FUTURE วิศวะสุดหล่อขอหมอเป็นเมีย

ตอนที่ 16 : กระชับให้เข้ากัน (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,430
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,186 ครั้ง
    15 ส.ค. 62





-16-

กระชับให้เข้ากัน

[อนา อนาคต]




ผมถอนหายใจออกมาเมื่อฟิวส์เดินออกไปแล้ว มือที่กำปากกาอยู่วางมันลงแล้วเลื่อนหนังสือไปหาเพื่อน ไม่อยากคุยกับผมแล้ว? ตอนแรกก็คิดว่างอน แต่พอเดินออกไปอย่างนี้ก็คงไม่อยากคุยจริง จะเพราะอะไรก็แล้วแต่ การที่น้องเดินออกไปแบบนี้มันทำให้ผมไม่มีอารมณ์อยากทำอะไร


อุตส่าห์หาเรื่องออกมาเจอหน้าแท้ๆ


“ตามไปสิวะ” กายบอกผม ผมเลยส่ายหน้าตอบ

“เขาบอกเองว่าไม่อยากคุยกับกู”

“อ้าว! น้องมันงอน ดูตาเดียวก็รู้แล้วอนา มันโกรธที่มึงห้ามมันอะ” กายบอกผม

ที่ผมห้ามผมก็มีเหตุผลของผมไหม? ไม่ใช่ว่าผมอยากเอาใจท็อปสักหน่อย ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะเจอท็อปที่นี่ ถ้ารู้ว่าจะเจอผมไม่มาหรอก   ท็อปน่ะผมเลิกคุยเลิกติดต่อไปนานแล้ว ตั้งแต่มีฟิวส์ผมก็มีแค่ฟิวส์มาตลอด มันนานแล้ว? นานจริงถ้าเทียบกับคนอื่นๆ แต่ฟิวส์บอกผมเองว่าไม่ให้เทียบ ไม่ให้คิดถึงคนอื่น อดีตจะเป็นยังไงฟิวส์ไม่ให้ผมคิด เพราะตอนนี้และอนาคตจะมีแค่ผมกับฟิวส์

ผมไม่อยากให้น้องมีเรื่องเพราะมันจะเดือดร้อนน้องเอง ตรงนี้ไม่ใช่ที่ที่จะมีเรื่องได้ อีกอย่างฟิวส์เองก็อารมณ์ร้อน ถ้าตอนนั้นไม่จับไว้คงได้มีเรื่องกันจริงๆ บางทีปัญหามันอาจจะไม่ได้จบตรงที่มีคนเจ็บ มันอาจจะไปจบที่ตึกอธิการเลยก็ได้ ผมแค่เป็นห่วง ผมแค่ไม่อยากเห็นแฟนผมไปมีเรื่องกับใครเพราะผม พวกเขาไม่ได้มีค่าให้ฟิวส์ใส่ใจขนาดนั้น

“กูก็โกรธ” ไม่ใช่แค่ฟิวส์คนเดียวที่โกรธเป็น ผมก็โกรธที่น้องพูดแบบนั้นกับเพื่อนเหมือนกัน

“เออ งั้นก็ไม่ต้องง้อ ปล่อยไปเลย ไม่ต้องเอาแล้ว”

“กาย!”

“อะไร? ก็ไม่ง้อ ต่างคนต่างโกรธไม่ต้องง้อ ก็ไม่ต้องเอาแล้วไง”

“…” ผมมองเพื่อนนิ่งๆ ถอนหายใจออกมาแล้วเก็บชีทลงกระเป๋า ปล่อยแม่งอ่านคนเดียวไปเลย

“ไปไหน?”

“ง้อผัว”


ไม่เอาแล้วอะไรล่ะ ฟังไม่รู้เรื่องเหรอว่าผมขาดเขาไม่ได้ แค่เห็นเขาหันหลังให้อย่างนั้นก็ไม่เป็นอันจะทำอะไรแล้ว แค่รู้ว่าฟิวส์โกรธ แค่เห็นข้อความที่บอกว่าฟิวส์ไม่อยากคุยด้วยก็ทำอะไรไม่ถูกสักอย่าง น้อยใจไปหมด โกรธตัวเองที่พูดประชดออกไปแบบนั้นแทนที่จะขอโทษน้องดีๆ


ตอนแรกผมคิดว่าจะได้เรียกรถหรือต้องโทรหาฟิวส์ แต่พอเดินออกมาหน้าร้านแล้วเห็นรถตัวเองอยู่เลยถอนหายใจออกมา ล้วงเอากุญแจที่อยู่ในกระเป๋าผมตลอดออกมาปลดล็อค แล้วฟิวส์กลับยังไง? ผมสอดตัวเข้าไปในรถ วางหนังสือไว้ข้างหลังแล้วเห็นกล่องสลัดโรลที่แม่ทำ เมื่อตอนเที่ยงฟิวส์ยังป้อนผมอยู่เลย



ผมเปิดประตูเข้ามาในห้อง ไม่เจออีกคนก็เลยหัวเราะออกมา ลืมไปได้ไงว่านี่ห้องของผม ฟิวส์เองก็ต้องมีห้องของฟิวส์ ผมเดินไปหยิบน้ำผลไม้ที่เอามาจากบ้าน ไม่รู้ว่าต้องง้อยังไง แต่รู้ว่าฟิวส์โกรธที่ผมห้ามฟิวส์แบบนั้น แต่ฟิวส์ควรเข้าใจผมไหม? ผมเป็นห่วง มันไม่น่าจะต้องเป็นเรื่องรุนแรงขนาดนี้เลย



ผมเปลี่ยนจากห้องตัวเองเป็นห้องอีกคน ห้องที่ผมเองยังลืมไปแล้วว่ามันเป็นของฟิวส์ เพราะฟิวส์อยู่กับผมมากกว่าอยู่ห้องตัวเองซะอีก ประตูที่ไม่ได้ปิดสนิททำให้ผมรู้ว่ามีคนอยู่ในห้องแน่นอน แต่ภาพที่ผมเห็นตอนเปิดประตูเข้ามา คำพูดที่เขาพูดกัน คนที่กำลังปลอบฟิวส์อยู่ มันทำให้ผมต้องหุบยิ้ม


“มึงก็ต้องใจเย็นๆ” ฟิวส์นั่งอยู่ที่เตียง แบบที่เจ้าตัวชอบนั่ง คำผานยืนอยู่ตรงหน้าหันหลังให้ผม กำลังขยี้ผมของคนที่นั่งกุมหน้าอยู่

“กูจะร้องแล้วนะ…กูก็หวงของกูป้ะวะ” ฟิวส์พูด

“เออ เขาก็…ห่วงมึงไหม?” คำผานบอกแล้วก้มลงไปหาฟิวส์ คนที่นั่งอยู่เงยหน้าขึ้นมองเพื่อนก่อนจะส่ายหัวไปมา

“เขาไล่กู”

“ที่ไล่ก็เพราะฟิวส์บอกเองว่าไม่อยากคุยกับพี่” ผมว่าแล้วเดินเข้าไปช้า มองคนสองคนที่กำลังหันมามองผมนิ่งๆ โมโห…โกรธ ไม่พอใจ คือความรู้สึกของผมตอนนี้ ความรู้สึกตอนที่เห็นมือข้างหนึ่งของฟิวส์จับกับมือคำผานอยู่

“ค่อยๆ คุยกันนะพี่” คำผานว่าแล้วขยับออก

“มึง…” แต่ฟิวส์กลับรั้งมือเพื่อนไว้ ท่าทางที่ร้อนรนแบบนั้นทำเอาผมต้องยิ้มออกมา ยิ้มให้กับตัวเอง เข้าใจว่าเป็นเพื่อนกัน คงจะเป็นเพื่อนคนสำคัญมาก พอทะเลาะกับแฟนก็รู้เรื่องและมาปลอบกันถึงที่เลย

“กูต้องกลับไปกินข้าวเย็นกับป๊า” คำผานว่าแบบนั้นก่อนจะหมุนตัวมาทางผม น้องมันมองมาทางผมก่อนจะส่งยิ้มบางๆ มาให้เหมือนกับให้กำลังใจ สายตาที่มองมาต่างจากทุกครั้ง “มันรักพี่มาก” นั่นคือคำพูดที่ผมได้ยินก่อนที่คำผานจะเดินผ่านผมไป

ผมเดินเอาของไปเก็บแล้วเดินกลับมาหาฟิวส์ที่นั่งกดโทรศัพท์อยู่ ไม่สนใจผม ไม่เงยหน้าขึ้นมามอง เมื่อไม่มีน้องคนนั้นก็นิ่งเหมือนเราสองคนไม่ได้อยู่ในห้องนี้ เหมือนไม่มีผม เหมือนไม่มีฟิวส์ ผมหยุดอยู่ตรงหน้าฟิวส์ รอน้องหันมาสนใจ แต่ก็ต้องผิดหวัง เมื่ออีกคนวางโทรศัพท์ไว้ข้างๆ แต่ยังไม่ยอมสบตา

“เคยบอกแล้วใช่ไหมว่าหวง พี่เคยบอกแล้วใช่ไหมว่าชอบให้ใครมาจับ” ผมว่าแล้วเดินเข้าไปแตะที่ผมของนุ่มๆ ของฟิวส์

“…” น้องทำแค่สะบัดออกไปมองทางอื่น

“พี่เคยบอกหรือเปล่าว่าพี่หวงตอนที่เราอยู่กับเพื่อนคนนั้น” ผมว่า

“พี่ไล่ผม” ฟิวส์เงยหน้าขึ้นมาสบตาแล้วพูดกับผม

“ตอนนั้นพี่โกรธ”

“ผมก็โกรธ!” ฟิวส์ว่าแล้วปัดมือผมออก

“แล้วจะให้พี่ทำยังไง พี่มาง้อ…แล้วเห็นคนอื่นอยู่กับฟิวส์แบบนี้จะให้พี่ทำยังไง”

“มันเพื่อนผม”

“รู้…รู้ว่าเพื่อน แต่รู้ตัวหรือเปล่าว่ามันใกล้ชิดมากเกินเพื่อน ใกล้ชิดจนคนที่ได้เป็นแฟนแบบพี่ไม่กล้าเดินเข้ามาขัด” ผมบอก

“เหรอ?” ฟิวส์ถามกลับ คนตัวสูงลุกขึ้นแล้วขยับเข้าหาจนผมต้องถอยห่าง “ใกล้ชิดเหมือนพี่กับไอ้คนที่เคยได้คุยกับพี่หรือเปล่า”

“ฟิวส์!” ผมดันไหล่กว้างนั่นไว้ตอนที่น้องโน้มเข้ามาหา คำพูดนั้นมันพูดอยู่ตรงหน้าผม ปากบางนั่นขยับชัดๆ อยู่ตรงหน้าผมทีละคำ

“ทำไม! พูดถึงมันไม่ได้เลยหรือไง?”

“ถ้าจะมาง้อแล้วจะทะเลาะพี่ขอกลับ อ๊ะ!” ข้อมือผมถูกอีกคนดึงไว้ก่อนที่จะได้หมุนตัวออก ฟิวส์บีบแรงจนผมรู้สึกเจ็บ หน้าหล่อมองตรงมาที่ผม มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย แต่ตาสวยๆ ที่ผมชอบมองไม่ได้มีแววของรอยยิ้มเลยสักนิด

“ผมไม่ให้กลับ”

“ทำไม? ตอนนั้นฟิวส์เดินออกมาพี่ยังไม่ห้ามเลย”

“ถ้าพี่ห้ามผมก็ไม่ไปไหน! แค่พี่พูด…ยังไงผมก็ยอมพี่หมด บอกให้นั่งนิ่งๆ ดูมันยิ้มให้พี่ผมยังทำได้เลย ตอนนั้นถ้าพี่ห้ามผมพี่คิดว่าผมจะเดินออกมาหรือไง พี่ก็ไม่อยากมองหน้าผมเหมือนกันแหละ! พี่ไล่ผม! พี่ไม่อยากอยู่กับผม!”


ทนไม่ไหวแล้ว เจ็บข้อมือที่ฟิวส์บีบยังไม่เท่าเจ็บที่หัวใจเพราะคำพูดของฟิวส์เลย เทียบไม่ได้เลย เสียงตะคอกที่ผมได้ยินมาก่อน คำพูดที่ผมไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะแปลการกระทำผมเป็นแบบนั้น หรือว่าความเป็นตัวตนของผมมันจะไม่มีใครรับได้จริงๆ หรือว่ามันจะจบเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมาจริงๆ ผมอาจจะไม่เหมาะกับการคบกับใครอย่างจริงจัง ผมปล่อยน้ำตาให้คลออยู่ที่หน่วยตา พยายามกะพริบไล่มันกลับเข้าไปแต่มันก็ยากเหลือเกิน


“ถ้าพี่ทำให้ฟิวส์ลำบากใจ เราเลิกกัน…อื้อ!” ยังไม่ทันที่ผมจะพูดจบ ปากบางของคนข้างบนก็ปิดลลงมาที่ปากผม มือหนาดึงเอวผมเข้ามาและมืออีกข้างบีบข้อมือผมแรงกว่าเดิม

ฟิวส์บดขยี้ริมฝีปากของผม ระบายความโกรธออกมาจนผมรู้สึกเจ็บไปหมด บดขยี้และรุกรานจนผมขยับปากตามแทบไม่ทัน รุนแรงและไม่ปรานีแม้ว่าผมจะร้องประท้วงในลำคอ มือข้างที่ว่างตีเข้าที่แผ่นหลังของฟิวส์แต่ดูเหมือนว่าเจ้าตัวจะไม่รู้สึก ตะบี้ตะบันลงมาที่ริมฝีปากของผม จากความรู้สึกเจ็บมันก็เริ่มชาตอนที่น้องถอนริมฝีปากออก

“ผมไม่เลิก” ประโยคสั้นๆ แต่มันชัดเจน ผมเงยหน้าขึ้นสบตาคนที่พูดคำนั้นออกมา

“ฟะ ฟิวส์” ฟิวส์กำลังโกรธ และโกรธมาก

“พูดออกมาง่ายๆ ได้ยังไง ได้ยินไหมว่าไม่เลิก”


-CUT-


“อื้อ~” มือหนาลูบเบาๆ ที่บั้นท้ายผม ฟิวส์ลูบมันเบาๆ แต่ผมก็สะท้านอย่างไม่รู้ตัว ต้องส่งเสียงออกมาอย่างน่าอาย

“ผมทำพี่ร้องไห้…” อีกคนว่าจบก็จูบที่เปลือกตาผมก่อนจะผละออก

“อย่าทำแบบนี้อีก” ผมว่าแล้วจูบที่สันกรามของฟิวส์

“พี่ก็ห้ามพูดว่าจะเลิก ผมโคตรโกรธเลย” ฟิวส์ว่า แล้วหน้าหล่อก็ซุกลงที่ซอกคอผม เม้มเบาๆ ก่อนจะกดจูบลงเหมือนจะแก้ตัวจากครั้งที่แล้ว

“ไม่พูดแล้ว…” ผมว่าแล้วลูบที่ไหล่อีกคน ฟิวส์เงยหน้าขึ้นมาก่อนจะยิ้มให้ผม เป็นรอยยิ้มที่ผมเห็นแล้วต้องยกมือขึ้นไปสัมผัส นึกว่าจะเสียไปแล้วซะอีก นึกว่าจะถูกโกรธจนจะไม่กลับมาแล้ว

ฟิวส์เลื่อนไปจูบที่หน้าผากผม จูบแช่ไว้เนิ่นนานก่อนจะผละออกมาหอมแก้มผม ผมรู้ว่าฟิวส์เดินหายเข้าไปในห้องน้ำ ผมรู้สึกว่าอีกคนกลับมาพร้อมกับความชื้นที่สัมผัสตัวผม มันแผ่วเบา เย็นสบาย รู้สึกดีขึ้นกว่าเมื่อสักครู่ รู้สึกดีจนผมหลับไปพร้อมๆ กับความผ่อนคลายที่ฟิวส์มอบให้



FUTURE วิศวะสุดหล่อขอหมอเป็นเมีย

#ขอหมอเป็นเมีย


15/8/2019

สาเหตุที่ลงช้า เพราะว่าหาลิงก์ลงบล็อกไม่เจอ ตอนนี้หาเจอแล้ว ตามไปอ่านได้เลยนะคะ

14/8/2019

ได้ยินไหมพี่อนา ได้ยินไหมว่าน้องเขาไม่เลิก แล้วรู้ไหมนายฟิวส์ นายรู้ไหมว่าพี่เขาไม่ชอบ! ไอ้พวกชอบทำให้ใจหายใจคว่ำ นี่ยังไม่คว่ำนะ ใจหายอยู่ ลุ้นไงว่าจะเป็นยังไงต่อ ลุ้นว่าพี่จะง้อสำเร็จไหม? ส่วนน้องที่ชอบเอาแต่ใจตอนนี้เอาให้สุดๆ ไปเลยลูก อย่ายอมแพ้แม้ว่าพี่จะบอกเลิกก็ตาม หยุดค่ะ...นักอ่านที่รัก เดี๋ยวแป้งจัดการให้เอง นังแป้งฝุ่น แกตัดยังงี้ได้ยังไง แกตัดตอนนี้ได้ไงหะ? คนพูดตัดความสัมพันธ์อะพี่อนา แต่คนตัดฉับๆ แบบนี้อะแป้งเอง 

ทวิตเตอร์ : @pflhzt

เฟซบุ๊ก : faddist

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.186K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,573 ความคิดเห็น

  1. #1508 rungtawanpholcha (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 11:29

    Cut..ตลอดใจบาปอีกแล้ว55

    #1,508
    0
  2. #1442 aann33270 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 14:50
    อยู่ๆน้ำตาก็ไหลแบบไม่ทันตั้งตัว
    #1,442
    0
  3. #1361 ก็แค่ฉันในอีกมุม (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 21:48
    ฮือออออใจเย็นๆค่อยคุยกัน//พี่หมอไม่ต้องห่วงนะคะคำผานแฟนหนูเดี๋ยวหนูจัดการให้
    #1,361
    0
  4. #1256 Biekps99 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:24
    เข้าใจทัง2คนและเพาะว่ามันคนละความคิดไงต้องคิดถึงความรู้สึกของ2คน
    #1,256
    0
  5. #1095 KiHaE*129 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 19:37

    ตอนนี้แอบเคืองฟิวส์อยู่

    ทำพี่อนาเจ็บ ร้องไห้ด้วย

    ถ้าฟิวส์ไม่รู้จักปรับหรือควบคุมอารมณ์ตัวเอง เอาแต่หัวร้อนแบบนี้เดี๋ยวก็วนเหมือนเดิม

    ทั้งๆ ที่บอกเองว่าไม่อย่างให้เปรียบเทียบ อดีตไม่สนใจ

    แต่พอเอาอารมณ์เป็นใหญ่ก็กลืนน้ำลายตัวเอง ไม่คิดว่าคนฟังจะรู้สึกยังไง

    ดีนะที่พี่อนามาง้ออะ

    #1,095
    0
  6. #1036 mhoiekung (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 10:26
    อย่าดื้อไห้มันมากนะฟิวส์
    #1,036
    0
  7. #937 maybee23 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 08:05
    ฟิวส์แกอะนิสัยเด็กขี้ประชด
    #937
    0
  8. #790 Miki_milky (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 06:56
    อิน้องดุชะมัด
    #790
    0
  9. #628 PleVirojsakul (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 22:35
    โอ้โห...น้องดุนะ พี่อนาไหวหรอ
    #628
    0
  10. #622 nannapas331 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 19:42
    ฟิวโกรธแล้วดุน่ะพี่อนา
    #622
    0
  11. #621 Jang2459 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 15:29

    ลุ้นแทบตายนึกว่าจะไม่หายโกรธกัน 55 ชอบๆเวลาฟิวโกรธ ให้น้องโกรธบ่อยๆนะไรท์ อิอิ

    #621
    0
  12. #620 LittleWaew (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 14:11
    ทะเลาะกันแล้วแซ่บเวอร์
    #620
    0
  13. #617 manejanb (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 12:00

    จะไปกันรอดเปล่านี้....
    #617
    0
  14. #616 ข้าน้อย (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 10:44

    ลุ้นจะเป็นไปไงต่อค้าง

    #616
    0
  15. #615 Jang2459 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 03:37

    อย่าทะเลาะกันลูกกกก????????

    #615
    0
  16. #614 Chao BSTPNP (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 23:23
    เข้าสู่ฉากตบจูบแล้วววว เอาจริงๆนิยายวายแนวนี้อ่านมาไม่กี่เรื่องเองอะ แบบพระเอกก็ตะบี้ตะบัน นายเอกก็เจ็บตัวเจ็บใจแต่ไปไหนไม่รอด ชอบจัง ไหนๆก็ไหนๆแล้วฟิวส์ก็จัดเลยลูก เอาให้พี่เค้าสะเทือนซักทีซิ
    #614
    0
  17. #613 -GuiLlOtiNe- (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 23:14
    ฉับมาก ซีนอารมณ์เลยแต่โดนตัด 55555 ใจเย็นๆกันนะลูกกกก
    #613
    0
  18. #612 chorthipjoy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 23:11
    พี่อนา...ต้องใจเย็นๆ นะ
    #612
    0
  19. #611 yisan2 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 23:04

    ม่ายยยยยยยยนะ!!!ไปกันใหญ่แล้วนะ!! คุณอนาคะตอนคุณคุยกับคนอื่นฟิวส์รู้หวง หึวเหมือนกันค่ะ คุยกันดีๆ ปรัยและจูนกันใหม่นะคะคุณๆ!!
    #611
    0
  20. #610 chomx (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 23:02
    แง สงสารฟิว
    #610
    0
  21. #609 PleVirojsakul (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 22:59

    ใจคอบ่ดีเลยเด้อ พ่อคุณแม่คุณใจเย็นก่อน
    #609
    0
  22. #608 Tatum Sensopis (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 22:58
    คือที่อนาบอกว่าไม่มีใครรับตัวตนจริงๆของตัวเองได้ อนาก็รู้ตัวนะ ถ้าความเป็นตัวเองมันทำลายความสัมพัน ทำไมไม่ปรับล่ะ ไม่ต้องเปลี่ยน แค่ปรับโดยไม่เสียความเป็นตัวเอง ไม่ค่อยพูดอธิบายสาเหตุ ก็แค่พูดออกมา ส่วนฟิว ก็เด็กกว่าจริงๆ ยังอารมณ์ร้อน ยั่วง่ายยุขึ้น รักแรง ต่างฝ่ายต่างกดดันกันเองอ่ะ แล้วยิ่งอะไรๆก็ไวไปหมด มันจะพังเอาง่ายๆเลยนะ
    #608
    0
  23. #607 golf8 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 22:54
    เล่นตัวเองก้อได้นะไรท์555 กลัวเราเล่นหรอออ เรื่องนี้ผิดทั้ง 2 เราไม่เข้าข้างใคร อยากให้คุยดีๆๆๆ อีกคนร้อน อีกคนต้องเย็นนะ... พี่อนาอย่าร้อนตามน้องสิ.... ไรท์มาต่อเลยยยยย
    #607
    0
  24. #606 l.lantao (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 22:50
    สงสารพี่อนา
    #606
    0