My Doc คุณหมอ(หมา)ครับ เรามารักกันไหม [YAOI]

ตอนที่ 12 : EP.12 เรื่องเซอร์ไพรส์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,811
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    3 มี.ค. 60

EP.12 เรื่องเซอร์ไพรส์


เช้าวันจันทร์ อันแสนสดใส
เป็นวันที่ใครหลายคนกำลังรอคอย หรืออาจจะเป็นวันที่ใครไม่อยากให้มาถึง หรือวันที่ใครๆก็ไม่อยากตื่นเช้าแล้วมานั่งหาวตอนเรียนจนเมื่อยปาก เหมือนดั่งเช่นหนุ่มหล่อสามคนจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ ภาควิชาวิศวกรรมโยธา ที่ตอนนี้กำลังนั่งหาวกันไม่หยุดปาก บางคนถึงกับฟุบหลับคาโต๊ะไปเลย

"พวกมึงสามตัวไปทำอะไรกันมา ทำไมพากันง่วงนอนขนาดนี้" 

พลอยที่นั่งอยู่ตรงกลางเพื่อนโดยมีว่านกับนาย นั่งขนาบข้างกันคนละฝั่ง กระซิบถามเสียงเบา ในขณะที่อาจารย์ก็เปิดสไลด์สอนอยู่หน้าห้อง

"เปล่านี่" ว่านตอบเสียงเนือยๆ พร้อมกับหน้าตาที่หล่อเหลาแต่ดูโทรมนิดๆเหมือนอดหลับอดนอนมาทั้งคืน

"เปล่าไร ดูไอ้มอส นอนตายไปแล้วน่ะ" พลอยว่าเสียงเบาแล้วพยักพเยิดหน้าไปทางข้างหลังตัวเอง ที่มีมอสนอนฟุบอยู่กับโต๊ะเลคเชอร์ตัวเล็กๆที่อยู่ด้านหลังพลอย

"เมื่อคืนพวกกูทำโปรเจคกันดึกไปหน่อยน่ะ เลยไม่ได้นอน" นายกระซิบตอบบ้างพลางจดเลคเชอร์ตามที่อาจารย์สอนไปด้วย หน้าตาเพื่อนแต่ละคนที่พลอยเห็นก็ไม่ต่างไปจากว่านเท่าไหร่ หล่อแต่โทรม แถมขอบตายังคล้ำเหมือนหมีแพนด้ากันอีกด้วย

"หือ พวกมึงขยันน่ะไม่แปลก แต่ไอ้ตัวข้างหลังนี่สิ"

"ก็โปรเจคนี่จารย์ให้ส่งหลังสอบมิดเทอม พวกกูก็ต้องเร่งหน่อย เดี๋ยวอ่านหนังสือสอบอีก เลยลากไอ้มอสไปด้วยไง" ว่านพูดอีกครั้ง ก่อนจะหาวเป็นรอบที่สิบ

"เออ ดีนะ ที่กูทำไปได้ครึ่งหนึ่งแล้ว เดี๋ยววันไหนนัดรวมตัวไปทำด้วยกันดิ" 

"ได้ เออ แล้วเย็นนี้มึงไปไหนป่ะ?" ว่านหันไปถามพลอยต่อ

"ก็ไม่นะ จะไปไหนล่ะ?"

"ไอ้มอสชวนไปแดกเหล้า"

"ตลอดเลยนะพวกมึง กับการเรียนน่ะทุ่มเทขนาดนี้ไหม ไปกันทุกอาทิตย์ตลอด แม่ส่งให้มาเรียนไม่ใช่ไปแต่ร้านเหล้า" 

"แล้วจะไปไหม?"

"ร้านไหน ว่ามา"

"อีพลอย อีห่า" นายแอบด่าเบาๆ พลางจดเลคเชอร์ไปด้วย

"ไอ้นาย ด่ากูมึงเลี้ยงเหล้ากูเลย"

"อย่างมึงเอาน้ำส้มสายชูไปก่อน"

"กับเพื่อนกับฝูงอ่ะนะ กูน้อยใจ"

"มารยาหญิงเก็บเอาไว้ใช้กับแฟนมึงเถอะ"

"กูเรียนละ ขี้เกียจคุยกับมึง" พลอยว่าอย่างปลงๆ ก่อนจะหันไปเอาปากกาตีที่หัวมอสอยู่หลายที จนมอสทำท่าสะลึมสะลือตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงีย

"ไอ้สัส พ่อส่งให้มาเรียน ไม่ใช่มานอน"

"งืมมม นิดนึงน่า" 
มอสผงกหัวขึ้นมาจากโต๊ะหน่อยนึงแล้วฟุบลงไปใหม่ พลอยเลยหันกับมาตั้งใจเรียนเหมือนเดิม ปล่อยเพื่อนตัวดีที่ขี้เซาไว้ตามยถากรรมของมันไป


"ไปกินข้าวกับหมออีกป่ะเนี่ย?" 

พลอยหันมาถามว่านแล้วก็เพื่อนในกลุ่ม ในขณะที่ทุกคนกำลังเก็บของใส่กระเป๋า หลังจากอาจารย์เลิกคลาสเรียนแล้ว

"ไปดิ" ว่านว่า แล้วลุกขึ้นจากโต๊ะพร้อมกับเอาเป้ขึ้นสะพายหลัง เพื่อนคนอื่นๆก็ลุกตาม

เพราะเดี๋ยวนี้พวกว่านต้องไปกินข้าวไกลถึงตึกคณะสัตวแพทย์ ที่อยู่ห่างจากตึกของคณะวิศวะไปหลายตึกกันทุกวัน จนจะเป็นกิจวัตรประจำวันกันไปแล้ว

แต่ก่อนที่ทุกคนจะเดินออกจากห้องเรียนกันหมด พวกว่านก็ได้ยินเสียงซุบซิบฮือฮาที่ดังมาจากด้านนอกของห้องเรียนซะก่อน จึงรีบเดินออกมาดูว่ามีอะไรเกิดขึ้นทันที

และทันทีที่พลอยเดินนำออกมาก่อนใคร ก็ต้องตกใจกับเสียงดัง โป้ง ป้าง จากพลุกระดาษทรงกรวยที่มีหนุ่มหล่อสามสี่คนเป็นคนดึง และตามมาด้วยเศษกระดาษ สายรุ้งต่างๆที่กระจัดกระจายร่วงลงเต็มพื้นไปหมด แม้กระทั่งบนหัวพลอย

"สุขสันต์วันเกิดครับพลอย"

"ทะ...ทอย" พลอยครางชื่อนั้นออกมาเบาๆพร้อมกับทำหน้าอึ้งสุดๆแบบทำอะไรไม่ถูกจริงๆ

ทอยที่ยืนอยู่ท่ามกลางหนุ่มๆสามสี่คนที่เพิ่งดึงพลุกระดาษไป ก้าวเดินออกมาหยุดอยู่ตรงหน้าของพลอยแล้วยิ้มให้ ก่อนจะยื่นตุ๊กตาหมีสีขาวตัวใหญ่ยักษ์ขนาดเกือบเท่าคนจริงๆมาให้คนตรงหน้าทันที

กรี๊ดดดดดด
ฮิ้ววววววววว

เสียงกรีดร้องโหยหวนจากบรรดาชะนี ทั้งแท้และเทียม รวมถึงเสียงโห่แซวจากบรรดาหนุ่มๆวิศวะทั้งหลาย ต่างร้องออกมากันดังระงมปนอิจฉา ทำเอาทั้งคนให้และคนรับตุ๊กตาถึงกับเขินจนตัวแดง

พลอยที่จู่ๆถูกแฟนหนุ่มหอบตุ๊กตาหมียักษ์มาเซอร์ไพรส์ถึงตึกคณะ ถึงกับน้ำตาคลอเบ้าด้วยความดีใจ เพราะไม่เคยคิดมาก่อนว่าตัวเองจะมีโมเม้นต์แบบนี้ ความรู้สึกต่างๆประเดประดังเข้ามาจนทำให้ขอบตาร้อนผ่าว ทั้งตื่นเต้น ดีใจ หรือเขินอายก็ไม่รู้...

"ขอบคุณนะทอย" พลอยกล่าวอีกครั้งพร้อมกับน้ำเสียงที่สั่นเคลือเพราะความตื้นตัน

หนุ่มๆทั้งสามคนที่ยืนอยู่ด้านหลังพลอยต่างหันหน้ามองกันโดยไม่มีใครพูดอะไรออกมาสักนิด

"โอ้ยยย มีผัวแล้วต้องทำให้เพื่อนอิจฉาขนาดนี้ไหม?" 

หมวย ที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่ด้วยพูดน้ำเสียงประชดประชันเล็กๆ แต่แอบมีน้ำตาคลออยู่ที่ขอบตาด้วย

"มึงก็มีแล้วป่ะ เดี๋ยวกูบอกเจมส์แฟนมึงให้ก็ได้" พลอยหันไปพูดกับหมวยยิ้มๆ จากนั้นก็ตามมาด้วยเสียงแซวไม่หยุดของอีกหลายๆคน

โอ้ยยย กูอิจฉาอีพลอย เมื่อไหร่จะมีผู้มาเซอร์ไพรส์กูแบบนี้บ้าง
รอชาติหน้าไงมึง
โอ้ย นานไป ขอชาตินี้เหอะ นั่นน่ะเพื่อนทอยที่มาด้วยอ่ะ หล่อว่ะแก
เออๆ เด็กนิเทศทำไมมีแต่หน้าตาดี
คณะเราก็ดีน่ะ
เออ แต่มันเถื่อน
ไอ้ว่านไง พวกไอ้ว่านก็หล่อสู้ได้
ไอ้ว่านจะจับหมอทำเมียอยู่ มองคนคณะอื่นบ้างมึง
เออๆ อีพลอยแม่งไปเจอคนแบบทอยได้ไงวะ อะไรจะทุ่มขนาดนี้
กูล่ะอิจฉ๊า อิจฉา แฟนทั้งหล่อทั้งรวย ทุ่มขนาดนี้ เป็นกูนะจะพลีชีพแบบถวายทั้งตัวทั้งหัวให้เลย

ทอยที่ยืนฟังเพื่อนของพลอยพูดถึงก็ถึงกับทำอะไรไม่ถูกกันเลยทีเดียว ได้แต่ยืนเกาท้ายทอยแก้เขินไปเรื่อย เพื่อนของทอยที่มาด้วยกันสามสี่คนก็ยืนถือโทรศัพท์ถ่ายรูปเก็บไว้กันใหญ่ ประหนึ่งว่าจะเอาไปลงข่าวหน้าหนึ่งซะให้ได้

"อ้าวๆ เซอร์ไพรส์กันเสร็จยังวะ กูหิวแล้วเนี่ย" 
มอสที่ยืนดูเหตุการณ์ต่างๆอยู่เอ่ยออกมาเสียงฉุนๆ ก่อนจะแทรกตัวออกมาจากประตูที่พลอยยืนขวางอยู่ แล้วตามมาด้วยว่านกับนาย 

"อะไรของมึงวะมอส นอนไม่อิ่มรึไง หรืออิจฉาไอ้พลอย มึงก็ไปหาแฟนแล้วทำแบบนี้บ้างดิ" 

ภูเอ่ยแซวเมื่อเห็นเพื่อนในภาคตัวเองดูหงุดหงิด ทั้งๆที่คนอื่นเค้าออกจะยินดีปรีดากันขนาดนี้

"กูแค่หิวๆน่ะ" 
มอสว่าแล้วเหล่ตาไปทางทอยนิดหนึ่ง ก่อนจะหันมามองหน้าเพื่อนสาวตัวเองนิ่งๆอีกที

"แล้วนี่มึงจะยังไปกินข้าวกับพวกกูอีกป่ะ? หรือจะไปกับทอย" ว่านถามพลอย พลางจับไหล่มอสเอาไว้ แล้วตบลงเบาๆ 

พลอยมองหน้าเพื่อนกับแฟนหนุ่มที่กำลังทำหน้ายิ้มบางๆมาให้สลับกันไปมาอย่างเลือกไม่ถูก นี่ก็เพื่อน นั่นก็แฟน....

"ก็แฟนกูมาอ่ะ กูก็ต้องไปกับแฟนดิ"

พลอยพูดเสียงกระดี๊กระด๊า จนคนอื่นๆต้องแซวอีกรอบ 

นานๆจะมีโมเม้นต์แฟนหอบตุ๊กตาหมียักษ์มาเซอร์ไพรส์ให้ถึงที่ ใครๆก็ต้องเลือกโอกาสที่จะอยู่กับแฟนในวันพิเศษอยู่แล้ว

"ไม่เป็นไร มึงไปกินกับแฟนเถอะ เดี๋ยวพวกกูก็จะพาไอ้ว่านไปหาแฟนมันเหมือนกัน" นายว่ายิ้มๆ พลอยจึงพยักหน้าให้เป็นอันเข้าใจ แล้วก็ตามมาด้วยเสียงแซวจากเพื่อนๆนิดหน่อยๆ

ไอ้ว่านนี่ก็ทุ่มจริ๊งงงง ไปหาหมอแม่งทุกวัน
ข้าวที่คณะคงไม่อร่อยเท่าตึกสัตว์ว้อย

"ก็ที่นั่นมีหมอมินนี่หว่า" ว่านตะโกนบอก เสียงโห่เลยดังขึ้นอีกครั้ง ไม่ใช่การโห่แบบยินดีแต่เป็นการโห่แบบหมั่นไส้สุดๆของบรรดาเพื่อนๆในภาค เพราะมันทำให้ทุกคนอิจฉา!


"แม่งเอ๊ย! กูอุตส่าห์เตรียมงานทั้งคืนเพื่อเอาไว้เซอร์ไพรส์มันวันนี้ เหมือนโดนตัดหน้าเลยว่ะ เซอร์ไพรส์ไหมล่ะมึง หึ" 

มอสบ่นอย่างหงุดหงิด กระแทกส้อมลงไข่ดาวจนแตกหลังจากนั่งกินข้าวไปได้ครึ่งจาน เพราะรู้สึกว่าตัวเองกินอะไรไม่ลงตั้งแต่เดินมาโรงอาหารของตึกสัตวแพทย์

"มึงจะบ่นทำไม ก็นั่นแฟนมันนะเว้ย มันก็คงอยากทำอะไรให้ไอ้พลอยสิ" 
ว่านว่าเมื่อเห็นไอ้เพื่อนตัวดีทำตัวง้องแง้งเหมือนเด็กๆเวลาโดนแย่งของเล่น

"หึงก็บอกหึงดิมึง" นายพูดแล้วยิ้มกวน

"งานไรวะ?" 
โชนถามขึ้นพลางทำหน้าเหมือนหมาปั๊กขี้สงสัย ก็สงสัยจริงๆว่าเพื่อนมันคุยเรื่องอะไรกัน?

"งานวันเกิดไอ้พลอยไง" 
ว่านว่าเสียงเรียบ ก่อนจะหันไปมองหน้าคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม

หน้าตาที่น่ารักนั้นดูโทรม ขอบตาดำเป็นหมีแพนด้าไม่ได้ต่างจากพวกเขาเลย

"มินไหวป่ะเนี่ย เมื่อคืนก็ไม่ได้นอนแทบทั้งคืนนะ"

"แอบหลับไปหลายตื่นอยู่" คนตรงหน้าพูดก่อนจะยิ้มมาให้

"พวกมึงไปทำไรกันมาทั้งคืน ไอ้มินด้วย ปกติจะตั้งใจเรียนมาก วันนี้เห็นแม่งแอบอู้หลับในคลาสเฉย" โชนยังคงถามต่ออย่างสงสัย เมื่อเพื่อนแต่ละคนพูดในสิ่งที่เขาไม่เข้าใจเลยสักนิด 

เฮนโล่ววววว เพื่อนอยู่นี่ครับ ช่วยอธิบายทีโว้ย...

"เมื่อคืนพวกเราจัดสถานที่เตรียมเซอร์ไพรส์วันเกิดพลอยนิดหน่อย ที่หอไอ้มอส มินก็มาช่วยด้วย เมื่อคืนเลยไม่ได้นอนกัน" นายว่า 

"อ้าว แล้วทำไมไม่เรียกกูไปช่วยด้วยวะ พลอยก็ถือเป็นเพื่อนกูเหมือนกัน"

"ขี้เกียจโทรตาม เดี๋ยวมึงงี่เง่าตอนกำลังอ่านหนังสืออยู่"
ว่านตอบกลับ

"แต่โทรหาแต่ว่าที่ภรรยา?"

"สัสโชน" สองเสียงประสานกันโดยมิได้นัดหมาย

"เออ เดี๋ยวเย็นนี้มึงก็ไปด้วยดิไอ้หมอ" นายเลยพูดเสริม หลังจากคนโดนด่าไปเมื่อครู่ทำหน้ายู่อย่างน้อยใจ

ใครๆก็ใจร้ายกับเขา

"เย็นนี้ก็ยังไม่รู้เลยว่ามันจะไปกับเรารึเปล่า ไม่ใช่ว่าไอ้ทอยแม่งพาไปไหนอีก" มอสพูดเสียงเครียด ใบหน้าจริงจัง คิ้วขมวดเป็นปมเหมือนคนกำลังคิดมาก ก็เขาอุตส่าห์ตั้งใจทำงานเซอร์ไพรส์นี้ให้เพื่อนสาวที่รักนี่นา

"มึงอย่าเพิ่งคิดมากไป มันไม่มาวันนี้ พรุ่งนี้ก็เซอร์ไพรส์ได้น่า" นายว่าแล้วจับบ่ามอสที่นั่งอยู่ข้างๆเอาไว้

"มันเหมือนกันที่ไหนวะ มันเกิดวันนี้ ไม่ใช่พรุ่งนี้สักหน่อย"

"ย้อนหลังไงมึง ย้อนหลัง" 


"มอสชอบพลอยเหรอ?" 

คำถามที่หลุดมาจากปากของคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับว่านเอ่ยออกมา ทำเอาทุกคนดูอึ้งไปตามๆกันโดยเฉพาะโชน ที่ไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรเหมือนคนอื่นเขา ว่านกับนายทำเพียงแค่มองหน้ากันเฉยๆอย่างรู้ความรู้สึกเพื่อนดี

"อะ...เอ่อ เอ่อ คือ..."
 เสียงตะกุกตะกัก ขาดเป็นช่วงๆอย่างคนตอบอะไรไม่ถูก ได้แต่ทำหน้าเลิ่กลักหันไปมองหน้าเพื่อนตัวเอง เพราะไม่คิดว่าจะมีคนถามออกมาตรงๆแบบนี้ หน้ามอสเลยมีสีแดงระเรื่อขึ้นมานิดๆ

"ไม่ต้องเขินหรอก ตอนว่านมาจีบมิน เขินกว่าอีก" คุณหมอหมาว่ายิ้มๆ ทำเอาว่านต้องยิ้มตาม

อยากจะทำให้เขินมากกว่านี้อีกจัง...

"ก็...ชอบ" 

มอสพูดออกมาเบาๆ ก้มหน้ามองจานข้าวผัดหมูที่มีไข่ดาวเละๆโปะอยู่เพราะโดนส้อมจิ้มไปจนพรุน 

"มินนี่ก็ถามตรงจัง ดูดิไอ้มอสมันเขินจนจะเอาหน้ายัดลงไปในจานข้าวอยู่แล้ว" ว่านแซวเพื่อน จนคนโดนแซวต้องเงยหน้าขึ้นแล้วกลอกตาไปมาก่อนจะพูดขึ้นอย่างน้อยใจ

"กูแม่ง ก็เป็นได้แค่เพื่อนมันนั่นแหละ จะไปทำอะไรได้วะ ขอแค่ได้อยู่ใกล้ๆมันแบบนี้ทุกวันก็ดีแล้วป่ะ"

"มอสไม่เคยบอกความรู้สึกออกไปเลยเหรอ" มินยังคงถามต่อ

"เรากลัวน่ะมิน ถ้าเราบอกมันไป เรากลัวความสัมพันธ์จะเปลี่ยน เกิดมันไม่ได้คิดอะไรกับเราขึ้นมา เรากลัวจะไม่ได้อยู่ใกล้มันอีก ตลอดสามปีที่ผ่านมา เรามีมันอยู่ข้างๆตลอด คอยช่วยเหลือตลอด เรากลัวว่าวันหนึ่งที่ไม่มีมัน เราจะทำใจไม่ได้ ยิ่งตอนนี้มันมีแฟนแล้วด้วย เราก็ได้แต่ทำใจแล้วบอกกับตัวเองเสมอว่า เป็นเพื่อนกันน่ะดีแล้ว เพราะอย่างน้อยก็ยังมีมันอยู่ ถ้ามันมีความสุข เราก็จะสุขไปด้วย..."

"สามปี! มอสมึงนี่ไม่คิดจะมองคนอื่นบ้างเลยหรือไง" 

โชนที่นั่งฟังมานาน ถามขึ้นอย่างตื่นๆ ไม่คิดว่าคนๆหนึ่งจะชอบใครได้นานขนาดนั้น....

"ก็มอง แต่สุดท้ายมันก็คิดถึงอยู่แค่คนเดียวว่ะ"

"หูยยย มึงนี่พระเอกนิยายรึไง" โชนว่า

"กูคงเป็นได้แค่พระรองที่ไม่สมหวังน่ะสิ" มอสพูดน้ำเสียงตัดพ้อ ก่อนจะกลั้วหัวเราะออกมาจากลำคอดัง หึหึ

"เอาน่าๆ เดี๋ยวเย็นนี้พาไปแดกเหล้าย้อมใจ" 

นายตบบ่าเพื่อนอีกครั้งเพื่อให้กำลังใจ ทุกคนจึงยิ้มน้อยๆออกมาแล้วตอบตกลงกันอย่างไว 

โดยเฉพาะมินที่ดูจะทำหน้าดีใจเยอะเกินไปหน่อย ทำให้ว่านต้องส่งสายตาดุๆเป็นเชิงเตือน แล้วทำปากพะงาบๆเป็นคำพูด 'เดี๋ยวจะโดน' ส่งไปให้รู้กันเพียงสองคน 
แต่คุณหมอหมาสุดหล่อก็ทำเพียงยักคิ้วแล้วยิ้มให้อย่างกวนๆ จนคนตรงหน้าหมั่นไส้อยากจะจับมาฟัดซะให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย




TBC.




TALK: *** กราบเบญจางคประดิษฐ์งามๆ ขออภัยนักอ่านทุกคนที่รอนิยายกันนานด้วยนะคะ พอดีเราติดธุระคุยเรื่องงาน 
มีเหตุให้ไม่ว่างลงนิยายหลายวัน ต้องขอโทษที่อัพให้ช้านะคะ มีเวลาเราจะรีบลงให้เลย ไม่หนีหายค่ะ

อย่าเพิ่งเบื่อ อย่าเพิ่งหนีหายกันไปไหนเลยเน้อ อยู่ด้วยกันนานๆก่อนน้าาา 
ฮาาาา (^¤^")

อ่านแล้วฟีดแบคกลับมาให้กันบ้างนะคะ

#เมนต์ให้กำลังใจกันด้วยนะคะ  1 เมนต์เป็น 1 กำลังใจในการเขียนต่อไปของเราได้ค่ะ
#ขอบคุณที่ยังติดตามอ่านกันอยู่นะคะ
#รักคนเมนต์รักคนอ่านทุกคนน้าค้าาา 












ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

171 ความคิดเห็น

  1. #158 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 15:33
    กะจะเซอร์ไพร์สพลอยวันเกิด แต่โดนแฟนตัวจิงของพลอยเซอร์ไพรส์ซะงั้น สงสารมอส
    #158
    0
  2. #138 Jink_chan (@Jink_chan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 02:18
    โถถถถ....มอสคร้าบบบบ จะมีคู่กับเขาไหมนี่
    #138
    0
  3. #118 TheViper_ (@HongTae_) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 19:39
    ขอมอสสสสส
    #118
    0
  4. #100 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 11:16
    มอสสสสสอ๊า^^
    #100
    0
  5. #38 Dear|thun:) (@dearthunthima) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 12:30
    สงสารมอสสสสสส
    #38
    0
  6. #31 ปริ่มน้ำ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 03:39
    นานแค่ไหนก็รอได้ แต่อย่าทำให้อยากแล้วก็จากไปก็แล้วกัน(ติดหมอแล้วน๊า)
    #31
    0
  7. #29 Kprk (@kie_pharungkool) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 18:21
    มอสไม่ร้องนะคะ ชีวิตต้องซู่555555555 ตอนนี้ปล่อยพลอยชีวิตดีไปก่อนค่ะ 3ปียังทนได้ โอ้ยสงสาร แต่หมั่นไส้คู่ว่านมากเลย แหมมม ไปกินข้าวที่ตึกสัตว์ทุกวัน จ้าาาา
    #29
    0
  8. #28 Priyapond (@Priyapond) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 23:29
    พี่มอสค้ะถ้าเค้าไม่รักมาหานุคร้าาาาา
    #28
    0