เอลลิเซีย...อัญมณีแห่งราชันย์

ตอนที่ 55 : ตอนที่ 15 : ผู้มาเยือนยามวิกาล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,472
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    16 ส.ค. 52

จ๊าก...ตีสี่ครึ่ง...=[]=” แต่งเสร็จประมาณ ตีสามกว่าเจ้าคะ..

แต่เน็ทเดี้ยง..เน่า..พยายามเข้าเท่าไรก็ไม่ได้...จนมาได้ตอนนี้..ครั้งแรกว่าจะไปนอนก่อนแล้วค่อยตื่นมาอัพ..แต่กลัวตื่นสาย(หรือเที่ยง หรือบ่าย =_=”)

เลยใช้ความพยายามอยู่นานกว่าจะสำเร็จ ยังไงก็ต้องอัพซะหน่อย

เดี๋ยวคนอ่านจะหนีข้าน้อยไปหมดซะก่อน... T^T~ (อัพช้าเหลือเกินนี่น่า)

ไปอ่านกันได้เลยเจ้าคะ ๐^.^

………………………………………………………………………..

กระแสพลังเวทย์ที่ก่อตัวด้วยอารมณ์ที่ครุกกรุ่น ผลันเปลี่ยนสภาพเป็นอัคคีเพลิงที่สาดสัดเข้าปะทะร่างของแพทริกอย่างไม่กลัวเกรงว่าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้านั่นมีฐานะเป็นทั้งรุ่นพี่และยังมีตำแหน่งหัวหน้าปราการรั้งท้าย ทำให้คนที่ไม่ทันตั้งตัวต้องเซถลาครูดไปกับพื้นลานประลองเป็นทางยาว แม้ว่าจะได้เสื้อตัวนอกของเครื่องแบบนักเรียนช่วยป้องกันเวทย์ไว้ได้ในระดับ แต่กระนั้นเพลิงเวทย์ของฮาฟยังส่งผลให้ให้กายส่วนที่สัมผัสรู้สึกแสบร้อนได้ไม่น้อย ก่อนไฟเมื่อครู่จะเหลือทิ้งไว้เพียงเพลิงที่ยังลุกโหมเป็นทางยาวขวางกันระหว่างเด็กรุ่นน้องและรุ่นพี่

รุ่นพี่ คิดจะทำอะไรกันแน่

ฮาฟตะโกนกร้าวอย่างไม่หวาดหวั่นต่อสายตาคมกริบของฝ่ายตรงข้าม โดยที่มืออีกข้างยังคงโอบอาร์เอาไว้ไม่ยอมปล่อย แต่คนที่ถูกตั้งคำถามนั่นยังมีสีหน้าเรียบเฉย ก่อนจะแสยะยิ้มแล้วตอบเสียงต่ำอย่างไม่สะทกสะท้าน

อาร์กับฉันมีข้อตกลงที่ต้องสะสางซึ่งการต่อสู้ระหว่างเรายังไม่จบ เพราะฉะนั้นนายสองคนถอยไปให้ห่างๆ ซะ มันเกะกะ

คำพูดของแพทริกยังความสงสัยมาสู่ฮาฟที่ลดสายตาลงมองคนในอ้อมกอดอย่างสงสัย เช่นเดียวกับโนอาห์ซึ่งเวลานี้ยิ่งเงียบหนัก แม้จะไม่รู้ว่าข้อตกลงที่ว่าหมายถึงสิ่งใด แต่เดาจากสถานการณ์แล้วคงไม่ใช่เรื่องที่ดีนัก

อาร์ข้อตกลง ที่ว่าคืออะไร?”

เสียงเข้มเอ่ยถามขณะปล่อยร่างของเธอให้เป็นอิสระจากอ้อมกอด แต่กลับมีมือแกร่งราวคีมยักษ์ที่จับไหล่ทั้งสองข้างไว้แน่น จนอาร์ต้องเริ่มนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ ทว่านั้นเทียบไม่ได้กลับสายตาที่มองมาอย่างคาดคั้น ทำให้อาร์เริ่มอึกอักไม่รู้จะอธิบายเรื่องทั้งหมดอย่างไร จึงไม่สังเกตเห็นดวงตาสีน้ำผึ้งที่ซุกซ่อนความห่วงใยและความหวาดหวั่นไว้ภายใน

ห่วงใยเพราะร่างในอ้อมแขนนั้นแสนจะเปราะบางควรถนุถนอม หากเจ้าตัวกลับชอบทำตัวเข้มแข็งราวกับตัวเองเป็นผู้ชายก็ไม่ปาน หวาดกลัวว่าจะต้องเป็นฝ่ายยืนมองร่างบางที่ได้รับบาดแผล อย่างที่ตนไม่อาจยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือดังเช่นที่เกิดจากการประลองดาบ หวั่นใจว่าอาร์จะต้องทนรับความเจ็บปวดโดยที่ตนไม่อาจช่วยแบ่งเบาความรู้สึกเหล่านั้นได้ดังเช่นที่ผ่านมา

อาร์

น้ำเสียงอันเฉียบขาดตามนิสัยอันเข้มงวด กับดวงตาสีรัตติกาลที่ฉายแววจริงจังจากเพื่อนชายผมสีน้ำเงินเข้มซึ่งก้าวเข้ามาใกล้ นั่นยิ่งทำให้อาร์ต้องกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก ได้แต่หันมองหน้าฮาฟและโนอาห์สลับกันไปมาอย่างหวาดๆ ซึ่งอ่านจากสายตาของทั้งคู่แล้ว หากไม่ได้คำอธิบายที่กระจางชัดลานประลองและอัฒจรรย์รอบด้านมีแววมาจะพังไม่เหลือซาก

ความลับของฉัน กับการปกปิดเรื่องทั้งหมด

ดวงตากลมโตนั่นหลุบต่ำก่อนจะปิดสนิทเมื่อจบคำพูด เพื่อเตรียมรอรับคำบ่นและคำเทศนาที่ตนยื่นข้อแลกเปลี่ยนซึ่งอาจจะยังผลเลวร้ายมาถึงตนและคนรอบข้าง ทว่ากลับไม่ได้เป็นเช่นนั้นเมื่ออาร์รู้สึกได้ว่าแรงบีบที่ไหล่ทั้งสองข้างหายไปแล้วจึงถูกทดแทนด้วยสัมผัสอะไรบ้างอย่างที่วางเบาๆที่ศีรษะ

อาร์คอยๆปรือตาขึ้นเห็นฮาฟที่สวมเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตา ในขณะที่เสื้อสีแดงตัวนอกนั้นถูกนำมาใช้แทนผ้าคลุม ซึ่งชายหนุ่มจัดการวางเสื้อของตนไว้บนศรีษะคนร่างเล็กซึ่งสามารถปกปิดใบหน้าไว้ได้กว่าครึ่ง ส่วนอาร์ได้แต่มองการกระทำเหล่านั้นอย่างไม่เข้าใจปล่อยให้ชายหนุ่มดึงกระชากแขนของตนเบาๆ จนไปหยุดอยู่ใกล้ๆ กับโนอาห์

 คลุมไว้ซะ อย่าให้ห่างตัว เข้าใจไหม ทางนี้ฉันจะจัดการเองฮาฟพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียดที่ไม่ได้ยินบ่อยนัก แต่ในกระแสเสียงนั้นยังมีความห่วงใยเจือป่น จนอาร์ต้องเอ่ยทักทวง

นายคิดจะทำอะไร

ก็แค่เปลี่ยนคนที่ต้องสู้กับพี่แพริกเท่านั้น ได้ไหมครับรุ่นพี่ รุ่นพี่คงไม่อยากได้ชื่อว่าเอาเปรียบผู้หญิงหรอกจริงไหมครับ

ประโยคในตอนท้ายนั้นฮาฟหันไปพูดเน้นย้ำกับหัวหน้าปราการด้วยหน้าใบหน้าเริงรื่น แต่ทั้งแววตาและน้ำเสียงหาได้เป็นเช่นนั้นเพราะทั้งแข็งกร้าวอย่างเอาเรื่องและขึงขังเกินธรรมดา ทว่าคนอย่างแพทริกกลับเห็นเป็นเรื่องสนุกเพียงกระตุกยิ้มมุมปากแล้วเอ่ยรับอย่างยินดี

ถ้าข้อแลกเปลี่ยนยังเหมือนเดิม ยังไงก็ได้ทั้งนั้น

งั้นผมจะเป็นคนสู้แทนอาร์เอง

นายจะบ้าเหรอ นายก็รู้ว่าในเขตมนตราของฉัน พลังเวทย์ของนายจะเหลือไม่ถึงหนึ่งในห้าเท่านั้น

อาร์รีบเอ่ยทักทวง เพราะหากถือความได้เปรียบแล้วในเขตมนตรานี้ ตนย่อมมีโอกาสชนะมากกว่าเมื่อเทียบกับฮาฟและโนอาห์ แต่ฮาฟกลับแย้มยิ้มแม้เพียงบางเบาแต่เมื่อมีมือยื่นมาลูบศีรษะผ่านเสื้อที่ปกคลุมอยู่กลับทำให้รู้สึกอบอุ่นยิ่งนัก

อย่าเป็นห่วงไปเลยน่า เพราะพลังเวทย์ของพี่แพริกก็คงโดนไม่ต่างกัน อีกอย่างเขตมนตราของเธอใกล้จะถึงเวลาจำกัดแล้วไม่ใช่เหรอ

และคำพูดของฮาฟก็เป็นความจริง เพราะครอบแก้วโปร่งแสงที่มีกระแสพลังเวทย์ไหลรินอยู่รอบราวกับสายน้ำที่คอยหล่อเลี้ยง ซึ่งกินอาณาบริเวณทั้งลานประลอง ยามนี้กระแสเวทย์ดังกล่าวเริ่มเบาบางลงอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งเป็นสัญญาว่าขีดจำกัดของเขตมนตราแห่งเทพที่ยังผลความได้เปรียบมาสู่ตนนั้นใกล้หมดประสิทธิภาพแล้วเต็มที

ทันทีที่เขตมนตราสลายฉันจะช่วยเบี่ยงเบนความสนใจให้ นายรู้ใช่ไหมว่าจะต้องทำยังไง

ฮาฟหันไปเน้นย้ำกับโนอาห์ที่พยักหน้ารับคำอย่างรู้ความหมาย โดยที่ไม่ต้องอธิบายให้มากมายนัก จากนั้นจึงหันไปเผชิญหน้ากับหัวหน้าปราการที่กำคฑาคู่กายไว้ในมืออย่างเตรียมพร้อม

 

อาคารสีขาวที่ตั้งเด่นอยู่กึ่งกลางของอาคารเรียนหลายหลังและรายล้อมด้วยปราการอื่น เสมือนจุดศูนย์กลางของโรงเรียนเซียเทนนา บนทางเดินที่ทอดเชื่อมตัวปราการเซนนาสู่ปราการอัคคีทักษิณมีร่างของคนที่พึ่งผละจากห้องทำงานชั้นบนสุดลงมาอย่างเร่งร้อน แต่กระนั้นไบรอันยังอดแปลกใจเพราะทางเดินอันแสนว่างเปล่าปราศจากผู้คน ทั้งที่พลังเวทย์สำหรับสร้างเขตมนตราแห่งเทพนั้นน่าจะสามารถปลุกคนให้ตื่นได้กว่าครึ่งค่อนโรงเรียน

ซาวานนา เจ้าอยู่ที่นี่ใช่ไหม

ไบรอันตะโกนขึ้น เมื่อฉุกใจคิดว่าถึงคนที่มีพลังอำนาจที่พอจะทำการเช่นนี้ได้ ความสามารถในการกลบกลิ่นพลังเวย์ของเทพได้อย่างมิดชิดนั้นไม่มีใครเหนือกว่าเธอ เพราะสมัยที่ตนยังอยู่ในวัยเรียน ซาวานนาหญิงสาวลูกครึ่งเทพและภูติกลับสามารถมาเรียนยังโรงเรียนแห่งนี้ราวกับเป็นเด็กมนุษย์คนหนึ่ง โดยไม่มีใครรู้ตัวสักนิดว่าแท้จริงแล้วเธอหาใช้มนุษย์ธรรมดา

ข้านึกว่าเจ้าจะไม่รู้ตัวซะแล้ว เสียเวลาเดินมากว่าครึ่งทางพึ่งจะจับสังเกตได้ ประสาทสัมผัสช้าไม่เปลี่ยนเลยจริงๆ

เสียงเจื้อยแจ้วจากปากปลายแหลมของเจ้านกสีทองที่คลี่ปีกบินวนอยู่รอบ ก่อนจะโฉบผ่านหน้าของอาจารย์ชายให้ได้รู้สึกหวาดเสี้ยวกับกรงเล็บแหลมของหญิงสาวที่ปัจจุบันอยู่ในร่างของนกน้อยแสนสวย แล้วจึงไปหยุดอยู่บนกิ่งไม้ที่ไม่ห่างนัก

นี่ไม่ใช่เวลามาเล่นไร้สาระนะ ซาวานนาคนที่ถูกก่อกวนส่งเสียงบ่นอย่างไม่พอใจนัก แต่วิหคจากแดนเทพกลับไม่เดือดเนื้อร้อนใจเท่าไรนัก ตอบกลับยอกย้อนไม่ลดลาวาศอก

แล้วท่านละ เมื่อไรจะเลิกเรียกข้าเหมือนเป็นเด็กแบบนั้นซักที หัดให้ความเคารพกันบ้างซิ ทีกับท่านโบฟาเรียสเจ้ายังไม่เห็นเรียกแบบเลย

อย่ามาต่อล้อต่อเถียงตอนนี้ได้ไหม เรารีบไปกันเถอะ ถึงเจ้าจะลบกลิ่นไอเวทย์ไม่ให้อาจารย์และนักเรียนคนอื่นรู้สึก แต่มันคงไม่ได้ผลนักกับพวกกูนีส

ก็ข้าถูกจำกัดการใช้พลังเวทย์นี่น่า ถ้าไม่อยู่ในร่างนี้พวกกูนีสก็พวกกูนีสเถอะ ไม่มีทางรับรู้ถึงพลังเวทย์ของท่านอาร์เรน่าหรอก อยู่ในร่างนกบ้าเนี่ยพลังเวทย์สำหรับการต่อสู้เหลือพอให้ใช้ได้แค่บทสองบท แต่ที่ใช้ประโยชน์ได้มากก็มีแค่พวกบรรดาเวทย์ป้องกันกับพร่างกาย เจ้าก็รู้ข้าไม่ชอบหนีศัตรู ข้าไม่ชอบอยู่ในร่างนี้จริงๆ เลยให้ตายซิ

คำพูดไบรอันทำให้หญิงสาวที่ต้องมาอยู่ในร่างของนกน้อยที่อย่างจำใจบ่นอู้ยาวเหยียด แต่คนที่เป็นไม้เบื่อไม้เมากับตนมาตลอดกลับไม่พูดจาโต้ตอบผิดวิสัยจนต้องร้องทัก

 นี่เจ้า เงียบทำไมไบรอัน

อาการผิดปกติของเพื่อนสมัยเรียนแม้เวลานี้จะอายุล่วงเลยเข้าวัยกลางคน แตกต่างกับซาวานนาเพราะช่วงอายุของชนแดนเทพ ทำให้รูปกายยามปกติหากไม่ได้อยู่ในร่างวิหคทองนั้นไม่ต่างไปกับกาลก่อนเลยแม้แต่น้อย

รัตติกาลผลิกผัน ราตรีที่ไร้แสงแห่งจันทรา

เสียงที่หลุดรอดออกจากปากไบรอัน ทำให้ซาวานนาที่กำลังจะส่งเสียงด่าอีกคำรบต้องกลืนคำนั้นลงคอ เงยหน้าขึ้นมองฟ้ายามค่ำคืน ที่จำได้ว่าเมื่อครู่ยังมีดวงจันทราแม้เพียงเศษเสี้ยวทว่ามันยังคงสาดแสงอย่างไม่เกียจคร้าน ทว่ายามนี้พระจันทร์สีนวลกลับเลื่อนหายไปราวกับถูกลบออกจากแผ่นฟ้า

 

ครอบแก้วครึ่งวงกลมสีเงินอมฟ้าที่ส่องประกายระยับดูสวยงามราวกับดวงดาราบนท้องฟ้าเมื่อได้ฉากด้านหลังเป็นท้องฟ้ายามค่ำคืน โดยมีตะเกียงน้อยใหญ่ที่เรียงรายอยู่รอบด้านช่วยให้แสงสว่างแก่เหล่านักเรียนที่ยังนั่งอยู่บนอัฒจันทร์อย่างใจจดจ่อ เพราะหลังจากที่เห็นพลังเวทย์สีเหลืองนวลเกิดซ่อนทับขึ้นอีกชั้น ทุกอย่างภายในเขตมนตรานั้นกลับนิ่งสนิทเหมือนไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ เกิดขึ้น

นั่งอยู่แบบนี้หงุดหงิดชะมัด เขตมนตราของอาร์ทำให้มองไม่เห็นอะไรเลย

เทรย์เลอร์สบถอย่างหัวเสีย เพราะเขตมนตราที่ทำให้พวกตนไม่สามารถมองเห็นภาพการต่อสู้ที่เกิดขึ้นภายในต่อเนื่องกันมากว่ายี่สิบนาที

ฉันว่าเขตมนตราของอาร์ เริ่มแปลกๆ แล้วนะ

ฮานนาเพื่อนสาวพูดอย่างออกความเห็นเมื่อรู้สึกว่ากระแสพลังเวทย์สีเงินยวงสลับกับฟ้าอ่อนมันเริ่มอ่อนแรงลง กระแสพลังเวทย์ที่อัดแน่นนั้นคอยเบาบางลงจนเริ่มเห็นภาพภายในแต่ยังคล้ายมีหมอกควันกางกั้น ยิ่งมีเพียงแสงจากตะเกียงคอยช่วยส่องสว่างทำให้แต่ละคนต้องเพ่งสายตาหนักขึ้น และนั่นทำให้บางคนเริ่มแปลกใจเพราะจำได้ถึงแสงจันทร์ที่เคยสาดส่อง

นี่พวกเรา ดูบนท้องฟ้าซิ

ดวงจันทราครึ่งเสี้ยวที่เคยส่องสว่าง ยามนี้กลับเลื่อนหายไปราวกับถูกกลืนกินไปกับท้องฟ้าที่มืดมิด ดวงดาราที่ท่อแสงได้เพียงเล็กน้อย แม้จะไม่สามารถสาดแสงถึงพื้นดิน แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้ทุกคนสามารถมองเห็นกลุ่มก้อนสีดำราวกับก้อนเมฆขนาดยักษ์ที่เคลื่อนตัวมาท้องฟ้า ทว่าระดับความเร็วนั้นกลับเป็นสิ่งยืนยันว่านั้นไม่ใช้เมฆอย่างที่ควรจะเป็น

ในขณะที่ทุกคนกำลังมุ่งความสนใจไปยังท้องฟ้าที่ปรากฏกลุ่มก้อนของสิ่งประหลาด เขตมนตราของอาร์ก็ได้ถึงขีดจำกัดแล้วเช่นกัน กระแสพลังเวทย์สีเงินยวงได้จางหายไปเหลือไว้เพียงครอบแก้วโปร่งแสงที่คอยสลายตัวตามมาในเวลาชั่วอึดใจ

ฮาฟที่เตรียมพร้อมรออยู่ก่อนเริ่มร่ายเวทย์หมายจะเบี่ยงเบนความสนใจจากเพื่อนๆ และรุ่นพี่ร่วมปราการให้ละสายตาจากลานประลอง เพื่อเปิดโอกาสให้โนอาห์สามารถพาอาร์หลีกรอดพ้นสายตาของคนอื่นๆ แต่แล้วกลับต้องหยุดชะงักเพราะมีสิ่งที่ดึงความสนใจของทุกคนไว้อยู่ก่อนแล้ว

ไม่เพียงแต่ฮาฟเท่านั้นที่หยุดการกระทำทุกอย่างของตน ทั้งโนอาห์และอาร์ที่ยังคงมีเสื้อของฮาฟคลุมศรีษะไว้ยังคงยืนนิ่งไม่เคลื่อนไหว นอกจากนี้ยังรวมถึงชาลส์ที่พึ่งสลายเวทย์ของตนพร้อมด้วยพี่แพทริกที่ลืมเรื่องบททดสอบและข้อแลกเปลี่ยนไปชั่วขณะ เพราะต่างฝ่ายต่างมองขึ้นไปยังกลุ่มก้อนสีดำปริศนาที่เคลื่อนตัวเข้ามาใกล้ด้วยระดับความเร็วที่เพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ

ระยะเวลาผ่านไปไม่นานนักวัตถุลึกลับดังกล่าวเริ่มประจักษ์สู่สายตา แสงที่มีเพียงร่ำรำไรทำให้ต่างฝ่ายต่างต้องเพ่งพิจารณาเริ่มเห็นสัตว์มีปีกหลากหลายชนิดกว่าหลายร้อยตัว เจ้ามันติคอร์สัตว์พาหนะชนิดเดียวกับรุ่นพี่บราวน์และรุ่นพี่ออเดรย์ซึ่งมีถิ่นกำเนิดในแดนปีศาจและยังขึ้นชื่อเรื่องพิษที่รุนแรงชนิดล้มช้างได้ทั้งตัว ถัดมาเป็นยักษ์สีดำเกือบทั้งตัวยกเว้นเพียงบางส่วนที่เป็นสีเงินเงาวับเนื่องจากเป็นอาวุธที่ติดเสริมเพิ่มเติม ซึ่งประกอบขึ้นด้วยปลายหอกปลายมีดแหลมคมนับสืบเล่ม

นอกจากนี้ยังมีสัตว์หน้าตาประหลาดแต่ดูแล้วไม่ชวนให้น่าเข้าใกล้สักเท่าไรนัก และที่เห็นเด่นชัดที่สุด คือ มังกรทมิฬ เนื่องจากขนาดที่ใหญ่โตกว่าสัตว์ชนิดอื่น ลำตัวสีดำขลับคล้ายกับมังกรปฐพีหากส่วนปีกเป็นสีเทาและนัยน์ตาสีแดงก่ำตามนิสัยอันดุร้ายอีกทั้งยังเห็นเนื้อมนุษย์เป็นอาหารอันโอชะ ทว่าสิ่งที่สะดุดตาของอาร์และพรรคพวกกลับร่างที่นั่งอยู่บนหลังสัตว์เหล่านั้น ร่างภายใต้ชุดคลุมสีดำ

กูนีส

..........................................................

จบไปอีกหนึ่งตอน...อัพช้าอีกเช่นเคย..คืนนี้นั่งปั่นให้ทั้งคืนเลยน่า..

ชนิดที่ไม่จบไม่คิดจะนอนเลยทีเดียว..ไม่อยากเบี้ยวคนอ่านที่รอคอย..

กลัวใครๆ จะน้อยใจว่าข้าน้อยไม่ยอมอัพ...

จริงๆ ถ้าไม่อัพ..เพราะเข้าสู่ภาวะตัน..กับภาระกิจวุ่นวายจริงๆ คับท่าน

แต่คืนนี้มีอีกหนึ่งอย่างเนทเน่า =_= ทั้งที่ปกติไม่เคยประท้วงแบบนี้..

ไม่ไหวและ..มึนๆ งงๆ ขอตัวไปนอนยามตีสี่เกือบตีห้า =[]=” (แบบนี้คงตื่นยามบ่ายอีกแน่ๆ =_=”)

ราตรีสวัสดิ์ และอรุณสวัสดิ์ล่วงหน้าเจ้าคะ..

ฝากเม้นท์ให้กำลังใจคนแต่ง...สักนิด...ตื่นมาอ่านจะได้ชื่นใจ...

มีแรงฮึด...ปั่นต่อไป..จากจักรยาน...อาจจะเปลี่ยนเป็นขับเก๋ง..จะได้แต่งเร็วขึ้น >.<

(เกี่ยวกันไหมนี่ ช่างหน้าด้าน เล่นได้ไม่หายใคร =*=)

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

1,493 ความคิดเห็น

  1. #1470 Fairy dream (@roiza) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2554 / 22:06
    พวกกูนิสมาอีกเเล้ววว  ขัดจังหวะเรื่องยเลย
    #1470
    0
  2. #1200 >>เพอริดอต (@phet-ploy) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2552 / 20:04

    อะเเฮ่มๆๆ
    เพิ่งเริ่มอ่านน่ะ เลยยังงงอยู่
    คงต้องเเว๊บไปอ่านบทที่หนึ่งใหม่ซะเเล้ว
    พยายามเข้าน่ะ สู้ๆๆๆ

    #1200
    0
  3. #1189 @zilch (@zilches) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2552 / 19:01
    หุหุ ค๊าง ๆ
    #1189
    0
  4. #1187 ปาจิงโกะ (@somringko) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2552 / 01:22

    ช่วงนี้ข่อยงานยุ่งจัดจัดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 
    ฮ้อ เหนื่อยๆๆ เหนื่อยกะการเที่ยว O_o?
    เห้ยมะช่าย เหนื่อย งาน ง๊าน งาน . . . .
    ง า น เ ข้ า . . . . กู นี ส ม า ไ ด้ ไ ง เ นี่ ย
    ขัดอารมณ์ ขัดจังหวะ กันจิงวู้ยยยย
    กำลังลุ้นมันส์ๆ (เฮียสู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ)
    นี่ถ้ากูนีส มาเนี่ย ความจะแตก มั้ยเนี่ย?
    ฮาฟยังไม่ทันสู้กะแพทริกที่รักของเราเลยอ่ะ
    มาทีความลับคงไม่ลับต่อไปป่าวอ่ะ
    อีกอย่างน่ะฮาฟขี้โกงอ่ะ มาสู้ต่อจากอาร์ได้ไง?
    เฮียเราสู้มานาน เริ่มเหนื่อยแล้วน่ะ !!! อ้อ! 
    ลืมไป เฮียเราฟิต กร๊ากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    ไรเตอร์นี่ น่าจะจับตีก้นน่ะ แกล้งคนอ่าน
    ชะมัดเลยน่ะ งงล่ะซิ?? ว่าเรื่องอะรัย ก็ ก็...
    ชอบ ค้าง น่ะซิ แกล้งให้อยากติดตาม
    แง่แง่ๆๆแกล้งเค้า อิอิ ♥♥♥    . .. ปาจิงโกะ

    #1187
    0
  5. #1186 silvermoon (@shade) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2552 / 18:38

    ฉากหวาน่านเเพททริกรผุ้สึกว่าจะไม่มีนะค่ะ -*-

    เเต่ก็ดี กูนีสเข้ามา  โปรดติดตามตอนต่อไป~~~

    #1186
    0
  6. #1184 I'am E.L.F SJ (@pin2537) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2552 / 11:44

    รอปายๆๆๆๆ  กำลังอ่านอย่างเพลินๆเลย หุหุ

    #1184
    0
  7. #1183 min (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2552 / 23:52
    เออดี กูนีสมาขัดจังหวะ รอต่อปาย อัพๆ
    #1183
    0
  8. #1181 คกคุง (@koogkyu) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2552 / 21:55

    รีบๆมาอัพนะคะ

    เป็นกำลังใจให้

    #1181
    0
  9. #1180 ดีจ้า (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2552 / 21:14
    แง่ม กูนีสขัดจังหวะอ่า กำลังลุ้นอาเฮียกับฮาฟอยู่เลย

    อัพต่อเร็วๆน้า
    #1180
    0
  10. #1179 loocbomb (@loocbomb) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2552 / 19:20
    อัพอีกค่ะ
    เฮ้!!
    #1179
    0
  11. #1178 555+ (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2552 / 18:38
    สู้ๆน้า อัพพพพพพพพพพพพพพพพพพ
    #1178
    0
  12. #1177 toey1405 (@toey1405) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2552 / 17:54

    อัพพพพพพพพพพอีก

    #1177
    0
  13. #1176 Mercury Lovely LF/CaSnOvYkOnDeE (@CaSnOvYkOnDeE) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2552 / 13:47

    กูนีสชั่วร้าย

    รอต่อไป ว่าจะป็นยังไง

    55+

    #1176
    0
  14. #1175 DeviL (@I-am-devil) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2552 / 12:30
    อัพต่อ
    #1175
    0
  15. #1174 นู๋ลุนลุนจัง (@sawarakone) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2552 / 08:47
    คนแรก...55+

    รอต่อไป..
    #1174
    0