ยัยสโนไวท์กับนายวายร้ายทั้งเจ็ด

ตอนที่ 3 : My Princess 2 : Guardian

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,126
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    12 ธ.ค. 52





2

Guardian



 

 

แง~!!! ฉันอยากจะบ้าตาย ทำไมป๊ะป๋าถึงไม่บอกฉันเลยล่ะ ว่าไอ้โรงเรียนนี่มันเป็นโรงเรียนประจำ ( แบบว่าฉันไม่ค่อยจะสนใจกิจการของป๊ะป๋าเท่าไหร่น่ะ T^T )


            ไม่ได้การแล้ว แบบนี้ต้องคุยกับป๊ะป๋าให้รู้เรื่อง!


            ปั้ง!

            ฉันเปิดประตูและปิดมันอย่างแรงหลังจากที่ก้าวออกมาจากห้อง แล้วจึงล้วงกระเป๋ากางเกงเพื่อหยิบเครื่องมือติดต่อสื่อสารยุคไฮเทค ( มือถือนั่นแหละง่ายๆ -..- ) ออกมากดเบอร์ป๊ะป๋าโดยเร็วไว


            ตู๊ด...ตู๊ด...ตู๊ด...


            โอ๊ย! นี่ป๊ะป๋าฉันเป็นตุ๊ดหรือไงเนี่ย ตู๊ดๆ อยู่ได้


            ตู๊ด...ตู๊ด...ตู๊ด...


            แหน่ะ ยังไม่เลิกตู๊ดๆ อีก นี่มันตู๊ดๆ มาจะสิบนาทีแล้วนะ ฉันที่ใช้ความพยายามอย่างสูงในการติดต่อป๊ะป๋าเป็นสิบๆ ครั้งก็จำเป็นต้องถอดใจในที่สุด เพราะไม่ว่าจะโทรไปกี่ครั้งก็จะได้ยินแค่ว่า...


            ตู๊ด...ตู๊ด...ตู๊ด...


            ...เท่านั้นเอง -_-


            ฉันเก็บมือถือใส่กระเป๋ากางเกงแล้วก็ต้องถอนหายใจทิ้งเพราะเกิดอาการจิตตกทันที ก็จะไม่ให้คิดมากได้ไงเล่า ในเมื่อฉันที่เป็นผู้หญิง ( ที่ปลอมตัวเป็นผู้ชาย ) หนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์จะต้องมาใช้ชีวิตร่วมกับผู้ชายแบบนี้ จะเป็นตายร้ายดียังไงฉันยังไม่รู้เลย โฮๆๆ TOT


            เป็นอะไรไอ้หน้าสวย ทำหน้าเหมือนกำลังจะตาย อีตาซันเดินมาหยุดยืนข้างๆ ก่อนที่มันจะเอาแขนมาพาดไหล่ข้างซ้ายของฉัน


            ก็บอกแล้วไงว่าไม่ได้ชื่อไอ้หน้าสวย ฉันชื่อสโน พูดจบก็กะว่าจะปัดแขนของอีตาซันออก แต่ดันมีแขนของใครอีกคนมาพาดที่ไหล่ข้างขวาของฉัน เลยเกิดอาการชะงักไปโดยปริยาย


            งั้นถามใหม่ก็ได้...เป็นอะไรล่ะสโน ทำหน้าเหมือนคนไม่ถ่ายมาเจ็ดปีเชียว และคนที่พาดไหล่ขวาฉันอยู่ก็คืออีตาสกายนั่นเอง


            กร๊าซซซ~!!! ว่าแต่พวกแกจะช่วยถามแบบดีๆ ไม่เป็นหรือไงฟะ! >O<


            ช่างหน้าฉันเหอะ ว่าแต่พวกนายช่วยเอาแขนลงไปจากไหล่ฉันได้มะ มันหนัก


            อาร้าย~ แค่นี้หนักแล้วหรอ ทำอย่างกับเป็นผู้หญิงไปได้ ฮ่ะๆๆ อีตาซันพูดจบก็หัวเราะชอบใจ แต่อีตานี่คงไม่รู้หรอกว่าคำพูดของมันทำให้ฉันสะอึกเลย ก็ใช่น่ะเซ่! ฉันเป็นผู้หญิงจริงๆ นั่นแหละโว้ย TOT


            ฉันก็คิดเหมือนกัน ฮ่ะๆ แล้วอีตาสกายก็หัวเราะสมทบด้วยอีกคน T^T


            เสียงของอีตาฝาแฝดคู่นี้ดังลั่นจนคนแถวๆ นี้หันมามองกันหมด เท่านั้นยังไม่พอ พวกผู้ชายที่อยู่ห้องเดียวกับฉัน ก็เปิดประตูแล้วชะโงกหน้ามาดูพวกฉัน ( ซึ่งจริงๆ แล้วทั้งหมดเพ่งสายตาหวานหยดมาที่ฉัน =_= ) เอิ่ม...ถึงฉันจะเป็นผู้หญิงแต่ตอนนี้ฉันอยู่ในคราบผู้ชายนะเฟ้ย ตกลงพวกนี้เป็นเกย์กันหมดเลยใช่ไหม น่าเสียดายความหล่อจริงๆ


            นี่ฉันยังไม่ได้บอกใช่ไหมว่าไอ้โรงเรียนชินวาแห่งนี้ มันมีแต่คนหน้าตาหล่อขั้นเทพ รูปร่างก็เพอร์เฟคกันทั้งนั้น ( มีแต่ฉันนี่แหละที่เตี้ย ) ไม่ใช่แค่นักเรียนเท่านั้นหรอกนะที่หน้าตาดี ขนาดยามที่นั่งหลับอยู่หน้าประตูยังหล่อเลยอ่ะ คิดดูเด่ =[]=


            ฉันก็ว่าเสียงหัวเราะคุ้นๆ ที่แท้ก็พวกแกนี่เอง น้ำเสียงนุ่มทุ้มของใครคนหนึ่งดังขึ้นข้างหลังพวกฉัน และพอหันไปก็พบกับผู้ชายผมสั้นสีน้ำตาลแดง โอ๊ะโอ๋...คนอะไรหนอ ปากสีส้มอ่อนน่าจุ๊บจัง จมูกก็โด่งอย่างกับชาวต่างชาติ แล้วยังนัยน์ตาสีฟ้าอ่อนที่ดูอบอุ่นนั่นอีก แถมขนคิ้วก็ดกดำเรียงสวย ผิวพรรณก็สุดแสนจะผุดผ่อง โอ๊ย! คนอะไรเนี่ยน่าหลงใหลเป็นบ้า


            อ้าว มาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย ไอ้โคลสกายผละออกจากฉันแล้วหันไปถามผู้มาใหม่ หืม...ผู้ชายผมสีน้ำตาลแดงนี่ชื่อ โคลหรอ หรือว่าจะเป็นชาวต่างชาติจริงๆ แต่ว่าก็พูดไทยออกจะชัดแจ๋วขนาดนี้นี่หน่า


            ก็เพิ่งมา ว่าจะมาชวนพวกแกไปกินข้าว


            รีบกินจัง นี่เพิ่งจะสิงเอ็ดโมงกว่าๆ เอง


            ก็ฉันยังไม่ได้กินข้าวเช้านี่หว่า เอ๊ะ! หรือพวกแกยังไม่อยากไปเพราะอยากจะอยู่กับหนุ่มน้อยคนนี้โคลชี้มาที่ฉันอย่างยิ้มๆ พวกแกไปเก็บหนุ่มน่ารักคนนี้มาจากที่ไหน


            เก็บมาจากถังขยะแถวๆ นี้น่ะน้ำเสียงลั้ลลาของอีตาซันทำให้ฉันอยากจะกระโดดเตะยอดหน้ามันเสียให้ได้ เท่านั้นยังไม่พอ มันยังเปลี่ยนจากพาดไหล่เป็นรวบคอฉันไปล็อคไว้เลยอ่ะ แอ๊ก~! หายใจติดขัดค่า T^T


            หรอ ฉันชักอยากจะไปคุ้ยถังขยะหาคนน่ารักๆ แบบนี้บ้างซะแล้วสิ โคลส่งยิ้มหวานมาให้จนฉันแทบละลายไปกับรอยยิ้มนั่นเลย ฉันเป็นผู้หญิงนะ อย่ามาทำน่ารักใส่จะได้ไหม >///<


            งั้นก็เชิญแกไปคุ้ยหาที่อื่นเลย คนนี้ฉันจองแล้ว ซันแทรกขึ้นแล้วล็อคคอฉันแน่นขึ้นไปอีก เพราะ...ฉันจะเก็บไอ้หน้าหวานนี่ไว้แกล้งแก้เซ็ง


            ใช่~ สโนเป็นของพวกเรานะ แกห้ามมาแย่งนะไอ้โคล แล้วสกายก็เข้ามาล็อคฉันไว้อีกคน แงๆ ถ้าฉันขาดอากาศหายใจตายไป ฉันจะมาเอาวิญญาณพวกแกไปอยู่ด้วย อีตาฝาแฝดบ้าเอ๊ย T^T


            ฮ่ะๆ ฉันไม่แย่งพวกแกก็ได้ ว่าแต่หนุ่มน้อยน่ารักคนนี้ชื่อสโนหรอ ยินดีที่ได้รู้จักนะ ฉันชื่อโคล ^^”


            ฉันใช้แรงทั้งหมดที่มีดันแขนอีตาสองฝาแฝดออก ก่อนจะสูดหายใจเข้าเต็มปอดเหมือนเป็นสิ่งที่โหยหามานาน แล้วจึงหันไปส่งยิ้มให้โคล


            ยินดีเช่นกัน ฉันชื่อสโนนะ ^^” อย่างน้อยก็ยังมีโคลนี่แหละ ที่รู้สึกว่าอยู่ด้วยแล้วปลอดภัย


            ถ้าสโนเป็นผู้หญิงคงจะน่ารักมากแน่ๆ


            งะ...งั้นหรอจ๊ะ แฮะๆ ขอบใจมากจ้า ^^//”


            เฮ้ ไอ้หน้าหวาน แล้วนายจะไปจ๊ะจ๋ากับไอ้โคลทำไมเนี่ย ทำเป็นผู้หญิงเวลาเขินไปได้ เสียงของซันทำให้ฉันชะงักทันที นั่นสิ...อยู่ที่นี่ฉันคงพูดจ๊ะจ๋าไม่ได้ คงจะต้องพูดว่าครับอย่างเดียวแล้วล่ะ ไม่งั้นเดี๋ยวความลับแตกพอดี


            ฉันว่าไปกินข้าวกันเถอะ ก่อนที่ไอ้โคลมันจะหว่านเสน่ห์ไปมากกว่านี้


            แล้วสกายก็มาล็อคคอฉันให้เดินไปพร้อมกันโดยมีซันตามมาติดๆ ส่วนโคลก็ได้แต่หัวเราะชอบใจก่อนจะเดินตามมาเช่นกัน เฮ่อ~ นี่แค่วันแรกฉันก็แทบจะบ้าตายแล้ว ไม่รู้ว่าต่อไปชีวิตฉันจะต้องเจอกับอะไรบ้าง คิดแล้วก็กลุ้มไม่หาย












 

            ณ โรงอาหาร ( ซึ่งมีคนพลุ่กพล่านเหมือนเดินอยู่ที่สยาม )


            ได้โปรดช่วยรับไว้ด้วยนะครับ...


            เอ่อคือ...=_=;;”


            นะครับๆๆ ช่วยรับหัวใจของผมไว้ด้วย~ >O<”


            ฉันมองผู้ชายหน้าตี๋ไร้สิวที่นั่งคุกเข่าตรงหน้า ในมือของเขามีดอกกุหลาบสีแดงสดซึ่งยื่นออกมาให้ฉัน ดูจากข้อความข้างบนและสภาพแบบนี้แล้ว คงเดากันออกใช่ไหมว่าฉันกำลังเผชิญกับสถานการณ์อะไรอยู่ ใช่เลย! ผู้ชายหน้าตี๋ไร้สิวนั่นกำลังสารภาพรักฉันอยู่! =[]=


            ตกลงว่าไอ้โรงเรียนนี้มันเป็นเกย์กันหมดจริงๆ ใช่ไหมเนี่ย T^T


            หลังจากที่ฉันถูกลากมากินข้าวด้วยที่โรงอาหาร อีตาสามคนนั่นก็พาฉันไปจองที่นั่งก่อนจะบอกว่าให้มาซื้ออะไรกิน แล้วจากนั้นพวกบ้านั่นก็หายเข้ากลีบเมฆไปเลย ปล่อยให้ฉันต้องเผชิญหน้ากับนายหน้าตี๋นี่คนเดียวแบบนี้ไงล่ะ แถมคนทั้งโรงอาหารยังพร้อมใจหันมามองฉันกันหมด


            คือว่า... ฉันยิ้มแหยๆ พลางค่อยๆ ขยับถอยหลังหนี แต่ก็ยังไม่วายที่นายหน้าตี๋จะคลานตามมา อย่าตามฉันมาเลยนะได้โปรด TOT


            นะครับๆ ช่วยรับไว้ด้วย >O<” นายหน้าตี๋พยายามจะให้ฉันรับดอกกุหลาบซึ่งแทนหัวใจของเขาให้ได้ ในขณะที่ฉันเองก็...


            เอ่อ... พยายามถอยหนีอย่างไม่ลดละ


            นะๆๆๆๆ >O<”


            คือ...


            นะๆๆๆๆๆ


            คือว่า...TOT”


            ปึ้ก!

            ฉันที่เพิ่มสปีดในการถอยหลังให้เร็วก็เป็นอันต้องหยุดชะงัก เมื่อแผ่นหลังของฉันไปชนเข้ากับอะไรแข็งๆ กว้างๆ สักอย่าง และยังไม่ทันที่ฉันจะหันไปมอง ร่างกายของฉันก็ถูกแขนปริศนาข้างหนึ่งที่ยื่นมาจากข้างหลังโอบกอดเอาไว้ ต่อจากนั้นก็รู้สึกเหมือนมีอะไรนิ่มๆ มาสัมผัสที่แก้มขวา แล้วพอเหลือบไปมองก็เห็น...


            นี่นายเปลี่ยนใจจากไอ้อิจิรุตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย~” ผู้ชายท่าทางทะเล้นกำลังเอาแก้มของเขามาคลอเคลียแก้มของฉันอยู่ จากที่เหลือบๆ มอง ผู้ชายคนนี้ดูคล้ายกับโคลมาก ทั้งเส้นผมสีน้ำตาลแดงกับนัยน์ตาสีฟ้าอ่อนอบอุ่นคู่นั้น เพียงแต่ว่าทรงผมของผู้ชายนี้ถูกสไลด์ยาวลงมาระต้นคอเท่านั้นเอง


            ว่าแต่...คนๆ นี้เป็นใครฟะ ทำไมถึงกล้าล่วงละเมิดทางเพศฉันแบบนี้เนี่ย ( ดูนางเอกมันใช้คำให้คิดนะ )


            นายหน้าตี๋กระตุกหางคิ้วทันที ก่อนจะฉีกยิ้มสุดสยองแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเขย่าขวัญ นั่นมันก็เรื่องของผมนะครับ พี่คาราเมลช่วยถอยไปไกลๆ จะได้ไหมครับ ^^+”


            ฉันก็อยากจะถอยอยู่หรอก แต่คงไม่ได้หรอกมั้ง แต่นาย คาราเมลอะไรนี่กลัวซะที่ไหนล่ะ เพราะว่า...คนๆ นี้ฉันจองแล้วน่ะ


            จุ๊บ~

            ตาฉันเบิกกว้างทันที เมื่อริมฝีปากนุ่มนิ่มประทับลงบนแก้มเนียนใสของฉัน อึ้ง...อึ้ง...แล้วก็อึ้งมาก!!! อีตาบ้าคาราเมลมันหอมแก้มฉันอ่า TOT


            อือหือ~ นุ่มดีแฮะ แถมหอมๆ อีกต่างหาก~”


            ไม่ใช่แค่ฉันคนเดียวหรอกนะที่อึ้ง คนดูเหตุการณ์อยู่ก็อึ้ง มันก็ต้องอึ้งอยู่แล้วล่ะ ก็ตอนนี้ฉันอยู่ในคราบผู้ชาย แบบนี้มันก็เหมือนกับผู้ชายหอมแก้มผู้ชายด้วยกันน่ะสิ คิดแล้วสยองใช่ไหมล่ะ!!!


            เมื่อไหร่แกจะเลิกทำตัวปัญญาอ่อนสักทีวะ


            ใช่!!! ฉันก็อยากจะถามเหมือนกันว่าเมื่อไหร่มันจะปล่อยฉันเป็นอิสระสักที แต่เอ๋...เมื่อกี้ใครเป็นคนถามกันนะ ไม่ใช่ทั้งเสียงนายคาราเมลแล้วก็นายหน้าตี๋นั่นด้วย


            เดี๋ยวเขาก็เข้าใจผิดกันหมดหรอก


            แล้วพอสิ้นเสียง แขนของนายคาราเมลก็ถูกใครอีกคนกระชากออกอย่างแรงทำให้ฉันเซไปข้างหน้าสองสามก้าว บ้าเอ๊ย! ทำไมต้องรุนแรงขนาดนี้ด้วยเนี่ย ฉันที่เลือดชักเริ่มขึ้นหน้าก็หันหลังขวับหมายจะต่อว่าอีตาคนที่กระชากเมื่อกี้ แต่พอหันไปก็เกิดอาการกรามค้างซะงั้น ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน แต่พอเห็นหน้าคนๆ นั้นแล้วมัน...ทำไม...ทำไมกันนะ...


            ...ทำไมรู้สึกโหยหาและอยากจะร้องไห้ไปพร้อมกันนะ...


            คนที่ฉันรู้สึกโหยหานั่นเป็นผู้ชายที่มีเส้นผมสีน้ำตาลทอง ริมฝีปากเอิบอิ่มเป็นสีส้มอ่อน จมูกก็โด่ง นัยน์ตาที่คมกริบช่างเข้ากับขนคิ้วนั่นจัง ผิวพรรณหรือก็ขาวใสซะจนพรีเซนเตอร์ครีมบำรุงผิวยังอาย ยิ่งมอง...ยิ่งสบตา...ก็ยิ่งรู้สึกโหยหา


            ทำไมคนที่เพิ่งเจอหน้ากันครั้งแรกถึงทำให้ฉันเกิดอาการแปลกๆ แบบนี้ได้นะ


            อย่ารุนแรงนักสิวะ ไอ้ไนท์~ =3=” นายคาราเมลหันไปทำหน้าบู่ใส่ผู้ชายที่ฉันรู้สึกแปลกๆ ด้วย หือ...ผู้ชายคนนี้ชื่อ ไนท์หรอ ทำไมพอได้ยินชื่อแล้วรู้สึกใจมันวาบๆ ชอบกล


            ก็แกชอบทำตัวปัญญาอ่อนอยู่ได้


            เปล่าสักหน่อย ฉันแค่ช่วยหนอนน้อยน่ารักให้รอดพ้นจากปากเหยี่ยวเท่านั้นเอง~”


            แกก็แบบนี้ทุกที นายไนท์ถอนหายใจอย่างระอาก่อนจะหันมาจ้องหน้าฉันเขม็ง แล้วนายจะมองฉันอีกนานไหม ไอ้ผิดเพศ


            กึก!

            ความรู้สึกวาบหวิวในหัวใจมลายหายไปสิ้นเพียงเพราะคำว่า ไอ้ผิดเพศคำเดียว อ๊ากกก~!!! แกว่าใครผิดเพศฟะ!!!


            ฉันไม่ได้ผิดเพศนะ


            อ้าวหรอ ก็เห็นว่ายอมให้ไอ้ตี๋นั่นมานั่งคุกเข่าขอความรัก แล้วก็ปล่อยให้ไอ้คาราเมลมันกอดอยู่ได้ เลยนึกว่าชอบไม้ป่าเดียวกัน


            จะบ้าหรือไง! เรื่องนายตี๋นั่นฉันพยายามจะหนีแล้วต่างหาก ส่วนเรื่องกอด...เพื่อนนายกอดฉันแน่นเองต่างหากเล่า


            อ๋อหรอ


            กร๊าซซซ~!!! ทำไมน้ำเสียงคำพูดคำจาของอีตาไนท์บ้านี่ถึงได้กวนพระบาทาฉันจังเลยฟะ ฮึ่ม!!!


            นี่! ที่นายทำเป็นไม่พอใจฉันแบบนี้เพราะกำลังหึงเพื่อนตัวเองใช่ไหม


            ว่าไงนะ


            นายต่างหากที่ผิดเพศ วิปริตริอาจรักเพื่อนตัวเอง


            พูดแบบนี้อยากมีเรื่องหรือไง


            ก็นายมาว่าฉันก่อนทำไมเล่า


            หรือมันไม่จริงล่ะ ก็เห็นกันอยู่ทนโท่


            นายคิดว่าคนอื่นเขาจะวิปริตเหมือนนายหมดหรือไง ขอเหอะ อย่าเอาคนอื่นเขาไปเปรียบกับตัวเอง


            อ๋อ แล้วคิดว่าตัวเองไม่วิปริตหรือไง คงชอบละสิที่ไอ้คาราเมลหอมแก้มน่ะ


            แล้วไง หรือว่านายอิจฉาล่ะ


            คนอย่างฉันไม่อิจฉาให้เมื่อยหรอก เพราะยังไงฉันก็ไม่ได้นิยมไม้ป่าเดียวกัน อ๋อ หรือว่านายอยากให้ฉันหึงนายบ้าง เพราะหลงรักฉันตั้งแต่แรกเห็นล่ะ หึ เห็นมองฉันตาไม่กะพริบเลยนี่


            ไอ้บ้า! ไปตายซะ!”


            นายนั่นแหละ! ไปตายซะ!”


            เอ่อ ฉันว่าค่อยๆ พูดค่อยๆ จากันดีกว่าไหม~” คาราเมลพยายามจะห้ามศึกระหว่างฉันกับอีตาบ้าไนท์ แต่โทษที...มันไม่ทันแล้วเฟ้ย!!!


            หุบปาก!!!! แล้วเงียบไปซะ!!!!”


            โธ่~ ไม่น่าสอใส่เกือกเลยตู T^T”


            คาราเมลสลดลงทันทีเมื่อฉันกับอีตาไนท์พร้อมใจหันไปตะโกนใส่ ฮึ่ย! ขนาดอีตาซันกับอีตาสกายที่ว่ากวนประสาทขั้นเทพแล้ว ยังไม่กวนประสาทฉันได้เท่าอีตาไนท์นี่เลยนะ ว่าแล้วก็อยากจะซัดมันสักเปรี้ยงจริงๆ แค้นค่ะแค้น แค้นมันนน!!!


            ฉันกับอีตาไนท์เปลี่ยนการฟาดฟันการทางคารมมาเป็นฟาดฟันกันทางสายตาแทน (  - -)+++ +++(- -  ) เปรี๊ยะ~ เปรี๊ยะ~ ซึ่งก็ไม่มีใครยอมถอยเด็ดขาด!


            ฉันที่กำลังเร่งผลิตสายฟ้าเพื่อจะฟาดฟันกับอีตาไนท์ผ่านทางสายตา ก็สะดุ้งเล็กน้อยเมื่ออยู่ๆ มีมือใครบางคนลงมาแปะบนหัวฉัน


            อ้าว คาราเมล ไนท์ มากินข้าวเหมือนกันหรอ คนๆ นั้นก็คือโคลนั่นเอง


            อือ~ พอดีว่ากำลังจะไปหาที่นั่งน่ะ แต่ไอ้ไนท์ดันมีเรื่องกับหนุ่มน่ารักนี่ซะก่อนน่ะ คาราเมลยิ้มร่าแล้วชี้มาทางฉัน เอ่อ...ได้ข่าวว่าเมื่อกี้แกกำลังสลดอยู่ไม่ใช่หรอ ไหงเปลี่ยนอารมณ์เร็วปานวอกแบบนี้ล่ะ -_-


            หือ คนนี้หรอ? โคลขมวดคิ้วหันมามองฉันก่อนจะหันไปส่งยิ้มให้คาราเมลและอีตาไนท์ ฮ่ะๆ ถ้าเป็นคนนี้อย่างเอาเรื่องเลย เพราะนี่เป็นของแก้เซ็งชิ้นใหม่ของไอ้ซันกับไอ้สกายน่ะ น่ารักใช่ม้า ^^”


            โคลจับหัวฉันโยกเล่นเบาๆ แล้วหัวเราะชอบใจ ส่วนอีตาไนท์กับคาราเมลทำหน้าเหมือนชินชากับประโยคที่โคลพูดแล้ว


            โธ่~ เสียดายจัง ฉันอุตส่าห์จะเก็บไว้เองนะเนี่ย -O-“


            ฮ่ะๆ งั้นก็ลองไปขอไอ้ฝาแฝดคู่นั่นดูสิ เผื่อมันจะยอมแบ่ง ว่าแต่...ไปนั่งกินข้าวกับพวกฉันไหม โคลยิ้มให้กับท่าทางเหมือนเด็กของคาราเมล


            แต่เดี๋ยวนะ...เมื่อกี้ชวนพวกนี้ไปนั่งด้วยกันเรอะ ไม่เอานะ เดี๋ยวฉันก็ได้ยกทัพตีกับอีตาไนท์อีกรอบหรอก TOT


            เอาสิ ตกลง


            โอเคเลย เตรียมเปิดศึกค่ะ T^T












 

            -_-“


-_-“


-_-^^“


-_-^^“


            ตอนนี้ฉัน โคล คาราเมล ซัน สกาย และอีตาไนท์มานั่งพร้อมกับจานข้าวตรงหน้าเป็นที่เรียบร้อยกันหมดแล้ว แต่ไม่มีใครแม้แต่จะกล้ากระดิกไปหยิบช้อนแล้วจ้วงข้าวเข้าปากสักคน เพราะทุกคนรับรู้ถึงสายฟ้าฟาดทางสายตาของฉันกำลังอีตาไนท์ที่กำลังปะทะกันอย่างดุเดือด


            ซวยมาก ซวยได้โล่มาก สงสัยพระเจ้าคงกลั่นแกล้งฉันถึงให้ซันกับสกายเป็นเพื่อนสนิทกับโคล ซึ่งโคลก็เป็นน้องชายแท้ๆ ของคาราเมล ( สรุปแล้วสองคนนี้เป็นลูกครึ่งไทย ฝรั่งเศสน่ะ ) แล้วคาราเมลก็เป็นเพื่อนสนิทของอีตาไนท์ นั่นก็หมายความว่าการใช้ชีวิตของฉันที่นี่ ยังไง๊ยังไงก็จะต้องเจอะเจอกับอีตาไนท์มากแน่ๆ


            เอ่อ กินกันเลยไหม...อ๊ะ!” คาราเมลชวนพลางทำท่าจะหยิบช้อนขึ้นมาแต่ก็ชะงักเมื่อมีฝ่ามือของใครบางคนตบเข้ากลางกบาล ใครมันบังอาจตบศีรษะอันงดงามของฉันฟะ -w-“


            ฉันนี่แหละ น้ำเสียงนุ่มๆ ดังขึ้นข้างหลังคาราเมลและพอหันไปก็พบกับผู้ชายผมสีดำขลับที่ยืนหน้าเด้งอยู่ แม่เจ้าโว้ย! ผู้ชายอะไรหน้าหว๊านหวาน นัยน์ตากลมโต จมูกโด่ง ริมฝีปากก็บางได้รูป แก้มงี้ก็เป็นสีชมพูระเรื่อ โหยๆๆ ฉันยังหน้าไม่หวานเท่าเลยนะ


            อ้าว ไอ้อิจิรุ คาราเมลทักพลางลูบหัวตัวเองปรอยๆ อิจิรุหรอ...คนที่คาราเมลพูดถึงเมื่อกี้นี้นี่หน่า แล้วไอ้เมจิคล่ะ


            ฉันอยู่นี่ -_-“ ผู้ชายที่คาดว่าน่าจะชื่อ เมจิคเดินถือแก้วน้ำปั่นสองแก้วมานั่งลงข้างๆ คาราเมลก่อนที่อิจิรุจะนั่งข้างๆ อีตาไนท์


            สรุปคือฝั่งทางฉัน มีฉัน ซัน สกาย และโคลนั่งอยู่ ส่วนฝั่งตรงข้ามมีอีตาไนท์ คาราเมล อิจิรุ และเมจิค โอ๊ย! ดีนะเนี่ยที่ฉันความจำดี ไม่งั้นมีหวังสับสนไม่รู้ว่าใครเป็นใครเพราะความหล่อที่กินกันไม่ลง -..-


            นี่ฉันยังไม่ได้บรรยายถึงสรรพคุณของเมจิคใช่ไหม อ่ะแฮ่ม~ งั้นฟังนะจ๊ะ...ผู้ชายที่ชื่อเมจิคจัดแต่งเส้นผมสีทองของเขาให้ชี้โด่ชี้เด่แต่ก็ดูดี ( ดูๆ ไปก็คล้ายๆ ทรงของฝาแฝดละนะ ) ริมฝีปากหยักลึกได้รูปจนน่าสัมผัส จมูกนี่ไม่ต้องพูดถึง โด่งได้ใจ นัยน์ตาคมดุจเหยี่ยวทำให้ใจยอมจำนนได้โดยปริยาย


            แล้วนี่ใครนะ หลังจากที่ดื่มน้ำปั่นรวดเร็วเดียวจนเกือบจะหมดแก้ว อิจิรุก็หันมาทำหน้าหวานแบบไม่ต้องเติมน้ำตาลใส่ฉัน ทำให้เมจิคหันมาสนใจด้วยอีกคน


            อ๋อ นี่คือสโน ของแก้เช็งชิ้นใหม่ของพวกฉันเอง ซันกับสกายพูดออกมาพร้อมกันแล้วกระโจนเข้ามากอดฉัน ก่อนที่สกายจะเริ่มแนะนำฉันให้รู้จักกับเพื่อนๆ เขาอย่างเป็นทางการ


            ไอ้โคลคงไม่ต้องแนะนำแล้ว งั้นฉันจะแนะนำให้รู้จักกับที่เหลือที่นะ สกายยิ้มร่าแล้วผายมือออกไปข้างหน้า นี่ไนท์ คาราเมล อิจิรุ แล้วก็เมจิค พวกนี้อยู่ม.5 เป็นพี่พวกเราหนึ่งปี แต่เราสนิทกันมากน่ะ เพราะฉะนั้นไม่ต้องเรียกพี่ก็ได้


            ยินดีที่ได้รู้จักนะ คาราเมลกับอิจิรุพูดพร้อมกัน ส่วนเมจิคได้แต่มองฉันนิ่งแล้วก้มลงไปดูดหลอดน้ำปั่นต่อ ส่วนอีกคน...ไม่ต้องพูดถึง แทบจะกระโดดมากินเนื้อฉันเลย เอาเถอะ...ฉันขี้เกียจจะทะเลาะด้วยแล้วละ เฮ่อ~ ตอนนี้ขอกินข้าวก่อนแล้วกันนะ


            แล้วพวกเราทั้งเจ็ดคน... สกายยังคงพล่ามต่อไปในขณะที่คนอื่นๆ เริ่มจ้วงอาหารเข้าปากตัวเอง ...ก็เป็นที่รู้จักในนามกลุ่ม ‘Guardian’ ( การ์เดี้ยน ) ซึ่งรวบรวมคนหล่อน่าตาดีเอาไว้ให้สาวๆ หมายปอง


            ชื่อเท่ดีนะฉันบอกก่อนจะตักข้าวเข้าปากอีกคำใหญ่


            ใช่ไหมๆๆ เพราะงั้น...ฉันมีข้อเสนอ...


            ...


            พวกนายคิดว่าไง หากฉันจะเสนอให้สโนเข้ามาร่วมกลุ่ม Guardian ของพวกเราน่ะ


            พรวด~!!!

            อาการสำลักข้าวกำเริบทันที ทำไมจะต้องให้ฉันไปเข้ากลุ่มด้วย ฉันอยู่ของฉันแบบนี้ก็ดีแล้ว ปล่อยฉันไปเถอะ ปล่อยให้ฉันอยู่อย่างโดดเดี่ยวแต่ไม่เดียวดายไปเถอะ ฉันไม่อยากอยู่กลุ่มเดียวกับอีตาไนท์นะ~!!! TOT










มาอัพต่อแล้วจ้า \^O^/

แบบว่าตอนนี้ไม่รู้จะยาวจนขี้เกียจอ่านกันไหม แต่อย่าขี้เกียจเลยน้า คนหล่อเยอะน้า~ >_<

ฮ่าๆๆๆ อิฉันอ้อน -.,- 

ในที่สุดวายร้ายของอิฉันก็โผล่หน้าหล่อๆ กันมาครบเจ็ดคนแล้ว รักคนไหนเลือกกันได้ตามสบายเลยจ้า แต่ถ้าเป็นอิฉันจะเก็บไว้หมด - -+ ฮ่าๆๆ

ขอบคุณที่แอดเป็นแฟนพันธุ์แท้นะจ๊ะ และสำหรับกำลังใจด้วยจ้า

แล้วเจอกันตอนหน้าจ้า ^ ^v

ปล. อิเจ๊ผู้นี้อยากได้คอมเม้น โหวตวอยซ์ กับคำวิจารณ์จังเลย T.T ( ตีหน้าเศร้า ขอความเห็นใจ ฮ่าๆ ) ขอบคุณมากจ้า ^ ^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

408 ความคิดเห็น

  1. #390 salapao*_* (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มกราคม 2554 / 21:28
    มีแต่คนหล่อๆๆทั้งนั้นเลยอ่ะ
    #390
    0
  2. #336 หิ่งห้อยตัวโต (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2553 / 13:50
    ชอบๆ ๆ ๆๆ หนุ่มหน้าหวาน  แอร๊ยย ย ย)) )
    #336
    0
  3. #298 Raisains (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2553 / 16:14
    สนุกกกกกกก
    #298
    0
  4. #294 เฮOn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2553 / 09:06
    หนุกมากกก
    #294
    0
  5. #248 minako_playoi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 เมษายน 2553 / 21:42

    โหป้าเอ้ยพี่คิดพอตเรื่องได้แจ่มมากกกกกกกกกกกกกกกจ้า^^ 
    สู้แต่งต่อไปเน่อฮ่าๆ

    #248
    0
  6. #93 พระอาทิตย์สีเขียว > (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มกราคม 2553 / 19:16
    ช๊อบ บ บ บ บ><
    #93
    0
  7. #80 nardao11 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มกราคม 2553 / 17:25
    จะเก็บคนหล่อทั้ง7ไว้หมดทุกคนเรยคะ เนื้อเรื่องสนุก น่าสนใจดีมาก จะแวะเข้ามาอ่านบ่อยๆนะ
    #80
    0
  8. #23 B-Ho (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2552 / 15:25
    ฮาได้โล่
    #23
    0
  9. #17 .。.:*NooTan*.:。 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2552 / 17:26

    หนุกมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกค่ะ>.<
    อัพเร็วๆน๊าาาาาาาาาาาคะ^ ^b
    เป็นกำลังใจให้*3*

    #17
    0
  10. #16 สองคู่หูตัวแสบ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2552 / 17:16

    อัพๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ>.

    #16
    0
  11. #14 123 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2552 / 19:54
    อัพๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #14
    0
  12. #12 Bammๆ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2552 / 17:33
    หล่อเกินไปหมด เลือกไม่ถูก *0*
    แต่เราชอบสกาย ซัน ไนท์ เมจิค คาราเมล อิจิรุแล้วก็โคลตามลำดับ...
    แบบว่าลำดับเราแทบทับซ้อนเป็นแถวเดียวเพราะชอบเกือบเท่ากันหมด ><
    ไปๆมาๆเลือกไม่ถูก ถอยหลักกลับไปเชียร์ชุนก่อนดีกว่า ^ ^ ฮิฮิ
    อัพๆๆ น่ะค่ะเจ๊ +w+
    #12
    0
  13. #11 Gemini_38 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2552 / 00:31

    #_#  คนหล่อๆ ช้านโหยหาอยากทัศนาคนหล่อๆ

    #11
    0
  14. #9 º·•Cadish (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2552 / 23:12
    *0*/ เลิศ

    เข้าเลยๆ ><
    #9
    0
  15. #8 Oshimasakura (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2552 / 21:51

    ซวยเข้าขั้นแล้วนางเอก 666+

    #8
    0