[FIC] ::: Love Percussion ::: [KrisYeol]

ตอนที่ 1 : ::: ~ [Part 1] ~ :::

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,627
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    20 ธ.ค. 55


'พี่คริสมีแฟนยังคะ'
'หล่อจังเลยอ่ะ ดูสิ'
'เห็นว่าเป็นนักบาสโรงเรียนด้วยนะ'
'เป็นประธานวงโยด้วยนี่'
'เท่ห์อ่า โหยๆๆ'

เสียงกระซิบกระซาบ ซุบซิบจุ๊บจิ๊บ ที่ชวนให้น่ารำคาญดังขึ้นทุกครั้งที่ผมเดินผ่านรั้วโรงเรียน
หญิงล้วนที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากโรงเรียนที่ผมเรียนอยู่ รู้สึกขอบคุณพ่อแม่ก็คราวนี้
ที่ส่งผมไปโรงเรียนชายล้วน เลยไม่ต้องทนกับเสียงแหลมเล็กๆ ที่พวกเธอทั้งหลายคิดว่า
ผมคงไม่ได้ยิน แต่เปล่าเลย ประสามสัมผัสของหูผมดีกว่าที่ใครคิด ซึ่งบางทีผมก็อยากจะตัดมันทิ้งไป
เพราะได้ยินทีไรแล้วมันปวดหัวชอบกล

เพื่อนๆทุกคนของผม ชอบพูดให้ผมฟังว่า พวกอิจฉาความหล่อและเท่ห์ของผมเสียเหลือเกิน
บางคนก็ถึงขั้นถามว่า พ่อแม่ผมทำบุญด้วยอะไรมา หรือกินอะไรเป็นอาหาร ถึงทำให้ผม
เกิดมามีหน้าตาหล่อเหลาสะดุดตาเช่นนี้ แรกๆที่ได้ยินก็รู้สึกดีนะ ที่มีคนชม แต่พอนานๆเข้า
ผมว่ามันน่ารำคาญมากกว่า เพราะทุกคนจะเริ่มจ้องมองคุณ ราวกับคุณเป็นตัวประหลาด
แล้วชีวิตคุณก็จะเริ่มไม่สงบสุขอีกต่อไป แล้วผมมันพวกโลกส่วนตัวสูงมาก
เลยไม่ชอบเลย ที่จะให้ใครมาชี้หน้า แล้วก็ทำปากขะมุบขมิบใส่ ให้ความรู้สึกเหมือนโดนเล่นของใส่ 
หรือบางทีก็บิดตัวเขินอายทั้งๆที่ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลยด้วยซ้ำ ก็แค่จ้อง (ด้วยความงง) เฉยๆ

หลายคนบอกว่าผมแปลก ที่หน้าตาดีขนาดนี้แล้วยังไม่มีแฟน อืม ก็แล้วใครล่ะที่
เป็นคนกำหนดชีวิตว่าผมคือคนหน้าตาดี ผมสาบานว่าผมไม่เคยพูดกับใครว่าผม
เป็นคนหน้าตาดี แล้วใครกำหนดอีกล่ะว่าคนหน้าตาดีต้องมีแฟนสวย ข้อนี้ผมก็สาบานได้
ว่าผมก็ไม่เคยพูดอีกเหมือนกัน พอผมบอกกับทุกคนว่าผมไม่มีแฟน แม่งก็ส่งเสียงโห่กันใหญ่
มากๆเข้าก็หาว่าผมเป็นเกย์ บางทีผมก็ไม่เข้าใจ ว่าทำไมต้องหาว่าผู้ชายหล่อเท่ห์ที่ไม่มีสาวควง
ต้องเป็นเกย์ เค้าแค่อาจจะไม่อยากคบใครก็ได้

ผมมองความรักเป็นเรื่องของการให้เวลา ไม่ควรรีบด่วนตัดสินใจ ผมไม่อยากคบกับใคร
เพียงเพราะผมคิดว่าผมควรจะมีแฟน แต่ถ้าผมอยากจะคบใครซักคน นั่นหมายความว่า
ผมอยากจะคบกับเค้า อยากมีความทรงจำดีๆร่วมกับเค้า อยากให้เค้าเข้ามาอยู่ในชีวิต
ส่วนจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายนั้น ผมไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย

เพราะถ้าเมื่อถึงเวลานั้น เพศ คงไม่มีความสำคัญอีกต่อไป



'พี่คริสครับ มาสเซอร์ให้มาเรียกครับ' เสียงของเด็กวงโย ม.ต้น คนหนึ่งเรียกให้ผม
ต้องละจากการเช็ดเครื่องดนตรีทองเหลืองแล้วหันกลับไปมองด้วยความแปลกใจ
วันนี้มาสเซอร์มาแปลก ปกติถ้ามีอะไรจะให้เดินมาคุยกับผมที่ห้องวงโยเลย
ไม่ได้เรียกให้ไปหาที่ห้องแบบนี้ แสดงว่าวันนี้คงมีอะไรเป็นพิเศษ

'แล้วมาสเซอร์ได้บอกมั๊ยว่าเรียกไปหาทำไม' ผมถามเด็กคนนั้น

'ไม่รู้ครับ มาสเซอร์ไม่ได้บอก'

ผมเดินออกจากห้องวงโย ตรงไปที่ห้องของมาสเซอร์ด้วยความรีบร้อน ห้องของมาสเซอร์
อยู่ไม่ไกลจากวงโยมากนัก เดินไปซักพักก็ถึงที่หมาย 

หน้าห้องของมาสเซอร์ มีรองเท้าหนังสีดำขนาดใหญ่ถอดไว้สองคู่ ซึ่งผมเดาว่าน่าจะเป็น
ของมาสเซอร์คู่หนึ่ง และของอาจารย์ท่านไหนอีกท่านที่ผมเองก็ไม่รู้ แล้วก็รองเท้านักเรียน
คู่ใหญ่เบิ้ม มันใหญ่พอๆกับเท้าของผมเลย

'อ้าว คริส มาแล้วเหรอ นั่งก่อนสิ' มาสเซอร์กล่าวทักทายผมทันทีที่ผมเปิดประตูเดินเข้าไปในห้อง
ภายในห้องไม่ได้มีแค่มาสเซอร์เพียงคนเดียว แต่ยังมี อาจารย์อีกท่านหนึ่งที่ผมจำได้ว่าเป็นอาจารย์
สอนดนตรีไทยของโรงเรียน และเด็ก ม.ปลายตัวสูงอีกคนที่ผมไม่รู้จักชื่อ แต่คับคล้ายคับคลาว่าอยู่ ม.5

'สวัสดีครับ มาสเซอร์ สวัสดีครับอาจารย์' ผมยกมือไหว้อาจารย์ทั้งสอง ก่อนจะเดินไปนั่งที่เก้าอี้
ตัวข้างๆกับเด็ก ม.5 คนนั้น ผมแอบเหล่มันด้วงหางตา มันเป็นเด็กผู้ชายตัวสูงโย่งพอๆกับผมเลย
ผมเลื่อนลงไปมองมันที่เท้า เออ เท้ามันก็ใหญ่พอๆกับเท้าผมเลย เพียงแต่มันดูตัวผอมๆกว่าผม
แล้วก็หน้าตาดูอ่อนเยาว์กว่ามาก

'นี่แหล่ะครับอาจารย์ นายคริส ที่ผมบอก เค้าเก่งพวกเรื่องเปอร์คัชชั่น [1] มากเลยนะ'

'ดีครับดี คงช่วยงานผมได้มาก' 

บทสนทนาของอาจารย์ทั้งสองท่านดำเนินไปท่ามกลางความงุนงงของผม
อาจารย์ทั้งสองคุยและหัวเราะกันไปมา ผมพยายามจับใจความก็ยังไม่ค่อยเข้าใจ
แต่ที่แน่ๆมาสเซอร์คงกำลังจะมอบหมายงานอะไรให้ผมทำซักอย่าง

'เออ คริส ที่ มาสเซอร์เรียกเรามาในวันนี้นะ มาสเซอร์มีเรื่องจะให้คริสไปทำน่ะ
อาจารย์จากฝ่ายดนตรีไทยเค้ามาขอแรงมาสเซอร์ ว่าอยากจะได้เครื่องดนตรี
สากลพวกเปอร์คัชชั่นไป ร่วมเล่นกับดนตรีไทยมาสเซอร์ก็เห็นแล้วว่า 
คริสเป็นคนที่เชี่ยวชาญด้านนี้ที่สุด เลยอยากให้คริสไปช่วย
อาจารย์ดนตรีไทย ทำวงประสมวงดนตรีประยุกต์ไทยสากลน่ะ'
มาสเซอร์ร่ายใส่ผมยาวเหยียด ผมเองก็เข้าใจดี แต่ในใจผมไม่คิดว่ามันจะเป็นไปได้
กลองไทย กับ กลองสากลเนี่ยนะ

'ผมเข้าใจดีครับมาสเซอร์ แต่ผมไม่คิดว่ามันจะเป็นไปได้' ผมตอบออกไปตามตรง
ผมเป็นคนตรงๆ คิดอะไรก็พูดแบบนั้น และมาสเซอร์ก็รู้ข้อนี้ดี มาสเซอร์บอกว่า
นิสัยผมอันนี้ เป็นได้ทั้งคุณและโทษกับตัวผมเอง

'ทำไมถึงคิดแบบนั้นล่ะคริส สมัยอาจารย์เรียนดนตรีอยู่มหาลัย เอกดนตรีไทย
กับเอกสากลยังมาร่วมแจมกันบ่อยๆ ผลที่ได้น่ะ ดีกว่าที่คิดไว้เยอะเลยนะ'
อาจารย์ดนตรีไทยท่านนั้นหันมาคุยกับผม ผมก้ได้แต่พยักหน้ารับตามมารยาท
แต่ก็ยังนึกภาพไม่ออกอยู่ดี

'หึ' เสียงอะไรบางอย่างลอยมาตามลมจนกระทบเข้ากับโสตประสาทของผม
ผมสังเกตได้ทางหางตาว่า ไอ้เด็กหน้าขาวที่นั่งข้างๆผมนี่กำลังจิ๊ปากไม่พอใจ
แล้วก็มองผมด้วยสายตาเหยียดๆ ผมหันข้างไปมองมันน้อยๆเพื่อเตือนให้มันรู้ว่า
ผมเห็นการกระทำของมันทั้งหมด และเหมือนมันก็จะรู้ แต่มันก็ไม่ใส่ใจ

'เอาอย่างนี้แล้วกันนะครับ พรุ่งนี้ผมจะให้คริสกับเด็กในวงโยขนเครื่องดนตรี
ไปที่ห้องดนตรีไทย เพราะยังไงซะช่วงนี้วงโยก็ไม่ได้มีแข่งประกวดอะไรสำคัญครับ
แค่เดือนเดียวเอง' 

'ยังไงก็ขอบคุณมาสเซอร์มากเลยนะครับ แล้วผมจะให้เด็กห้องดนตรีไทยเตรียมที่ไว้นะครับ'

บทสนทนาของอาจารย์ทั้งสองจบลงด้วยการมัดมือชกให้ผมกับเด็กเปอร์อีกหลายหน่อ
ขนเครื่องดนตรีไปที่ห้องดนตรีไทยในวันพรุ่งนี้ และผมจะต้องขลุกอยู่ที่นั่นเป็นเวลา
หนึ่งเดือนเต็มๆ เพื่อเตรียมซ้อมสำหรับการไปร่วมงานแสดงดนตรีที่จะจัดขึ้นในเดือนหน้า
ในใจผมเฝ้าแต่คิดว่ามันจะเป็นไปได้ยังไงกันนะ ผมนึกให้ตายยังไงก็นึกไม่ออก

ผมเดินออกมาใส่รองเท้านักเรียนหน้าห้อง โดยมีอาจารย์ดนตรีไทยกับไอ้เด็กหน้าขาว
คนนั้นเดินตามออกมา อาจารย์ท่านนั้นยิ้มให้ผมเล็กน้อย ผมก็เลยยกมือไหว้ตามมารยาท
ส่วนไอ้เด็กหน้าขาวนั่นก็ยังไม่เลิกมองผมด้วยสายตากวนส้นทีนซักที 
ผมว่ามันต้องไม่ชอบหน้าผมแน่ๆเลย มันถึงมองผมด้วยสายตาแบบนั้น

'แล้วเจอกันนะคริส'

'ครับ'

อาจารย์ดนตรีไทยบอกลาผม ส่วนผมก็พยักหน้าเล้กน้อย ไอ้เด็กหน้าขาวนั่นก็เดินตามอาจารย์
ท่านนั้นไป แต่มันไม่ได้เดินไปธรรมดาๆนะ ลับหลังอาจารย์มันหันมาแบนลิ้นใส่ผม
แล้วก็ทำหน้ากวนส้นโอ๊ยใส่ผมอีกหลายดอก สงสัยว่าผมกับมันคงไม่มีวันญาติดีกัน
แล้วนี่ผมต้องไปอยู่ห้องดนตรีไทยอีก 1 เดือน

โอ๊ะ โอ เห็นเค้าลางแห่งเรื่องน่าปวดหัวมาแต่ไกลแล้วซี ...

.
.
.

'อ่า เข้ามาเลยนะ เข้ามาเลย วางตรงนี้เลย' อาจารย์ดนตรีไทยคนที่ผมเจอเมื่อวาน
เปิดประตูต้อนรับเหล่าเครื่องดนตรีมากมาย ทั้งกลอง ฉาบ ไซโลโฟน และอีกเยอะพอสมควร
เข้าไปไว้ในห้องดนตรีไทย ห้องดนตรีไทยนั้นกว้างขวางพอสมควร มีเครื่องดนตรีไทย
ชนิดต่างๆตั้งวางอยู่เรียงราย ส่วนใหญ่เป็นเครื่องดนตรีประเภทปี่พาทย์ ทั้งระนาดและฆ้อง
ผมมองไปรอบๆห้องก็เห็นเด็กดนตรีไทยนั่งกันอยู่เป็นกระจุกที่มุมหนึ่ง ส่วนไอ้หน้าขาวนั่น
ยืนอยู่หน้าประตูห้องเล็กที่ถูกแบ่งเป็นห้องย่อยๆภายในห้องดนตรี หน้าตามันยังกวนส้นเท้าเหมือนเดิม
ไม่มีเปลี่ยน ผมสงสัยว่ามันทำหน้าแบบอื่นเป็นบ้างมั๊ย ส่วนผมเนี่ย ไม่ค่อยอยากจะยุ่งกับเด็กมัน
เลยทำเป็นเฉยๆไม่สนใจ ถ้ามันอยากหาเรื่องก็ปล่อยให้มันบ้าไปคนเดียว ผมไม่อยากจะมีเรื่องกับใคร

'โอเค ขอบคุณมากๆเลยนะคริส ขอบคุณนักเรียนทุกคนมากที่มาช่วยอาจารย์ในวันนี้
แต่ว่าวันนี้อาจารย์ต้องขอโทษด้วยที่ต้องขอตัวไปทำธุระก่อน แต่อาจารย์ฝากงานไว้กับ
ชานยอลแล้ว ยังไงก็ สองคนนี้ คุยกันนะ' อาจารย์ดนตรีไทยหันมาพูดกับผม
ก่อนจะเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้ผมกับเด็กวงโยอีกไม่กี่หน่อต้องเผชิญกับไอ้แก๊งส์เด็กดนตรีไทย
ในสถานที่ ที่พวกผมไม่คุ้ยเคย

'เอ่อ แล้วอาจารย์เค้าสั่งอะไรไว้หรือเปล่า' ผมใจดีสู้เสือ หันหน้าไปถามไอ้เด็กชานยอลนั่น
พยายามทำหน้าให้เป็นมิตรที่สุดเท่าที่จะทำได้

'สั่ง แต่ไม่อยากบอก มีอะไรมะ' ดูๆ ดูมันพูด มันยิ้มเยาะเย้ยผมอีกหนึ่งที แล้วชักชวนให้ลูกหม้อของมัน
เดินตามเข้าไปในห้องเล็กกันจนหมด ทิ้งพวกเด็กวงโยที่เพิ่งมาใหม่ให้ว้าเหว่อยู่ข้างน้องกันตามลำพัง

'ทำไมมันพูดแบบนั้นอ่ะ' เด็ก ม.ต้น คนหนึ่งที่ยืนข้างหลังผมพูดขึ้น พลางเกาหัวตัวเองแกร๊กๆ

'แล้วเราจะเอายังไงกันดีอ่ะพี่คริส' เด็กอีกคนที่ยืนข้างๆหันมาถามผมด้วยไม่รู้ว่าจะทำอะไรต่อไปดี
ผมส่ายหน้าเบาๆ อย่าว่าแต่มันไม่รู้ เพราะผมเองก็ไม่รู้เหมือนกัน

'พี่คริสลองไปคุยกับมันดิ' เด็กคนเดิมเขย่าแขนผมเบาๆ ผมหันไปมองหน้ามันประมาณว่า
แล้วทำไมมึงไม่เป็นคนที่เข้าไปแทนล่ะ

'ก็พี่คริสเป็นหัวหน้าอ่า' มันยิ้มแห้งๆให้ผม ถอยกรูดไปอยู่กับเพื่อนของมันที่ยืนอยู่ข้างหลัง

'แต่จากที่ผมเคยเห็นชานยอลมา มันก็ไม่ใช่คนแบบนี้อ่ะ ออกจะดูขี้เล่นเฮฮาด้วยซ้ำ' 
ไอ้เด็ก ม.5 อีกคนออกความเห็น มันบอกว่าถึงมันจะไม่รู้จักกับชานยอล แต่มันก็มั่นใจว่า
ชานยอลไม่ใช่คนที่กวนส้นเท้า และหยิ่งยะโสอะไรแบบนั้นแน่นอน

'แล้วนี่กูควรจะทำยังไง' ผมหันไปถามเด็ก ม.5 ที่เพิ่งแสดงความเห็นไป

'พี่อ่ะ เข้าไปคุยเลย' 


หลังจากที่ทุกคนลงมติโหวตให้ผมบุกเข้าไปในห้องเล็กเพื่อเจรจากับไอ้เด็กชานยอล
นั้น ผมก็เดินเข้าไปเปิดประตูห้องนั้นด้วยความกล้าๆกลัวๆ นี่ถ้าไม่เห็นว่ามาสเซอร์ฝากฝัง
มาซะดิบดีนี่ผมไม่มีวันทำอะไรแบบนี้จริงๆ

'เอ่อ พี่ขอพูดอะไรด้วยหน่อย' ผมเปิดประตูแล้วโผล่เข้าไปแค่ส่วนหัว ก็พบว่าไอ้เด็กชานยอล
กับเด็กดนตรีไทยที่เหลือกำลังนอนแผ่หลากันบนพื้นด้วยความสบายใจ จนพวกมันเห็นว่า
มีแขกไม่ได้รับเชิญโผล่หัวเข้ามาในห้องนั่นแหล่ะ มันถึงตาลีตาเหลือกลุกขึ้นมามองหน้าผมกันใหญ่

'อะไร เข้ามาทำไม' ไอ้เด็กชานยอลนั่นรีบทักผมอย่างหาเรื่อง ผมพยายามเก็บกลั้นความรู้สึก
ไว้ข้างในให้ลึกที่สุด พยายามบอกตัวเองว่าทำเพื่องาน และเพื่อหน้าของมาสเซอร์ 
ผมปรับน้ำเสียงของตนเองให้เป็นปกติที่สุด แล้วพูดกับไอ้เด็กชานยอลด้วยใบหน้าที่ผมเชื่อว่า
เป็นมิตรที่สุดแล้วเท่าที่ผมจะทำได้

'ก็คือ ยังไงเราก็ต้องอยู่ด้วยกันไปอีก 1 เดือนนะ เรามาทำตัวให้ญาติดีกันไว้จะดีกว่า
พี่เองก็อยากให้งานผ่านไปด้วยดี น้องชานยอลเองก็ ...'

'ใครน้องมึง' โห ดูมันพูดกับผม นี่กูรุ่นพี่มึงนะเนี่ย ผมอึ้งไปซักพักกับคำพูดของมัน
ในใจนั้นอยากจะระเบิดออกมาเต็มแก่ ผมน่ะพยายามใช้ไม้อ่อนที่สุดแล้ว
แต่ถ้าไม้อ่อนไม่สำเร็จ คงต้องใช้ไม้แข็งกันบ้าง

'เอ่อ น้องชานยอลครับ พูดเพราะๆเถอะครับ ยังไงพี่ก็อยู่ ม.6 นะ นับถือกันบ้าง'
ผมพยายามพูดดีๆ แต่มันกลับทำปากจิ๊จ๊ะใส่ โหย ผมละเกลียดจริงไอ้พวกที่ชอบทำกิริยาแบบนี้

'แต่กูไม่นับถือมึง กูยอมให้มึงเข้ามาในห้องดนตรีนี่ก็เพราะอาจารย์กูขอหรอก'
โอ๊ย แล้วอย่างกะกูอยากจะเข้ามาตายแหล่ะ อยู่ห้องตัวเองก็มีความสุขอยู่แล้ว ไม่เห็นอยากจะมาที่นี่เลย
โดยเฉพาะมาเจอกับมึงเนี่ยแหล่ะ ไอ้เด็กหูกาง หูกางแล้วยังทำตัวกร่างอีก

'ฟังนะ อย่าทำให้อะไรมันยากไปหน่อยเลย ต่างคนต่างทำหน้าที่นะ เราไม่จำเป็นต้องญาติดี
กันมากนักหรอก อย่างน้อยก็ให้งานมันผ่านไปได้ด้วยดี นางก็คงไม่อยากให้อาจารย์เสียหน้าใช่มั๊ยล่ะ
ก็เหมือนกับฉันแหล่ะ' ผมยังคงเลือกที่จะใช้ไม้อ่อน ดูเหมือนมันจะได้ผลนิดๆ เพราะมันนิ่งไปพักหนึ่ง
เหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ ปากเล็กๆของมันเม้มเข้าหากัน ตากลมๆกรอกไปมาดูคล้ายตุ๊กตา
แก้มยุ้ยๆพองซ้ายทีขวาทีอย่างกะลูกโป่ง คิ้วน้อยๆขมวดเข้าหากันนิดๆ คล้ายกำลังคิดหนักว่าจะเอายังไงดี
เวลาไม่ทำหน้ากวนส้นเท้าก็ดูน่ารักดีนี่หว่า ว่าแต่นี่ผมคิดอะไรอยู่

'ใช่ กูไม่อยากทำให้อาจารย์ของกูเสียหน้า' มันพูด 'กูจะญาติดีกับมึงก็ได้ แต่ก็แค่ในงาน หึ' 
มันเดินมากระแทกไหล่ผมแล้วเดินออกจากห้องไป ลูกหม้อของมันมองหน้ากันเลิ่กลั่กแต่ก็ยอมตาม
หัวหน้าของพวกมันออกไปแต่โดยดี เอาเป็นว่าที่มันทำกับผมคราวนี้ผมไม่ถือสาก็แล้วกัน 
ผมถอนหายใจโล่งอก ขอแค่ให้มันยอมทำงานร่วมกันจนเสร็จสิ้นไปได้ด้วยดี (?) ก็เพียงพอแล้ว

ว่าแต่ไอ้เด็กชานยอลนั่น ตอนมันทำหน้า มู่ๆแล้ว มันดูน่ารักจริงๆนะ เมื่อกี้น่ะ

เฮ้ย นี่กูคิดอะไรของกูเนี่ย


TBC.


---------------------------------------------------------------------------------------------------



[1] : Percussion (เปอร์คัชชั่น) ตามความเข้าใจและความคุ้นเคยของคนเขียนคือ เครื่องดนตรีสากลประเภท
เครื่องประกอบจังหวะ กลอง ฉาบ ไซโลโฟน อะไรทั้งหลายแหล่ะ มาเล่นกันเป็นวง จากที่เคยเห็นว่า
พวกที่เล่นเปอร์คัชชั่นนี่โคตรเท่ห์อ่ะค่ะ A.,A)/ โดยพวกที่เล่นเปอร์คัชชั่นเนี่ย เค้าจะเรียกกันย่อๆว่า พวกเปอร์ ค่ะ
(เอาจากที่คนเขียนสัมผัสในชีวิตจริงมานะคะ ไม่รู้ว่าคนอื่นคิดเห็นยังไง บอกกันได้นะคะ ><)

ส่วนชานยอลเล่นดนตรีไทยนะคะ แต่ยังไม่ได้เฉลยว่าเป็นเครื่องดนตรีอะไร เอาเป็นว่า 
น้องชานยอลดูวางบทไว้ให้เล่นเครื่องหนังไทยนะคะ ><

ลองดูคลิปนี้ก็ได้นะคะ ถือว่าเป็น Percussion เหมือนกัน 

http://www.youtube.com/watch?v=H-oiT4pwLWA 


หรืออ่านเพิ่มเติมได้ที่  คลิก 


โอเค ไปละ -3-)/
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

374 ความคิดเห็น

  1. #362 Prae'w (@fanchan_ky) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 01:11
    ชานยอลลล หนูไม่ชอบอะไรพี่คริสเค้าหรอ
    #362
    0
  2. #347 Printhida Klinkaewnarong (@rainbowky) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 14:52
    หู้ยๆๆๆ ดนตรีคนละแนวเลยง่ะ แล้วชานยอลทำไมแสดงอาการไม่ชอบพี่เค้าอะไรขนาดนั่นคะลูก หื้มมมมม
    #347
    0
  3. #326 sbater (@songbow) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2556 / 20:40
    ชอบอ่ะชอบมากๆเลยเรื่องนี้ กลับมาอ่านอีกรอบน่ารักดี
    #326
    0
  4. #318 maynicha (@maydeephala) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2556 / 00:59
    มึงลองมสคบกะกูมะ กรี๊ดดดดดด อิเพ่เครสสส แกขอขอลคบอ๋อ กรี๊ดให้ลั้นซอย
    #318
    0
  5. #316 maynicha (@maydeephala) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2556 / 00:19
    ยอลเกลียดคริสหรอ
    #316
    0
  6. #303 HwangBoruem (@boruemmygang) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2556 / 19:36
    555555555
    พี่คริสโดนเล่นเเล้ว
    น้องยอลอย่างโหดอ่าา
    ระวังตัวไว้บ้างนะพี่คริส
    เเต่พี่คริสคิดอะไรกับน้องยอลป่าวเนี่ย-///-
    #303
    0
  7. #289 sbater (@songbow) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2556 / 21:38
    หยอยกวนทีนได้อีกอ่ะ55555
    เฮียคริสนี้เก่ง่ะอดทนได้ด้วย
    #289
    0
  8. #277 nan'sp nan (@nansp2) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2556 / 12:36

    ยอลค่ะเถื่อนไปไหมอ่า???

    มันไม่ค่อยเข้ากับหน้าหวานๆๆของหนูเลยอ่ะ -3-

    #277
    0
  9. วันที่ 29 เมษายน 2556 / 19:00
    น่าติดตามมากๆ เลยไรท์เตอร์ >< 
    ปกติเราชอบเรื่องแนวศิลป์ๆ บันเทิงๆ อยู่แล้ว
    อ่านไปได้ความรู้ด้วย สำคัญสุดคือ ได้ฟินคริสยอล -/////////////- ♥
    #262
    0
  10. #239 Parery_SuJuEXO (@paie) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 12:44
    ยอลทำไมเป็นคนไม่น่ารักแบบนี้ล่ะลูก -.-
    พี่คริสทนได้ไงอ่ะ -O-
    #239
    0
  11. #176 thetist--? (@eveyoyo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2556 / 17:04
    น้องยอลอย่าไปกวนพี่คริสเค้าสิลูก 55555 
    ติดตามค่าา >< 
    #176
    0
  12. #168 zeebel (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2556 / 23:45
    พี่คริสหลงเสน่ห์น้องชานยอลตั้งแต่แรกพบเลยสินะ กิกิ
    #168
    0
  13. #163 MemiChan (@memichan) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2556 / 21:41
    น้องยอลทำไมพูดแบบนี้กับพี่เค้าล่ะลูก
    พี่คริสมองน้องน่ารักตั้งแต่ตอนแรกเลย > ~ <
    #163
    0
  14. #123 dongdanglee (@leedongdang) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2556 / 23:31
    น้องยอลไม่น่ารักเลยนะลูก 
    #123
    0
  15. #91 may love shinee&SJ&FT&BB (@may0904) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มกราคม 2556 / 22:12
    ยอลแค้นอะไรเฮียเค้าลูก
    #91
    0
  16. #79 YelliE (@yellie0627) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 มกราคม 2556 / 03:12
    น้องยอล ม.5 กะพี่คริส ม.6 เจอกันครั้งแรกน้องยอลก็ประกาศสงครามซะและ จะรอดมั๊ยเนี่ยงานนี้
    ตอนที่น้องยอลพูดว่า 'ใครน้อง' ตายยยยและ น้องย๊อลลลลลล นั่นมันรุ่นพี่นู๋นะลูก ทำไมพูดกับรุ่นพี่แบบนี้ ฮามากก น้องยอลฮ้าดคอสุดๆ 55555
    ส่วนพี่คริสก็ใจเย๊นเย็น ชอบอ่ะๆ อิอิ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 22 มกราคม 2556 / 03:14
    #79
    0
  17. #74 Rabbit_Yizing (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มกราคม 2556 / 21:34
    โธ่ น้องยอลทำไมเหวี่ยงใส่พี่คริสอย่างนั้นล่ะคะ55555

    ยอลน่ารักอ่าดิ่เฮีย ทุ้งศอก*
    #74
    0
  18. #72 ฮัดชิ้ว! (@joyzpzkung) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มกราคม 2556 / 20:31
    ชานยอลลาาาาา กวน....ทีน มากค่า
    55555555555555555555555

    คริสดูเป็นคนดังในโรงเรียนเลยนะ แหม พ่อรูปหล่อ เงิงสวย อุ๊บ! -x-
    รักกันไวๆนะ *อินี่รีบ*
    #72
    0
  19. #46 whatbest (@whatgoodwhatbest) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มกราคม 2556 / 15:15
    ยอลกวนอะ
    #46
    0
  20. #40 `BdUCKBABY (@milfeulle_tifa) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มกราคม 2556 / 02:58
    เล่นดนตรีไทย ย ย ย ย'  -  '
    #40
    0
  21. #22 happy-n1O ' (@ranna_taji) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มกราคม 2556 / 01:22
    น้องชานยอลดื้อจังลยค่ะลูกกกก อพคใจเยงน่ะค่ะ
    #22
    0
  22. #20 hypotasm (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มกราคม 2556 / 22:10
    ย๊อลลล ไปหมั่นไส้พี่เค้าทำไม ไม่โดนเงิงเฉาะก็ดีแล้วเนี่ย (?)

    พี่คริสใจเย็นมากกก

    เรื่องน่ทติดตามมากค่ะ!! =]
    #20
    0
  23. #10 happy_virus (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2555 / 18:02
    พี่คริสใจเย็นมากนะ น้องยอลก้อกวนเหลือเกินนนนน พี่คริสจัดสักดอกซิ 555555555555
    #10
    0
  24. #6 LOvE ChuN-Lun 4EVER (@thanna) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2555 / 14:43
    พี่คริสเร่มหลงเสน่ห์น้องยอลจอมกวนแล้วล่ะสิ
    #6
    0