เกิดใหม่ไร้รัก (Re-Write)

ตอนที่ 18 : บทที่7 แผนการของคนสองคน2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,521
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 93 ครั้ง
    3 เม.ย. 63

เล่อฮัวลุกขึ้นจากเตียงเรือนรับรอง เมื่อคืนเขาไม่ได้กลับไปที่ห้องฮูหยินก็เพราะยังจัดการงานไม่เรียบร้อย กลัวว่าหากตนไม่นอนที่นี่ด้วย เหล่าทหารจะแอบดื่มเหล้ากันจนตอนเช้าไปประชุมกันไม่ได้ กลับมาคราวนี้เหมือนหนีสายลับของอีกฝั่งมาประชุมในที่ไกลหูตาเท่านั้นเอง

พอเขาลุกขึ้นทหารคนอื่นๆก็จำต้องตื่นด้วย บ้างสะกิดเพื่อนพ้องขึ้นมา คนเหล่านี้ล้วนเป็นคนมีฝีมือของเขา เขาชุบเลี้ยงมาตั้งแต่ยังเด็กกันทั้งนั้น และเลี้ยงรวมกันให้พวกเขารู้สึกราวกับเป็นพี่น้องกันจริงๆ ก่อนจะค่อยๆส่งกลับบ้านเกิดกันไปทีละคน เพิ่งจะรวบรวมกลับมาได้ไม่ถึง3ปีด้วยซ้ำ

“นายท่าน ท่านหงขอเข้าพบ” ล่งสือร้อนใจรีบเรียกนายท่านทันทีที่เห็นท่านตื่น ก่อนจะเข้าไปช่วยจัดเสื้อผ้าให้ พอเห็นนายท่านร้อนใจออกจากเรือนรับรองไป เหล่าทหารเองก็ร้อนใจตามรีบลุกขึ้นจากที่นอนแล้วเปลี่ยนผัดเสื้อผ้าอย่างดี

“ว่าอย่างไรอาหง” เมื่อเดินออกมาจากหออี้เหินไม่นาน องค์รักษ์หงหวงเฟิงก็เข้ามาเดินเคียงข้าง

“นายท่าน มีร่องรอยว่ามีคนเข้าไปในห้องทำงานของท่าน ข้าจึงเปิดเข้าไปตรวจสอบ พบสาสน์นี้วางหราอยู่บนตั่งเขียนหนังสือของนายท่าน ลายมือมิใช่ของคนที่เรารู้จัก ข้าจึงให้คนไปตามปรมาจารย์แกะลอยมาแล้ว”

หงหวงเฟิงรีบรายงาน เขาคือพ่อของหงหวงซือ ตัวเขาเองก็ถูกเลี้ยงดูมาจากท่านพ่อให้กลายเป็นองครักษ์ประจำตัวคนตระกูลเล่อ พอบุตรชายของเขาเกิดมา เขาก็ฝึกสอนเช่นเดียวกัน ตระกูลหงเป็นตระกูลที่จงรักษ์กับตระกูลเล่อมากที่สุด

“นี่มัน...” เล่อฮัวอ่านข้อความในสาสน์แล้วเริ่มเครียดจนคิ้วกระตุก แผนที่เขาวางไว้ไม่น่าจะมีใครล่วงรู้ได้ เพราะเขายังไม่เคยเอ่ยปากเลยสักนิด แต่ไม่รู้เจ้าของสาสน์รู้ได้อย่างไร ราวกับอ่านความคิดเขาออก แถมยังส่งสาสน์มาเตือนว่าแผนมีความผิดพลาด ...ถ้าไม่ใช่เซียนคงทำไม่ได้แน่ๆ

“เรียกประชุมด่วน ให้คนเตรียมอาหารเช้าเข้าไปในห้องหนังสือข้า” พูดเพียงแค่นั้นก็รีบเดินตรงไปที่ห้องหนังสือใหญ่ทันที

ไม่นานทหารทั้งหมดก็ถูกเรียกมารวมตัวทหาร 20นายหลังจากทานอาหารเช้าเรียบร้อยก็ปลีกตัวออกไปเฝ้าระวังด้านนอก มีเพียงคนสนิท8คนที่นั่งอยู่รอการสนทนา

ยิ่งพอเห็นใบหน้าเคร่งขรึมของผู้เป็นนายก็ยิ่งหวั่นใจ เล่อฮัวคิดเรื่องแผนใหม่มาตั้งแต่เห็นสาสน์ แต่ไม่ว่าอย่างไรก็คิดไม่ออกว่าจะรับมืออย่างไรดี เขาจึงตั้งใจจะบอกแผนแรกให้พวกเขารู้ก่อนแล้วจึงเผยสาสน์ให้พวกเขาดู

“แผนคราวนี้แม้สำเร็จยาก แต่หากประสบความสำเร็จพวกเราจะสามารถตีทางนั้นได้สำเร็จและเข้าบุกยึดป้อมชายแดนได้ ฝ่าบาททรงกล่าวว่าให้บีบบังคับทางนั้นลงตราประทับยุติการศึกเป็นเวลา100ปี เพื่อขยายแนวการค้า หากทางนั้นไม่ยอมแล้วทางเราจะเพิ่มกองกำลังพิเศษและบุกตียึดแคว้นมา”

พูดถึงตรงนี้แล้วเล่อฮัวก็เสียวสันหลัง ตอนนี้ทหารเก่งๆของทางนั้นเผยออกมาหมดแล้ว ล้วนล้มตายไปจำนวนมากเพราะกลยุทธ์ของเขา ในแผ่นดินนี้ยังมีหน่วยกล้าตายของฝ่าบาทร่วมหมื่นคน มีข่าวลือหนาหูว่าพวกเขาเก่งยุทธ์ถึงขั้น7ขึ้นไป คิดไม่ออกเลยว่าจะเป็นหน่วยกล้าตายแบบไหน

ทหารทั่วไปนั่นมีวรยุทธ์เพียงผิวเผิน อย่างเขาที่มีวรยุทธ์มากที่สุดในหน่วยก็เพียงขั้น8 และเพิ่งฝึกมาถึงขั้นแปดได้ไม่ถึงปี วรยุทธ์ขั้น8ก็น่ากลัวแล้ว หากเป็นวรยุทธ์ขั้น9ก็น่ากลัวอีกเท่าตัว แม้เขาจะถือว่าตัวเองเก่งระดับหนึ่ง แต่หากกองทัพลับนี้ ร่วมมือกันสัก10คนมาลบล้างเขา แม้มีทหารและคนสนิทอยู่ร่วม100ที่พลีชีพได้ก็คงไม่อาจจะสู้ได้เป็นแน่

แผนที่พวกเขาจะใช้นั้นคือแผนแม่เสือล่อลูกเสือ คือเล่อฮัวซึ่งเป็นแม่ทัพจะไปอยู่ในทัพหน้าแล้วล่อให้อีกฝ่ายร้อนใจส่งแม่ทัพระดับเดียวกันออกมา ซึ่งระดับเดียวกันที่ได้ยินมาเป็นถึงแม่ทัพหลวง หากสิ้นแม่ทัพหลวงแล้วฝ่ายนั้นต้องแย่แน่ๆ เมื่ออธิบายแผนเรียบร้อยเขาก็วางแผ่นกระดาษแจ้งเตือนลงบนตั่ง

“นี่คือสาสน์เตือน บอกว่าทางนั้นเตรียมชนเผ่าเร่ร่อนไว้ปิดล้อมพวกเราทันทีที่เราเผลอตัว ทัพหน้าก็จะถูกล้อม ทัพหลังที่ไปช่วยก็ไม่สามารถ มีโอกาสที่จะถูกปิดล้อมและถูกกวาดล้างมากและแผนก็จะไม่สำเร็จ ...นอกจากนี้ยังบอกอีกว่า หากแผนคราวนี้ของพวกมันสำเร็จ ในอีก2ปีข้างหน้า ทัพทางตะวันออกก็จะถูกทำเช่นเดียวกัน แถมยังบอกว่าทางนั้นจะมีกองทัพใหญ่กว่ามาปิดล้อมทัพหน้า ดังนั้นข้าจึงอยากปรึกษาวางแผนใหม่ทั้งหมด เพื่อป้องกันไม่ให้พวกมันสมใจ และหากเราทำสำเร็จ ข้าจะได้ขอฝ่าบาทไปลุยทัพทางตะวันออกด้วยตนเองและใช้แผนเดียวกันรับมือ”

เสียงฮือฮาดังขึ้นอีกครั้ง นานหลายชั่วยามที่ปรึกษากันสุดท้ายก็หาทางออกได้ เล่อฮัวทอดถอนใจ ในสาสน์นั้นมีเขียนไว้ด้านท้ายว่าเป็นคำเตือนจากสวรรค์หากมิเชื่อ ตัวเขาต้องพิการ บุตรชายของตระกูลจูก็จะตายสองคน ส่วนเขาเองก็ต้องเสียเล่อซาไป ข้อความนี้เขาพับเก็บไว้ไม่ได้บอกใคร

… สวรรค์งั้นหรือ? หรือเป็นนักพรตสักคนที่เห็นอนาคตกัน? คิดแล้วเขาก็ขนลุก ที่ผ่านมาไม่เคยเชื่อเรื่องลึกลับอย่างสวรรค์กับนรกมาตลอดเลย

แต่สุดท้าย นักแกะลอยก็ได้บอกว่า ลายมือนี้เป็นหน่วยลับสักหน่วย เขาจึงคิดว่าน่าจะเป็นหน่วยลับของใครสักคน แม้จะแคลงใจเรื่องที่เขาเขียนเหมือนรู้อนาคต แต่ก็ไม่อาจตามตัวได้...ใครก็รู้ว่าหน่วยลับนั้น ...หากมิใช่คนระดับบนฟ้าก็คงไม่มี ...น่ากลัวว่าเขาจะต้องเผชิญกับความเกรี้ยวกราดของฟากฟ้าหากยังตามสืบ เขาจึงเรียกตัวองครักษ์หงหวงเฟิงกลับมา

“ท่านพี่ ท่านพี่ทานอาหารก่อนเถิดเจ้าค่ะ มื้อเที่ยงนี้ข้าให้คนยกอาหารมาให้ ท่านพี่ทำงานเหนื่อยแล้ว” เล่ออ้ายหนี่พูดอย่างรู้ความ ตัวนางวางใจให้เล่อฮัวเพราะเขาเก่งฉกาจและรูปงาม แถมเขาเองก็ไม่เคยนอกใจนางไปมีอนุ สองคนจึงวางใจกันอย่างมาก

“ลูกๆล่ะ” พอคิดถึงเรื่องที่เล่อซาเกือบต้องตายแล้ว เขาก็นึกสังหรณ์ในใจขึ้นมาแปลกๆ เมื่อวานเล่อซาแสดงฝีมือแล้ว

บ่าวที่ฮองเฮาวางไว้อย่างไรก็ต้องไปรายงานถึงหู สาสน์นี้ไม่แน่ว่าอาจจะถูกส่งมาตั้งแต่ก่อนหน้านี้ คนที่สนับสนุนให้เล่อซาขึ้นแสดงก็คือเล่อหนี่ ดังนั้นแล้ว???

 

...

ซื้อนิยายเกิดใหม่ไร้รักคลิก!!!นิยาย เกิดใหม่ไร้รัก

 

อุดหนุนนิยายเรื่องอื่นๆของไรท์ได้

นิยาย ตำนานรักดอกเหมย ภาคต้น

 

นิยาย ตำนานรักดอกเหมย ภาคปลาย ท่านหมอเซียนบุตรชายท่านมาตามหาแล้วขอรับ

 

นิยายร้อยรักลูกตำลึง

 

นิยายกิ่งหลิวลอยลม

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 93 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

26 ความคิดเห็น