Chu!! จุ๊บรักให้พลิกล็อค

ตอนที่ 8 : Chapter 06 : ปฏิบัติการแผนขั้นที่หนึ่ง! - รีไรท์ครบ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,456
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    19 ส.ค. 59

ตอนที่ 6

ปฏิบัติการแผนขั้นที่หนึ่ง!

 

แผ่นหลังกว้างของชุนค่อยๆ หายลับจากสายตา ชุนเดินออกไปโดยทิ้งให้ฉันอยู่กับชินเพียงสองต่อสอง

            ฉัน...คงจะโดนชุนเกลียดมากกว่าเดิมสินะ

            เพราะน้ำเสียงแสนเศร้าของชินทำให้ฉันอดไม่ได้ที่จะหันไปมองแล้วเอื้อมมือไปแตะแขนเขาไว้เพื่อหวังว่ามันจะช่วยปลอบประโลมได้บ้าง

            อย่าคิดมากเลยชิน คนที่สมควรจะถูกเกลียดคือชุนต่างหาก หมอนั่นไม่น่าทำกับนายแบบนั้นเลย ทั้งๆ ที่นายแค่จะมาแสดงความยินดีด้วยเท่านั้นเอง

            พอฉันพูดความในใจที่อัดอั้นไว้ออกมา ชินก็หันมาจ้องฉันนิ่งก่อนที่เขาจะจับมือฉันไปกุมไว้แน่น

            ขอบคุณนะ ที่เข้าใจฉันชินว่าพลางยกมือฉันไปแตะที่แก้มเขา

            ตึกตัก~ ตึกตัก~

            หัวใจมันเต้นแรงอีกแล้ว!

            ชินยังคงจับมือฉันให้สัมผัสแก้มเขาอยู่แบบนั้น ดวงตาสุดเซ็กซี่คู่นั้นกำลังจับจ้องมาที่ดวงตาที่กลอกไปมาของฉัน ชิน...ได้โปรดอย่าจ้องมาอีกเลย ไม่งั้นฉันอาจจะตายเพราะหัวใจที่มันเต้นแรงจนเกินไปก็ได้

            ฟ้าใส... ในที่สุดชินก็ยอมปล่อยมือฉันก่อนที่เขาจะเป็นฝ่ายสัมผัสแก้มฉันแทน

            กรี๊ด! นี่ชินคิดจะทำอะไรเนี่ย!

            ใบหน้าสุดเซ็กซี่ของชินค่อยๆ เลื่อนเข้ามาใกล้ใบหน้าฉัน หน้าของชินเลื่อนเข้ามาใกล้จนฉันอดไม่ได้ที่จ้องริมฝีปากสีส้มอ่อนของเขา นี่หรือว่า...ชินกำลังจะจูบฉัน!

            ใบหน้าของชินยังคงเลื่อนเข้ามาใกล้เรื่อยๆ จนฉันสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ จากเขา นี่ริมฝีปากของฉันกับชินคงห่างกันไม่ถึงคืบแน่ๆ เลย

            ตึกตัก~ ตึกตัก~

            เพียงเสี้ยววินาที ริมฝีปากของฉันก็สัมผัสถึงริมฝีปากนุ่มๆ ของผู้ชายตรงหน้าแต่มันก็เป็นเพียงเสี้ยววินาทีจริงๆ เพราะ...

            แวบ!

            แสงจากจี้หัวใจที่มันส่องแสงขึ้นมาจนฉันผงะผละออกจากชินแล้วหันหลังให้เขาหันที นี่จะเสียใจหรือดีใจดีเนี่ยที่จี้มันส่องแสงขึ้นมา ว่าแต่...เมื่อกี้ชินจะจูบฉันจริงๆ ใช่ไหม อายจนไม่กล้ามองหน้าเลย

            รังเกียจฉันเหรอ

            ฉันสะดุ้งทันที เมื่ออยู่ๆ ชินก็เดินมากอดฉันจากด้านหลังแล้วถามเสียงแผ่วเบา ทำไมวันนี้ชินถึงทำอะไรแปลกๆ แบบนี้ล่ะเนี่ย!

            ฉันน่ารังเกียจขนาดนั้นเลยเหรอ

            ไม่ใช่นะ ฉันไม่ได้รังเกียจ...

            งั้นทำไมถึงหลบ

เอ่อ...

            เอาเถอะ ฉันเข้าใจ

            ชินคลายอ้อมกอดออกแล้วเงียบอยู่นาน จนฉันต้องตัดสินใจค่อยๆ หันไปดูว่าเขายังอยู่หรือว่าไปแล้วกันแน่ แต่พอฉันหันไปก็ต้องสะดุ้งโหยงเมื่อชินยังคงจ้องฉันอยู่อย่างเดิม พระเจ้าคะ! นี่หนูจะทำยังไงต่อไปดี!

            เราสองคนนิ่งเงียบกันไปเกือบห้านาที จนในที่สุดชินก็เอ่ยเสียงเศร้าขึ้นมาว่า...

ขอโทษนะ...ที่ทำแบบนั้นกับเธอ

            ...

            ฉันนี่โชคร้ายจังเลยเนอะ โดนชุนเกลียดยังไม่พอ ยังจะมาโดนเธอเกลียดอีก

            ไม่ใช่นะ!” ฉันตะโกนแทรกขึ้นมาทันทีทันใด ฉันไม่ได้เกลียดนายหรอก แต่ที่ฉันหลบนายเมื่อกี้มันเป็นเพราะ...

            เพราะอะไร

เพราะ...มันไม่สมควรไงล่ะ

            หือ? ไม่สมควรยังไง

            เพราะนายมีแฟนอยู่แล้ว นายไม่ควรมาทำแบบนั้นกับฉัน

            พูดแล้วก็เจ็บหัวใจ

            แฟน?” ชินขมวดคิ้มมุ่นพึมพำกับตัวเอง แฟนของฉัน...แฟนฉัน...แฟน...

            เอ่อ...

            “แฟนของฉัน...เป็นใครอ่ะ

            แทบจะหงายหลังเงิบทันทีเมื่อชินดันถามกลับมา เอ้า! แฟนของตัวเองยังจำไม่ได้เนี่ยนะ ชิน...ทำไมนายถึงได้...อินโนเซนต์น่ารักแบบนี้ล่ะ! ( เป็นงั้นไป )

            กะ...ก็ผุ้หญิงที่นายคุยด้วยเมื่อเช้าไง

ชินทำท่าคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะร้องเสียงสูงเหมือนว่าคิดอะไรบางอย่างออกอ๋อ~ น้องผู้หญิงคนนั้นนั่นเอง ที่หน้าตาน่ารักๆ ใช่ไหม

            พยักหน้ารับหงึกหงัก

            ชินมองหน้าฉันนิ่งก่อนที่แก้มเขาจะพองขึ้นเหมือนกำลังพยายามกลั้นหัวเราะ แล้วในที่สุดชินก็ทนไม่ไหวระเบิดเสียงหัวเราะออกมาจริงๆ

            ฮ่ะๆๆๆๆ

            ...

            ฮ่ะๆๆๆ ฉันกับน้องคนนั้นเนี่ยนะ

            เอ่อ...มันน่าขำตรงไหนเนี่ย ใครรู้ช่วยบอกฉันทีเถอะ?

            ...

            โอ๊ย ปวดท้อง ฮ่ะๆ เธอคิดได้ไงว่าฉันเป็นแฟนกับน้องคนนั้น

            ก็ฉันเห็นนายคุยกับน้องคนนั้นอย่างสนิทมากๆ เลยนี่ ฉันก็เลยคิดว่า...

            คิดว่าฉันกับน้องคนนั้นเป็นแฟนกัน?

            กะ...ก็...

            โป๊ก!

            ชินเขกหัวฉันเบาๆ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

ฉันไม่ได้เป็นแฟนกับน้องคนนั้นหรอก น้องเขามาให้กำลังใจเรื่องที่ฉันจะประกวด Prince & Princess น่ะ ฉันก็เลยขอบคุณน้องเขาไปก็เท่านั้นเอง ไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย

หา! เรื่องมันเป็นแบบนี้เองเหรอเนี่ย ใครมันช่างคิดไปได้ว่าชินเป็นแฟนกับน้องคนนั้นเนี่ย ( ก็แกไงล่ะเฟ้ย )

            แบบนี้ฉันก็ยังมีหวังน่ะสิ ดีใจจังจนหยุดยิ้มไม่ได้เลย

            ยิ้มอะไรน่ะ

            ฉันรีบหุบยิ้มทันทีแล้วแกล้งตอบเสียงนิ่งเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

เปล่า~ ไม่ได้ยิ้มสักหน่อย นายตาฝาดแล้ว

            ไม่จริงอ่ะ เห็นอยู่ว่าเธอยิ้ม ชินจับหน้าฉันหันไปหาเขา เนี่ยๆ ยิ้มยังเปื้อนอยู่ที่ปากเลย

            ยิ่งฟังชินพูดฉันก็เลยเกือบกลั้นยิ้มไว้ไม่อยู่แน่ะ

            ชะ...ชินปล่อยฉันก่อนนะ ชินจับหน้าฉันอยู่นานจนฉันต้องบอกเขา ที่จริงก็อยากจะอยู่แบบนี้ไปนานๆ หรอกนะ แต่มันติดที่ว่าถ้าอยู่แบบนี้ต่อไปฉันคงได้หัวใจวายตายแน่

            แล้วถ้าฉันไม่ปล่อยล่ะ

            “ปล่อยฉันก่อนนะ ฉะ...ฉันหายใจไม่ค่อยออก

            ฮ่ะๆ ปล่อยก็ได้ ชินพูดยิ้มๆ แล้วยอมปล่อยหน้าฉัน แต่ยังไม่ทันที่จะหายใจหายคอได้คล่อง ชินก็ยิงคำถามใส่ต่อทันที นี่ฟ้าใส พรุ่งนี้หลังเลิกเรียนเธอว่างไหม

            กะ...ก็ว่างนะ

ที่จริงฉันไม่ว่างหรอกเพราะต้องอยู่ติวภาษาญี่ปุ่นกับชุนทุกวัน แต่ช่างสิ คนอย่างชุนฉันไม่สนใจหรอก

            ดีเลย งั้นพรุ่งนี้ไปเที่ยวกันไหม

            ทะ...เที่ยวเหรอ

            ใช่ ไปกันสองคน

            ไปกันสองคน! โอ้พระเจ้า! ไปเที่ยวกับชินสองต่อสอง นี่มันเดทชัดๆ เลยนี่!

            กรี๊ด! แม่คะ พ่อคะ พี่คะ โคนะ ฮิซุย ( เจ้าสองคนหลังมายังไงฟะ ) หนูกำลังจะได้ไปเดทกับชินค่ะ!

            แล้วจะไปเที่ยวที่ไหนล่ะ

ก็ไม่รู้สิ เอาไว้ค่อยคิดอีกที ไปเที่ยวด้วยกันนะ ฉันอยากจะพาเธอไปเที่ยวเป็นการขอโทษที่ทำให้เธอเข้าใจผิดแล้วก็รู้สึกไม่ดีเรื่องน้องคนนั้นน่ะ

            เอ๊ะ! นี่ชินแคร์ฉันมากขนาดนี้เลยเหรอ...

            งั้นก็ได้

            เยี่ยมเลย! งั้นพรุ่งนี้ตอนเย็นไปเที่ยวกันนะ” ชินดีอกดีใจใหญ่ แต่เขาคงดีใจไม่เท่าฉันหรอก ก็ฉันดีใจซะจนอยากจะตะโกนให้ก้องโลกเลยว่าฉันจะได้ไปเดทกับชิน ฮ่าๆ ดีใจจังโว้ย!

 

            ภาวะโลก ลา ลา ลา ลา เลิฟยู มันช่างสดใส นา นา นา ดู ภาวะหวั่นไหวไม่ว่าจะวันอะไรก็กลายเป็นสีชมพู อู้ว ฮูว ฮู~”

            เป็นบ้าอะไรของแกอีกล่ะ เดินร้องเพลงเข้ามาเชียวนะ

            ฉันหันขวับไปมองเสียงสุดแสนกวนประสาทเมื่อกี้ทันที พอฉันย่างกรายเข้ามาในบ้านปุ๊บพี่ชายบังเกิดเกล้าของฉันก็ต้อนรับด้วยการหาว่าฉันบ้าปั๊บ

            ฉันไม่ได้บ้าสักหน่อย ก็แค่มีความสุขก็เลยร้องเพลงเท่านั้นเอง อ๊ะๆ หรือว่าอิจฉาฉันที่เสียงดีสู้ฉันไม่ได้ ใช่ไหมล่ะ~ พี่ตั๊กกี้

พี่ชายฉันชื่อ ตั๊กกี้ ค่ะ แปลกแหวกแนวดีไหม

            มีน้องสาวเป็นโรคหลงตัวเองแบบนี้ ฉันละกลุ้มใจจริงๆ ไปเลยไป๊ รีบขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเลย จะได้ทานข้าวเย็นกัน

            ค่า~”

            ฉันขานรับเสียงใสแล้วเดินขึ้นมาบนห้องนอนอย่างมีความสุข อยากให้ถึงพรุ่งนี้เร็วๆ จัง แค่คิดก็มีความสุขแล้ว

            แอ๊ด~

            เมื่อห้าวินาทีที่แล้วฉันยังมีความสุขอยู่เลย แต่พอเปิดประตูห้องเข้ามาก็รู้เลยว่าเดี๋ยวจะต้องเจอกับเรื่องปวดหัวแน่ ไอ้เจ้ากามเทพตัวแสบทั้งสองมันมานั่งรออยู่ในห้องก่อนแล้ว

            ฟ้าใสสส~”

            กำลังจะแอบหนีได้อยู่เชียว ยัยโคนะดันหันมาเห็นวะก่อน ชิส์!

            ชู่ว อย่างส่งเสียงดังสิ เดี๋ยวที่บ้านฉันเขาก็ได้ยินแล้วขึ้นมาดูกันหมดหรอก

            โคนะเอามือปิดปากตัวเองแน่นทันที ก่อนจะคลายมือออกแล้วกระซิบเสียงค่อยเมื่อลากฉันมานั่งข้างๆ ได้สำเร็จ

            แหะๆ โทษทีนะ พอมันดีใจไปหน่อยน่ะ

ดีใจเรื่องอะไรของเธออีกล่ะ รู้สึกลางไม่ดีเลยแฮะ

ก็นี่ไง คือพวกเราจะมาบอกว่าคิดแผนขั้นที่หนึ่งจะทำให้เธอสมหวังในความรักสำเร็จแล้วล่ะ

            แผนขั้นที่หนึ่ง? แผนของพวกเธอมันมีกี่ขั้นกัน

            หนึ่งครับเพราะคิดออกแค่ขั้นเดียว ฮิซุยรับหน้าที่ตอบ มีขั้นเดียวแล้วจะลำดับขึ้นทำซากอะไรฟะ!

            แล้วแผนที่ว่ามันคืออะไรล่ะฉันถามอย่างหน่ายๆ

            หึๆ ยังบอกไม่ได้หรอก เดี๋ยวมันไม่สนุก โคนะหัวเราะในลำคอเล่นเอาฉันเสียวสันหลังวาบ ก็แผนแต่ละอย่างของพวกนี้มันธรรมดาซะที่ไหนล่ะ แต่ละแผนเล่นเอาฉันมึนตึ้บไปสองสามวัน

            ใช่ครับ บอกไม่ได้

            พวกเราจะมาบอกแค่นี้แหละ เธอเตรียมตัวไว้ล่ะ แผนจะเริ่มพรุ่งนี้ ได้เวลาที่พวกเราต้องไปแล้ว แล้วเจอกันพรุ่งนี้โคนะโบกมือให้ฉันพร้อมกับเกี่ยวคอเสื้อฮิซุยไปด้วย

            เจอกันพรุ่งนี้นะครับ ฟ้าใส

            เจอกันพรุ่งนี้เหรอ...ถ้าเป็นไปได้พรุ่งนี้พวกเธออย่ามาให้ฉันเห็นเลยจะดีกว่านะ

            เดี๋ยวก่อน! นี่พวกเธอจะทำอะไรน่ะ ฉันโพล่งขึ้นทันที เมื่อเห็นว่าโคนะกับฮิซุยเดินตรงไปเปิดประตูตู้เสื้อผ้าเหมือนคราวที่แล้ว

            ก็กลับไปที่ Cupid Store ไง โคนะหันมาตอบพร้อมกับยักคิ้วให้ฉันข้างหนึ่ง

            แล้วพวกเธอจะกลับยังไง นั่นมันตู้เสื้อผ้านะ

            กลับทางนี้น่ะถูกแล้ว

            มันถูกยังไงเนี่ย ทำไมไม่กลับทางประตูล่ะ หายตัวกลับออกไปก็ได้

            จะกลับแบบนั้นก็ได้แต่มันธรรมดาเกินไป มันไม่แนว กลับทางตู้เสื้อผ้าเนี่แนวที่สุดล่ะ

            ฉันอยากจะรู้จริงๆ ว่ามันแนวตรงไหนฟะ!

            แล้วโคนะกับฮิซุยก็มุดหายไปในตู้เสื้อผ้า ทิ้งให้ฉันนั่งปวดขมับเพียงลำพัง รู้สึกว่าพรุ่งนี้ฉันจะต้องเจอเรื่องอะไรอีกชัวร์ป้าบ!

 

            วันรุ่งขึ้น

            เป็นอะไรจ๊ะยัยฟ้าใส ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เชียว มิลค์เชคทักเสียงใสเมื่อเห็นว่าฉันนั่งยิ้มอยู่คนเดียวเหมือนคนบ้า ก็แหม...วันนี้จะได้ไปเดทกับชินแล้วนี่ ถึงจะถูกหาว่าเป็นคนบ้าก็ยอม

            เปล่านี่

            แกนี่ก็แปลก ยิ้มอยู่เห็นๆ ยังบอกว่าเปล่าอีก เออๆ แต่ช่างเถอะ แกจะเป็นอะไรมันก็เรื่องของแก มาฟังเรื่องที่ฉันจะพูดดีกว่า

            เรื่องอะไรของแก

            ก็วันนี้จะมีนักเรียนใหม่มาเรียนที่ห้องเราน่ะสิ

            งั้นเหรอ

            งั้นเหรออะไรของแกเล่า คราวนี้มีมากันตั้งสองคนเลยนะ เห็นเขาว่ากันว่าเป็นชายหนึ่งหญิงหนึ่ง

            ก็แล้วไง

            แถมผู้ชายนี่เขาบอกว่าหน้าตาดีมากเลยนะ ถึงจะหล่อไม่เท่าชุนก็เถอะ

            พอยัยมิลค์เชคพูดถึงอีตาชุนทำให้ฉันอดที่จะเหล่ไปมองผู้ชายที่นั่งนิ่งอยู่ข้างๆ ไม่ได้ อยากจะบอกว่าวันนี้ฉันยังไม่ได้พูดกับชุนสักคำ บอกตามตรงฉันยังเคืองเรื่องเมื่อวานอยู่

            ก็แล้วไง

            ฮ่วย! คราวหลังฉันจะไม่พูดเรื่องผู้ชายกับแกแล้ว พูดแล้วหมดอารมณ์จริงๆ แล้วยัยมิลค์เชคก็หันไปคุยกับเพื่อนคนอื่นแทน เหอๆ เป็นเพื่อนที่ดีจริงๆ เชอะ!

            ฉันปลงตกกับยัยเพื่อนตัวดีเดี๋ยวเดียวก็มานั่งฝันหวานต่อ สักพักอาจารย์สมปองก็เปิดประตูเข้ามาพร้อมโต๊ะเก้าอี้สองคู่ที่ถูกยกมาวางถัดจากแถวฉัน

            ขอบคุณค่ะ อาจารย์สมปองกล่าวขอบคุณลุงภารโรงที่ช่วยยกโต๊ะกับเก้าอี้ขึ้นมาให้ แล้ว อาจารย์ก็เริ่มชั่วโมงโฮมรูม หลายคนคงจะรู้แล้วว่าวันนี้จะมีนักเรียนใหม่เข้ามาเรียนด้วยกันสองคน ยังไงก็ช่วยดูแลเพื่อนใหม่ด้วยล่ะ เข้ามาได้จ้ะ

            อาจารย์สมปองหันไปเรียกนักเรียนใหม่สองคนนั่นเข้ามาในห้อง และเมื่อสองคนนั้นเดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าห้อง ฉันก็แทบอยากจะตะโกนออกมาว่า...โอ้มายก๊อด!

            หน้าตา...รูปร่าง...ท่าทางแบบนั้น ใช่เลย! นั่นมันโคนะกับฮิซุยชัดๆ นี่อย่าบอกนะว่าแผนขั้นแรกที่ว่าคือการเข้ามาเรียนที่เดียวกับฉันน่ะ!

            แนะนำตัวสิจ๊ะ

            ค่า~ ชื่อโคนะค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก

            ชื่อฮิซุยครับ ยินดีที่ได้รู้จักครับ

            ไปนั่งที่กันได้ละจ้ะ ครูให้คนยกโต๊ะขึ้นมาให้แล้ว

            ค่ะ / ครับ โคนะกับฮิซุยรับคำแล้วเดินไปนั่งที่ของตัวเอง ฮือๆ อยากจะหนีไปให้พ้นจากตรงนี้จัง

           

            พักกลางวัน

            ทำไมพวกเธอถึงมาเรียนที่นี่!” ฉันยิงคำถามใส่ทันที หลังจากที่ลากโคนะกับฮิซุยมาที่หลังตึกเรียน

            ก็มันเป็นแผนขั้นที่หนึ่งไง โคนะตอบชิวๆ

            แผนที่ว่าคือการเข้ามาเรียนที่เดียวกับฉันเนี่ยนะ

            ใช่ครับ พวกเราคิดว่าถ้าพวกเราได้อยู่ใกล้ฟ้าใสมากขึ้นก็น่าจะทำให้เปอร์เซนต์ที่ฟ้าใสจะสมหวังในความรักมากขึ้นด้วย ฮิซุยร่วมด้วยช่วยชิวอีกคน

            นี่จะบ้ากันเกนไปแล้วนะ แบบนี้ชีวิตฉันมีหวังได้วุ่นวายตลอดเวลาแน่ ไม่อยากทนแล้วนะ!

            จะบ้าหรือไง! รีบๆ ไปลาออกกันเลยนะทั้งสองคน”

            โธ่ อย่าพูดแบบนั้นสิ ถ้าไม่ทำแบบนี้แล้วเมื่อไหร่พวกเราจะทำให้เธอสมหวังได้สักทีล่ะ โคนะพูดเสียงอ่อยพลางทำหน้าละห้อย นะๆ ให้พวกเราทำแผนต่อเถอะ

            ยัยบ้าโคนะอย่ามาตีหน้าเศร้านะ ฉันไม่มีวันใจอ่อนหรอก

            นะๆ

            ก็บอกว่า...

            “น่านะ”

            “เฮ้อ! อยากจะทำอะไรก็ทำไปแล้วงั้น” จนแล้วจนรอดฉันก็ต้องยอมให้เพราะโคนะทำหน้าตาละห้อยเหมือนหมาจะถูกทิ้ง เห็นแบบนั้นแล้วมันอดสงสารไม่ได้จริงๆ

            เธอจะให้พวกเราทำแผนต่อใช่ไหม

            ก็บอกแล้วไงว่าแล้วแต่

            เย้! ขอบคุณนะฟ้าใส~” โคนะพูดเสียงใสก่อนจะหันไปหาฮิซุยแล้วชูสองนิ้ว เป็นไงล่ะฮิซุย ฉันบอกแล้วว่าแค่พวกเราทำหน้าเศร้าแค่นี้ฟ้าใสก็ยอมให้เราทำแผนต่อแล้ว หึๆ ภูมิใจในความฉลาดของตัวเองจัง~”

            สิ้นเสียงโคนะก็ทำให้ฉันต้องอ้าปากค้างทันที หน็อย...นอกจากติ๊งต๊องแล้วยังเจ้าเล่ห์กันอีกนะเฟ้ย!

            เมื่อกี้พวกเธอแสดงละครกันใช่ไหมฉันพยายามกัดฟันถาม ตอนนี้อารมณ์มันกำลังเดือดปุดๆ จนจะฆ่ากามเทพได้อยู่แล้วเนี่ย

            รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกมาจากตัวฉันจนเจ้าสองแสบนั่นรับรู้ได้ โคนะกับฮิซุยเลยค่อยๆ ขยับก่อนจะออกวิ่งเต็มที่ ฉันเลยวิ่งไล่กวดโดยไม่ต้องคิด ขอเตะพวกมันสักทีเถอะ!

            แล้วก็อย่างว่า ฉันมันเป็นคนที่ดวงซวย ( ขั้นเทพ ) วิ่งๆ อยู่ก็เหลือบไปเห็นว่ามีลูกกลมๆ พุ่งด้วยความเร็วสูงมาทางนี้ แล้วมันก็...

            ปั้ก!

            โดนเข้ากลางแสกหน้าฉันเลย!

            ตุ้บ...ตุ้บ...ตุ้บ ตุ้บ~

            ลูกบอลค่อยๆ ร่วงหล่นลงมาจากหน้าฉันแล้วกลิ้งขลุกๆ ไปตามพื้น แต่ไม่ใช่แค่ลูกบอลอย่างเดียวหรอกนะที่ร่วงเพราะตัวฉันก็กำลังจะร่วงไปกองกับพื้นเหมือนกัน

            แอ๊ก! เห็นดาวลอยเต็มหัวไปหมดแล้ว...

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

500 ความคิดเห็น

  1. #445 หิ่งห้อยตัวโต (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2553 / 21:55
    เริ่มจะมีลับลมคมใน อ๊ากก.. .หนูอยากรู้ๆๆ ๆ ห๊ะๆๆ ๆ
    #445
    0
  2. #424 Raisains (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2553 / 02:53
    ชินชุนมีเรื่องไรกันหว่า
    #424
    0
  3. #338 Nnookky (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 เมษายน 2553 / 12:08
    ชุนกับชินมันต้องมีความลับอะไรระหว่าง พ่อ-แม่

    แน่ ๆ -_-++ เราทายถูกมะ 5555
    #338
    0
  4. #311 minako_playoi (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 เมษายน 2553 / 20:17

    เป็นอะไรกันง่า

    #311
    0
  5. #196 nardao11 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มกราคม 2553 / 22:58
    ชุน ชินของชั้ล
    เลิฟๆนะคะที่ร๊าากกกกก
    #196
    0
  6. #165 My Angle (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2552 / 18:22
    มันคืออะราย อาย อาย อาย อาย(แอคโค่)
    #165
    0
  7. #79 ผู้อ่าน (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2552 / 22:20

    ชินกับชุนมีความลับอะไรกันเนี่ย

    #79
    0
  8. #76 FaL๏veTVXQ~ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2552 / 22:21
    ชุนของชั้น จุ๊บๆ >3
    #76
    0
  9. #72 Th3 TeQuiLa (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2552 / 10:18
     ชุนโหด =[ ]= ;;
    #72
    0
  10. #69 Bammๆ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2552 / 17:20
    ทำไมอ่ะ? o o ตกใจน่ะชุนทำกับชินขนาดนี้เลยหรือนี่~
    แล้ว...ตกลงนักเรียนหญิงใครได้เป็นอ่ะ - -?
    เจ๊~ เรารอเจ๊อยู่แน่นอนค่ะไม่ต้องห่วง ><
    ไฟโตะน่ะค่ะ ^ ^(ทุกทีสู้ๆ คราวนี้เปลี่ยนมั่ง)
    #69
    0
  11. #67 Oshimasakura (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2552 / 10:01

    ตอนนี้ก็สนุกอีกแล้ว ชุนใจร้าย มาๆ เดี๋ยวซาจะปลอบใจชินให้ละกันนะจ๊ะ

    #67
    0
  12. #66 White Ros (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2552 / 04:24
    อ๊ายยยย นึกว่าเปนคู่เกย์ โฮะๆๆ = ="


    #66
    0
  13. #65 กระต่ายมุมตึก (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2552 / 21:00
    คู่กับใครเเน่หว่าๆๆ
    #65
    0
  14. #63 ผู้อ่าน (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2552 / 21:10

    แล้วตกลงนางเอกของเราชอบใครล่ะเนี่ย

    #63
    0
  15. #62 " คร้าบผม " (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2552 / 19:13
    ^^ อัพต่อเร็วๆๆนะ
    #62
    0
  16. #61 Bammๆ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2552 / 10:31
    หรือว่าชุน...จะชอบฟ้าใสแล้ว อ๊ายยย!!! อิจฉา~ >< (เอ๊ะ? นี่เริ่มภูมิต้านทานต่ำลงไปทุกที -*-)
    แต่เราก็ชอบฟ้าใสน้า~ ติดตรงที่ว่าชอบชุนมากกว่า คิคิ ^ ^
    สู้ต่อไป...(เจ๊)แป้งโกกิ...555+ เหมือนมดแดงเลย(ตายแล้ว เริ่มบ้าละฉัน -.,-)
    #61
    0
  17. #60 585 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2552 / 23:20
    อัพต่อไวๆนะ
    #60
    0
  18. #59 Th3 TeQuiLa (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2552 / 22:01
    อ๊ากกก เขินนน

    อัพต่อเร็วๆนะ
    #59
    0