เกิดใหม่ไร้รัก (Re-Write)

ตอนที่ 13 : บทที่5 ท่านพ่อกลับจวน2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,659
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 105 ครั้ง
    28 มี.ค. 63

เล่อหนี่ลอบมองท่านพี่ที่สั่งให้จับเด็กคนนั้นไปแล้ว ....หึหึ งานของนางสำเร็จแล้ว ท่านแม่ก็จะปลอดภัย ท่านพ่อก็จะยังสดใสไม่ยึดติดกับนางมากนัก ตัวนางก็จะไม่ต้องไปพบฮองเฮา ไม่ต้องเป็นที่หมายตาให้เป็นชายารัชทายาท

“พี่ใหญ่ๆ น้องปั้นแป้งซาลาเปาสวยหรือไม่ น้องอยากได้กระต่ายจึงแปะแป้งเพิ่มไม่รู้ผลออกมาจะเป็นเช่นใด พี่ใหญ่ซาลาเปากระต่ายนี้น้องให้พี่ใหญ่เจ้าค่ะ” เสียงเจื้อยแจ้วพูดขึ้น ก่อนจะยื่นแป้งที่มีท่าทางแปลกประหลาดให้เขาดู ก่อนจะวางลงในถาดไม้ไผ่สานเพื่อเตรียมนึ่ง

“อืม ให้ท่านพ่อดีกว่า ฝีมือเจ้าทั้งคน ท่านพ่อต้องดีใจอย่างมาก” เล่อหนี่ชะงักไป ...ยังมีปัญหาใหญ่อีกอย่าง หลังจากนี้1ปี ท่านพ่อต้องบาดเจ็บจนตัดอนาคตที่จะได้เป็นแม่ทัพฝ่ายขวา แม้พี่ใหญ่จะได้เป็นแทน แต่ต้องผ่านการเสียสละพี่รอง ...หากว่า… แล้วนางจะทำอย่างไรดี

“น้องหญิงเป็นอันใดไป ทำหน้าตาน่ากลัว” เล่อหนี่ต้องรีบสะบัดความคิดเมื่อได้ยิน ก่อนแสร้งทำเป็นเศร้า ลูบกระต่ายน้อยในถาด

“น้องฝันไม่ดีเลย ในฝันเห็นท่านพ่อบาดเจ็บหนัก น้องใจไม่ดีอย่างยิ่ง วันนี้จึงอยากควบคุมงานครัวเพื่อเอาใจท่านพ่อ ท่านพ่อจะได้มีแรง” เล่อหนี่หยุดปาก ก่อนจะเข้าไปซบออดอ้อนพี่ชายอีกครั้ง เล่อซือจึงไม่ได้ถามอะไรต่อ คิดว่าน้องหญิงเสียขวัญเพราะฝันร้ายจึงทำเพียงปลอบใจเงียบๆ

ไม่นานหลังจากนั้น เสียงควบม้าหน้าบ้านก็ดังขึ้น ฝีเท้ามากมายจึงทำให้รู้ว่าท่าพ่อกลับมาแล้วพร้อมกองทหารของท่านพ่อ นางจำได้ดี ที่งานครัววุ่นวายเช่นนี้เพราะนอกจากเตรียมรับรองท่านพ่อแล้ว ยังเตรียมรับรองแขกอีกกว่า30ชีวิต ต้องเปิดหออี้เหินด้านหลังต้อนรับ

“ออกไปรับท่านพ่อกันเถอะ” ว่าแล้วท่านพี่ก็อุ้มนางแล้วใช้วรยุทธ์ลอยตัวออกไปหน้าบ้านอย่างรวดเร็ว

ไม่นานก็วางเล่อหนี่ไว้ข้างตัว ก่อนจะนั่งลงคุกเข่าข้างนึงข้างๆท่านแม่ที่คุกเข่าอยู่ข้างๆ เล่อซาและเล่อฟ่งก็อยู่ด้วย นางจึงเลียนแบบท่านแม่คุกเข่าทั้งสองข้างพร้อมกับก้มหน้าลง

“เอาล่ะ ยืนขึ้นเถิด” หลังจากคำของท่านพ่อ นางจึงเงยหน้าหันไปมองท่านแม่ก่อน ท่านแม่ค่อยๆยืนขึ้นก่อนจะเดินไปหาท่านพ่อ นางจึงค่อยยืนขึ้น คราก่อนนั้นนางไม่ได้ออกมาต้อนรับเช่นนี้ ดีเหลือเกินที่มองและทำตามท่านแม่ไม่เช่นนั้นคงขายหน้าต่อหน้าทหารด้านหลังแน่ๆ

แต่ในสายตาของคนอื่นล้วนเต็มไปด้วยประกายเอ็นดูในความเฉลียวฉลาดเกินวัยของเล่อหนี่ตัวน้อยยิ่งนัก กระทั่งก่อเกิดเป็นความรักเอ็นดูดั่งเป็นบุตรสาวของตนเสียด้วยซ้ำ ทำให้เล่อหนี่กลายเป็นขวัญใจในกองทหารของท่านพ่อไปทันใด

“ท่านพี่กลับมาแล้ว”

“ท่านพ่อกลับมาแล้ว”

“นายท่านกลับมาแล้ว” พูดตามกันเป็นทอดๆ เป็นธรรมเนียมปฏิบัติที่ฮูหยินใหญ่จะได้ประคองสามีลงจากหลังม้า ท่านแม่ที่ยังป่วยอยู่จึงต้องรับแรงจากท่านพ่อพอสมควร เล่อหนี่เองพอเห็นว่าท่านแม่แข็งใจอดทนแล้วก็ซาบซึ้งขึ้นมา

“ฮูหยิน เจ้าป่วยอยู่ เข้าด้านในกันเถอะ..” ลงจากหลังม้าแล้วท่านพ่อก็รีบประคองตัวท่านแม่ไว้ ท่านพ่อคงจะรู้ล่ะว่าท่านแม่ไม่สบายอยู่

“ท่านพี่ นี่คืออาฟาน ลูกของเรา” ท่านแม่หันมาทางด้านเล่อหนี่ ก่อนที่ท่านพ่อจะหันมาพร้อมแววตาตกใจ ท่านคงจะลืมไปว่าจากบ้านไปกว่า2ปีนางก็ต้องโตขึ้นเป็นธรรมดา

“อาฟาน มาหาพ่อสิลูก” ท่านพ่อกวักมือน้อยๆ เล่อหนี่เดินอย่างเขินอายเข้าไปหา คราวก่อนท่านพ่อก็เป็นเช่นนี้แต่ตอนนี้กลับมาทำท่าทางเช่นนี้ต่อหน้าทหารนับสิบ นางก็ต้องอายเป็นธรรมดา

“ท่านพ่อกลับมาแล้ว อาฟานยินดีเหลือเกิน” เล่อหนี่รีบยอบตัวลง ก่อนจะค่อยๆเดินเข้าหาอ้อมกอดของผู้เป็นพ่อ ร่างเล็กๆมีกลิ่นเครื่องเทศจากครัวมานิดหน่อย คนเป็นพ่อจึงสูดกลิ่นฟุดฟิด ในใจเป็นสุขเมื่อเห็นว่าลูกหญิงโตขึ้นขนาดเข้าครัวเตรียมรับเขากลับบ้าน

“อาฟาน ลูกเข้าครัวมาหรือ” ว่าแล้วก็หันไปมองบรรดาคนใช้ พวกเขารีบหลบตา รู้ดีว่าคุณหนูยังเล็กนัก ให้เข้าครัวถือเป็นอันตราย ทั้งเตาไฟ ทั้งมีดพร้า อาจทำให้ได้รับอันตรายได้

 

...

ซื้อนิยายเกิดใหม่ไร้รักคลิก!!!นิยาย เกิดใหม่ไร้รัก

 

อุดหนุนนิยายเรื่องอื่นๆของไรท์ได้

นิยาย ตำนานรักดอกเหมย ภาคต้น

 

นิยาย ตำนานรักดอกเหมย ภาคปลาย ท่านหมอเซียนบุตรชายท่านมาตามหาแล้วขอรับ

 

นิยายร้อยรักลูกตำลึง

 

นิยายกิ่งหลิวลอยลม

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 105 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

26 ความคิดเห็น