เอลลิเซีย...อัญมณีแห่งราชันย์

ตอนที่ 29 : ตอนที่ 27 : เวทย์ผนึกที่ไร้ผล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,278
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    22 เม.ย. 52

แสงแดดสีทองของยามเช้าสาดส่องต้องใบหน้าของชายหนุ่มที่นั่งเฝ้าหญิงสาวที่นอนนิ่งมาตั้งแต่เมื่อคืนวาน ฮาฟขยับตัวบิดขี้เกียจขับไล่ความปวดเมื่อย ใช้มือหนายื่นสัมผัสตามไรผมสีน้ำตาลก่อนจะส่งเสียงหมายจะปลุกร่างบาง แต่เมื่อเห็นว่ายังพอมีเวลาเหลือตนจึงเปลี่ยนใจลุกขึ้นไปอาบน้ำไม่นานนักจึงกลับออกมาพร้อมกับสวมใส่กางเกงขายาวสีดำเพื่อปกปิดร่างกายท่อนล่างเพียงอย่างเดียวเท่านั้น

ร่างของคนที่พึ่งก้าวออกจากห้องน้ำยังมีหยดน้ำเกาะอยู่ตามลำตัว และตามเส้นผมที่เปียกชุ่มลู่ไปกับใบหน้าของชายหนุ่มที่เดินมานั่งข้างเตียงนุ่มก้มลงใช้ริมฝีปากหยักแตะสัมผัสลงที่หน้าผากมน ก่อนอาร์จะรู้สึกถึงความเย็นของน้ำที่หยดลงบนแก้มเนียนเรียกให้ร่างบางค่อยลืมตาขึ้นมาเห็นดวงหน้าของฮาฟที่อยู่ห่างเพียงแค่เอื้อมพร้อมกับร่างกายส่วนบนที่เปล่าเปลื่อย

โป๊! เสียงหญิงสาวร้องอุทานในใจพร้อมกับดวงตาสีรัตติกาลซึ่งลืมตาขึ้นมาในจังหวะที่เห็นร่างกายกำยำกำลังโน้มตัวเข้ามาใกล้ ทำให้คนที่กำลังง่วงสามารถสลัดความงั่วเงียได้เป็นปลิดทิ้ง เพราะเสียงหัวใจของตนเต้นตึกตักจากปริมาณเลือดที่สูบฉีดจนใบหน้าหวานปรากฎสีแดงเรื่อกับอุณหภูมิร่างกายที่พุ่งสูงขึ้นราวกับจับไข้  ก่อนอาร์จะรีบออกแรงผลักร่างฮาฟให้ถอยห่างพร้อมส่งเสียงโวย

นายจะคิดจะทำอะไรนะ

หึหึ ฉันแค่จะปลุกเท่านั้นเอง นี้เช้าแล้วนะ ฮาฟหัวเราะอย่างขบขันเมื่อเห็นปฎิกิริยาของอาร์ที่ดีดตัวเองขึ้นจากเตียงก่อนจะรีบหยิบหมอนขึ้นมาใช้เป็นเกราะป้องกัน ก่อนฮาฟจะเอ่ยตอบคำถามของอาร์ด้วยรอยยิ้มและแววตาเจ้าเล่ห์ที่ทำให้หญิงสาวต้องตั้งคำถามอีกครั้งอย่างไม่ไหวใจเท่าไรนัก

ละ แล้ว ทะ ทำไมนายแต่งตัวแบบนี้หละ

ฉันลืมหยิบเสื้อเข้าไปห้องน้ำ ทำไมเห็นฉันแต่งตัวแบบนี้ คิดว่าฉันจะปล้ำเธอหรือไง น้ำเสียงพูดอย่างตะกุกตะกักของอาร์ยิ่งทำให้ฮาฟอมยิ้มอย่างนึกสนุก จึงเอ่ยพูดแกล้งสาวตรงหน้าพร้อมกับเขยิบพาร่างของตนเข้าไปใกล้

 ถ้านายคิดว่านายทำได้ก็ลองดูซิ อาร์พูดขู่พร้อมกับยกกำปั้นขึ้นเตรียมพร้อม ทว่าฮาฟกลับไม่มีท่าว่าจะหวาดกลัวกลับเขยิบโน้มตัวเข้ามาใกล้ สร้างความตกใจให้อาร์จนเผลอปล่อยหมัดออกไปเต็มแรง แต่กลับถูกมือหนารับได้อย่างง่ายดาย ก่อนอาร์คนที่ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบจะเอ่ยประท้วงด้วยใบหน้าที่ระเรื่อแดง

ปล่อยมือฉันนะ

ทำไมเหรอ เห็นแบบนี้แล้วหวั่นไหวเหรอ เมื่อเห็นดวงหน้าหวานเปลี่ยนสีอมชมพูระเรื่อยิ่งทำให้หัวใจของชายหนุ่มสดชื่นพ้องโตขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก พร้อมกับเอ่ยพูดประโยคที่จี้ตรงเข้าไปที่ใจของอาร์จนสาวเจ้าต้องรีบเอ่ยปฏิเสธเป็นพันละวัน

นายจะบ้าเหรอ ไม่ใช่สักหน่อย ถอยไปห่างๆ ฉันเลยนะ

ถ้าไม่ใช่แล้วทำไมต้องหน้าแดงแบบนั้นด้วยหละ ฮาฟยังคงไม่เลิกแกล้งหญิงสาวที่ยามนี้ใบหน้าที่อมชมพูกลับกลายเป็นสีแดงระเรื่อ พร้อมกับเขยิบตัวเข้ามาใกล้ร่างของอาร์ที่ถอยไปจนชิดกำแพง ก่อนจะได้ยินเสียงทักทายของเจ้าสัตว์เทพดังขัดขึ้น

พวกเจ้าตื่นกันแล้วหรือ

อาร์อาศัยช่วงจังหวะที่ฮาฟหันกลับไปให้ความสนใจเจ้าโบฟ รีบลุกออกจากเตียงพร้อมกับคล้ายสัมภาระจำเป็นวิ่งพรวดเข้าห้องน้ำไปด้วยความเร็วราวจรวด ก่อนจะได้ยินเสียงทุ้มต่ำหัวเราะลั่นพูดเอ่ยเสนอตัว จนอาร์ทนไม่ไหวตอบกลับอย่างหัวเสีย

หึหึ อยากได้คนช่วยถูหลังให้หรือเปล่า

ไม่ต้องมายุ่ง

 

เช้าวันนี้ที่สามของชีวิตนักเรียนของอาร์เริ่มด้วยวิชาการใช้เวทย์เชิงประยุกต์เบื้องต้น ซึ่งนับเป็นครั้งที่สองของเหล่านักเรียนปีหนึ่งปราการอัคคีฯ ที่ต้องเรียนกับอาจารย์เอเลียต ตามระบบการเรียนการสอนของเซียเทนนาที่จัดให้มีการสอนวิชาละสองครั้งต่อสัปดาห์ ซึ่งเมื่อเห็นว่านักเรียนนั่งอย่างพร้อมเพรียงแล้วอาจารย์ประจำวิชาจึงเอ่ยทักทายขึ้นก่อน

ชั่วโมงที่ผ่านมาทุกคนได้ฝึกฝนวิธีการประยุกต์เวทย์ให้เป็นพลังเวทย์สายปฐพีไปแล้ว วันนี้เราจะได้สลับไปยังพลังเวทย์ของสายธาตุอื่นกันบ้าง ทุกคนจะได้ไม่เบื่อกันไปเสียก่อน ซึ่งในส่วนที่ว่าหลังจากเราประยุกต์เวทย์ของเราได้แล้วจะนำไปใช้อย่างไรนั้นจะเป็นเนื้อหาในส่วนของภาคเรียนถัดไป สำหรับภาคเรียนนี้ทุกคนมีหน้าที่ฝึกฝนการประยุกต์พลังเวทย์ของตนคล่องเพื่อที่จะได้ไม่มีปัญหาสำหรับบทเรียนอื่นๆที่จะตามมาเข้าใจไหม

เข้าใจคะ/ครับ

วันนี้ใครสนใจอย่างฝึกฝนประยุกต์พลังเวทย์สายไหนเป็นพิเศษบ้างไหม

 ธาตุน้ำครับ เควินนักเรียนชายผมสีแดงเอ่ยขึ้นพร้อมกับชูมือหร่า ก่อนอาจารย์เอเลียตจะพยักหน้ารับเหมือนตอบ พร้อมกับเอ่ยพูดอย่างเห็นด้วย

ธาตุน้ำเหรอ น่าสนใจดีนี่ แต่อาจจะต้องจับกลุ่มใหญ่ซึ่งอาจจะทำให้ฝึกฝนลำบากสักนิด เพราะปราการอัคคีฯจะมีคนธาตุน้ำน้อยกว่าปราการอื่นๆ งั้นเรามาเริ่มฝึกกันเลยดีกว่า ก่อนอื่นที่มีพลังเวทย์สายธาตุน้ำบางยกมือขึ้น

สิ้นเสียงสอบถามของอาจารย์ปรากฎมือของซิลเวียร์, คาเซล และลูอิส ชูขึ้นกลางอากาศ ทำให้อาร์หันไปมองร่างของทั้งสี่คนอย่างเซ็งๆ ก่อนจะส่งเสียงบ่นอู้ไปยังเพื่อนชายที่นั่งอยู่ข้างๆ

ไอ้ตอนที่อยากรู้แถบตายดันไม่รู้ ที่ตอนนี้ไม่มีประโยชน์แล้วดันมีเฉลยมาโผล่อยู่ตรงหน้าซะงั้นเซ็งชะมัด

หึหึ แต่กลับดีสำหรับฉันนะ เพราะถ้ารู้เฉลยตั้งแต่แรก ฉันก็อดได้.... แต่แทนที่ฮาฟจะเอ่ยเห็นด้วยกับอาร์ เพื่อนชายผมสีน้ำตาลแดงกลับหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดีพร้อมกับเอ่ยพูดทิ้งความนัยให้อาร์พอจะเดาได้ว่าตนต้องการกล่าวถึงอะไร

ฮาฟ นี่นาย...

อาร์หยุดเล่นก่อน อาจารย์กำลังจะสอนต่อแล้ว

ดวงตาสีนิลจะตวัดกลับมามองหน้าของฮาฟอย่างฉุนเล็กน้อย พร้อมเตรียมส่งเสียงบ่นแต่แล้วกลับมีน้ำเสียงดุๆจากผู้ปกครองที่นั่งอยู่อีกข้างดังปรามขึ้น อาร์จึงได้แต่จ้องมองอาฟด้วยสายตาคาดโทษก่อนจะหันกลับไปยังด้านหน้าห้อง ซึ่งอาจารย์เอเลียตกำลังสอนวิธีการประยุกต์เวทย์สายอื่นๆให้กลายเป็นสายธาตุน้ำ

จากที่ได้สาธิตให้ดูนะ บางคนอาจจะเห็นไม่ชัดนัก เดี๋ยวจะให้แบ่งกลุ่มฝึกซ้อม ตามนี้นะคาเซลประจำอยู่ตรงมุมห้องด้านขวา ลูอิสทางมุมด้านซ้าย สุดท้ายซิลเวียร์ด้านหน้าห้องนี้แล้วกันนะ อาจารย์ขอให้แยกเป็นกลุ่มแปดคนสองกลุ่ม เก้าคนอีกหนึ่งกลุ่มนะ เอาละเริ่มได้

นี่ฉันขออยู่กลุ่มซิลเวียร์นะ พวกนายจะไปด้วยกันไหม อยากไปดูซักหน่อยว่าฟื้นพลังเวทย์ได้หรือยัง เสียงอาร์พูดเสนอขึ้นหลังจากได้ยินคำสั่งของอาจารย์เอเลียตพร้อมกับเดินตรงเข้าไปร่วมกลุ่มของซิลเวียร์ เพราะตนรู้มาจากคนที่เคยมีประสบการณ์ถูกเอาพลังเวทย์มาใช้ในการผนึกสะกดอัญมณีแห่งอัคคีอย่างโนอาร์ว่าต้องสูญเสียพลังเวทย์อย่างมากจนแถบจะเรียกได้ว่าถูกสูบออกจากร่างกายเลยก็ว่าได้ ซึ่งแม้แต่ผู้ชายอย่างโนอาร์ยังต้องนอนพักเกือบทั้งคืน ดังนั้นสำหรับผู้หญิงที่ดูบอบบางอย่างซิลเวียร์อาร์จึงอดห่วงขึ้นมาได้

 

ก๊อก ก๊อก เสียงนกเวทย์สื่อสารที่ใช้ปากแหลมของมันเคาะเรียกจากหน้าต่างกระจกบานใหญ่ที่ประดับอยู่ในห้องทำงานที่แลดูกว้างขว้างบนยอดสุดของปราการเซ็นน่า ภายในมีเตาผิงขนาดใหญ่พร้อมกับชั้นหนังสือที่อัดแน่นไปด้วยหนังสือทั้งเก่าใหม่แต่กลับแลดูเป็นระเบียบเรียบร้อย บนโต๊ะมีกองเอกสารกองเรียงรายรอให้มาสะสาง หากทว่าเก้าอี้ตัวที่น่าจะเป็นของเจ้าของสถานที่กลับว่างเปล่า มีเพียงชายวัยกลางคนเรือนผมสีดำสนิทกับดวงตาสีเดียวกันภายใต้เครื่องแบบอาจารย์ประจำเซียเทนนาซึ่งได้รับหน้าที่รักษาการณ์แทนชั่วคราว ก่อนจะเงยหน้าขึ้นละสายตาจากหนังสือเล่มหนาพร้อมกับเดินตรงมาเปิดหน้าต่างเพื่อรับสาสน์

“สาสน์จารึกนามจากคาเซนเบิร์กงั้นเหรอ” มือหนายื่นรับสาสน์จากนกเวทย์สื่อสารที่ตนไม่สามารถเปิดอ่านได้เนื่องจากมีการลงเวทย์จารึกนามซึ่งจะสามารถอ่านได้ต่อเมื่อตกถึงมือผู้รับที่ถูกระบุนามไว้เท่านั้น ดวงตาสีนิลจับจ้องมองสาสน์ที่น่าจะมีเรื่องสำคัญที่ระบุอยู่ภายในอย่างพิจารณา ก่อนจะรีบตรงไปยังนกเวทย์สื่อสารสีขาวสะอาดประจำปราการแห่งนี้แล้วลงมือเขียนจดหมายแจ้งข่าวถึงเจ้าของห้องที่เวลานี้เข้าไปธุระอยู่ที่อื่น

นักเรียนทั้งชั้นปีหนึ่งถึงสี่ต่างพากันแยกย้ายกลับสู่ปราการของตนเมื่อหมดวิชาเรียนประจำวันนี้แล้ว เช่นเดียวกับเด็กปีหนึ่งของปราการอัคคีฯ ที่เดินตรงกลับเข้าสู่หอพักอย่างไร้เรี่ยวแรงเพราะต้องเจอกับบทเรียนหนักตอนช่วงเช้าและบ่าย เพราะนอกจากจะต้องเหนื่อยกับการฝึกฝนในวิชาการใช้เวทย์เชิงประยุกต์ วิชาถัดมายังต้องมาใช้พลังเวทย์เพื่อฝักไข่ของสัตว์เวทย์ที่ต้องอาศัยพลังเวทย์ของมนุษย์เราจึงสามารถฝักออกมาเป็นตัว พอตกบ่ายยังต้องมาเจอกับวิชาปรุงยาที่อาร์สุดแสนจะเกลียดจึงยกให้เพื่อนชายทั้งสามคนทำหน้าที่ปรุงยาส่วนตัวเองรับหน้าที่ร่ายเวทย์อัคคีเพื่อรักษาระดับอุณหภูมิของหม้อปรุงยาให้คงที่ตลอดสองชั่วโมง และปิดท้ายด้วยวิชาภาษาเวทย์เบื้องต้น ที่นอกจากจะต้องศึกษาอักษรโบราณรูปแบบต่างๆแล้วยังต้องลองฝึกร่ายเวทย์บทเหล่านั้นด้วย ทำให้คนที่ไม่ค่อยชอบเรื่องการเรียนเท่าไรนักส่งเสียงบ่นอู้อออกมาระหว่างทางเดินกลับสู่ปราการอัคคีฯ

ใครมันบ้าจัดตารางเรียนแบบนี้นะ โหดชะมัดยาด เล่นเอาวิชาที่ต้องใช้เวทย์มาร่วมกันในวันเดียวแบบนี้ เฮ้อเวทย์ฉันหมดตัวหรือยังนะวันนี้”

ก็นายมันบ้าเอง ช่วงวิชาปรุงยาบอกแล้วว่าให้พลัดกันใช้เวทย์รักษาระดับไฟก็ไม่เชื่อ เสียงฮาฟเอ่ยขึ้นหลังจากได้ยินเสียงบ่นของเพื่อนชายผมยาวที่เดินนำหน้าตน ก่อนที่อาร์จะปฏิเสธเสียงแข็งเพราะให้ตนใช้พลังเวทย์ซึ่งอาจจะเปลืองพลังงานไปสักหน่อยดีกว่าต้องไปต่อสู้กับยาสมุนไพรไม่รู้กี่ชนิดที่อาร์ดูยังไงมันก็หน้าเหมือนกันไปหมด

เรื่องอะไรหละ แล้วฉันต้องไปนั่งปรุงยาที่มีส่วนประกอบไม่รู้กี่อย่างแทนเนี๊ยะนะ ไม่มีทาง แต่ตอนนี้พวกนายช่วยเดินกลัลหอเร็ซๆหน่อยเหอะ ฉันหิวแล้ว

นายนี่จริงๆ เลยนะ กลางวันเห็นกินไปตั้งสองจาน ชาลส์อดพูดแขวะขึ้นไม่ได้ เมื่อได้ยินประโยคบ่นหิวหลุดออกจากปากเพื่อนชายจอมตะกละทั้งที่กลางวันกินอาหารจนน่าจะเรียกว่ายัดลงกระเพาะเสียมากกว่า

ก็ฉันมันประเภทใช้พลังเวทย์เยอะแล้วท้องมันทำงานนี้น่า ช่วยไม่ได้ คนที่โดนตั้งข้อกล่าวหารีบพูดแย้งแสดงเหตุผลความจำเป็นของตน ก่อนเพื่อนชายผมสีน้ำเงินเข้มซึ่งเดินอยู่ด้านหลังตนจะเอ่ยขึ้นมาบ้าง

อาร์ วันนี้นายกลับห้องพักไปก่อนดีกว่า เดี๋ยวพวกฉันจะเอาอาหารขึ้นไปให้

ทำไมหละ อาร์เอ่ยถามอย่างสงสัย ก่อนจะได้รับการเตือนความทรงจำจากฮาฟ

วันนี้วันอะไรจำไม่ได้เหรอ

จริงด้วยซิ ฉันลืมสนิทเลย แต่ฉันหิวนี่น่า ขอกินก่อนแล้วคอ่ยกลับห้องไม่ได้เหรอ เสียงทุ้มต่ำร้องเสียงหลงเมื่อนึกได้ว่าวันนี้เป็นคืนวันเพ็ญที่ตนไม่ควรจะออกไปเพ่นพ่านที่ไหนหลังจากพระอาทิตย์ตกดินแล้ว แต่เนื่องจากน้ำย่อยในกระเพราะอาหารคล้ายประท้วงอยากทำงานเต็มแก่ จึงอดไม่ได้พูดเสียงอ่อนพร้อมกับส่งสายอ้อนไปให้เพื่อนชายทั้งสาม

ดูเวลาก่อนนี้มันกี่โมงแล้ว เดี๋ยวเกิดคืนร่างขึ้นมาจะทำยังไงฮะ โนอาร์พูดดุด้วยน้ำเสียงเข้ม ไม่ต่างไปกับฮาฟที่ส่งสายตาสีน้ำผึ้งจ้องเขม็งมายังตน ทำให้คนที่ท้องหิวต้องยกธงยอมแพ้ เดินกลับเข้าห้องตามคำสั่งของเพื่อนๆ แต่ไม่วายหันกลับพูดเอ่ยมากำชับ

ฉันกลับห้องก่อนก็ได้ แต่พวกนายต้องรีบมาเร็วๆนะ ฉันหิวไส้จะขาดอยู่แล้ว

 

ทางด้านห้องทำงานส่วนบนสุดของปราการเซ็นน่าปรากฎร่างของชายสูงวัยเรือนผมสีเทาพร้อมกับนัยน์ตาสีหมอกควันที่ก้าวเข้ามาทางประตูบานใหญ่ด้วยความเร่งรีบ ตามข้อความที่ระบุในจดหมายที่เรียกตนให้กลับมาที่นี่เป็นการด่วนจากนกเวทย์สื่อสารสีขาว

มีอะไรหรือ ไบรอัน เสียงผู้ที่ก้าวเข้ามาใหม่สอบถามชายหนุ่มวัยกลางคนนามไบรอันซึ่งแทนจริงแล้วคืออาจารย์ประจำวิชาศาสต์การต่อสู้และป้องกันตัวของเหล่าเด็กปีหนึ่งทันทีที่ตนก้าวมาถึง

ท่านอาจารย์ใหญ่ มีสาสน์จารึกนามระบุถึงท่าน ส่งมาจากคาเซนเบิร์กครับ ผมคิดว่าน่าจะเป็นเรื่องสำคัญจึงไม่กล้าส่งสาสน์ฉบับนี้ให้ท่านที่วังซอร์เทนเรียสโดยตรง ดังนั้นจึงจำเป็นต้องเรียกตัวให้ท่านกลับมาที่นี่ครับ เสียงห้าวต่ำของอาจารย์ไบรอันเอ่ยอธิบายชี้แจ้งการกระทำของตน ซึ่งเมื่อได้ทราบถึงสาเหตุคิ้วสีขาวของชายชราขมวดเข้าหากันอย่างประหลาดใจ พร้อมกับเอ่ยถามเสียงสูง

คาเซนเบิร์กงั้นเหรอ สาสน์ฉบับนั้นอยู่ที่ไหน

ไบรอันหยิบจดหมายที่ตนเก็บไว้กับตัวยื่นให้ตามคำร้องขอ ก่อนมือเหี่ยวย่นยื่นรับจดหมายสีดำสนิทที่ด้านบนประทับตราสัญลักษณ์กริฟฟินสีเงินซึ่งเป็นการยืนยันว่าต้นทางของสาสน์ได้เป็นอย่างดี แล้วจึงใช้นิ้วชี้ของตนแตะแล้วรูปสัมผัสผ่านบนตัวอักษรตั้งแต่ชื่อไปจนถึงนามสุกล ก่อเกิดแสงวาบพร้อมกับสาสน์ในมือที่ดีดัวคลี่กางออกให้ดวงตาสีหมอกควันสามารถอ่านข้อความที่ระบุไว้ในด้านใน ก่อนจะเงยหน้าขึ้นพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียดทันทีที่รู้ใจความ

ไบรอันให้คนออกไปตามตัว อาร์ เนมอนให้เข้ามาหาฉันที่ห้องทำงานนี้โดยด่วน

ครับท่านอาจารย์ใหญ่ ไบรอันรีบหันหลังก้าวเดินออกไปไปทันทีเมื่อได้รับหน้าที่จากท่านอาจารย์ใหญ่แห่งเซียเทนนา แต่ยังไม่ทันตนจะได้ก้าวออกไป เสียงของชายชรากลับเอ่ยดังขึ้นอีกครั้ง

เดี๋ยวไบรอัน ตามตัวเด็กผู้ชายสามคนนั้นมาด้วย

ท่านหมายถึง...

ใช่

 

ร่างสูงโปร่งของอาร์เดินกลับเข้าสู่ห้องพักของตนเพียงไม่นานนักก่อนที่ยาพร่างรางจะหมดฤทธิ์พร้อมกับร่างหญิงในเรือนผมสีน้ำตาลที่กลับคืนมาอีกครั้ง ดวงตาสีนิลดำสนิทจับจ้องออกไปนอกหน้าต่างเห็นท้องฟ้าที่ถูกความมืดเข้ามาปกคลุมที่ละน้อย และเพียงชั่วครู่ท้องนภาที่ไร้ดาวในคืนเดือนเพ็ญเช่นนี้จะเริ่มมองเห็นพระจันทร์ทรงกลมส่องสว่างขับไล่ความมืดยามรัตติกาลพร้อมกับเรือนผมเหยียดตรงที่แปรเปลี่ยนกลายเป็นสีเงินเงางาม เช่นเดียวกับใบหน้าหวานที่ขับเด่นด้วยนัยน์ตาสีฟ้าอ่อน ก่อนอาร์เดินถอยห่างจากระจกบานใหญ่ที่ทอดยาวตามความสูงของห้อง พร้อมกับความรู้สึกบางอย่างที่เข้ามารบกวนจิตใจ

 อะไรกัน ทำไมรู้สึกแปลกแบบนี้ เกิดอะไรขึ้นกับลมหายใจแห่งเทพอีกหรือเปล่านะไม่เห็นมีอะไรผิดปรกติเลยนี่น่าหรือวันนี้จะใช้เวทย์เยอะเกินไปจนเบลอนะ มือบางหยิบสร้อยคอที่สวมใส่อยู่ขึ้นมาสำรวจ หากทว่ากลับไม่มีสิ่งผิดปกติอะไรแสดงออกมาให้เห็น จึงได้แต่ส่ายศีรษะขับไล่ความคิดไร้สาระของตนเล็กน้อย แล้วจึงหันไปหยิบผ้าเช็ดตัวเพื่อเข้าไปชำระล้างร่างกายเพื่อที่ตัวเองจะได้รู้สึกสดชื่นขึ้นมาบ้าง

 

ยังไม่กลับขึ้นมาอีกช้าจังเลยพวกนี่ อาร์ส่งเสียงบ่นทันทีเมื่อตนก้าวออกจากห้องน้ำพร้อมกับเครื่องแต่งกายชุดนักเรียนที่ถูกพลัดเปลี่ยนออกไปเรียบร้อยแล้ว หากทว่ายังพบกับห้องที่ว่างเปล่าเช่นเดิมไม่มีร่างเพื่อนชายกับอาหารที่ตนต้องการให้เห็นแม้แต่น้อย ก่อนหญิงสาวจะเอ่ยร้องเรียกหาสัตว์เทพเพื่อลดบรรยากาศความเงียบ

โบฟ โบฟ แกอยู่ไหน

ข้าอยู่นี่ มีอะไรหรือท่านอาร์เรนา โบฟพูดตอบและเอ่ยสอบถาม ก่อนจะพาร่างของมันกระโดดขึ้นมานั่งอยู่บนเตียงนุ่ม

ฉันรู้สึกแปลกๆ ยังไงไม่รู้ซิ

แปลกๆ? ไหนขอข้าดูลมหายใจแห่งเทพของเจ้าหน่อยซิ

มือบางล้วงหยิบลมหายใจแห่งเทพที่ถูกจัดเก็บไว้ภายในลูกแก้วสีน้ำเงินที่มีคลื่นน้ำขนาดเล็กวิ่งวนอยู่รอบๆซึ่งเจ้าสัตว์เทพกำลังจับจ้องอย่างพิจารณา ทำให้ใบหน้าของมันเต็มไปด้วยแววฉงน ก่อนจะเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ หากทว่าตนยังติดใจสงสัยถึงสิ่งที่หญิงสาวตรงหน้ากล่าวถึง

ก็ปรกติดี ไม่เห็นมีอะไรผิดสังเกต

เหรอ ฉันคงคิดมากไปเองมั้ง

เมื่อได้รับคำยืนจากโบฟ อาร์เลิกใส่ใจความคิดนั้น พลอยคิดว่าอาจจะเบลอจากการที่ใช้พลังเวทย์ทั้งวันบวกกับความหิวจึงทำให้ตนเกิดความรู้สึกแปลกแบบนี้ แต่ในจังหวะที่หญิงสาวกำลังจะเก็บลมหายใจแห่งเทพไว้ในตำแหน่งเดิมกลับปรากฎแสงสีเพลิงที่ส่องสว่างขัดกับลูกแก้วสีน้ำเงินเข้มก่อนจะเกิดเสียง

เพล้ง!

ผนึกสะกดอัญมณีแห่งอัคคีที่อาศัยพลังเวทย์ของซิลเวียร์สร้างขึ้นเกิดระเบิด เนื่องจากแสงสีแดงที่ถูกปล่อยออกมาจากลมหายใจแห่งเทพที่อยู่ภายใน เศษของลูกแก้วที่แหลกละเอียดพร้อมกับแรงอัดที่เกิดขึ้นพาร่างของอาร์กระเด็นไปกระแทกเข้ากับกำแพงเช่นเดียวกับเจ้าสัตว์ขนปุยที่ลอยอัดเข้ากับฝั่งตรงข้าม ทันทีที่เจ้าโบฟตั้งสติได้รีบวิ่งตรงมายังร่างบางที่นอนนิ่งอยู่กับพื้น

ผนึกไร้ผลอย่างนั้นหรือ

 

ทางด้านเพื่อนชายผมทั้งสามคนกำลังนั่งรับประทานอาหารอย่างเอร็ดอร่อยอยู่ภายในห้องอาหารประจำปราการอัคคีฯ พร้อมกับจัดเตรียมอาหารส่ววหนึ่งเพื่อนำขึ้นไปให้เพื่อนชายที่เวลานี้คงกลายร่างเป็นหญิงไปเรียบร้อยแล้วจึงจำเป็นต้องซ่อนตัวจากสายตาของเหล่าชายหนุ่มและเพื่อปกปิดฐานะที่แท้จริงของตนเอง

เฮ้ อาร์ไปไหนนะ เสียงเทรย์เลอร์เอ่ยถามขึ้น เพราะอดแปลกกับร่างของเพื่อนชายอีกคนซึ่งปกติถือเรื่องอาหารเป็นใหญ่แต่กลับหายหน้าไปในช่วงสำคัญเช่นนี้ ก่อนฮาฟจะเอ่ยแก้ตัวกลบเกลื่อน

“ไม่สบายนิดหน่อยนะ

อ้าวเหรอ แข็งแรงซะขนาดป่วยเป็นด้วยเหรอ สงสัยเดี๋ยวต้องไปเยี่ยมซะหน่อยหละ

นายไม่ต้อง...

ฮาฟเปิดปากตั้งใจจะเอ่ยปฏิเสธความหวังดีของเทรย์เลอร์ แต่ทันใดนั้นเองกลับรู้สึกได้ถึงพลังเวทย์อันคุ้นเคยเรียกให้ชายหนุ่มต้องตวัดหันกลับไปมองเพื่อนชายอีกสองคนที่จับจ้องมาทางตนอย่างรู้ความหมายเช่นกัน ก่อนทั้งสามจะรีบรุดตรงกลับเข้าห้องพักด้วยใบหน้าที่เคร่งเครียด สร้างความแปลกใจให้เพื่อนร่วมปราการที่ตะโกนเรียกไล่ตามหลัง

พวกนายสามคนจะรีบไปไหนนะ

           

            ร่างของเพื่อนชายทั้งสามวิ่งตรงกลับสู่ห้องพักด้วยความเร็วอย่างราวพายุ โดยไม่สนใจสายหลายสิบคู่ของเพื่อนชายหญิงที่จับจ้องมองมาอย่างแปลกใจ ก่อนจะเปิดประตูผัวะเข้าไปอย่างแรงทันทีที่ถึงก้าวมาถึงหน้าห้องเห็นร่างของเพื่อนสาวที่นอนแน่นิ่งอยู่กับพื้นกับลมหมายใจแห่งที่ปรากฎแสงสีแดงเพลิงลุกท่วมลอยอยู่กลางอากาศ ด้านข้างมีเจ้าสัตว์เทพที่กำลังร่ายเวทย์บางอย่างสร้างไอเวทย์สีเงินปกคลุมร่างที่ไร้สติ

            โบฟเกิดอะไรขึ้นกับอาร์ เสียงโนอาร์เอ่ยถามขึ้นด้วยใบหน้าที่ตื่นตกใจ ต่างไปกับยามปกติที่ดูเงียบขรึม

            เวทย์ผนึกสะกดอัญมณีแห่งอัคคีไร้ผลนะ เจ้าสัตว์เทพรีบพูดอธิบาย ทว่ากลับยิ่งเป็นการสร้างอารมณ์ขุ่นมัวให้กับฮาฟที่เห็นร่างบอบบางนอนนิ่งเวลานี้กลับปรากฎคิ้วเรียวขมวดเข้าหากันอย่างเจ็บปวด จนต้องพูดเสียงดังราวตะหวาด

            แก หมายความว่ายังไง ที่ว่าไร้ผลนะห่ะ

            อาจจะเป็นเพราะท่านอาร์เรนาเป็นคนธาตุไฟ ดังนั้นเมื่อเกิดภาวะสูญเสียการกักเก็บพลังเวทย์และยิ่งเป็นอัญมณีแห่งอัคคีด้วยแล้ว พลังเวทย์ที่รั่วไหลออกมาจึงทวีความรุนแรงมากกว่า พวกเจ้าต้องพาตัวผู้หญิงคนนั้นกลับมาที่นี่อีก ข้าจำเป็นที่จะต้องทำการผนึกสะกดอัญมณีอีกครั้ง

            ไม่ได้หรอก ซิลเวียร์พลังเวทย์ยังไม่ฟื้นตัวมากพอ เสียงโนอาร์พูดขัดขึ้น เพราะจากชั่วโมงเรียนที่พวกตนฝึกฝนการประยุกต์เวทย์กับซิลเวียร์ จะเห็นได้ว่าเธอยังไม่สามารถควบคุมเวทย์ตัวเองได้ดีเท่าไรนักแสงว่าพลังเวทย์ยังไม่คืนกลับมาเท่าที่ควร ก่อนฮาฟจะเอ่ยขึ้นเหมือนคิดอะไรได้

            โบฟ การผนึกสะกดอัญมณีคนคนนั้นไม่จำเป็นต้องมีสติก็ได้ใช่ไหม

            ไม่จำเป็นหรอก ไม่เช่นนั้นข้าคงไม่ใช่วิธีสะกดจิตผู้หญิงคนนั้นหรอก

            ดี เดี๋ยวฉันมา มือหนายกขึ้นกลางพร้อมกับใช้นิ้ววาดเป็นรูปอักขระโบราณที่ชาลส์และโนอาร์มองออกทันทีว่าเพื่อนชายของตนกำลังจะใช้เวทย์เคลื่อนมิติ

            เฮ้ ฮาฟนายจะไปไหน ชาส์ลตะโกนสอบถามขึ้นทว่าไม่ทันกับร่างที่หายไปจากคลองสายตา แต่กลับมีเสียงของโนอาร์ที่สามารถเดาจุดหมายปลายทางของฮาฟได้เอ่ยตอบขึ้นแทน

            คาเซล กับลูอิสยังไงหละ

            แต่เรายังไม่เคยทดสอบระดับพลังของทั้งสองคนนั้นเลยนะ

            ถ้าไม่แน่ใจก็ใช่มันทั้งสองคนนั้นแหละ โบฟทำแบบนั้นได้ใช้ไหม

            ข้ายังไม่เคยลองหรอกนะ แต่คิดว่าน่าจะเป็นไปได้

            เพียงชั่วอึดใจก่อนเพื่อนชายเรือนผมสีน้ำตาลแดงจะกลับมาพร้อมกับร่างของคาเซลและลูอิสที่ถูกวางลงกับพื้นทันทีเมื่อร่างของฮาฟกลับมาปรากฎอีกครั้ง พร้อมกับเสียงของชาลส์ที่เอ่ยถามอย่างตกใจเมื่อเห็นร่างของทั้งคู่อยู่ในสภาพนอนนิ่งไร้สติ

            เฮ้ย นายทำอะไรคาเซลกับลูอิสนะฮาฟ

            แค่ทำให้สลบเท่านั้น ไม่อยากให้มาเห็นร่างอาร์ในตอนนี้

            เจ้ากลับมาก็ดีแล้ว ข้าชักจะประคองเกราะห์ป้องกันต่อไปไม่ไหวแล้ว เสียงเจ้าโบฟซึ่งปรากฎแววเหนื่อยหอบจากการใช้เวทย์ต่อเนื่องกันเป็นเวลานานเอ่ยขึ้น ก่อนจะได้ยินเสียงโนอาร์พูดขึ้นอย่างร้อนใจ

            แล้วที่นี่ต้องทำยังไงต่อโบฟ

            เอามือเจ้าสองคนนั้นมาแต่ที่ตัวข้า ส่วนเจ้าสองคนสร้างเกราะห์ป้องกันเหมือนเดิม ส่วนเจ้าช่วยเจ้าหัวฟ้าสร้างเกราะห์ป้องกันอีกชั้น ข้าเกรงว่าหลังจากข้าปลดเวทย์แล้วอัญมณีแห่งอัคคีอาจจะมีพลังรั่วไหลออกมาขึ้น

            ชายทั้งสามเรียกคฑาสีดำ สีขาวและสีเหลืองมากระชับแน่ไว้ในมือ ก่อนชาลส์จะเริ่มลงมือสร้างเกราะห์เวทย์สีเหลืองป้องกันไว้เป็นชั้นแรก ตามด้วยโนอาร์ที่สร้างเกราะห์เวทย์โปร่งแสงสีดำครอบคลุมอีกชั้น สุดท้ายจึงเป็นหน้าที่ของฮาฟที่สร้างเกราะห์เวทย์สีขาวป้องกันไว้รอบห้อง เมื่อเห็นว่าเกราะห์ป้องกันทั้งสามสร้างขึ้นแน่นหนาแล้ว โบฟจึงจัดการสลายเกราะห์ป้องกันของตนซึ่งทันทีเมื่อเวทย์ของเจ้าสัตว์หายไปกลับเกิดการปลดปล่อยของพลังเวทย์ที่รั่วไหลออกมามากขึ้นจากร่างบางที่ปรากฎแสงสีเพลิงเรืองรองห่อหุ้นไปทั้งกายซึ่งทวีความรุนแรงขึ้นปะทะเข้ากับเกราะห์เวทย์ทั้งสองชั้นของชาลส์และโนอาร์จนเกิดแรงสั่นสะเทือนเร่งให้เจ้าโบฟต้องรีบลงมือผนึกสะกดอัญมณีแห่งอัคคีอย่างเร่งด่วน

            กันทัวรา เฟรมมิสอันครอส

            ทันทีเมื่อสิ้นเสียงร่ายเวทย์ของเจ้าสัตว์สี่เท้า ปรากฏกระแสพลังเวทย์สีน้ำเงินหมุนหวนรอบตัวของคาเซลและลูอิสก่อนจะไหลผ่านมายังตัวเจ้าโบฟที่แตะสัมผัสร่างของอาร์อีกทอดหนึ่งคล้ายสายน้ำที่ไหลผ่านเชื่อมร่างของชายทั้งคู่ผ่านโบฟมาสู่ร่างของอาร์ ก่อนไอเวทย์สีน้ำเงินจากเพื่อนชายร่วมปราการจะถูกร่วมกันเป็นกระแสเวทย์สายเดียวเข้าไปหมุมวนคล้ายกระแสน้ำที่ไหลเชียวรอบอัญมณีสีแดงเพลิง พร้อมกับเสียงร่ายเวทย์ที่ดังขึ้นอีกครั้งจากเจ้าสัตว์เทพ

            ครอส

            ในช่วงจังหวะที่กระแสพลังเวทย์สีน้ำเงินกำลังจะแปรเปลี่ยนเป็นลูกแก้ววารีสีน้ำเงินลักษณะเดียวกับที่อาศัยเวทย์ของซิลเวียร์สร้างขึ้น เพื่อทำการผนึกสะกดอัญมณีแห่งอัคคี หากทว่าคราวนี้กลับไม่เกิดผลดังเช่นครั้งนี้ผ่านมาเมื่อรอบตัวของอาร์กลับปรากฎอัคคีสีแดงเพลิงลุกท่วมร่างกายที่ดิ้นทุรนทุรายด้วยความเจ็บปวด และใช้เพียงชั่วพริบตาก่อนที่เพลิงดังกล่าวจะเปลี่ยนสภาพไปจนมีลักษณะเป็นคริสตันสีเพลิงที่มีร่างของหญิงสาวเรือนผมสีเงินบรรจุอยู่ภายใน พร้อมกับด้านล่าง ณ จุดที่อาร์นอนนิ่งอยู่ได้เกิดหลุมดำขนาดใหญ่ที่น่าจะเป็นผลจากเวทย์ของใครบ้างคนร่ายขึ้นมาเพื่อดูดกลืนคริสตันสีแดงพร้อมกับร่างของอาร์ให้หายไปต่อหน้าชายทั้งสามเบิกตากว้างมองเหตุการณ์เบื้องหน้าอย่างตื่นตะลึง

.........................................

^^ จบแล้วจ้า...ปั่นจบแล้ว..แปะให้ก่อน....

คืนนี้ขอไปนอนแย้ว..พรุ่งนี้ต้องทำงานนนนนน T^T~

ฝากเม้นท์ ฝากโว๊ต สักกะนิด ให้กำลังใจกันสักกะหน่อย..ขอบคุณก๊าบบบ o(_ _)o

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

1,493 ความคิดเห็น

  1. #1454 Fairy dream (@roiza) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2554 / 13:31
    หายไปไหนกัน ??
    #1454
    0
  2. #672 Aburame_Shino (@Nara_nicharee) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 12 มีนาคม 2552 / 15:03
    อ๊ากกกก

    จบอย่างงี้

    ค้างอ่า

    อาร์หายๆๆๆๆ

    กำ

    ......
    อัพนะคะ
    #672
    0
  3. #671 yookeeboy (@yookeeboy) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 12 มีนาคม 2552 / 10:43
    สู้ๆๆๆ..........ขยันมาอัพบ่อยๆๆๆนะะะะะ
    #671
    0
  4. #670 khwuanjai (@khwuanjaa) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 มีนาคม 2552 / 10:59
    กำลังมัน..อัพต่อ.. อารมณ์ค้าง
    #670
    0
  5. #669 พู่กันรสซ็อกโก (@may22536) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 มีนาคม 2552 / 10:08
    เข้ามาอ่านครั้งแรกค่ะ  สนุกมากเลย  รีบๆอัพต่อนะค่ะ
    #669
    0
  6. #668 Myminera_Minny (@Minny_Minera) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 มีนาคม 2552 / 09:32
    มาอัพเร็วๆนะคะ
    #668
    0
  7. วันที่ 10 มีนาคม 2552 / 02:04
    อยากอ่านแล้วค่ะ

    แงแง

    กำลังสนุกเลยอ่ะ
    #667
    0
  8. #666 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 มีนาคม 2552 / 18:50
    ใจจะขาดแล้วนะค่ะ คุนไอฝัน T^T
    #666
    0
  9. #665 ~TIng~ (@tingirin) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 มีนาคม 2552 / 18:47
    กำบัวมันส์ๆ


    สู้ ๆ


    อัพ ๆ ๆ ๆ
    #665
    0
  10. #664 คกคุง (@koogkyu) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 มีนาคม 2552 / 15:07
    กำลังสนุกเลย รีบมาอัพต่อนะคะ
    #664
    0
  11. #663 CaSnOvY@PrInCeSs (@CaSnOvYkOnDeE) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 มีนาคม 2552 / 13:30
    อัพเจ้าคร่ะ
    #663
    0
  12. #662 neyon_phoenix (@neyon_phoenix) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 มีนาคม 2552 / 13:24

    ง่ะ
    อาร์หายไปไหนอะเจ๊
    รีบมาอัฟนะคะ
    ใจจะขาดตาย

    #662
    0
  13. #661 quietear (@quietear) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 มีนาคม 2552 / 11:05
    ทรมานทรกรรมคนอ่านง่ะ
    #661
    0
  14. #660 halleluja (@halleluja) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 มีนาคม 2552 / 09:51

    อ่านยาวเลยขอรับ~~ สนุกมากๆขอรับ ^^

    #660
    0
  15. #659 Reader (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 มีนาคม 2552 / 08:33
    โห เล่นจบแบบนี้เลยเหรอ ทรมาณคนอ่านอย่างแรง

    สงสารกันหน่อยได้ไหม



    แต่มีคำผิดอยู่นะ

    ตรงช่วงต้น ตอนที่ฮาฟอาบน้ำแล้วปลุกอาร์ คำว่า"โป๊ะ"ไม่มีสระ อะ

    และช่วงที่เลิกเรียน ชาร์ลแซวอาร์ว่ากินข้าวกลางวัน 2 จาน คำว่า"หยัดข้าว" น่าจะเป็น ยัดข้าวอะ



    แล้วอย่าลืมอัพเร็วๆหน่อยนา

    ปล

    ขอบคุณเรื่องเพลงด้วยจ๊ะ
    #659
    0
  16. #658 CeRigo (@cerigo) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 มีนาคม 2552 / 07:13

    กรี๊ดค้างมากมาย....อัพ ด่วน..ด่วน ถึงด่วนที่สุด

    #658
    0
  17. #657 LoVelYpOp (@thiyaphon) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 มีนาคม 2552 / 00:21

    แง่งงง
    ตามอาร์ทำไม >O<~!!

    #657
    0
  18. #656 RAY (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 มีนาคม 2552 / 20:32
    มาอัพเรวๆนะคะ
    #656
    0
  19. #655 Myminera_Minny (@Minny_Minera) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 มีนาคม 2552 / 20:22
    ใช่ค่ะ มาอัพด่วนเลยน้า ด่วนๆๆ ขอบคุณมากค่ะ เป็นกำลังใจให้นะ
    #655
    0
  20. #654 CaSnOvY@PrInCeSs (@CaSnOvYkOnDeE) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 มีนาคม 2552 / 19:53

    อัพด่วนเจ้าคร่ะ

    #654
    0
  21. #653 คกคุง (@koogkyu) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 มีนาคม 2552 / 18:30
    สนุกมากค่า รีบอัพด่วนนนนนนน
    #653
    0
  22. #652 the mushroom (@avaevefy) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 มีนาคม 2552 / 17:00
    อั้ก!
    กระอักเลือด..กำลังจะขาดใจตาย
    คนแต่งรีบมาอัพเพื่อเป็นยารักษาหน่อยเร้ววววววววววววววววววว !!!

    คนแต่งเป็นใครกันขอรับ!?...ถ้าหากปิดเทอมอยู่โปรดรีบอัพด่วน...ข้าน้อยกำลังอาการร่อแร่ ใกล้ตายแล้ว~~
    นิยายของท่านเป็นยารักษาชั้นดี!
    #652
    0