FUTURE วิศวะสุดหล่อขอหมอเป็นเมีย

ตอนที่ 9 : เมนูโปรด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 29,718
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,369 ครั้ง
    31 ก.ค. 62





-9-

เมนูโปรด

[ฟิวส์ คติพจน์]





          ทุกวันนี้ชีวิตผมไม่มีอะไรมาก เพราะผมหลงพี่อนามากอย่างอื่นในชีวิตนี่น้อยไปหมดเลย ขนาดวันเกิดผมยังแทบจะลืมมันด้วยซ้ำ ผมตื่นขึ้นมาบนเตียงของพี่อนา แน่นอนว่าเมื่อคืนผมยังค้างอยู่ที่นี่ พี่เขาไล่ผมแหละแต่ผมหน้าด้านจะอยู่ เมียอยู่ไหนก็ต้องอยู่นั่นป้ะวะ มีเมียแล้วก็ต้องติดเมียป้ะวะ พี่เขาจะมาบอกให้ผมไปไหนได้ไง จะมาได้แล้วทิ้งนี่ผมฟ้องนะ ถึงจะสมยอมแต่ก็ฟ้องข้อหาลักทรัพย์เลยได้เว้ย


          ผมคือสมบัติของวิศวะนะ


          ผมขยี้หัวของตัวเองเพื่อไล่ความง่วง เวลาเช้าที่มันอาจจะปกติสำหรับคนอื่นแต่มันเช้าเกินไปสำหรับผม ผมหยิบโทรศัพท์ที่สั่นมาหลายครั้งแล้วขึ้นมาดู ข้อความบอกสุขสันต์วันเกิดสั้นๆ จากแม่ แล้วตามมาด้วยคลิปวิดีโอของพ่อกับแม่ที่หอมแก้มกันโชว์ เพื่อ? วันเกิดผมยังจะมาหวานกันอีก ผมส่งข้อความกลับไปขอบคุณแล้วบอกว่าเดี๋ยวโทรหาตอนเย็น แม่แปลกใจที่ผมตื่นเช้าแต่ท่านก็ดีใจมากกว่า ถ้าท่านมาเห็นว่าผมตื่นเช้าเพราะใครท่านจะแปลกใจแค่ไหนนะ แล้วพ่อแม่ผมจะดีใจหรือเปล่า


          “ตื่นแล้วเหรอ? ไปอาบน้ำเลยไหม เดี๋ยวพี่หาชุดให้” พี่อนาบอกแล้วเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า

          “เหมือนเวลาภรรยาหาชุดให้สามีงี้เหรอ?” ผมถามก่อนจะหย่อนขาลงจากเตียง

          “เหมือนอะไร? นี่มันใช่เลยต่างหาก” ประโยคหลังมันเบามากแต่ผมก็ได้ยินเพราะผมอยู่ใกล้พี่เขามาก มากจนสามารถดึงอีกคนเข้ามากอดแล้วซุกหน้าเข้าหาได้

          “อยากจูบ ผมเอ่ยขออ้อนๆ

          “ไม่ให้จูบ” พี่อนาบอกกลับอย่างรวดเร็วแล้วดันตัวเองออก ยื่นเสื้อผ้ามาให้ผม แล้วผมก็รับมันมาอย่างงงๆ

          “ทำไมมีเสื้อผ้าไซส์นี้วะ” ผมบ่นๆ

          “ก็ชอบใส่ไซส์นี้ ตัวเองตัวโตตายแหละ สูงกว่าแค่ไม่เท่าไหร่เอง” พี่อนาว่ากลับ

          “แต่เด็กกว่ามากเลยนะ จะสูงได้อีกนะ” ผมว่าแล้วยิ้มให้อย่างเป็นต่อ

          “ฟิวส์!

          “ฮ่าๆ ผมหยอกไม่งอนนะ งอนไหม? ถ้างอนจะง้อ” ผมว่าแล้วขยับเข้าไปหา พี่อนาเลยดันอกผมไว้

          “ไม่งอน! ไม่งอนไม่อะไรทั้งนั้นแหละ ไปอาบน้ำเลยนะ” ผมยอมเดินเข้าห้องน้ำตามแรงผลักของอีกคน จัดการตัวเองให้เรียบร้อยด้วยเวลาปกติของผม


          ผมเดินออกมาแต่ไม่เห็นพี่อนาแล้ว เดินออกมาอีกนิดหน่อยก็เห็นถ้วยโจ๊กหน้าตาแปลกๆ วางอยู่บนโต๊ะกินข้าวเหมือนเดิม แต่ต่างจากเดิมตรงหน้าตาของโจ๊กนี่แหละ


          “มาแล้วเหรอ กินนี่รองท้องไปก่อน” พี่อนาว่าแล้ววางกล้วยอีกสองลูกลงข้างๆ ถ้วยโจ๊ก

          “พี่เอามาจากไหน ทำไมน้ำมันเยอะงี้อะ”

          “ทำเอง”

          “หะ?”

          “โจ๊กสำเร็จรูปไง ที่เขาเทน้ำร้อนใส่ก็กินได้อะ” ผมพยักหน้ารับแบบที่ไม่รู้จะทำยังไง

          “พี่ทำอาหารไม่เป็นเลยเหรอ” ผมถามกลับ ยอมนั่งลงตักโจ๊กที่มีน้ำแทบเต็มถ้วยเข้าปาก

          “อือ ถ้ามันกินไม่ได้ไปกินข้างนอกก็ได้” พี่อนาก็ตอบกลับมาอย่างยอมรับ พี่เขาไม่ได้แสดงท่าทีว่าไม่พอใจตอนที่ผมบอกออกไปแบบนั้น

          “มีผมเป็นแฟนนี่ดีแล้วนะ”

          “ฟิวส์ทำกับข้าวอร่อย?”

          “ทำกับข้าวไม่เป็น แต่ทำพี่อร่อยได้แน่นอน” ผมบอก

          “ไอ้เด็ก

          “ถ้าพูดว่าไอ้เด็กบ้าแปลว่าเขินนะ” ผมเอ่ยดัก

          “ใครสอนกัน” พี่อนาว่าแล้วกินต่อ

          “พี่บาร์สอน” ผมบอกแล้วขยิบตาให้พี่อนา ปากบางนั่นขยับเป็นคำว่าบ้าแต่ไม่มีเสียงหวานๆ ให้ผมได้ยิน

          ผมกินโจ๊กนั่นจนหมด แล้วตามด้วยกล้วยที่พี่เขาเอามาให้ พี่อนาบอกผมบ่อยๆ ว่าถ้ากินไม่ได้ก็ไม่ต้องกินให้หมดก็ได้ แต่กับข้าวฝีมือเมียป้ะ แฟนคนแรกอะ ถึงจะไม่ได้เลิศเลอเพอร์เฟคเหมือนที่คนอื่นๆ ทำ แต่ผมก็อยากกินของผมไง เหมือนๆ กันกับที่พี่อนาตั้งใจอยากให้ผมกินนั่นแหละ


          ผมออกมาจากหอพร้อมพี่อนา ผมก็เพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองไม่มีรถก็ตอนที่อีกคนกดรีโมทนั่นแหละ ผมอาสาขับให้แต่พี่อนาก็บอกกลับมาว่าเรื่องแค่นี้พี่เขาทำได้ และพี่เขาก็อยากทำให้ผม ในฐานะแฟนที่อยากดูแลแฟน


          Futer Forfun

          Just now

          รถแฟนนนน จ่ายกี่แสนก็จะนั่งครับโผ้มมม

          45 likes 12 comments


          ผมโพสต์รูปถนนที่ถ่ายจากรถพี่อนา ตอนสายๆ วันอาทิตย์แบบนี้รถไม่ได้เยอะเลยสักนิด เนี่ยแปรผกผันกับกับความรักที่ผมมีให้พี่อนาสุดๆ ความคิดเห็นเด้งขึ้นรัวมาก เหมือนกันกับยอดถูกใจ ผมเหลือบไปเห็นโทรศัพท์พี่อนา มันสั่นหลังจากที่ผมโพสต์ไปไม่นาน น่าจะมีคนแท็กไปให้พี่เขาหรืออาจจะกล่าวถึงพี่เขาในความคิดเห็น


          คำผาน ที่บ้านมีโคมไฟใหญ่กว่ารถถัง : เดือนคณะจะติดเอฟหรือติดเมียก่อนดีครับโผ้มมมม

          Masa Mark : นิยามของคำว่ามีเมียแล้วจะไม่เห็นหัวเพื่อนเลย

          Bar Sarawut : ถ้าไม่อยู่หอก็บอกกูด้วย หรือจะย้ายออกก็บอกเจ้าของหอก่อนนะ

          Yiwaa : กระแดะอวดเมียมาก

          Ton Gla : ไม่เคยมีเหรอเมียอะ

          ตีตี้ไม่ตีแต่เหล็ก : ทำไมตอนมีเมียคนนี้ถึงไม่เคยอวดคะ

          ตุ๊ดซี่ลี่นี่เรียนเครื่องกล : ได้เขา แต่เขาไม่ได้มึง เขาก็ไม่อวดนะหญิง ตีตี้ไม่ตีแต่เหล็ก

          Guy Danai : น้องมันไม่บริสุทธิ์ Ana Future

          Future Forfun : ไม่เคยได้กับพี่ตี๋ครับโผ้มมมม

          Pandora : อีขี้ตู่ กูยังไม่พูดอะไรเลย ตีตี้ไม่ตีแต่เหล็ก

          ตีตี้ไม่ตีแต่เหล็ก : จูบครั้งเดียวพี่ก็ถือว่าได้นะครับโผ้มมมม


          ผมหัวเราะออกมาทันทีที่อ่านคอมเมนต์ล่าสุดของพี่ตี๋ อะไรมันจะพยายามขนาดนั้นวะ หาเอามาทุกทางเลยจริงๆ ผมไม่ได้ตอบอะไร เลิกสนใจโพสต์ของตัวเองเพราะพี่อนายังไม่ตอบตอนนี้แน่ๆ ผมเข้าไปตอบแชทกลุ่มที่มันนัดเลี้ยงวันเกิดผม แต่ผมก็ตอบพวกมันไปว่ายังไม่แน่นอน ผมยังไม่มีแพลนวันเกิด แต่ว่ามีแพลนจะอยู่กับพี่อนายาวๆ


          “เลิกได้แล้วนะ นิสัยเมาแล้วจูบไปทั่วอะ” เสียงข้างตัวดังขึ้น ทำให้ผมรู้ตัวว่ารถติดไฟแดงนานพอสมควรแล้ว ในมือของพี่อนามีโทรศัพท์ที่ผมคิดว่าคงเอามาเช็กแจ้งเตือนนั่นแหละ

          “เลิกแล้ว” ผมตอบกลับไป

          “เฮ้อ~ นี่ต้องเตรียมตัวเข้าใจใช่ไหมว่ามีแฟนหล่ออะ” พี่อนาว่า หน้าสวยหันไปมองถนนแทนหน้าผม พอดีกับที่ไฟเขียวมา

          “อืมผมจะหล่อกับพี่แค่คนเดียวนะ” ผมบอกอ้อนๆ

          “ทำให้ได้เถอะ”

          “แน่นอน จะใจดีกับพี่คนเดียว จะแสนดีกับพี่คนเดียว” ผมว่าต่อ

          “อย่าทำแค่พูดนะ”

          “จะจูบกับพี่คนเดียว ทุกวันด้วย” ผมพูดแล้วหันไปยิ้มให้พี่อนา พี่เขาอ้าปากเล็กน้อยก่อนจะเงียบไป ผมหัวเราะกับท่าทางน่ารักนั่น แล้วไม่นานแก้มขาวๆ ก็ขึ้นสีแดง

          “พอแล้ว!

          “ฮ่าๆ โอเค ไม่หัวเราะแล้วครับ” ผมว่าแต่ก็ยังหยุดคำไม่ได้

          “ไม่ได้ห้ามหัวเราะ จะบอกว่าจูบแค่พี่คนเดียวก็พอแล้ว” ประโยคที่พูดออกมามันทำให้เสียงหัวเราะผมหาย กลายเป็นหันขวับไปมองคนพูดแทน พูดประโยคแบบนั้นทั้งๆ ที่ยังแก้มแดงแบบนั้นได้ยังไงกันวะ ทำตัวน่ารักทั้งหน้าตาและคำพูดได้ยังไงกัน แบบนี้มันทำให้ใจของผมพองขึ้นมากเลยนะ พี่อนาอาจจะดูไม่ออก แต่ผมชอบมากๆ เลยนะเว้ย


          พี่อนาพาผมมาที่คาเฟ่เล็กๆ ในเมือง มันอยู่ในซอยที่ผมคิดว่าถ้ามาเองก็คงจะมาไม่ถูก เวลาที่รู้จักกับพี่อนามันไม่นานถึงสองสามเดือน มันก็แค่เดือนกว่าๆ แต่ผมบอกได้เต็มปากเลยว่าชอบทุกอย่างที่เป็นพี่เขา ชอบเวลาที่ได้พาพี่เขาไปเรียน ชอบเวลาเลิกเรียนที่ไปรับพี่เขา หลังจากนั้นเราไปกินข้าวเย็น แล้วผมค่อยไปกับเพื่อนต่อ วันหยุดช่วงนี้ผมติดพี่อนา ยิ่งพอได้มาเป็นแฟนแบบนี้ยิ่งรู้เลยว่าไม่อยากห่างไปไหน


          นี่สินะนิยามของคำว่าอยากกกกอดไว้ทั้งวันทั้งคืนไม่ให้เห็นเดือนเห็นตะวันของพี่ยี่หวา


          “เอาเค้กช็อกโกแลตกับเค้กชาเขียว แล้วก็ชาเขียวปั่น ฟิวส์เอาอะไร?” พี่อนาหันมาถามผม

          “หืม? อ๋อร้านนี้มี” ผมลากเสียงแล้วมองพี่อนา

          “ชาเขียวปั่นสองแก้วครับ” พี่อนาสั่งแทนทันทีก่อนที่ผมจะได้บอกเมนูที่ผมอยากกิน ผมยิ้มน้อยๆ เมื่อพี่เขาทำหน้าตาตลก ปากบางนั่นเม้มเข้าหากันเล็กน้อยแล้วตาคมก็ตวัดมองผม

          “อะไร ก็จะสั่งเมนูที่จะเอาไง”

          “เดี๋ยวโดน” เสียงหวานถูกกดให้ต่ำ เหมือนจะดุแต่ก็เป็นแค่แมวที่กำลังขู่ผมเท่านั้นแหละ น่ารักมีแต่คำว่าน่ารักจนอยากเข้าไปเกาคางเลยเว้ย

          “อยากโดน” ผมตอบกลับ

          “อ้อนเอาอะไร?”

          “จะให้ผมตอบจริงๆ เหรอว่าอยากได้อะไร” ผมถามกลับ

          “ไม่ต้องตอบ! จะทำงานแล้ว” อีกคนว่าแล้วเปลี่ยนเรื่องไปทำงานได้อย่างทันที ผมเลยพยักหน้าให้

          “แต่วันนี้วันเกิดผมนะ ผมต้องขอได้ไหมอะ พี่ต้องให้ของขวัญผมอะ” ผมว่า เท้าข้อศอกกับโต๊ะก่อนจะวางคางของตัวเองลงไป มองไปยังคนตรงหน้าแล้วใช้สายตาอ้อนวอนแบบที่พี่อนาเองก็หลุดยิ้ม

          “พอเลย จะมาขออะไรเยอะแยะ” พี่อนาบอก

          “ขออะไร? ผมยังไม่ได้ขออะไรเลยนะ”

          “ก็เมื่อวาน

          “พี่ขอ” ผมว่ากลับ “พี่ขอผมเป็นแฟน” ผมว่าแล้วเลิกคิ้วถาม

          “ก็แต่ว่า ผมตีหน้าใสซื่อเมื่ออีกคนอึกอักและกำลังหน้าแดง ผมผิดอะไรตรงไหน ทั้งหมดคือพี่อนาทั้งนั้น พี่อนาขอผมเป็นแฟนจริงๆ ผมก็แค่จูบตอบ แล้วที่เหลือก็เป็นเราที่ทำด้วยกัน

          “แก้ตัวไม่ได้แล้วครับ ผมหล่อจนเกินห้ามใจ น่ารัก นิสัยดีสุดๆ จนพี่ต้องขอเป็นแฟนอย่างไม่รู้ตัว ผมเข้าใจ” ผมว่าแล้วพยักหน้าตามไปด้วย

          “อย่าล้อดิ” พี่อนาบอกเขินๆ

          “ผมล้อตรงไหน ผมพูดเรื่องจริงนะ”

          “พอแล้ว จะขออะไรก็รีบๆ ขอมาเลย”

          “อืมจะขออะไรดีน้า~” ผมทำเหมือนคิดแต่จริงๆ แล้วผมคิดไม่ออกหรอก ผมไม่รู้ว่าผมอยากได้อะไรจากพี่อนา จะขอให้เขารักจนหัวปักหัวปำแบบที่ผมเป็นมันก็ยาก เพราะคนเราจะไปบังคับกันก็ไม่ได้ ต้องค่อยๆ ทำความเข้าใจแล้วก็ค่อยๆ รักกันไป

          “ช้าไม่ต้องเอาแล้ว”

          “อ้าว!

          “อ้าวไอ้ฟิวส์!” ผมหันตามเสียง เห็นไอ้ตี๋คำผานกำลังเดินเข้ามากับไอ้มาร์ค ผมขมวดคิ้วนิดหน่อยแต่งงมากๆ ไอ้สองคนนี้ไม่น่าจะรู้จักร้านดีๆ แบบนี้ แล้วมันมาอะไรกันตรงนี้

          “มาทำไมวะ” ผมถาม

          “มาร้านเค้ก ก็ต้องมาซื้อเค้กป้ะวะ” คำผานว่ากลับแล้วหันไปยิ้มให้พี่อนา พี่อนาก็ยิ้มตอบบางๆ

          “นั่งด้วยกันไหม?” คนใจดีอย่างแฟนผมเอ่ยชวน ไอ้มาร์คเลยพยักหน้าแล้วนั่งลงข้างผม เหมือนกับที่คำผานนั่งลงข้างพี่อนา

          “พี่พามันมาเหรอ? ฉลองวันเกิดงี้? แล้วเค้กที่ผมจะซื้อให้มันนี่หละ” คำผานยังพูดต่อ

          “คือไม่ได้ฉลอง พี่แค่มาอ่านหนังสือ”

          “ไกลขนาดนี้?” มาร์คถามต่อ

          “ก็ปกติพี่ก็มาแถวๆ นี้แหละ” พี่อนาว่า

          “อืมไม่ได้ตั้งใจเลยใช่ไหมครับ ไม่ได้ตั้งใจเลือกร้านที่อร่อยที่สุด ไม่ได้ตั้งใจเลือกร้านที่สวยที่สุด แล้วก็ไม่ได้ตั้งใจพาเพื่อนผมมาเลยใช่ไหม?” มาร์คถาม

          “ใช่ๆ พี่ไม่ได้หลงไอ้ลิงนี่ใช่ไหมอะ อย่าไปหลงมันมากนะพี่ แค่นี้มันก็หลงตัวเองมากพอแล้ว” คำผานว่าแล้วชี้มาทางผม

          “กูเป็นลิงเหรอวะ?”

          “มึงไม่รู้ตัว?” มาร์คหันมาถามผม

          “กูเป็นลิงตรงไหน”

          “มึงมันวุ่นวาย ซน ดื้อด้าน พูดไม่รู้เรื่อง หลงตัวเอง” นั่นคือคุณสมบัติของลิงเหรอวะ แบบนี้ลิงเสียใจนะเฮ้ย

          “ไม่อะพวกมึงมั่ว กูไม่ซนครับ ไม่ซนเนอะ?” ผมหันไปถามพี่อนาต่อ พี่เขาช้อนตาขึ้นมองผมหน่อยๆ แล้วอมยิ้ม

          “ซน

          “อ้าว! เข้าข้างผมหน่อยสิ” ผมว่าอ้อนๆ

          “พอ กูรำคาญ” คำผานบอก

          “ขอโทษนะที่กูมีแฟน” ผมตอบกลับยิ้มๆ

          “เออ มีแฟนแล้วไม่เห็นหัวเพื่อนจริงๆ กูอุตส่าห์มาหาสั่งเค้กให้ นี่กินกับแฟนจนกูไม่ต้องสั่งแล้วถูกไหม?”

          “กูบอกมึงแล้วมาร์คว่าอย่าถ่อสังขารมา” คำผานว่าต่อ

          “มาสั่งให้กู?”

          “เออ แต่มึงไม่ไปกับพวกกูใช่ไหมหละ” คำผานว่าเสียงเบาๆ เหมือนมันเกรงใจพี่อนา แต่ว่ามันก็คงอยากทำให้ผม

          “คือ

          “ไปกับเพื่อนก็ได้ แล้วเดี๋ยวพี่กลับเอง” พี่อนาว่า

          “แต่ว่าผม

          “มึงอยู่นี่แหละ พี่บาร์แค่สั่งกูมาหาเค้กให้มึง ตอนเย็นพี่เขานัดเลี้ยง ที่กูถามมึงอะ มึงค่อยไปตอนนั้น” มาร์คบอก

          “แล้วพวกมึงหละวะ”

          “กูก็ไปกับมึงตอนเย็นไง” ผมพยักหน้าตาม แล้วมองไปที่คำผาน มันยังทำหน้าเหมือนจะเศร้าอยู่ แต่มันก็พยักหน้าตามคำพูดของมาร์ค

          ผมกับเพื่อนสองคนสนิทกันมาก ช่วงที่มาร์คมีเรื่องกับพี่วี ผมกับคำผานไม่รู้เรื่อง ช่วงนั้นมาร์คมันหายไปบ่อยๆ แล้วผมกับคำผานเลยสนิทกันมากกว่า ตอนนั้นเด็กใหม่ด้วย เลยตัวติดกันตลอด พอมาช่วงนี้ผมมาติดพี่อนามันก็คงจะไม่ชิน เพราะเวลาที่ผมห่างจากเพื่อนมันก็ยังไม่นาน

          “มึงอยากกินเค้กชาเขียวหรือเค้กสตอว์เบอร์รีอะ” คำผานถาม

          “เออแล้วแต่มึงเลย เอาที่มึงอยากกินอะ” ผมบอก มันเลยยิ้มออกมา

          “เอาเรดเวลเวตนะ”

          “เออ” ผมตอบ

          “อือ งั้นเดี๋ยวกูสั่งแล้วเจอกันตอนเย็นนะมึง” มาร์คบอก มันตบไหล่ผมเหมือนจะเข้าใจความรู้สึกของผม ผมเลยพยักหน้าให้มัน แล้วพวกมันก็เดินออกไปสั่งเค้ก

          “ฟิวส์ไปกับเพื่อนก็ได้นะ” พี่อนาบอกหลังจากที่พวกนั้นลุกออกไป

          “ผมอยากไปกับพวกมันนะ แต่ผมอยากอยู่กับพี่มากกว่า” ผมว่า

          “จะไม่ทะเลาะกันเพราะพี่ใช่ไหมอะ” ผมส่ายหน้าเมื่อพี่อนาถามออกมาอย่างนั้น

          “พวกมันต้องเข้าใจผมแหละ” ผมว่าแล้วยิ้มให้พี่อนา พี่เขามองไปทางเพื่อนผม มาร์คพยักหน้าให้ ส่วนคำผานยิ้มให้ พี่อนาก็เลยยิ้มตอบ เหมือนพี่เขาจะพูดอะไรกับผมแต่สุดท้ายพี่เขาก็ไม่พูด


          พวกนั้นออกจากร้านไปพร้อมกล่องเค้ก พี่อนาอ่านหนังสือแล้วก็ทำงานของพี่เขาต่อไป ส่วนผมกดเข้าอ่านแชทที่ไอ้มาร์คบอกว่าโดนพี่บาร์ดุ เพราะมันทำให้ผมรู้ตัว แต่คำผานก็บอกว่าไม่ใช่ความผิดของพวกมันเพราะไม่คิดว่าผมจะมากินร้านนี้ ผมเลยกดตอบพวกมันว่าเจอกันตอนเย็น


          ผมตักเค้กชาเขียวกินแล้วตามด้วยชาเขียวหอมๆ เค้กมันอร่อยมาก ทั้งรสชาติ เนื้อสัมผัส และกลิ่น มันให้คนชอบเค้กฟินตัวแตกได้ง่ายๆ เลย เรียกว่าอร่อยแบบละลายในปากได้เลย นุ่มเหมือนจูบปากพี่อนาไม่มีผิด ส่วนชาเขียวนี่กินแล้วก็แทบเหาะ อร่อยระดับสิบ สมกับที่พี่เขาตั้งใจพามา


          “อร่อยไหม?” พี่อนาถาม

          “มาก”

          “อร่อยกว่าอนาคตชุบแป้งทอดอีกเหรอ?”  เสียงหวานถามต่อ รอยยิ้มที่หายไปเมื่อสักครู่นี้กลับมาประดับบนหน้าที่ผมชอบมองหมือนเดิม

          “อะไรมันจะอร่อยกว่าอนาคตชุบแป้งทอดกัน” ผมตอบกลับ

          “เหรอ? เหล้าคืนนี้ก็ไม่สู้ถูกไหม?”

          “หืม? แค่ขึ้นชื่อว่าอนาคตก็ชนะแล้ว”

          “แล้วจะไม่เมาจนจูบใครใช่เปล่า?” ผมยิ้มเมื่อในที่สุดก็รู้ถึงความกังวลของอีกคน ผมหัวเราะน้อยๆ แล้วยื่นนิ้วไปจิ้มแก้มพี่อนาเบาๆ

          “จูบแค่อนาก็พอแล้วไง

 

FUTURE 

วิศวะสุดหล่อจะขอหมอเป็นเมีย



31/7/2019

#ขอหมอเป็นเมีย

          พอแล้วจ้า~ เลิกหวานกันได้แล้วโว้ยยย เค้กวันเกิดก็ไม่สู้เมนูเด็ด อยากจะเห็นเป็นบุญตาจริงไอ้เมนูอนาคตชุบแป้งทอดเนี่ย แค่อนาคตก็ว่าอร่อยแล้ว มาชุบแป้งทอดอีกฟิวส์จะไม่ละลายเลยเหรอ ลักทรัพย์ไม่พอนะ ทำลายทรัพย์สินคณะเลยนะคะแบบนั้น แค่นี้เขาก็หาทางกลับคณะกลับหอเขาไม่ถูกแล้ว ตอนแรกบอกว่าติดพี่อนามาก แต่ตอนนี้บอกว่าติดเมียมากได้แล้ว ขอหมอเป็นเมียได้แล้ว เพื่อนๆ ก็ขอร้องให้กลับไปเรียนแล้ว ล่าสุดเจ้าของหอขอให้ไปย้ายของแล้วนะ เดือนวิศวะว่าไง?

เฟซบุ๊ก : faddist

ทวิตเตอร์ : @pflhzt

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.369K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,573 ความคิดเห็น

  1. #1559 tipsukonwa2 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มกราคม 2564 / 01:59
    เบาหวานจะขึ้น
    #1,559
    0
  2. #1529 ggfhazYYYQ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 02:55
    คำผาน สนใจมาคู่กับกล้าไหม555
    #1,529
    0
  3. #1503 rungtawanpholcha (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 09:42

    คำผานต้องคู่😘😘

    #1,503
    0
  4. #1480 PaiJennarin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 15:47
    คำพานต้องหาคู่แล้วนะจุดๆนี้
    #1,480
    0
  5. #1448 nichaproy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 17:33
    หาคู่ให้คำผานด่วนค่าาาาาาาาา
    #1,448
    0
  6. #1447 เด็กดื้อ เด็กดื้อ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 08:36

    พ่อ! ฟ้าอยากบิน!!!!!!!

    #1,447
    0
  7. #1413 Jao_marklee (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 21:13
    ไม่ใช่ว่าคำผานแอบชอบฟิวส์นะไม่งั้นไปกันใหญ่จ้าาา
    #1,413
    0
  8. #1249 Biekps99 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:13
    หวานมากตั้งใจพาเขาไปกินเค้กยังปากแข็งอีก
    #1,249
    0
  9. #1227 ENJOY_EVERYDAY (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 14:38
    เบื่อคนหลงเมียอ่ะ
    #1,227
    0
  10. #1197 Black-color (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 19:49
    เจอคนอ่อนงอแง
    #1,197
    0
  11. #1088 KiHaE*129 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 02:46

    พอฟิวส์พูดถึงพ่อแม่

    ทำไมแอบกลัว

    อย่าให้พี่อนาเสียใจนะ

    แค่คิดว่าพี่อนาจะเสียใจก็จะปวดใจแทนละ

    เพราะหวานและน่ารักใจกลัวใจ

    #1,088
    0
  12. #930 maybee23 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 01:57
    กลับบ้านบ้างนะฟิวส์ หวานเกินหน้าเกินตามากแก
    #930
    0
  13. #897 Rabbiitao (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 15:43
    พ่อสมบัติของคณะจ้ะ กลับคณะบ้างนะคะ หลงจ๊นนนนน
    #897
    0
  14. #781 Miki_milky (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 23:11
    หวานกันไปอีกนะพ่อ
    #781
    0
  15. #588 IIISKY__ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 11:44
    หวงก็ตามไปคุมจ้าาาา
    #588
    0
  16. #258 PleVirojsakul (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 18:34

    มีความติดเมียมาก คนอวดเมียก็มา
    #258
    0
  17. #257 Aim0507 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 16:37
    มีหมอฟันเป็นของตัวเองแล้วอย่าลืมพากันไปหาหมอคนด้วนนะรู้สึกน้ำตาลในร่างกายจะสูง5558
    #257
    0
  18. #256 Loveinthemyst (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 10:53
    หวานละมุน
    ปอฝอ เขียนได้น่ารักทุกคู่เลยนะ
    #256
    0
  19. #255 Palinpasz (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 08:11
    หืมมม เมนู อนาคตชุบแป้งทอด ท่าทางอร่อย เจ้าลู้กลิงไม่ยอมไปไหนเบย คิกคิก
    #255
    0
  20. #254 saranya1983 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 06:54
    โอ้ยยยยยยเบาหวานขึ้นนนนนน
    #254
    0
  21. #253 golf8 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 05:39

    พ่อสมบัติคณะะะะ แหม
    #253
    0
  22. #252 CHRY SANTHEMUM (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 00:18
    สำลักความรักหมดแล้วว
    #252
    0
  23. #251 Kun Kuna (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 23:45
    หวานกว่าเค้กแล้วจ้าาา
    #251
    0
  24. #250 -GuiLlOtiNe- (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 23:11
    อรั้ยนยนน อ่านไปยิ้มไปตลอด มันเขินมันน่ารักกกกก
    #250
    0
  25. #249 บ๊อบบินไงจะใครล่ะ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 23:03

    หวานกว่าเค้กแล้วจ้า

    #249
    0