[พร้อมส่ง] DANGEROUS SECRET : รักอันตราย ร้ายเกินต้านทาน

ตอนที่ 7 : DANGEROUS SECRET : EP.06 - Don't touch me [200%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,977
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    30 พ.ย. 60

Gravestone Cross



EP.06
-Don't touch me-
 


"อย่าฝืน! ถ้าไม่อยากขาดใจตาย!"
-SECRET-



เพลงพิณ ยามะงุจิ

ผมละสายตาขึ้นจากแผ่นกระดาษในมือ รู้สึกภายในหัวใจมันร้อนรุ่มแปลกๆ เมื่อได้อ่านชื่อจริงของจินโทนิค มันน่าแปลกมาก แปลกที่ชื่อของยัยโหดนั่นคล้ายกับชื่อของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่ยังคงอยู่ในความทรงจำผมมาตลอดสิบกว่าปี

เพลงพิณ เด็กน้อยหน้าตาน่ารักแสนขี้แยที่ชอบมายืนร้องไห้ให้ผมปลอบอยู่เป็นประจำ

“บ้าน่าไอ้น่าน ยัยโหดนั่นไม่ทางเป็นเด็กคนนั้นหรอก” ผมบ่นกับตัวเองเบาๆ แล้ววางประวัติของจินโทนิคลงบนที่นอนก่อนขยับตัวปิดไฟและล้มตัวลงนอน ในหัวก็เอาแต่คิดถึงเรื่องในอดีตจนแทบจะบ้า ทำไมอยู่ดีๆ ผมต้องคิดถึงเด็กผู้หญิงคนนั้นด้วย

คนที่ไม่มีตัวตนอยู่บนโลกนี้อีกแล้ว

 

 

สิบห้าปีก่อน

พี่น่าน ฮึก

เป็นอะไรน้องเพลง? ร้องไห้ทำไม?ผมวางดินสอลงบนสมุดการบ้านก่อนจะลุกขึ้นจากโต๊ะหินอ่อนในสวนหน้าบ้านของตัวเองแล้วเดินเข้าไปหาเด็กผู้หญิงตัวเล็กที่มายืนร้องไห้อยู่ข้างรั้วที่กั้นระหว่างบ้านผมกับเธอ

คุณ ฮึก แม่ร้องไห้อีกแล้วฮือ

ผมก้มตัวลงเพื่อรอดทางลับข้างรั้วที่พวกเราแอบทำกันไว้เพื่อจะได้แอบเข้ามาเล่นด้วยกันบ่อยๆ พอรอดเข้ามายืนด้านข้างเพลงพิณก็เอาแต่ร้องไห้น้ำตาเต็มข้างแก้ม เห็นแล้วมันน่าปกป้องชะมัด

คุณอาอาการทรุดลงหรือยังไงกัน ให้พี่ไปตามคุณพ่อมาช่วยไหม? ผมบรรจงเช็ดน้ำตาออกจากแก้มใสนุ่มนิ่มของเด็กน้อยวัยเพียงเจ็ดขวบ เพลงพิณส่ายหน้าช้าๆ พลางใช้ดวงตากลมโตที่ชุ่มชื้นไปด้วยหยาดน้ำตามองผมตาแป๋ว

คุณพ่อไม่ได้เป็นอะไร แต่น้องเพลงเห็นคุณแม่แอบมานั่งร้องไห้ค่ะ ฮึก น้องเพลงสงสารคุณแม่…’

โอ๋ๆ ไม่เป็นไรนะ น้องเพลงไม่ต้องกลัวนะ พี่จะปกป้องน้องเพลงเอง อย่าร้องไห้นะครับผมลูบเรือนผมสีดำขลับของเพลงพิณด้วยหัวใจสั่นไหว จะว่าผมแก่แดดก็ได้นะ เพราะผมมีรักครั้งแรกตอนอายุแปดขวบ

ผมรัก เด็กผู้หญิงที่น่าปกป้องคนนี้

เพลงพิณ

[SECRET : END]



 

ร่างสูงในชุดนักศึกษาถูกระเบียบก้าวเข้ามาภายในห้องของฝ่ายกฎระเบียบหรือที่หลายคนเรียกกันว่าห้องโฟร์เบียร์ ทันทีที่เข้าก้าวเข้ามาก็ตกเป็นเป้าสายตาของผู้หญิงทั้งสามคนที่กำลังนั่งคุยกันอย่างออกรส ภายในห้องตกอยู่ในความเงียบเพราะยังงุนงงว่าทำไมเขาถึงเข้ามาโดยไม่เคาะประตูสักนิด

“มีอะไรหรือเปล่ามาติน?” ลิเคียว สาวสวยผู้อัธยาศัยดีเป็นฝ่ายไถ่ถามขึ้นมาก่อน ด้วยเพราะเธอกับเขามีตำแหน่งคู่กันจึงไม่แปลกที่ทั้งคู่จะรู้จักกันพอสมควร มาตินี่ยกยิ้มด้วยความเก้อเขินหน่อยๆ เพราะเขาเองก็ไม่ค่อยมีโอกาสได้เจอสี่สาวโฟร์เบียร์พร้อมหน้าพร้อมตากันแบบนี้บ่อยๆ เขาเชื่อแล้วว่าที่ใครๆ ก็ขนานนามให้กับสาวๆ กลุ่มนี้ว่าเสน่ห์ล้นเหลือทั้งกลุ่มมันเป็นเรื่องจริงอย่างไร้ข้อโต้แย้งเลยล่ะ

“เอ่อ ผมมาหาจินโทนิคน่ะครับ” สายตาคมโฟกัสไปทางสาวสวยเจ้าของใบหน้าเย็นชาที่นั่งอยู่มุมห้องโดยไม่ได้หันมาสนใจเขาผู้มาใหม่สักนิด จินโทนิคยังคงก้มหน้าอ่านหนังสือในมืออย่างไม่ลดละ ผิดกับสามสาวในห้องที่มองหน้ากันไปมาราวกับแปลกใจว่าทำไมมาตินี่ถึงมาหายัยจอมโหดของพวกเธอได้

“ไปสนิทกันตั้งแต่เมื่อไหร่น่ะคู่นี้” เตกีล่าถามด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ แถมยังปรายตามองมาตินี่เหมือนไม่ค่อยไว้ใจเท่าไหร่ อย่าคิดว่าเธอมองไม่ออกนะว่าสายตาที่เขาใช้มองเพื่อนสาวของเธอน่ะมันธรรมดาซะที่ไหนกัน ผู้ชายคนนี้กำลังคิดไม่ซื่อกับเพื่อนรักของเธอแน่ๆ

“นั่นน่ะสิ มีธุระด่วนหรือเปล่า? เหมือนยัยจินจะไม่ค่อยสนใจนายสักเท่าไหร่นะ” อนิซเหลือบดวงตาหวานไปทางเพื่อนรักที่ยังคงนั่งอ่านหนังสือนิ่งโดยไม่สนใจคนที่มาหาสักนิด

บางทียัยนี่ก็เย็นชาเกินไปนะ เธอคิดพลางขมวดคิ้วใส่เพื่อนตัวเองหน่อยๆ

“คือ ฉันมีข้อมูลเกี่ยวกับรัฟเฟียนคนเก่ามาบอกน่ะ”

พรึ่บ!

“ว่าไงนะ? ได้ข้อมูลเพิ่มแล้วงั้นเหรอ?”

ทันทีที่ได้ยินจุดประสงค์ในการมาครั้งนี้ของมาตินี่ จินโทนิคที่นั่งนิ่งไม่สนใจเขาก็รีบปิดหนังสือในมือพร้อมกับเงยหน้าขึ้นมองเขา แต่ไม่ใช่แค่เธอคนเดียวที่มอง ยังมีสาวๆ อีกสามคนที่มองหน้าเขาด้วยความอยากรู้ไม่ต่างกัน มาตินี่ใช้รอยยิ้มที่ใครๆ ต่างก็เรียกมันว่า God Smile ซึ่งจินโทนิคเองก็พอจะรู้ว่าทำไมเขาถึงเอาแต่ยืนเงียบไม่ยอมพูดเรื่องสำคัญนั่นสักที เธอเหลือบตามองเพื่อนรักทั้งสามที่นั่งจ้องหน้ามาตินี่อย่างรอคอยก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วเดินตรงไปทางประตูห้อง

“งั้นไปคุยกันที่อื่น”

“อ้าวยัยจิน! ทำไมต้องไปที่อื่น?” อนิซทักก่อนคนแรก

“เออนั่นดิ! อยากรู้เหมือนกันนะเว้ย!” ตามด้วยน้ำเสียงขัดใจของเตกีล่า

“อุตสาห์ตั้งใจฟังอ่ะ โธ่!” ลิเคียวบ่นอุบปิดท้ายอีกคน

“จัดการหน้าที่พวกแกกันก่อนเหอะน่า เรื่องนี้ฉันจัดการเอง” จินโทนิคบอกเพื่อนเสียงเหนื่อยๆ ก่อนจะเดินออกจากห้องไปทิ้งให้เพื่อนรักทั้งสามนั่งมองหน้ากันไปมาด้วยความเซ็งจัด

“เดี๋ยวนี้หัดมีความลับกับเพื่อนนะยัยจิน”

“แกก็ด้วยอนิซ ไม่ต้องไปบ่นมันเลย” เตกีล่ามองอนิซด้วยสายตาจับผิดทำให้คนถูกจ้องรีบลุกขึ้นยืนแทบจะในทันที ลิเคียวอมยิ้มน้อยๆ อย่างนึกขำกับท่าทางเหมือนเด็กกำลังปกปิดความผิดของอนิซ

“ขำอะไรลิค เดี๋ยวเถอะ!

“ก็เปล่า คิก”

อนิซทำหน้ามุ่ยใส่ก่อนจะเดินออกไปจากห้องอีกคน ทิ้งให้สองสาวพากันมองตามเพื่อนทั้งสองคนอย่างครุ่นคิด รู้สึกเหมือนช่วงนี้ทุกคนจะมีความลับกันหมดสินะ ไม่ว่าจะเป็นสองคนนั้นหรือสองคนนี้...



 ฝ่ายสืบสวนสอบสวน

“ว่ามาสิ ได้ข้อมูลอะไรเพิ่ม?” จินโทนิคถามทันทีที่นั่งลงบนโซฟาตัวเดิมภายในห้องสืบสวนฯ มาตินี่ยิ้มชอบใจกับนิสัยตรงไปตรงมาของผู้หญิงตรงหน้า นี่ถ้าเขาไม่บอกว่ามีข้อมูลเกี่ยวกับรัฟเฟียนคนเก่า จินโทนิคก็คงไม่คิดจะก้าวย่างมาที่นี่หรอก

“คนของฉันรายงานมาว่าวันที่เกิดเหตุน่ะ รัมไปหาคนคนหนึ่งที่ตรอกเจ๊กนั่น”

จินโทนิคนิ่งไปพลางหลุบตาลง มาตินี่จับสังเกตท่าทางของหญิงสาวก่อนจะเอ่ยถามด้วยความสงสัย

“เธอรู้เรื่องนี้ใช่ไหม?”

…….” จินโทนิคเลื่อนสายตาขึ้นมองเขานิ่ง เธอเก็บความรู้สึกเก่งและแน่นอนว่าเขารู้เรื่องนี้ดี เขารู้ว่าจินโทนิครู้เรื่องเกี่ยวกับรัมอย่างดีเลยล่ะ เพราะเธอคือคนเดียวที่ผู้ชายคนนั้นเชื่อใจที่สุด “แล้วคนนั้นเป็นใคร?”

“เขาอยู่ที่ตรอกนั้นแหละ”

“ฉันจะไปหาเขา”

“เดี๋ยว!” มือหนาคว้าท่อนแขนเรียวของจินโทนิคไว้ในทันที เมื่อคนอารมณ์ร้อนลุกขึ้นพรวดพราด เธอหลุบตามองแขนตัวเองเหมือนจะสั่งทางสายตาว่าให้ปล่อยมือออกซะ มาตินี่รีบปล่อยมือออกพลางถอนหายใจแรงๆ “อย่าเพิ่งใจร้อนสิจิน เธอไปคนเดียวไม่ได้นะมันอันตราย”

“ฉันไม่กลัว

“เฮ้อ โอเคๆ งั้นเดี๋ยวฉันไปเป็นเพื่อน ห้ามปฏิเสธนะ!” มาตินี่รีบขัดเสียงดังเมื่อจินโทนิคอ้าปากจะปฏิเสธ เธอใช้สายตาเรียบนิ่งจ้องลึกเข้าไปในดวงตาเด็ดเดี่ยวของผู้ชายตรงหน้า

“ตามใจ

 

 

ด้านนอกห้องสืบสวนฯ

ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งยืนพิงกำแพงหน้าห้องด้วยท่าทางสบายๆ สายตาจับจ้องผ่านกระจกเข้าไปด้านในห้องที่มีผ้าม่านเปิดแง้มเอาไว้ เขาเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดรวมถึงทุกคำพูดภายในห้องนั้นด้วย มือหนาถอดหูฟังออกก่อนจะเดินหลบออกมาเมื่อประตูห้องนั้นถูกเปิดออกพร้อมกับร่างบางของผู้หญิงที่เขาสะกดรอยตามมาเกือบทั้งวัน

“ฉันคิดไม่ผิดจริงๆ ว่าเธอจะต้องเกี่ยวข้องกับหมอนั่นแน่ๆ” ซีเคร็ททิ้งบุหรี่ในมือลงพื้นแล้วใช้ปลายเท้าบดขยี้มันจนแหลก ก่อนจะสาวเท้าเดินตามทั้งสองคนที่มีจุดมุ่งหมายไม่ต่างจากเขา

 


 

โกดังร้าง @ตรอกเจ๊ก

“แน่ใจเหรอว่ามาถูกที่น่ะ” จินโทนิคถามผู้ชายข้างกายที่เดินเข้ามาในโกดังร้างภายในตรอกเจ๊กพร้อมกัน สายตาก็กวาดมองรอบกายด้วยความระแวดระวัง บรรยากาศมันไม่น่าไว้ใจจนเธอรู้สึกได้ เพราะไม่คิดว่าที่นี่มันจะเป็นที่อยู่อาศัยของคน มันทั้งรกร้างและน่าวังเวงชอบกล

“แน่ใจสิ ก็ตามข้อมูลที่ได้มาคือทั้งสองคนนัดเจอกันที่นี่นะ” มาตินี่ชูแผ่นกระดาษในมือพลางขมวดคิ้วมุ่นไม่แพ้กัน

“หมายความว่าที่นี่ไม่ใช่ที่อยู่ของเขา แต่เป็นที่ที่พวกนั้นนัดเจอกันเฉยๆ เท่านั้นน่ะเหรอ?”

“ประมาณนั้นแหละ”

จินโทนิคถอนหายใจแรงๆ เพื่อระบายความอึดอัดภายในใจ ความรู้สึกมืดแปดด้านนี่มันคืออะไร? นึกว่าจะได้ข้อมูลอะไรมากกว่าเดิมซะอีก ผลสุดท้ายเธอก็ต้องกลับไปจุดเริ่มต้นเหมือนเดิม

ตึก ตึก ตึก

และในจังหวะที่คนทั้งสองกำลังยืนใช้ความคิดอยู่กลางโกดังร้างนั่น เสียงรองเท้ากระทบพื้นนับสิบคู่ดังก้องไปทั่วบริเวณจนต้องรีบหันหลังมองพร้อมตั้งการ์ดป้องกันตัวโดยอัตโนมัติ ผู้ชายชุดดำนับสิบคนยืนขวางทางออกเอาไว้แน่นหนา ทั้งคู่รู้ได้ในทันทีว่าตอนนี้พวกเขากำลังตกหลุมพรางเข้าซะแล้ว

“นายไปได้ข้อมูลนี่มาจากไหน?” จินโทนิคกระซิบถามเสียงต่ำเพื่อจงใจให้มาตินี่ได้ยินเพียงคนเดียว สายตาก็จับจ้องชายชุดดำเบื้องหน้าอย่างไม่ลดละ

“คนของฉันเข้ามาสืบในตรอกนี้นี่แหละ แต่ไม่คิดเลยว่ามันจะเป็นกลลวง” เขากัดฟันพูดด้วยความเจ็บใจสุดๆ เพราะข้อมูลบ้าๆ นี่กำลังจะทำให้เขาและคนที่เขารักเป็นอันตราย

“พวกแกเป็นใคร?” น้ำเสียงเรียบนิ่งของจินโทนิคเอ่ยถามขึ้น บ่งบอกให้รู้ว่าเธอไม่ได้หวาดกลัวคนพวกนี้สักนิด มาตินี่ขยับเข้ามาใกล้หญิงสาวมากขึ้นเพื่อหวังจะปกป้องเธอหากต้องถูกคนพวกนั้นทำร้ายจริงๆ

“ไปกับพวกเราซะดีๆ” หนึ่งในนั้นพูดขึ้นเสียงเรียบ

“ต้องการตัวฉัน? หึ! พวกเดียวกับไอ้สารเลวพวกนั้นสินะ!

“หมายความว่ายังไงน่ะจิน?” มาตินี่หันมาถามจินโทนิคด้วยความงุนงง

“คนพวกนี้ไม่เกี่ยวกับคดีของรัมหรอก พวกมันเป็นคนของศัตรูฉันเอง” จินโทนิคไขข้อข้องใจก่อนจะพุ่งตัวเข้าไปถีบหนึ่งในนั้นด้วยความรวดเร็ว เธอเป็นคนใจร้อน กล้าได้กล้าเสียและสู้ไม่ถอย ข้อนี้มาตินี่รู้ดี เพราะอย่างนี้ไงเขาถึงชอบเธอ แต่ในสถานการณ์ที่พวกเรากำลังตกเป็นรองแบบนี้ บางทีเขาก็อยากให้เธอหวาดกลัวบ้างสักนิด เพราะเขาไม่อยากให้เธอต้องเป็นอันตราย

“จัดการพวกมัน!” สิ้นเสียงคำสั่งร่างของชายชุดดำนับสิบก็วิ่งเข้าหาคนทั้งสองในทันที มาตินี่และจินโทนิคหันหลังชนกันท่ามกลางวงล้อม ทั้งคู่ใช้ทักษะการต่อสู้ได้อย่างช่ำชองแม้จะตกอยู่ในสถานะที่เป็นรองกว่าก็ตาม

พลั่ก!

ตุบ!

ผลัวะ!

“จินระวัง!

มาตินี่ถีบชายชุดดำออกจากตัวก่อนจะวิ่งเข้าไปผลักจินโทนิคให้หลบจากรัศมีของมีดที่พุ่งเข้ามาทางเธอ ทำให้ปลายมีดนั่นเฉียดข้างท้องของเขาที่วิ่งเข้าไปรับแทนก่อนจะล้มลงบนพื้น จินโทนิคหันมองด้วยความตกใจพลางหมุนตัวเตะมีดเล่มนั้นกระเด็นออกไป แล้วหันไปสู้กับคนที่เหลือต่อก่อนตะโกนถามเขาด้วยความเป็นห่วง

“นายโอเคไหม?”

“อือ แค่เฉียดๆ น่ะ” มาตินี่พยุงตัวลุกขึ้นพลางยิ้มให้หญิงสาว เขารู้สึกดีใจที่ได้ปกป้องเธอเอาไว้ถึงแม้ตัวเองจะเจ็บตัวก็เถอะ แต่อย่างน้อยมันก็คุ้มค่าถ้าแลกมาด้วยความห่วงใยจากผู้หญิงแสนเย็นชาอย่างจินโทนิค

“ทำอะไรโง่ๆ คิดว่าตัวเองเป็นโล่หรือยังไงกันหะ!” จินโทนิคว่าขณะหมุนตัวเตะชายชุดดำจนกระเด็นถอยหลังไปหลายก้าว มาตินี่ยกยิ้มอย่างไม่รู้สึกรู้สากับคำด่าของเธอสักนิด เขาตรงเข้าไปต่อยหน้าคนที่เหลือและร่วมกันสู้กับจินโทนิคอีกครั้ง

กริ๊ก! กริ๊ก! กริ๊ก!

“เลิกเล่นต่อสู้กันสักที! ยืนนิ่งๆ นะเว้ย!

ปืนสามกระบอกเล็งเป้ามาทางพวกเขาสองคนในเวลาต่อมา ดูเหมือนพวกผู้ชายชุดดำจะมาสมทบเพิ่มแถมยังพกปืนมากันอีกด้วย จินโทนิคชะงักเท้าก่อนจะปรายตามองปืนในมือพวกมันด้วยสายตาเรียบนิ่ง หากทว่าดุดันอย่างเห็นได้ชัด

“พวกแกต้องการอะไรวะ?” มาตินี่ถามอย่างหัวเสียสุดๆ เพราะไร้ทางจะตอบโต้พวกมันแล้ว ก็เล่นจ่อปืนไปทางผู้หญิงที่เขารักขนาดนั้น ใครจะกล้าขัดขืนล่ะวะ!

“จับตัวพวกมันไว้! อย่าขัดขืนนะเว้ย! ไม่งั้นสมองกระจุย!!

สิ้นคำพูดนั้นบรรดาชายชุดดำที่เหลือก็พุ่งเข้ามาจับทั้งสองคนให้แยกออกจากกัน มาตินี่มองตามจินโทนิคด้วยความเป็นห่วง เขาไม่น่าพาเธอมาเจออันตรายแบบนี้เลย ถ้าไม่ใช่เพราะเขาหลงกลกับข้อมูลเวรๆ นี่ เธอก็คงไม่มาเจอเรื่องแบบนี้!

 


 

[SECRET :: TALK]

ผมยืนมองเหตุการณ์เบื้องล่างด้วยความรู้สึกแปลกๆ อย่างบอกไม่ถูก ยิ่งเวลาที่เห็นใบหน้าสวยเย็นชานั่นนิ่งเฉยไร้ความรู้สึกทั้งๆ ที่ตัวเองกำลังโดนผูกขึงอยู่กับเสาแท้ๆ แต่กลับไม่มีวี่แววหวาดกลัวเลยสักนิดก็ยิ่งอารมณ์เสีย เหอะ! ผู้หญิงบ้าอะไรวะ! โคตรจะอวดก่งเลย! มันน่าช่วยดีไหมเนี้ย!

ผมสบถกับตัวเองเบาๆ พลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดต่อสายหาพ่อเพื่อให้ท่านส่งกำลังคนมาช่วย ความจริงผมเห็นเหตุการณ์ตั้งแต่แรกแล้วล่ะ ผมแอบอยู่บนชั้นลอยของโกดังร้างตั้งแต่จินโทนิคเดินเข้ามานั่นแหละ จนกระทั่งพวกนั้นโดนพวกผู้ชายชุดดำเล่นงาน ผมก็แค่ยืนมองเฉยๆ ไม่ได้ลงไปช่วยเพราะคิดว่าถึงลงไปก็คงช่วยอะไรไม่ได้นักหรอก พวกนั้นมันขนกันมาเป็นสิบคนแถมยังมีพวกมาเสริมพร้อมอาวุธครบมือ เข้าไปก็มีแต่โดนจับซะเปล่าๆ สู้ยืนรอให้ตำรวจมาดีกว่า

แหม จะชมว่าผมโคตรพระเอกเลยใช่ไหมล่ะ!

“ฮัลโหล พ่อส่งกำลังตำรวจมาที่โกดังร้างตรอกเจ๊กหน่อย” ผมรีบบอกจุดประสงค์ทันทีที่พ่อกดรับสาย

[แกไปทำอะไรที่นั่น? แล้วจะเอากำลังตำรวจไปทำไมหะ?] พ่อถามกลับด้วยน้ำเสียงขุ่นมัวหน่อยๆ ท่านคงกำลังยุ่งอยู่ล่ะสิ

“ผมมาตามสืบคดีให้พ่อนั่นแหละ แต่ถูกพวกไหนไม่รู้ล้อมเต็มไปหมด รีบมานะพ่อ”

พูดจบผมก็กดวางไม่ปล่อยให้พ่อบ่นอะไรอีก แต่ผมเชื่อนะว่ายังไงซะท่านก็ต้องส่งคนมาช่วยผม เสียงเอะอะด้านล่างดังขึ้นมาอีกรอบเรียกสายตาของผมให้ก้มลงมองในทันที และสิ่งที่เห็นก็ทำให้เลือดในกายผมสูบฉีดด้วยความร้อนรน เมื่อเห็นไอ้เวรพวกนั้นมันกำลังใช้เข็มฉีดยาฉีดสารอะไรบางอย่างลงบนแขนของจินโทนิค ยัยนั่นทำหน้าเหยเกพลางกัดผ้าในปากแน่นเพื่อข่มความเจ็บปวด

ไอ้เหี้ยพวกนั้น คิดจะทำอะไรกับยัยโหดนั่นวะ?!!

สองเท้าของผมรีบก้าวลงบันไดโดยอัตโนมัติ ไม่รู้ว่าไอ้ความรู้สึกอยากจะปกป้องยัยโหดนั่นมันมาจากไหน แต่พอเห็นสีหน้าเจ็บปวดของเธอแล้วหัวใจผมแม่งสั่นจนควบคุมไม่อยู่เลยว่ะ!

กูแม่งบ้าไปแล้วแน่ๆ!!

Loading...100%

[GINTONIC : TALK]

เจ็บ

ความรู้สึกแรกที่แล่นเข้ามาคือความเจ็บปวดตรงช่วงข้อมือซ้าย ฉันหลุบตามองข้อมือของตัวเองที่มีร่องรอยจุดเล็กๆ สีแดงเข้มปรากฏอยู่ เส้นเลือดรอบๆ ข้อมือปูนโปนจนน่ากลัว ไอ้พวกเหี้ยนั่นมันฉีดยาอะไรเข้ามาในร่างกายฉันวะ!!

“เป็นไง? รู้สึกยังไงบ้างล่ะ? ได้ข่าวว่าเธอเก่งนักเก่งหนาจนนายท่านถึงกับสั่งให้พวกฉันใช้ยากับเธอ” ไอ้คนที่ฉีดสารบางอย่างให้ฉันพูดขึ้น มันวางเข็มฉีดยาลงด้านข้างกับซองอะไรบางอย่างสีขาวขุ่น ฉันพยายามปรับสายตาที่เริ่มพร่ามัวลงเรื่อยๆ ความปวดร้าวช่วงข้อมือค่อยๆ ลามไปทั่วทั้งแขนภายในเวลาอันรวดเร็ว

“ยาอะไร? มึงฉีดยาเหี้ยอะไรใส่กูวะ?!” แม้ลำคอเริ่มแหบแห้งแต่ก็ยังพยายามฝืนเปล่งเสียงถามออกไป นี่มันคือผลข้างเคียงของยาเวรนั่นใช่ไหม? ทำไมร่างกายฉันสั่นร้อนไปทั่วแถมยังตาพร่าเลือน ลำคอแห้งผาดราวกับกล่องเสียงกำลังถูกทำลาย หากทว่า สติของฉันยังอยู่ครบ!

“ยานรก ไม่สิ ต้องเรียกว่ายาไฮโซต่างหากล่ะ!

ยาไฮโซ? ยาอะไรวะ?!

“นายท่านฉลาดจริงๆ ที่สั่งให้ฉันจัดการแกด้วยวิธีนี้ เพราะถ้าเกิดแกหนีรอดจากพวกฉันไปได้ แกก็ไม่มีทางหนีรอดจากพวกตำรวจหรอก!

พวกมันกำลังพูดบ้าอะไรกัน ฉันพยายามลืมตาขึ้นมอง แต่เปลือกตากลับหนักอึ้งจนลืมแทบไม่ขึ้น สองขาไร้เรี่ยวแรงที่จะประคองตัวให้ยืนหยัดต่อไปได้ รู้สึกเจ็บแปล๊บช่วงข้อมือทั้งสองข้างที่ถูกปมเชือกบาดผิวเนื้อจากการกดทับของน้ำหนักตัวที่ห้อยโน้มแทบจะล้มอยู่รอมร่อ

ทรมานชะมัด

“ทรมานใช่ไหม? หึ ไม่นานหรอก เดี๋ยวเธอก็รู้สึกดีจนฟินเลยล่ะ”

“ไอ้ เหี้” ฉันเปล่งเสียงด่าพวกมันแผ่วเบา ตอนนี้ความทรมานในกายเริ่มลดลงแล้วหากทว่าความรู้สึกบางอย่างมันกลับเข้ามาแทนที่จนน่ากลัว! ความร้อนรุ่มไปทั่วร่างกายนี่คืออะไร?!

พลั่ก!

“เห้ยอะไรวะ!!

เสียงต่อสู้ดังขึ้นจากไกลๆ ส่งผลให้พวกที่ยืนล้อมฉันอยู่รีบหันกลับไปมอง ฉันพยายามหรี่ตาขึ้นมองตามเสียงนั้นเช่นกัน แต่เห็นเพียงเลือนรางเท่านั้น ใครกัน ใครมาช่วยฉัน? มาตินี่เหรอ? ไม่หรอก หมอนั่นโดนซ้อมจนสลบไปแล้วนี่ ฉันถกเถียงกับตัวเองในใจแบบที่ไม่เคยทำมาก่อน รู้สึกว่าการควบคุมทุกส่วนกำลังตีรวนกันไปหมด มันเดี๋ยวร้อน เดี๋ยวหนาว เดี๋ยวสั่นแปลกๆ ยานรกนั่นมันคือยาอะไรกันแน่?!

“แฮ่ก

มันเป็นช่วงเวลาหนึ่งที่ฉันเผลอวูบไป เหมือนคนตาบอดหูหนวกไปชั่วขณะ เสียงต่อสู้ขาดๆ หายๆ จนไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไรจนกระทั่งสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนของใครบางคนเป่ารดใบหน้า ใครกัน คนที่มาช่วยฉันใช่ไหม?

“เธอ เป็นอะไรวะ? ทำไมสีหน้าเป็นแบบนี้วะเนี้ย!!” สัมผัสอบอุ่นข้างแก้มเรียกความร้อนแผ่กระจายไปทั่วร่างฉันแทบจะในทันที มันคล้ายกับเปลวไฟที่กำลังปะทุอยู่ภายในร่าง ไม่รู้ว่าทำไมถึงเอียงใบหน้าตัวเองเพื่อแนบชิดกับฝ่ามือนั้นฉันไม่สามารถบังคับใบหน้าตัวเองให้อยู่นิ่งได้เลย

“ระร้อน” ได้ยินเสียงตัวเองเอ่ยแผ่ว มันน่าแปลกที่ฉันยังมีสติครบถ้วน หากทว่ากับควบคุมตัวเองไม่ได้เลย

“เวรเอ้ย! เธอโดนยาปลุกเซ็กส์เหรอวะ?!” น้ำเสียงหงุดหงิดดังก้องไปทั่วขณะเขาพยายามแกะเชือกออกจากข้อมือทั้งสองข้างของฉัน และทันทีที่เป็นอิสระร่างกายของฉันก็ทรุดลงนั่งบนพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง “เห้ยยัยโหด! ถึงกับไม่มีแรงเลยเหรอวะ? แม่งเอ้ย! ไหวไหมวะเนี้ย!

รู้สึกถึงอ้อมแขนแกร่งที่ช้อนตัวฉันขึ้นในท่าเจ้าสาว ถ้าเป็นเวลาปกติฉันไม่มีทางปล่อยให้ใครมาอุ้มกันแบบนี้แน่ๆ! แต่ตอนนี้ร่างกายฉันกลับเบียดเข้าหาแผงอกของเขาแนบแน่นอย่างไร้การควบคุม ฉันพยายามกัดริมฝีปากตัวเองแน่นเพื่อเรียกสติให้กลับมา แต่มันก็ไม่เป็นผล

“ใคร นาย ใคร” พยายามลืมตาขึ้นมองเจ้าของวงแขนแกร่งอีกครั้ง ปลายคางเรียวของเขาอยู่ใกล้ใบหน้าฉันมาก ได้ยินเสียงลมหายใจแรงๆ กับเสียงหัวใจของเขาที่เต้นอยู่ด้านข้างหูที่ฉันแนบใบหน้าชิด

“เงียบเหอะน่า! เดี๋ยวตำรวจก็มาแล้ว เดี๋ยวนะ นี่มันยา” เสียงของเขาขาดหายไป ฉันเห็นลางๆ ว่าเขากำลังชูซองบางอย่างขึ้นมาดู มันคือซองที่วางอยู่ข้างๆ เข็มฉีดยานรกนั่นไง! “เวรแล้ว ต้องรีบพาเธอออกไปก่อนตำรวจจะมาแล้ว!!

“ไปไหน?” ฉันถามเลือนลอยเมื่อเขาคนนั้นพาฉันเข้ามานั่งภายในรถเรียบร้อยแล้ว เขาไม่ตอบอะไรแล้วดึงเข็มขัดมารัดให้ก่อนจะวิ่งมานั่งฝั่งคนขับ จังหวะนั้นทำให้ฉันเห็นหน้าเขาได้อย่างชัดเจน “ซะซีเคร็ท!

ใช่เขาจริงๆ ด้วย! คนที่เข้ามาช่วยฉันเอาไว้คือซีเคร็ทอย่างนั้นเหรอ? นี่เขาช่วยฉันอีกแล้ว มันไม่ใช่แค่เรื่องบังเอิญใช่ไหม?!

“นะนาย อึก ตาม เหรอ” ฉันเกลียดตัวเองตอนนี้ที่สุด! ทุกอย่างมันอยู่เหนือการควบคุมไปหมด ทั้งท่าทาง คำพูด และการกระทำ ฉันไม่สามารถควบคุมมันได้สักอย่างเลย! เป็นเพราะไอ้ยานรกนั่นแท้ๆ!

“เลิกถามแล้วนอนซะ! เดี๋ยวก็ช๊อคยาตายหรอกแม่ง! เวรฉิบ! ไอ้เหี้ยพวกนั้นแม่งชั่วบัดซบ!!

“ร้อน ฉัน อึก”

[GINTONIC : END]

 
 

 

[SECRET : TALK]

ผมอยากจะบ้า! แม่งแทบคลั่งเลยดีกว่าว่ะ! ยิ่งเห็นยัยโหดที่เคยดุอย่างกับเสือกลายเป็นลูกแมวแบบนี้ก็ยิ่งหงุดหงิด! ผมพยายามตั้งสมาธิให้จดจ่ออยู่กับการขับรถเพื่อไม่ให้หันไปสนใจผู้หญิงข้างกายที่กำลังทุรนทุรายกระสับกระส่ายไปทั้งตัว แม่งเอ้ย! จะไม่ให้ยัยโหดทรมานได้ยังไงล่ะวะ! ไอ้ยานรกนั่นแม่งไม่ใช่แค่ยาปลุกเซ็กส์ธรรมดาๆ น่ะสิ!

แต่แม่ง…! เอาเป็นว่ายาเวรนั่นอาจทำให้ยัยโหดนี่ช๊อคตายได้เลยทีเดียว!! แล้วผมก็ปล่อยให้พวกลูกน้องของพ่อมาเจอเธอในสภาพนี้ไม่ได้ด้วย! มีหวังเรื่องยาวอีกแน่ๆ!

ผมเลี้ยวรถเข้าจอดภายในจุดจอดประจำเมื่อเลี้ยวเข้ามาภายในคอนโดตัวเองเรียบร้อยแล้ว ก่อนจะรีบลงมาเปิดประตูฝั่งจินโทนิคที่ตอนนี้หน้าแดงตัวแดงไปหมด แถมยังหลับตาแน่นลมหายใจก็ติดขัด ผมแตะฝ่ามือลงบนหน้าผากชื้นเหงื่อของเธอเบาๆ แล้วก็ต้องสบถออกมาเสียงดัง

เวรแล้ว! ยัยโหดตัวร้อนจี๋เลยว่ะ! เอาไงดีวะ?! ไปโรงพยาบาลตอนนี้ก็ไม่ได้ ไอ้ยาเวรนั่นยังอยู่ในกระแสเลือดเธออยู่เลย! พาขึ้นไปนอนพักบนห้องก่อนแล้วกันวะ!

“อึก ปะ ไปไหน? แค่กๆ”

“อยู่เฉยๆ เหอะน่า! ฉันไม่พาเธอไปฆ่าหรอก!” ผมบ่นกับคนในอ้อมแขน จินโทนิคซบใบหน้าชื้นเหงื่อของตัวเองเข้าหาแผ่นอกของผม เรียกเลือดเวรๆ ในกายผมให้ร้อนผ่าวตามไปด้วยเลยล่ะ!

 

“ที่ไหน” จินโทนิคถามขึ้นเลือนลอยเมื่อแผ่นหลังเธอสัมผัสกับที่นอนนุ่ม ผมจัดท่านอนให้เธอก่อนจะเดินเข้ามาในห้องน้ำเพื่อหยิบผ้าขนหนูกับกะละมังใบเล็กมาเช็ดหน้าให้เธอ “อื้อ เย็น”

ให้ตายดิ! ทำไมอยู่ดีๆ ผมก็มองว่ายัยจอมโหดนี่น่ารักวะ? ใบหน้าสวยส่ายหนีผ้าเย็นที่ผมพยายามเช็ดคราบเหงื่อออกให้ แถมยังส่งเสียงอ่อนประท้วงเบาๆ ยิ่งสองมือเล็กของเธอพยายามดึงทึ้งเสื้อผ้าตัวเองแรงๆ เหมือนอึดอัดพวกมันเต็มที แม่งยิ่งทำให้เลือดลมในกายผมพลุ่งพล่านไปหมด!!

“ทำไมร้อน

“เธอโดนยาเวรนั่นเล่นงานน่ะสิ!” ผมตอบปัดๆ พลางหันหน้าหนี ทำไงดีวะ? ยัยนี่กำลังทรมานเพราะยานรกนั่น และมันจะยิ่งทวีความรุนแรงเรื่อยๆ แน่! ถ้าไม่ได้ระบายความอัดอั้นออกมา ถ้าผมช่วยเธอ ยัยนี่จะมองว่าผมเลวป่ะวะ?

“ยะยา อะไร? ปลุกเซ็กส์เหรอ?” จินโทนิคปรือตาขึ้นถาม ดูเหมือนเธอจะมีสติครบถ้วนแต่คงควบคุมตัวเองไม่ได้ แปลว่าเธอรับรู้ทั้งหมดไม่ว่าผมจะทำอะไรกับเธอ

“มันยิ่งกว่านั้น” ผมตอบพลางหันกลับมามองเธอด้วยความตกใจ จินโทนิคลุกขึ้นนั่งด้วยความทุลักทุเล ผมจึงรีบถลาเข้าไปประคองร่างบางนั่น “จะไปไหน?”

น้ำ ต้องแช่น้ำ” เธอบอกพลางเบือนหน้าไปทางห้องน้ำภายในห้องนอนของผม จริงอยู่ที่ยาปลุกเซ็กส์สามารถแช่น้ำเย็นๆ เพื่อบำบัดความต้องการได้ แต่มันใช้ไม่ได้กับไอ้ยานรกที่อยู่ในร่างกายของเธอนะเว้ย!!

“ไม่มีประโยชน์ ฉันบอกแล้วไงว่ามันไม่ใช่ยาปลุกเซ็กส์!” ผมว่าแล้วผลักเธอให้นั่งลงบนที่นอนตามเดิม จินโทนิคเงยหน้าขึ้นมองผม สายตาของเธอดูทรมานจนหัวใจผมกระตุกแปลกๆ

ทำไมวะ แค่เห็นแววตาเจ็บปวดของยัยจอมโหดก็ทำให้หัวใจผมสั่นได้ขนาดนี้เลยเหรอวะ? ทำไมยัยนี่ถึงมีอิทธิพลต่อผมอย่างที่ไม่มีใครเคยมีมาก่อนด้วยวะ?

“อย่า ยุ่ง” จินโทนิคกัดฟันพูด คงกำลังต่อสู้กับความทรมานภายในกายอยู่สินะ เธอพยายามลุกขึ้นยืนอีกครั้งแต่ถูกผมจับไหล่ทั้งสองข้างของเธอแล้วกดลงให้นั่งที่เดิม “อย่ามาแตะ!

พลั่ก!

x! ถีบทำไมวะเนี้ย! แรงยิ่งไม่ค่อยจะมียังจะห้าวอีกนะ!” ผมสบถลั่นเมื่อถูกจินโทนิคใช้เท้ายันหน้าท้องจนเซถอยหลังไปหลายก้าว ให้ตายเหอะว่ะ! ขนาดแรงไม่มีแต่ยัยโหดนี่ก็ยังไม่ยอมสิ้นฤทธิ์!

“อย่ามาแตะตัวฉัน! อะออกไป!” น้ำเสียงเย็นชาที่พยายามข่มไม่ให้มันสั่นดังขึ้น เธอยกสองมือขึ้นยันตัวผมเอาไว้เมื่อผมขยับเข้าไปใกล้เธออีกรอบ ฝ่ามือเล็กทาบลงบนลอนท้องของผมสั่นน้อยๆ จินโทนิคก้มหน้าลงจนผมมองไม่ออกว่าตอนนี้สีหน้าเธอเป็นแบบไหน “อะออกไป บอกให้ออกไปไง!!

“ไม่! เงยหน้าขึ้นมา!” ผมปัดมือเธอออกจากหน้าท้องตัวเองแล้วใช้มือช้อนใบหน้าสวยขึ้น เธอพยายามฝืนสุดแรงแถมยังยกมือขึ้นต่อต้านอีกต่างหาก ตัวเธอร้อนผ่าวและสั่นเทิ้มจนน่ากลัว “ฉันบอกให้เงยหน้าไงเพลงพิณ!!

“วะว่าไงนะ!

ได้ผล ใบหน้าสวยเงยขึ้นในทันทีที่ผมเรียกชื่อจริงของเธอ จินโทนิคขมวดคิ้วมุ่น ตอนนี้สีหน้าเธอแย่มากๆ เลยล่ะ ริมฝีปากเล็กมีคราบเลือดที่น่าจะมาจากการพยายามกัดริมฝีปากตัวเองเพื่อข่มความทรมานแน่ๆ

“เธอต้องระบายมันออกมาความอึดอัดนั่น อย่าฝืน...ถ้าไม่อยากขาดใจตาย!” ผมผลักร่างบางให้เอนตัวลงนอนราบบนเตียง ก่อนจะค่อยๆ โถมตัวเข้าหา ทำให้แววตาสับสนเมื่อครู่ของเธอแปรเปลี่ยนเป็นแข็งกระด้างในทันที

“สารเลว! ออกไป” จินโทนิคยกสองมือขึ้นยันแผงอกของผมเอาไว้ เธอพยายามยกขาขึ้นถีบแต่ก็ถูกผมกดเอาไว้เช่นกัน “อย่าแตะ ฉัน ไม่ต้องการ”

“อยากช๊อคตายหรือไงวะ?! ให้ฉันช่วยเธอ!” ผมรู้ว่าจินโทนิคเข้าใจความหมายของคำว่า ช่วยของผม แน่นอนว่ายานรกนั่นกำลังทรมานร่างกายเธอและสำหรับคนที่ไม่เคยใช้ยาเวรๆ นั่นมาก่อน ถ้าโดนฉีดเข้าไปในปริมาณขนาดนั้นอาจจะถึงขั้นช๊อคตายได้เลยทีเดียว

“ไม่! ฉันไม่ต้องการ!” จินโทนิคพยายามเรียกสติตัวเองเต็มที่ เธอกัดริมฝีปากตัวเองจนหยดเลือดซึมออกมา ไม่เข้าใจเลยว่ะ! ยัยนี่จะฝืนตัวเองไปทำไมวะ? ถ้าทรมานขนาดนั้นก็แค่ให้ผมช่วยมันไม่ง่ายกว่าเหรอวะ? “ก็แค่ยาปลุกเซ็กส์ ไม่ตายหรอก”

“มันไม่ใช่แค่ยาปลุกเซ็กส์! แต่มันคือยา...(เซนเซอร์กลัวโดนแบน)!!

TO BE CONTINUED...
     


เรามาหวิวๆ กันครึ่งหลังนะเออ
ครึ่งแรกก็ต่อสู้กันไปก่อน 5555
ว่าแต่ยัยโหดโดนฉีดอะไรเข้าไปนะ
แล้วอีซีจะช่วยยัยโหดได้หรือไม่ ต้องติดตามนะเออ
อ่านจบแล้วคอมเม้นมาด้วยน๊า รออ่านๆ
อย่าลืมกด FV เพื่อโหวต 5 ดาวให้เค้าด้วยน๊าาา
เขียนคำนิยมให้เค้าด้วยก็ได้เน้อ จะซาบซึ้งฝุดๆ
ขอ 5 ดาวนะเออ เดี๋ยว % ลด T^T


E=Book ซีเคร็ทจอมหื่นมาแล้วค่ะ!

รับประกันความโหดหื่นค่าาา!!

________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]

+++ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,593 ความคิดเห็น

  1. #7798 maestto_tusk (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2558 / 18:07
    รู้จักกันมาก่อนจริงด้วยเเต่จำไม่ได้ จินโดนยาอัลไล เถื่อนคู่เลยสองคนเน้ เเต่ฟินเเละโคตรค้าง หุหุ
    #7,798
    0
  2. #3465 lerooy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 เมษายน 2558 / 18:17
    ชอบมากเลยเรื่องนี้อ่าาาาาา จะมีวางขายตามร้านหนังสือมั้ยน้ออออ
    #3,465
    0
  3. #3463 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 เมษายน 2558 / 00:23
    รอรอรอจร้าาาาา
    #3,463
    0
  4. #3462 Nartrudee Muhammad (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 เมษายน 2558 / 18:22
    รีบมาอัพต่อนะค่ะ
    #3,462
    0
  5. #3461 Proud Sansiree (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 เมษายน 2558 / 10:36
    เจิมมมม
    #3,461
    0
  6. #3460 Proud Sansiree (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 เมษายน 2558 / 10:35
    เจิมมมม
    #3,460
    0
  7. #3459 Nartrudee Muhammad (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 เมษายน 2558 / 02:26
    รออ่านๆๆๆ
    #3,459
    0
  8. #3458 Na na (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 เมษายน 2558 / 23:14
    รีบช่วยเลยซี พวกเรารออยู่อิอิ
    #3,458
    0
  9. #3457 beginteaw (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 เมษายน 2558 / 13:34
    เนิม
    #3,457
    0
  10. #3456 SLEE;P (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 เมษายน 2558 / 11:07
    ซีกับเพลงพิณ เด็กร้อยตอนนั้นก็คือจินตอนนี้สินะ แหมะๆจินแข็งมาด
    #3,456
    0
  11. #3451 MayLalita (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 เมษายน 2558 / 09:17
    ต่อเถอะะพลีสสสสส
    #3,451
    0
  12. #3450 Rayton (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 เมษายน 2558 / 01:23
    รอNC
    #3,450
    0
  13. #3449 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 เมษายน 2558 / 00:17
    อีซี รีบช่วยด่วนนนนน
    #3,449
    0
  14. #3448 exoyul2 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 เมษายน 2558 / 20:21
    ต่อค่าาาาาาาาาาาา

    กำลังฟิน อิอิ







    #3,448
    0
  15. #3447 mudmeey (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 เมษายน 2558 / 13:25
    เจิมม
    #3,447
    0
  16. #3444 BaekieandMe (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 เมษายน 2558 / 09:39
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #3,444
    0
  17. #3443 Widchayaporn Chartdee (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 23:49
    เจิมมมมมม
    #3,443
    0
  18. #3442 Widchayaporn Chartdee (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 23:49
    เจิมมมมม
    #3,442
    0
  19. #3441 Na na (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 21:36
    อัยยยย มาต่อเร็วๆน่าาาาาา
    #3,441
    0
  20. #3440 คยองซู_lovelove (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 18:27
    >///< น่านนน ยาปลุกเซ็กส์จริง ๆ คิคิ 
    แต่มันมีมากกว่านั้น คือ ยาไรนะ
    อยากอ่านต่อแล้ววว พลีสสส
    #3,440
    0
  21. #3439 Apiradee May (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 16:17
    อ๊ายๆรีบต่อเรย
    #3,439
    0
  22. #3438 Kamonrat Rattnoshota (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 15:22
    อยากกกอ่านแล้วอ้ะๆๆๆ
    #3,438
    0
  23. #3437 Kamonrat Rattnoshota (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 15:22
    อยากกกอ่านแล้วอ้ะๆๆๆ
    #3,437
    0
  24. #3436 beginteaw (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 13:22
    เจิม
    #3,436
    0
  25. #3435 mhyr (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 12:48
    สนุกมากกกกก กำลังฟินเลย คงโดนยาไปเยอะถึงเป็นมากขนาดนี้ รอต่อค๊า 😆😆
    #3,435
    0