[รวมOS//SF] MarkBam Fic Got7 By Pamuu><

ตอนที่ 38 : OS #มาร์คฮยองอยู่กับแบมนะ Special [RC]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,106
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    4 พ.ค. 60




OS MarkBam Special

 

 

#มาร์คฮยองอยู่กับแบมนะ

 

 


 




“มาร์คฮยองดูหนังกันน!!!

 

 

เสียงหวานใสดังขึ้นจากห้องนั่งเล่น แม้คำพูดของอีกฝ่ายจะดูเหมือนเป็นเพียงคำชวนธรรมดา แต่หารู้ไม่ว่านี่คือคำสั่งขั้นเด็ดขาดแบบเผด็จการของคนตัวเล็ก

 



 

Bambam’s part



.

.

.


 

“มาร์คฮยองมาดูหนังกันน!!!

 

 

ผมพูดซ้ำเป็นครั้งที่สองเมื่อเห็นว่ามาร์คฮยองยังไม่ออกจากห้อง

 

 

‘  หลับแล้วหรอ...

 

 

เงยหน้ามองนาฬิกาก็พบว่านี่เพิ่งห้าทุ่มครึ่งเองไม่มีทางที่มาร์คฮยองจะหลับก่อนตี 2 เด็ดขาด...

 

 

ไม่รอช้าผมเดินเข้าไปที่ห้องนอนมาร์คฮยองและแจ็คสันฮยองทันที  เปิดประตูเข้าไปก็เจอแต่แจ็คสันฮยองนอนน้ำลายยืดอยู่คนเดียว...

 

 

‘  แล้วมาร์คฮยองล่ะ

 

 

ผมคิดในใจทันใดนั้นเองจู่ๆ ภาพทั้งหมดก็กลายเป็นสีดำเพราะมือหนาของใครบางคน!!

 

 

“อ๊ากกกก!!! ปล่อยนะ!! ใครน่ะ!! ปล่อยแบมเดี๋ยวนี้!!!!

 

 

ผมตะโกนลั่นพลางโดดดิ้นไปมา ทว่าร่างกายต้องหยุดชะงักทันทีเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะคิกๆจากคนตัวสูงด้านหลัง  แน่นอนว่าเสียงหัวเราะสูงปรี๊ดนี้มีอยู่คนเดียวว!!!

 

 

“มาร์คฮยองงง!!!

 

 

ผมหันไปทุบอกคนตรงหน้าซึ่งยังคงเอาแต่สนุกกับการได้แกล้งผม

 

 

“ฮยองเล่นอะไรเนี่ยแบมโกรธแล้วนะ!!!

 

 

“โอ๋ๆๆ ฮยองขอโทษ หายโกรธนะแบมแบมอ่า^^

 

 

นิ้วก้อยเรียวยาวยื่นมาตรงหน้าพร้อมเสียงออดอ้อน...

 

 

‘  หึ คิดว่าทำแค่นี้แล้วจะหายโกรธหรอ!!!  ’

 

 

“อืออ หายโกรธก็ได้”

 

 

' ....................... ' 



ทำไมใจง่ายจังวะเรา =___=

 


 

‘  แต่ก็ใจง่ายกับแค่มาร์คฮยองนะ ฮิ้วววว!!!  ’


 

 

“ไหนๆ เมื่อกี้ใครน๊า บอกว่าอยากดูหนัง ว่าไงครับงูงูอยากดูอะไรเดี๋ยวฮยองดูเป็นเพื่อน”

 

 

มาร์คฮยองพูดพร้อมลากผมไปยังโซฟาที่ห้องนั่งเล่น

 

 

“นี่แบมอยากดูเรื่องนี้!!

 

 

ผมยื่นดีวีดีหนังที่อยากดูให้คนตรงหน้า

 

 

The…The Ring เนี่ยนะ!!!!

 

 

มาร์คฮยองร้องโอเวอร์เกินจริงจนผมชักไม่ค่อยพอใจ

 

 

“ทำไมอ่ะ...ไม่อยากดู?

 

 

“เปล่าๆ!  ฮยองไม่ใช่ไม่อยากดู แต่แบมอ่ะดูไหวหรอ..ฮยองขี้เกียจนั่งอธิบายฉากในหนังให้แบมฟังนะ”

 

 

“คะ ใคร!! ใครให้ฮยองทำอย่างนั้นน!! แบมไม่เค๊ยนะไม่เคยย!! ป๊อดก็บอกอย่างเอาแบมมาอ้าง!

 

 

“หรา....”

 

 

พี่มาร์คทำท่ารู้ทันจนผมต้องเบี่ยงตัวออกไปเพื่อเก็บเศษหน้าที่แตกเต็มพื้น...

 

 

นี่แหล่ะครับข้อเสียของการมีแฟน..อุ๊ปส์!! บ้าแฟนเฟินอะไรกันไม่ใช่นะครับ เมมเบอร์!!สิครับคิกๆๆ ข้อเสียของการมีเมมเบอร์ที่ความจำดีคือมักจะทำให้เราต้องแถอะไรข้างๆคูๆเสมอ

 

 

“ชะ ช่างเถอะแบมจะดู ฮยองดูเป็นเพื่อนแบมด้วย!!

 

 

ไม่พูดพร่ำทำเพลงผมรีบวิ่งไปเปิดหนังทันที

 

 

.

.

.

 

30 นาทีต่อมา

 

.

.

.

 


“ฮะ ฮยองเป็นไงมั่ง  ผีออกมายังง!!!

 

 

ผมถามคนสูงข้างตัวอย่างกังวล ตอนนี้ฉากในหนังมันมืดมากเลยครับมืดจนมองไม่เห็น.....

 

 

เพราะมือผมมันปิดหน้าอยู่ยังไงเล่า!!!!

 

 

ฮืออทำไงได้พอผีจะมาแล้วซาวด์เอฟเฟคมันบิ้วอ่ะ ผมไม่อยากฝันร้ายด้วยพรุ่งนี้มีงานเช้าไม่อยากอดนอนเดี๋ยวหน้าโทรม..

 


"ว่าไงล่ะมาร์คฮยองเป็นไงมั่ง!!!"


 

“กำ กำลังคลานออกมาจากบ่อน้ำแล้วแบม!!!

 

 

เสียงสั่นๆของมาร์คฮยองทำให้ผมต้องเอาหน้าซุกหมอนด้วยความหวาดกลัวแต่ก็พยายามจะเงยหน้าขึ้นมาดูเพราะนี่คือฉากไฮไลท์ของเรื่องแต่ผมไม่เคยดูมันสักครั้งเลยครับบบ!!

 


ทว่าเหมือนฟ้ากลั่นแกล้งให้น้องแบมต้องอับอายเพราะในขณะที่ผมกำลังแง้มง่ามนิ้วดูนั่นเองจู่ๆไฟที่เปิดสว่างทั้งหอก็

 

 

“พรึ่บบ!!!...”

 

 

ดับลงซะงั้นนน!!! รวมทั้งทีวีผมด้วย!!

 

 

ส่วนตัวพี่กันต์คนแมนน่ะหรอ..เหอะ!! จะทำอะไรได้ล่ะครับนอกจาก...

 

 

“อ๊ากกกก!!! มาร์คฮยองงง!!!

 

 

ด้วยความตกใจผมรีบกระโจนเข้าหาฮยองข้างๆอย่างไร้ยางอายใดๆทั้งสิ้น

 

 

‘  ก็แหง๋ล่ะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ผมกระโจนเข้าหาอย่างนี้  ทุกครั้งที่ตกใจอะไรผมจะร้องและพุ่งเข้าหามาร์คฮยองตลอด  แค่ก็แปลกทุกครั้งที่อยู่ในสถานการณ์คับขันฮยองคนนี้มักจะอยู่ข้างๆผมเสมอ...

 

 

ผมซุกหน้าลงไปกับอกแกร่งมือทั้งสองดึงเสื้อกล้ามคนตรงหน้าจนยืดย้วยไปหมดแต่ทำไงได้ก็คนมันกลัวความมืดนี่ครับ!!!

 

 

“ฮืออ มาร์คฮยองเมื่อไหร่ไฟจะมาอ่า!!

 

 

“เดี๋ยวก็คงมาแล้วล่ะ ไม่ต้องกลัวนะฮยองอยู่ตรงนี้แล้ว..”

 

 

เสียงทุ้มคนข้างๆดังขึ้นพร้อมสัมผัสเบาๆที่หลังช่วยให้ความกลัวเบาบางลง

 

 

“มาร์คฮยองอยู่กับแบมนะ...”

 

 

ผมพูดขึ้นเบาๆ...และกระชับกอดให้แน่นกว่าเดิม

 

 

ทุกครั้งที่มีมาร์คฮยองอยู่ข้างกายผมจะรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยเสมอ...

 

 

“อืม...ฮยองจะอยู่ข้างแบมอย่างนี้ไปนานๆเลยนะครับ”

 

 

ผมเงยหน้ามองอีกฝ่ายแม้ทุกอย่างจะมืดมิด...แต่ผมก็หวังจะเห็นใบหน้าหล่อๆรวมถึงสายตาของมาร์ฮยอง และก็อยากให้มาร์คฮยองเห็นสายตาที่จริงจังของผมในตอนนี้ด้วย

 

 

“แบมไม่อยากให้มาร์คฮยองอยู่กับแบมแบบนี้ไปนานๆ”

 

 

“อ่าวทำไมล่ะครับ?..”

 

 

“เพราะแบม...อยากให้ฮยองอยู่ข้างแบมแบบนี้ ตลอดไป ต่างหากล่ะครับ”

 

 

จากนั้นเราทั้งคู่ปล่อยความเงียบให้ยึดครองช่วงเวลาสั้นๆนี้



มาร์คฮยองไม่ได้ตอบอะไรกลับมา..

 

 

ส่วนผมก็ไม่ได้พูดอะไรออกไปเช่นกัน...

 

 

หรืออาจจะเป็นเพราะ...สัมผัสอุ่นๆบนริมฝีปากที่ผมรู้สึกได้ตอนนี้เลยทำให้เรา...

 

 

ไม่ต้องใช้  ปาก   พูด

 

 

หากแต่กำลังใช้  หัวใจ ’  พูดอยู่ต่างหากล่ะครับ

 

 

.

.

.

 

 

END

 






เป็นการเขียนที่เร็วและเลี่ยนมากจนอยากจะโยนเข้า #พล๊อตอมตะ.. 

แต่นี่ง่วงมาก...ง่วงจิงๆจนไม่รู้จะพูดอะไรนอกจาก.. 


ติชมได้นะคะ


ไปนอนละค่ะบรัยยบรุ๋ยยย =O=



#แก้ไขคำผิดแล้วเน้ออ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

465 ความคิดเห็น

  1. #411 bbboobb (@bbboobb) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 17:40
    อิงจากเรื่องจริง แต่ผิดที่คนพี่ขะคอยหลอก555
    #411
    0
  2. #410 cute_teukky (@cutewan) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 19:15
    หวานละมุด
    #410
    0
  3. #409 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 10:41
    อุ้ย ปิดปากน้องซะงั้นกลัวน้องกรี๊ดกลัวผีแล้วคนให้หอจะตกใจละสิเข้าใจ
    #409
    0
  4. #408 cafepae (@cafepae) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 08:37
    เขินมากกกก
    #408
    0
  5. #407 MBKY; (@withmbky) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 01:39
    รวกเร็วทันใจ โมเม้นมาก 55555555
    งื้อออ คอยปกป้องน้องตลอดไปเลยนะมาร์คคค
    #407
    0