พี่ไม่หล่อแต่แฟนพี่หล่อมาก [สนพ.Nananaris Ybooks]

ตอนที่ 33 : Forever love [END]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,518
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 846 ครั้ง
    1 ก.ค. 62




ตอนที่ 29

-Forever love-





          งานรับปริญญาของรุ่นพี่จบลงด้วยความยินดีของทุกคน การเลี้ยงฉลองแบบที่พี่เป็นคนจ่ายก็จบลงไปแล้ว แต่กิจกรรมนักศึกษายังดำเนินไปตามแบบแผนที่วางไว้ รับปริญญาเสร็จ สอบเสร็จ เข้าถึงช่วงปิดเทอม ระยะเวลาไม่สั้นไม่ยาว แต่สิบกว่าวันของผู้ดำเนินกิจกรรมทั้งหลายมันไม่ใช่ใช้ไปกับการพักผ่อน

          พวกเขาทำกิจกรรมเข้าค่ายกันต่อ แม้จะเป็นช่วงระยะเวลาแค่ไม่กี่วันแต่มันก็ทำให้รู้จักอะไรหลายๆ อย่างมากขึ้น ทั้งจิตใจคน การเสียสละ การรับมือกับความวุ่นวาย การถกเถียงเพื่อหาทางออกที่ดีสุด จัดได้ว่าเป็นค่ายสู่ชมชนที่ทำให้นักศึกษาได้ประโยชน์มากจริงๆ

          “กูเหนื่อยยย” โซนโอดครวญทันทีที่มาถึงคณะ

          “พรุ่งนี้ก็เรียนไอ้สัส” แซ็กบอก

          “ขอโทษนะทุกคนที่ต้องมาจัดใกล้วันเปิดเทอมแบบนี้ ขอบคุณมากๆ ด้วยที่ไปช่วยกัน” โอห์มบอก


          กิจกรรมเข้าค่ายสู่ชมชนครั้งนี้จัดขึ้นสามวันกับอีกสองคืน มันเป็นโชคดีของพวกเขาที่ได้จัด แต่โชคร้ายหน่อยตรงที่ทางชุมชนเขาสะดวกแค่ช่วงสามวันนี้ มันเลยจำเป็นต้องทำในวันก่อนเปิดเทอม กิจกรรมจัดให้นักศึกษา 50 คน ลงไปทำการให้บริการกับชุมชน เด็กในนั้น โรงเรียนของที่นั่น ให้ความรู้อื่นๆ และพักที่นั่น มันไม่ได้สะดวกสบาย จะว่าสนุกก็บอกอย่างเต็มปากไม่ได้ เอาเป็นว่ามันมีประโยชน์ และสร้างความสุขให้กับคนในชุมชนและนักศึกษาอย่างพวกเขาได้จริง

          “พรุ่งนี้เจอกันนะเว้ย ปีหนึ่งอย่าโดดเรียนนะมึง เดี๋ยวปีหน้าอดไป” แมนว่าแล้วหันไปบอกปีหนึ่ง

          “คร้าบบบ”

          “แต่พวกพี่ไม่มีรางวัลอย่างอื่นให้อีกเหรอคะ” น้องถามขึ้น

          “ไม่มีๆ ไปๆ กลับดีๆ”

          “ทำไมงกอ่ะ อุตส่าห์ไปช่วย” กันว่าแล้วทำหน้าหงิกหน้างอ

          “มึงรีบกลับไปครับ รายงานพ่อมึงด้วย ถามกูเช้าเย็นจนไอ้โอห์มคิดว่ากูมีชู้แล้ว” แบงค์บอกกับน้องรหัส

          “พ่ออะไร? ผมไม่ได้เป็นลูกพี่โจเถอะ” น้องมันว่า

          “เออ เป็นอะไรก็บอกเขาหน่อย หล่อแล้วหยิ่งเหรอมึง” โซนว่าต่อ

          “แบบนี้ไง ไม่มีเมียมีผัวสักที เล่นตัว” แบงค์บอก

          “พี่ไม่ต้องมาพูดเลย ผมไปแล้ว!” กันบอก แก้มที่เคยขาวขึ้นสีเล็กน้อย แต่มันก็หันหน้าหนีเร็วๆ

          “เมื่อไหร่เขาจะคบกันให้จบๆ มายุ่งกับแบงค์อยู่ได้” โอห์มว่าแล้วเดินมาหาแบงค์

          “มึงก็น้อยๆ หน่อยไอ้หล่อ มันไม่คิดอะไรกับไอ้แบงค์หรอก” โซนว่า

          “เราไม่ได้บอกว่าคิดสักหน่อย มันเสียเวลาเรากับแบงค์ไง ชอบกันก็คบกันสิ” โซนถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่ายเมื่อได้ยินคำตอบยาวๆ จากปากนายก หน้าตาที่บ่งบอกว่าหงุดหงิดยังไม่น่าหมั่นไส้เท่าเหตุผลที่มันบอกออกมา

          “เออๆ กลับกัน” คนเป็นแฟนบอกแล้วโอห์มเลยหันกลับมามอง

          “เราไม่ให้รับโทรศัพท์พี่โจแล้วนะ ถ้าจีบเด็กไม่ติดสักทีให้มาหาเรา เราจะสอน” โอห์มบอก

          “เดี๋ยวๆ มึงจะสอนอะไรเขาได้ กูได้ข่าวว่าไอ้แบงค์ชอบมึงก่อน” แพรวว่า

          “บ้าสิ กูชอบมันก่อนอะไร เอาที่ไหนมาพูด”

          “อ้าว…นีนบอกกู”

          “เตี้ย!” แบงค์หันไปหาเพื่อน น้ำเสียงและท่าทางบ่งบอกว่าคาดคั้นหาความจริง

          “ไม่จริงตรงไหน มึงชอบเขาตั้งแต่วันแรกมึงเคยบอกกู” นีนว่า แล้วเป็นแบงค์เองที่เงียบ เขาเหลือบตาขึ้นมองโอห์มเล็กน้อยก่อนจะก้มลงมามองมือตัวเอง

          “จริงเหรอ? ไม่เห็นเคยบอกเราเลย” โอห์มว่า จากหน้าที่หงุดหงิดกลายเป็นผ่อนคลายแต่มุมปากมีรอยยิ้มนิดๆ

          “กูหมั่นไส้หน้าไอ้โอห์มตอนนี้มาก” เนพูด

          “อย่าไปหมั่นไส้มัน กูก็ชอบมึงก่อนเหมือนกัน”

          “พี่แมน!”

          “อ้าว! ก็จริงไหมล่ะ กูพูดความจริงเนี่ย” แมนว่า แล้วยืนรับแรงปะทะจากมือของเนที่ตัวเล็กกว่า เนหน้าแดงอย่างห้ามไม่ได้ เสียงเพื่อนแซวมันดังเกินกว่าจะทนไหว เลยต้องดึงแขนแมนออกจากตรงนั้น ปล่อยไอ้กล้ามให้ทนกับเพื่อนพวกนั้นต่อไป

          “กูหมั่นไส้โว้ยยย” ริชชี่ว่า

          “มึงจะชอบกันก่อนหรือยังไงก็ตาม แต่คนที่กูชอบเขาเขายังไม่ชอบกูเลยยยย” โซนว่า

          “อ่อนมาก ไปทำหน้าให้หล่อเหมือนนายกกูไป” แพรวว่าเบาๆ

          “อยากมีคนมาชอบตั้งแต่วันแรกบ้าง” โซนโอดครวญ

          “บางที…มันก็ไม่ใช่ว่าใครชอบใครก่อนหรอก” โอห์มว่าแล้วชยับเข้าไปหาแบงค์

          “ยังไงวะ? มึงจะบอกว่าไม่เกี่ยวกับการที่ไอ้กล้ามชอบมึงเหรอวะ” วินเซนถาม

          “ไม่เกี่ยวกับใครชอบใครก่อน เราแค่ชอบกัน” โอห์มว่าแล้วยิ้มให้แบงค์

          “ไม่ได้! มันต้องมีคนชอบก่อน จีบก่อน ขอคบก่อนป่ะวะ” โซนว่า

          “อ้าว…กูชอบมัน มันชอบกู พวกกูจีบกัน มันขอคบ กูตกลง งงตรงไหนวะ” แบงค์ว่า ขยับไปยืนข้างโอห์มแล้วมองเพื่อนที่เงียบอย่างไม่รู้จะพูดอะไร

          “มึงจีบกันตอนไหน?” นีนถาม

          “ต้องตอบเหรอ?”

          “อ้าว…กูจะได้ทำตามบ้างไงวะ” ริชชี่ว่า

          “เรา…จีบหลังจากชอบแบงค์เลยอ่ะ”

          “ตอน ม.4 อ่ะนะ?” นีนเลิกคิ้วถาม

          “เปล่า…” โอห์มว่า เรียกสายตาจากเพื่อนและแฟนของตัวเอง “เราจีบแบงค์ตั้งแต่วันแรกเลยต่างหาก”

          “…หมายความว่าไงวะ” แบงค์ถาม

          “ก็เราชอบแบงค์ตั้งแต่วันแรกที่เจอแล้ว ตอนแบงค์ยิ้มอ่ะ…หัวใจเราโคตรพองเลย” คำตอบตรงๆ ง่ายๆ จากผู้ชายหน้าหล่อที่ยืนอยู่ข้างๆ ทำให้แบงค์ต้องหน้าแดงอย่างจริงจัง เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองโอห์ม และโอห์มเองก็มองมาเหมือนกัน

          “รู้สึกเหมือนวันแรกที่เจอเลยว่ะ” แบงค์บอก เขารู้สึกว่าตัวเองกลับไปวันนั้น แค่ตอนนี้ไม่มีฝนมาบดบังความหล่อของโอห์ม

          “ตกหลุมรักเราอีกแล้วเหรอ?” โอห์มถามยิ้มๆ วางมือลงบนหัวสวยๆ ของแฟน

          “…อือ”

          “ขอโทษที่กูถามคร้าบบบ”

          “กูจะไม่อยากรู้อะไรเกี่ยวกับพวกมึงแล้ววว”

          “ขออภัยในความอยู่ตรงนี้”

          “เชิญเลยครับ นี่ก็แค่หน้าคณะ”

          แบงค์หันไปตอบเพื่อนแค่คำหยาบที่ไม่มีเสียง เขาเขินเกินกว่าจะคิดอะไรได้ เอื้อมมือไปดึงมือโอห์มออกจากหัวแล้วจับมือของแฟนไว้หลวมๆ

          “เรากลับแล้วนะ” โอห์มบอกลาเพื่อน ต่างจากแบงค์ที่อยากลากแฟนและพาตัวเองออกจากตรงนี้เร็วๆ

          “ไปเลยยย”

          “ออกจากคณะกูไป!”

          “ฮ่าๆ โสดแล้วไม่พาลสิ แพรวอย่าลืมเตรียมเรื่องสมัครนายกปีนี้ด้วยนะ” โอห์มบอกเลขาก่อนจะก้าวตามแฟนไปด้วยรอยยิ้ม

          “แม่งยังมีหน้ามาสั่ง” แพรวว่า กระเท้าไปนั่งที่บันไดคณะ

          “แล้วนี่มึงรออะไร ไม่ไปเตรียมให้มันล่ะ” นีนถาม

          “กูรอแฟนมารับ” ที่เหลือกลอกตาแล้วโอดครวญ โดยเฉพาะโซนที่น่าสงสารมากกว่าใครหน่อย เพราะตั้งแต่แบงค์บอกว่าเหมือนย้อนกลับไปวันแรกที่เจอโอห์ม โซนก็หมดคำจะพูดและไม่สามารถขยับปากได้มาจนถึงตอนนี้



          งานกิจกรรมสโมสรนักศึกษาดำเนินมาเรื่อยๆ จนถึงคราวที่ควรเปลี่ยนวาระ มีประกาศรับสมัครนักศึกษาที่จะมาลงตำแหน่งนายกสโมฯ ต่อเมื่อสองสามวันที่แล้ว กระแสตอบรับดีกว่าปีที่แล้วนิดหน่อย น้องปีสามมาสมัครแล้วสองคน แต่ก็ยังเหลือเวลาให้อีกหลายๆ คนตัดสินใจอีกเป็นสัปดาห์

          “แบงค์คัดสตาฟรุ่นน้องวันไหน” โอห์มถามแฟนขณะที่กำลังจะออกจากห้อง

          “เสาร์นี้ ทำไม?”

          “เห็นแพรวจะประชาสัมพันธ์เรื่องนายกสโมฯ กลัวเวลาชนกัน” โอห์มบอก

          “ไม่ชนหรอก พวกมึงก็นัดวันศุกร์สิ” แบงค์บอก

          “ก็นัดวันศุกร์ครับ แต่ถามไว้ไม่ได้เหรอ?”

          “ทำไมต้องชอบทำเสียงอ้อนวะ” แบงค์ว่า อดไม่ได้ที่จะเดินเข้าไปหาคนขี้อ้อนอย่างโอห์ม

          “อ้อนแฟนผิดตรงไหน”

          “ตลอดแหละมึง” นิ้วเรียวขยับไปมาที่เน็คไทด์ของโอห์ม จัดมันให้เข้าที่มากกว่าเดิม โอห์มยิ้มแล้วโอบเอวแบงค์เข้ามาหา

          “ขอบคุณครับ” เสียงหล่อกระซิบอยู่ใกล้ๆ ใกล้จนแบงค์ต้องขยับเข้าหลบความเขินที่อกโอห์ม

          “อย่าไปทำเสียงหล่อในห้องประชุม” แบงค์บอกทั้งๆ ที่ยังซุกหน้าอยู่กับอกของแฟน

          “อ้าว…ก็เสียงประมาณนี้” โอห์มว่าขำๆ

          “แม่ง…มึงก็งี้อ่ะ” แบงค์บ่นอุบอิบจนโอห์มได้แต่ยิ้มตาม ปล่อยให้อีกคนเดินออกจากห้องก่อนจะตามไปหลังจากหยิบกุญแจรถแล้ว


          แบงค์เข้าเรียนตามปกติ แต่โอห์มมีประชุมกับคณะอาจารย์ในตอนเช้า คนหล่อนั่งฟังแล้วปล่อยให้เลขารายงานอาจารย์ไปจนครบ เสนอแนวทางให้กับน้องรุ่นต่อไป และสรุปทุกอย่างจนเสร็จ อาจารย์เองก็ให้คำแนะนำและฝากขอบคุณทีมงานทุกคนที่ช่วยดูแลเรื่องกิจกรรมมาตลอดทั้งปี

          “โอห์มไม่ค่อยพูดเลยวะวันนี้” ปีโป้ว่าขณะที่เดินออกจากห้องประชุมแล้ว

          “เออ หรือหิววะ” วินเซนถามต่อ

          “ไม่หิวเท่าไหร่” คนบอกว่าไม่หิวแต่ก็เดินไปที่โรงอาหารเพราะเขาคิดว่าเวลานี้แฟนตัวเองจะต้องอยู่ที่นั่น

          “อ้าว…แล้วไปโรงอาหารทำไมวะ”

          “ไม่หิวเท่าไหร่ไง แต่แบงค์น่าจะอยู่นั่น” โอห์มบอก

          “เออๆ ไป” แพรวว่า เดินตามคนหล่อไปทั้งกลุ่ม บางคนแยกย้ายแล้วเพราะมีงานต่อ แต่กลุ่มที่สนิทกันที่สุดในสโมฯ ก็เดินตามนายกมา

          


          “เสร็จแล้วเหรอ?” แบงค์เลิกคิ้วถามเมื่อเห็นโอห์มเดินมากับกลุ่มเพื่อน

          “อืม…นี่เลิกช้าเหรอ ทำไมเพิ่งกินไปแค่นี้เอง” โอห์มว่าแล้วมองที่จานของแบงค์

          “ช้า…ข้าวหมดแล้วด้วย”

          “พวกมึงอดนะ” โซนบอก

          “นายกอดก็ต้องอดป่ะ?”

          “ใครบอกว่ามันจะอด เดี๋ยวมันก็นั่งลง ไอ้กล้ามก็ป้อน” นีนว่า ซึ่งนั่นก็เป็นความจริง

          โอห์มนั่งลงข้างแบงค์ แล้วแบงค์ก็ดันจานข้าวไปตรงกลางระหว่างพวกเขาทั้งสองคน ตักขึ้นไปให้โอห์มกินก่อน แล้วค่อยตักให้ตัวเองกิน แบงค์ไม่ได้อยากทำอย่างนี้เพราะอวด แต่เขาจำเป็นต้องทำเพราะกลัวโอห์มหิว

          “พวกกูคืออะไรวะ”

          “คนเดินมาส่งงี้?”

          “แบงค์ลำเอียงวะแม่ง…”

          “พวกมึงไม่สั่งกูไว้อ่ะ” แบงค์ตอบพอดีกับที่แพรวเดินไปซื้อแฮมเบอเกอร์มาให้คนที่เหลือ

          “ไอ้หล่อมันสั่ง?” วินเซนถาม

          “ไม่สั่ง แต่กูรู้ว่ามันต้องหิว” แบงค์ตอบ

          “ดีนะกูไม่ค่อยหิว” ปีโป้บอก

          “ไอ้นี่ก็อ้าปากรับเก่งเชียว บอกกูเองว่าไม่ค่อยหิว” แพรวว่าตอนที่แจกแฮมเบอเกอร์ให้เพื่อน

          “หิวแล้ว หิวมากๆ ด้วย” โอห์มตอบกลับอ้อนๆ

          “แหม…ทีตอนอยู่ห้องประชุมพูดแค่ไม่กี่คำ มาอยู่นี่ทั้งเสียงทั้งหน้าทั้งตาทั้งหู กูบอกให้อ้อนขอโครงการไว้ให้น้องก็ไม่ทำ พออยู่ต่อหน้าไอ้กล้ามไม่กี่นาทีนี่อ้อนเก่งเชียว” แพรวบ่น

          “แพรวครับ…นั่นคณะบดี ส่วนนี่เมียมันนะครับ มึงลำดับความสำคัญด้วย” โซนว่า

          “มึงไม่พูดอะไรเลยเหรอ?” แบงค์ถาม

          “พูด…แต่นิดเดียว” โอห์มตอบ

          “เออ กูนึกว่าไม่สบาย” วินเซนบอก

          “ก็เราไม่อยากพูดเยอะ แบงค์หวงเสียงเรา”

          “ยังไงนะ?” ริชชี่เงยหน้าขึ้นมาถาม

          “อธิบายกูอีกนิดซิ?” แพรวถามเสียงสูง

          “ก็แบงค์บอกว่าเสียงเราหล่อ อย่าไปพูดเสียงหล่อๆ ในที่ประชุม”  โอห์มบอกยิ้มๆ ขณะที่เพื่อนอ้าปากค้าง นอกจากจะรักแฟนมาก เชื่อฟังแฟนมาก ยังหลงตัวเองมากๆ แพรวอยากจะยอมรับว่ามันหล่อไปหมดทุกอย่าง แต่ของแบบนี้มันต้องให้คนอื่นชมไม่ใช่เหรอ? หรือพูดเองเออเองแบบนี้เลย?


          หลังจากนายกสโมฯ เขาโชว์ความหล่อกลางโรงอาหารเมื่อหลายวันก่อน วันนี้เขาก็มายืนอยู่ตรงหน้าของรุ่นน้องทั้งคณะ มันไม่ใช่ทุกคนที่มา ยิ่งพี่ที่เป็นปีสี่ยิ่งเห็นน้อย แต่ก็เป็นส่วนใหญ่ที่มา เขาพูดเรื่องกิจกรรมทั้งปี แบบที่สรุปให้อาจารย์ฟัง และเชิญชวนให้น้องๆ มาเลือกนายกสโมฯ คนใหม่

          “น้องเลือกใครก็ได้ค่ะ แค่ต้องมาเลือกเพื่อเป็นการรักษาสิทธิที่น้องมีก็เท่านั้นเอง” แพรวบอก

          “ใช่ค่ะ น้องต้องมาเลือกคนที่จะเข้าไปเป็นนายกสโมฯ คนที่มีอำนาจในการตัดสินใจแทนน้องในเรื่องกิจกรรม และเป็นหัวหน้าทีมในการดำเนินงานกิจกรรมของนักศึกษาภายในคณะ ตามงบประมาณที่กำหนด ดังนั้นน้องๆ ต้องมาเลือกกันเยอะๆ นะครับ” โอห์มว่า

          “อีกไม่กี่วัน จะมีการแนะนำว่าที่นายากสโมฯ และนำเสนอนโยบายของพวกเขานะคะ พี่อยากเชิญชวนให้น้องมาฟัง ส่วนวันนี้จะเป็นวันส่งท้ายพี่นายกคนหล่อ หลังจากนี้ทั้งทีมจะถูกปรับเป็นรักษาการ และปีหน้าต้องเป็นที่ปรึกษาสโมสรนักศึกษาแล้ว พวกพี่เลยมาขอบคุณน้องๆ ทุกคนที่เป็นเด็กดีมาโดยตลอด” แพรวบอก

          “ใช่ครับ ขอบคุณที่เชื่อฟังพี่ ทั้งคำแนะนำ คำสอน หรืออะไรที่มันเป็นตัวอย่างที่ดีก็เก็บเอาไปปรับใช้ ใช้เวลาให้คุ้มค่าที่สุดนะ เพราะช่วงเวลาที่เราเรียนตอนนี้มันเป็นช่วงที่สนุกและท้าทายมาก” บูมที่เป็นเฮดว้ากบอก

          “พี่…ในนามตัวแทนสตาฟทุกคน ก็ขอบคุณน้องๆ นะครับ พี่เองก็จะจบแล้ว แต่ยังเป็นที่ปรึกษาและคอยให้คำแนะนำได้ตลอด ส่วนพี่ๆ สตาฟที่จะขึ้นปีสี่ก็จะดูแลน้องต่อในปีต่อไป ปีสองจะโตแล้วนะ จะเป็นพี่หม่อแล้ว พวกแกต้องพร้อมที่จะเป็นพี่ พร้อมที่จะดูแลน้องได้แล้ว” แม็กว่า

          “ใช่ ปีสามเองต่อไปต้องเป็นหัวแรงของคณะ เพราะพี่ปีสี่เขาจะยุ่งกับการเรียน เรื่องกิจกรรมพวกแกต้องดูแล แล้วต้องทำให้ดีด้วยนะ” แมนว่า

          “ครับ/ค่ะ” น้องตอบรับจนพวกเขาทั้งหมดยิ้มตาม พูดขอบคุณและกล่าวความรู้สึกตลอดปีที่ผ่านมาจนครบทุกคน น้องเองก็นั่งฟัง แล้วพูดขอบคุณพี่ในตอนจบ และก่อนที่โอห์มจะปิดการพูดคุยน้องๆ ก็กล่าวขอโทษที่ทำตัวไม่ดีในบางครั้ง ซึ่งพวกเขาเองไม่เคยโกรธ แต่พอมาได้ยินแบบนี้มันก็รู้สึกดีมากๆ ที่สิ่งที่พวกเขาสอนมันมีประโยชน์

          “พวกพี่ไม่เคยโกรธ แล้วก็จะยังเป็นพี่ของพวกแกแบบนี้ตลอด แค่พวกแกมองมาหรือคิดถึง พวกพี่จะอยู่ที่เดิมรอพวกแกมาปรึกษาเหมือนเดิม” แบงค์บอก

          “แล้วจะรักกับพี่โอห์มเหมือนเดิมป่ะครับ?”

          “วู้วววว”

          “อร้ายยยย”

          “พี่แบงค์เขินนน” แบงค์หลุดมาดนิ่งของรุ่นพี่ที่น่าเกรงขามทันทีที่ได้ยินเสียงแซว จากภาพของพี่มาสอนน้องกลายเป็นเด็กน้อยแก้มแดงที่มองหาโอห์มอย่างทำอะไรไม่ถูก

          “น้องไม่น่าถามคำถามที่ตอบได้แค่คำตอบเดียวเลยนะครับ” โซนว่า

          “เพื่อนพี่จะตอบอะไรได้ล่ะ คำว่าโวลต์เพื่อนพี่ก็ไม่รู้ แอมแปร์ก็ไม่คุ้น วัตต์ก็เหมือนไม่เคยเรียน ในหัวนี่มีแต่คำว่าโอห์มค่ะพี่บอกเลย” นีนว่า

          “ไม่ใช่สักหน่อย…” โอห์มว่าแล้วขยับไปยืนใกล้ๆ แบงค์

          “หืม?”

          “ยังไงอ่ะ?”

          “ทะเลาะกันเหรอคะ” หลายเสียงเอ่ยถาม เมื่อเห็นแบงค์มองโอห์มดุๆ

          “โอห์มไม่ได้อยู่ในหัวแบงค์นะ โอห์มอยู่ในใจแบงค์ไม่ใช่เหรอ?”

          “โอ๊ยยยยย”

          “พี่โอห์มอ่ะ”

          “น่าร้ากกกก”

          “พี่พูดเองค่ะ พี่แบงค์ยังเงียบอยู่เลย!” น้องคนหนึ่งตะโกนขึ้นมาทำให้คนเขินเงียบๆ ค่อยๆ เงยหน้ามองรอบตัว

          เพื่อนและพี่สตาฟมองล้อเขา ไม่ต่างจากทีมสโมฯ ที่คิกคักอย่างออกนอกหน้า มองไปที่รุ่นน้องก็เห็นสายตาที่หลากหลายจากหลายคน แต่ส่วนใหญ่คือไม่ต่างจากไอ้พวกสตาฟที่อยู่ด้านหลัง ไม่ค่อยได้แซวออกนอกหน้าแบบนี้ก็แซวใหญ่ มีคนเปิดให้ตามแบบนี้ก็ตามกันใหญ่ โดยเฉพาะไอ้โอห์ม ไม่เคยยิ้มหรือไง ยืนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่ได้

          “ถามเจ้าตัวก่อนค่ะ กิจกรรมจบแล้วพวกหนูจะได้หาช่องทางติดตามได้” ปีหนึ่งว่ามา เพราะที่พวกเธอมากกิจกรรมส่วนหนึ่งก็เพราะสองคนนี้ ทีนี้กิจกรรมไม่มีพี่โอห์มเป็นนายกสโมฯ พี่แบงค์ก็ไม่รู้ว่าจะเป็นสตาฟต่อไหม? ยิ่งอยู่ปีสี่ยิ่งหาเวลาเจอยาก เฟซบุ๊กพี่เขาก็ไม่ค่อยเล่น แบบนี้พวกเธอจะมีกำลังใจมาคณะได้อย่างไร

          “กิจกรรมจบแต่รักไม่จบแน่นอนครับ” โอห์มว่า

          “มึงจะสานรักกับคนใหม่งี้ป่ะ” แซ็กถาม

          “ไม่ๆ ไอ้นายกมันรักไอ้กล้ามมาก ไอ้กล้ามมีแนวโน้มเบื่อแล้วไปรักคนใหม่มากกว่า” แมนบอก

          “ผมมั่นใจในความหล่อ ความดี และความรักที่มีให้แบงค์ครับ” โอห์มตอบกลับ

          “กรี๊ดดดด”

          “หล่อจริงๆ ด้วย”

          “โว้ยยยย ผมจะยุเดือนมหา’ลัยมาจีบพี่แบงค์” กันตะโกนขึ้นท่ามกลางเสียงกรี๊ดของเพื่อน ทำเอาในห้องประชุมใหญ่เงียบกริบแล้วหันมามองแบงค์เป็นตาเดียว คนถูกมองจึงค่อยสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เงยหน้าขึ้นมองตรง ไม่สบสายตาใครแต่หัวใจแบงค์กำลังเต้นแรงมาก

          “หล่อไม่นายกคนนี้จีบพี่ไม่ติดหรอกครับ” แบงค์ว่า นิ้วสวยชี้ไปที่โอห์มแล้วจิ้มที่แก้มขาวสองสามที เรียกเสียงกรี๊ดและเสียงโห่แซวจากน้องๆ จนเขาหายเขิน

          คนทั้งคณะกำลังกรี๊ดร้องเพราะความหวานของคู่นี้ ออกตัวไม่ค่อยแรง เปิดตัวไม่ค่อยเท่าไหร่ แต่หวานเรี่ยราดมาก โอห์มแสดงออกอย่างละมุนไม่ต่างจากแบงค์ที่แสดงออกอย่างตรงไปตรงมา แบบนี้นักศึกษาทั้งคณะจะทนอย่างไรไหว โชคดีที่แม้ว่ากิจกรรมจบแต่รักหวานๆ ของสองคนนี้จะลอยละล่องในคณะต่อไป

          “ถ้าไม่หล่อเท่าพี่อย่าจีบเสียเวลาแฟนพี่เลยนะครับ” คำว่าหล่อไม่ได้หมายความถึงแค่หน้าตา แต่อย่างที่รู้ว่าโอห์มหล่อทุกอย่าง คำพูด หน้าตา ท่าทาง การแสดงออก และจิตใจ


          คนเป็นแฟนอย่างแบงค์จึงพยักหน้าเห็นด้วยกับประโยคล่าสุดที่โอห์มบอก ถ้าไม่เท่าโอห์มแบงค์ไม่มองหรอก อย่าเสียเวลาเลย ใครจะบอกว่าเขาหน้าตาไม่ดีมากมายแต่เลือกเยอะก็ว่าไป เพราะทั้งชีวิตเขาได้เลือกคนที่ดีที่สุดมาอยู่ข้างๆ แล้ว เขาเข้าใจถึงคำว่าหล่อและดีแล้ว แบงค์มีสิทธิเลือกเพราะเขาโชคดีที่มีโอห์มเข้ามาเป็นตัวเลือก แบงค์เลือกได้


          เพราะถึงแบงค์จะไม่หล่อแต่แบงค์ก็สัมผัสมาแล้ว ว่าหล่อมากๆ มันเป็นอย่างไร



-The END-

 #พี่ไม่หล่อแต่แฟนพี่หล่อมาก

 


1/7/2019

          อื้อหือออ เผลอแป๊บๆ ก็จบลงไปแล้ว เดินทางมาถึงตอนจบของนิยาย แต่แป้งคิดว่าความรักของตัวละครของทั้งสองตัวจะยังไม่จบแน่นอน เพราะจบแล้วยังทิ้งความขิงไว้อีก โอเคจะเรียกว่าคู่ขิงแล้วนะคู่นี้ ขิงเก่งงง ขิงจนจบบบ ดีกว่านี้ก็หาไม่ได้อีกแล้วสินะ น้องกันนทีคนดีของทุกคนก็ไม่ค่อยจะกวนพี่เขาเลย หนูต้องเป็นคนหล่อที่ไม่เล่นตัวนะลูก ดูพ่อโอห์มเป็นตัวอย่าง มีแฟนแล้วจะน่ารัก สดใส และขิงได้ตลอดเวลาแบบนั้นนะ สนับสนุนให้ทุกคนรักกันค่า~ ขอบคุณทุกคนที่อ่านมาจนจบ ขอบคุณทุกคอมเมนต์และกำลังใจนะคะ ขอบคุณที่ชอบนิยายเรื่องนี้ และขอบคุณที่รอเรื่องต่อไปของแป้งค่ะ

 

          แป้งอาจจะไม่ได้ตอบคอมเมนต์ที่เว็บ แต่แป้งอ่านทุกคอมเมนต์นะคะ ถ้ามีเรื่องราวอยากแบ่งปัน อยากพูดคุยกับแป้ง ทักไปที่เพจหรือที่ทวีตได้เลย แป้งจะอัปเดทผ่านสองช่องทางนั้นค่ะ

 

เฟซบุ๊ก : faddist

ทวีตเตอร์ : @pflhzt

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 846 ครั้ง

2,055 ความคิดเห็น

  1. #2053 pp_wert (@pp_wert) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 00:14

    เป็นเรื่องที่น่ารักมากกกก งืออออ
    #2053
    0
  2. #2044 SUTH17 (@SUTH17) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 22:02

    หื้อ น่ารักมากกก ฟิลกู๊ดมากกกกก ดีงาม อ่านไปยิ้มไป เขินตามด้วย
    #2044
    0
  3. #2040 NarinGGG (@NarinGGG) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 19:08

    อ่านกี่ที ไม่เคยกลั้นยิ้มกลั้นเขินได้เลยยย

    เขิน คิดไรไม่ออกเลยอะ ฮือออออ เขินจนน้ำตาไหล งงตัวเองมากฮืออ
    #2040
    0
  4. #2038 Papapapaparn (@Papapapaparn) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 21:48
    น่ารักที่สุด อ่านวันเดียวจบ คือ มีแต่คำว่าน่ารักกกก
    #2038
    0
  5. #2036 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 17:19
    ขิงแฟนแข่งกันเก่งอะ ตั้งแต่ต้นจนจบเลยคู่นี้ยอมแล้วจ้ะพ่อ ขอบคุณนะคะที่แต่นิยายเรื่องนี้ :)
    #2036
    0
  6. #1992 00.18 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 00:17

    ชอบมากอ่ะ ไม่เรื่อยจนเกินไป อ่านได้เพลินแบบที่เราไม่ต้องอ่านข้ามเลย

    #1992
    0
  7. #1988 ฟู่เอ๋อร์ (@maymal) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 23:30

    หลงหนักมาก ตามหนักมาก

    กรี๊ดจนจะบ้าแล้ว

    #1988
    0
  8. #1983 Mmm02 (@Mmm02) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 12:26

    หล่อจนจบเลยนะ ชอบคะอ่านไปยิ้ม ชอบอ่านแนวนี้คะฟิลกู๊ดดีสบายใจหายเครียด ยิ้มไม่หุบ..รอเรื่องต่อไปจ้า

    #1983
    0
  9. #1982 Am-Rain (@pantanakarn) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 02:23
    คือเป็นเรื่องที่หลงเข้ามาอ่านแล้วหาทางออกไม่เจอจ้าาา ขอบคุณไรท์มากๆนะคะ สนุกมาก เป็นความธรรมดา ไม่หวือหวา ไม่ฟีลกู้ดจ๋า แต่อ่านแล้วมีความสุขอดยิ้มไม่ได้ไปทุกตอนเลย เรารักในความธรรมดาแต่มั่นคงนี้ 😊
    #1982
    0
  10. #1981 sgmj (@maji13) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 18:49
    หวานมากกกกก ยิ้มทุกตอน มั่นคงสุดๆ
    #1981
    0
  11. #1959 Dao5949 (@Dao5949) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 21:06

    ไม่อยากให้จบเลยย
    #1959
    0
  12. #1958 Shipnielong (@Shipnielong) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 20:12
    ไม่เคยมีตอนไหนที่อ่านเเล้วไม่หมั่นไส้ในความหวานเลยค่ะ โอ้ยยยยย เขิงงงง
    #1958
    0
  13. #1955 nanoda (@ilovetaokrisho) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 11:52
    น่ารักมากเลยค่ะแงงงงงงอยากตายยยยยยยยยอยากมีแฟนโว้ยยยยย /โคฟเป็นโซน
    #1955
    0
  14. วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 17:49
    หวานตั้งแต่เริ่มยันตอนสุดท้าย ฮืออออ
    #1954
    0
  15. #1947 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 17:12
    ยันวิสุดท้ายจริงๆ
    #1947
    0
  16. #1936 333Soraa333 (@333Soraa333) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 15:50
    ชอบความขิงเก่งของคนหล่อมากๆค่ะ มีความเขินเรื่ยราดมาก อ่านไปก็ยิ้มไป เขินจนบ้างที่ต้องเก็บมาอ่านที่บ้าน เพราะทำตัวไม่ถูกในที่สาธารณะ ยิ้มจนเเก้มจะเเตกเลย สุดท้ายขอบคุณไรท์สำหรับงานเขียนน่ารักๆนะคะ รู้สึกเหมือนถูกจีบเลย>///<
    #1936
    0
  17. #1935 lookmai81299692 (@lookmai81299692) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 15:27
    ชอบมากๆเลยค่ะ
    รอดูคู่พี่โจกับน้องกัน อยากให้คู่นี่มีเรื่องราวน่ารักค่ะ
    ขอบคุณไรท์มากนะค่ะ อบอุ่นทั้งหัวใจค่ะ
    #1935
    0
  18. #1925 dusita361 (@dusita361) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 10:23

    เขินมากเขินทุกตอนนนนนนนโง้ยยยยยยยยยยยยยยย
    #1925
    0
  19. #1924 Jinjoo.K (@yeye_mylove2) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 02:03
    หวานทุกตอน เขินทุกตอน ชอบความรักของคู่นี้มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ดีใจที่ได้อ่านเรื่องนี้นะคะไรต์
    #1924
    0
  20. #1923 PrimiePrim (@primielamlam) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 00:30

    หวานตั้งแต่ต้นจนจบ หวานจนน้ำตาลเรียกพี่ หวานเก่ง ขิงเก่ง อ้อนเก่ง เอาใจเก่ง ่ออยเก่ง รักกันเก่งงงงงงงงงงงง อ่านไปยิ้มไปตลอดเลยค่ะ ชอบมากๆ ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆและน่ารักๆแบบนี้นะคะ ^^

    #1923
    0
  21. #1918 berry kiki (@jarjarjerry) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2562 / 10:42
    หวานมาก หวานละมุนละไม หวานแบบดีตรอใจตั้งแต่ตอนแรกจนตอนจบเลย ขอบคุณที่เขียนเรื่องราวน่ารักๆแบบนี้นะคะ
    #1918
    0
  22. #1917 hmpb_bpmb (@hmpb_bpmb) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 12:35
    งื้ออออชอบนิยายเรื่องนี้มากน่ารักมากกกกกขอบคุณมากๆนะคะที่เเต่งนิยายดีๆเเบบนี้ให้อ่านเขินนนนนนงื้อ
    #1917
    0
  23. #1916 poomaaa2 (@poomaaa) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 22:36
    แงงงงงงงงน่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆๆ ขอบคุณนะคะที่แต่งเรื่องน่ารักๆมาให้อ่าน
    #1916
    0
  24. #1915 GranGer10458 (@GranGer10458) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 19:02
    เดินทางมาถึงตอนสุดท้ายแล้ววว

    ยังนึกถึงวันแรกที่อ่านเรื่องนี้อยู่เลย ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆ ขอบคุณที่สร้างโอมและแบงค์ขึ้นมา หวานมากเลยแงงง

    ขอบคุณมากๆนะคะ :)
    #1915
    0
  25. #1913 schoollunchiscoldsausages (@markksung) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 18:16
    แง น่ารักมากๆๆๆๆๆ ขอบคุณมากนะคะที่เขียนเรื่องโอห์มและแบงค์ให้ได้อ่านกัน
    #1913
    0