ชะตารักนางเซียน ภาคปลาย

ตอนที่ 8 : บทที่4 ตายแล้วไปที่ไหน2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 32
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    7 เม.ย. 63

แน่นอนว่าพ่อบ้านรับนางไว้ทันทีที่บอกว่าเป็นสาวใช้ในวังมาก่อน เขาให้นางเริ่มงานในครัวก่อนอันดับแรกเพราะไม่ต้องพบเจอกับเจ้านายทั้งสอง

“แต่ข้าเคยเป็นแม่นมมาก่อนนะเจ้าคะ” เหมยฮวายังคงพยายามหาหน้าที่ซึ่งจะได้อยู่ใกล้ๆตัวลูกชายให้ตัวเอง

“ไม่ได้ๆ ท่านอ๋องไม่รับแม่นมเด็ดขาด เมื่อสองปีก่อนสมัยที่ท่านอ๋องน้อยยังเล็กกว่านี้ แม่นมพยายามวางยาพิษอ๋องน้อยน่ะสิ เฮ่อ! ทำเดือดร้อนกันไปหมดเลยเชียว ไม่เอาๆ เจ้าอยู่ในครัวไปนั่นล่ะ อย่าใฝ่สูงนักเลย” ท่านพ่อบ้านเองก็พูดดี เขาไม่คิดปิดบังสักเรื่อง ยิ่งได้ยินว่าลูกชายลำบากถึงขนาดโดนปองร้ายเหมยฮวาก็ยิ่งเครียด

แต่พอคิดดีดีแล้ว ตัวนางในตอนนี้ ไม่ใช่เหม่ยเสี้ยวหรือเหมยฮวาคนเดิมอีกแล้ว รูปลักษณ์ก็แตกต่าง การใช้เวทย์ปลอมตัวของนางมีขีดจำกัดตรงที่ ปลอมเป็นช่วงอายุของร่างนี้ได้เท่านั้นน่ะสิ

อย่างเช่นใบหน้าที่มีอายุนี้ก็เป็นของ‘นักเขียนดอกเหมยอายุ50’ สมัยก่อนจะถูกส่งมาที่โลกใบนี้ แม้ว่าร่างจริงๆตอนนี้ถูกหยุดเวลาไว้ที่ช่วงอายุ20ก็เถอะ

เพราะเหมยฮวาตายไปแล้ว ทุกคนก็ยอมรับความจริงไปหมดแล้ว คงไม่มีใครคิดว่าเธอจะกลับมา ดังนั้นเหมยฮวาเองก็ต้องตัดใจจากพวกเขาด้วย

คิดได้อย่างนั้นนางก็เลือกจะเข้าครัวตามที่หัวหน้าพ่อบ้านต้องการ อย่างน้อยก็ได้คอยดูแลไม่ให้อาหารของเหม่ยจินโดนวางยาพิษ นางก็สบายใจแล้ว

ขณะเดียวกัน เหมยฮวาเลือกจะเดินทางไปใช้เวทย์ศักสิทธิ์ประทับตราลงในวิญญาณของทุกๆคนที่นางรู้จักในชาตินี้ เพื่อเมื่อเวลาของพวกเขาในชาตินี้ใกล้หมดลงเหมยฮวาก็จะรับรู้ได้ หรือหากพวกเขากลับมาเกิดใหม่เหมยฮวาก็จะได้ตามตัวพวกเขาได้และรับรู้ในทันที เรียกว่าการ‘ผูกวิญญาณ’

“นี่เจ้า!!”ทำงานวันแรกก็เจอดีเข้าเลย เหมยฮวารีบจับมือของหญิงรับใช้นางหนึ่งที่กำลังหย่อนบางอย่างในแขนเสื้อลงไปในชาม

“อะไรยายหน้าผี มาวันแรกก็หาเรื่องข้าเลยรึ ไม่รู้หรืออย่างไรว่าข้าเป็นถึงคนรับใช้ของตำหนักไทเฮา มีศักดิ์สูงกว่าเจ้าอย่างต่ำก็สองขั้น”

หญิงรับใช้พยายามดึงมือออกจากการเกาะกุม แต่ทำอย่างไรก็ไม่ขยับซักนิด หน้าของนางจึงซีดเผือดลงเรื่อยๆเมื่อเริ่มมีคนเข้ามามุงดู

“ไปตามพ่อบ้านมา หญิงนางนี้มีท่าทีลับๆล่อๆเหมือนจะใส่อะไรลงไปในสำรับของท่านอ๋องและท่านอ๋องน้อย”

เหมยฮวายึดข้อมือเล็กๆนั้นไว้แน่นหนาพร้อมกับชูไว้ให้คนอื่นๆพอได้เห็นเป็นพยานได้ว่านางไม่ได้วางแผนใส่ร้ายหรืออะไรเลย

“นางใส่ร้ายข้า ยายหน้าผีนี่ใส่ร้ายข้า มันอิจฉาที่ข้ามีศักดิ์สูงกว่าจึงหาเรื่องใส่ร้ายข้า” นั่นไงล่ะ หญิงรับใช้หงายการ์ดใส่ร้ายจริงๆด้วย เหมยฮวาได้แต่เบะปากเล็กน้อย

“มีอะไรกัน...” พ่อบ้านใหญ่ได้แต่ปวดหัวเมื่อมีบ่าวรับใช้ตามให้มาที่ห้องครัวด้วยเรื่องร้ายแรงเช่นการลอบวางยาพิษ ซ้ำผู้ที่จับได้ยังเป็นคนครัวหน้าใหม่ที่เพิ่งรับเข้ามาเมื่อเช้าเสียอีก

“ท่านพ่อบ้าน หญิงนางนี้มีท่าทีลับๆล่อๆเหมือนจะใส่อะไรลงไปในสำรับของท่านอ๋องและท่านอ๋องน้อยเจ้าค่ะ ตรวจดูในแขนเสื้อนางได้เลยเจ้าค่ะ ข้าน้อยเพียงจับแขนนางไว้ไม่ให้หนีไป ถึงอย่างไรหลักฐานต้องยังอยู่แน่ๆ”

“เอาล่ะเจ้าถอยออกมา เจ้าไปตรวจดู” พ่อบ้านใหญ่สั่งงานบ่าวหญิงด้านข้างซึ่งปกติทำงานอยู่หน้าห้องหนังสือของเขา จึงไม่น่าจะมีส่วนได้ส่วนเสียกับหญิงผู้ถูกกล่าวหา

“นางใส่ร้ายข้าเจ้าค่ะ ฮื่อออ ท่านพ่อบ้าน นางใส่ร้ายข้าเจ้าค่ะ” หญิงรับใช้ได้แต่เถียงหัวชนฝา พยายามดิ้นรนไม่ให้ถูกจับค้นตัว แต่สุดท้ายก็ไปไหนไม่รอด บ่าวหญิงเดินถือขวดยาที่ยึดมาได้จากในแขนเสื้อของนางให้พ่อบ้านใหญ่ดู

“จับตัวนางไปคุกใต้ดินรอการใต่สวน เฝ้าระวังอย่าให้นางตาย” พ่อบ้านใหญ่หมายถึง ทั้งโดนฆ่าปิดปากหรือนางฆ่าตัวตายเอง

ขณะเดียวกันพ่อบ้านก็เดินเข้าไปยืนหน้าหญิงรับใช้ชราที่เขาเพิ่งจะรับมาทำงาน ก่อนจะคำนับลงตรงหน้านางหนึ่งครั้ง สร้างความฮือฮาให้เหล่าข้ารับใช้อย่างมาก

“ขอบพระคุณท่านยายมาก หากไม่ได้ท่านวันนี้อาจจะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นก็ได้” ข้ารับใช้คนอื่นๆเห็นอย่างนั้นก็เริ่มคำนับลงเช่นกัน

คราวก่อนอ๋องน้อยโดนวางยา โชคยังดีที่ลูกศิษย์หมอเทวดาผู้มีศักดิ์เป็นพี่ของท่านอ๋องน้อยเดินทางมาเยี่ยมเยือนพอดีจึงรักษาชีวิตอ๋องน้อยไว้ได้ แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้ทำให้พายุอารมณ์ของฟางอ๋องลดระดับลงได้เลย

“ลุกขึ้นกันเถิด” เหมยฮวาได้แต่เหนื่อยใจ

หลังจากทุกคนแยกย้ายไปทำงานแล้วเหมยฮวาก็เอา‘หอมพิเศษ’ ซึ่งเป็นยาที่มีฤทธิ์ทำให้ยาพิษไม่ออกผลหากใส่ไว้ก่อนแล้ว แอบไปใส่ไว้ในแหล่งน้ำกินน้ำใช้ทั้งหมด รวมถึงใส่ไว้ในโถเครื่องปรุงทั้งหมดอีกด้วย

หลังจากปฏิบัติการแอบหยอดยาแล้วเหมยฮวาก็ได้แต่ยิ้มกับตัวเองอย่างภูมิใจ ดีเหลือเกินที่เธอได้มายังโลกนิยายแห่งนี้โดยมีความสามารถพิเศษมากมาย ดีเหลือเกินที่พระเจ้าเป็นแฟนหนังสือของเธอ

 

 

...

ซื้อนิยายคลิก!!!

นิยาย ตำนานรักดอกเหมย ภาคต้น

 

นิยาย ตำนานรักดอกเหมย ภาคปลาย ท่านหมอเซียนบุตรชายท่านมาตามหาแล้วขอรับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น