เกิดใหม่ไร้รัก (Re-Write)

ตอนที่ 5 : บทที่2 เหล่าพี่ชาย2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,104
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 94 ครั้ง
    20 มี.ค. 63

แต่ครานั้นเพราะนางลุ่มหลงรูปโฉมและคำหวานของรัชทายาทผู้นั้น จึงกระเสือกกระสนตัวเองจนทำให้ได้แต่งจริงๆ ทั้งฝึกชงชา ฝึกเตรียมการมารยาทในวังทั้งสิ้นเพื่อเตรียมเป็นมารดาแห่งแผ่นดินดังที่เขากล่าวคำหวานหลอกล่อ ตัวนางก็ถือดีเพราะคิดว่ามีฮองเฮาคอยดันหลัง

องค์ฮองเฮานั้น หลงไหลรูปโฉมท่านแม่ยิ่งนัก เป็นสหายกันมากับท่านแม่ตั้งแต่ยังเล็กยังน้อย แม้ท่านแม่จะแต่งออกมาแล้วก็ยังดีด้วย พอเล่อหนี่อายุได้9หนาว พระนางก็เรียกตัวเข้าไปพบ ทำให้รู้ว่านางหน้าตาเหมือนท่านแม่อย่างกับแกะออกมา มีหรือจะไม่ทรงอยากได้เป็นสะใภ้ในบ้าน

ในราชวงศ์มีเพียงรัชทายาทเป็นบุตรในอุทรของพระองค์เอง จึงมอบนางให้รัชทายาท แต่จริงๆแล้วมีองค์ชาย3อีกพระองค์ที่พระนางเลี้ยงมากับมือ ซึ่งองค์ชายสามนี้แลที่มีสิทธิ์ในบัลลังค์อีกคน และไม่รู้เหตุใด ตอนหลังมาฮองเฮาก็ทรงดันหลังองค์ชายสามแทนองค์รัชทายาท

กลายเป็นเรื่องราววุ่นวายจนคนกว่า1000ต้องตกตาย ครานี้รู้แล้วว่าล้วนแต่เป็นผู้บริสุทธิ์ทั้งสิ้น องค์รัชทายาทวางแผนปลงพระชนม์ฮ่องเต้หลังจากรู้ว่าฮองเฮาดันหลังองค์ชายสาม

หลังจากนั้นขุนนางแบ่งแยกเป็นสอง ตระกูลเล่อและอีกหลายตระกูลนั้นอยู่ฝั่งฮองเฮา สนับสนุนองค์ชาย3 ส่วนรัชทายาทใช้งานเล่อหนี่เป็นสายลับให้จนได้ข่าวทางนี้ตลอดและเอาชนะไปได้ สุดท้ายก็วางแผนกำจัดนางและเล่อฟานบุตรชายน้อยซึ่งเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาเช่นกัน!!

“ลูกยังเด็กนัก อย่าเพิ่งคิดเลยเจ้าค่ะ คงถึงเวลาสมควรแล้ว ฝากลูกไว้สักครู่น้องขอตัวไปแต่งตัว” ว่าแล้วตัวเล่อหนี่ก็ปลิวหวือไปอยู่ในอ้อมกอดของท่านพ่อนางจึงหันกลับมาสนใจตรงหน้าอีกครั้ง

บิดานางคือเล่อฮัวทหารระดับรองแม่ทัพผู้หนึ่งที่เชี่ยวชาญศึกพอควร ใบหน้าของเขาคร้ามครั้นแดด ไร้หนวดเครานั้นนางยังจำได้ดี ท่านพ่อรักนางยิ่งดวงใจ ดวงตาสีมรกตที่ทอดมองมานั้นหายาก

ตระกูลเล่อมีดวงตาสีมรกต ท่านพ่อจึงเอาชนะใจท่านแม่ที่เป็นหญิงงามเลิศในปฐพีมาได้ ท่านแม่นั้นเป็นหญิงงาม น่าดีใจยิ่งที่ตกลงแต่งงานกับท่านพ่อไปก่อน เพราะคล้อยหลังไม่นานมีการคัดเลือกหญิงสามัญชนที่มีรูปโฉมงดงามเข้าวัง เชื่อว่าเพราะมีคนจากราชสำนักได้ไปเห็นท่านแม่เข้าเป็นแน่

สมัยนี้การแย่งชิงคนรักถือเป็นผิดบาป จึงไม่มีผู้ใดคิดแย่งชิงคนรักของผู้อื่น เพราะชายนั้นมีได้มากเมีย จึงมีการตั้งกฎอย่างแข็งขันกระทั่งฮ่องเต้ก็มิอาจละเลยเพราะผู้กำกฎนี้คือไทเฮา

ตัวเล่อหนี่เองเกิดมามีรูปโฉมงามหยด ดวงตาสีมรกตอ่อนชัดเจน ชายใดล้วนปรารถนาอยากพูดคุย แต่องค์รัชทายาทกลับมีหญิงในดวงใจ ไม่แม้แต่บอกรักนาง…. นางน่าจะรู้ เขาทำดีเพียงหวังประโยชน์จากนางเท่านั้น

“ดวงตาเจ้างดงามยิ่งนัก เด็กน้อย เมื่อเจ้าเติบใหญ่จะต้องเป็นสาวงามเลิศดังแม่ของเจ้า ปัญหาต่างๆคงมีมามาก… อาซือ อาซา เจ้าทั้งสองต้องรีบมุ่งมั่น ใฝ่เรียนใฝ่ฝึกฝน ต่อไปหากตระกูลเราไม่ขยับขยายไปมากกว่านี้ น้องรักของพวกเจ้าจะต้องพบชะตาที่ลำบากเป็นแน่”

อ้อแอ้ อ้อแอ ...มือน้อยพยายามปลอบท่านพ่อ

พี่ใหญ่เล่อซือ พี่รองเล่อซา ทั้งสองนั้นต่อไปจะเป็นแม่ทัพใหญ่แลกุนซือทัพหลวงตามลำดับ เสียดายที่พี่ซามีเหตุต้องเป็นไป ล้วนเพราะคำสั่งนี้ของท่านพ่อพวกเขาจึงมุ่งมั่นเกินเหตุ เกิดครานี้นางหวังเพียงได้อยู่ด้วยกันพร้อมหน้าตากันตลอดจนตายจาก… ความแค้นเล็กๆที่สุมอกนั้น… นางปล่อยทิ้งไว้ในซอกของดวงใจสลักไว้ไม่มีวันเลือน

“โอ้ อย่างนั้นหรือ เจ้ารู้เรื่องด้วยเรอะ…” ท่านพ่อหันมาเล่นกับนาง

พี่ใหญ่เล่อซือเองก็ชะโงกหน้ามามองดวงตานางใกล้ๆจึงได้เห็นหน้า

อาา...พี่ใหญ่เล่อซือมีดวงหน้าคล้ายท่านพ่อ มีเพียงดวงตาที่ได้ท่านแม่ไป จึงมีดวงตาสีน้ำตาลอ่อนแทนที่ ดูสวยงามไปอีกแบบเพราะท่านพ่อเองก็หาดูแคลนได้ในเรื่องหน้าตา มีหญิงงามมากมายหมายตาทั้งที่เป็นเพียงพลทหารเล็กๆ เพียงเพราะหน้าตางดงามราวเทียบได้กับชายในหอนายโลม

“นางยิ้มให้ข้า” เสียงพี่ใหญ่พูดเบาๆ

อืม… พี่ใหญ่เป็นพวกไม่ปริปาก มีสิ่งใดก็มิพูดแต่ฝีมือการต่อสู้นั้นเยี่ยมยอด แถมยังรูปงาม น่าเสียดายที่ตอนนั้นยังไม่มีคู่ครอง คราวนี้นางจะอยู่จนเห็นคู่ครองของพี่ใหญ่ให้ได้

“ไหนๆ ข้าดูบ้าง ว้าวววว เสี่ยวเล่อ(เล่อตัวน้อยๆ) น่าชังเหลือเกิน ลูกอยากอุ้มนางขอรับท่านพ่อ” เป็นพี่สามเล่อฟ่งที่แทรกหน้าเข้ามา มือแตะตัวนางไปทั่ว

เอิ่ม… พี่สาม ท่านเป็นตัวแพร่เชื้อชั้นดี ไปห่างๆน้องเดี๋ยวนี้เลย! เด็กทารกเช่นน้อง หากคลุกคลีกับท่านมาก มีหวังได้ป่วยตายก่อนแน่ๆ

“เล่อฟ่ง เจ้าห้ามแตะต้องนาง ท่านหมอบอกว่า เด็กทารกป่วยได้ง่าย ไข้อ่อนๆของเจ้าอาจจะทำร้ายนางได้” ท่านพ่อดุขึ้นเสียงเข้ม ทำให้พี่สามหน้าหงอยรีบถอยหลังไป

นั่นล่ะถูกแล้ว แล้วต่อไปนางก็ต้องระวังด้วย จำได้ว่าเคยติดไข้พี่สามบ่อยๆ คราก่อนทรมานอย่างมาก ในร่างเด็กทารกเช่นนี้ ไข้อ่อนๆก็ทรมานแล้ว

“อาซาไม่เอากับเขาด้วยรึ” สุดท้ายท่านพ่อก็วนมาถามพี่รองเล่อซา

พี่รองนั้นนิสัยสงบนิ่งเยือกเย็นและใจดี คราก่อนนั้นก็ไม่ได้เห็นหน้าเลยจนนางคลานได้ เพียงเพราะเขาไม่กล้าโดนตัวนางหรือกระทั่งเข้าใกล้ เขากล่าวเพียงว่ากลัวทำนางแตกหักไป แต่คราวนี้ต้องสนิทกันให้ได้เลยเล่อหนี่ตั้งมั่นในใจเงียบๆ

แอ๊ะ ออ แอ๊ะ ว่าแล้วก็กวัดแกว่งมือไปทางทิศที่คิดว่าพี่รองน่าจะยืนอยู่ ในบรรดาพี่น้อง พี่รองหน้าตางดงามที่สุดกระทั่งตัวนางก็หาเทียบได้ไม่ เป็นการผสมผสานระหว่างท่านพ่อและท่านแม่ที่ลงตัวที่สุด

“น้องเรียกแล้ว เจ้ามานี่” ท่านพ่อเหมือนจะเข้าใจนางว่าอยากเล่นกับพี่ๆอีก รีบเรียกพี่รองให้เข้ามาใกล้ๆ พี่รองทำเพียงก้มมองแต่ไม่ได้เข้ามาใกล้ ตัวพี่รองแข็งทื่อไปหมดอย่างเห็นได้ชัด.. ยังคงเป็นคนอ่อนโยนละเอียดอ่อนเช่นเคย

“รีบๆโตนะเสี่ยวเล่อ” พี่รองเพียงพึมพัมเบาๆ เสียงเพราะนุ่มนี้ ทำให้นึกถึงคราที่ได้ประชันบทเพลงกัน… พี่รองนั้นมีเสียงดั่งสวรรค์ ดีดพิณได้ราวเทพเซียน ตัวนางเองได้ชื่อว่ามือพิณอันดับ1ตอนอายุ15 แต่ใครจะรู้เล่าว่ามีเพียงพี่รองที่นางเอาชนะไม่ได้เลย

แอ้…. ตอบคำไป ไม่นานท่านแม่ก็กลับมา ตลอดเวลาอยู่ไฟ1เดือนนี้คงมิได้อาบน้ำทำความสะอาดกายเลย พอกลับมาแต่งกายปกติแล้ว…. งามล้ำในปฐพีจริงๆ

“ฮูหยินของข้าช่างงามเลิศ”

“ท่านแม่ช่างงดงาม”

“ฮูหยินช่างงดงาม” เสียงดังต่อกันไปทอดๆระรอกคลื่น ...ท่านแม่ของข้างดงามจริงๆ

ไม่นานท่านแม่ก็อุ้มนางเดินออกจากห้อง

 

...

ซื้อนิยายเกิดใหม่ไร้รักคลิก!!!นิยาย เกิดใหม่ไร้รัก

 

อุดหนุนนิยายเรื่องอื่นๆของไรท์ได้

นิยาย ตำนานรักดอกเหมย ภาคต้น

 

นิยาย ตำนานรักดอกเหมย ภาคปลาย ท่านหมอเซียนบุตรชายท่านมาตามหาแล้วขอรับ

 

นิยายร้อยรักลูกตำลึง

 

นิยายกิ่งหลิวลอยลม

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 94 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

26 ความคิดเห็น