ชะตารักนางเซียน ภาคปลาย

ตอนที่ 7 : บทที่4 ตายแล้วไปที่ไหน1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 42
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    6 เม.ย. 63

ย้อนกลับมาหลังจากที่ร่างของเหม่ยเสี้ยวสิ้นชีพม์ไปแล้ว และเหมยฮวาเองก็ออกจากร่างนั้นมา หลังจากนั้นตัวเธอก็แวะขึ้นไปพูดคุยกับเหล่าเทพตามคำแนะนำของพระเจ้า

เพราะแม้จะเป็นเพียงเซียนตบะ5พันปี แต่ก็ถือว่าตบะเยอะพอสมควร ดังนั้นเหล่าเทพจึงให้การต้อนรับอย่างดี

หลังจากนั้น อยู่ๆเหมยฮวาก็ถูกถีบส่งลงจากสวรรค์อีกครั้ง ก่อนจะรู้สึกตัวขึ้นมาในร่างเก่าของตัวเอง ร่างของ‘นักเขียนดอกเหมย’ ร่างกายในช่วงอายุ20ปี ร่างกายที่คุ้นเคยทั้งทางจิตใจและวิญญาณ

เธอลองผิดลองถูกเพื่อใช้มิติที่พระเจ้ามอบให้อยู่นาน จนกระทั่งใช้จนชำนาญแล้วใจก็นึกถึงเหม่ยจินผู้เป็นลูกชาย และครอบครัวทุกคน ทั้งหานตง โอริว เก็นบุ เด็กสามคนที่เหมยฮวาช่วยเหลือมาและได้อาศัยอยู่ด้วยกันพักหนึ่งจนสาบานเป็นพี่น้องกัน

ทั้งอี้หลานลูกศิษย์จากโลกเดียวกันทั้งยังเป็นพี่น้องร่วมสายเลือดของร่างเหม่ยเสี้ยว ยังมีศิษย์ทั้งสาม หนี่หลิง หนี่ชิง หนี่ชา ซึ่งเป็นศิษย์สายตรงวิชาหมอของนาง นอกนั้นก็คนรู้จักและผู้มีพระคุณทุกคน

เหมยฮวามีชีวิตอยู่ ณ โลกที่นางสรรค์สร้างเพียงลำพังกว่า5ปี ในที่สุดเหมยฮวาจึงกลับไปยังโลกเก่าในภาพลักษณ์ที่แก่ขึ้นมาก ผมสีเงินทั้งหัว ใบหน้ามีร่องรอยอายุ ล้วนเป็นสิ่งที่นางเสกสรรค์ขึ้น

บนโลกยังคงเป็นเช่นเดิม เหมยฮวาแอบไปหาหานตงเป็นคนแรก ณ ร้านชายาสวรรค์สาขาในตลาด เขาประคองหนี่หลิงออกมาด้านหน้าร้านอย่างรักใคร่

เหมยฮวามองภาพนั้นอย่างพึงพอใจ ดูจากพุงของหนี่หลิงที่ป่องออกมาแล้ว แหม...หานตงนี่ไม่เบาเลยทีเดียว หนี่หลิงเพิ่งจะอายุ16ปีเสียด้วยซ้ำ

จะว่าไปนางก็งามมาตั้งแต่ยังเป็นเด็กสาวแล้ว ว่าแต่เรื่องที่นางเป็นจิ้งจอก อ่า...เหมยฮวาสะบัดมือวูบหนึ่ง ภาพในอดีตของทั้งคู่เปิดออกให้นางได้ดู มีทั้งช่วงที่พวกเขาพบกันคราแรก ช่วงที่ทะเลาะกันเรื่องเหม่ยจิน ทั้งเรื่องที่เริ่มรักกัน สานสัมพันธ์กัน

จนถึงตอนที่หานตงพบว่าหนี่หลิงเป็นจิ้งจอกในคืนจันทร์เต็มดวง เหมยฮวายกมือขึ้นปิดปากน้อยๆ ความซาบซึ้งตีตื้นขึ้นมาในอก

เมื่อหานตงเลือกจะยอมรับอย่างง่ายดาย ซ้ำยังปกป้องหนี่หลิงเต็มที่ ทุกๆช่วงจันทร์เต็มดวง เขาก็จะให้หนี่หลิงไม่ต้องออกจากเรือนและห้ามทุกคนรบกวนนาง

เหมยฮวามองภาพทั้งสองประคองกอดกันอีกครั้ง ลอบยิ้มอย่างดีใจ อย่างไรพวกเขาก็เป็นคู่ที่เหมาะสมกันมาก หานตงเองก็งดงามมาก หนี่หลิงก็งดงามเช่นกัน…

พรึ่บ… เหมยฮวามาอีกสถานที่หนึ่ง ภายในวังฟางอ๋อง ยามนี้เหมือนจะมีเรื่องมงคล ใช่สิ! วันนี้เป็นวันเกิดเหม่ยเอ๋อร์นี่นา เหมยฮวารีบกวาดตามองหาเหม่ยจินทันที

ภาพที่เห็นเบื้องหน้าทำให้นางชะงักค้าง เหม่ยจินยามนี้เป็นหนุ่มน้อยแล้ว เขาสวมชุดสีขาว รูปหน้างดงามแต่คาพยพทั้งห้าล้วนเหมือนต้าจินฟาง หรือฟางอ๋อง ทำให้ดูสมชายขึ้นหน่อย หากเขาโตขึ้นจะต้องรูปงามมากแน่ๆ .

ฟางอ๋องยืนกอดอกอยู่ไม่ไกล มองดูลูกๆวิ่งเล่นกันสนุกสนาน ถึงแม้จะดูเหมือนน้องเล็กเช่นเหม่ยจินโดนแกล้งอยู่ก็ตามที ใบหน้าเขาอ่อนโยนลงหลายส่วนจากครั้งสุดท้ายที่พบกัน มีแววชราภาพลงเล็กน้อย

เหมยฮวาสะบัดมือทีหนึ่งเพื่อดึงความทรงจำของทั้งคู่ ภาพที่เห็นทำให้นางหลั่งน้ำตาออกมาอย่างห้ามไม่ได้ ภาพความทรงจำร่วมกันของพ่อลูกตั้งแต่ที่นางจากไป จนกระทั่งปัจจุบัน มีเพียงใบหน้าเศร้าสร้อยยามเมื่อนึกถึงนาง ราวกับพวกเขาเป็นคนๆเดียวกัน

เหมยฮวาเดินออกไปหน้าวัง ยามนี้นางสวมชุดสีน้ำเงินดิ้นแถบสีขาว ด้านนอกสวมเสื้อคลุมสีขาวไว้ เกล้าผมเหมือนหญิงสาวแต่งงานแล้วทั่วไป ใบหน้าสวมหน้ากากครึ่งหน้า

“นายท่านที่นี่รับสาวใช้หรือไม่”เหมยฮวาเอ่ยถาม โปรยยิ้มอบอุ่น

“รับ! แต่หญิงสวมหน้ากากเช่นเจ้าพวกเราไม่รับ” เขาว่าอย่างเย็นชา เหมยฮวาไม่สนใจนัก นางถอดหน้ากากครึ่งหน้าออก หน้าซีกซ้ายทั้งหมดเผยแก่ทหารเต็มตา

“ว้ากกกก ผี!” ทหารหนุ่มทั้งสองร้องอย่างตกใจ เหมยฮวารีบเอาหน้ากากปิดไว้ เมื่อความงามนำมาซึ่งความเจ็บปวด เช่นนั้นนางก็ไม่จำเป็นต้องงดงามอีกต่อไป

“หน้าข้าเป็นเช่นนี้ หากไม่ปิดไว้คนก็จะตกใจเช่นท่าน ให้โอกาสข้าด้วยเถิดพี่ชาย ข้าเคยเป็นถึงสาวใช้ในวังของแคว้นฉีเชียวนะ ข้าทำได้มากมาย” เหมยฮวาพยายามขายตัวเองเต็มที่ยิ่งกว่าขายตรง

“เออๆ เข้าไปหาท่านพ่อบ้านแล้วกัน” เหมยฮวาพยักหน้ารับ เดินนิ่มๆเข้าไปในวังฟางอ๋อง

 

 

...

ซื้อนิยายคลิก!!!

นิยาย ตำนานรักดอกเหมย ภาคต้น

 

นิยาย ตำนานรักดอกเหมย ภาคปลาย ท่านหมอเซียนบุตรชายท่านมาตามหาแล้วขอรับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น