[พร้อมส่ง] DANGEROUS SECRET : รักอันตราย ร้ายเกินต้านทาน

ตอนที่ 10 : DANGEROUS SECRET : EP.08 - Ask Me [200%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,172
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    30 พ.ย. 60

Gravestone Cross



“ถ้ากวนตีนอีกรอบฉันจะต่อยให้ปากแตกเลย!
-GINTONIC-



 

ห้องโฟร์เบียร์

“มานี่เลยยัยจิน! แกหายไปไหนมาเกือบอาทิตย์? สารภาพมาเดี๋ยวนี้เลยนะยัยบ้า!

ฉันถอนหายใจเหนื่อยๆ ขณะเดินตามแรงลากของเตกีล่า คิดไว้แล้วเชียวว่าจะต้องโดนยัยควีนตัวร้ายสอบสวนแน่ๆ แล้วดูสายตาสนใจใคร่รู้จากอีกสองสาวในกลุ่มโฟร์เบียร์สิ ทำไมต้องมองกันด้วยสายตาจับผิดขนาดนั้นเนี้ย

“พวกเราเป็นห่วงแกมากนะจิน หายไปไหนมาไหนทำไมไม่โทรบอกอ่ะ ไลน์มาก็ยังดี” อนิซวางโทรศัพท์ในมือลงโดยที่สายตายังจับจ้องมาทางฉัน

“ใช่! พวกเราทั้งไลน์ ทั้งโทรก็ไม่ติด ยิ่งรู้ข่าวเรื่องมาตินถูกทำร้ายจนเข้าโรงพยาบาลก็ยิ่งเป็นห่วงแก”

ฉันขมวดคิ้วนิดๆ ขณะหันมองลิเคียวเมื่อพูดถึงมาตินี่ ตั้งแต่กลับมาจากที่นั่นฉันก็ไม่ได้ตามข่าวคราวของมาตินี่เลย ไม่รู้ว่าป่านนี้หมอนั่นจะเป็นยังไงบ้าง ถึงจะโดนแทงแค่เฉียดๆ ก็เถอะ แต่เล่นโดนซ้อมจนสลบคาที่ซะขนาดนั้น ท่าทางจะอาการหนักเอาการ

“หมอนั่นเป็นไงบ้าง?”

“ไม่ต้องไปห่วงหมอนั่นหรอก ห่วงตัวเองก่อนเถอะ! จะตอบได้ยังว่าหายไปไหนมา?” เตกีล่าจับใบหน้าฉันให้หันกลับมามองมันอีกรอบพลางซักไซ้อีกรอบ ฉันปัดมือมันออกก่อนจะถอนหายใจแรงๆ

“อยู่บ้านคุณตา”

“โกหก! ฉันไปตามแกที่บ้านคุณตาแล้ว! ท่านบอกแกไม่ได้ไปหาเลย! สารภาพมาซะดีๆ นะ!!” เตกีล่ายกนิ้วเรียวขึ้นชี้หน้าฉันอย่างคาดคั้นสุดๆ แถมยังหลุบตามองสำรวจร่างกายกันอีกต่างหาก

“เออนั่นแหละ ก็อยู่อีกบ้านหนึ่งไง คุณตาคงไม่อยากให้แกเป็นห่วงมั้ง” ฉันตอบส่งๆ ทำเป็นไม่สนใจสายตาไม่เชื่อถือของทั้งสามสาว ปกติฉันไม่ใช่คนโกหกนะแต่เรื่องนี้มันนรกเกินกว่าจะบอกใครได้จริงๆ ว่ะ!

“แล้วแกเจ็บตรงไหนบ้างหรือเปล่า? ทำไมถึงไม่ติดต่อมาเลยล่ะ” ลิเคียวถามด้วยน้ำเสียงห่วงใยพลางสอดส่ายสายตาไปทั่วร่างกายฉันก่อนจะหยุดมันลงตรงช่วงลำคอ ฉันรีบลุกขึ้นยืนในทันทีท่ามกลางความงุนงงของสามสาว

“จะไปไหนอีก?” ยัยควีนถามเสียงเข้ม

“ไปเรียน ไว้เจอกัน” ฉันตอบนิ่งๆ พลางรีบเดินชิ่งหนีออกมาจากสายตาจับผิดของทั้งสามคน โชคดีที่ฉันมีความนิ่งเป็นเกาะป้องกันอยู่แล้ว ไม่อย่างนั้นยัยพวกเพื่อนตัวร้ายที่มีดีกรีเป็นถึงผู้คุมกฎคงจับพิรุธฉันได้แน่ๆ

 

 

คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์

“จิน! แกเป็นยังไงบ้าง? ฉันเป็นห่วงแกมากเลยนะรู้ไหม?” เสียงเล็กๆ ของซินเทียร์ตะโกนลั่นเรียกสายตาจากเพื่อนร่วมเซคแทบจะในทันที ฉันกรอกตาเซ็งๆ ขณะทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ด้านข้างอาโป มันมองมาด้วยสายตาจับผิดไม่ต่างจากเตกีล่าสักนิด รอบตัวฉันทำไมถึงมีแต่พวกขี้สงสัยจริงนะ!

“อือ ไม่เป็นไร”

“แล้วหายไปไหนมา?”

“เออน่า ช่างเรื่องนั้นก่อนเถอะ” ฉันตอบปัดๆ พลางหยิบหนังสือขึ้นมาวางบนโต๊ะ เอาจริงๆ คือสมองฉันยังไม่พร้อมจะเรียนสักเท่าไหร่หรอกนะ แต่ถ้าหยุดเรียนต่อก็คงจะไม่ดี อีกอย่างตอนนี้ร่างกายฉันกลับมาเป็นปกติแล้ว ไอ้ผลข้างเคียงจากยานรถนั่นก็จางหายไปจนหมดแล้วเหมือนกัน

“ได้ข่าวอะไรเพิ่มบ้างไหม? ที่แกหายไปเกือบอาทิตย์เพราะโดนคนพวกนั้นทำร้ายหรือเปล่าวะจิน?” อาโปเป็นฝ่ายถามขึ้นมา ฉันชะงักไปนิดหน่อยก่อนจะเหลือบมองซินเทียร์ด้วยสายตาเรียบนิ่ง ซึ่งมันเองก็มองฉันกลับราวกับคาดหวัง

“อืม ได้เรื่องแล้วล่ะ แต่ฉันขอเวลาตามเรื่องอีกสักพักแล้วกันถึงจะบอก”

“หมายความว่ายังไง? แกเจอรัมแล้วเหรอ?!” ซินเทียร์กระโดดเข้ามาเกาะแขนฉันด้วยความรวดเร็ว ดวงตาคู่สวยของมันวาววับอย่างมีความหวังสุดๆ

“ก็ไม่เชิงน่ะ เอาไว้ชัวร์กว่านี้ฉันจะมาบอกพวกแกอีกทีแล้วกัน”

“อะไรกัน! ตกลงแกเจอรัมแล้วหรือยังน่ะจิน? ตอบฉันหน่อยสิ! ฉันกังวลจนจะบ้าตายอยู่แล้วนะ!

“เห้ยไอ้ซิน! แกอย่าเพิ่งโวยวายไอ้จินสิวะ! มันหายไปเป็นอาทิตย์เพื่อสืบเรื่องไอ้รัมนะเว้ย! อย่าคาดคั้นมันนักเลยน่า” อาโปแย้งขึ้นเมื่อเห็นซินเทียร์โวยวายใส่ฉัน ซึ่งฉันก็ไม่ถือสามันหรอกนะ ฉันเข้าใจมันดีว่ามันกังวลและห่วงคนรักของมันมากแค่ไหน แต่ฉันยังบอกอะไรมันตอนนี้ไม่ได้ เพราะต้องการให้ข้อมูลที่ได้รับมามันชัวร์มากกว่านี้ก่อน

Rrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr

“ฮัลโหล” เสียงเรียกเข้าดังขึ้นท่ามกลางสายตาสงสัยของเพื่อนรักทั้งสอง ฉันจึงเดินออกมากดรับสายด้านนอก “ได้เรื่องหรือยัง?”

[ครับคุณหนู เลขทะเบียน xxxx เป็นรถของตระกูลหัสดีกุลครับ]

“หัสดีกุล” ฉันทวนคำเสียงเบาเพราะรู้สึกคุ้นหูกับนามสกุลนี้พอสมควร

[ใช่ครับ ผมยังทราบมาอีกว่าลูกสาวของคนในตระกูลนี้กำลังเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยเดียวกับคุณหนูด้วยครับ] ไดกิรายงานต่อด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

“ใคร?”

[เธอใช้โค้ดเนมว่าวิสกี้ครับ]

วิสกี้

“เข้าใจแล้ว ขอบใจมากไดกิ” ฉันกดวางสายก่อนจะเดินกลับเข้ามาในห้องเรียนอีกครั้งพลางเก็บหนังสือลงกระเป๋าสะพาย ตอนนี้ฉันไม่พร้อมเรียนแล้วล่ะ เพราะมีเรื่องต้องตามสืบอีกแล้ว ต้องขอบคุณยัยควีนตัวร้ายที่เอาข้อมูลเลขทะเบียนรถปริศนาคันนั้นมาบอก

ต้องย้อนกลับไปเมื่อวันก่อนตอนที่ฉันกำลังพักรักษาตัวอยู่ที่คอนโด จู่ๆ เตกีล่าก็โทรเข้ามาบอกว่าเจอใครคนหนึ่งรูปร่างหน้าตาคล้ายกับรัมมาก ยัยนั่นเจอเขาคนนั้นในย่านตรอกเจ๊กและยังจำป้ายทะเบียนของรถคันนั้นมาบอกฉันด้วย

“แกจะไปไหนวะจิน? จะโดดเหรอวะ?”

ฉันไม่สนใจจะหันไปตอบคำถามอาโปพลางเดินดุมๆ ออกมาจากห้องเรียน จุดหมายปลายทางที่มุ่งไปคือฝ่ายสืบสวนฯ เพราะฉันต้องการความช่วยเหลือจากฝ่ายนั้นมากที่สุดในตอนนี้

 

 

ฝ่ายสืบสวนสอบสวน

“มาตินี่อยู่ไหม?” ฉันเอ่ยถามผู้ชายคนหนึ่งซึ่งคุ้นหน้าคุ้นตากันพอสมควร ฉันเห็นหน้าเขาบ่อยๆ แต่ไม่บ่อยเท่ามาตินี่ หมอนั่นน่ะเรียกว่าโคจรอยู่รอบตัวฉันเลยจะดีกว่า

“วันนี้มันเข้าสายนะ เธอมีธุระด่วนหรือเปล่า? ฝากฉันไว้ได้นะ” ไลท์เงยหน้าขึ้นจากเอกสารในมือพลางขมวดคิ้วใส่ คงแปลกใจที่เห็นฉันมาหาเพื่อนรักของเขานั่นแหละ เพราะปกติฉันไม่ค่อยสุงสิงกับใครอยู่แล้ว

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวนั่งรอ” ไลท์พยักหน้ายิ้มๆ พลางผายมือไปทางโต๊ะทำงานของมาตินี่ ฉันเดินเข้าไปทิ้งตัวนั่งลงก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดอ่านข้อความนับร้อยจากกลุ่มโฟร์เบียร์

พรึ่บ!

“เห้ยทำไรวะ!” ฉันเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของมือหนาที่แย่งโทรศัพท์ไปจากมือด้วยความรวดเร็ว ตั้งใจจะด่าเต็มที่แต่ก็ต้องชะงักไว้เมื่อพบสายตาดุดันมองตอบกลับมา

“ฉันต้องถามเธอต่างหากว่ามาทำอะไร?!

“เรื่องของฉัน! อย่าเสือก!!” ฉันว่าพลางมองเขาด้วยสายตาเย็นชาสุดๆ เห็นหน้าหมอนี่แล้วอยากจะฆ่าให้ตายคามือ ไม่ต้องให้บอกก็พอจะเดากันออกนะว่าไอ้เวรที่แย่งโทรศัพท์ฉันไปเมื่อกี้เป็นใคร ไอ้สารเลวซีเคร็ทไง!

“ปากเก่งไม่เลิก! เธอทำฉันไว้เจ็บแสบมากเลยนะยัยโหด! เหอะ! กล้าเผาห้องฉันเหรอ มากไปแล้วนะเว้ย!

ซีเคร็ทพูดด้วยน้ำเสียงเคียดแค้น เขาขบกรามแน่นแถมยังทำท่าอย่างกับว่าฉันไปฆ่าพ่อแม่เขาตายอย่างนั้นแหละ! มันต้องเป็นฉันสิวะที่เคียดแค้นเขาน่ะ! หมอนี่ทำเรื่องระยำกับฉันไว้เยอะเลยนะเว้ย! ทำไมจู่ๆ มาสลับบทกันแบบนี้ละวะ!

“เอาโทรศัพท์ฉันคืนมา

“อยากได้คืนก็ไปกับฉันสิ” โทรศัพท์เครื่องบางถูกสอดเข้ากระเป๋ากางเกงยีนส์ของผู้ชายตรงหน้า ก่อนมือหนาคว้าแขนฉันแล้วออกแรงลากให้เดินตาม

“ปล่อยนะเว้ย! ฉันไม่ไปกับนาย!!

พลั่ก!

“มันเจ็บนะโว้ย! ผู้หญิงบ้าอะไรวะชอบใช้กำลังฉิบหาย!” ซีเคร็ททรงตัวยืนเต็มความสูงหลังจากถูกฉันถีบจนกระเด็นไปหลายก้าว ไลท์ที่นั่งมองเหตุการณ์เงียบๆ กระตุกยิ้มชอบใจก่อนจะก้มลงอ่านเอกสารในมืออีกรอบ

“อย่ามาแตะต้องตัวฉัน ไอ้เหี้ย” ฉันกดเสียงด่า พยายามไม่มองหน้าไอ้สารเลวตรงหน้า ฉันไม่อยากเห็นหน้าชั่วๆ ของหมอนี่อีกจึงเบี่ยงตัวแล้วเดินหนีออกมา แต่ดูเหมือนซีเคร็ทจะไม่ยอมแพ้ง่ายๆ เพราะนอกจากเขาจะเดินตามหลังฉันมาแล้ว ไอ้เวรนั่นยังตะโกนเสียงดังจนนักศึกษาภายในตึกหันมองกันเป็นตาเดียว

“จะหนีไปไหนวะ? ยังไงเธอก็หนีฉันไม่พ้นหรอกยัยโหด! ความจริงก็คือความจริงว่ะ! เธอไม่มีวันหนีพ้นหรอก

……….” ฉันกัดปากแน่น สองเท้าเร่งก้าวหนีเร็วขึ้น ไอ้เวรนั่นคิดจะพูดอะไรวะ?! คงไม่คิดจะเอาเรื่องระยำนั่นมาป่าวประกาศหรอกนะ!!

“ความจริงที่ว่าฉันเป็นผะอั๊ค!

ปึ่ก!

“หุบปากชั่วๆ ของนายซะไอ้สารเลว!!” ฉันหยุดเดินแล้วหมุนตัวกลับไปกระชากคอเสื้อซีเคร็ทสุดแรงก่อนเหวี่ยงร่างสูงจนแผ่นหลังเขากระแทกกับกำแพงตึก ฝ่ามือร้อนของฉันเลื่อนกดคอเขาไว้แน่นราวกับพร้อมจะบีบมันได้ทุกเมื่อ “ต้องการอะไรวะ? อยากตายนักใช่ไหม?”

“เล่นทีเผลออีกแล้วนะ! หึ!

“เลิกยุ่ง! เลิกตาม! แล้วไสหัวชั่วๆ ของนายไปให้พ้นหน้าฉัน! ไม่อย่างนั้นฉันจะฆ่านาย!!” ฉันหยิบโทรศัพท์ตัวเองออกจากกระเป๋ากางเกงของซีเคร็ทด้วยความรวดเร็วก่อนผลักเขาออกจากตัว

“อยากรู้เรื่องวิสกี้ใช่ไหมล่ะ?”

ฉันชะงักไปทันทีเมื่อซีเคร็ทเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ หมอนี่รู้ได้ยังไงว่าฉันต้องการอะไร? ยิ่งพอเห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของเขาฉันก็ยิ่งแน่ใจว่าเขาจะต้องรู้อะไรมากกว่านั้นแน่ๆ จริงสิ ซีเคร็ทคือพยานเพียงคนเดียวที่รอดชีวิตจากการฆาตกรรมหมู่ในตอนนั้นนี่นา

“นายรู้อะไรมา?”

“หึ จริงด้วยสินะ เธอกำลังตามสืบเรื่องของรัฟเฟียนคนเก่าอยู่สินะ” ซีเคร็ทจัดคอเสื้อให้เข้าที่เข้าทางพลางมองฉันด้วยสายตาจับผิด

“รู้อะไรก็พูดมา! ฉันไม่มีเวลามาล้อเล่นกับนาย!

“แล้วทำไมฉันต้องบอกเธอ? เก่งนักไม่ใช่? สืบเอาเองดิ! แต่บอกไว้ก่อนเลยนะว่าผู้หญิงอย่างวิสกี้น่ะไม่ใช่เล่นๆ ตระกูลยัยนั่นก็มาเฟียดีๆ นี่แหละ!

มาเฟียดีๆ งั้นเหรอ? ถ้าผู้ชายที่เตกีล่าเห็นในวันนั้นคือรัมจริงๆ แสดงว่าหมอนั่นกำลังเข้าไปพัวพันกับพวกอิทธิพลมืดสินะ ถ้าอย่างนั้นทำไมหมอนั่นถึงไม่ติดต่อพวกเรากลับมาเลยละวะ

“เธอคิดว่ารัมอยู่กับคนตระกูลนั้นเหรอ?” ฉันดึงความคิดตัวเองกลับมาก่อนจะส่งสายตาเย็นเหยียบให้กับคนตรงหน้า ซีเคร็ทขมวดคิ้วนิดๆ พลางจุดบุหรี่ในมือขึ้นสูบ ท่าทางสบายใจไม่รู้ร้อนรู้หนาวของเขามันทำให้ฉันเดือดดาลนิดๆ ทั้งๆ ที่เพิ่งทำระยำกับฉันมาแท้ๆ แต่ยังกล้ามาเสนอหน้าให้ฉันเห็นอีก

“เสือก!

หมับ!

“ปากเธอนี่แม่ง! พูดจาดีๆ ไม่เป็นหรือไงวะ? คิดว่าตัวเองดาร์กมากเลยดิ!

“ปล่อย!” ฉันสะบัดมือตัวเองออกจากการจับกุมของซีเคร็ท น่าแปลกที่เขาสามารถยื้อแรงฉันเอาไว้ได้ด้วยมือเพียงข้างเดียวทั้งที่ฉันพยายามฝืนสุดกำลัง “ฉันบอกให้ปล่อยไงไอ้สารเลว!

“ด่าอยู่ได้ว่ะ! คำก็เหี้ย สองคำก็เลว ฉันเป็นผัวเธอนะโว้ย!

“ไอ้ ไอ้เหี้ย!” ฉันยกเข่าขึ้นหวังกระทุ้งจุดศูนย์กลางของเขาเต็มแรง หากทว่าซีเคร็ทรู้ทันพลิกตัวหลบแถมยังหมุนตัวฉันแล้วดึงเข้าไปกอดจากด้านหลังด้วยความรวดเร็ว ฉันพยายามดิ้นหนีแต่ดูเหมือนยิ่งดิ้นเขาก็ยิ่งกอดฉันแน่นมากขึ้น “ปล่อยนะเว้ย! จะทำเหี้ยอะไรวะ?!

“ชอบจริงๆ พยศๆ แบบเธอเนี้ย! เพราะโหดแบบนี้ไงถึงได้รักษาเวอร์จิ้นเอาไว้ให้ฉันได้เปิด แหมะ มันส์ใช่เล่นนะครับ”

ฉันย่นคอหนีคำพูดทุเรศๆ จากไอ้สารเลวด้านหลัง สองมือก็พยายามกระทุ้งศอกใส่ อยากจะล๊อคแขนแล้วจับหมอนี่ทุ่มแรงๆ สักที แต่ซีเคร็ทกลับรู้ทันทุกกระบวนท่ายูโดของฉันเลย ไอ้เวรนี่รู้ได้ยังไงกันวะว่าฉันเก่งยูโด มันถึงได้คอยป้องกันตัวตลอดเวลาแบบนี้!

“ทำอะไรกันน่ะ นั่นจินไม่ใช่เหรอ?” มาตินี่เดินเข้ามาภายในตึกถึงกับหยุดชะงักเท้าแล้วหันมองมาทางที่ฉันและซีเคร็ทยืนอยู่ ใบหน้าขาวใสของเขายังมีรอยช้ำจางๆ ปรากฏให้เห็น สีหน้าของมาตินี่ตอนนี้เรียบตึงจนน่ากลัวเลยล่ะ เขาเหลือบมองซีเคร็ทนิ่งๆ ก่อนจะเดินเข้ามาดึงฉันให้หลุดจากไอ้สารเลวนั่นได้สำเร็จ “เกิดอะไรขึ้น?”

“ฉันต้องถามนายมากกว่ามั้งว่ายุ่งอะไรด้วย?”

“หมายความว่ายังไง?” มาตินี่ละสายตาไปจากฉันแล้วหันไปสบตากับซีเคร็ทแทน ทั้งคู่จ้องหน้ากันนิ่งราวกับมีกระแสไฟฟ้าฟาดฟันกันก็ไม่ปาน ฉันเกลียดสถานการณ์แบบนี้ชะมัด! ทำไมต้องมายืนอยู่ตรงกลางระหว่างผู้ชายพวกนี้ด้วยเนี้ย!

“ฉันมีธุระจะคุยกับนายน่ะมาตินี่ เราไปหาที่อื่นคุยกันดีกว่า” ฉันดึงแขนเสื้อมาตินี่เบาๆ ก่อนจะเหลือบมองซีเคร็ทอีกครั้ง เขามองฉันด้วยสายตาอ่านยาก แต่อย่าคิดว่าฉันจะสนใจ “ไปกันเหอะ”

“ห้ามไปนะยัยโหด! ถ้าอยากรู้เรื่องนั้นก็มาถามฉันสิวะ!” ฉันชะงักเท้าแทบจะในทันทีพลางหันหน้ากลับมามองซีเคร็ท เมื่อกี้เขาบอกให้ฉันถามเขาอย่างนั้นเหรอ? “ว่าไง? ไปกับฉันแล้วฉันจะบอกในสิ่งที่เธออยากจะรู้!

“ไม่ได้นะจิน! เธอห้ามไปกับหมอนั่นนะ! มันอันตรายเธอก็รู้!” มาตินี่เป็นฝ่ายดึงแขนฉันบ้าง และเขาก็ได้รับสายตาดุดันจากฉันกลับจนต้องรีบปล่อยมือออก

“เชื่อได้แค่ไหน?” ฉันหันกลับไปถามซีเคร็ทด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ แน่นอนว่าฉันอยากรู้ข้อมูลทุกอย่างที่หมอนี่รู้ “ฉันจะเชื่อในสิ่งที่นายกำลังจะพ่นออกมาได้แค่ไหน?”

“มันก็ต้องยอมเสี่ยงดูละนะ! ยังไงของมันก็เคยๆ กันอยู่แล้วนิ! เธอคงไม่มีอะไรให้เสียมากไปกว่านี้แล้วละมั้ง” ซีเคร็ทแสยะยิ้มชั่วๆ ก่อนจะเหลือบตามองผู้ชายด้านหลังฉัน นี่ถ้าไม่ติดว่าอยากจะรู้ข้อมูลพวกนั้นฉันจะไม่มีวันไปกับไอ้สารเลวนี่เด็ดขาดเลย!

“เอาไว้ฉันจะมาใหม่แล้วกัน” ฉันหันกลับมาพูดกับมาตินี่เสียงเบาก่อนจะหมุนตัวแล้วเดินออกมาจากตึก ได้ยินเสียงมาตินี่ตะโกนเรียกตามหลังแต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรนัก ตอนนี้สิ่งเดียวที่ฉันต้องการก็คือตามหาตัวรัมให้เจอเร็วที่สุด หรืออย่างน้อยๆ แค่รู้ว่าหมอนั่นยังปลอดภัยดีก็พอ

Loading...100%

“รู้อะไรก็รีบๆ พูดมา! อย่าลีลานักได้ปะวะ!” ฉันเป็นฝ่ายพูดขึ้นในที่สุดหลังจากซีเคร็ทพามานั่งในร้านอาหารหน้ามหาวิทยาลัย ตอนแรกฉันปฏิเสธแต่หมอนี่มันบอกว่าหิวข้าว ต้องอิ่มก่อนถึงจะยอมบอกในสิ่งที่ฉันอยากรู้ แม่งโคตรจะลีลาท่ามากเลย! ฉันต้องมาเสียเวลานั่งรอเขากินข้าวให้เสร็จอีก!

“ใจร้อนจริงๆ เลยยัยโหด เธอไม่หิวบ้างเหรอวะ?” ซีเคร็ทบ่นขึ้นหลังจากดื่มน้ำเสร็จ เขาเลื่อนจานข้าวไปอีกทางก่อนหยิบซองบุหรี่ขึ้นมาวางแทนที่ แถมยังจัดการจุดสูบโดยไม่สนใจว่าควันบุหรี่นั่นจะทำลายปอดฉันมากแค่ไหน “เห้ยทำไร?!

“ฉันเกลียดควันบุหรี่! ห้ามสูบจนกว่าฉันจะไป! จบปะ!” ฉันว่าพลางขยี้บุหรี่ในมือที่เพิ่งแย่งมาจากริมฝีปากเขาเมื่อครู่ทิ้ง ซีเคร็ทจ้องหน้าฉันนิ่งก่อนจะยกยิ้มมุมปาก ยิ้มบ้าอะไรของมันวะ?!

“เธอนี่ก็มีมุมมุ้งมิ้งเหมือนกันนะ”

“นี่อย่านอกเรื่องได้ปะ! รีบพูดๆ มาสักทีสิวะ?! จะดึงเวลาเพื่อ?” เห็นแบบนี้ความอดทนฉันต่ำมากเลยนะ ไม่เข้าใจเลยว่ะ! ทำไมหมอนี่ต้องดึงเวลาท่ามากขนาดนี้ด้วย ฉันไม่อยากนั่งมองหน้าเขานานๆ หรอกนะ! ยิ่งเห็นหน้าเขาก็ยิ่งนึกถึงเรื่องระยำๆ ที่เขาเคยทำไว้กับฉัน!

“โอเคๆ บอกก็ได้วะ” ซีเคร็ทเสยผมขึ้นขณะมองออกไปนอกหน้าต่างซึ่งเป็นทิศทางที่ตั้งของตึกบริหารฯ ซึ่งแน่นอนว่าภายในตึกนั่นมีห้องของสภานักศึกษาฝ่ายบริหารฯ ร่วมอยู่ด้วย “วิสกี้เป็นหนึ่งในสมาชิกสภาฯ ยัยนั่นอยู่ฝ่ายบริหารฯ เธอรู้เรื่องนี้ใช่ไหม?”

“อืม! แล้วยังไง? ฉันต้องการรู้ว่ารัมอยู่ไหน? แล้วทำไมถึงไปโผล่อยู่กับตระกูลยัยนั่น?”

“เรื่องนั้นฉันยังไม่แน่ใจ แต่ฉันมั่นใจว่าหมอนั่นยังไม่ตาย และคงจะอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลพวกเรานี่แหละ”

“แค่นี้?” ฉันเลิกคิ้วขึ้นสูง คือหมอนี่จะบอกว่ารู้ข้อมูลแค่นี้น่ะเหรอ? “นายคือพยานที่อยู่ในเหตุการณ์ฆาตกรรมหมู่นั่นไม่ใช่เหรอ? ทำไมรู้แค่นี้วะ!

“เธอรู้” ฉันไม่ตอบแต่เลือกที่จะจ้องตาเขากลับ ซีเคร็ทนิ่งไปชั่วครู่ก่อนจะถอนหายใจออกมา “ใช่! ฉันคือพยานคนนั้น ไม่รู้ว่าแม่งโชคดีหรือโชคร้ายที่ต้องไปพัวพันกับคดีเวรๆ นั่น!

“เกิดอะไรขึ้น? วันนั้นมันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่

“ฉันขอถามเธอก่อน เธอรู้อะไรเกี่ยวกับหมอนั่นบ้าง?” ซีเคร็ทจ้องฉันราวกับจับผิด ฉันนิ่งไปพักหนึ่งเพราะไม่รู้ว่าควรจะพูดหรือไม่พูดดี

“ทำไมฉันต้องบอกนาย? ไว้ใจได้แค่ไหนกันวะ!

“เพราะฉันกำลังตามสืบคดีนี้อยู่ไง! ถ้าเธอต้องการเจอเพื่อนเธอเร็วๆ ก็ควรให้ความร่วมมือกับฉัน อีกอย่างนะพ่อฉันเป็นตำรวจ ยศโคตรใหญ่อ่ะ!

ฉันเบะปากหน่อยๆ ด้วยความหมั่นไส้ นี่เขาคิดจะเอายศพ่อตัวเองมาอวดฉันเหรอวะ! มันใช่เวลาไหมเนี้ย!

“เออน่า บอกมาเถอะ! เธอไว้ใจฉันได้นะเว้ย! อย่างน้อยๆ ฉันก็เป็นผัวเธอ”

ตึง!

“ไอ้เหี้ย! หุบปากหมาๆ ของนายซะถ้าไม่อยากตาย!!” ฉันถีบโต๊ะดังตึงก่อนจะชี้หน้าซีเคร็ทอย่างอาฆาต เกือบจะญาติดีกับมันแล้วเชียว! เสือกขุดเรื่องระยำมาพูดอีกจนได้!

“เห้ยๆ อย่ารุนแรงดิวะ! เธอนี่แม่ง! อ้าวจะไปไหน?!” ซีเคร็ทลุกขึ้นยืนคว้าแขนฉันแล้วดึงให้นั่งลงที่เดิมเมื่อจู่ๆ ฉันก็ลุกขึ้นยืน ไม่อยากคุยกับมันต่อแล้วไง! หาสืบเอาเองก็ได้วะ! ไม่อยากเห็นหน้าไอ้เวรนี่อีก!

“ปล่อย

“เออๆ ขอโทษก็ได้!” ฉันหรี่ตามองซีเคร็ทนิ่ง เขาทำหน้ายุ่งๆ พลางขยี้ผมตัวเองราวกับหงุดหงิดมากมาย “มาคุยกันเรื่องรัมก่อนได้ไหม? ฉันไม่กวนตีนเธอละ โอเคปะ?”

ฉันหลุบตามองฝ่ามือหนาบนต้นแขนตัวเองนิ่งอย่างชังใจว่าจะยอมร่วมมือกับหมอนี่ต่อเพื่อตามหารัมให้เร็วขึ้น หรือจะเดินหนีมันแล้วกลับไปหามาตินี่แทนดี แต่ถ้าเลือกอย่างหลัง คงอีกนานกว่าฉันจะตามหารัมเจอ งั้นทนมองหน้าไอ้เวรนี่อีกสักหน่อยแล้วกันวะ! ไม่มีอะไรจะเสียแล้วนิ!!

“ถ้ากวนตีนอีกรอบฉันจะต่อยให้ปากแตกเลย!

ซีเคร็ทยกยิ้มพอใจก่อนจะปล่อยมือออกจากแขนฉัน ฉันเลยทิ้งตัวนั่งลงที่เดิมสองตายังจ้องหน้าเขาไม่ยอมละจนกระทั่งซีเคร็ทเป็นฝ่ายถามขึ้นมาก่อนนั่นแหละ

“เธอเล่าเรื่องทั้งหมดเกี่ยวกับรัมให้ฉันฟังหน่อยดิ มันอาจจะมีประโยชน์กับรูปคดี”

ฉันมองหน้าเขานิ่งเช่นเดิม ภายในหัวก็คิดทบทวนเกี่ยวกับเรื่องราวในอดีตตั้งแต่ฉันพบกับรัมจนพวกเรากลายมาเป็นเพื่อนกัน พอนึกมาถึงตรงนี้ก็อดใจหายไม่ได้ หมอนั่นยังปลอดภัยดีใช่ไหมนะ

“รัมเป็นเด็กกำพร้าถูกรับอุปการะจากครอบครัวเรวิทย์” และฉันก็ตัดสินใจเล่าประวัติของรัมเท่าที่รู้มาให้เขาฟังในที่สุด มันต้องลองเสี่ยงละนะ มันไม่มีอะไรให้เสียอีกแล้วนิ! “พ่อบุญธรรมเป็นคนจิตใจดีท่านรักรัมมาก แต่พอภรรยาของท่านให้กำเนิดลูกชายแท้ๆ ความรักที่เคยมีก็เริ่มจืดจางลง จนกระทั่งรัมโตเป็นหนุ่ม หมอนั่นจึงขอย้ายออกมาอยู่คนเดียวโดยมีเงินจากทางครอบครัวนั้นส่งเสียให้ใช้จ่ายไม่ขาดมือ”

“แสดงว่าพ่อแม่บุญธรรมไม่ต้องการหมอนั่นสินะ” ฉันพยักหน้ารับพลางยกน้ำขึ้นดื่มหลังจากเล่าจบ ซีเคร็ทใช้ปลายนิ้วลูบไล้ริมฝีปากตัวเองราวกับกำลังใช้ความคิด น่าแปลกที่ฉันมองภาพนั้นแล้วรู้สึกคอแห้งขึ้นมาเสียดื้อๆ เป็นห่าอะไรวะเนี้ย!! “เธอคิดว่ามันพอจะเป็นเหตุจูงใจอะไรได้บ้างไหม?”

เดี๋ยวนะ” ฉันสะอึกนิดหน่อยเมื่อจู่ๆ ซีเคร็ทหันมายิงคำถามใส่กันกะทันหัน “นายกำลังสงสัยพ่อแม่บุญธรรมของรัมเหรอ? นี่มันไม่น่าใช่แรงจูงใจนะ! อย่าลืมสิว่าเรื่องฆาตกรรมหมู่นั่นมันเหมือนกับเป็นเรื่องบังเอิญมากกว่า”

“มันก็จริงที่ว่าเหมือนเรื่องบังเอิญ เพราะรัมถูกคนพวกนั้นรุมทำร้ายจนปางตาย และฉันที่เข้าไปช่วยก็โดนทำร้ายจนสลบไปเช่นกัน แต่ที่มันน่าแปลกคือทำไมพอตื่นขึ้นมาถึงพบว่าพวกที่ทำร้ายฉันกับหมอนั่นถึงตายหมดละ? แล้วทำไมฉันถึงยังรอด? ที่สำคัญ หมอนั่นหายตัวไปไหน? ทั้งที่ความเป็นจริงแล้วฆาตกรควรจะฆ่าพวกเราทั้งหมดทิ้งก็จบเรื่องถูกไหม?”

ฉันพยักหน้าขณะพยายามเรียบเรียงเหตุการณ์และสถานการณ์ที่น่าจะเป็นไปได้ตามคำบอกเล่าและสันนิฐานของซีเคร็ท มันน่าแปลกจริงๆ นั่นแหละ ถ้าเป็นการจงใจฆ่าปิดปากจริงๆ ทำไมซีเคร็ทถึงยังรอดละ? แล้วรัมหายตัวไปไหน

“วันนั้นหมอนั่นไปทำอะไรที่ตรอกเจ๊ก? เธอรู้เรื่องนี้ใช่ไหม?”

“อืม วันนั้นรัมไปหาใครคนหนึ่งที่นั่นเพื่อต้องการข้อมูลเกี่ยวกับพ่อแม่ที่แท้จริงของตัวเอง

“พ่อแม่แท้ๆ? หมอนั่นตามหาพ่อแม่ตัวเองอยู่งั้นเหรอ?”

“ใช่ หมอนั่นตามหามาหลายปีแล้วแต่ไม่เคยมีข่าวคราวอะไรเลยเพราะไม่มีข้อมูลอะไรเกี่ยวกับพ่อแม่แท้ๆ ของตัวเองสักอย่าง จนกระทั่งวันนั้นนั่นแหละ

เปาะ!

“ฉันรู้แล้ว!” ซีเคร็ทดีดนิ้วดังลั่นก่อนจะเผยยิ้มกว้างราวกับนึกอะไรบางอย่างออก “มีอยู่แค่สองสถานการณ์ในตอนนี้ที่น่าจะเป็นไปได้มากที่สุด

“ยังไง?” ฉันขมวดคิ้วใส่อย่างไม่เข้าใจ ยอมรับเลยว่าหัวสมองช้ามากในตอนนี้ มันเบลอๆ คิดอะไรก็ช้าไปหมด ไม่รู้เป็นบ้าอะไรนัก!

“ข้อแรกหมอนั่นอาจจะถูกหลอกให้มาเจอกับพวกไอ้ซันแล้วโดนรุมทำร้าย

…………..

“หรือข้อสองฆาตกรอาจจะเกี่ยวข้องกับพ่อแม่แท้ๆ ของรัม

“หมายความว่าต้องตามสืบจากพ่อแม่แท้ๆ ของรัมเหรอ?” ฉันถามกลับขณะนึกตามคำพูดของซีเคร็ท

“ใช่ และเรื่องนี้ฉันมั่นใจว่าครอบครัววิสกี้จะต้องมีส่วนรู้เห็นแน่ๆ”

“นายมั่นใจได้ยังไง? แล้วรู้ได้ไงว่ายัยนั่นมีส่วนเกี่ยวข้อง?” ว่าจะถามตั้งนานแล้วละว่าหมอนี่รู้ได้ยังไงเรื่องที่เตกีล่าเห็นใครบางคนที่คล้ายกับรัมขึ้นรถไปกับคนของครอบครัววิสกี้

“ไม่ใช่เธอคนเดี๋ยวที่ตามเรื่องนี้นะยัยโหด ฉันก็ตามมาสักพักหนึ่งละ! ส่วนเรื่องที่เพื่อนเธอเห็นคนหน้าคล้ายหมอนั่นขึ้นรถไปกับคนของบ้านวิสกี้น่ะ ฉันก็เห็นเหมือนกัน”

“นี่นายสะกดรอยตามยัยเตกิเหรอวะ?!” ฉันมองเขาด้วยสายตาดุดัน ถ้าหมอนี่แอบตามเพื่อนฉันขึ้นมาจริงๆ ยัยนั่นก็ไม่ปลอดภัยน่ะสิ! ไอ้เวรนี่ยิ่งโรคจิตไว้ใจไม่ได้อยู่ด้วย!

“จะบ้าเหรอวะ?! ฉันจะไปตามยัยนั่นทำไม! แค่ตามเธอฉันก็เหนื่อยจะตายอยู่ละ!

ตึง!!

“ไอ้เวร! กล้าสะกดรอยตามฉันเหรอวะ! อยากตายมากใช่ไหม?!

คราวนี้ฉันลุกขึ้นยืนพลางยกเท้าขึ้นถีบเก้าอี้จนล้มส่งผลให้ซีเคร็ทรีบกระโดดหลบรัศมีอันตรายนั่นในทันที อยากจะฆ่าไอ้เวรนี่ชะมัด! นึกไว้แล้วเชียวว่าทำไมหมอนี่ถึงโผล่มาช่วยฉันไว้ได้ถึงสองครั้งสองครา! ที่แท้มันก็ไม่ใช่เรื่องบังเอิญนี่เอง!

“เห้ยใจเย็นดิ! โหดฉิบหายเลยวะแม่ง! เอะอะก็ถีบ! เพิ่งจะคุยกันดีๆ เองนะเว้ย!

“ใครอยากคุยดีกับนายวะ?! ฉันยอมคุยก็เพราะเรื่องไอ้รัมหรอกโว้ย! ส่วนไอ้เรื่องส่วนตัวอย่าฝัน! เกลียดขี้หน้าฉิบหายเลย! จะไปไหนก็ไปไป๊ไอ้สารเลวซีเคร็ท!

นับว่าเป็นประโยคที่ยาวที่สุดของวันสำหรับฉันเลยก็ว่าได้ที่ใช้ในการด่าเขา ด้วยเพราะขีดความอดทนมันหมดลงตั้งแต่รู้ว่าไอ้โรคจิตนี่แอบสะกดรอยตามแล้วไง! ซีเคร็ทเบ้หน้าหน่อยๆ พลางยกสองมือขึ้นราวกับยอมแพ้กัน แต่ไอ้รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ตรงมุมปากของมันเนี้ยน่ะสิที่น่าต่อยให้ปากแตก! กำลังคิดอะไรชั่วๆ อยู่ใช่ไหมวะ?!

“เธอนี่แม่งยิ่งเจอยิ่งถูกใจยิ่งได้ไซ้ยิ่งโคตรชอบ!

อะไอ้

ฉันอ้าปากค้างกับคำพูดสองแง่สองง่ามของซีเคร็ทที่ทิ้งเอาไว้ท่ามกลางเสียงซุบซิบจากนักศึกษารอบกายที่นั่งทานอาหารอยู่ภายในร้าน หมอนั่นเดินออกไปด้วยท่าทางสบายอารมณ์สุดๆ แถมยังผิวปากเสียงดังเหมือนต้องการเยาะเย้ยกันให้เจ็บใจเล่น!

“ฉันจะฆ่านายไอ้เวรซีเคร็ท!!
TO BE CONTUNED...


T-2 ครบปุ๊บ อัพปั๊บนะเออ ตีสามก็มาอัพให้ 555
หลังจากนี้จะเริ่มเข้าเนื้อเรื่องแล้วนะ
ออกทะเลมาหลายตอนละ 55
แอบสปอยว่าต่อจากนี้ชีวิตยัยโหดจะไม่สงบอีกละ
มีอิซีจอมหื่นคอยตามติดเป็นเงาเลยล่ะ!
นางหวงเมียนะเออ กร๊ากก -.,-
เม้นด้วยนะคะ รีโหวตด้วยเด้อ

E=Book ซีเคร็ทจอมหื่นมาแล้วค่ะ!

รับประกันความโหดหื่นค่าาา!!

________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]

+++
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,593 ความคิดเห็น

  1. #11590 Parichat Changtam (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 22:49
    รำคาญพระเอกง่ะ
    #11,590
    0
  2. #7801 maestto_tusk (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2558 / 18:38
    ชอบโมเม้นกัดกันนี่ล่ะ มันส์ดี อิซีนี่ตามติดตัลลอด. ชอบลุคนางเอก. เอฟซีจินโทนิคข่าาาา
    #7,801
    0
  3. #5864 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2558 / 23:15
    อิซีฉลาดอ่ะ อิอิ
    #5,864
    0
  4. #5862 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2558 / 23:15
    อิซีมันฉลาดอ่ะ อิอิ
    #5,862
    0
  5. #5586 girl_min (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 เมษายน 2558 / 17:34
    จอ เออ มอ เจิม ม ม
    #5,586
    0
  6. #5585 Omioe (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 เมษายน 2558 / 16:27
    สนุกอะ ฟินเฟอร์ กัดกันตลอด ซีเคร็ตโคตรกวนอะ จิน็โหดอะ คุยกันได้ไม่ี่ประโยคก็ัดกันซะแล้ว รอนะค่ะ
    #5,585
    0
  7. #5584 Omioe (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 เมษายน 2558 / 16:27
    สนุกอะ ฟินเฟอร์ กัดกันตลอด ซีเคร็ตโคตรกวนอะ จิน็โหดอะ คุยกันได้ไม่ี่ประโยคก็ัดกันซะแล้ว รอนะค่ะ
    #5,584
    0
  8. #5583 Omioe (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 เมษายน 2558 / 16:27
    สนุกอะ
    ฟินเฟอร์ กัดกันตลอด ซีเคร็ตโคตรกวนอะ จิน็โหดอะ
    คุยกันได้ไม่ี่ประโยคก็ัดกันซะแล้ว
    รอนะค่ะ
    #5,583
    0
  9. #5582 Falalay (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 เมษายน 2558 / 09:00
    มันมากเวอร์ 5555555 ชอบจินโทรนิคอะๆๆ

    ชื่อสวยมาก5555555 รักอีน่านฟ้าเคาะ555555

    คำตอนเผาคอนโด ฮาอะ 5555555

    นางจินอย่างเด็ด ได้ใจเลอะ555555

    อัพต่อด่วนๆๆๆๆ
    #5,582
    0
  10. #5581 Kratai Khanistha (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 เมษายน 2558 / 23:34
    โหดชิบหายเลยยย55555
    #5,581
    0
  11. #5580 namcha4537 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 เมษายน 2558 / 22:14
    ขอบคุณค่ะ สนุกมาก ๆๆๆๆๆ คุยดีๆกันแปปเดียวกัดกันอีกแล้ววว ><
    #5,580
    0
  12. #5578 Bio z (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 เมษายน 2558 / 21:32
    สนุก
    #5,578
    0
  13. #5577 รักดีๆ ยังมีรึป่าว (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 เมษายน 2558 / 21:09
    ซีเคร็ท น่าร้ากกกกกก
    #5,577
    0
  14. #5576 Jutharut Jaisutti (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 เมษายน 2558 / 19:29
    แมร่งจินโหดสลัด!!
    #5,576
    0
  15. #5575 Ss'parn Olo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 เมษายน 2558 / 16:50
    รอๆๆ
    #5,575
    0
  16. #5574 snowyapink (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 เมษายน 2558 / 14:52
    รออออติดตามตอนต่อไปคะ ฟินมากกก
    #5,574
    0
  17. #5573 ผู้ชายของเจ๊ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 เมษายน 2558 / 13:37
    5555 หื่นอีกแล้วววว ซีเคร็ท 
    #5,573
    0
  18. #5572 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 เมษายน 2558 / 11:16
    คุยกันไม้ได้กี่ประโยคกัดกันสะแระ
    ยอยากเห็นอีซีหึงอ่ะ จะเป็นไงน้าาาา
    #5,572
    0
  19. #5571 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 เมษายน 2558 / 11:16
    คุยกันไม้ได้กี่ประโยคกัดกันสะแระ
    ยอยากเห็นอีซีหึงอ่ะ จะเป็นไงน้าาาา
    #5,571
    0
  20. #5570 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 เมษายน 2558 / 11:16
    คุยกันไม้ได้กี่ประโยคกัดกันสะแระ
    ยอยากเห็นอีซีหึงอ่ะ จะเป็นไงน้าาาา
    #5,570
    0
  21. #5569 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 เมษายน 2558 / 11:16
    คุยกันไม้ได้กี่ประโยคกัดกันสะแระ
    ยอยากเห็นอีซีหึงอ่ะ จะเป็นไงน้าาาา
    #5,569
    0
  22. #5568 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 เมษายน 2558 / 11:16
    คุยกันไม้ได้กี่ประโยคกัดกันสะแระ
    ยอยากเห็นอีซีหึงอ่ะ จะเป็นไงน้าาาา
    #5,568
    0
  23. #5567 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 เมษายน 2558 / 11:16
    คุยกันไม้ได้กี่ประโยคกัดกันสะแระ

    ยอยากเห็นอีซีหึงอ่ะ จะเป็นไงน้าาาา
    #5,567
    0
  24. #5566 ปิงปอง (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 เมษายน 2558 / 08:52
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #5,566
    0
  25. #5565 mhyr (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 เมษายน 2558 / 08:49
    คุยกันได้ดีไม่นานจริงๆ ซีก็นะยั่วโมโหจินตลอด แต่ต่อนี้ที่ซีตามจินไม่ได้สือบเรื่องรัมอย่างเดียวละ หึงเมียด้วย 5555 จินก็เริ่มมีบางอย่างผูกผัน เริ่มเบลอเมื่ออยู่กับซี เริ่มฟังซีมากขึ้น
    #5,565
    0