(ปรมาจารย์ลัทธิมาร x oc)ข้าไม่ได้เป็นเด็กเอาแต่ใจ!!!

ตอนที่ 2 : งานประลอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 399
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    12 ต.ค. 62

ณ ฉีซาน เรือนปีกซ้าย
“หรงซุน เลิกทานขนมได้แล้ว”ร่างสูงโปร่งดันจานขนมออกไปให้มือเล็ก ดวงตาสีครามตวัดมองร่างสูงอย่างไม่พอใจ
“ท่านอา...”เด็กชายทําท่าจะงอแง
“อย่าเถียงข้า หรงซุน”
“อึก...”หลี่ซีหรือหลี่หรงซุนกัดปากไว้แน่น หยาดนํ้าตาคลอดวงหน้าหวาน
“เฮ้อ~ได้ๆเจ้าทานได้อีกแค่จานเดียว”ผู้เป็นอาดันจานขนมกลับไปให้หลี่ซี คุณชายน้อยปาดนํ้าตาอย่างลวกๆก่อนยิ้มกว้างเมื่อได้จานขนมกลับคืนมา
“ขอบคุณขอรับท่านอา”หลี่ซีเอ่ยแล้วหยิบเฉิงเกา*ขึ้นมาทาน

“ท่านประมุขขอรับ งานชุมนุมเตรียมเสร็จแล้วขอรับ”ศิษย์คนสนิทเอ่ยขึ้นมา

“อืม”เวินรั่วหนาขานรับในลําคอ มือเรียวตวัดแขนเล็กขึ้นมากึ่งจูงกึ่งลากให้ตามตนไป คุณชายน้อยเหลือบมองคนเป็นอาแล้วหันมาสนใจขนมในมือต่อ

สถานที่จัดการชุมนุม

“คํานับท่านประมุขและคุณชายหลี่”เวินรั่วหานเดินเข้ามาพร้อมกับหลี่ซี ก่อนจะนั่งลงประจำที่ หลี่ซีแยกออกไปนั่งข้างๆ’เวินเฉา’โดยไม่ลืมโค้งคํานับประมุขคนอื่นๆ

ศิษย์สกุลเวินทั้งหมดคุกเข่าลงา

“ประมุขสกุลเวินยิ่งใหญ่เกรียงไกร อายุมั่นขวัญยืน เจิดจรัสดั่งตะวันจันทรา”

“ลุกขึ้นได้”เวินรั่วหานเอ่ย

“รัชศกเสวียนจิ้ง ปีจีเหม่า”

“การแข่งธนู ณ การชุมนุมที่ฉีซานเริ่มขึ้นได้”เสียงเป่าประกาศมาจากนายทหารคนเดิม

“เริ่มได้!!!”

“ปลดผนึกมีเป้ามากกว่าพันเป้าในป่าหิน มีวิญญาณร้ายสิงอยู่ร้อยเป้า ใครยิงเป้าวิญญาณร้ายได้มากที่สุดคือผู้ชนะ!! ยิงพลาด ยิงผิด พลุสัญญาณจะเป็นสีดำต้องออกจากการแข่ง เข้าไปได้!!!!”นายทหารคนเดิมกล่าวอีกครั้ง

“เดี๋ยวก่อน เจ้านั่นชื่ออะไรเจ้าคนสุดท้ายน่ะ”เวินเฉาพูดขึ้น

“เวินหนิง”นายทหารกระซิบบอก

“อ่า...ใช่แล้วเวินหนิง ทําไมไปอยู่ตรงนั่นได้ เจ้านั่นเกือบไม่ใช่คนสกุลเวินแล้วแท้ๆ ใครปล่อยให้มันเข้าไป ดูมันสิ ง้างธนูไหวรึเปล่าก็ไม่รู้ เอามันออกไป!!ก่อนที่มันจะทําสกุลเวินขายหน้า” เวินเฉาพูดเหยียดหยาม หลี่ซีปรายตามองญาติผู้พี่ก่อนถอนหายใจออกมา

“เรียนท่านพี่เวินเฉา ข้าเห็นว่าศิษย์สกุลเวินทุกคนมี

สิทธิที่จะเข้าร่วมการแข่งนี้ มิน่าแปลกใจที่เวินหนิงจะอยู่ในบรรดาศิษย์ที่ร่วม หากท่านมิพอใจเหตุใดจึงมิเข้าร่วมการแข่งด้วย”หลี่ซีเอ่ยออกมา

“เจ้า!!”เวินเฉาขบฟันกรอดแล้วชี้หน้าหลี่ซีอย่างไม่พอใจ

“ขอรับ?”คุณชายน้อยยังคงยิ้มให้ญาติผู้พี่ เวินเฉาทําได้เพียงแค่เก็บความไม่พอใจไว้ในใจแล้วเลิกสนใจหลี่ซี

“เวินหนิงเจ้ากลับไปแข่งต่อได้แล้ว”หลี่ซีหันมาพูดกับเวินหนิง

“ขอรับ...คุณชายเล็ก”เวินหนิงพยักหน้าตอบแล้วแล้ววิ่งตามศิษย์คนอื่นๆเข้าไปในป่าหิน

****จบ****

เฉิงเกา แปลว่า ขนมชั้น



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10 ความคิดเห็น

  1. #9 Moniiiiiiiiiii (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มีนาคม 2564 / 14:21
    จะรออน่าาาาาา(≧▽≦)
    #9
    0
  2. #2 pitchypai (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 20:59

    มาต่อเร็วๆนร้า ชอบมากๆเลย ติดตามนะค่าาา

    #2
    0
  3. #1 ยูนัวร์ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 20:42
    อยากอ่านต่ออ่าา
    ปล. สู้ๆๆนะ
    #1
    0