั้งตัว ฉันเลยแนะนำสถานะพี่ไรม์ไปแบบนั้นโดยหลบสายตาจากแววตาเย็นชาคู่นั้น 


ก็เขาบอกเองนี่นะว่าห้ามบอกใครเรื่องสถานะของเรา… ฉันทำถูกแล้วสินะ 


“ว้าว… พวกพี่เป็นพี่ชายแท้ๆ ของแรมพ์เลยเหรอคะ? ลดาทำตาเคลิบเคลิ้มมองแรมพ์สลับกับบรรดาพี่ชายทั้งสอง พี่ร๊อคพยักหน้ารับยิ้มๆ “โอ้ยยยอิจฉาฟองอ่ะ! นี่เธอโตมาท่ามกลางพี่ชายรูปหล่อขนาดนี้เลยเหรอ! กรี๊ดๆ” 


“นั่นสิๆ แค่เป็นเพื่อนสมัยเด็กกับแรมพ์นี่ก็ว่าน่าอิจฉาแล้วนะ เจองี้ไปพูดเลยว่าอิจหนักมากค่ะ!” จินนี่เขย่าแขนฉันแล้วทำท่ากรี๊ดกร๊าดคู่กับลดา ฉันได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ ไม่รู้จะพูดอะไร 


นี่ถ้ารู้ว่าแท้จริงแล้วพี่ไรม์คือสามีของฉัน พวกนี้จะไม่ยิ่งกรี๊ดจนคอแตกกันเลยเหรอเนี่ย… 


หลังจากผ่านเหตุการณ์บังเอิญจนตั้งตัวไม่ทันนั้นพวกเราก็แยกย้ายกันกลับ วันนี้หวานติดธุระตอนเย็น แรมพ์จึงอาสาจะไปส่งฉัน แต่เขาต้องไปจัดการงานกับทางชมรมก่อน ฉันจึงต้องมารอเขาในห้องๆ หนึ่งของชมรม 


ภายในห้องเต็มไปด้วยบอร์ดภาพถ่ายจากกิจกรรมต่างๆ ฉันไล่มองทีละรูปก่อนมาหยุดลงที่รูปๆ หนึ่ง มันคือรูปถ่ายตอนเผลอตัวของสมาชิกชมรมที่กำลังหามุมถ่ายภาพกันอยู่บนสะพานแขวน ทว่ากลับมีร่างสูงของใครคนหนึ่งกำลังดึงดูดสายตาฉัน ใบหน้าของเขาฉายแววหม่นเศร้าเหม่อมองไปเบื้องล่าง มือข้างหนึ่งจับกล้องที่คล้องคอไว้แน่นราวกับว่าเขาไม่ได้คิดจะหยิบมันขึ้นมากดชัตเตอร์เหมือนคนอื่นๆ เลย 


ทำไมนะ… ทำไมเขาถึงทำสีหน้าแบบนั้นล่ะ… 


กึง 


เสียงประตูเปิดกระทบพนังห้องดังก้องเบาๆ เรียกสายตาฉันหันมอง ลมหายใจสะดุดเมื่อพบว่าเขาคือคนๆ เดียวกันกับผู้ชายในรูป แต่ต่างกันตรงที่สีหน้าและแววตาของคนตรงหน้าฉันตอนนี้มันไม่ได้หม่นเศร้า แต่กลับเต็มไปด้วยความเย็นชาอย่างสุดขั้วหัวใจ 


เมื่อร่างสูงขยับเดินเข้ามาในห้องโดยที่สายตายังจับจ้องมาที่ฉันไม่ยอมละ ฉันจึงได้สติและดึงตัวเองกลับมา ฉันเม้มปากละสายตาหนีก่อนเดินผ่านสวนเขาออกจากห้อง 


จำได้ไหม… ครั้งล่าสุดที่เราพูดคุยกัน เขาบอกให้ฉันเลิกยุ่งกับชีวิตเขา ซึ่งฉันก็พยายามทำมาตลอดหลายวัน และจะพยายามทำต่อไป เมินใส่เขาซะ เลิกสนใจเขาซะ อย่ายุ่งเกี่ยวกับเขาอีก นี่คือสิ่งที่ฉันคอยตอกย้ำตัวเองซ้ำๆ วนไปวนมา 


ฉันต้องทำให้ได้… ก็แค่ตัดใจจากผู้ชายใจร้ายอย่างเขาซะ… 


หมับ 


ท่อนแขนเล็กถูกฝ่ามือกรุ่นร้อนคว้าจับจังหวะที่กำลังเดินผ่านเขามา ฉันหันมองเขาด้วยดวงตาเบิกกว้างเล็กน้อย ใบหน้าครึ่งเสี้ยวของพี่ไรม์ยังคงนิ่งสนิท ขณะที่แรงบีบเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ 


“จะ… เจ็บค่ะ” 


“…” 


“พี่ไรม์ ฟองเจ็บ!” เพราะเขาเพิ่มแรงบีบไม่หยุดจนฉันทนความเจ็บร้าวที่แขนไม่ไหวต้องร้องบอกออกไปในที่สุด แต่คนใจร้ายก็ยังไม่ยอมปล่อยมือ เขาทำเพียงหันมาเผชิญหน้ากับฉัน ดวงตาคมดั่งเสือนักล่าวาววับก่อนจะจางหายไปกลายเป็นเย็นเหยียบเหมือนเดิม  


มือหนาคลายออกช้าๆ ฉันหลุบตามองรอยแดงบนแขนตัวเอง ดวงตาร้อนผ่าวกระพริบถี่ไล่หยาดน้ำตาไม่ให้มันไหลออกมาให้เขารำคาญใจ 


“ถ้าพี่โกรธที่ฟองเข้าชมรมนี้… ฟองก็จะไปลาออกค่ะ” ฉันเปิดปากพูดก่อน ไม่รู้หรอกว่าที่เขาทำร้ายฉันแบบนี้เพราะมีเหตุผลอะไร แต่มันก็คงไม่พ้นเรื่องเดิมๆ ที่เขาเคยตอกย้ำกับฉันหรอก “ฟองไม่รู้จริงๆ ว่าพี่อยู่ชมรมนี้ ถ้าฟองรู้… ฟองจะไม่มาค่ะ ฟองขอ… อ๊ะ!” 


ฉันร้องออกมาด้วยความตกใจเมื่อจู่ๆ ข้อมือถูกลากให้เดินออกจากห้องนั้นมา ความเร็วในการเดินของพี่ไรม์มันเร็วจนฉันต้องกึ่งเดินกึ่งวิ่งตามหลังเขา ฉันได้แต่ขมวดคิ้วมองแผ่นหลังกว้างที่สวมเสื้อช๊อปสีเลือดหมูเข้มด้วยความไม่เข้าใจ จนกระทั่งเดินออกมาเกือบจะถึงหน้าชมรมก็ถูกเสียงๆ หนึ่งขัดขึ้น 


“จะพาฟองไปไหนวะพี่รอง?  


เป็นแรมพ์ที่วิ่งตามออกมา สีหน้าเขาคล้ายกำลังไม่พอใจ พี่ไรม์ไม่ยอมหยุดเดินเลยสักนิด ไม่สิ เขาไม่ผ่อนความเร็วลงเลยด้วยซ้ำ ทำราวกับว่าเสียงแรมพ์เป็นสายลมผ่านไปอย่างไรอย่างนั้น ฉันได้แต่หันมองตามแรมพ์ด้วยสีหน้าไม่สู้ดี มันทั้งตื่นกลัว สับสน และมึนงงไปหมด การกระทำแบบนี้ของเขาไม่ใช่แค่แรมพ์คนเดียวที่เห็น แต่คนอื่นๆ ในชมรมที่ยังไม่กลับบ้านก็กำลังมองเราสองคนด้วยสายตาสงสัยใคร่รู้ 


อะไรกันเนี่ย… พี่ไรม์เป็นอะไรไปไหนเขาบอกว่าห้ามให้ใครรู้เรื่องของเราไงแล้วทำไมเขาถึงทำแบบนี้ล่ะ? 


#TO BE CONTINUED


รักเรื่องนี้แอดติดตามไว้ด้วยนะคะ
v
v

TALK
อิพี่เป็นไรอีกเนี้ยย ตามอารมณ์ไม่ทันเลยค่ะ
น้องจะโดนไรอีกไหม เบาๆ กับน้องหน่อยเส้!
ช่วยกันติดแท๊ก #อิพี่ไรม์มันร้าย กันเยอะๆ นะคะ ชอบ 555

ใกล้ปิดพรี #พี่ไรม์ แล้วนะคะ
ราคา 420 บาท

#ฟอร์มสั่งซื้อ >> https://goo.gl/vxPnSM 

::ขั้นตอนการสั่งซื้อนิยาย::
#ธนาคารกสิกรไทย  
เลขที่บัญชี :: 748-2-64181-9
ชื่อบัญชี :: ชนานา ยิ้มเฉลย
สาขา :: เซ็นทรัลพระราม 3 (ออมทรัพย์)

#ธนาคารไทยพาณิชย์
เลขที่บัญชี :: 440-305645-0
ชื่อบัญชี :: ชนานา ยิ้มเฉลย
สาขา :: เทสโก้ โลตัส พระราม 4 (ออมทรัพย์)

#พร้อมเพย์ 0642479020
#ทรูวอลเล็ท 0642479020

#โอนแล้วกรอกฟอร์มสั่งซื้อด้วยนะคะ
#เช็ครายชื่อผู้สั่งซื้อ >> https://goo.gl/jPzW3F



อย่าลืมแอดแฟน กดโหวตหัวใจ 
และคอมเม้นท์ให้ด้วยนะคะ
________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]
...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 200 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

757 ความคิดเห็น

  1. #285 teddywen (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 00:41
    งงกับไรม์
    #285
    0
  2. #284 MewSirinat (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 11:55

    ปวดดดดดดใจ

    #284
    0
  3. #283 towarisa (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 08:52

    อิเฮียไรม์ต้่องการอะไรจากฟองกันแน่เนี่ย

    #283
    0
  4. #282 janichaa (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 06:22
    ต่อน้าา อยากอ่านตอนต่อไปแล้ว
    #282
    0
  5. #281 pinnkuu (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 03:12
    คิดไปนุ่นนนน ฟินนน555
    #281
    0
  6. #280 pinnkuu (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 03:12
    อยากอ่านต่อแล้ววว อยากรู้ว่าอิพี่จะพาน้องไปไหน
    #280
    0
  7. #279 pinnkuu (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 03:11
    รออค่าาา
    #279
    0
  8. #278 pinnkuu (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 03:11
    อิพี่เป็นอะไรหรออออออ โกรธน้องเรื่องอะไร ฮิๆ
    #278
    0
  9. #277 PuyzZMeekaeW (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 00:06
    เป็นไรคะพี่ หึงอ่ออออ
    #277
    0
  10. #276 nokbamboo (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 00:04

    มีทางเดียวคือหายไปจากอิไรม์ไปเลยฟองไม่ต้องเสียใจกับเรื่องที่ผ่านมาทั้งหมด

    #276
    0
  11. #275 FILMKSJ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 22:14
    เเหนะ อิพี่คิดอะไรอยู่น้าาาา
    #275
    0
  12. #274 PortyTwity (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 22:08
    ลากเก่งมากค่ะ ถนอมน้องหน่อย นี่รอลุ้นพาร์ทหน้าเลยจะแอบฟินเบาๆหรือหน่วงกว่าเดิม
    #274
    0
  13. #273 WonderJJx (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 20:15
    อะไรของพี่ไรม์อีกล่ะเนี่ย ตามอารมณ์อิพี่ไม่ทันแล้ว
    #273
    0
  14. #272 yoyo23727 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 20:11
    แหมพี่ไรม์คนย้อนแย้งงง งอนแล้ว จะให้น้องอองฟองไปหาคนอื่นค่ะ5555ล้อเล่งงงง
    #272
    0
  15. #271 kajeab4792 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 19:52
    หึงอะดิ..
    #271
    0
  16. #270 suebyoo6935 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 19:41

    อะไรของอิพี่มันล่ะ

    #270
    0
  17. #269 Naenn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 19:34
    ชอบบบบ มาบ่อยๆน๊าาาา
    #269
    0
  18. #268 kaiyoy947-en-we (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 18:46
    พี่รองงง อย่าใจร้ายกับน้องมากเลยยย สงสารไปหมดแล้ววว รักเรื่องนี้สุด
    #268
    0
  19. #267 pinnkuu (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 00:51
    รออออออออออออ
    #267
    0
  20. #266 pinnkuu (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 00:50
    เป็นกำลังใจให้น้าค้าไรท์ รอคอยให้อัพถี่ๆแบบเฮียกิ ชอบเรื่องนี้ ลุ้นเรื่องราวของเรื่องนี้ ตรงกับตัวเค้าสุดๆที่ว่ารักเค้าข้างเดียว
    #266
    0
  21. #265 pinnkuu (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 00:49
    รอค่าาา
    #265
    0
  22. #264 Naenn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 20:47
    รออออออออ
    #264
    0
  23. #263 wangmingyue (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 20:30

    ฟอง มีชู้ไปเลยค่ะ

    #263
    0
  24. #262 towarisa (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 17:29

    รออออออออ

    #262
    0
  25. #261 pinnkuu (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 03:29
    เง้ออออ ฟองพลาดซะแล้วล่ะนะ 5555
    #261
    0