[พร้อมส่ง] DANGEROUS SECRET : รักอันตราย ร้ายเกินต้านทาน

ตอนที่ 15 : DANGEROUS SECRET : EP.13 - Your touch makes me crazy [200%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,419
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    30 พ.ย. 60

Gravestone Cross





ไม่ต้องห้ามเพราะฉันจะไม่หยุด
-SECRET-

 

 

ปัญญาอ่อน!

 

ฉันด่าเข้าให้ก่อนจะคว้าหนังสือขึ้นมาอ่านอีกรอบ อากาศมันร้อนๆ ผิดปกตินะว่าไหม? โดยเฉพาะใบหน้าฉันเนี้ย! แทบจะร้อนเป็นไฟเลยดีกว่า!

 

เวลาเธอเขินก็น่ารักดีนะ หน้าแดงด้วยอ่ะ

 

ยังหมอนี่ยังไม่หยุดปั่นประสาทฉันใช่ไหม!

 

แน่ะๆ หน้าแดงใหญ่เลย เขินฉันมากเลยเหรอยัยโหด

 

ตึง!

 

ร้อนโว้ย! ไม่ได้เขิน! ไปไกลๆ เลยไอ้บ้าซีเคร็ท!ฉันกระแทกหนังสือลงกับโต๊ะก่อนจะลุกขึ้นยืน พอหลุบตามองผู้ชายตรงหน้าก็อดไม่ได้ที่จะหลบตาหนี ให้ตายสิวะ! ช่วงนี้ฉันประสาทหลอนหรือไงกัน! ทำไมถึงต้องมีอาการแปลกๆ เวลาหมอนี่อยู่ใกล้ๆ ด้วย!

 

โอ๋ๆ ฉันแหย่เล่นน่า มาๆ นั่งลงๆ ทำเป็นใส่อารมณ์ไปได้

 

อย่ามาจับ!ฉันปัดมือซีเคร็ทออกจากชายเสื้อช็อปของตัวเอง หมอนี่ดึงเสื้อฉันอีกแล้วนะเว้ย! กล้าเกินไปแล้วนะ!บอกว่าอย่าดึงไง! เดี๋ยวมันขาด!

 

สวีทกันจริงนะ! คงฟินมากเลยสิ...แย่งผัวชาวบ้านเขาแบบนี้!

 

น้ำเสียงเหวี่ยงวีนดังขึ้นจากร่างบางซึ่งเดินตรงมาทางนี้ด้วยท่าทางเอาเรื่อง ฉันถอนหายใจแรงๆ อย่างรู้สึกรำคาญ หลายวันมานี้นอกจากซีเคร็ทจะตามติดชีวิตฉันมากกว่าปกติแล้ว ยังมีวิสกี้คอยตามจิกกัดด้วยสายตาและไหนจะคำพูดถากถางเวลาที่ซีเคร็ทไม่อยู่อีก แต่น่าแปลกที่วันนี้วิสกี้กล้าเดินเข้ามาแซะกันตรงๆ อย่างนี้

 

คิดจะพูดอะไรอีกวะวิสกี้! อย่ามาหาเรื่องนะ! ขอเตือน!

 

เชื่อไหมว่าฉันเพียงแค่นั่งเฉยๆ และเลื่อนสายตาขึ้นมองวิสกี้ด้วยสายตานิ่งๆ ในขณะที่ซีเคร็ทลุกขึ้นโวยวายเสียงดังซะเอง แล้วดูสายตาของนักศึกษาคนอื่นสิ ทำไมต้องมองแล้วหันไปซุบซิบขนาดนั้นด้วย น่ารำคาญชะมัดเลยว่ะ!

 

ทำไม! ฉันเงียบมาหลายวันแล้วนะซี! แต่นายไม่เคยสนใจฉันเลย! โทรหาก็ไม่รับ! มัวแต่มาตามนังนี่อยู่ได้!วิสกี้กระแทกเสียงใส่ฉันแถมยังจิกสายตาเชือดเฉือนใส่กันอีกต่างหาก

 

ถามว่ากลัวไหม? ก็ไม่! ไม่อยากจะใส่ใจเลยด้วยซ้ำ!

 

“.....” ฉันหยิบหนังสือขึ้นมาถือแล้วลุกขึ้นยืน ขี้เกียจวุ่นวายน่ะ จะทำไรก็ทำกันไปสิวะ ทำไมชอบลากฉันเข้าไปเกี่ยวอยู่เรื่อย!

 

แกจะไปไหนหะ! คิดจะเดินหนีเหรอไง!มือบางคว้าหมับลงบนท่อนแขนของฉันพร้อมกับจิกปลายเล็บลงลึกจนรู้สึกแสบบริเวณนั้นไปหมด สีหน้าของวิสกี้ตอนนี้คล้ายกับนางร้ายในละครไม่มีผิด แต่ถ้าคิดว่าฉันจะเป็นนางเอกละก็...คิดผิด!

 

พลั่ก!

 

ไม่สนิท...อย่าสะเออะมาแตะตัวฉัน!!

 

กรี๊ดดดด! นังจิน! อีบ้า! แกกล้าผลักฉันเหรอ!!ร่างเล็กที่ล้มจ้ำเบ้าลงไปนั่งบนพื้นด้วยฝีมือของฉันกรีดร้องเสียงดัง ปลายนิ้วเรียวยกขึ้นชี้หน้าราวกับอาฆาตเค้นกันสุดๆ

 

ไม่ถีบก็บุญแล้ว…”

 

แกแก๊!! ฉันไม่ปล่อยแกไว้แน่นังบ้า!!

 

ถ้าคิดว่าทำอะไรฉันได้ก็ลองดูเบื่อนักพวกเก่งแต่เห่า!

 

นังจิน! อีบ้า! ฉันจะฆ่าแก!!

 

หยุดบ้าได้แล้ววิสกี้!ซีเคร็ทขยับตัวเข้ามาขวางวิสกี้ที่ลุกขึ้นยืนแล้วทำท่าจะพุ่งเข้ามาทำร้ายฉัน ริมฝีปากแดงสดเม้มแน่นอย่างคับแค้นใจ สองมือก็พยายามผลักร่างสูงให้พ้นทาง ซีเคร็ทจึงรวบเอวบางเข้าหาตัวก่อนจะออกแรงลากให้เดินออกไปอีกทางเพื่อหลีกเลี่ยงการปะทะระหว่างฉันกับวิสกี้

 

ปล่อยนะซี! ฉันจะฆ่ามัน! นังบ้านั่นมันต้องตาย! ได้ยินไหม! ฉันฆ่าแกแน่นังจินโทนิค!!

 

ฉันยืนมองภาพของซีเคร็ทที่กำลังกึ่งลากกึ่งจูงวิสกี้ให้ออกไปจากตรงนั้นด้วยความรู้สึกแปลกๆ มันหงุดหงิดยังไงก็ไม่รู้เป็นบ้าอะไรวะ! ฉันต้องดีใจไม่ใช่หรือไงที่หมอนั่นเลิกตามติดชีวิตฉันแล้วน่ะ!

 

“...x!”

 

 

ตกเย็น

 

แกเห็นไอ้ซินบ้างไหมวะ? ไม่รู้มันหายไปไหนอะ! รู้สึกมันจะหายหัวบ่อยมากเลยว่ะช่วงนี้ ไม่รู้เป็นห่าอะไรนัก

ฉันหยุดชะงักมือที่กำลังวาดแบบก่อนจะเลื่อนสายตาขึ้นมองอาโป มันเดินเข้ามานั่งลงด้านข้างกันพลางถอนหายใจหนักๆ ราวกับเหนื่อยหน่ายใจเต็มทน ไม่ใช่เพียงแค่อาโปหรอกนะที่รู้สึกแบบนี้เวลานึกถึงซินเทียร์ ฉันเองก็เป็นห่วงยัยนั่นไม่ต่างจากมันสักนิด ช่วงนี้ซินเทียร์ไม่ค่อยมาเรียนเลยหลังจากวันนั้นที่เจอเพเทย์ที่ห้องอาหาร มาเรียนแค่ไม่กี่ชั่วโมงก็ออกไป พออาโปถามว่าจะไปไหน ยัยนั่นก็ตอบปัดทุกครั้งว่ามีธุระ

 

แกว่ามันแอบไปหาหมอนั่นหรือเปล่าวะ? เพเทย์อะไรนั่นน่ะ หมอนั่นหน้าเหมือนไอ้รัมขนาดนั้น ฉันว่าไอ้ซินมันต้องไปแอบตามจับผิดหมอนั่นแน่ๆอาโปวิเคราะห์ในสิ่งที่ฉันคิดไว้ก่อนแล้ว แต่ไม่อยากจะพูดให้ยิ่งห่วงกันเข้าไปใหญ่ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ ยัยนั่นจะไม่เป็นอันตรายเหรอวะแก!

 

ไม่หรอกมั้งมันอาจจะมีธุระจริงๆ ก็ได้

 

โหยไม่เชื่อ! ยัยนั่นมันโกหกใครเป็นที่ไหนล่ะ! ฉันดูก็รู้แล้ว!

 

Rrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr

 

เสียงเรียกเข้าดังขัดอาโปขึ้น ฉันคว้ามาดูหน้าจอก็ต้องแปลกใจเพราะไม่คิดว่าคนที่กำลังตกเป็นหัวข้อสนทนาจะตายยากขนาดนี้

 

อืมว่าไง

 

[..............]

 

ฉันดึงโทรศัพท์ออกห่างจากหูตัวเองก่อนจะจ้องหน้าจออีกรอบ สายก็ไม่หลุดนี่นา.. แล้วทำไมปลายสายถึงได้เงียบขนาดนั้นล่ะ!

 

ฮัลโหลได้ยินไหมซิน? เป็นไร... โทรมาทำไมไม่พูด?”

 

[..............] เสียงก๊อกๆ แก๊กๆ ดังตอบกลับมา เริ่มทำฉันใจไม่ดี ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับซินเทียร์หรือเปล่า ทำไมโทรมาหาแล้วเอาแต่เงียบแบบนี้

 

เกิดอะไรขึ้นวะแก?”

 

ไม่รู้ไอ้ซินโทรมาแล้วก็เงียบฉันหันไปตอบอาโป ก่อนที่มันจะเอื้อมมาแย่งโทรศัพท์ไปจากมือแล้วเอาไปคุยเอง

 

เห้ยซิน! แกเป็นไรวะ? อยู่ไหนเนี้ย! โหลๆ ได้ยินปะวะ!อาโปพยายามตะโกนเรียกเสียงดัง โชคดีนะที่เวลานี้เพื่อนร่วมเซคคนอื่นๆ กลับบ้านไปจนหมดแล้ว ในห้องเรียนจึงเหลือเพียงฉันกับอาโปสองคนเท่านั้น ไม่อย่างนั้นคงโดนด่าพ่อล่อแม่แน่ๆ ที่มายืนแหกปากตะโกนเสียงดังกลางห้องเรียนขนาดนี้เห้ย...! นั่นเสียงไรวะ! โหลๆ อ้าว…”

 

เป็นไรวะโป?!” ฉันคว้าโทรศัพท์กลับมาแนบหูเช่นเดิมแต่ก็พบว่าสายหลุดไปแล้ว นี่มันเรื่องอะไรกันเนี้ยเกิดอะไรขึ้นกับซินเทียร์หรือเปล่าวะ!

 

จินฉันเป็นห่วงมันว่ะ! ไอ้ซินมันไม่เคยเป็นแบบนี้นะเว้ย! ต้องเกิดอะไรขึ้นกับมันแน่ๆ

 

เดี๋ยวฉันไปตามมันเอง

 

ฉันไปด้วย!

 

ไม่ต้อง! แกรออยู่นี่แหละ ไปหลายคนยิ่งวุ่นวายฉันว่าพลางเก็บข้าวของใส่กระเป๋าแล้วหยิบแบบงานที่เขียนค้างไว้ขึ้นมาส่งให้อาโปซึ่งรับไปด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก สายตากังวลของมันทำให้ฉันต้องลอบถอนหายใจฉันจะระวังตัวไม่ต้องห่วง

 

อืม มีอะไรรีบกดโทรหาฉันเลยนะเว้ย! แค่โทรมาฉันจะรีบไปหาแก

 

เออน่ารู้แล้ว

 

 

 

[SECRET : TALK]

 

ปี๊นๆๆ

 

“x!!”

 

ผมเหยียบเบรคพร้อมกับทุบแตรใส่รถคันหน้าด้วยความหงุดหงิดก่อนจะเหยียบคันเร่งแทบจะมิดเท้าเลยก็ว่าได้ รถคู่ใจทะยานด้วยความเร็วสูงจนน่าหวาดเสียว ไฟดงไฟแดงผ่าแม่งหมด! ไม่รู้ผ่ามากี่ไฟแดงแล้วเนี้ย! อยากถามใช่ไหมว่าผมรีบขับฝ่านรกทำไมขนาดนี้...

 

ต้องย้อนกลับไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้ หลังจากผมลากวิสกี้ออกมาจากเพลงพิณ เอ่อผมหมายถึงจินโทนิคน่ะนะ ขอเรียกเธอว่าแบบนี้แล้วกัน เพราะผมจะรู้สึกดีทุกครั้งเวลาเรียกยัยโหดด้วยชื่อจริงของเธอ

 

หลังจากผมลากวิสกี้ออกมาจากตรงนั้นแล้ว ผมก็ได้พูดคุยกับเธอสักพัก เรียกว่าทะเลาะกันเลยดีกว่า ผมรำคาญยัยนั่นมากเลยนะบอกตรงๆ พยายามสลัดทิ้งหลายทีแล้ว แต่ดูเหมือนเธอจะไม่ยอมจบกับผมง่ายๆ ไม่รู้จะมาจริงจังอะไรกับผมนัก ที่ผ่านมาผมก็ไม่ได้แสดงออกว่ารักเธอเลยนะเว้ย ไม่เข้าใจว่าจะคิดเข้าข้างตัวเองไปเพื่ออะไรถึงยังไงตอนนี้ทั้งหัวใจของผมมันก็ไม่เหลือที่ว่างแล้ว

 

เพราะมันกลายเป็นของเพลงพิณตั้งแต่วันที่ผมรู้ความจริงว่าเธอยังไม่ตายนั่นแหละ!

 

และขอบอกเลยว่าผมโคตรดีใจที่ได้รู้ว่าเพลงพิณเมื่อสิบห้าปีก่อนเด็กผู้หญิงที่เป็นรักแรกของผมคือคนคนเดียวกับจินโทนิคยัยจอมโหดที่มีผมเป็นผู้ชายคนแรกของเธอ!

 

มันยิ่งกว่าโคตรฟินอะ! ตอนแรกผมก็ไม่แน่ใจนะเว้ยว่าความรู้สึกที่ผมมีให้ยัยโหดคืออะไร ก็คิดว่าแม่งแค่ทำตามหน้าที่นั่นแหละ! แต่พอได้รู้ความจริงในเรื่องนั้น ความรู้สึกผมแม่งยิ่งรุนแรงกว่าเดิมอีก! แถมมันยังชัดเจนจนทุกวันนี้มองไปทางไหนก็เห็นแต่หน้าเย็นชาของยัยโหดนั่นแล้ว

 

เอาล่ะ! กลับเข้าเรื่องกันก่อน คืองี้! พอผมทะเลาะกับวิสกี้เสร็จ ผมก็เดินกลับคณะเพราะตั้งใจจะไปเฝ้าเพลงพิณเหมือนเช่นทุกวันนั่นแหละ มันเป็นเรื่องบังเอิญมากที่ผมกับเธออยู่คณะเดียวกัน แม้จะไม่ได้เรียนพร้อมกันทุกวิชาก็เถอะ แต่ผมยังเดินไปไม่ถึงห้องเรียนก็โดนท่านนายพลก้องภพโทรเรียกพบโดยด่วน และคิดว่าผมจะขัดคำสั่งท่านได้ไหม? จริงๆ ก็ขัดได้อ่ะนะ ถ้าพ่อไม่เอาเรื่องเพลงพิณมาขู่ผมซะก่อน

 

ผลสุดท้ายผมก็ต้องยอมทำตามคำสั่งของท่าน พอผมกลับมาถึงที่บ้านก็พบว่าอากฤษนั่งรออยู่ก่อนแล้ว แถมทั้งพ่อและอายังทำหน้านิ่วคิ้วขมวดแข่งกันอีกต่างหาก ไม่รู้ว่ามีเรื่องเครียดอะไรกันในตอนนั้น จนกระทั่งผมได้ฟังข้อมูลบางอย่างจากพวกท่านนั่นแหละ ผมถึงได้สติแตกและเหยียบคันเร่งแหลกขนาดนี้ไง!

 

และจุดหมายที่ผมกำลังจะมุ่งหน้าไปในตอนนี้ก็คือมหาวิทยาลัย คำนวนจากเวลาแล้ว ตอนนี้เพลงพิณน่าจะกำลังนั่งเขียนแบบอยู่ในห้องเรียนหลังจากหมดเวลาเรียนแล้วแน่ๆ สองสามวันมานี้ยัยโหดมีโปรเจคจบที่ต้องทำให้เสร็จก่อนหมดสอบ ยัยนั่นเลยปักหลักนั่งเขียนแบบในห้องเรียนซะเลย ทำให้ผมได้อนิสงฆ์เข้าไปนั่งเฝ้าเธอในระยะใกล้ได้ง่ายๆ เพราะมานั่งคิดๆ ดู ถ้าเกิดยัยโหดไปนั่งเขียนแบบที่อื่นซึ่งเป็นสถานที่ที่ผมไม่สามารถตามไปเฝ้าได้ อย่างเช่นห้องของเธอหรือห้องของเพื่อนเธอนั่นแหละ ผมคงเซ็งตายอะบอกเลย!

 

ปึง!

 

เสียงประตูรถถูกปิดกระแทกดังลั่น ผมไม่สนใจอะไรทั้งสิ้นแล้วตอนนี้ สิ่งเดียวที่ผมต้องทำคือตามหาเพลงพิณให้เจอ ก่อนจะเกิดอันตรายอะไรขึ้นกับเธออีกรอบ ยัยนั่นชอบหาเรื่องใส่ตัวอยู่เรื่อย ปล่อยไว้ลำพังนานๆ ได้ซะที่ไหนกันละ! ผมสาวเท้าเดินเข้ามาในคณะที่เริ่มร้างผู้คน เพราะตอนนี้ก็เกือบๆ จะหกโมงเย็นแล้ว ไม่รู้ป่านนี้ยัยโหดจะยังอยู่ในห้องเรียนหรือเปล่า พอเปิดประตูห้องเรียนเข้าไปเท่านั้นแหละ! ผมนี่ขึ้นเลย!!

 

เวรเอ้ยเธอหายไปไหนอีกแล้ววะยัยโหด!

 

 

[GINTONIC : TALK]

 

โทรศัพท์เครื่องบางยังคงถูกกดต่อสายซ้ำๆ เป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ ฉันกลับมาที่คอนโดตัวเองเพราะไม่รู้จะเริ่มตามหาซินเทียร์จากตรงไหน ก่อนหน้านี้ฉันแวะไปในที่ที่ซินเทียร์ชอบไปแต่ก็ไม่เจอ ที่บ้านก็ไม่มีคนอยู่ ยัยนั่นหายไปไหนกันแน่นะ...

 

รับสิยัยซิน…” ฉันกำโทรศัพท์ในมือแน่น ยอมรับเลยว่าเริ่มรู้สึกกลัวขึ้นมาในใจ นี่มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ แล้วนะ! ถ้ายัยนั่นตกอยู่ในอันตรายขึ้นมาจริงๆ ฉันจะทำยังไงล่ะ!

 

[.......]

 

ฮัลโหลซิน! แกอยู่ไหนวะ?! เกิดอะไรขึ้น?!” ทันทีที่ปลายสายกดรับฉันก็รัวคำถามซะยกใหญ่ด้วยความเป็นห่วง ทว่ากลับไร้เสียงตอบรับใดใดกลับจนฉันเริ่มใจคอไม่ดีซิน! เงียบทำไม? นั่นแกใช่ไหม? ตอบฉันสิวะ!

 

[........]

 

เวรเอ้ย! มึงเป็นใครวะ! คิดจะเล่นตลกอะไรกับกู! มึงไม่ใช่ซินใช่ไหมไอ้เหี้ย!ฉันสบถถามเสียงดัง ขณะก้าวออกจากห้องตัวเอง สายตาก็คอยจับจ้องจุดสีแดงเล็กๆ ที่กำลังกระพริบอยู่บนหน้าจอไอแพดอีกเครื่องที่ฉันกำลังถืออยู่ และจุดมุ่งหมายของฉันตอนนี้ก็คือตำแหน่งตามจีพีเอสในไอแพดเครื่องนี้นี่แหละ!

 

[หึเธอนี่ไม่เคยทำให้ฉันผิดหวังเลยนะเพลงพิณ...]

 

สองเท้าฉันชะงักทันทีที่ก้าวออกจากลิฟต์ ฉันจำเสียงนี้ได้ดีนี่ซินเทียร์ไปหาหมอนั่นจริงๆ ด้วยสินะ! เวรแล้วไงล่ะ!

 

เพเทย์นายซินเทียร์อยู่กับนายเหรอวะ?!!”

 

หลังจากเงียบไปหลายวินาทีฉันก็เป็นฝ่ายถามเขากลับเสียงดัง มันร้อนใจอย่างบอกไม่ถูกอะ ยิ่งรู้ว่าซินเทียร์อยู่กับคนชั่วนั่นก็ยิ่งห่วง ยัยนั่นกล้าบ้าบิ่นยังไงวะถึงได้ไปหาหมอนั่นถึงที่ ทั้งที่ฉันพยายามบอกและย้ำเตือนแล้วนะว่าเพทย์ไม่ใช่ไอ้รัม! หมอนั่นมันเลวร้ายและเลือดเย็นกว่าไอ้รัมเยอะ! ฉันมั่นใจ!

 

[แล้วถ้าตอบว่าใช่ล่ะ...]

 

สารเลว! คิดจะทำห่าอะไรวะ! ทำไมยัยนั่นถึงไปอยู่กับนาย!

 

ฉันถามขณะเหยียบคันเร่งจนเกือบมิด อย่างที่บอกว่าฉันมีรถ แต่ฉันไม่ชอบขับ ส่วนหนึ่งก็มาจากเพราะฉันเป็นพวกตีนผีนี่แหละ! เหยียบคันเร่งแหลกลาญจนบางครั้งก็กลัวใจตัวเอง กลัวว่าจะขับไปชนใครเขาตายเข้า! แล้วมันเป็นสันดานที่แก้ไม่หายด้วยนะ! ขับช้าๆ ทีไรหงุดหงิดทุกที!

 

[ก็ไม่รู้สินะลองมาถามเพื่อนเธอเองไหมล่ะ! กำลังซิ่งมาไม่ใช่?]

 

เพเทย์ทำเสียงสูงได้น่าถีบมาก แสดงว่าเขารู้อยู่แล้วสินะว่าฉันจะไปหา นี่คงจะเตรียมลูกน้องไว้ต้อนรับฉันเพียบเลยล่ะสิ!

 

[เธอนี่มันกล้าบ้าบิ่นจริงนะเพลงพิณ...ไม่คิดจะกลัวฉันซักหน่อยหรือไง?]

 

ถ้าฉันกลัวนาย...ฉันคงออกลูกเป็นควายแล้ว! ไม่ต้องมาขู่ ไม่ต้องมาเห่า! ฉันกำลังไปรับเพื่อนฉันกลับ! ถ้าซินเทียร์เป็นอะไรแม้แต่ปลายเส้นผมสาบานว่าฉันฆ่านายแน่เพเทย์!!

 

[ก็ว่ากันไป...]

 

ฉันเกลียดเสียงหมอนี่ชะมัด! กวนตีนได้โล่ไม่ต่างจากซีเคร็ทเลย! แล้วทำไมฉันต้องนึกถึงไอ้บ้านั่นด้วยวะเนี้ย! อุตสาห์บล๊อคเบอร์มันไปแล้วนะเว้ย! เลิกคิดๆ สิ่งที่ต้องทำตอนนี้คือช่วยซินเทียร์ให้เร็วที่สุด!

 

 

 

@โรงแรม HK

 

ลิฟต์จอดนิ่งที่ชั้นยี่สิบหกก่อนประตูกระจกเปิดออกเผยให้เห็นโถงทางเดินกว้างขวางทอดยาวไปตลอดทั้งชั้น ฉันเดินออกมาจากตัวลิฟต์พลางมองหาเบอร์ห้องที่เพเทย์บอกว่าซินเทียร์กำลังนอนอยู่ในนั้น ฉันรู้ว่ามันโง่มากที่ฉันเชื่อหมอนั่นและยอมมาที่นี่ง่ายๆ แต่มันไม่ใช่ว่าฉันเชื่อเขาทั้งหมดหรอกนะ เพราะตำแหน่งในจีพีเอสก็ระบุตำแหน่งที่นี่เหมือนกัน เพียงแต่ไม่รู้ว่าอยู่ห้องไหนและชั้นอะไรเท่านั้นเอง

 

ออด

 

………….

 

ไร้เสียงตอบรับหรือความเคลื่อนไหวในห้องเลยสักนิด พอลองกดปุ่มปลดล๊อคข้างประตูก็พบว่ามันไม่ได้ตั้งรหัสล๊อคเอาไว้ แสดงว่าหมอนั่นจงใจเปิดประตูรอกันเลยสินะ! หึให้มันรู้กันไปสิว่าจะทำอะไรฉันได้สักแค่ไหน!

 

ฉันผลักประตูเปิดกว้างพลางแทรกตัวเข้าไปด้านในช้าๆ ด้วยความระแวดระวังตัว ความเย็นฉ่ำของเครื่องปรับอากาศเรียกเกรียวขนอ่อนตามร่างกายให้ลุกชันโดยอัตโนมัติ ฉันเดินเข้ามาถึงห้องนั่งเล่นซึ่งเปิดโคมไฟไว้สลัวๆ ให้พอมองทางเห็น

 

ซินแกอยู่ที่นี่หรือเปล่า….”

 

ฉันเปลี่ยนทิศทางไปทางห้องนอนก่อนจะค่อยๆ หมุนลูกบิดเปิดเข้าไปช้าๆ ห้องนี้มืดกว่าห้องนั่งเล่นข้างนอกซะอีก ฉันหรี่สายตามองตรงไปทางเตียงนอนก็พบกับร่างของใครคนหนึ่งกำลังนอนห่มผ้าน่วมผืนหนาคลุมทั้งตัว ฉันจึงไม่รีรอรีบเดินเข้าไปหาในทันที

 

 “ซิน! นั่นแกใช่ไหมวะ! แกเป็นอะไร?!”

 

ฉันทิ้งตัวนั่งลงบนที่นอนด้านข้างร่างนั้นก่อนจะใช้สองมือดึงผ้าน่วมออกจากใบหน้าของคนคนนั้น ซึ่งมันทำให้ฉันนิ่งค้างไปเกือบนาทีเลยล่ะ ใบหน้ากวนประสาทของเขาอยู่ใกล้ฉันแค่เพียงไม่กี่คืบ ริมฝีปากหนากระตุกยิ้มชอบใจแถมยังใช้สายตาคมเข้มนั่นจับจ้องกันด้วยแววตาเจ้าเล่ห์อีกต่างหาก...

 

หมอนี่หมอนี่มาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกันวะ!!

 

ไงอึ้งเลยดิ ทำหน้าโคตรดีใจเลยนะที่เจอฉัน” 

Loading...100%

 

น้ำเสียงหยันๆ เอ่ยประชดเรียกสติและความคิดยุ่งเยิงของฉันให้กลับเข้าที่แทบจะในทันที ฉันจึงรีบลุกขึ้นยืนด้วยความรวดเร็วแบบไม่ต้องคิดไตร่ตรองอะไรทั้งสิ้น แม้จะยังงุนงงอยู่มากว่าทำไมหมอนี่ถึงมาโผล่ที่นี่ได้ แต่ก็ตัดใจไม่ถามออกไป เพราะไม่อยากแม้แต่จะเห็นหน้าเขาด้วยซ้ำตอนนี้

 

จะไปไหน?”

 

หมับ!

 

ปล่อย! อย่ามาแตะต้องตัวฉันนะซีเคร็ท!!ฉันขึ้นเสียงใส่ด้วยความไม่พอใจสุดๆ แต่มีหรือที่คนหน้ามึนและหน้าด้านอย่างซีเคร็ทจะสะทกสะท้าน เขาเค้นยิ้มน่าตบก่อนจะกระตุกแขนแรงๆ จนฉันเสียหลักล้มทับไปบนร่างกายแกร่งของเขาเวรเอ้ย! ทำเหี้ยอะไรวะ! ปล่อยนะเว้ย!!

 

ฉันดิ้นหนีเต็มกำลัง สองมือก็ผลักดันหน้าอกแกร่งให้ออกห่างจากตัว พยายามทรงตัวขึ้นนั่งแต่มันก็ทำได้ยากเย็นนักเมื่อคนใต้ร่างไม่ยอมให้ความร่วมมือกันง่ายๆ ซีเคร็ทยังคงกอดรัดฉันไว้บนร่างกายเขาไม่ยอมปล่อย ทั้งที่ฉันทั้งหยิกทั้งต่อยเขาก็แล้ว แต่ไอ้เวรนี่แม่งก็โรคจิต! เสพติดความเจ็บปวดไง!!

 

ซีเคร็ทปล่อย! ไม่เล่นนะเว้ย!!

 

ใครบอกว่าเล่นวะ? ฉันกำลังเอาจริง

 

อ๊ะ! ทำอะไร!ฉันเผลอคว้ารอบคอเขาแน่นตามสัญชาตญาณเมื่อจู่ๆ ร่างแกร่งของซีเคร็ทพลิกตัวขึ้นคร่อมกันก่อนจะจับฉันกดลงบนเตียงแทนจนแผ่นหลังของฉันแทบจะกลืนไปกับความนุ่มของที่นอนปล่อยนะเว้ย! อยากตายเหรอวะไอ้เวร! เลิกทำระยำๆ กับฉันสักที!!

 

เธอนั่นแหละเลิกด่าฉันสักที! รู้ไหมว่าฉันเหนื่อยมากแค่ไหนกว่าจะได้อยู่กับเธอสองต่อสองแบบนี้น่ะเพลงพิณ

 

“.........”

 

เธอนี่แม่งทำไมชอบทำให้เป็นห่วงนักวะ! อยากให้ฉันคลั่งตายหรือไง?!”

 

ซีเคร็ทรวบข้อมือทั้งสองข้างของฉันขึ้นไปกดไว้เหนือหัว ก่อนจะใช้มืออีกข้างยันที่นอนเอาไว้ ฉันพยายามจะยกขาขึ้นถีบแต่กลับโดนเข่าของเขากดหน้าขาเอาไว้แน่น หมอนี่ฉลาดเกินไปเขาจับแนวทางการต่อสู้ของฉันได้จนหมด

 

อย่าทำแบบนี้อีกได้ไหม? แค่รอฉันน่ะมันจะตายหรือไง!

 

เพ้ออะไรวะ! ทำไมต้องรอนาย? ฉันจะทำอะไรมันก็เรื่องของฉัน! บอกแล้วไงว่าอย่าเสือก!

 

เรื่องของเธองั้นเหรอ? เหอะ! จำไว้นะยัยโหด...ไม่มีคำว่าเรื่องของเธอหรือเรื่องของฉันตั้งแต่วันที่เธอเป็นเมียฉันแล้ว!

 

สีหน้าซีเคร็ทตอนพูดประโยคนี้มันดูจริงจังมาก ฉันหลุบตาหนีสายตาของเขาเพราะไม่รู้จะพูดอะไรต่อ จะขยับก็ขยับไม่ได้ จะดิ้นหนีก็คงไม่รอดอยู่ดี! นี่ฉันกลายเป็นพวกอ่อนแอไร้ทางสู้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันวะ!

 

ฉันไม่ใช่เมียนายเลิกยุ่งกับฉันแล้วกลับไปหาเมียตัวจริงของนายเหอะ! ออกไปจากชีวิตฉันสักที!!

 

เมียตัวจริง? หมายถึงวิสกี้น่ะเหรอ?”

 

ซีเคร็ทชะงักไปก่อนจะขยับตัวขึ้นมามองหน้ากัน เขาจ้องฉันแล้วเผยรอยยิ้มเล็กๆ ออกมา อ่าทำไมหัวใจฉันเต้นแรงขนาดนี้วะ! นี่มันนรกแตกชัดๆ!

 

เธอหึงฉันเหรอ?”

 

อะ...อะไร! เพ้อเจ้ออะไรวะ! ปล่อยนะโว้ย! ฉันหายใจไม่ออก!!ฉันโวยวายเสียงดัง รู้สึกได้เลยว่าตอนนี้หน้าตัวเองจะต้องแดงแล้วแน่ๆ มันถึงได้ร้อนไปทั่วหน้าทั่วตัวขนาดนี้! คงเป็นเพราะโดนซีเคร็ททับอยู่สินะ! หายใจไม่ค่อยออกไงเลยร้อน!

 

งั้นเดี๋ยวช่วยผายปอดให้เอาไหม?

 

ซีเคร็ท! อย่ามาทะลึ่ง!ฉันเบี่ยงหน้าหนีสายตาแพรวพราวของผู้ชายเหนือร่าง ไม่อยากเห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์นั่น หมอนี่มันกล้าเกินไปแล้วนะ!ปล่อยดิ! ฉันจะไปหาซินเทียร์!

 

ไม่ต้องหาแล้วล่ะ! ฉันช่วยเพื่อนเธอออกไปแล้ว

 

กึก

 

ฉันหยุดดิ้นทันทีแล้วหันกลับมาสบตาเขาอีกครั้ง ซึ่งต้องกลั้นลมหายใจตัวเองเมื่อพบว่าใบหน้าของฉันกับเขาอยู่ใกล้กันเพียงคืบ

 

แต่เดี๋ยวก่อนตอนนี้มันไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องพวกนี้นะ! ฉันอยากรู้เรื่องของซินเทียร์มากกว่า!

 

หมายความว่ายังไงนายช่วยซินเทียร์ออกไปแล้วอย่างนั้นเหรอ?”

 

อาหะ เพื่อนเธอปลอดภัยดีหายห่วง

 

ซีเคร็ทตอบพลางยกยิ้ม แววตาของเขามันดูยิ้มไปด้วย เรียกความร้อนบนใบหน้าของฉันให้รื้นขึ้นมาอีกระรอก ให้ตายสิ! ทำไมช่วงนี้ฉันถึงมีอาการแปลกๆ กับหมอนี่ตลอดเลยวะ!

 

ได้ไงวะ! ฉันเพิ่งโทรคุยกับเพเทย์เมื่อกี้เองนะเว้ย! แล้วหมอนั่นหายไปไหนล่ะ? ทำไมถึงกลายเป็นนายไปได้?”

พูดถึงประโยคนี้ จู่ๆ รอยยิ้มของซีเคร็ทก็หายวับลงไปทันตา สีหน้าเขาทะมึนทึงขณะจ้องฉันด้วยแววตาขุ่นเคือง

 

อะ...อะไรกันล่ะ! ทำไมต้องมองฉันด้วยสายตาแบบนั้นวะ! ฉันไปทำอะไรให้หมอนี่ไม่พอใจอีกละ!

 

เธอนี่มันหึ้ย! น่าโมโหว่ะ! อยู่บนเตียงกับฉันยังจะกล้าถามหาไอ้เวรนั่นอีกเหรอวะ!

 

แล้วซีเคร็ทก็โวยวายเสียงดังลั่นห้อง เขากดใบหน้าลงมาใกล้กว่าเดิมจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจกรุ่นร้อนที่เป่ารดข้างแก้ม เรียกเกลียวขนอ่อนให้ลุกชันไปทั่วทั้งตัว เท่านั้นไม่พอ.. เขายังนาบริมฝีปากร้อนลงทาบทับลำคอของฉัน ก่อนจะขบเม้มมันซ้ำๆ สร้างร่องรอยสีกุหลาบเอาไว้

 

บ้าชะมัดเลยว่ะ! ทำไมจู่ๆ ฉันถึงขยับตัวไม่ได้วะ! ทั้งๆ ที่ซีเคร็ทคลายมือออกจากข้อมือทั้งสองข้างของฉันแล้ว แต่ฉันกลับไม่มีเรี่ยวแรงจะยกแขนขึ้นเสียดื้อๆ ยิ่งฝ่ามือร้อนของเขาค่อยๆ ลากตามสีข้างของฉัน ความรู้สึกวูบวาบก็ยิ่งเด่นชัดมากขึ้นฉันเป็นบ้าอะไรวะเนี้ย!

 

ยะ...อย่า…”

 

ไม่ต้องห้ามเพราะฉันจะไม่หยุด


+++++
NC CUT 50%
ติดตามอ่านจากกลุ่มลับนะคะ
กดไลค์เพจก่อนแล้วค่อยกดขอเข้ากลุ่มเน้อ
+++++

 

ต่อจากในกลุ่ม...
 

[SECRET : TALK]

 

ผมขยับตัวลงนอนด้านข้างเพลงพิณด้วยความอ่อนเพลีย เหลือบมองร่างบางเปลือยเปล่าข้างกายก็พบว่าเธอหลับไปแล้ว ไม่รู้ว่าเพลงพิณจะได้ยินในสิ่งที่ผมเพิ่งพูดออกไปไหมแต่ไม่ว่าเธอจะได้ยินมันหรือไม่ตอนนี้ผมก็มั่นใจในความรู้สึกของตัวเองแล้วว่าผมรักเธอ

 

ผมไม่เคยแน่ใจในความรู้สึกที่มีต่อผู้หญิงคนนี้เลยจนกระทั่งเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนหน้านี้ ช่วงที่ผมตามหาเธอเป็นบ้าเป็นหลังจนแทบจะคลั่งตาย ยิ่งรู้ว่าเธอกำลังไปหาไอ้เวรเพเทย์นั่นผมก็ยิ่งห่วง กลัวว่าเธอจะเป็นอันตรายเหมือนเมื่อสิบห้าปีก่อน

 

สิ่งที่ผมรับรู้มาจากพ่อและอากฤษเกี่ยวกับครอบครัวของเพลงพิณ มันทำให้ผมรู้ว่าผมไม่ควรปล่อยให้เธอเข้าใกล้ไอ้เพเทย์เด็ดขาด และด้วยอิทธิพลของท่านนายพลอย่างพ่อของผม ทำให้ผมสามารถจัดการทุกอย่างได้ภายในเวลาไม่ถึงยี่สิบนาที!

 

ผมมาถึงที่นี่พร้อมกับกำลังตำรวจจำนวนหนึ่งซึ่งบุกเข้ามาช่วยเหลือซินเทียร์ เพื่อนรักของเพลงพิณที่ถูกไอ้เพเทย์วางยาสลบเพื่อใช้เป็นเหยื่อล่อให้เพลงพิณเข้ามาติดกับ โชคดีที่แหล่งข่าวของผมไวกว่าจึงเข้าช่วยเหลือได้ทัน ผมปะทะกับไอ้เพเทย์อยู่บ้าง เพราะมันเองก็คงจะเกลียดขี้หน้าผมไม่น้อย

 

แต่หลังจากพ่อของผมส่งกำลังเสริมมาเพิ่ม ไอ้เวรนั่นก็รีบหนีออกไปในทันที ผมจึงสวมรอยเป็นมันแล้วนอนรอเพลงพิณซึ่งกำลังเดินทางมาที่นี่ในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า!

 

ยอมรับเลยว่าผมเสพติดยัยโหดนี่ไปแล้ว ผมไม่รู้ว่าหลงรักเธอตั้งแต่เมื่อไหร่อาจจะเป็นตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกันตอนที่เธอถีบผมตอนที่เธอต่อยผมหรือแม้แต่ตอนที่เรามีอะไรกันผมไม่รู้ตัวเลยว่ารู้สึกอย่างนั้นกับเธอตั้งแต่ตอนไหน

 

แต่ที่ความรู้สึกของผมมันชัดเจนจริงๆ ก็ตอนที่รู้ว่าเธอคือเด็กผู้หญิงคนนั้นเมื่อสิบห้าปีก่อนนั่นแหละ

 

เธอที่เป็นรักแรกและรักฝังใจของผมและจะเป็นรักครั้งสุดท้ายของผมด้วย

 

ฉันไม่มีทางปล่อยเธอไปอีกแล้วยัยโหดไม่มีวัน

TO BE CONTINUED...

อือหื้ออออ >.,< ถึงจะหื่นแต่ก็รักยัยโหดมากนะนิอิซีเนี้ยย
หื่นจนไม่รู้ว่าจะสงสารหรืออิจฉายัยโหดดีอ่ะ 5555
เอาเป็นว่าตามอ่านฉากเรียกเลือดได้ในกลุ่มลับนะเออ
อ่านจบแล้วคอมเม้นให้เค้าด้วยนะว่าอยากให้เพิ่มโควต้าอีกมั้ย
เพราะตามที่คุยกันไว้คือตอนนี้เป็นโควต้าสุดท้ายแล้ววว
แต่ถ้ารีดน่ารัก คอมเม้นมาเยอะๆ เค้าก็จะลงเพิ่มให้นะเออ
สปอยเลยว่าตอนหน้ามีเรียกเลือดฉบับดุเดือดมาอีกแล้วววว

E=Book ซีเคร็ทจอมหื่นมาแล้วค่ะ!

รับประกันความโหดหื่นค่าาา!!

________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]


+++
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,593 ความคิดเห็น

  1. #10751 netnapa pluemjit (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2558 / 11:48
    น่ารักอ่ะ
    #10,751
    0
  2. #10605 deer (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2558 / 14:21
    เอาต่ออออออออออออออออออออออออออ
    #10,605
    0
  3. #10604 Kamonrat Rattnoshota (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 20:04
    สปอยยยย นี้ๆ น้อยใจใช่ป้ะ ....กริ้ด!!!!!แป้ป
    #10,604
    0
  4. #10603 pp445687 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2558 / 19:31
    เพิ่มๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #10,603
    0
  5. #10602 jaoyingzaaa (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2558 / 16:49
    เพิ่มเหอะน่ะๆๆ
    #10,602
    0
  6. #10601 tarangtang (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2558 / 00:16
    ย้ากเอาโควต้าอีกได้ไหมอ่ะไรท์
    #10,601
    0
  7. #10600 นักอ่านไร้เงา (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2558 / 17:43
    ฟินมากค้าาาาา อยากให้เพิ่มอีก 5555
    #10,600
    0
  8. #10599 Naskloud (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2558 / 10:33
    กร๊ดดดดดดืเพิ่มโควต้าาาาา
    #10,599
    0
  9. #10598 mookninta (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2558 / 09:07
    อัพต่อๆๆๆๆ
    #10,598
    0
  10. #10597 Ss'parn Olo (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2558 / 21:07
    เพิ่มโควต้าน้าาาาา
    #10,597
    0
  11. #10596 eyeamshy (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2558 / 21:56
    ตอนหน้าอิซีตัดพ้อเฟร่อออ
    มาอัพต่อเถอะนะ อยากอ่านสุดๆ
    #10,596
    0
  12. #10595 Flower Me (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2558 / 10:17
    ผิดคาดมากอ่ะ ตอนแรกนึกว่าเป็นเพเทย์สักอีก เป็นอีซี สักงั้นอ่ะ แถมอีซียังหื่นทุกสถานการณ์อีกอ่ะ ไม่รู้จะสงสารหรืออิจฉาจินดี แต่ที่รู้คือ คนอ่านฟินคร้าาาาา


    #10,595
    0
  13. #10594 Flower Me (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2558 / 10:17
    ผิดคาดมากอ่ะ ตอนแรกนึกว่าเป็นเพเทย์สักอีก เป็นอีซี สักงั้นอ่ะ แถมอีซียังหื่นทุกสถานการณ์อีกอ่ะ ไม่รู้จะสงสารหรืออิจฉาจินดี แต่ที่รู้คือ คนอ่านฟินคร้าาาาา


    #10,594
    0
  14. #10593 Flower Me (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2558 / 10:17
    ผิดคาดมากอ่ะ ตอนแรกนึกว่าเป็นเพเทย์สักอีก เป็นอีซี สักงั้นอ่ะ แถมอีซียังหื่นทุกสถานการณ์อีกอ่ะ ไม่รู้จะสงสารหรืออิจฉาจินดี แต่ที่รู้คือ คนอ่านฟินคร้าาาาา


    #10,593
    0
  15. #10592 Flower Me (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2558 / 10:17
    ผิดคาดมากอ่ะ ตอนแรกนึกว่าเป็นเพเทย์สักอีก เป็นอีซี สักงั้นอ่ะ แถมอีซียังหื่นทุกสถานการณ์อีกอ่ะ ไม่รู้จะสงสารหรืออิจฉาจินดี แต่ที่รู้คือ คนอ่านฟินคร้าาาาา


    #10,592
    0
  16. #10591 Flower Me (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2558 / 10:17
    ผิดคาดมากอ่ะ ตอนแรกนึกว่าเป็นเพเทย์สักอีก เป็นอีซี สักงั้นอ่ะ แถมอีซียังหื่นทุกสถานการณ์อีกอ่ะ ไม่รู้จะสงสารหรืออิจฉาจินดี แต่ที่รู้คือ คนอ่านฟินคร้าาาาา


    #10,591
    0
  17. #10590 netnapa pluemjit (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2558 / 23:46
    อีซีหื่นมากกกกก
    #10,590
    0
  18. #10589 mhyr (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2558 / 22:59
    ไปอ่านเอ็นซี เลือดกำเดาออกเลย ฟินมากกกกกกก ซีหื่นตลอด จินเริ่มจะคล้อยตามซีแล้ว ส่วนซีก็รักจินจริงๆ ต่อให้จินปากบอกง่าเกลียดยังงัยแต่ก็จะรัก
    #10,589
    0
  19. #10588 mhyr (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2558 / 22:59
    ไปอ่านเอ็นซี เลือดกำเดาออกเลย ฟินมากกกกกกก ซีหื่นตลอด จินเริ่มจะคล้อยตามซีแล้ว ส่วนซีก็รักจินจริงๆ ต่อให้จินปากบอกง่าเกลียดยังงัยแต่ก็จะรัก
    #10,588
    0
  20. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  21. #10586 bum (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2558 / 21:27
    อัพต่อเลยน้าาา
    #10,586
    0
  22. #10585 Bio z (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2558 / 19:44
    อัพต่อน
    #10,585
    0
  23. #10584 Bio z (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2558 / 19:43
    อัพต่อนะ
    #10,584
    0
  24. #10583 Bio z (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2558 / 19:43
    อัพต่อนะไรท์
    #10,583
    0
  25. #10582 phenpakc1987 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2558 / 19:38
    หน่วงเกินไปล๊าววววววว
    #10,582
    0