[พร้อมส่ง] DANGEROUS SECRET : รักอันตราย ร้ายเกินต้านทาน

ตอนที่ 5 : DANGEROUS SECRET : EP.04 - Confront [200%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,799
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    30 พ.ย. 60

Gravestone Cross



EP.04
-Confront-

“อย่ามาเข้าใกล้ฉัน… ถ้าไม่อยากตาย!!
-GINTONIC-




[แกต้องจัดการหมอนั่นนะจิน แกคนเดียวที่จัดการได้!] เสียงเตกีล่าดังจากปลายสาย วันนี้มันโทรมาหาฉันแต่เช้าเลย คงจะหงุดหงิดกับหมอนั่นไม่น้อยสินะ [ได้ยินที่ฉันบอกไหมวะ? ไอ้บ้านั่นรับตำแหน่งยังไม่พ้นเดือนก็ฟาดผู้หญิงในมหา'ลัยไปเกือบยี่สิบคนแล้วนะเว้ย! โอ้ยทำไมนะ! ทำไมชีวิตฉันช่วงนี้ถึงพบเจอแต่ไอ้ผู้ชายพรรค์นี้ทั้งนั้นเลยวะ!]

เออน่า...เดี๋ยวจัดการให้

[ด่วนๆ เลยนะแก ก่อนที่ไอ้บ้านั่นจะเคลมผู้หญิงหมดมหา'ลัย!]

หลังจากฟังยัยควีนตัวร้ายบ่นอีกสองสามคำก็กดวางสายกันไป ฉันมองใบหน้าตัวเองในกระจกอีกครั้ง แววตาเย็นชามองตอบกลับมาราวกับคนไร้ความรู้สึก นานแค่ไหนแล้วนะรอยยิ้มของฉันมันหายไปนานแค่ไหนแล้ว

เฮ้อ…” ฉันถอนหายใจให้ตัวเองเบาๆ พลางใช้ผ้าขนหนูซับใบหน้า ก่อนจะหยิบเสื้อช็อปขึ้นมาสวมลวกๆ หลายคนคงนึกภาพฉันใส่ชุดนักศึกษาไม่ออกสินะ แน่นอนล่ะเลิกคิดไปได้เลย! เพราะฉันใส่แต่เสื้อช็อปกับกางเกงขายาวเท่านั้นแหละ! ไอ้กระโปรงนักศึกษาหรือว่าเสื้อรัดรูปนั่นน่ะฝันไปเถอะว่าฉันจะใส่!

 

ไลน์!

TEQUILA : วันนี้หมอนั่นมีเรียนบ่ายนะจิน ไปจัดการมันด้วย

ANIS : จัดการอะไรกัน?

LIQUEUR : นั่นสิ? หมอไหน? พวกแกมีเรื่องอะไรกัน?

TEQUILA : ไม่มีอะไร ฉันให้จินไปจัดการไอ้รัฟเฟียนคนใหม่อ่ะ!

LIQUEUR : อ้อเข้าใจแล้ว

ANIS : อ่าหะ เคลียร์ค่ะ

 

ฉันเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าเป้เมื่ออ่านข้อความกลุ่มจนจบ ถึงแม้พวกเราสี่คนจะไม่ค่อยได้ว่างเจอกันบ่อยๆ แต่ยัยสามสาวนั่นก็ขยันแชทกันแทบไฟลุก บางครั้งฉันถึงกับต้องปิดเสียงเตือนเลยทีเดียว พวกเรารักกันมากเลยนะว่าไหม?

มาพูดถึงรัฟเฟียนคนใหม่จะว่าไปฉันก็ไม่เคยเห็นหน้าหมอนั่นเลยสักครั้งแฮะแม้ตำแหน่งของฉันกับเขาจะควบคู่กันก็เถอะ ไม่เหมือนกับสมัยที่รัมยังครองตำแหน่งนี้อยู่ ฉันกับหมอนั่นได้เจอกันบ่อยๆ จนกลายเป็นเพื่อนร่วมกลุ่มกันในที่สุดแต่กับหมอนี่กลับหายหัวไปเลย ฉันได้ยินเตกีล่าบ่นๆ ว่าหมอนั่นไม่เคยเข้าสภาเลยสักครั้ง แถมยังทำตัวเสเพลไปวันๆ อีกต่างหาก เหอะ! ได้เวลาสั่งสอนกฎระเบียบให้กับหมอนั่นแล้วสินะ...

เป็นเวลาร่วมเดือนแล้วที่ซีเคร็ทเข้ามาดำรงตำแหน่งรัฟเฟียน ฉันไม่รู้ว่าหมอนั่นเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่าถึงได้ทำตัวเสเพล เจ้าชู้ ฟันผู้หญิงไปทั่วสมกับตำแหน่งเลวๆ นั่นซะจริง เพราะถึงแม้ตำแหน่งนี้จะดูเลวและอันตราย แต่มันมีไว้เพื่อควบคุมคนให้หวาดเกรง ไม่ใช่มีไว้เท่ๆ แล้วฟันผู้หญิงเล่นไปวันๆ และแน่นอนว่าการประพฤติตัวแบบนั้นย่อมผิดกฏระเบียบของทางมหาวิทยาลัยอยู่แล้ว เตกีล่าเลยโยนหน้าที่ตักเตือนหมอนั่นมาให้ฉันที่ 'น่าจะ' จัดการหมอนั่นได้

อยากรู้เหมือนกันว่าเจ้าของโค้ดเนมซีเคร็ทที่ใครๆ ต่างล่ำลือกันว่าหน้าตาดีนักหนาจะมีหนังหน้าเป็นยังไง!

 

มหาวิทยาลัย GBAC

“ฉันว่ายัยนั่นเสร็จซีเคร็ทไปแล้วแหละ”

“นั่นสิ เหอะ! นึกแล้วก็สะใจชะมัดเลย! ชอบทำตัวไร้เดียงสาเรียกคะแนนสงสารดีนัก! ป่านนี้คงโดนซีเคร็ทขย้ำตายคาเตียงไปแล้วล่ะมั้ง!

“แน่ล่ะ! ฉันได้ข่าวมาว่าหมอนั่นน่ะร้ายตัวพ่อ! อันตรายสมกับตำแหน่งรัฟเฟียนเลยล่ะ! ผู้หญิงอย่างนังอิงฟ้าน่ะ! สมควรจะโดนคนเลวๆ แบบนั้นจัดการแล้วล่ะ! เผื่อจะเลิกแอ๊บใสซื่อบ้าง!

ครืด!

“ว้าย!

“กรี๊ด!

เสียงวัตถุหลายอย่างที่เคยวางอยู่บนโต๊ะหินอ่อนบัดนี้ตกกระจายลงเต็มพื้นสนามด้วยฝีมือของฉันเอง ส่งผลให้กลุ่มนักศึกษาหญิงปีสามประมานสี่คนกรีดร้องด้วยความตกใจที่เห็นของตัวเองโดนปัดจนกระเด็นต่อหน้าต่อตา พวกเธอเงยหน้าขึ้นมองฉันด้วยสายตาไม่พอใจเหมือนพร้อมจะเหวี่ยงเต็มที่ หากทว่าพอสบกับสายตาเย็นเหยียบและเห็นว่าฉันคือใครพวกหล่อนก็รีบหุบปากฉับก่อนจะพากันหน้าซีดแล้วมองกันตาหลักตาเหลือก

“พูดอีกทีซิ...

........

...ไอ้เวรที่ดักฉุดอิงฟ้าเมื่อคืนเป็นใคร!?!

...เอ่อ...

ฉันกดสายตาดุกร้าวไล่มองทีละคนเพื่อเค้นคำตอบ ตอนแรกว่าจะไม่สนใจพวกเพื่อนตัวร้ายของอิงฟ้าแล้วนะ ตั้งใจจะเดินผ่านไปโดยไม่ทำอะไรอยู่แล้วเชียว แต่พอได้ยินบทสนทนาเลวๆ ของผู้หญิงพวกนี้แล้วมันอดไม่ได้ อิงฟ้าไม่น่าคบเพื่อนชั่วๆ พวกนี้เลย พวกหน้าไหว้หลังหลอก คิดแต่จะทำร้ายกันตลอดเวลา มันน่าจับมากระทืบเอาเลือดเลวๆ ออกจากหัวสมองซะบ้าง!

“ตอบ!!

“คะคือ เอ่อ

“ฉันถามว่าไอ้เวรเมื่อคืนนั่นเป็นใคร?! หรือต้องให้ช่วยง้างปากกันวะ!” ฉันกดเสียงต่ำพลางยกเท้าขึ้นกระแทกลงบนเก้าอี้หินอ่อนที่พวกเธอนั่งอยู่

ตึง!

“บอกแล้วค่ะรุ่นพี่! เขา เขาชื่อซีเคร็ทค่ะ”

“ซีเคร็ท?” ฉันปรายตามองเจ้าของคำตอบนั่นด้วยสายตาเย็นชา พวกเธอรีบละล่ำละลักตอบด้วยความรวดเร็ว

“ใช่ค่ะ ระ รัฟเฟียนคนใหม่นั่นแหละค่ะ!

หมายความว่า ไอ้สารเลวที่ทำระ*ยำกับอิงฟ้าเมื่อคืนก็คือ

ซีเคร็ทรัฟเฟียนคนใหม่สินะ!!

[GINTONIC : END]

 

[SECRET : TALK]

อื้อ~” เสียงครางในลำคอดังขึ้นภายในห้องนอนกว้างขวาง ร่างอวบอัดขยับเคลื่อนไหวไปตามแรงอารมณ์บนร่างกายแข็งแกร่งเต็มไปด้วยหมัดกล้ามของผม ริมฝีปากแดงสดกดจูบลงมาอีกครั้งก่อนส่งแรงควบรุนแรงราวกับจะขาดใจตายก็ไม่ปาน

อ่า...” ผมเงยหน้าสูดปากเสียงดังไล่อาการสะท้านกายที่ถูกผู้หญิงเหนือร่างควบคุม เธอเร่าร้อนและโคตรจะรุนแรงเลย ถูกใจผมชะมัด!

อ๊า...” เธอครางออกมาอีกรอบเมื่อริมฝีปากร้อนของผมครอบครองความอวบอิ่มทั้งสองของเธอ มือหนาก็เคล้นคลึงไปตามแรงอารมณ์พลุ่งพล่าน ดูดดึงจนหน่ำใจผมก็จับร่างของเธอให้พลิกกายลงด้านล่างโดยมีร่างแกร่งของผมทาบทับและเคลื่อนไหวรุนแรงอย่างไม่มีวี่แววจะหยุดพัก อ๊ะ....อ่า

เสียงครางยังดังระงมแข่งกับเสียงร่างกระทบกัน ผมสูดปากขณะขยับกายเข้าหาร่างอวบอิ่มด้วยความรัวเร็ว เธอผวากอดรอบคอผมพร้อมร่างที่กำลังสั่นสะท้านเกร็งกายแน่น ผมจึงรีบส่งแรงเน้นๆ เพื่อปลดปล่อยอารมณ์ดิบตามเธอไปในเวลาต่อมา

แฮ่ก... ฉะฉันรักนายนะซี

วิสกี้จูบปากผมอีกรอบพลางกระซิบคำรัก ผมปล่อยให้เธอกระทำตามใจชอบขณะถอดเครื่องป้องกันออกจากร่างกายตัวเอง

น่าขำนะว่าไหม? ผมกับเธอรู้จักกันยังไม่ถึงสามวันด้วยซ้ำแต่ผมก็ได้ขย่มเธอง่ายๆ แถมเธอยังบอกรักผมได้อย่างหน้าตาเฉย ผู้หญิงสมัยนี้ยังมีกันอยู่ไหมนะ...ไอ้คำว่ายางอายน่ะ!

"วันนี้ฉันมีเรียนนะวิสกี้ พอก่อนเถอะ" ผมดึงฝ่ามือเล็กที่พยายามลูบไล้ลอนท้องแกร่งของผมราวกับต้องการปลุกเร้าอารมณ์กันอีกรอบ

วิสกี้เป็นหนึ่งในสมาชิกสภานักเรียน เธอสวย เซ็กซี่ ลีลาเด็ด แม้จะไม่ใช่สเป็คของผม แต่เมื่อเธอเสนอมาผมก็สนองกลับอย่างไม่ขัดศรัทธา อีกอย่างที่ผมเพิ่งรู้หลังจากนอนกับเธอก็คือ วิสกี้มีหน้าที่ดูแลฝ่ายบริหารที่ถือว่าเป็นฝ่ายระดับสูงควบคู่กับฝ่ายกฎระเบียบเลยทีเดียว เอาจริงๆ ผมก็ไม่ค่อยรู้เรื่องพวกนี้มากหรอก ไอ้สภาบ้าบอนั่นน่ะผมไม่เคยสนใจอยู่แล้ว รู้แค่ว่าฝ่ายของเธอค่อนข้างเอื้อประโยชน์กับผมมาก ทั้งในเรื่องการตามหารัฟเฟียนคนเก่า และเรื่องการหาข้อมูลต่างๆ เกี่ยวกับคดี

ไม่ไปไม่ได้เหรอ... ฉันอยากอยู่กับนายนานๆ

ทำตัวให้ว่าง่ายๆ จะได้อยู่นานๆผมพูดขณะลุกขึ้นสวมกางเกงยีนส์พลางรูดซิบแล้วหยิบเสื้อยืดขึ้นมาวางพาดบ่าเปลือยเปล่า มืออีกข้างก็คว้าบุหรี่ขึ้นมาคาบก่อนจุดไฟตรงปลายมวน สายตายังคงจับจ้องร่างบางบนเตียงด้วยแววตาเรียบเฉย ฉันไม่ชอบผู้หญิงงี่เง่า เข้าใจ?”

ผมพ่นควันบุหรี่สีขาวขุ่นจนฟุ้งกระจายไปทั่วห้อง อย่าเข้าใจผิดคิดว่าห้องนี้คือคอนโดหรือบ้านของผมนะ... เพราะมันไม่ใช่! เห็นผมนอนกับผู้หญิงไปทั่วแบบนี้ แต่ผมไม่มีนโยบายพาใครไปมั่วที่ห้องส่วนตัวนะครับ! ผมอาศัยจัดหนักจัดเต็มตามโรงแรมเท่านั้นแหละ แม้ผู้หญิงบางคนจะไม่พอใจอยู่บ้างที่ผมทำกับเธอเหมือนผู้หญิงไร้ค่าที่หิ้วมากินตามม่านรูด แต่ก็ไม่เคยมีใครปฏิเสธผมได้สักคน

นายนี่เย็นชาชะมัดเลย... พูดแบบนี้กับฉันหลังจากที่เราเพิ่งสนุกด้วยกันเนี้ยนะวิสกี้สวมเสื้อผ้าตัวเองบ้าง สีหน้าเธอนิ่งเรียบ ไม่ได้บ่งบอกว่าจริงจังกับคำพูดพวกนั้นสักนิด

ก็เตือนไว้... ฉันชอบอะไรง่ายๆ

โกหกน่ะ... ความจริงผมเบื่อมากเลยล่ะ! ผู้หญิงง่ายๆ แบบวิสกี้น่ะมีเกลื่อนเต็มไปหมด มองไปทางไหนก็เจอ! ตั้งแต่ผมย้ายมาเรียนที่มหาวิทยาลัยนี้ก็เป็นระยะเวลาเกือบเดือนแล้วล่ะ แต่เชื่อไหม? ผมน่ะมีผู้หญิงเข้ามาเสนอตัวให้ไม่ขาดสายเลยล่ะ ไม่รู้ว่าเพราะเสน่ห์ของผมเองหรือเพราะไอ้ตำแหน่งรัฟเฟียนบ้าบอนั่น ดูเหมือนผู้หญิงหลายๆ คนอยากจะเป็นผู้หญิงของรัฟเฟียนจนตัวสั่น ด้วยชื่อเสีย()และอิทธิพลมืดทำให้ตำแหน่งเวรๆ นี่ดูน่าสนใจสำหรับผมในระดับหนึ่งเลยแหละ!

แล้วตกลงเรื่องที่ฉันต้องการน่ะ เธอหามาให้หรือยัง?” ผมพ่นควันสีขาวฟุ้งกระจายก่อนปรายตามองวิสกี้ที่แต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว เธอทิ้งตัวนั่งไขว้ห้างบนที่นอนนุ่มแถมยังใช้สายตาเชิญชวนมองผมอีกต่างหาก

แหมไม่ต้องแสดงออกชัดเจนขนาดนั้นก็ได้นะว่าที่พาฉันมาเนี้ยเพราะต้องการ ของมากกว่าฉันน่ะเธอพูดด้วยน้ำเสียงตัดพ้อหน่อยๆ ก่อนจะหยิบแฟ้มเอกสารบางอย่างออกมาจากกระเป๋าแล้วยื่นมาทางผม ผมขยี้บุหรี่ลงบนที่เขี่ยสองเท้าเดินกลับเข้ามาหาวิสกี้เพื่อรับของสิ่งนั้นมาถือไว้ นายอยากได้ข้อมูลของหมอนั่นไปทำไมเหรอ?”

ไม่ใช่เรื่องของเธอ…” ผมว่าขณะเก็บแฟ้มนั้นใส่กระเป๋าสะพายตัวเองโดยไม่ลืมหยิบกุญแจรถและกระเป๋าสตางค์ติดมือมาด้วย ฉันจะกลับแล้ว

เหอะ! พอได้สมใจก็จะกลับแบบนี้เขาเรียกว่าอะไรนะ…”

วิสกี้พูดขึ้นยิ้มๆ หน้าตาเธอดูเหมือนนางร้ายในละครไม่มีผิด ผมรู้ว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ธรรมดาและผมไม่ควรเอาตัวเองเข้ามาเกี่ยวข้องกับเธอด้วยซ้ำ แต่จะให้ทำไงวะ? ผมต้องการข้อมูลของรัฟเฟียนคนเก่านี่หว่า อยู่ๆ จะให้เดินเข้าไปขอตรงๆ พวกฝ่ายบริหารคงจะยอมให้หรอกนะ!

อ้อน้ำแตกแล้วแยกทางใช่ป่ะ!”

“……….” ผมปรายตามองเธอนิ่ง ก่อนจะเปิดประตูห้องแล้วเดินออกมา ในเมื่อผมได้ในสิ่งที่ต้องการแล้ว ต่อจากนี้ไปผู้หญิงคนนี้ก็หมดประโยชน์แล้ว ไม่จำเป็นต้องเก็บเธอไว้ให้รำคาญใจอีก จะด่าว่าผมเลวใช่ไหมละ

หึ! ผมก็ไม่เคยบอกนี่นะว่าผมเป็นคนดี!

 

R CONDO

“เด็กกำพร้างั้นเหรอ

ผมโยนแฟ้มประวัติของรัมลงบนโต๊ะภายในห้องรับแขก จากการอ่านประวัติทั้งหมดของหมอนั่นแล้วดูเหมือนยังมีอะไรอีกหลายอย่างที่น่าสงสัย ทั้งเรื่องพ่อแม่แท้ๆ ที่ยังเป็นปริศนาเพราะหมอนั่นเป็นเด็กกำพร้าและเรื่องของพ่อแม่บุญธรรมที่รับอุปการะหมอนั่นอีก น่าแปลกที่หลังจากหมอนั่นหายตัวไปกลับไม่มีใครมาติดต่อหรือแจ้งความคนหายเลย

เดี๋ยวนะ ก่อนหน้านี้อากฤษเคยบอกว่ามีผู้หญิงสองคนไปตามหาตัวหมอนั่นที่สถานีตำรวจในคืนเกิดเหตุนี่หว่า พวกเธอจะต้องรู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับหมอนั่นแน่ๆ

ผมล้วงโทรศัพท์ขึ้นมากดต่อสายหาอากฤษในทันที งานนี้คงต้องใช้เส้นสายอธิการบดีของท่านให้ช่วยตามสืบหาผู้หญิงสองคนนั้นแล้วล่ะ!

[ว่าไงซีเคร็ท]

“แหม เรียกโค้ดเนมซะห่างเหินเลยนะฮะอา สงสัยจะจริงจังกับบทบาทของผมจนเกินไปแล้วมั้ง” ผมเอ่ยแซวด้วยความเคยชิน เพราะปกติแล้วผมจะสนิทกับอากฤษมากกว่าพ่อซะอีก

[ฮะๆ แล้วหลานมีอะไรหรือไงถึงโทรหาอา]

“อ้อฮะคือผมมีเรื่องขอร้องให้อาช่วยน่ะฮะ”

[อืม ว่ามาสิ]

“ผมอยากทราบว่าผู้หญิงสองคนที่ไปตามหารัมที่สถานีตำรวจในคืนวันนั้นเป็นใครน่ะฮะ อาพอจะช่วยผมได้หรือเปล่า” ผมถามพลางยกบุหรี่ขึ้นสูบไล่ความตึงเครียด คดีนี้มันไม่ใช่คดีง่ายๆ เลยนะ เหมือนงมเข็มในมหาสมุทรเลยก็ว่าได้ ทั้งตามหาตัวฆาตกรที่ก่อเหตุฆาตกรรมหมู่นั่น ทั้งตามหาผู้ชายคนนั้นที่หายตัวไป ผมคนเดียวจะทำได้ยังไงกันวะ? พ่อโคตรจะแฟร์กับผมเลยว่ะ!

[อ้อ ถ้าเรื่องนั้นเดี๋ยวอาจะเช็คให้แล้วกันนะ]

“ครับ ขอบคุณฮะอา”

ผมกดวางสายอากฤษพลางเหลือบตามองนาฬิกา ก็อย่างที่บอกว่าผมมีเรียนตอนบ่ายและวันนี้ก็ต้องไปเข้าเรียนซะด้วย ถ้าปกตินะผมไม่เคยเข้าเรียนหรอก เรียกได้ว่าตั้งแต่ย้ายเข้ามหาวิทยาลัยนี้มาผมยังไม่เคยเข้าไปเหยียบที่คณะเลยด้วยซ้ำจนกระทั่งพ่อโทรมาด่าผมหูชานี่แหละ! เนื่องด้วยท่านอธิการบดีโทรไปรายงานความประพฤติของผมให้ท่านฟังนั่นเอง

เหอะ! เพราะอย่างนี้ไงผมถึงไม่อยากเข้าเรียนที่นี่ตั้งแต่แรก เพราะต้องอยู่ในการควบคุมของพวกท่านตลอดเวลาแบบนี้ไง!

 

มหาวิทยาลัย GBAC

คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์

ผมก้าวเท้าเข้ามาใต้ตึกคณะท่ามกลางสายตาอยากรู้อยากเห็นของนักศึกษารอบข้างโดยเฉพาะสาวๆ คงจะสงสัยกันละสิว่าผมมาที่นี่ทำไม จริงๆ ก็ไม่ได้อยากมาหรอกว่ะ แต่ประเด็นคือผมเรียนที่นี่ไง!

“อ้าวเฮีย มาทำไรที่นี่วะ?” เสียงทักทายแบบกวนตีนดังขึ้นพร้อมกับใบหน้าตี๋ๆ ของรุ่นน้องคนสนิทที่กำลังเดินเข้ามาหา ข้างกายมันมีผู้หญิงหน้าตาน่ารักคนหนึ่งเดินตามมาด้วย เธอมองหน้าผมนิดๆ ก่อนจะเบือนหน้าหนีไปอีกทาง รู้สึกคุ้นหน้าแปลกๆ แฮะ เหมือนเคยเจอที่ไหนเลยว่ะ!

“กูก็มาเรียนสิไอ้เวร! ถามแปลก!” ผมละสายตาจากผู้หญิงคนนั้นแล้วหันมาตอบคำถามมัน ไอ้นี่ชื่อรันเวย์ เป็นรุ่นน้องในกลุ่มที่ชอบไปเที่ยวด้วยกันบ่อยๆ น่ะ

“เวย์ครับเวย์ ทำไมชอบเปลี่ยนชื่อผมนัก!” ไอ้รันเวย์ชักสีหน้าไม่พอใจใส่ก่อนจะเอื้อมมือไปโอบไหล่ผู้หญิงข้างกายแสดงอาการหวงจนออกนอกหน้า มันคงเห็นผมมองเธอเมื่อกี้สินะ! เห็นผมเปลี่ยนผู้หญิงไปทั่วแบบนี้แต่ผมก็แยกแยะออกนะเว้ยว่าผู้หญิงคนไหนควรยุ่งหรือไม่ควรยุ่งน่ะ! “นี่อิงฟ้า แฟนผมนะเฮีย ห้ามยุ่งนะเว้ย!

“เดี๋ยวนะ มึงว่ายัยนี่ชื่ออะไรนะ?” คราวนี้ผมจ้องหน้าเธอตรงๆ เลยล่ะ ผมว่าไม่ได้คุ้นแค่หน้าเธอแล้วละว่ะ แต่คุ้นชื่อด้วยเลยล่ะ!

“อิงฟ้า ทำไมวะเฮีย? เห้ยๆ ไม่ต้องจ้องขนาดนั้นก็ได้เว้ย!” ไอ้รันเวย์ดึงแฟนตัวเองออกจากสายตาของผม เธอคนนั้นเบือนหน้าหนีไม่ยอมสบตาผมสักนิด ชัดเลย หน้าตาซื่อๆ แบบนี้

“ระรุ่นพี่จินโทนิค”

เออใช่! เธอคือผู้หญิงที่เรียกชื่อยัยโหดเมื่อคืนนี่เอง! เอ๊ะ แต่เมื่อกี้ยัยนี่เรียกชื่อยัยจอมโหดนั่นเหรอวะ?

ผมขมวดคิ้วพลางจ้องหน้าอิงฟ้าอีกรอบแต่สายตาเธอกลับมองข้ามไหล่ของผมไป พอเงยหน้าขึ้นมองไอ้รันเวย์ก็เห็นว่าสายตามันมองไปตำแหน่งเดียวกับแฟนตัวเองแถมยังทำหน้าอึ้งๆ อีกต่างหาก ผมจึงหันกลับไปเพื่อจะมองตามด้วยความสงสัย

“อะไรวะ

พลั่ก!

ฝ่าเท้าเล็กๆ แต่หนักได้ใจกระแทกเข้าใส่เต็มหน้าท้องจนร่างของผมเสียหลักถอยหลังไปหลายก้าว ผมเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของฝ่าเท้านั่นด้วยสายตาคุกรุ่น

“นายสินะ รัฟเฟียนคนใหม่”

“เธอ ยัยโหดจินโทนิค!!

ให้ตายดิ! ผมโดนยัยโหดนี่ถีบอีกแล้วเหรอวะ!! ทำไมยัยนี่ชอบเล่นทีเผลอตลอดเลยวะ! แล้วอยู่ๆ เป็นบ้าอะไรถึงมาถีบผมวะเนี้ย! ผู้หญิงบ้าอะไรวะตีนโคตรหนักเลย! แม่ งจุกสัด!

“รู้จักฉันด้วย?”

ใบหน้าสวยเย็นชามองผมด้วยสายตาเรียบนิ่ง ริมฝีปากบางขยับเล็กน้อยพลางกดเสียงต่ำถาม ไม่อยากจะบอกเลยว่าท่าทางของเธอแม่ งโคตรสะกดสายตาผมเลยว่ะ! เมื่อคืนตอนเจอกันในผับนั้นมันมืดสลัวผมเลยไม่ทันสังเกตอะไรเธอมาก รู้แค่ว่ายัยจอมโหดนี่สวยสุดๆ เลยล่ะ แต่พอได้มาเจอกันตอนสว่างๆ ได้เห็นรูปร่างหน้าตาของเธอชัดเต็มสองตาแบบนี้ ผมนี่อยากจะลากขึ้นเตียงแล้วจับแม่ งกดให้หายห้าวเลยทีเดียว!

ผู้หญิงบ้าอะไรวะ! หน้าตาก็สวย หุ่นก็เต็มไม้เต็มมือ ทั้งสะโพก ทั้งหน้าอกที่น่าจะคัพซี เรียกได้ว่าเพอร์เฟคไปทุกสัดส่วนเลยทีเดียว! แต่ทำไมทำตัวห้าวเกินหญิงแถมยังโหดเกินชายขนาดนี้วะ! เห็นแล้วมันน่าจับมาขย้ำขยี้ซะจริง!

“มองเพื่อ?” น้ำเสียงเย็นๆ ถามขึ้นเรียกความคิดของผมให้กลับมาที่เธอ ตอนนี้สายตาอยากรู้อยากเห็นของนักศึกษารอบข้างต่างมองพวกเราเป็นตาเดียว นั่นสินะ! ใครจะไปคาดคิดกันล่ะว่ารัฟเฟียนอย่างผมจะโดนยัยโหดนี่ถีบซะกระเด็นเลย! ที่สำคัญนะเว้ย! แม่ งครั้งที่สามแล้วด้วยไง!

“ถีบฉันทำไมวะ? เรียกร้องความสนใจ?”

………..

“เพิ่งรู้นะเนี้ยว่าเดี๋ยวนี้ผู้หญิงเขาอ่อยผู้ชายกันแบบนี้แล้ว” ผมเดินเข้าไปใกล้จินโทนิคมากขึ้นพลางใช้สายตาแทะโลมร่างกายเธออย่างโจ่งแจ้ง “นี่ ถ้าชอบฉันมากก็ไม่เห็นต้องเรียกร้องกันรุนแรงขนาดนี้เลย แค่ถอดเสื้อผ้าออกแล้วไปนอนรอบนเตียงก็พอแล้ว สวยๆ แบบเธอน่ะฉันจะจัดหนักให้ยันเช้าเลย”

Loading...100%

         ผมลากปรายนิ้วลงบนลาดไหล่ของยัยจอมโหดที่ตอนนี้ยืนนิ่งราวกับหุ่นไปแล้ว ดวงตาสวยมองผมด้วยสายตาเย็นเหยียบจนน่าขนลุก แต่มันใช้ไม่ได้กับคนอย่างผมหรอกว่ะ! ถ้าคิดว่าผมจะกลัวผู้หญิงที่ใครๆ ก็เรียกว่าอันตรายอย่างเธอ พวกคุณก็คิดผิดแล้ว! ยิ่งอันตรายก็ยิ่งน่าท้าทายดีนะว่าไหม? ผมเบื่อผู้หญิงง่ายๆ เต็มทนแล้วว่ะ!

อีกอย่าง การเข้าหาผู้หญิงคนนี้ถือว่าเป็นผลประโยชน์ที่ดีต่อผมซะด้วยสิ!

ผู้หญิงสองคนนั้นคือนักศึกษาที่มหาวิทยาลัยของเรานี่แหละ ชื่อของพวกเธอก็คือ ซินเทียร์และจินโทนิค

นั่นเป็นข้อความที่ผมเพิ่งได้รับจากอากฤษเมื่อครู่นี่เอง มันเป็นเรื่องบังเอิญที่ไม่น่าเชื่อเลยนะว่าไหม? จินโทนิคในมหาวิทยาลัยนี้มันก็มีอยู่แค่คนเดียวนั่นแหละ ซึ่งก็คือยัยหน้าสวยแต่ตีนหนักตรงหน้าผมนี่ไงล่ะ! แสดงว่ายัยจอมโหดนี่จะต้องมีความสัมพันธ์บางอย่างกับรัฟเฟียนคนเก่าสินะ!

“เหี้ ย

“ว่าไงนะ

ผมชะงักปรายนิ้วที่ยังลูบไล้อยู่บนไหล่ของจินโทนิคพลางเหลือบตามองใบหน้าสวยของเธอ มือบางยกขึ้นปัดมือผมออกก่อนจะชกแผ่นอกของผมเต็มแรง

ให้ตายดิ! ยัยบ้านี่นอกจากตีนหนักแล้วยังมือหนักอีกด้วย! เล่นซะจุกเลยว่ะ!

“แค่กๆ!

“อย่ามาเข้าใกล้ฉัน ถ้าไม่อยากตาย!!

[SECRET :: END]

 

[GINTONIC :: TALK]

พลั่ก!

“โอ้ยยัยบ้า! ถีบฉันอีกแล้วนะเว้ย!!” ซีเคร็ทเสียหลักถอยไปด้านหลังเมื่อโดนฝ่าเท้าฉันยันเป็นรอบที่สองของวัน เขากุมท้องตัวเองด้วยสีหน้าเหยเกสุดๆ คงจะจุกไม่น้อยเลยล่ะ!

“เห้ยใจเย็นเฮีย!” รันเวย์ตรงเข้าไปรั้งตัวซีเคร็ทที่ทำท่าจะพุ่งเข้ามาหาฉันด้วยความรวดเร็ว อิงฟ้ารีบวิ่งเข้ามาจับแขนฉันอีกคนเพื่อพยายามรั้งไม่ให้ฉันเข้าไปกระทืบไอ้เวรนั่นอีกรอบ

ไอ้สารเลวนั่นกล้าดียังไงถึงใช้สายตาทุเรศๆ นั่นมองร่างกายฉัน แถมยังพูดจาต่ำๆ นั่นกับฉันด้วย ชักจะลองของมากเกินไปแล้ว! ถึงหมอนั่นจะเป็นผู้ชายแต่ฉันก็ไม่เคยเกรงกลัวนะเว้ย! คนอย่างจินโทนิคน่ะ ไม่แน่จริงคงอยู่มาถึงป่านนี้ไม่ได้หรอก!

“อิงฟ้าปล่อยพี่”

“ปล่อยกูไอ้เวร!

เสียงฉันกับหมอนั่นตะโกนแข่งกันดังก้องไปทั่วบริเวณใต้ตึกคณะ แน่นอนว่ามันจะต้องเป็นข่าวใหญ่แน่ๆ ที่บุคคลอันตรายที่สุดในมหาวิทยาลัยทั้งสองคนกำลังปะทะกันแบบนี้ นี่ถือเป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ที่มีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นในรอบสามปี เพราะตั้งแต่ฉันกับรัมรับตำแหน่งเวรๆ นี่ พวกเราก็ไม่เคยปะทะกันแบบนี้เลยสักครั้ง เพราะพวกเราเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกันมาโดยตลอด ส่วนมากจะมีปัญหากับคนอื่นนอกมหาวิทยาลัยซะมากกว่า

แต่กับหมอนี่ไอ้รัฟเฟียนเวรนี่น่ะ! มันน่ากระทืบอย่างสุดซึ้งจริงๆ!

“อย่ามีเรื่องเลยนะพี่จิน มันผิดกฎนะคะ” อิงฟ้าพยายามเกลี้ยกล่อมฉันเสียงเบา สีหน้าเธอกังวลอย่างเห็นได้ชัด “ฟ้าขอร้องนะคะพี่จิน

ฉันถอนหายใจก่อนจะปรายตามองซีเคร็ทที่จ้องฉันด้วยสายตาแค้นเคืองสุดๆ หมอนั่นยังถูกรันเวย์ล๊อคแขนเอาไว้จากด้านหลัง ฉันจึงเดินเข้าไปใกล้เขามากขึ้นจนระยะห่างของพวกเราลดลงเรื่อยๆ รู้สึกถึงแรงบีบแขนจากอิงฟ้าที่เดินขนานข้างตามมาด้วย

ไหนๆ ก็เจอตัวล่ะ! ขอสั่งสอนสักหน่อยเหอะ!

“รัฟเฟียน ตำแหน่งนี้น่ะ ไม่ได้มีไว้ให้ทำตัวเลวๆ สมกับตำแหน่งหรอกนะ! แต่มันมีไว้เพื่อควบคุมทุกคนให้เกรงกลัว”

……….

“ทำตัวให้คนเขากลัวไม่ใช่ทำตัวให้คนเขาเกลียดอย่างที่นายกำลังทำอยู่ โตจนหมาเลียตูดไม่ถึงแล้ว อย่าให้ต้องมาสั่งสอนนัก เข้าใจ๊?” ฉันตบไหล่ซีเคร็ทสองสามทีหลังจากสั่งสอนเขาเสร็จ ดูเหมือนหมอนั่นจะอึ้งไม่น้อยทีเดียว แต่ก็ช่างเถอะ! ฉันจะถือซะว่าฉันมาตักเตือนหมอนี่ตามที่รับปากกับเตกีล่าแล้วก็แล้วกันนะ ที่เหลือหมอนี่จะเชื่อฟังหรือไม่ก็ไม่ใช่หน้าที่ของฉันอีกแล้ว!

“เธอ เห้ยเดี๋ยว! เมื่อกี้เธอสั่งสอนฉันเหรอวะ? ยัย หึ้ย! ฝากไว้ก่อนนะโว้ย! ยัยโหดจินโทนิค!!

ฉันเดินออกมาจากตึกโดยมีเสียงโวยวายจากซีเคร็ทตะโกนตามหลังมา หมอนั่นคงจะแค้นฉันไม่น้อยเลยล่ะ! หึ! ฝากไว้ก่อนงั้นเหรอ ถ้าคิดว่าจะเอาคืนฉันได้ก็ลองดู!!

[GINTONIC :: END]

 

 

“ตามหาเด็กคนนั้นเจอแล้วครับนายท่าน” เสียงลูกน้องคนสนิทก้มหน้ารายงานข้อมูลภายในห้องทำงานขนาดใหญ่ ร่างสูงในชุดสูทสีดำดึงบุหรี่ออกจากปากก่อนจะหันกลับมาจ้องหน้าลูกน้องตัวเองด้วยสายตาดุดัน

“ว่าไงนะ ตามหายัยเด็กนั่นเจอแล้วอย่างนั้นเหรอ?”

“ครับนาย ตอนนี้เธอเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัย GBAC ครับ”

“แล้วพวกมึงรอช้าอะไรวะ! ทำไมไม่ไปฆ่ามันซะ!!

นายท่านผู้ทรงอำนาจตะหวาดเสียงกร้าว มือทั้งสองข้างสั่นเทาด้วยความหวาดหวั่น ไม่อยากจะเชื่อว่าเด็กคนนั้นยังมีชีวิตรอดมาได้สิบห้าปีโดยที่เขาไม่สามารถตามตัวเจอ

“ทะทำแบบนั้นไม่ได้ครับท่าน เธอมีคนคอยติดตามตลอดเวลาเลยครับ” ลูกน้องคนสนิทละล่ำละลักบอกเสียงสั่นเพราะหวาดกลัวอารมณ์รุนแรงของผู้เป็นนายยิ่งนัก

“คนติดตาม?”

“ใช่ครับ เธอเติบโตมาท่ามกลางองค์กรลับองค์กรหนึ่งครับท่าน ผมไปสืบทราบมาว่าองค์กรนั้นเป็นของอดีตยากูซ่าที่หลบหนีเข้ามาในเมืองไทยเมืองสิบห้าปีก่อนครับ”

“อดีตยากูซ่า...” นายท่านเปล่งเสียงแหบพร่าพลางทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้บุนวมเนื้อดี คาดไม่ถึงว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นหลังจากผ่านเหตุการณ์นั้นมาสิบห้าปีแล้ว “เป็นไปไม่ได้

เด็กคนนั้นรอดชีวิตเพราะการช่วยเหลือของพวกยากูซ่าอย่างนั้นเหรอ แก๊งยากูซ่าที่หลบหนีเมื่อสิบห้าปีก่อน
        ตระกูลยามะงุจิ ตระกูลของผู้หญิงคนนั้น

“ยามะงุจิ ฮานะ

 

 

องค์กรยามะงุจิ

ร่างผอมบางในชุดยูคาตะยืนไพล่หลังท่ามกลางสายตาผู้ชายนับสิบชีวิตที่กำลังนั่งคุกเข่าบนพื้นเพื่อรอรับคำสั่งจากผู้มีพระคุณที่ชุบเลี้ยงพวกเขามาตั้งแต่เด็ก ท่านยามะงุจิ เคซึเกะ ประมุขใหญ่ขององค์กรลับแห่งนี้กวาดสายตามองทุกคนด้วยสายตาเรียบนิ่ง หากทว่าทรงอำนาจอย่างน่าเกรงขาม

“หลานสาวฉันเป็นยังไงบ้าง

“คุณหนูใช้ชีวิตปกติสุขดีครับท่าน ช่วงนี้ยังไม่ได้ทำอะไรสุ่มเสี่ยงอย่างที่ผ่านมาเลยครับ” ไดกิ มือหนึ่งขององค์กรพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่น เขาคือผู้ติดตามชั้นดีที่เคซึเกะเชื่อใจมากที่สุด

ความจริงทุกคนที่นั่งอยู่ตรงนี้ต่างมีฝีมือกันทุกคน เพราะได้รับการฝึกฝนมาตั้งแต่เด็ก เคซึเกะรับเด็กกำพร้าเหล่านี้มาชุบเลี้ยงและฝึกฝนให้กลายเป็นผู้ติดตามและบอดี้การ์ดชั้นยอดเพื่อเตรียมรับมือกับกลุ่มคนชั่วร้ายที่พยายามตามล่าแก้วตาดวงใจของเขามาหลายสิบปี และในไม่ช้าไม่นานนี้เขามั่นใจว่าคนเหล่านั้นจะต้องปรากฏตัวขึ้นแน่ๆ ถ้าพวกมันสืบรู้ว่าเด็กคนนั้นยังมีชีวิตอยู่

เด็กน้อยวัยเจ็ดขวบที่ถูกพวกสารเลวนั่นพยายามฆ่าทิ้งเมื่อสิบห้าปีก่อน

“อืม ฉันฝากนายด้วยนะไดกิ อย่าให้หลานฉันมีอันตรายแม้แต่ปลายเล็บ” เคซึเกะสั่งเสียงเข้ม เขาไม่มีทางยอมให้ดวงใจของเขาต้องเจ็บปวดอีกเป็นอันขาด หากใครกล้าทำร้ายเธอ มันผู้นั้นจะต้องไม่เหลือแม้แต่เงาหัว เขาพร้อมที่จะฆ่ามันทุกคนแน่นอน!

เพราะการฆ่า มันคือวิถีของยากูซ่า!

“ครับท่าน ผมจะปกป้องคุณหนูด้วยชีวิตของผมครับ”

 

 

[GINTONIC :: TALK]

“ได้ข่าวรัมบ้างไหมจิน? ฉันหมดหนทางที่จะตามหาหมอนั่นแล้วนะ” ซินเทียร์ทิ้งตัวนั่งลงด้านข้างแล้วพิงใบหน้าตัวเองกับไหล่ของฉัน มันดูเหน็ดเหนื่อยอย่างเห็นได้ชัด

“ถ้าเหนื่อยก็เลิกเหอะว่ะซิน ถ้ามันยังไม่ตายเดี๋ยวมันก็กลับมาเองแหละ ไอ้เวรนั่นมันรักแกมากนะเว้ย!” อาโปดึงบุหรี่ออกจากริมฝีปากก่อนจะหันมาทางพวกเรา

“ฉันทำไม่ได้ จะให้ฉันอยู่เฉยๆ เพื่อรอหมอนั่นกลับมาได้ยังไง รัมจะเป็นตายร้ายดียังไงก็ไม่รู้”

“มันจะต้องไม่เป็นไร เชื่อฉัน” ฉันบอกด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แม้จะยังไม่มีหลักประกันอะไรมายืนยันว่ารัมยังมีชีวิตอยู่ แต่ในความรู้สึกฉัน สัญชาตญาณของฉันมันเชื่อแบบนั้น ฉันเชื่อว่าหมอนั่นยังไม่ตาย

“แกคิดอย่างนั้นจริงๆ เหรอจิน? แสดงว่าแกมีเบาะแสของรัมแล้วใช่ไหม?” ซินเทียร์ผงกหัวขึ้นพลางจ้องหน้าฉันอย่างรอคำตอบ อาโปเองก็เช่นกัน มันโยนบุหรี่ในมือทิ้งแล้วหันมาสบตากับฉันตรงๆ

“ยัง แต่ฉันจะพยายาม อย่างแรกคือเราต้องรู้ก่อนว่าวันนั้นมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่”

“แล้วเราจะรู้ได้ยังไงในเมื่อพยานคนนั้นเป็นใครก็ไม่รู้” ซินเทียร์ทำเสียงผิดหวัง สีหน้ามันเศร้าลงก่อนจะซบใบหน้ากับไหล่ของฉันเหมือนเดิม

“หรือว่ามึงรู้วะจิน? มึงรู้แล้วใช่ไหมว่าพยานคนนั้นเป็นใคร?” ฉันชะงักไปเมื่ออาโปที่จ้องหน้าฉันมาได้สักพักถามขึ้น สมแล้วที่ฉันกับมันเป็นเพื่อนรักกันมานาน แค่มองตามันก็เดาความคิดของฉันได้ทุกอย่าง

“อืม

“จริงเหรอ? งั้นเรารีบไปหาเขากันเถอะ! ฉันอยากถามเขาเรื่องวันนั้น” ซินเทียร์ผงกหัวขึ้นอีกรอบแล้วลุกขึ้นยืนด้วยความรีบร้อน ฉันคว้าข้อมือของมันไว้ก่อนจะกระตุกเบาๆ เพื่อให้มันนั่งลงที่เดิม

“ไม่ได้! เรื่องนี้ฉันจัดการเอง แกอยู่เฉยๆ ก่อนซิน”

“แต่ว่า” ดวงตาแดงกล่ำที่ผ่านการร้องไห้มาอย่างต่อเนื่องส่ายไปมา ท่าทางของซินเทียร์ตอนนี้ดูสับสนและกังวลจนน่าสงสาร ฉันรู้ว่ามันรักไอ้รัมมาก แต่ไม่คิดว่าจะรักมากถึงขนาดนี้ มันปล่อยเนื้อปล่อยตัวให้โทรมจนดูแทบไม่ได้ แถมยังไม่ยอมกินข้าวกินปลาจนตัวซูบผอมไปเยอะเลย เห็นมันเป็นแบบนี้ฉันก็ยิ่งเป็นห่วง อยากจะตามหาหมอนั่นให้เจอเร็วๆ ชะมัด ฉันรู้สึกไม่ดีเลยที่ต้องมาเห็นซินเทียร์สภาพจิตใจและร่างกายย่ำแย่ขนาดนี้

“เชื่อฉัน ฉันต้องตามหามันเจอแน่ๆ ฉันสัญญา”

“ฮึก ขอบคุณนะจิน ฉันขอบคุณแกมากๆ นะ” ซินเทียร์ทิ้งตัวนั่งลงที่เดิมก่อนจะซบไหล่ฉันแล้วร้องไห้ออกมาอีกรอบ อาโปได้แต่นั่งมองเพื่อนรักนิ่งๆ มันเองก็รู้สึกไม่ต่างจากฉันหรอก ทั้งสงสารซินเทียร์ ทั้งเป็นห่วงไอ้รัม

ฉันจะต้องตามหามันเจอแน่ๆ ต้องเจอ…!

 

 

ตกดึก

ตึก ตึก ตึก

เสียงรองเท้าผ้าใบกระทบกับพื้นซีเมนต์บนทางเท้าดังสะท้อนท่ามกลางความมืดแข่งกับเสียงเพลงจังหวะช้าๆ จากเฮดโฟนคู่ใจที่ยังคงดังอย่างต่อเนื่อง ฉันก้าวเท้าไปตามทางเรื่อยๆ โดยไม่เกรงกลัวอันตรายรอบตัวสักนิด แม้เวลานี้จะล่วงเลยมาเกือบเที่ยงคืนแล้วก็เถอะ!
        ความจริงคอนโดของฉันอยู่ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยมากนัก ฉันจึงชอบเดินเท้าไปกลับมากกว่าขับรถให้เสียเวลา เพราะการเดินนอกจากจะได้ออกกำลังกายแล้วยังทำให้ฉันได้ใช้เวลากับตัวเองมากขึ้นอีกด้วย ทุกครั้งที่ฉันมีเรื่องไม่สบายใจฉันก็จะเดินฟังเพลงไปเรื่อยๆ แบบนี้นี่แหละ มันสามารถช่วยฟื้นฟูสภาพจิตใจให้สดชื่นขึ้นมาได้จริงๆ นะ ไม่เชื่อก็ลองทำดูสิ

พลั่ก!

พลั่วะ!

เสียงวัตถุบางอย่างกระทบกันจากทางด้านหลังเรียกสัญชาตญาณการป้องกันตัวของฉันในทันที ฉันหยุดชะงักฝ่าเท้านิ่งอีกมือก็ค่อยๆ สอดเข้ากระเป๋าเสื้อฮู้ดแล้วกดปิดเสียงเพลงเพื่อง่ายต่อการฟังเสียงเคลื่อนไหวด้านหลังนั่น เดาได้ไม่ยากเลยว่าตอนนี้ด้านหลังฉันคงจะเต็มไปด้วยผู้ชายร่างหนาที่มาเพื่อหวังทำร้ายกันเหมือนอย่างเคย ไม่ใช่ว่าไม่เคยเกิดเหตุการณ์แบบนี้กับฉันนะ มันเคยเกิดขึ้นมาแล้วหลายครั้งจนฉันเองไม่อยากจะนับ ก็อย่างที่บอกว่าไอ้ตำแหน่งเวรๆ ที่คณะสภานักศึกษายัดเหยียดให้ฉันนั่นน่ะ มันเรียกศัตรูมาหาฉันจากทุกสารทิศเลยล่ะ! มันมีเยอะนะ ไอ้พวกที่ชอบลองของ อยากท้าทาย อยากรู้อยากลองว่าแดนเจอร์และรัฟเฟียนแห่ง GBAC จะแน่สักแค่ไหนกันไงล่ะ!

เพราะอย่างนี้ไง ฉันกับไอ้รัมถึงได้มีเรื่องต่อยตีอยู่ตลอดเลย!

วืดดด!

ฉันกระโดดหลบการโจมตีจากด้านหลังได้อย่างหวุดหวิดก่อนจะหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับพวกมันตรงๆ แสงไฟจากทางเดินสลัวๆ สาดส่องให้เห็นว่าพวกมันมีไม่ต่ำกว่าสิบคน

หึ! น่าทุเรศสิ้นดี! ผู้ชายสิบคนต่อผู้หญิงหนึ่งคนเนี้ยนะ!

“คะคุณหนูหนีไป!” เสียงเข้มร้องบอกสั่นๆ ก่อนจะปรากฏร่างสูงซึ่งโชกไปด้วยเลือด รอยเลือดแดงเข้มไหลเป็นทางยาวเต็มแผ่นหลังและมันเริ่มซึมทะลุลามมาถึงเสื้อเชิ้ตด้านหน้าของเขาแล้วด้วย ฉันมองเขาด้วยสายตาเย็นเหยียบเพราะคิดไม่ถึงว่าจะถูกคนของคุณตาสะกดรอยตามอยู่ตลอดเวลาแบบนี้

ใช่แล้ว ผู้ชายที่ร่างกายโชกเลือดคนนี้คือไดกิ เขาเป็นมือหนึ่งขององค์กรยามะงุจิ องค์กรที่มีคุณตาเคสึเกะ ยามะงุจิของฉันเป็นประมุขใหญ่ไงล่ะ!

TO BE CONTINUED...

T2
บางทีก็คิดนะว่าเรื่องนี้ปมเยอะจัง T^T ไมเเกรนพี่ถามหาแล้วนะ!
ไม่ถนัดสายนี้เลยให้ตาย ไม่รู้ว่าแต่งออกมาได้ดีไหม? งงกันไหม?
เม้นถามเค้าได้นะ คือมันเหมาะกับหมวดสืบสวนมากเรื่องนี้ 555
EP หน้ามีฉากปะทะของพระ-นางอีกแล้วนะเออ
บอกเลยว่าหลังจากนี้จะเจอกันถี่มากกก -.,-
เช็คกระแสจินโทนิคกันหน่อยน้าา ใกล้เปิดพรีแล้วนะเออ
สนใจรับยัยโหดไปนอนกอดที่บ้านกันไหม?
บอกก่อนว่าเรื่องนี้ NC โหดสมชื่อนะ มัน SM มาก 5555
สปอยให้อยาก แล้วก็จากไป -.,-
อย่าลืมเม้นเค้านะเออ จุฟๆ

E=Book ซีเคร็ทจอมหื่นมาแล้วค่ะ!

รับประกันความโหดหื่นค่าาา!!

________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]


+++

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,593 ความคิดเห็น

  1. #11591 150221 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 21:55
    แค่ชื่อก็จำไม่ได้แล้ว55 แถมปมมากจนเหมือนนิยายมาเฟียมากกว่านิยายรักหวานแหววนะ
    #11,591
    0
  2. #11208 pimchanok2604 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2558 / 19:20
    เครียดแทนฮ่อล55555555
    #11,208
    0
  3. #10054 Nako (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2558 / 16:26
    จินโหดนะเอออ แต่ชอบมากกกกก ชอบนางเอกที่สุด โหด มัน 55555 ปลื้มมมม
    #10,054
    0
  4. #7796 maestto_tusk (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2558 / 17:36
    จินถีบทักทาย ฮ่าๆประทับใจ อิเเก็งค์พวกนี้เเมนมากนะรุมผู้หญิง นางเอกก็เเซบเว่อร์สู้ได้ครับ.
    #7,796
    0
  5. #4481 Omioe (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 เมษายน 2558 / 16:39
    จินจะเป็นงละเนี้ย ไดกิก็คงจะสู้ไม่ไหวแล้วด้วย
    #4,481
    0
  6. #3454 SLEE;P (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 เมษายน 2558 / 11:01
    จินถีบเก่งนะ
    #3,454
    0
  7. #1443 Tequile (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 มีนาคม 2558 / 12:23
    จินเก่งมากกกกแค่จัดการกับซีเคร็ตก็ง่ายนิดเดียวเอง
    #1,443
    0
  8. #1442 beginteaw (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 20:00
    เจิม
    #1,442
    0
  9. #1441 ปีศาจ ในความมืด (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 14:57
    เจิมมมมมมมมมม
    #1,441
    0
  10. #1440 ` G.w.L (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 13:41
    รอออออออออออออออออออออ อัพเร็วๆนะคับ ไรต์^^ #สู้ๆจ้าาาาา
    #1,440
    0
  11. #1439 mhyr (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 09:15
    รอนะคะ
    #1,439
    0
  12. #1438 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 08:16
    เจิมมมมมมมมมมมมมมม
    #1,438
    0
  13. #1437 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 08:16
    เจิมมมมมมมมมมมมมมม
    #1,437
    0
  14. #1436 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 08:15
    เจิมมมมมมมมมมมมมมม
    #1,436
    0
  15. #1435 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 08:15
    เจิมมมมมมมมมมมมมมม
    #1,435
    0
  16. #1434 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 08:15
    เจิมมมมมมมมมมมมมมม
    #1,434
    0
  17. #1433 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 08:14
    เจิมมมมมมมมมมมมมมม
    #1,433
    0
  18. #1432 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 08:14
    เจิมมมมมมมมมมมมมมม
    #1,432
    0
  19. #1431 KunNoofc (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 00:14
    ยากูซ่าห้าๆๆไๆ
    #1,431
    0
  20. #1430 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 23:51
    นางเอกโหดอ้ะ อีซีจะรอดมั๊ยเนี่ย
    #1,430
    0
  21. #1429 Jutharut Jaisutti (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 18:49
    ต่อออออค่ะ
    #1,429
    0
  22. #1428 Nartrudee Muhammad (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 00:55
    รอน๊าารีบๆมาอัพนะค่ะรออยู่ๆ . กำลังมันกำลังลุ้นเบยย~ เรื่องนี้พี่แต่งดีล่ะค่ะชอบ มากก
    #1,428
    0
  23. #1427 คยองซู_lovelove (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มีนาคม 2558 / 23:55
    จินโทนิคเก่งอยู่แล้วววว ต้องสู้ได้แน่ ฮ่าาา
    #1,427
    0
  24. #1426 Sarun Yok (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มีนาคม 2558 / 17:10
    ง่ะ จินจะเอาชนะพวกนั้นได้ไหมอ่ะ ซีเคร็ทจะโผล่มาช่วยรึป่าว ค้างงงงงงงง
    #1,426
    0
  25. #1425 beginteaw (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มีนาคม 2558 / 13:22
    เจิม
    #1,425
    0