The Rivers น้ำนิ่งไหลรัก [ Yaoi ]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 149 Views

  • 0 Comments

  • 15 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1

    Overall
    149

ตอนที่ 3 : ตอนที่ 1 รับน้อง [ 100% ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 41
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    11 ก.พ. 62

“ชิบหาย นั่นคน”

ผมกระโดดลงไปหาล่างที่ลอยนิ่งอยู่ในใต้น้ำ แต่ทันทีที่ผมเข้าไปประชิดตัว ร่างนั้นกลับลืมตาขึ้นมา รอยยิ้มกวนประสาทที่พบเมื่อวานกลับมาหลอกหลอนเขาอีกครั้ง

ทำไมผมไม่มองหน้าก่อนกระโดดลงมานะ! ไนล์แทบกระอักเลือดกับความโง่เขลาของตัวเอง

            พรวด!

“แค๊กๆ”ผมสำลักน้ำ และไอออกมาสองที มือยังคงเกาะขอบสระไว้แน่น พลางมองคนที่โผล่บนผิวน้ำตามมา

“ไฮร์”เสียงยียวนเอ่ยทักทาย

“มาเล่นน้ำเหมือนกันหรอ”ร่างสูงที่ทั้งเนื้อทั้งตัวสวมเพียงกางเกงว่ายน้ำขาสั้นเอ่ยถาม ประกายน้ำบนหน้าอกไร้ขน และกล้ามท้องสวยงามระยับระยับซะจนผมรู้สึกตาพร่า ทั้งอิจฉาและหมั่นไส้ไม่มีสาเหตุ

ผมไม่ตอบคำถามเขา เพราะโมโหตัวเองเกินกว่าจะพูดอะไรออกมา ยิ่งเห็นแว่นตาของตัวเองนอนแอ้งแม้งอยู่ก้นสระ ยิ่งไม่สบอารมณ์กว่าเดิมหลายเท่า

“แว่นนายหรอ เฮ้อ อยู่ตรงนั้นนั่นแหละ”เทมส์ทำตัวคล้ายฉลามขาว เขาเคลื่อนไหวเพียงนิดเดียวก็ไปถึงก้นสระ

แว่นตาถูกยื่นมาตรงหน้าผม แม้จะไม่ชอบใจแต่ก็รับเอามา ผมเช็ดน้ำออกจากเลนส์เท่าที่จะทำได้ พอสวมแว่นตาจึงได้รู้ว่าประกายระยิบระยับบนตัวเขาเป็นเพราะตัวเองสายตาเบลอ

ใช่ ต้องเบลอไปแล้วแน่ๆ...

“เดี๋ยวสิ”มือผมถูกคว้าเอาไว้เมื่อพยายามจะขึ้นจากสระ

“ปล่อย!

นอกจากจะไม่ปล่อยแล้ว ร่างของผมยังถูกดันเข้าหาขอบสระ กางกั้นด้วยสองแขนแกร่งทั้งซ้ายและขวา

“นายเนี่ย...”

“?”

“น่ารักจริงๆเลยนะ”

“...”

“...”

ร่างของผมเหมือนถูกสาปให้หยุดนิ่ง สมองกำลังพยายามทำความเข้าใจกับพูดหกคำนั้นคล้ายมันหยุดทำงานไปชั่วขณะ

“หึหึ ฮ่าๆๆ” เทมส์หัวเราะขึ้นมาอย่างอดไม่อยู่ “หน้านาย ตลกชะมัด”

ผมมองชายหนุ่มที่หัวเราะจนตัวงอ อย่างไม่สบอารมณ์

“ไนล์...”เสียงเรียกอย่างไม่มั่นใจของคิม ทำให้เราสองคนหันไปมอง  ผมมองแขนของเทมส์เป็นเชิงกล่าวโทษ เทมส์จึงยักไหล่หนึ่งทีก่อนจะปล่อยให้ผมเป็นอิสระ

“ทำไมถึงลงไปในน้ำวะ”คิมถามขณะช่วยดึงแขนของไนล์ขึ้นจากน้ำ

“มีคนบ้าที่ไหนไม่รู้ ลงไปนอนใต้น้ำเล่น”ผมว่ากระทบ

“ไงคิมหันต์”เสียงเรียกซะเต็มยศทำให้คิมหันต์ต้องมองคนที่อยู่ในสระอีกที จ้องอยู่นานกว่าหนึ่งนาทีเขาจึงทำท่านึกออก

“พี่เทมส์?”

“อือหึ ไม่เจอกันไม่กี่ปี แกจำพี่ไม่ได้เลยหรอ”

เอาล่ะ เป็นคราวที่ผมงงเป็นไก่บ้างแล้ว

“รู้จักกัน?”ผมถาม

“อือ นี่พี่เทมส์ ลูกพี่ลูกน้องกู”คิมบอก

แม่ของธีรดนย์เป็นพี่สาวของแม่ของคิมหันต์ แต่เพราะพ่อของคิมหันต์ใช้ชีวิตอยู่ต่างจังหวัด ลูกพี่ลูกน้องจึงนานๆได้เจอกันที และธีรดนย์ที่สภาพผมเปียกลู่ไม่เป็นทรงแบบนี้ คนเป็นญาติผู้น้องไม่คุ้นเคยสักเท่าไหร่

“ไม่เห็นรู้เลยว่ามาเรียนกรุงเทพฯ”

“ก็พี่เทมส์ไม่อยู่บ้านเองนี่นา อาทิตย์ ที่แล้วแม่ผมพึ่งไปบ้านพี่มาเอง”คนเป็นน้องกล่าวหา

“อ้าวหรอ ยังไงถ้าจะมาอีกก็โทรมาหน่อยละกัน จะได้อยู่รอ”

“ครับๆ ว่าแต่ไนล์ เจอหรือเปล่ากุญแจ”

“ไม่เจอ”

“ผมไปก่อนนะครับพี่เทมส์ เพื่อนๆรออยู่”

เทมส์พยักหน้าก่อนจะมองหลังเพื่อนของน้องชายไปสุดสายตา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

0 ความคิดเห็น