FUTURE วิศวะสุดหล่อขอหมอเป็นเมีย

ตอนที่ 8 : แค่นอนมอง แค่จ้องตา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 31,098
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,552 ครั้ง
    10 พ.ค. 64





 -8-

แค่นอนมอง แค่จ้องตา

[อนา อนาคต]





          ผมรู้สึกตัวอีกทีนาฬิกาก็บอกเวลาว่าบ่ายโมงแล้ว ผมมองหาคนที่นอนกอดอยู่ในช่วงสายๆ แต่ก็ไม่เห็น วันเสาร์ที่มีแพลนเตรียมเคสของผมคงต้องเลื่อนไปเป็นวันอาทิตย์เพราะตอนนี้ผมขี้เกียจเหลือเกิน อยากนอนยาวๆ อยู่บนเตียงต่ออีกชั่วโมงสองชั่วโมง แล้วพอเห็นรอยที่นอนยับๆ ข้างตัวมันก็ทำให้ผมอยากนอนต่ออีกนานกว่านั้น


          อาจจะ…กอดกันทั้งวันทั้งคืน


          ผมเพิ่งรู้ว่าฟิวส์เองก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นเด็ก ก็นั่นสินะน้องมันก็โตแล้ว แล้วเด็กสมัยนี้โตเร็วมากๆ ด้วย ไม่แปลกเลยที่น้องจะเก่งขนาดนั้น เก่งจนผมอยู่เฉยๆ ไม่ได้ เก่งจนต้องตอบโต้


          ครืด~


          ผมขยับหาที่มาของเสียงที่ตั้งสั่นไว้ โทรศัพท์ของฟิวส์อยู่ข้างๆ ผม ซุกอยู่ใต้หมอนของน้องเองเลยด้วย ตอนแรกผมก็กะจะไม่สนใจ ทั้งเหนื่อยด้วย แล้วนั่นก็ไม่ใช่เรื่องของผมด้วย แต่ว่า…มันเป็นเรื่องของแฟนผมนะ


          ครืด~


          เป็นแจ้งเตือนสั้นๆ ที่ผมเห็นมันขึ้นมาเป็นป๊อปอัปหน้าจอ ‘คนอ่านภาษาไทยไม่ออกเขาก็ยังรู้ว่าตอแหล’ เป็นแจ้งเตือนจากคอมเมนต์ของน้องยี่หวา ผมไม่รู้ว่าฟิวส์ไปโพสต์อะไรหรือมันมาจากที่ไหน แต่มันขึ้นแจ้งเตือนมาอย่างนั้น ผมขยับลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง ลำบากแหละ…ก็เด็กมันเล่นมาตั้งมากมาย แถมผมเองก็เล่นกับเด็กมันไม่ใช่จะน้อย


          “พี่อนา…ตื่นแล้วเหรอ?” ฟิวส์เปิดประตูเข้ามา ในมือน้องมีของกินที่ผมพอจะเดาได้ว่ามันคือโจ๊ก คงจะเป็นร้านที่ผมกินบ่อยๆ เพราะตอนบ่ายแบบนี้ร้านยังเปิดไม่เยอะ นอกนั้นก็มีขนมแล้วก็ของกินเล่นอย่างอื่นที่ผมยังมองไม่ออกว่ามันคืออะไรบ้าง

          “ไปซื้อข้าวมาเหรอ ออกไปตอนไหน?” ผมถามกลับ

          “ไม่นานหรอก ผมหิวนี่” น้องมันว่ายื่นปากน่ารักๆ ที่ผมหลงจูบไปหลายต่อหลายทีมาอีก ไม่รู้ว่าเพราะอะไรฟิวส์ถึงมีแรงดึงดูดมากมาย แค่พูดผมก็เอ็นดู แค่ขยับผมก็ยิ้มตาม แค่ปากเฉียดแก้มผมก็อยากจูบ มันมีแรงดึงดูดมากเกินไป มากจนผมอยากดึงน้องไว้กับตัว ไม่ปล่อยให้ใคร

          “โทรศัพท์ก็ไม่เอาไป” ผมว่าแล้วเหลือบมองไปที่โทรศัพท์ที่สั่นเป็นระยะ

          “ผมลืมอะ เป็นห่วง?” ฟิวส์เดินเข้ามา หย่อนก้นลงนั่งข้างผมแล้วเลิกคิ้วถาม

          “มันสั่นจนตื่นเถอะ” ผมว่าไปอย่างนั้น แต่ฟิวส์ก็ทำหน้าเหมือนรู้สึกผิดแล้วเอาโทรศัพท์ขึ้นมาดู

          “พวกพี่แหละ ลืมปิดแจ้งเตือน” ฟิวส์ว่าแล้วจัดการปิดแจ้งเตือน ไอ้ผมที่อยากรู้เรื่องก็เลยทำแค่พยักหน้าให้ “หิวยังครับ?”

          “นิดหน่อย อยากกินโจ๊กหมูพอดี” ผมบอกแล้วเผลอทำหน้าอ้อนแบบไม่รู้ตัว เพราะหิวด้วยแล้วก็เมื่อยๆ ด้วย ผมเลยอ้อนออกไปตามนิสัย

          “อย่ามาอ้อน เดี๋ยวไม่ได้กินข้าว” ฟิวส์ว่า ยกมือมาลูกแก้มผมเบาๆ แล้วเดินไปที่โต๊ะวางอาหาร

          “แล้วจะได้กินอะไร?”

          “พี่อนา!” ผมยิ้มเมื่อฟิวส์เรียกเสียงดัง ไปไม่เป็นแล้วทำดุตลอด เสียงดังแต่ผมก็ไม่ได้กลัวเลยเถอะ หน้าตาน่าเอ็นดูขนาดนั้นดุไปก็ไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกว่าถูกดุหหรอก

          “มาพาไปกินข้าวหน่อย…” ผมลากเสียงแล้วยื่นมือไปหาเมื่อเห็นว่าฟิวส์เตรียมเสร็จแล้ว

          อีกคนเดินเข้ามาหา ฉุดมือผมให้ลุกขึ้น ผมเซน้อยๆ แต่ฟิวส์ก็รวบตัวผมไว้ได้ทัน หน้าของคนที่ดุกลบเกลื่อนความเขินเปลี่ยนไปเมื่อได้กอดผมแบบนี้ เวลาที่ผมเขินฟิวส์จะชอบใจและกลายเป็นคนแกล้ง แต่ถ้าผมทำให้ฟิวส์เขินได้เมื่อไหร่ผมก็จะกลายเป็นคนแกล้งแทน แต่สถานการณ์ตอนนี้…ตอนที่มีอะไรสักอย่างทิ่มขาผมแบบนี้ ผมควรอยู่เฉยๆ

          “พาไปกินอย่างอื่นเอาเปล่า?” ฟิวส์ก้มลงถาม เสียงหื่นจนผมทนไม่ไหวต้องตบเข้าที่ไหล่น้องแรงๆ มันคงช้ำแล้วแหละตีไหล่มาทั้งวันแล้วเนี่ย

          “ทะลึ่ง!”

          “พี่เริ่มก่อนป้ะ?” ฟิวส์ว่ากลับแล้วพาผมเดินไปที่โต๊ะ มันไม่ได้เจ็บมากแบบจะเป็นจะตายหรอกครับ แต่มันเป็นความรู้สึกที่อยากอ้อนและอยากให้เขาเอาใจ

          “ทำตัวดีแบบนี้กับทุกคนเลยไหมเนี่ย?” ผมถามเมื่อนั่งได้ แล้วตอนที่นั่งคนที่ทำผมเจ็บก็หาหมอนมารองให้

          “ไม่เคยเถอะ” ฟิวส์ว่าเบาๆ แล้วหูน้องก็แดงขึ้นหน่อยๆ

          “จริง?”

          “ไม่เคยกับผู้ชาย” คำตอบของฟิวส์ทำให้ผมตกใจนิดหน่อย แต่ผมคงเก็บอาการไม่ได้ เงยขึ้นสบตาน้องแบบจริงๆ จังๆ จนอีกคนต้องเลิกคิ้วถาม “ทำไม?”

          “…” เป็นคำถามที่ผมเองก็ยังหาคำตอบไม่ได้ ผมไม่รู้ว่าตอนนี้ควรจะพูดอะไรออกไปดี

          ต้องบอกก่อนว่าถ้านี่เป็นครั้งแรกกับผู้ชายจริงก็ต้องถือว่าฟิวส์เก่งมาก เก่งมากๆ เพราะน้องทำให้ผมรู้สึกดีแบบที่คนอื่นทำไม่ได้ และแน่นอนว่าถ้ามีการเปรียบเทียบมันหมายความว่าผมต้องเคยทำกับคนอื่นมาก่อน หลายอย่างกำลังตีกันอยู่ในหัวผม ฟิวส์มันจะโอเคหรือเปล่าถ้ารู้ว่าผมไม่ใช่คนแรกของน้อง ฟิวส์มันจะรังเกียจไหม หรือฟิวส์มันจะผิดหวังหรือเปล่า…

          “พี่คิดมากหวะ” ฟิวส์ว่าแล้วเดินมาหาผม

          “ก็พี่…จุ๊บ!” ปากสวยฉกลงมาแล้วจูบที่มุมปากผมเร็วๆ ก่อนจะผละออก

          “ผมเองก็เคยกับคนอื่นไปเรื่อยแล้วเหมือนกัน ผมไม่ได้คิดมากเรื่องนี้ แต่ผมขอ…” ตาสวยมองสบกับผมอย่างจริงจังก่อนจะพูดต่อ “ถ้าพี่เป็นของผม พี่ต้องเป็นของผมคนเดียว ถ้าเป็นแฟนผมอยู่พี่อย่าไปยุ่งกับคนอื่น อย่าไปน่ารักกับคนอื่น อย่าไปทำให้คนอื่นชอบ เพราะผมชอบพี่มาก ผมคงทนไม่ได้” ฟิวส์บอก ส่วนผมพูดอะไรไม่ออกแล้ว ผมไม่ได้คิดว่าจะคบกับฟิวส์แค่ผ่านๆ ไม่ใช่แค่พูดคำว่าแฟนเพื่อจะขอเซ็กส์จากอีกฝ่าย ไม่ใช่แค่บรรยากาศที่ทำให้ตกลงคบ แต่เป็นเพราะผมอยากลองคบจริงๆ แบบนานๆ

          “ฟิวส์…อยากคบนานๆ” ผมบอก ดึงชายเสื้อน้องไว้แล้วช้อนตามองคนที่ยืนมองผมอยู่ ปากสวยกระตุกยิ้มแล้วคนหน้าเด็กก็ก้มลงมาหา

          “ถ้าพี่อยากคบกับผมนานๆ พี่ต้องให้ผมเป็นคนสุดท้ายของพี่” ฟิวส์บอกเสียงพร่า ส่วนผมก็เขินเสียงหล่อๆ นั่นจนแก้มร้อน

          “แล้วฟิวส์ล่ะ?”

          “พี่อนา…พี่ยังไม่รู้อีกเหรอว่าผมไปไหนไม่ได้แล้ว คือหลงพี่จนโงหัวไม่ขึ้นแล้วนะ ตัวผมนี่คงไปหาใครไม่ได้อีก ส่วนใจผมอะ…เป็นของพี่ตั้งแต่ได้สบตาพี่ครั้งแรกแล้ว”

          “เวอร์!” ผมว่าแล้วผลักอีกคนออก ตีแขนแข็งๆ นั่นอีกทีหนึ่ง แล้วดันฟิวส์ไปนั่งที่ตัวเอง

          “ทำไมชอบตีผมจัง” ฟิวส์ว่าแล้วลูบแขนตัวเองเบาๆ

          “ก็ชอบพูดเวอร์ตลอด” ผมว่ากลับ

          “ความรู้สึกผมมันก็ประมาณนั้นไง ถึงจะไม่ใช่ทั้งหมด ถึงจะดูโอเวอร์เกินไปแต่ผมก็อยากให้รู้นี่ว่าผมเป็นของพี่แบบเต็มใจทั้งตัวทั้งใจเลย” ฟิวส์บอกแล้วยิ้มให้ผม ผมเลยทำได้แค่เม้มปากอย่างไม่รู้ว่าจะทำอะไรแก้เขิน


          เราเริ่มกินข้าวกันเงียบๆ มันเงียบแต่มันก็ไม่ได้เหงาเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา เมื่อก่อนผมคงเลื่อนหน้าจอโทรศัพท์ไปแล้วกินข้าวไปคนเดียว แต่วันนี้มีฟิวส์นั่งอยู่ตรงข้ามให้สบตาเวลาที่ได้เงยหน้าจากโจ๊ก ฟิวส์ยิ้มให้ผมเมื่อเห็นว่าผมกินเกือบจะหมดแล้ว มันเยอะมากแต่ผมก็หิวมากเหมือนกัน เรายังไม่ได้กินข้าวกันตั้งแต่ตื่น นี่ก็เลยเที่ยงมาตั้งนาน ผมจะกินเยอะหน่อยก็คงไม่แปลก


          “เอาของผมไหม?” ฟิวส์ว่าแล้วมองลงไปที่ชามของตัวเองที่ยังเหลือเกือบครึ่ง

          “ไหนบอกว่าหิว” ผมถามกลับ

          “เห็นพี่กินอร่อยขนาดนั้นผมก็อิ่มสิ”

          “บ้าเหรอ! มันแทนกันได้หรือไง” ผมว่าแล้วตวัดตามอง

          “ได้สิ มาเอามา…” ผมยื่นช้อนไปหาแล้วฟิวส์ก็ขยับถ้วยหนี “แต่ต้องเอาพี่อนามาแลกนะ” น้องว่าแล้วยิ้มให้ผม

          “นี่พี่มีค่าแค่โจ๊กถ้วยเดียวเหรอ” ผมถามกลับ แกล้งทำหน้างอจนฟิวส์หัวเราะออกมา

          “โอเคๆ ขอแค่แก้มพี่อนาก็ได้ เดี๋ยวอย่างอื่นจะหาอะไรแพงๆ มาแลก” ฟิวส์ว่าแล้วยอมแบ่งโจ๊กให้ผม

          “อะไรแพงๆ คืออะไร มันจะมาแลกได้จริงเหรอ?” ผมถามกลับเหมือนว่าจะเหนือกว่า คิดไว้แล้วว่าฟิวส์ต้องหาคำตอบไม่ได้ แต่คำตอบที่ออกจากปากสวยๆ นั่นทำให้ผมชะงัก

          “ผม…เอาได้เปล่า?” ชะงักตรงที่มันถามกลับด้วยสายตากรุ้มกริ่มแบบนี้นี่แหละ

          “ก็…เอามาแล้วป้ะ” ผมตอบเขินๆ ยอมสงบปากสงบคำแล้วกินโจ๊กต่ออย่างไม่รู้จะตอบกลับอย่างไร


          ฟิวส์นั่งมองผมกินพลางเล่นโทรศัพท์ไปด้วย ปกติผมไม่ใช่คนที่กินข้าวเร็วอยู่แล้ว ยิ่งมีคนมาจ้อง มีคนมาคอยคุยด้วยแบบนี้ ผมยิ่งกินช้าไปกว่าเดิม ฟิวส์หลุดยิ้มแล้วก้มลงไปกดโทรศัพท์ ผมที่กินเสร็จที่หลังได้แต่นั่งมองงงๆ ผมไม่รู้ว่ามันมีอะไรในโทรศัพท์ของฟิวส์ และแน่นอนว่าผมก็ยังอยากรู้

          “หืม? อิ่มแล้วเหรอ? พี่ดูคอมเมนต์” ฟิวส์ที่เพิ่งรู้ตัวว่าผมจ้องอยู่ก็เลิกคิ้วขึ้น ยื่นโทรศัพท์เครื่องบางๆ นั่นมาให้ผม ผมเลยรับมาดู ผมอ่านสเตตัสของฟิวส์ที่ถูกโพสต์ไว้แล้วเลื่อนดูคอมเมนต์ที่มีมาจากพี่ๆ ของน้องมัน เพิ่งจะรู้ว่าพวกนี้แซวกันแรงขนาดนี้ อาจจะเป็นเพราะโพสต์ของฟิวส์มันดู…ไม่จริงใจเหมือนที่ยี่หวาว่าก็ได้


          Future Forfun

          1 hr

          ผมแค่นอนมองหน้าพี่เขาเฉยๆ ครับ

          612 likes 72 comments


          ฟิวส์โพสต์เป็นรูปของผม รูปหน้าผมที่นอนหลับตาซุกอยู่หมอน ไม่ได้เห็นหน้าชัดแต่เพื่อนๆ ที่รู้จักกันก็คงจะพอเดาได้ ฟิวส์ใช้ฟิลเตอร์ขาวดำที่ทำให้มันดูสวยขึ้น น่าสงสัยขึ้น มันน่าจะเป็นตอนที่น้องตื่น ก่อนออกไปซื้อโจ๊ก แต่แคปชันที่อีกคนโพสต์ไว้มันดูน่าตีจริงๆ นะ


          คำผาน ที่บ้านมีโคมไฟใหญ่กว่ารถถัง : มึงมันคนเลววววว

          ตุ๊ดซี่ลี่นี่เรียนเครื่องกล : กูไม่น่าตื่นเช้าเลย

          Vee Vivis : แท็กแม่มันมาดู Yiwaa

          Pandora : มองจากฟ้าก็รู้ว่าแคปชันมันตอแหล

          ก้อนขาวๆ แพรวพราวบนฟ้า : ไปอยู่ด้วยกันแล้วเหรอวะ ไอ้ต้าวฟิวส์ ไอ้ต้าวคนใจง่าย

          Futer Forfun : ผมแค่มาส่งพี่อนาเฉยๆ ครับ

          Yiwaa : คนอ่านภาษาไทยไม่ออกเขาก็ยังรู้ว่าตอแหล

          ตีตี้ไม่ตีแต่เหล็ก : ทางนี้ขายเศษเหล็กไปจ่ายสินสอดแล้วจ้า ลูกผิดผีเขาไปเยอะเกิน

          Polla tears : ทางนี้เตรียมทนายแก้ต่างข้อหาพรากผู้เยาว์แล้วจ้า


          “ผู้เยาว์อะไรกัน” ผมว่าเบาๆ หลังอ่านคอมเมนต์ของพอลล่าเสร็จ

          “ก็ผู้เยาว์นะเนี่ย” ฟิวส์ว่าอยู่ไม่ไกลจากผม

          “ไม่ต้องเลย ใครบอกกันว่าโตแล้ว”

          “ก็โตแล้ว จะยี่สิบแล้ว” ฟิวส์ว่า

          “ยังไม่ยี่สิบเหรอ?” ที่ผมตกใจไม่ใช่เพราะกลัวหรือเพราะอะไร แต่พอคิดถึงช่วงอายุที่ห่างกันมากมันก็เลยอดตกใจไม่ได้ ถ้าน้องสิบเก้าแล้วผมยี่สิบสาม มันก็…

          “ยี่สิบพรุ่งนี้อะ”

          “หะ?”

          “พรุ่งนี้วันเกิดผม” ฟิวส์บอกยิ้มๆ

          “บอกช้า เตรียมของขวัญไม่ทันหรอกนะ” ผมตอบกลับ

          “ได้เป็นแฟนพี่ ก็ไม่อยากได้อย่างอื่นแล้ว” ฟิวส์บอก หน้าหล่อขยับมาก่อนจะแอบหอมแก้มผมเบาๆ ให้คนที่ถูกหอมอย่างผมเขินจนแก้มร้อนอยู่แบบนี้

     

          ผมนั่งดูฟิวส์เก็บถ้วยเก็บจานไปล้าง ยิ้มออกมาอย่างไม่รู้สาเหตุเมื่อได้มองแผ่นหลังอีกคนยืนอยู่ซิงค์ล้างจาน ผมนั่งกดโทรศัพท์ของฟิวส์เล่นอยู่ที่เดิม คอมเมนต์มันเข้ามามากมายทั้งชื่นชอบแล้วก็ไม่ชอบ ผู้หญิงหลายคนเห็นด้วยที่เราคบกันเพราะเสียดายถ้าน้องมันจะคบกับผู้หญิงคนอื่น น่าแปลกนะครับที่ทุกคนนี้สาวๆ เขาคิดอย่างนี้กันแล้ว

          “เช็ดโต๊ะด้วย” ผมเงยน้าจากโทรศัพท์แล้วเอ่ยบอกคนที่เดินเข้ามาหา

          “ครับพ่อครับ” น้องมันว่าแล้วเดินไปเอาผ้ามาเช็ดโต๊ะจนสะอาด เสร็จแล้วพยักหน้าให้ผมดูว่าตัวเองทำเสร็จแล้ว

          “เก่งมาก”

          “ตอนนี้กับตอนเช้า ตอนไหนเก่งกว่ากัน” ฟิวส์ชะโงกหน้าเข้ามาถาม

          “พอเลย ไปล้างมือเลย” ผมว่าแล้วตีน้องเบาๆ

          “ให้ผมทำอะไรผมยอมหมดแหละ” ฟิวส์เดินไปพูดไป หายเข้าไปในห้องน้ำแล้วเดินออกมาพร้อมกับเช็ดมือ

          “จะกลับตอนไหน” ผมถามเมื่อน้องเดินเข้ามาหา

          “อะไร ได้แล้วไล่ผมเหรอ?”

          “ไม่ได้ไล่ แค่ถาม เผื่อฟิวส์มีอะไรทำ” ผมตอบกลับ

          “ไม่มีหรอก พี่อยากทำอะไรไหม?” นานมาก…หรืออาจจะเรียกได้ว่าไม่เคยมีเลย คนที่จะถามว่าอยากทำอะไรไหมอยากได้อะไรหรือเปล่า ชอบแบบนี้ไหม หรือชอบแบบนั้นมากกว่า ฟิวส์คือคนที่แปลกใหม่สำหรับผม เป็นคนแปลกที่ผมต้องการ เป็นคนแปลกที่ผมคิดว่าจะอยู่ด้วยกันได้นาน

          “ไม่ ก็นั่งเล่นอีกสักหน่อยคงง่วงมั้ง” ผมบอก

          “พรุ่งนี้พี่ไปไหนอะ” อีกคนเดินเข้ามาทางด้านหลัง วางมือลงบนไหล่แล้วค่อยๆ นวดให้ผม

          “อืม…ไปวางแผนงาน เหมือนเดิมอะ” ผมบอก เอนหัวพิงกับอกของฟิวส์แล้วปล่อยให้ฟิวส์นวดต่อ

          “ไปคนเดียวเหรอ?”

          “เปล่า…”

          “หืม? ใครไปด้วย ไปกับพี่พอลล่าเหรอ?”

          “ไม่ใช่…”

          “ไปกับใคร” เสียงทุ้มเริ่มจะเข้มขึ้นจนผมหลุดยิ้ม ช้อนตาขึ้นมองฟิวส์ที่กำลังทำหน้าดุแล้วยิ้มออกมาอย่างห้ามตัวเองไม่ได้

          “ไปกับฟิวส์…” ผมบอก แล้วอีกคนก็ค่อยยิ้มออกมาได้

          “เก่งนักนะแกล้งผมเนี่ย”

          “อื้อ~ อย่าบีบ” ผมสะบัดหน้าไปมาเมื่อฟิวส์แกล้งบีบแก้มผมเบาๆ

          “จะไม่มีแก้มให้ผมบีบแล้ว” ฟิวส์ว่า

          “งั้นก็ไม่ต้องบีบ” ผมปัดมือขาวๆ นั่นออก ฟิวส์ก็ยอมแล้วเดินวนมาข้างหน้าผม

          “ไม่บีบแต่หอมแทนเนอะ”

          “ไม่ให้หอม” ผมว่าแล้วตะปบมือกับแก้มของตัวเองทั้งสองข้าง

          “ไม่ให้หอมก็…”

          “ไม่ให้อะ ไม่ให้อะไรทั้งนั้นแหละ! จะไปนอนแล้ว” ผมบอกแล้วลุกออกมาอีกฝั่ง

          “นอนกอดผมเปล่า? ผมให้กอดอะ”

          “ไม่กอด! ไม่กอดไม่หอมไม่อะไรทั้งนั้นแหละ!” ผมตะโกนกลับไปแล้วกระโดดขึ้นเตียง ดึงผ้าห่มมาคลุมเพื่อหลบสายตาของอีกคน ขืนปล่อยให้ฟิวส์มองผมแบบนั้นตัวผมต้องพรุนแน่ ไม่ใช่ว่าน้องมันจะทำมิดีมิร้ายผมนะ ผมเนี่ยจะยอมให้น้องมันทำอีก ทีนี้ก็ไม่ต้องไปโรงพักแล้ว ไปที่ว่าการอำเภอแทน

          จดทะเบียนสมรสไว้ก่อนเลย เดี๋ยวฟิวส์หาย





FUTURE 

วิศวะสุดหล่อจะขอหมอเป็นเมีย


23/7/2019

          มันขนาดนั้นเลยเหรอพี่ แค่นอนมองหน้ากันก็ต้องจดทะเบียนสมรสเหรอพี่ ทนายที่พี่พอลล่าจะเอามาแก้ต่างเรื่องพรากผู้เยาว์นี่ไม่ได้ใช้แล้วนะ เปลี่ยนมาเตรียมจดทะเบียนสมรสเลยนะ แล้วชาววิศวะนี่เตรียมเศษเหล็กด้วยนะคะ ค่าตัวเขาแพงไหมนะ ใครผิดใครถูกนะ แบบนี้พี่ต้องรับผิดชอบน้องหรือน้องต้องรับผิดชอบพี่คะ คนอ่านและติดตามแบบติดขอบเตียงเรานี่ต้องก้าวไปทางไหนคะ

#ขอหมอเป็นเมีย

เฟซบุ๊ก : faddist

ทวิตเตอร์ : @pflhzt

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.552K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,574 ความคิดเห็น

  1. #1567 S.Map (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มกราคม 2564 / 20:46
    โอ้ยยยยยย เขินไม่ไหวววววว
    #1,567
    0
  2. #1502 rungtawanpholcha (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 09:25

    อื้อออ...มากกว่า...พี่วีอีกนะ...ทุกเรื่อง😘😘

    #1,502
    0
  3. #1494 feather25 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 21:22
    เปลี่ยนชื่อเรื่องเป็น หมอขอเป็นเมีย แทนเหอะ
    #1,494
    0
  4. #1470 SiriSjOae (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 23:05
    จิกกมอนแตกกกกก
    #1,470
    0
  5. #1467 BbumTactics (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 19:03
    ฟิวส์มันร้าย🥰🥰
    #1,467
    0
  6. #1424 Arreeart (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 04:14
    โอ้อ่านตอนตี4อยากกรี๊ดดังๆโว้ยยยย
    #1,424
    0
  7. #1422 fiction-17 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 17:42
    โอเค! แต่งเลยรออยู่!!!
    #1,422
    0
  8. #1367 fnzllpz (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 00:57
    น่ารักกกกกกก ว่าแต่ว่าสินสอดเท่าไหร่นะคะ
    #1,367
    0
  9. วันที่ 30 เมษายน 2563 / 21:50
    ฉันว่าคนที่น่าเป็นห่วงคือพี่อนา

    55555
    #1,364
    0
  10. #1356 ก็แค่ฉันในอีกมุม (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 16:15

    พี่ใจเย็นก่อน5555

    #1,356
    0
  11. #1332 madampinkthawi (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 18:35
    ไปอำเภอ!!!
    #1,332
    0
  12. #1327 fangkaonarak (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 21:58

    พาน้องไปจดทะเบียนเลยค่ะ
    #1,327
    0
  13. #1248 Biekps99 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:46
    มันน่ารักอะ
    #1,248
    0
  14. #1196 Black-color (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 19:41
    ต้องไปสู่ขอแล้วปะแบบนี้
    #1,196
    0
  15. #1188 mondee-ma (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2562 / 18:04

    ชอบข้อความบรรทัดสุดท้ายนี่แหละ กลัวน้องหายไม่ไปสถานีตำรวจแต่ไปที่ว่าการอำเภอ/เขต ซะงั้นอ่ะืแต่ต้องรอวันทำการนะ วันมะรืนจ้า พี่อนา

    #1,188
    0
  16. #1087 KiHaE*129 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 02:29

    น่ารักกันไม่ไหวจะทนละอะ

    งื้อออออออออออออออ

    #1,087
    0
  17. #1064 Peony.n (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 11:21
    กรี๊ดดดดด
    #1,064
    0
  18. #1031 mhoiekung (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 23:56
    รองานแต่งเลยจ้าเกียมตัดชุด
    #1,031
    0
  19. #929 maybee23 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 01:46
    หยุดยิ้มไม่ได้อีกแล้วววว
    #929
    0
  20. #896 Rabbiitao (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 14:36
    แห่ขันหมากเลยจ้าาา
    #896
    0
  21. #780 Miki_milky (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 22:58
    อ้อนกันเข้าไป
    #780
    0
  22. #744 hh_9094 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 12:00
    หวานค่ะ หวานกันเข้าไป!
    #744
    0
  23. #586 IIISKY__ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 10:53
    เบาหวานขึ้นตาจนตาร้อนไปหมด หู้ยยยย
    #586
    0
  24. #306 sichul (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 00:41

    พี่หมอก็ร้ายน อร๊ายย
    #306
    0
  25. #242 minminii (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 20:06
    แอร๊!!!!! ไปเลยลูกไปค่ะ ไปที่ว่าการอำเภอ โอ้ยยยย ตายแล้วๆๆ. ตายๆๆๆ อิแม่หัวใจจะวายแล้วลู๊กกกกก
    #242
    0