[พร้อมส่ง] DANGEROUS SECRET : รักอันตราย ร้ายเกินต้านทาน

ตอนที่ 12 : DANGEROUS SECRET : EP.10 - Do not make me tremble [200%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,601
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    30 พ.ย. 60

Gravestone Cross







“One night stand น่ะรู้จักไหม?”
-GINTONIC-







[GINTONIC : TALK]

ไลน์!

SECRET : เธออยู่ไหนวะ?

            : อ่านแล้วไม่ตอบ? กวนตีน!

            : ยัยโหดโว้ย! ตอบดิ! อยู่ไหน?!

โทรศัพท์เครื่องบางถูกปิดเครื่องแล้วยัดใส่กระเป๋าด้วยความรำคาญ ไม่รู้ว่าไอ้เวรนั่นเอาเบอร์ฉันมาจากที่ไหนแถมยังได้ไลน์ฉันไปอีกด้วย! ประเด็นคือลืมบล็อกมันไง! แล้วแม่งก็ส่งห่าไรมานักไม่รู้! จะตามติดชีวิตฉันไปถึงเมื่อไหร่กันวะ! โคตรน่ารำคาญเลย!

เอาเถอะ! กลับมาเข้าเรื่องกันต่อดีกว่า ตอนนี้ฉันกำลังยืนอยู่ท่ามกลางความมืดของตรอกเจ๊ก หลังจากได้รับข้อมูลลับบางอย่างจากเบอร์ปริศนาซึ่งส่งข้อความเข้ามาว่าวันนี้จะมีการนัดเจรจาเกี่ยวกับธุรกิจมืดที่มีครอบครัวหัสดีกุลรับผิดชอบอยู่ และแน่นอนว่าคนของตระกูลนั้นจะต้องมาด้วยตัวเองแน่นอน ฉันจึงอยากมาเห็นด้วยตาตัวเองว่าผู้ชายที่เตกีล่าเห็นคนนั้นจะมาด้วยหรือเปล่า

มันอาจจะดูโง่นะทำไมฉันถึงเชื่อข้อความปริศนานั่นแต่จะให้ฉันทำยังไงล่ะ! ในเมื่อตอนนี้ทุกอย่างมันคลุมเครือไปหมด มีข้อมูลเพิ่มเติมอะไรเข้ามาฉันก็ต้องลองเสี่ยงกับมัน ฉันไม่ได้โง่นะแต่ฉันไม่มีทางเลือกต่างหาก

โกดังร้างซึ่งครั้งหนึ่งฉันเคยถูกจับตัวมาฉีดยานรกนั่นปรากฏสู่สายตาของฉันอีกครั้ง สองเท้าค่อยๆ ก้าวเข้าไปใกล้ประตูมากขึ้น สายตาสอดส่ายระแวดระวัง ฉันรู้ว่ามันบ้าดีเดือดมากที่แอบลอบเข้ามาคนเดียวแบบนี้ แต่การมาคนเดียวมันย่อมสงบและปลอดภัยมากกว่ามาหลายคนเพื่อเสี่ยงโดนจับได้ซะอีก

ตึง!

เสียงประตูโกดังเลื่อนเปิดต่อหน้าต่อตาจนฉันแอบสะดุ้ง พยายามองหาที่ซ่อนก่อนจะต้องนิ่งไปเมื่อถูกวัตถุสีเงินจ่อหน้าผาก เวรเอ้ย! นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันวะ! ทำไมคนพวกนี้ถึงโผล่ออกมาล้อมหน้าล้อมหลังฉันแบบนี้วะเนี้ย! ฉันโดนข้อความปริศนานั่นลวงออกมาอีกแล้วเหรอวะ!

ต้องการอะไร?” ฉันเอ่ยถามเสียงดัง ไม่ได้เกรงกลัววัตถุอันตรายที่กำลังจ่อศีรษะเลยสักนิด แต่มันโมโหมากกว่า รู้สึกโกรธตัวเองที่ทำอะไรวู่วามโดยไม่ทันคิดไตร่ตรองให้ดี ฉันเป็นคนใจร้อน และเกลียดการรอคอย เพราะอย่างนี้ไงถึงได้เป็นช่องทางให้ไอ้พวกเวรนี่ใช้ประโยชน์

เข้าไปข้างใน! เจ้านายรออยู่หนึ่งในนั้นเดินเข้ามาผลักฉันให้เดินเข้ามาในโกดัง ฉันก้าวเข้ามาช้าๆ สายตาก็คอยสอดส่องระแวดระวัง อยากจะรู้เหมือนกันว่าพวกที่จ้องจะทำร้ายฉันมันคือใครเพราะอะไรถึงต้องการชีวิตฉัน

ตรงกลางโกดังร้างมีแสงไฟสาดส่องจนสามารถมองเห็นร่างสูงของใครคนหนึ่งอย่างชัดเจน แผ่นหลังกว้างและเสื้อผ้าราคาแพงทำให้ฉันต้องเพ่งสายตามองด้วยความแปลกใจ ผู้ชายคนนี้เป็นใครเจ้านายของพวกมันอย่างนั้นเหรอ?

พวกแกเป็นใคร?”

และข้อสงสัยมากมายในใจของฉันก็หยุดลงเมื่อร่างสูงนั้นหมุนตัวกลับมา ใบหน้าหล่อเหลา ดวงตาคมกริบ และริมฝีปากหนาที่แสยะยิ้มเย็นๆ นั่น มันทำให้ฉันนิ่งอึ้งไปหลายนาที ฉันยืนจ้องหน้าผู้ชายคนนั้นอย่างไม่เชื่อสายตา จนกระทั่งน้ำเสียงคุ้นเคยดังขึ้นเพื่อเป็นการยืนยันว่าสิ่งที่ฉันเห็นนั้นมันคือเรื่องจริง!

ยินดีที่ได้พบกันนะเพลงพิณ

 

 

[SECRET : TALK]

ผมกำลังหงุดหงิดโมโหอารมณ์เสียและกำลังจะบ้า!!

เวรเอ้ย!โทรศัพท์ราคาแพงถูกปาลงบนที่นอนด้วยโทสะเมื่อพยายามกดโทรหาใครคนหนึ่งมาร่วมครึ่งชั่วโมง แต่นอกจากปลายสายแม่งจะไม่รับแล้ว แม่งยังเสือกปิดเครื่องอีกด้วยไง! น่าโมโหชะมัดเลยว่ะยัยบ้าเอ้ย! อยากให้ฉันคลั่งตายใช่ปะวะ!

จะเอาอย่างนี้ใช่ไหมยัยโหดเธอคิดจะยั่วโมโหฉันใช่ไหม! อย่าคิดว่าจะหนีฉันพ้นนะเว้ย! ฉันไม่ยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ หรอก!

ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดต่อสายหาใครคนหนึ่งเพื่อขอความช่วยเหลือจากเขา เสียงรอสายดังไม่นานปลายสายก็กดรับด้วยน้ำเสียงห้วนๆ

ตามหาคนให้กูหน่อย!ผมรีบบอกเจตนารมณ์ของตัวเองโดยไม่ต้องเสียเวลาอ้อมค้อม ปลายสายจิ๊ปากรำคาญหน่อยๆ ก่อนจะถามกลับ

[หาใครวะ? โทรมาหากูแต่ละทีนี่ไม่เคยมีเรื่องดีๆ เลยนะมึง!]

เออน่าให้เวลาสิบห้านาที หวังว่าแฮกเกอร์มือหนึ่งอย่างมึงคงหายัยนั่นไม่ยากนะไอ้เหนือ’…” ผมพูดเสียงนิ่งกับเพื่อนสนิทอีกหนึ่งคนที่ปกติไม่ค่อยมาสุงสิงกันเท่าไหร่เหนือภพมันเป็นคนไม่ชอบวุ่นวายกับใคร แถมโลกส่วนตัวโคตรสูง แต่มันสมองนี่เป็นเลิศมากด้านไอที เรียกได้ว่าเป็นโจรไซเบอร์ที่หาตัวจับยากเลยล่ะ!

[สรุปใคร?] เหนือภพถามซ้ำอีกรอบราวกับไม่อยากเสียเวลากับผมมากไปกว่านี้ อะไรวะ! นานๆ จะโทรหากันสักทีรีบวางเหลือเกินไอ้เวร! ขนาดผมย้ายมาอยู่มหาวิทยาลัยเดียวกันกับมันแล้วยังไม่เคยเห็นหน้าแม่งสักครั้งเลย มันติสท์แค่ไหนคิดดูดิ!

จินโทนิคปลายสายเงียบไปจนผมต้องพูดย้ำอีกรอบตามหายัยโหดจินโทนิคให้กูที!

[เออ เข้าใจแล้ว อีกสิบห้านาทีรู้กัน…]

แล้วมันก็ตัดสายไป บอกแล้วไงว่ามันอินดี้ ไม่รู้ผมหลงไปคบมันเป็นเพื่อนได้ยังไง แต่ก็ช่างเถอะ! ถึงยังไงมันก็เพื่อนผมแหละวะ! ยังพึ่งพาอาศัยมันได้อยู่ถึงแม้มันจะติสท์แตกไปหน่อยก็ตาม

ทุกคนอาจจะแปลกใจว่าผมตามหายัยโหดทำไมตอนนี้ ความจริงก่อนหน้านี้ผมตามสะกดรอยยัยนั่นอยู่ตลอด แต่ดูเหมือนเธอจะรู้ตัวและระแวดระวังตัวเองดีจนแอบหนีพ้นสายตาผมไปได้ ล่าสุดที่ผมเห็นคือยัยนั่นกำลังเดินออกมาจากคณะกับเพื่อนอีกสองคน แล้วหลังจากนั้นก็หายไปเลย! โคตรน่าโมโหเลยว่ะ!

แล้วอย่าคิดนะว่าที่ผมตามจินโทนิคเป็นเพราะพิศวาสอะไรเธอนักน่ะ ผมแค่รู้ข้อมูลบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับยัยโหดนั่นต่างหากล่ะ! สายของพ่อตามสืบมาว่าคนของหัสดีกุลกำลังตามสืบเรื่องของผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ ซึ่งผู้หญิงคนนั้นก็คือเพลงพิณ ยามะงุจิ

ใช่! ยัยโหดนั่นกำลังตกเป็นเป้าหมายของคนพวกนั้นโดยที่ตัวเองก็คงจะไม่รู้ตัวถึงได้คิดจะเข้าไปเสี่ยงกับพวกมัน ผมอุตสาห์ทั้งห้าม ทั้งย้ำ ทั้งเตือนแล้วนะว่าอย่าเข้ามายุ่ง แต่ยัยโหดก็คือยัยโหด นอกจากจะโหดแล้วยังโคตรจะรั้นเลย! แล้วดูสิวะ! หายหัวไปแบบนี้แถมยังติดต่อไม่ได้อีก! ป่านนี้จะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้! โคตรหงุดหงิดเลยแม่ง!

Rrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr

เออ!

เสียงเรียกเข้าหยุดความคิดฟุ้งซ่านของผมแทบจะในทันทีเมื่อเห็นว่าปลายสายคือใคร และไม่ต้องพูดพล่ำทำเพลงให้เปลืองน้ำลาย ไอ้เหนือภพมันก็พ่นตำแหน่งพิกัดสัญญาณโทรศัพท์ล่าสุดของจินโทนิคให้ผมฟังอย่างรวดเร็วก่อนจะกดวางสายกันไป

โกดังร้างตรอกเจ๊กเหรอวะยัยโหดไปทำห่าอะไรที่นั่นวะเนี้ย!


 

[GINTONIC : TALK]

ใครกำลังเล่นตลกกับฉันอยู่ใช่ไหม…?

ฉันยังยืนนิ่งอยู่ที่เดิม สองตาจับจ้องร่างสูงตรงหน้าด้วยความสับสนงุนงงไปหมด ไม่รู้ว่ามันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นหรือมีใครกำลังเล่นตลกอะไรกับฉันอยู่กันแน่ทำไมจู่ๆ หมอนี่ก็มาปรากฏตัวตรงหน้าฉันล่ะ! แถมยังเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ทั้งทรงผม สีผม การแต่งตัว หรือแม้แต่ท่าทางและสิ่งหนึ่งที่เปลี่ยนไปราวกับคนละคนก็คือแววตาของเขาแววตาเยือกเย็นแบบนั้นเขาไม่เคยใช้สายตาแบบนั้นมองฉันมาก่อน

ไงทำไมต้องทำหน้าตกใจขนาดนั้น? กลัวฉันหรือไงร่างสูงขยับกายเข้ามาใกล้ ลูกน้องเขานับสิบคนตีวงล้อมออกไปไกลจนเหลือเพียงฉันกับเขาแค่สองคน

นี่มันเรื่องอะไรกันทำไมมึงมาอยู่ที่นี่ได้วะ!ฉันเปล่งเสียงถามพลางมองผู้ชายตรงหน้าด้วยความระแวดระวัง ถ้าเป็นเมื่อก่อนฉันคงจะไม่รู้สึกแบบนี้เลย หากทว่าตอนนี้ฉันรู้สึกได้ถึงความอันตรายจากเขา

หึ! อย่าพูดเหมือนกับว่าเราเคยรู้จักกันสิฉันไม่ยักจะจำได้ว่าเคยรู้จักเธอนะเพลงพิณ

พูดบ้าอะไรวะไอ้รัม! อย่ามาตลก!ฉันตะวาดเสียงใส่ในทันที รู้สึกไม่ตลกแล้วไง ก็เห็นอยู่ชัดๆ ว่าไอ้เวรนี่คือใคร!

ใช่แล้ว! ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าฉันตอนนี้คือรัม รัฟเฟียนคนเก่าซึ่งหายตัวไปหลายเดือน แฟนสุดที่รักของซินเทียร์ที่ฉันกำลังตามหาอยู่ยังไงล่ะ! ตอนนี้ฉันมึนไปหมดแล้วว่าอะไรเป็นอะไรกันแน่! ฉันมั่นใจว่าหมอนี่คือรัมแน่ๆ แม้ว่าลักษณะท่าทางและทรงผมของเขาจะเปลี่ยนไป แต่ใบหน้าหล่อๆ แสนกวนตีนนั่นยังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน! ฉันจำมันได้แน่นอน!

เมื่อกี้เธอเรียกฉันว่าอะไรนะ?” รัมชะงักเท้าที่กำลังย่างสามขุมเข้าหาฉันนิ่งก่อนจะเลื่อนสายตาขึ้นมอง แววตานิ่งเรียบนั่นมีแววฉงนเล็กน้อย ไอ้เวรนี่กำลังตอแหลฉันอยู่เหรอวะ!

อย่ามาตอแหลกูนะไอ้รัม! ไม่ตลก!

เธอสิตลก! ฉันไม่ได้ชื่อรัม! ชื่อของฉันคือเพเทย์!

ฉันชะงักนิ่งเมื่อได้ยินเขาแนะนำตัวในชื่อที่ไม่คุ้นเคย ไม่จริงน่ะจะเป็นไปได้ยังไงกันวะ? หน้าตา รูปร่าง ท่าทาง หรือแม้แต่น้ำเสียงมันเหมือนกันขนาดนี้ มันจะเป็นไปได้เหรอวะ! จะมีคนที่หน้าตาเหมือนกันราวกับฝาแฝดแบบนี้อีกเหรอ!

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันวะ! พวกกูเสียเวลาตามหามึงเป็นเดือนๆ เลยนะโว้ย!ฉันยังคงโวยวายไม่หยุด ซึ่งมันขัดกับนิสัยปกติของฉันมาก คือไม่เข้าใจไง ตกลงนี่มันอะไร? ยังไงกันแน่วะ?

เลิกพูดมากเหอะ! ฉันไม่ใช่ไอ้เวรนั่นที่เธอตามหา และนั่นก็ไม่ใช่ประเด็นสำคัญที่ทำให้เธอต้องมายืนอยู่ตรงนี้ด้วย

ฉันนิ่งไปเมื่อนึกถึงสาเหตุที่ทำให้ฉันต้องมายืนอยู่ตรงนี้ จริงสิฉันโดนหลอกให้มาที่นี่ ไม่ว่าหมอนี่จะใช่รัมหรือไม่ ทว่าตอนนี้ดูเหมือนเขาจะไม่ใช่คนดี แววตาประสงค์ร้ายนั่นบ่งบอกอย่างชัดเจนเลยล่ะ

ต้องการอะไร…”

ตัวเธอ...

ตลกแดกแล้วไง! เพื่อนเล่นมึงเหรอ!

พรึ่บ!

ปล่อยนะโว้ย!!ฉันสบถเสียงดังเมื่อรัมไม่ใช่สิ! เพเทย์พลิกตัวหลบการจู่โจมของฉันก่อนจะจับแขนฉันล๊อคแล้วประกบชิดด้านหลังด้วยความรวดเร็ว ทักษะการต่อสู้ของหมอนี่ว่องไวกว่ารัมจริงๆ ดูมีชั้นเชิงราวกับถูกฝึกมาอย่างดี หมอนี่ไม่ใช่รัมจริงๆ น่ะเหรอหรือว่าฝาแฝดของมันวะ!

ชักจะถูกใจซะแล้วสิ...หึ! ดุๆ แบบนี้โคตรสเป็คฉันเลยว่ะ!

ไอ้…!” ฉันชะงักคำด่าพลางย่นคอหนีลมหายใจร้อนๆ ของเพเทย์ สัมผัสของเขาทำให้ฉันนึกถึงหน้าของใครอีกคนที่เกลียดแสนเกลียด

บ้าชะมัดเลย! ทำไมจู่ๆ ต้องนึกถึงไอ้สารเลวนั่นวะ!

Rrrrrrrrrrrrr

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นจากชายชุดดำคนหนึ่งซึ่งยืนอยู่ไม่ไกลจากพวกเรานัก เขาคุยโทรศัพท์สองสามคำก่อนจะส่งมันให้กับเพเทย์ที่กำลังล๊อคแขนทั้งสองข้างของฉันเอาไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียว เขาใช้มือข้างที่โอบรอบเอวฉันหยิบโทรศัพท์เครื่องนั้นมาแนบหู น้ำเสียงทุ้มต่ำดังขึ้นข้างแก้มจนฉันต้องกัดฟันแน่น หมอนี่เข้าใกล้กันเกินไปแล้วนะเว้ย!

ครับได้ครับ…”

พลั่ก!

ฉันอาศัยจังหวะที่เพเทย์กำลังกดวางสายแล้วสะบัดตัวออกด้วยความรวดเร็วก่อนจะหันกลับมาต่อยหน้าเขาเต็มแรง ร่างสูงเสียหลักถอยหลังนิดหน่อยพลางยกมือขึ้นห้ามลูกน้องนับสิบที่ทำท่าจะพุ่งเข้าใส่ฉัน ทุกคนรอบตัวหยุดนิ่งอยู่กับที่ในทันที มีเพียงสายตาดุดันทั้งหลายต่างจับจ้องมาทางฉัน เพเทย์ก็เช่นกัน หมอนั่นจ้องฉันนิ่งๆ ก่อนจะแสยะยิ้มชอบใจราวกับเจอเรื่องสนุกก็ไม่ปาน

ดุใช่เล่นดี! ฉันชอบว่ะ! น่าเสียดายจริงๆ ถ้าผู้หญิงที่ฉันถูกใจจะต้องถูกฆ่าตายซะก่อน

ไอ้เหี้ย! ถอยออกไปนะเว้ย!ฉันถอยหลังหนีอย่างระวังตัวขณะเพเทย์สาวเท้าเข้ามาใกล้ หมอนั่นไหวไหล่น้อยๆ อย่างไม่ค่อยใส่ใจต้องการอะไรวะ! จะฆ่าฉันเหรอ!

ฉันไม่ฆ่าเธอหรอก แต่คนอื่นน่ะไม่แน่…”

พูดบ้าอะไรวะ! บอกว่าอย่าเข้ามาไง!!

พลั่ก!

“x! มือไวฉิบ!เพเทย์ยกมือขึ้นเช็ดคราบเลือดที่มุมปากอีกรอบเมื่อถูกฉันซัดรอบที่สอง เป็นจังหวะเดียวกับลูกน้องของเขาเข้ามาล๊อคตัวฉัน ให้ตายดิวะ! หมอนี่คิดจะฆ่ากันจริงๆ เหรอวะ! มันไม่ใช่ไอ้รัมจริงๆ น่ะเหรอ! ถ้าเป็นหมอนั่นอย่างน้อยๆ มันคงไม่คิดจะทำร้ายฉันแบบนี้แน่ๆ! หมอนี่เป็นใครกันแน่วะเนี้ย!

ปล่อยกูนะเว้ย! อึก!ฉันโวยวายเสียงดังก่อนจะโดนมือหนาดั่งคีบเหล็กบีบปลายคางแน่น เพเทย์จ้องฉันด้วยใบหน้าที่แสนคล้ายกับรัม แววตาคุ้นเคยนั่นไร้ความรู้สึกสิ้นดีหมอนี่ไม่ใช่รัมจริงๆ เขาไม่ใช่...เพื่อนฉัน

ยิ่งมองก็ยิ่งเสียดายสวยๆ โหดๆ อย่างเธอนี่สเป็คฉันเลยว่ะ!ฉันรีบเบี่ยงหน้าหนีเมื่อเพเทย์โน้มหน้าเข้ามาใกล้ รู้สึกได้ถึงกลิ่นคาวเลือดในปากลอยคละคลุ้งไปหมด ฉันกัดปากตัวเองแน่นเพื่อข่มความหวาดกลัวในใจใช่! ฉันกำลังกลัวแววตาของผู้ชายตรงหน้าฉันตอนนี้น่ากลัวยิ่งนักมันเย็นเหยียบและไร้ความรู้สึกแม้คำพูดเขาจะดูเหมือนเล่นๆ ก็เถอะ!

ระ...รัม…” แม้จะไม่แน่ใจว่าใช่รัมหรือเปล่า แต่อะไรบางอย่างในความรู้สึกมันบอกให้ฉันเรียกเขาแบบนั้น เพเทย์ชะงักไปนิดหน่อย สายตาเขายังหยุดนิ่งที่ใบหน้าฉันไม่ยอมละหมอนี่เป็นใครกันแน่!

เลิกเรียกฉันด้วยชื่อเวรๆ นั่นสักที! บอกแล้วไงว่าไม่ใช่มัน!

ปึง!

ปล่อยมือมึงออกจากเมียกูเดี๋ยวนี้นะไอ้เวร!


 

[SECRET : TALK]

ผมรู้ว่าแม่งบ้าดีเดือดมากที่จู่ๆ ก็โผล่เข้ามาคนเดียวท่ามกลางกลุ่มผู้ชายชุดดำนับสิบแบบนี้! แต่แม่งหงุดหงิดไง! พอรู้ว่ายัยโหดเสล่อมาที่โกดังร้างนี่กลางดึกคนเดียวผมก็ยิ่งห่วง! ยิ่งมาเห็นว่ายัยนั่นกำลังโดนจับล๊อคแขนแถมยังถูกไอ้เวรที่ไหนไม่รู้ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ขนาดนั้น ถามหน่อยว่าใครจะทนวะ!!

ผมก้าวเท้ายาวๆ เข้าไปหาคนกลุ่มนั้นโดยไม่เกรงกลัวสักนิด สิบคนแล้วไงวะ? คิดว่ากลัวเหรอ! อยากรุมก็เอาดิ ไม่กลัวเว้ย ผมสบตากับจินโทนิคที่มองตอบมาด้วยสายตาไหวสั่นน้อยๆ มันกระตุกหัวใจผมได้ดีเลยล่ะ! ปกติยัยโหดชอบตีหน้านิ่งแถมยังมองกันด้วยสายตาเย็นชาอีกต่างหาก แต่ตอนนี้กลับแตกต่างออกไป

มึงเป็นใครวะ? เข้ามาเสือกแบบนี้ไม่อยากตายดีสินะ!ไอ้เวรที่ยังบีบปลายคางจินโทนิคไม่ยอมปล่อยหันมาถามผมเสียงดัง ผมว่ามันหน้าคุ้นๆ นะ เหมือนเคยเห็นแม่งที่ไหนมาก่อนเลยว่ะ!

กูเป็นผัวยัยนั่น! ปล่อยเมียกูซะไอ้เหี้ย!

วูบหนึ่งผมเห็นยัยโหดเม้มปากแน่นคล้ายกับไม่ชอบใจในคำพูดของผม แล้วไงวะ? ผมพูดเรื่องจริงนี่หว่า! ยัยนั่นเป็นเมียผมแล้วนิ!

เมีย? เธอเป็นเมียไอ้เวรนี่จริงๆ เหรอวะเพลงพิณ?”

คราวนี้ไอ้เวรนั่นหันกลับไปถามจินโทนิคที่ยังคงเม้มปากแน่น ยัยโหดเหลือบตามองผมชั่วครู่ก่อนจะกลับไปสบตากับมันอีกรอบ

ไม่ใช่เรื่องของมึง...อย่าเสือก!

ผมกระตุกยิ้มพอใจกับคำตอบที่ยังคงความเป็นยัยจอมโหดไม่เปลี่ยน เธอไม่ได้ตอบรับแต่ก็ไม่ได้ปฎิเสธ... รู้สึกใจเต้นแปลกๆ ยังไงก็ไม่รู้ผมว่าช่วงนี้ผมคงต้องไปหาหมอซะบ้าง ตั้งแต่รู้จักยัยนี่มาหัวใจผมแม่งทำงานผิดปกติตลอดเลย!

ดีงั้นฉันจะทำให้มันเป็นเรื่องของฉันซะเลยดีไหม?” ไอ้เวรนั่นกดเสียงต่ำก่อนจะหันไปสั่งลูกน้องนับสิบคนของมันให้จัดการกับผมเชือดไก่ให้ลิงดูสักหน่อยเป็นไง พอดีว่าเกลียดนักคนรักกันน่ะ ยิ่งเห็นก็ยิ่งอยากทำลาย

จะทำอะไร! ปล่อยสักทีสิวะ!

ฉันปล่อยแน่แต่ต้องหลังจากผัวของเธอจมกองตีนซะก่อนนะ! หึ!

สิ้นคำพูดเหี้ยๆ นั่นผู้ชายนับสิบคนก็พุ่งเข้าใส่ผมแทบจะในทันที คิดจะหมาหมู่เหรอวะ! สิบต่อหนึ่ง...หึ! แม่งโคตรตุ๊ดเลยไอ้เวร!!

คิดว่าจะล้มกูง่ายๆ ก็เข้ามา!


 

[GINTONIC : TALK]

ตึง!

เสียงร่างหนักๆ ล้มลงบนพื้นด้วยสภาพปางตาย ยอมรับเลยว่าไอ้บ้านั่นอึดอย่างกับวัวกับควาย สามารถรองมือรองตีนผู้ชายนับสิบคนได้เป็นเวลานับชั่วโมง แถมยังเล่นงานคนพวกนั้นจนล้มไปหลายคนแล้วด้วย มีฝีมือไม่ใช่น้อยเหมือนกันนะ แต่เสียอย่างเดียวคือโง่! ใช่! หมอนั่นมันทั้งโง่ ทั้งบ้า! ฉันหมายถึงซีเคร็ทน่ะ! เขาคิดอะไรอยู่กันแน่วะถึงได้โผล่เข้ามาท่ามกลางดงตีนแบบนี้ อยากทำตัวเป็นฮีโร่มากว่างั้น? เหอะ! แล้วเป็นยังไง...ผลสุดท้ายก็โดนยำตีนจนปางตาย!

พอ…” ฉันเอ่ยห้ามเสียงเบาเพราะทนเห็นหมอนั่นโดนทำร้ายต่อไปไม่ไหวแล้ว แค่นั้นก็จะช้ำในตายแล้วนะเว้ย! ทั้งหน้าตาเขียวช้ำ ริมฝีปากปริแตกเต็มไปด้วยเลือดเกรอะกรัง เห็นแล้วโคตรเวทนาเลยว่ะ!

เพเทย์ยกมือขึ้นสั่งให้ลูกน้องหยุดก่อนจะหันมองฉันด้วยสายตาเย้ยหยัน เขาสะบัดมือไล่ลูกน้องอีกสองคนให้ปล่อยตัวฉันออก เมื่อร่างกายเป็นอิสระสิ่งแรกที่ฉันสนใจก็คือผู้ชายที่นอนฟุบอยู่บนพื้นสกปรกนั่นยังไงล่ะ!

วันนี้ฉันแค่แวะมาทักทายเล็กๆ น้อยๆ ตามประสาคนอยากรู้จัก...เพเทย์แสยะยิ้มร้าย เขาปรายตามองซีเคร็ทนิดๆ ก่อนจะหันกลับมาสบตาฉันอีกรอบไว้วันหลังจะแวะมาใหม่

“...” ฉันไม่ได้ตอบอะไรกลับ แค่เพียงยืนมองคนพวกนั้นเดินออกไปจากโกดังนิ่งๆ จนลับสายตาไปนั่นแหละถึงได้หันกลับมาสนใจซากศพบนพื้นอีกรอบ ยืนชังใจอยู่นานว่าจะเข้าไปช่วยดี? หรือจะปล่อยให้นอนตายอยู่ตรงนั้นดี?

และผลสุดท้ายฉันก็ต้องเดินเข้าไปหาซีเคร็ทจนได้ ไม่อยากจะยุ่งกับหมอนี่เลยให้ตาย! แต่ที่เขาต้องเจ็บปางตายขนาดนี้ก็เพราะช่วยฉัน...ถึงแม้ฉันจะไม่ได้ขอก็เถอะ!

นี่นายตายยังวะ!ฉันทิ้งตัวนั่งยองๆ ข้างกายเขา ซีเคร็ทที่นอนคว่ำหน้าค่อยๆ ขยับตัวขึ้น ฉันโล่งใจนิดๆ ที่อย่างน้อยๆ หมอนี่ก็ยังไม่ตายละวะ

แช่ง...ฉันเหรอ... ยัยโหด ซี๊ด! เจ็บฉิบ!ซีเคร็ทลุกขึ้นนั่งด้วยท่าทางทุลักทุเลก่อนจะร้องออกมาลั่นแล้วยกมือขึ้นกุมปากตัวเอง ดี! สมน้ำหน้ามัน! น่าจะกระทืบซ้ำอีกสักรอบสองรอบ!

ยังไม่ตายก็ดี ฉันจะได้กลับ…” พูดจบก็ลุกขึ้นยืนโดยไม่สนใจซีเคร็ทอีก ก็ยังช่วยเหลือตัวเองได้นี่หว่า ฉันจะมาเสียเวลากับเขาทำไมอีกล่ะ!

เห้ยยัยโหด! จะทิ้งกันเหรอวะ! ซี๊ด...ซีเคร็ทโวยวายเสียงดังแถมยังคว้าชายเสื้อฉันไปจับไว้แน่น ไอ้เวรนี่อยากโดนซ้ำใช่ไหมเนี้ย! ฉันหันกลับมาจิ๊ปากใส่พลางจิกสายตามองอย่างไม่พอใจ แต่หมอนั่นมันจอมหน้าด้าน! กระตุกชายเสื้อฉันยิกๆ แถมยังทำหน้าเป็นหมาถูกทิ้งอีกต่างหากอย่าทิ้งฉันดิวะ ซี้ดเจ็บว่ะ

อะไรของนายเนี้ย! ปล่อยเสื้อฉันนะเว้ย! เดี๋ยวมันขาด!ฉันปัดมือเขาออกในที่สุดพลางลุกขึ้นยืนกอดอก มองสภาพซีเคร็ทแบบเต็มตาแล้วก็น่าตกใจไม่น้อย หมอนี่เละขนาดนี้เลยหรือเนี้ยแล้วยังอุตสาห์ลุกขึ้นมานั่งครวญครางได้อีกนะ! ถึกอย่างกับควายเลยแน่ะ!

พาฉันกลับห้องหน่อย…”

ว่าไงนะ!

พาฉันกลับห้องหน่อยดิวะ! ฉันเดินไม่ไหวนะเว้ย ดูดิ๊ ปากก็แตก หน้าหล่อๆ ก็ช้ำ ตาก็บวมซีเคร็ทยกนิ้วขึ้นชี้บาดแผลราวกับเด็กน้อยกำลังฟ้องแม่ก็ไม่ปาน คิดว่าตัวเองน่ารักนักดิ! เหอะ!

แล้ว? ขาก็ไม่ง่อยแดกซะหน่อย กลับเองดิ!ฉันตอบอย่างรู้ทัน

โหย! ใครบอกว่าขาไม่เจ็บ เมื่อกี้ไอ้เวรตัวไหนไม่รู้เตะขาฉันโคตรแรงเลย ดูดิลุกไม่ขึ้นเลยเนี้ย! จะเดินไหวหรือเปล่าก็ไม่รู้

สำออยว่ะ!ฉันเบะปากด้วยความหมั่นไส้ในความสำออยของผู้ชายตัวโตที่ยังนั่งอยู่บนพื้นอย่างหมดสภาพ ซีเคร็ทยกมือขึ้นเช็ดคราบเลือดใต้คางก่อนจะเงยหน้ามองฉันอีกรอบ สายตาเขาในตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับลูกหมาข้างถนนสักนิด ไหนจะสภาพปางตายนี่อีก

เหอะ! บ้าชะมัดเลยว่ะ! ทำไมฉันต้องมาวุ่นวายกับไอ้บ้านี่ด้วยวะเนี้ย!!
 

Loading...100%



@L CONDO

 

เลิกเกาะฉันเป็นปลิงสักทีไอ้สำออย!ฉันว่าพลางสะบัดแขนซีเคร็ทออกจากไหล่ตัวเองเมื่อพยุงเขาเดินออกมาจากลิฟต์เป็นผลสำเร็จ ผลสุดท้ายฉันก็หลวมตัวขับรถมาส่งเขาที่คอนโดจนได้ ตอนแรกก็ว่าจะจอดรถแล้วทิ้งทั้งคนทั้งรถไว้ที่ลานจอดนั่นแหละ แต่พอเห็นสภาพปางตายของหมอนี่ก็อดไม่ได้ที่จะลากขึ้นมาส่งบนห้องฉันนี่โคตรจะเป็นคนดีเลย!

 

พรึ่บ!

 

โอ้ย! เจ็บฉิบ! เบาๆ หน่อยสิยัยโหด!ซีเคร็ทเบ้หน้าเจ็บปวดเมื่อฉันผลักเขาลงบนโซฟาตัวใหญ่ ฉันไม่ถีบมันซ้ำก็บุญแค่ไหนแล้วเนี้ย! เมื่อกี้เกาะไหล่ฉันน่ะ! ฉันรู้นะเว้ยว่าไอ้หื่นนี่แอบปัดมือโดนหน้าอกฉันตั้งกี่รอบ ไหนจะชอบยื่นหน้าเข้ามาใกล้ซอกคอฉันอีก! คิดแล้วมันน่าถีบซะจริง!

 

พูดมาก! ฉันแบกนายขึ้นมาส่งนี่ก็บุญแค่ไหนแล้ววะ!

 

เออพูดงี้นะ! ฉันอุตสาห์ไปช่วยเธอแท้ๆ นะเว้ย! แถมยังโดนซ้อมปางตายก็เพราะเธอร่างสูงทิ้งตัวนอนลงบนโซฟา ปากก็บ่นขมุบขมิบจนน่ากระทืบ ทำไมยิ่งรู้จักหมอนี่ฉันยิ่งรู้สึกเหมือนเขาเป็นเด็กประถมเลยว่ะ ทั้งสำออย ขี้ฟ้อง ชอบประชดประชัน นิสัยโคตรเด็กน้อยเลย!

 

ใครขอวะ? เสือกเองไม่ใช่?”

 

เหอะ! เสือกเหรอเออแม่ง! เชื่อเลยว่ะ! เธอนี่แม่งโคตรแล้งน้ำใจ มนุษยธรรมน่ะมีไหม? ฉันเสี่ยงชีวิตฝ่าดงตีนเข้าไปช่วยเธอ นอกจากจะไม่ขอบคุณยังจะมาด่าว่าฉันเสือกอีก แม่งโคตรเฟล!

 

ซีเคร็ทยังคงบ่นหงุงหงิ้งๆ อย่างน่ารำคาญ คือตอนแรกก็ไม่รู้สึกอะไรไง แต่พอฟังมันบ่นมากๆ ก็เริ่มจะรำคาญ แต่แม่งน่าแปลกที่ในความรำคาญนั่นมันแฝงความรู้สึกผิดไปด้วย ไอ้บ้านี่ไซโคจนฉันเขวเลยไง!

 

เออๆ เลิกพูดมากสักทีเหอะ! ไหนว่าเจ็บปากไงวะ! เห่าแม่งอยู่ได้!ฉันเสยผมไปด้านหลังด้วยความหงุดหงิด สองตาจับจ้องดวงตาคมที่มองตอบกลับมายิ้มๆ ราวกับพอใจอะไรสักอย่างยิ้มบ้าอะไร หายแล้วใช่มะจะได้กลับ!

 

เห้ยเดี๋ยวดิ! ทำแผลให้ฉันก่อนซีเคร็ทคว้าข้อมือรั้งฉันที่กำลังจะเดินหนี ฉันชะงักไปนิดหน่อยเมื่อได้ยินคำว่าทำแผลจากปากเขา คือปกติฉันไม่เคยทำแผลให้ใครไงนอกจากตัวเอง แล้วส่วนมากฉันจะเป็นคนถูกทำแผลซะมากกว่า

ทำเองดิวะ...อย่ามาสำออย!พูดโดยไม่มองหน้าเขาก่อนสะบัดข้อมือออกจากฝ่ามือร้อนนั่น ทำไมอยู่ๆ ฉันก็รู้สึกร้อนแปลกๆ วะ แอร์ในห้องเสียหรือไง!

 

ใจร้ายว่ะฉันจะทำเองได้ไง มองไม่เห็น

 

แล้วทำไมต้องมองฉันด้วยสีหน้าแบบนั้นวะ! อย่ามาใช้สายตาหมาหงอยมองฉันนะเว้ย! ไม่ทำๆ ไม่เคยทำแผลให้ใครอะเข้าใจไหม!!

 

 

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

 

ซี๊ดด! เบาๆ ดิยัยโหด

 

“....”

 

อ่าซี๊ดด เธอชอบแรงๆ เหรอวะ

 

อยู่นิ่งๆ ดิวะ! แม่งไม่เสร็จสักที!

 

แต่ฉันจะเสร็จแล้วนะ…”

 

เอ่อไอ้บทสนทนาข้างบนมันคืออะไรวะ? ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังทำเรื่องงี่เง่าอยู่เลยว่ะ พอคิดได้ดังนั้นฉันก็ฟาดฝ่ามือหนักๆ ลงบนบาดแผลตรงมุมปากซีเคร็ทเต็มแรงด้วยความหมั่นไส้ปนหงุดหงิด

 

ปั๊ก!

 

โอ้ย! มันเจ็บนะโว้ย!ซีเคร็ทสะดุ้งโหยงรีบตะครุบปากตัวเองพลางลูบปอยๆ ใบหน้าหล่อแสนกวนประสาทนั่นเบ้น้อยๆ

 

ปากมากดีนัก!ฉันว่าพลางเก็บอุปกรณ์ทำแผลลงกล่องพยาบาล ไม่ค่อยแปลกใจสักเท่าไหร่หรอกที่หมอนี่มีของพวกนี้ติดห้องไว้ด้วย เพราะด้วยสันดานกร่างๆ ชอบต่อยตีไปทั่วของเขาคงจะมีแผลกลับมาบ่อยๆ ล่ะสิ

 

ฉันทำอะไรวะเนี้ย! ก็แค่บอกว่าเช็ดคราบเลือดจะเสร็จแล้วอะ ทำไมต้องทำหน้าเหมือนฉันกำลังทำบ้ากามใส่เธอด้วยวะ

 

ฉันเหลือบมองซีเคร็ทนิ่งพยายามซ่อนความรู้สึกที่พักนี้เผลอแสดงออกทางสีหน้ามากจนเกินไปแล้ว ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องมาเสียเวลาทำแผลให้หมอนี่ด้วย

 

อ้าวเห้ย! เธอจะไปไหนยัยโหด?”

 

กลับดิ เสียเวลากับนายมาเยอะแล้วนะ!

 

น่าแปลกที่ฉันดันตอบคำถามเขาง่ายๆ ทั้งที่ปกติคือฉันจะเงียบและไม่สนใจแม้จะมองหน้าเขาด้วยซ้ำเกิดอะไรขึ้นกับฉันวะเนี้ย!

 

เดี๋ยวดิอยู่ด้วยกันก่อน

 

ปล่อย…” มือหนาคว้าท่อนแขนฉันเอาไว้ก่อนจะดึงให้นั่งลงที่เดิม ซีเคร็ทมองฉันด้วยสายตาอ่านยากจนฉันไม่กล้าสบตาเขาเลย หมอนี่เป็นบ้าอะไรวะ! จู่ๆ ก็เปลี่ยนท่าทีซะดื้อๆ ฉันไม่ชอบแบบนี้เลยว่ะ!

 

หมอนั่นคือรัมใช่ไหม?” เขาไม่ปล่อยมือฉันแต่กลับยิงคำถามใส่กันแทน ฉันเม้มริมฝีปากนิดๆ เพราะไม่รู้จะตอบว่ายังไงดี ฉันเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าผู้ชายคนนั้นคือใครกันแน่

 

ไม่รู้…”

 

ไม่รู้? แล้วมันคุยอะไรกับเธอบ้าง สรุปแล้วมันเป็นใครกันแน่วะ! วันนั้นที่ฉันเจอมันโดนยำตีนจนปางตายน่ะ หน้าตามันก็แบบนี้นี่หว่า จะต่างไปก็แค่สีผม..ซีเคร็ทยังคงวิเคราะห์ต่อไป สีหน้าเขาเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด ฉันจึงอดไม่ได้ที่จะถามในสิ่งที่สงสัยมานาน

 

ทำไมนายถึงตามเรื่องนี้... เพราะนายคือพยาน?”

 

ไม่ใช่เพราะถ้าฉันตามหาหมอนั่นไม่เจอ ฉันอาจจะตกเป็นผู้ต้องสงสัยแทนก็ได้ไงล่ะ! เพราะงี้ไงฉันถึงต้องมาวุ่นวายกับเรื่องนี้

 

อ้อที่แท้ก็กลัวว่าตัวเองจะมีความผิดนี่เอง ใช่สินะ เหตุการณ์ฆาตกรรมหมู่วันนั้นเหลือเพียงเขาคนเดียวที่รอดชีวิต เขาถึงตกเป็นผู้ต้องสงสัยไปโดยปริยาย

 

แล้วทำไมต้องตามสะกดรอยตามฉัน?” ฉันถามอีกครั้งพลางจ้องจับผิดไม่วางตา ซีเคร็ทหลุบตาหนีครู่หนึ่งก่อนจะปล่อยมือออกจากแขนฉัน

 

ตอนแรกฉันก็ยังไม่แน่ใจนัก รู้แค่ว่าเธอกำลังถูกคนกลุ่มหนึ่งสะกดรอยตามเช่นกัน แต่หลังจากที่ฉันตามเธอมาสักพักถึงได้รู้ว่าคนพวกนั้นคือคนของตระกูลหัสดีกุล…”

 

“....”

 

ฉันไม่รู้ว่าพวกนั้นมันต้องการอะไรจากเธอ และรัมอยู่กับพวกมันจริงไหม อันนี้ก็ยังตอบไม่ได้ไม่แน่ไอ้เวรที่ทำร้ายฉันเมื่อกี้อาจจะเป็นรัมก็ได้

 

หมอนั่นบอกว่ามันไม่ใช่รัม

 

แล้วเธอเชื่อ?” ซีเคร็ทเลิกคิ้วสูงขณะย้อนถาม

 

ไม่รู้รู้แต่ว่าตอนนี้หมอนั่นไม่ใช่รัมเพราะถ้าเป็นหมอนั่นมันไม่มีทางทำร้ายฉันแน่!ฉันพูดด้วยน้ำเสียงเด็ดเดี่ยว ฉันเชื่อมั่นว่ารัมไม่มีทางทำร้ายฉัน ถึงแม้ภายนอกมันจะดูห่ามๆ เถื่อนๆ ดูชั่วร้ายก็เถอะ! แต่มันเป็นเพื่อนที่ดีสำหรับฉันมาตลอดเวลาสามปีฉันรู้จักนิสัยมันดี!

 

ถ้าเธอมั่นใจขนาดนั้น แล้วไอ้เวรนั่นมันเป็นใคร? ฝาแฝดเหรอวะ?!”

 

นั่นน่ะสิถ้าหมอนั่นไม่ใช่รัมแล้วมันเป็นใคร?

 

“แต่มันจะเป็นใครก็ช่าง ฉันไม่ปล่อยมันไปเฉยๆ แบบนี้แน่ๆ ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าคนพวกนั้นต้องการอะไร? แล้วทำไมมันถึงตามเธอ แถมยังคิดจะทำร้ายเธอด้วย ตอนนี้เธอกำลังไม่ปลอดภัยนะจิน อย่าหนีไปจากสายตาฉันอีกเข้าใจไหม?”

 

……” ฉันนิ่งไปหลายวินาทีเมื่อได้ยินคำพูดแกมสั่งของซีเคร็ท ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมต้องมานั่งฟังเขาแบบนี้ด้วย ถ้าเป็นปกติฉันคงจะลุกหนีหรือด่าใส่เขาไปแล้ว แต่ตอนนี้ฉันกลับเลือกที่จะนิ่งแล้วหลุบตาหนีไม่กล้าแม้แต่จะสบตาเขาด้วยซ้ำ

 

“ห้ามหนีฉันแบบวันนี้อีกเข้าใจไหมยัยโหด เธอกำลังเป็นเป้านิ่งของพวกมัน เธอตกอยู่ในอันตรายมากๆ ยิ่งวันนี้ไอ้เวรนั่นพูดแบบนั้นฉันก็ยิ่งห่วงว่ะ เธออยู่เฉยๆ แล้วปล่อยให้ฉันจัดการเองดีกว่านะ” ซีเคร็ทยังคงพูดต่อไปเรื่อยๆ ราวกับเขาจริงจังกับความปลอดภัยของฉันมาก ทำไมล่ะ เขาจะมาสนใจฉันทำไมวะ! แล้วฉันเป็นบ้าอะไรวะเนี้ย! ทำไมต้องมานั่งฟังหมอนี่ด้วย!

 

“ไม่ต้องมาสั่ง ฉันจะเป็นจะตายมันก็เรื่องของฉัน นายนั่นแหละอย่าเข้ามาเสือกให้มาก!” พูดจบก็ลุกขึ้นยืนทำท่าจะเดินหนี หากทว่าครั้งนี้ซีเคร็ทกลับคว้าแขนฉันเต็มแรงแถมยังผลักจนฉันหงายหลังลงไปนอนราบบนโซฟาอีกต่างหาก “ทำเหี้ยอะไรวะ! ปล่อย!

 

“ฉันจริงจังนะเว้ย! เลิกอวดเก่งสักทีได้ไหม? วันนี้เธอทำฉันเป็นห่วงจนจะบ้าตายอยู่แล้ว!” สีหน้าเขาดูจริงจังมากจนฉันชะงักไปเลย ซีเคร็ทโถมตัวขึ้นคร่อมแถมยังโน้มหน้าลงมาใกล้กัน สัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนๆ เป่ารดข้างแก้ม

 

“ถอยออกไป

 

“ไม่ถอย

 

“ต้องการอะไรวะ! เป็นบ้าอะไรนักหนา! เลิกยุ่งเลิกตามติดชีวิตฉันได้สักทีได้ไหม!

 

“เห็นทีจะไม่ได้ว่ะ! ตอนนี้ฉันโคตรเป็นห่วงเธอเลย แม่งเอ้ย! เธอทำอะไรกับฉันกันแน่วะยัยโหด!” ซีเคร็ทดูจะหัวเสียไม่น้อย สายตาที่เขาใช้มองฉันมันวูบไหวราวกับกำลังสับสนอะไรในใจ แต่ฉันไม่สนใจหรอกนะ! ประเด็นสำคัญตอนนี้คือต้องดิ้นให้หลุดจากหมอนี่ให้ได้! ก่อนที่ร่างกายฉันจะร้อนเป็นไฟตายซะก่อน!!

 

“อย่ามาปัญญาอ่อน! ปล่อยดิวะ!

 

“หยุดดิ้นเหอะว่ะ ดิ้นให้ตายฉันก็ไม่มีทางปล่อย”

 

“ตลกเหรอ! ไม่ใช่เพื่อนเล่นนะเว้ย!” ฉันยังดิ้นและพยายามงัดศิลปะป้องกันตัวที่ร่ำเรียนมาออกมาใช้ แต่เหมือนซีเคร็ทจะรู้ทันและปัดป้องไว้ได้ตลอด น่าหงุดหงิดชะมัดเลยว่ะ! แล้วทำไมต้องยื่นหน้าลงมาใกล้กันขนาดนี้ด้วย!

 

“ไม่ใช่เพื่อนแต่เป็นเมีย!

 

คราวนี้ฉันเลิกดิ้นแล้วเงยหน้าสบตาเขาตรงๆ โคตรเกลียดความรู้สึกนี้เลยว่ะ ทำไมหมอนี่ต้องมาทำให้ฉันรู้สึกแย่ๆ แบบนี้ด้วยวะ! ห่วงเหรอ? ห่วงบ้า ห่วงบออะไรกันวะ! ใครขอให้มาห่วงฉัน! แล้วยังจะเมียอีก! ใครขอวะ! ฉันไม่เคยยอมรับว่าเป็นเมียเขาเลยสักครั้ง! จะมาเรียกร้องทำไมวะ!

 

“ทำไมวะ? ทำไมไม่ปล่อยเรื่องเวรๆ นั่นให้แม่งจบๆ ไป! มาเรียกร้องเพื่อ? One night stand น่ะรู้จักไหม?”

 

“รู้จัก! ปกติฉันก็ทำแบบนั้นกับผู้หญิงทุกคน แต่กับเธอน่ะอย่าฝัน! ฉันไม่ยอมให้มันจบแค่คืนเดียวแน่!” เขาตอบเสียงดังแถมยังรวบข้อมือฉันไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียว ส่วนอีกข้างพยายามจะถลกชายเสื้อฉันขึ้นอย่างบุ่มบ่าม เห้ยเดี๋ยว! นี่มันอะไรกันวะเนี้ย! หมอนี่คิดจะทำเรื่องเลวๆ อะไรอีกวะ!

 

“จะทำเหี้ยอะไร! อยากตายเหรอไอ้เวร! เอามือออกไปนะเว้ย!

 

“ก็ทำให้มันไม่ใช่แค่  One night stand ไง J

 

ซีเคร็ทกระตุกยิ้มชั่วๆ ก่อนจะฉกริมฝีปากลงบนซอกคอฉันด้วยความรวดเร็ว ฉันถึงกับสะดุ้งด้วยความตื่นตกใจเพราะไม่คิดว่าหมอนี่จะทำมันจริงๆ ฉันไม่น่าหลงกลเข้ามาในห้องนี้เลย! ไม่น่าทำแผลให้มันเลย! ปล่อยให้แม่งระบมแผลตายซะก็ดี!

 

“ไอ้เหี้ย! หยุดนะเว้ย! ไหนว่าเจ็บแผลอยู่ไงวะ! ปล่อยนะซีเคร็ท! อ๊ะ!” ฉันเบิกตากว้างพลางอ้าปากค้างแทบจะทันทีเมื่อรู้สึกถึงสัมผัสเปียกชื้นบริเวณลำคอ ริมฝีปากอุ่นๆ ซุกไซ้ปัดป่ายปลายลิ้นไปทั่วผิวของฉัน มันเรียกความร้อนให้เดือดพล่านไปทั่วร่างเลยทีเดียว

 

“ตัวเธอแม่งโคตรหอมเลยว่ะยัยโหด หุ่นก็น่าฟัด” เขาพูดพลางนวดเคล้นฝ่ามือร้อนลงบนสีข้างฉันแรงๆ ฉันพยายามดึงมือออกจากการจับกุม แต่เหมือนเรี่ยวแรงมันจะหมดลงไปเรื่อยๆ ยังไงก็ไม่รู้ เกิดอะไรกับร่างกายฉันวะ!

 

“นมก็เต็มไม้เต็มมือ อืมมม”

 

“ไอ้ไอ้! อ่ะ!” มันเป็นช่วงวินาทีที่รวดเร็วมากจนฉันตั้งตัวไม่ทัน รู้สึกตัวอีกทีก็ตอนสัมผัสอุ่นร้อนของฝ่ามือหนาทาบทับลงบนเนินอกของตัวเองเรียบร้อยแล้ว ฉันอยากจะฆ่าเขานัก! แต่เหมือนร่างกายมันขยับไม่ได้เสียดื้อๆ มันไม่ยอมทำตามที่สมองสั่งการสักนิด ฉันกำลังจะบ้าตาย

 

ไม่รู้เลยว่าเสื้อตัวเองถูกถอดออกไปตอนไหน ร่างกายของฉันตอนนี้กำลังปั่นป่วนเพราะสัมผัสจากฝ่ามือหนาและริมฝีปากร้อนของเขา ซีเคร็ทยังคงล๊อคข้อมือฉันไว้แน่น มันแน่นจนชาไปหมด สมองของฉันเองก็เริ่มชาและพร่าเลือนลงเรื่อยๆ มันเหนื่อย.. อึดอัด และร้อนไปหมด

 

“อื้อ” ฉันร้องประท้วงออกมาเมื่อถูกริมฝีปากหนาประกบลงมา เขาปล่อยมือออกจากข้อมือฉันแล้ว และเปลี่ยนเป็นรั้งเอวของฉันให้แนบชิดกับร่างกายเขาแทน ฉันยกสองมือผลักดันร่างสูงออกจากตัว พยายามเบี่ยงหน้าหนีสัมผัสรุกรานนั่นแต่มันก็ไร้ผล ปลายลิ้นร้อนไล่ต้อนจนฉันหายใจแทบไม่ทัน ซีเคร็ทช่ำชองมากฉันรู้ดี แต่ฉันไม่คิดว่าเขาจะกล้าทำเรื่องเลวๆ กับฉันอีกครั้ง! “ยะหยุด!

 

“อย่าห้าม ฉันหยุดไม่ทันแล้วว่ะ” ซีเคร็ทตอบเสียงแห่บพร่าขณะจรดริมฝีปากลงบนเนินอก สัมผัสวาบหวามลามไล้ไปทั่ว มันร้อนไปหมด ทั้งริมฝีปากและฝ่ามือของเขา มันเหมือนกับถ่านร้อนๆ ทาบลงบนผิวของฉัน รู้สึกได้ถึงอัตราการเต้นของหัวใจตัวเองเลย

 

“พอ ซะ ซี ” ฝ่ามือร้อนเลื่อนลงต่ำสัมผัสหน้าท้องไร้สิ่งปิดบังแล้วแกะกระดุมกางเกงของฉันจนมันแทบจะหลุดติดมือ

 

“น่านฟ้า” น้ำเสียงทุ่มต่ำกระซิบชิดหน้าท้อง เขากดจูบหนักๆ รอบสะดือจนฉันต้องงอตัวขึ้นด้วยความวาบหวามแปลกๆ หากทว่าตอนนี้กลับมีความรู้สึกบางอย่างแทรกเข้ามา ความรู้สึกคุ้นเคยนี่มันคืออะไร

 

“อ๊ะ

 

“เรียกฉันว่าน่านฟ้าสิ

 

‘…เรียกพี่ว่าพี่น่านสิ…’

 

ฉันยกสองมือขึ้นกุมหัวในทันทีเมื่อจู่ๆ ก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมา ฉันได้ยินเสียงเล็กๆ ดังมาจากที่ไกลๆ ของใครอีกคนซ้อนทับกับเสียงของซีเคร็ท ความรู้สึกเก่าๆ มันพรั่งพรูเข้ามาอีกแล้ว ความรู้สึกเหมือนกับตอนที่ฉันฝันร้าย

 

“โอ้ย” ฉันบิดตัวไปมาด้วยความทรมานสุดๆ อยากจะทุบหัวตัวเองแรงๆ ให้มันระเบิดไปเลยยิ่งดี ฉันเกลียดความเจ็บปวดเหล่านี้ที่สุด ความเจ็บปวดที่ฉันมักจะเผชิญมันอยู่บ่อยๆ

 

“เป็นอะไร?” ซีเคร็ทพละตัวออกจากร่างกายฉันก่อนจะโน้มตัวขึ้นมามองกันด้วยความตกใจ ฉันพยายามลืมตาขึ้นมองเขาแต่มันก็ยากลำบากเหลือเกิน ความปวดหน่วงในหัวสมองยังทวีขึ้นเรื่อยๆ จนสติแทบจะขาดหายไป

 

“ปวด ฉันปวดหัว”

 

“ทำไมจู่ๆ ก็เป็นวะ! เห้ยยัยโหด! เธออย่าหลับนะ!

 

สัมผัสอบอุ่นข้างแก้มไม่สามารถรั้งสติฉันไว้ได้อีกต่อไปแล้ว ความรู้สึกชาไปทั่วร่าง ความปวดหน่วงภายในหัวจางหายไปพร้อมกับเสียงๆ หนึ่งซึ่งดังชัดเจนในสมองของฉัน

 

พี่ชื่อน่านฟ้า เรียกพี่ว่าพี่น่านสิ

 

[GINTONIC : TALK]

 

 

[SECRET : TALK]

 

ยัยโหดหลับไปแล้ว

 

ผมถึงกับทำอะไรไม่ถูกซะดื้อๆ เมื่อจ้องมองคนใต้ร่างที่เพิ่งหมดสติไป ไม่รู้ว่าจินโทนิคเป็นอะไรขึ้นมา จู่ๆ บอกว่าปวดหัวแล้วก็ดิ้นทุรนทุราย โคตรน่าสงสารเลยว่ะ! แถมหมดสติไปแบบนี้ผมก็ยิ่งน่าห่วง ผมทาบฝ่ามือสัมผัสข้างแก้มเนียนสวยแผ่วเบาเพื่อวัดอุณหภูมิ

 

ตัวก็ไม่ร้อนนี่หว่า เป็นอะไรไปวะ? หรือว่ากลัวผมปล้ำจนสลบเลยวะ!

 

ผมพละตัวออกจากร่างบางกึ่งเปลือยของจินโทนิค ลอบกลืนน้ำลายนิดๆ เพราะอารมณ์ร้อนรุ่มเมื่อครู่มันยังไม่จางหาย ยอมรับเลยว่ะว่าผมโคตรหลงสัมผัสของยัยโหดนี่เลย เนื้อตัวหอมละมุนนุ่มนิ่มน่าจับไปทุกส่วน ยิ่งนึกถึงว่าผมเป็นเจ้าของเรือนร่างนี้แค่เพียงคนเดียว หัวใจผมแม่งก็ยิ่งกระตุก ผมแม่งบ้าไปแล้วแน่ๆ!

 

ผมเลื่อนมือสั่นๆ ติดตะขอบราเซียร์ให้กับจินโทนิคก่อนจับร่างบางพลิกกลับมานอนหงายด้วยความแผ่วเบาโดยไม่ลืมหยิบเสื้อของเธอขึ้นมาสวมคืนให้ตามเดิมอย่างยากลำบาก คิดว่ามันง่ายนักเหรอวะ! กับการต้องหักห้ามอารมณ์ดิบของตัวเองเพื่อไม่ให้ลักหลับร่างนุ่มนิ่มตรงหน้าได้น่ะ! ถึงผมจะไม่ใช่คนดีอะไร แต่ผมก็ไม่ได้เลวถึงขนาดบังคับขืนใจคนหมดสติหรอกนะเว้ย!

 

“นรกเลยกู!

 

ผ้าห่มผืนหนาถูกดึงขึ้นมาห่มทับร่างบางเพื่อปกป้องความหนาวเย็นให้แก่เธอ สายตาคมเผลอจับจ้องใบหน้าสวยซึ่งกำลังหลับพริ้มด้วยความลืมตัว ใบหน้าของจินโทนิคยามหลับไหลในตอนนี้มันช่างคลับคล้ายคลับคลากับใครบางคนในอดีตซะเหลือเกิน คนคนนั้นที่แสนอ่อนแอและน่าปกป้อง คนที่ผมไม่มีวันจะได้พบอีกแล้ว

 

แม่งเอ้ย นี่มันครั้งที่เท่าไหร่แล้ววะ ครั้งที่เท่าไหร่แล้วที่ผมรู้สึกคุ้นเคยกับผู้หญิงคนนี้จนน่าตกใจปกติความรู้สึกทุกด้านของผมมันไม่รุนแรงขนาดนี้นะเว้ย! แต่อยู่กับยัยโหดนี่ทีไรผมแม่งเสียการควบคุมทุกทีเลย!

 

ทำไมฉันถึงรู้สึกอยากปกป้องเธอขนาดนี้วะยัยโหดจินโทนิค!


 
TO BE CONTUNED...



T-2 อัพแล้ววววว เนื้อเรื่องเริ่มเข้าสู่ปมแล้วนะเออ
เรื่องนี้มันซับซ้อนมาก เค้าเครียดมากเลยบอกตรงๆ
นี่คือต้องหยุดพักทุกเรื่องเพื่อแต่งเรื่องนี้โดยเฉพาะ
เข้าใจกันหน่อยน๊าา รักนะคะคนดีของเค้า >_<
คอมเม้นมาด้วยเน้อออออ

E=Book ซีเคร็ทจอมหื่นมาแล้วค่ะ!

รับประกันความโหดหื่นค่าาา!!

________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]

+++
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,593 ความคิดเห็น

  1. #7822 P'party ยัยตัวเล็ก (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2558 / 15:42
    เจิมมมมม
    #7,822
    0
  2. #7821 P'party ยัยตัวเล็ก (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2558 / 15:42
    เจิมมมมมม
    #7,821
    0
  3. #7820 P'party ยัยตัวเล็ก (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2558 / 15:40
    เจิมมมมม
    #7,820
    0
  4. #7819 P'party ยัยตัวเล็ก (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2558 / 15:39
    เจิมมมมมม
    #7,819
    0
  5. #7818 P'party ยัยตัวเล็ก (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2558 / 15:38
    เจิมมมมม
    #7,818
    0
  6. #7817 P'party ยัยตัวเล็ก (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2558 / 15:38
    เจิมมมมมม
    #7,817
    0
  7. #7816 P'party ยัยตัวเล็ก (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2558 / 15:37
    เจิมมมม
    #7,816
    0
  8. #7815 P'party ยัยตัวเล็ก (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2558 / 15:36
    เจิมมมมมมม
    #7,815
    0
  9. #7814 P'party ยัยตัวเล็ก (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2558 / 15:35
    เจิมมมมม
    #7,814
    0
  10. #7813 P'party ยัยตัวเล็ก (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2558 / 15:34
    เจิมมมมมมมม
    #7,813
    0
  11. #7812 P'party ยัยตัวเล็ก (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2558 / 15:33
    เจิมมมมมม
    #7,812
    0
  12. #7811 P'party ยัยตัวเล็ก (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2558 / 15:33
    เจิมมมม
    #7,811
    0
  13. #7810 P'party ยัยตัวเล็ก (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2558 / 15:32
    เจิมมมมมม
    #7,810
    0
  14. #7809 P'party ยัยตัวเล็ก (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2558 / 15:31
    เจิมมมมมมมม
    #7,809
    0
  15. #7808 P'party ยัยตัวเล็ก (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2558 / 15:31
    เจิมมมมม
    #7,808
    0
  16. #7807 P'party ยัยตัวเล็ก (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2558 / 15:30
    เจิมมมมม
    #7,807
    0
  17. #7806 P'party ยัยตัวเล็ก (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2558 / 15:30
    เจิมมมมม
    #7,806
    0
  18. #7805 P'party ยัยตัวเล็ก (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2558 / 15:28
    แวะมาเจิมมมมมนะค๊าบบบ
    #7,805
    0
  19. #7804 P'party ยัยตัวเล็ก (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2558 / 15:27
    คิดถึงยัยโหดกะอิซีจังงงง
    #7,804
    0
  20. #7803 maestto_tusk (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2558 / 19:06
    จินจะจำได้ละ น้องเพลงกับพี่น่าน อยากรู้ว่าถ้ารู้จะเป็นยังไง ตอนเด็กๆหวานเฟ่อโตมาทั้งเถื่อนทั้งโหด ฮ่าๆ เเต่ก็เเบบ ฟินๆกับความหื่นของพระเอกไปก่อน อ้อนเก่งด้วยนะ อิ้อิ้ รอออตัวใหญ่มากก
    #7,803
    0
  21. #7792 Flower Me (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2558 / 15:14
    จำได้เร็ว ๆ น่ะจิน อยากให้น่านฟ้ารู้ว่าเป็นคนเดียวกึนเร็ว ๆ อ่ะ
    #7,792
    0
  22. #7791 Naskloud (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2558 / 09:46
    ฟินนนนนนนนน กรี๊ดดดดดดดดด
    #7,791
    0
  23. #7790 Naskloud (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2558 / 09:46
    ฟินนนนนนนนน กรี๊ดดดดดดดดด
    #7,790
    0
  24. #7789 Omioe (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 15:19
    ใกล้จะรู้ความจริงแล้วสินะ
    รอจินกับซีค่ะ
    จินเกือบไปแล้วไงละ
    ซี็ยังหืนเหมือนเดิม แต่ดีกว่าเดิมนิดนึง(มั้ง)
    #7,789
    0
  25. #7788 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 14:00
    ความทรงจำของจินใกล้จะกลับมาแล้วสินะ
    ถ้ารู้ว่าซีคือน่านฟ้า แล้วน่านฟ้าว่าจินเป็นใคร
    สองคนระรู้สึกไงนะ
    #7,788
    0