เกิดใหม่ไร้รัก (Re-Write)

ตอนที่ 8 : บทที่4 ลิขิตสวรรค์1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,879
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 99 ครั้ง
    23 มี.ค. 63

บทที่4 ลิขิตสวรรค์

2ปีแล้วที่ได้กลับมาเกิดใหม่ ตอนนี้เล่อหนี่เดินได้คล่องแคล่ว พูดได้หลายคำ จริงๆก็เพียงทำตัวหลอกๆเพื่อให้ตรงกับช่วงพัฒนาการของเด็กเท่านั้น หากจะพูดจาเช่นผู้ใหญ่ก็ได้แล้ว

ท่านแม่เริ่มป่วยตามท่านย่า เป็นเพราะแป้งบางอย่างที่ท่านแม่ใช้สมัยยังเด็กตอนนี้ก็ยังใช้เครื่องประทินผิวที่มีสารนั้นอยู่ เลยทำให้เกิดอาการป่วย เล่อหนี่รีบทำเป็นไม่ชอบเครื่องประทินผิวนั้นทันที ทำให้ท่านแม่เลิกใช้ได้ทันการ น่าเสียดายที่ท่านแม่ก็ยังคงป่วยเช่นเดิม

“อาฟาน อาฟาน อยู่ไหน เจ้าอยู่ไหน โผล่มาให้พี่จับเสียดีดี” เสียงพี่สามดังตามทางเดิน ร่างเล็กๆของเล่อหนี่รีบวิ่งไปแอบที่มุมห้องครัวใหญ่ ข้ารับใช้ต่างตกใจ

“คุณหนู!” ทันทีที่ข้ารับใช้เอ่ยเสียงเรียก นางก็รีบยกนิ้วขึ้นจุ๊ปาก ทำให้พวกเขาหัวเราะนิดๆด้วยความเอ็นดู เมื่อเห็นพี่สามเดินผ่านมาพวกเขาก็ร่วมมือด้วยดีทำทีเป็นทำงานต่อเช่นเดิม

พวกเขารู้ดีว่านางชอบเล่นซ่อนแอบกับพี่สาม แต่จริงๆหาใช่ไม่ ช่วงเวลาจนถึง2ขวบครึ่ง จะมีช่วงหนึ่งที่พี่สามจะแพร่เชื้อให้นาง ทำให้เล่อหนี่ติดไข้นอนซมนานครึ่งปี นั่นทำให้พี่สามถูกลงโทษด้วย ตัวนางเองก็ลำบากเช่นกัน ดังนั้นจึงต้องอยู่ห่างเขาไว้จนกว่าจะผ่านช่วงนี้ไป

“พี่สาม ไปแย้ว… ขอบใจทุกจน” พูดเสียงอ้อแอ้กับคนใช้เรียกรอยยิ้มแล้ว แล้วก็น้อมหัวให้พวกเขานิดๆ

“คุณหนูอย่าไปแอบในโกดังนะเจ้าคะ ในนั้นอันตราย แต่หากอยากมาแอบที่นี่ พวกข้ายินดีทุกเมื่อ” หัวหน้าแม่ครัวพูดขึ้นอย่างเอ็นดู

“ขอบคุณท่านป้า” ว่าแล้วก็น้อมคำนับลง

“คุณหนูอย่าทำเช่นนี้ หากนายท่านมาเห็นจะดุคุณหนูเอาได้”แม่ครัวไม่ได้เอ่ยต่อว่าตัวนางเองก็จำโดนลงโทษ แต่ก็รีบเข้าไปประครองตัวคุณหนู ก่อนจะชะงักมือที่จะแตะต้องตัวคุณหนูไว้… พลิกมือตนมาดูเห็นว่ามีแต่ความกระด้างและสกปรก จึงรีบดึงมือกลับมาด้านหลังทันที

“คุณหนู โปรดยืนขึ้นเถิดเจ้าค่ะ”

เล่อหนี่จึงยอมยืนขึ้น รู้ว่าท่านพ่อค่อนข้างเคร่งครัด หากมาเห็นนางโค้งคารวะแก่คนใช้ คนใช้คนนั้นอย่างต่ำคงโดนโบยหลายที

“ข้าไปหาท่านแม่ คราหน้าจะแวะมาแอบพี่สามอีก” ว่าแล้วก็เดินเตาะแตะ ไม่ลืมมองซ้ายมองขวาก่อน เห็นพี่รองอยู่ไกลๆกำลังจ้องมา ก็รีบวิ่งโถมเข้าไปหา

“พี่รอง~” นางไม่ลืมเอ่ยเรียกไว้ด้วย เขาจึงชะงักเท้าที่จะเดินหนี ไม่รู้เช่นกันว่าพี่รองเป็นอันใด ทั้งๆที่ปกติท่านจะต้องเข้าหาเล่อหนี่ช่วง2ขวบนี้ แต่จนแล้วจนรอดก็ยังไม่เข้าหา

ว่าแล้วก็เร่งความเร็วของขาเล็กๆมากขึ้น มือก็ไขว่คว้าไปทางเขา ราวกับลูกนกที่กำลังโผหาพ่อแม่ เห็นพี่รองชะงักไปแล้วก็เริ่มได้ใจ รีบเร่งความเร็วขึ้นอีก

“น้องเล็กอย่าวิ่ง ระวังหกล้ม..”

“โอ้ย…” พี่รองพูดยังไม่ทันขาดคำ ร่างเล็กๆก็ประครองตัวไม่ไหวล้มลงหน้ากระแทกพื้นทันที ความเจ็บที่หน้าผากทำให้น้ำใสๆไหลออกจากตา พี่รองปรี่เข้ามาก่อนจะทำท่าเงอะงะ ไม่กล้าแตะตัวนาง เห็นท่าทางเหินห่างนั้นแล้วเล่อหนี่ก็โหวงในหัวใจ

“พี่รอง..ฮึก...ท่านเกลียดน้องเล็กหรือเจ้าคะ.” นางพูดพร้อมกับช้อนดวงตาขึ้นมอง

“อึก…” เพียงเห็นดวงตาน้องสาวจ้องมองมาด้วยแววตาตำหนิใจชายก็อ่อนยวบยาบ ปีนี้เขาอายุ12แล้ว อีกปีเดียวก็ต้องไปออกรบจึงไม่อยากจะสนิทกับน้องมากนัก กลัวว่าจะทำใจห่างจากนางไม่ได้ แต่พอได้เห็นดวงตาคู่นี้แล้วจะกลั้นทำใจแข็งต่อไปยังไงไหว ได้แต่รับนางเข้ามาในอ้อมอก ก่อนจะรีบโอ๋นางหลายที

“อาฟาน เจ้าเจ็บหรือไม่ ข้าจะรีบพาเจ้าไปหาท่านแม่” ว่าแล้วร่างสูงโปร่งของพี่รองก็หอบอุ้มพานางรีบเดินไปทางเรือนหลัง

“พี่รอง น้องไม่เจ็บเท่าไรเจ้าค่ะ…” ว่าแล้วเล่อหนี่ก็ขยับตัวออกห่างจากอ้อมกอดพี่รองนิดๆ เพื่อมองดวงหน้าของเขา ...พี่รองนั้นรูปงามน่ามองยิ่งนัก พอได้มาเห็นใกล้ยิ่งชอบใจ นึกไม่อยากให้ท่านต้องไปเสียชีวิตในสนามรบเลย…

“โอ๊ะ แย่แล้ว พี่รอง.. น้องรู้สึกเย็นๆที่หัวเข่าเจ้าค่ะ” ...แย่แล้ว แย่แน่ๆ ความเย็นแผ่ซ่าน ปนความเจ็บแสบนิดๆ บ่งบอกว่าเมื่อครู่นางได้แผลมา

พี่รองหน้าซีด ใช้มือกุมหัวเข่านางไว้อย่างทำอะไรไม่ได้ ก่อนจะเร่งฝีเท้าไปหาท่านแม่เร็วยิ่งขึ้นไปอีก มีเพียงท่านแม่ที่เรียกหมอจางมาได้ในตอนนี้

เหล่าคนใช้ต่างตกใจเมื่อมองตามสองพี่น้องแล้วเห็นหยดเลือด ชุดขาวๆของพี่รองในตอนนี้เริ่มมีสีแดงติดอยู่...ไม่ได้การ คราก่อนนอนซมเพราะพิษไข้ ครานี้หลีกเลี่ยงมาได้กลับเจ็บตัวแทน สุดท้ายสวรรค์คงลิขิตมาให้นางต้องเจ็บตัว…

“พี่รอง...อึก” ยังไม่ทันพูดอะไรก็เริ่มรู้สึกมือไม้เย็นเฉียบ แผลนั้นคงใหญ่มาก รู้สึกได้เลยว่าเลือดไหลออกมาเยอะกระทั่งเริ่มเกิดอาการเสียเลือดมากเลยทีเดียว

“หลีกทาง! ข้าขอพบท่านแม่ ท่านแม่!! อาฟานบาดเจ็บ!!!“ ทันทีที่มาถึงเรือนหลังพี่รองเล่อซาก็รีบเปิดประตูเข้าไป

 

...

ซื้อนิยายเกิดใหม่ไร้รักคลิก!!!นิยาย เกิดใหม่ไร้รัก

 

อุดหนุนนิยายเรื่องอื่นๆของไรท์ได้

นิยาย ตำนานรักดอกเหมย ภาคต้น

 

นิยาย ตำนานรักดอกเหมย ภาคปลาย ท่านหมอเซียนบุตรชายท่านมาตามหาแล้วขอรับ

 

นิยายร้อยรักลูกตำลึง

 

นิยายกิ่งหลิวลอยลม

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 99 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

26 ความคิดเห็น