แม่นางน้อย เจ้าเป็นของข้า

ตอนที่ 47 : ตอนพิเศษ 6 : ทุกอย่างล้วนต้องฝึกปรือ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,455
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 56 ครั้ง
    10 ส.ค. 63

ค้างตอนพิเศษ 6 เอาไว้ให้อ่านพอคิดถึงกันนะคะ

ขอบคุณอีกครั้งสำหรับทุกท่านที่ร่วมทำบุญค่ะ 

แต่งนิยายเรื่องนี้เพื่อการนี้โดยเฉพาะ มีความอิ่มเอมใจมาก

รวมยอดทำบุญทั้งสิ้น 26,548.80 บาท 
อิอิ... happy มาก สาธุ ๆ อนุโมทนาบุญกับทุกคนที่ร่วมทำบุญ
ด้วยการซื้อนิยายของไร้ท์นะคะ


..................


ตอนพิเศษ 6 : ทุกอย่างล้วนต้องฝึกปรือ


ถึงแม้ข้าต้องฝึกฝนโอรสอย่างหนัก แต่ใช่ว่าข้าจะละทิ้งการสอนสั่งธิดาองค์โตของข้าไม่ เนื่องจากนางเป็นดวงใจข้าเพียงนี้มีหรือข้าจะละเลยไปได้ สิ่งใดเป็นสิ่งที่นางพึงรู้ สิ่งใดเป็นสิ่งที่นางพึงระวัง ข้าเองหมายมุ่งให้นางเข้าใจจนหมดสิ้น ถึงแม้นางจะไม่ได้สัมผัสวังหลังที่เสด็จย่าปกครองอยู่ แต่ข้าเองอนุญาตให้นางเรียนรู้ทุกสิ่งอย่างจากไทเฮาและฮองเฮาอย่างที่พระมารดาของนางต้องการเป็นเวลา 1 วันต่อสัปดาห์ หากว่างเว้นเมื่อใด ข้าเองก็ไม่ขัดข้องเมื่อเสด็จป้าของนางไท่จื่อเฟยประสงค์จะสอนงานเรือนและงานดนตรีให้แก่นาง


วันนี้หลังนางเรียนดนตรีกับพระมารดาแล้ว ข้าเองได้เดินหมากกับนางที่เรือนรับรองในตำหนัก โดยมีน้องชายของนางทั้ง 4 รวมถึงพระมารดาของนาง นั่งจิบน้ำชา และดูการประลองหมากของเราสองพ่อลูก


"เฉียนเออร์... พ่อมีคำถามระหว่างรอเจ้าเดินหมาก หากพวกเจ้าจำเป็นต้องร่วมงานเลี้ยง ของศัตรูและอาหารเบื้องหน้าพวกเจ้านี้ล้วนมีพิษ เจ้าจะจัดการเยี่ยงไร ส่วนพวกเจ้าหากมีความคิดเห็นอันใดอยากให้พี่สาวเจ้ารับรู้ สามารถเสนอซึ่งแนวคิดได้"


"ทูลเสด็จพ่อ สี กลิ่น รส และการสัมผัสล้วนบอกได้ทั้งสิ้น ลูกคิดว่าพี่หญิงคงไม่ต้องพิษ เพราะอันที่จริงแล้ว พี่หญิงเรียนเรื่องพิษมาก่อนหน้าลูกแล้วพ่ะย่ะค่ะ เหตุใดพี่หญิงไม่ทูลเสด็จพ่อเล่าพ่ะย่ะค่ะ" เป็นโอรสองค์ที่สามของข้าที่ตอบเป็นคนแรก พร้อมแสดงข้อกังขาที่มีต่อพี่สาวของตน


ข้านั่งนิ่งไม่ได้เอ่ยวาจาใด ๆ นอกจากให้พี่หญิงของเหล่าโอรสแห่งข้า ได้อธิบายให้น้อง ๆ ของนางได้เข้าใจ


"เสด็จพ่อทรงทราบแล้ว แค่อยากให้เจ้าทบทวนสิ่งที่เจ้าได้เรียนรู้มาด้วยการบอกเล่าให้พี่ฟัง...และพี่ภูมิใจยิ่งนัก ที่เจ้าจำได้อย่างไม่ผิดเพี้ยน อีกทั้งยังอธิบายทุกสิ่งอย่างให้เข้าใจได้ง่าย" เฉียนเออร์ให้ความกระจ่างแก่น้องชายทั้ง 3 ส่วนอีกหนึ่ง เพียงนั่งตักพระมารดา ในมือถือขนมเอาไว้ ส่วนปากก็เคี้ยวหมุบหมับ น่าชังยิ่งนัก 


"ทูลเสด็จพ่อ...ลูกขอทูลตอบในสิ่งที่เสด็จพ่อรับสั่งถามเพคะ...การจะดำเนินการเช่นไรนั้น ลูกคิดว่าสมควรต้องตรองดูหลายประการเพคะ...ประการแรกต้องดูที่ลำดับความสำคัญของคนผู้นั้น อีกประการคือหากพิษไม่มากมาย และไม่ร้ายแรง ลูกอาจเลือกลิ้มรส...จากนั้นค่อยค้ากำไรกับคนผู้นั้นในภายหลัง" คำตอบของนางทำให้ข้าเองยิ้มอย่างพอใจ ส่วนเมียรักของข้าถึงกับสบตาข้าทันที ก่อนจะเอ่ยขึ้นเพื่อข้าเองพยักหน้าเป็นเชิงอนุญาต 


"ทูลเสด็จพี่...หม่อมฉันขอร่วมสนทนาด้วยเพคะ"


"เชิญน้องหญิงเถิด" 


"เฉียนเออร์ลูกรัก....แม่ไม่เห็นความจำเป็นที่เจ้าจะต้องกระทำการเช่นนั้น ถึงพิษไม่ได้มากมาย ไม่ร้ายแรง ถึงแก่ชีวิต แต่เจ้ามิควรลิ้มรส ...หากเจ้าประสงค์จะค้ากำไรแล้ว ก็ควรให้ตัวเองปลอดภัย เพื่อจักได้ท้วงทักเอากำไรจากผู้อื่นได้ในภายหลัง ถึงเจ้าจะคิดว่าพิษไม่มาก การลิ้มรสอาจนำมาซึ่งอันตราย ยาพิษบางตัวอาจไม่ทำอันตรายเจ้าในตอนนั้น แต่อาจนำมาซึ่งอันตรายต่อชีวิตในภายหลัง เช่นนี้แม่จึงไม่เห็นด้วยกับเจ้า" เป็นข้าที่หันไปมองพระชายา สายตาของข้าที่พินิจมองนางทำให้นางเองนิ่งไปเช่นกัน เมียรัก...เจ้าคิดได้เช่นไรกัน...หากประสงค์จะค้ากำไร ก็ควรทำให้ตัวเองปลอดภัยก่อนหรือ...เจ้าคงซึมซับจากข้าไปไม่น้อย สิ่งที่ได้ยินในวันนี้ ทำให้พี่แสนภูมิใจยิ่ง


"ขอบพระทัยเสด็จแม่ที่เมตตาสอนสั่ง หากไม่มั่นใจว่าจะสามารถทวงกำไรจากผู้นั้นคืนได้ ลูกจะไม่กระทำการเพคะ ลูกสัญญา"


"ลูกเองก็จะไม่ทำเช่นนั้นพ่ะยะค่ะ" สามเสียงเอ่ยขานขึ้นพร้อมกัน


"เช่นนั้นดีมาก" ใบหน้าเมียรักของข้า คลายจากความกังวลใจลงไปหลายส่วน หลังจากที่เฉียนเออร์ ธิดาองค์โตและโอรสทั้งหลายของพวกเราให้คำสัญญา


"เจ้าสองคนไม่ค่อยรู้เรื่องพิษก็จงฟังเป็นความรู้เอาไว้ วันข้างหน้าหากเจอสถานการณ์เยี่ยงนี้ ให้รู้หลบเป็นปลีกดีหรือไม่...การเจ็บป่วยแบบฉุกเฉินในคราไม่มั่นใจในความปลอดภัยอาจช่วยให้เรารอดพ้นยาพิษเหล่านี้ได้" แน่นอนการเจ็บป่วยที่ข้าเอ่ยขึ้นนั้น รวมถึงการแก้สถานการณ์อันดี ด้วยการทำให้เมียรักของข้าป่วยทุกคราในยามต้องเข้าเฝ้าหลิวกุ้ยเฟยในวัยแรกรุ่น


"ขอบพระทัยเสด็จพ่อที่สอนสั่งพ่ะย่ะค่ะ/เพคะ"  เป็นธิดาและโอรสแห่งข้าเอ่ยขึ้นพร้อมกัน ในขณะที่โอรสองค์เล็กของข้า คว้าเอาขนมอีกอันไปจากจานขนมอีกแล้ว


"เฉียนเออร์ลูกรัก เจ้าควรเดินหมากได้แล้ว" ข้ารอจนนางวางหมากลงในกระดาน อมยิ้มเล็กน้อย ภูมิใจในการสอนนางเล่นหมากนัก


"เช่นนั้น พ่อมีคำถามต่อไป...คำถามนี้เจียนหลิว กับชงจื้อ อาจพิจารณาในข้อคำตอบของพี่สาวเจ้าได้ ว่าสมควรหรือไม่....ถ้ากำลังในการต่อสู้ของเจ้ามีไม่มากพอจะต่อสู้กับศัตรู เจ้าคิดว่าจะทำการใด"


"หากอยู่ในสนามรบ อาจต้องวางแผนให้คู่ต่อสู้อ่อนแรงลง อาหารและน้ำเป็นเรื่องสำคัญยิ่ง  การเจ็บป่วยด้วยโรคระบาดอาจจะเหมาะสมที่สุดเพคะ หากเป็นโจรร้ายอาจต้องยอมเสียกำลังบางส่วน" คำตอบแรกของธิดาของข้าทำให้ข้าตกตะลึง...ลูกรัก...เจ้าเฉลียวฉลาดยิ่งนัก ถึงจะดูผิดแปลกจากที่ข้าคาดหมายเอาไว้ก็ตาม ชะรอยไทเฮาจะสอนสั่งเจ้ามาดีนักแต่ยังไม่ทันที่เฉียนเออร์จะได้พูดจนจบความ โอรสองค์รองของข้าชงจื้อก็เอ่ยขัดขึ้นมาก่อน


"ทูลเสด็จพ่อ...ลูกขอทักท้วงพี่หญิงพ่ะย่ะค่ะ...พี่หญิงท่านคิดจะกระทำการเยี่ยงนี้จริงหรือ นั่นมันไม่ดูไร้คุณธรรมหรือพ่ะย่ะค่ะ" ไร้คุณธรรมหรือ...อันนี้ก็อาจจะมีบ้างข้าตอบชงจื้อเพียงในใจ แต่ไม่ได้กล่าวสิ่งใดออกไปแม้เพียงนิด


"จื้อเออร์ ถ้าเจ้าต้องตาย ถ้าคนของเจ้าต้องตาย ถ้าประชาชนของเจ้าต้องตาย เจ้าคิดว่าผู้คนที่ประสงค์จะเข้ามาเข่นฆ่าเรามีคุณธรรมหรือไม่....หากศัตรูไร้ซึ่งคุณธรรม หมายมาดอยากได้ดินแดนหรือสิ่งของผู้อื่น เข่นฆ่าเอาชีวิตเจ้าและผู้คนอีกมากมาย เจ้าคิดว่าการมีคุณธรรมของเรา จะทำให้พวกเราปลอดภัยหรือ น้องชายที่รักของข้า นักรบที่ดีมีคุณธรรมในสนามรบได้ แต่ต้องไม่ทำให้ตัวเองถึงขั้นวายชีพ สนามรบสร้างวีรบุรุษ แต่วีรบุรุษที่ดีไม่ควรสละตัวตาย ใช่หรือไม่หลิวเออร์" นี่ไม่ใช่การตอบโต้ขององค์หญิงซือเฉียนธิดาองค์โตของข้า แต่เป็นการสอนสั่งน้อง ๆ ของนาง


"พ่ะย่ะค่ะพี่หญิง" การตอบรับของเจียนหลิว ทำให้ชงจื้อนิ่งไป และข้าเห็นรอยยิ้มน้อย ๆ จากธิดาของข้า ก็ก้มลงมองที่กระดานก่อนจะวางหมากลงบนกระดาน ซือเฉียนก้มลงมอง นางขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย และเงยหน้าขึ้นมาสบตาข้าผู้เป็นพระบิดา


"เหตุใดเสด็จพ่อเดินหมากเช่นนี้เพคะ" ข้าหัวเราะออกมาเสียงดัง...ชอบใจในสิ่งที่นางได้เรียนรู้ 


"เจ้าคิดว่าพ่อจะแพ้หรือชนะ"


"เสด็จพ่อย่อมต้องแพ้หากประสงค์จะแพ้ และจะชนะลูกไม่ยากหากเสด็จพ่อเปลี่ยนการเดินหมากในคราถัดไป" หลิวเออร์ และจื้อเออร์ต่างพยักหน้า สองคนนั้นล้วนมีฝีมือในการเล่นหมากไม่ด้อยกว่าพี่สาว


"ลูกรัก พวกเจ้าเข้าใจหรือไม่ว่าทุกอย่างล้วนต้องฝึกปรือ ไม่ว่าจะตัดสินใจทำการใดก็ตาม พวกเจ้าต้องมองไปข้างหน้าว่าผลลัพธ์จะเป็นเช่นไร ไม่ว่าในสนามรบ งานเลี้ยง หรือการค้าหากประสงค์กำไร จงอย่าได้ผลีผลามทำการใดโดยไม่ระวัง  หากยังต้องการสานสัมพันธ์หรือใช้ประโยชน์จากศัตรู จงเข่นฆ่าแต่พองาม อย่าทำให้อีกฝ่ายขุ่นเคืองได้รู้หรือไม่ หมากกระดานนี้ พ่อเพียงให้เจ้าเห็นว่า การจะแพ้ชนะ ไม่ใช่มาด้วยฝีมือเจ้าฝ่ายเดียว...ศัตรูหรือคู่ต่อสู้หรือบุคคลที่เจ้าเรียกว่ามิตรนั้น ล้วนต้องเป็นผู้ร่วมกำหนดผลลัพธ์"


"เป็นพระกรุณาธิคุณที่เสด็จพ่อสอนสั่งเพคะ" 


"เป็นพระกรุณาธิคุณเสด็จพ่อสอนสั่งพ่ะย่ะค่ะ..เช่นนั้น การเดินหมากกับเสด็จปู่พรุ่งนี้...ลูกควรต้องระมัดระวังว่าจะต้องพ่ายแพ้เช่นไร เสด็จปู่จะได้ไม่ขุ่นเคืองหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ" เป็นข้าที่หัวเราะเสียงดัง เมื่อชงจื้อเอ่ยถามขึ้นมาด้วยหน้าตาที่เคร่งเครียด ส่วนพี่ ๆ ทั้งสองถึงกับส่ายหน้า ก่อนที่ข้าจะได้ยินพระมารดาของลูกเอ่ยหยอกล้อโอรสด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน


"จื้อเออร์...ตอนนี้แม่ว่าเจ้าอย่าเพิ่งเรียนรู้การพ่ายแพ้ให้เสด็จปู่เลย จงเรียนรู้ที่จะเอาชนะเสด็จปู่ของเจ้าให้ได้ก่อนเถิดลูกรัก..พยายามด้วยนะลูกรัก แม่ว่าเจ้าคงต้องฝึกปรือกับเสด็จพ่อของเจ้าอีกนาน" เสียงหัวเราะดังขึ้นมา แล้วทุกคนก็หันมาสนใจหมากในกระดาน ก่อนจะต้องหันไปมองเจ้าตัวเล็กที่นั่งอยู่บนตักพระมารดาเมื่อเสียงมีเสียงดังขึ้น 


"เสด็จแม่ ลูกเจ็บ" เจ้าตัวน้อยไถลไปโขกโต๊ะ เพียงเพื่อคว้าขนมอีกจานที่อยู่ห่างออกไป 


"จิ่นกวางลูกรัก เหตุใดเจ้ายังไม่อิ่มอีกหรือนี่" เจ้าลูกคนเล็กนี่เห็นทีพ่อจะต้องฝึกปรือเจ้านานที่สุด พ่อได้แต่หวังว่าเจ้าจะหยุดกินขนมด้วยวัยอันควรแล้ว มิเช่นนั้นสตรีใดคงได้เอาขนมมาหลอกล่อเจ้าได้อย่างง่ายดายเป็นแน่


"เสด็จพ่อคิดว่าลูกควรเรียนรู้ศาสตราวุธหรือไม่เพคะ" คำถามของซือเฉียน ก่อนวางหมากลงบนกระดานทำให้ข้าเงยหน้ามองนาง ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง


"ศาสตราวุธใดที่เจ้าคิดว่าเจ้าควรเรียนรู้" คราก่อน ท่านลุงใหญ่นางเพิ่งสอนดาบ ผ่านมาไม่นานนางเพิ่งให้ข้าสอนยิงธนู ครานี้คิดจะเรียนสิ่งใดอีกหรือ


"ลูกขอฝึกใช้ทวนได้หรือไม่เพคะ" ดวงตาเปล่งประกายของธิดาแห่งข้าทำให้ข้ายินดีและสุขใจยิ่งนัก


"ท่านพี่" เป็นพระชายาข้าที่เร่งรีบเอ่ยนามข้าขึ้นทันที ต่อให้นางไม่ได้กล่าวสิ่งใดต่อ ข้าเชื่อว่านางประสงค์จะแย้งในสิ่งที่ซือเฉียนร้องขอ...ทุกคนล้วนมีกลยุทธ หากต้องต่อรองสิ่งใดกับภรรยาก็ต้องใช้กลยุทธ์ ข้าเองต้องทำให้เมียรักเชื่อมั่นว่าลูกของเรานั้นจะร่ำเรียนได้ด้วยนามของผู้เป็นอาจารย์


"หากท่านลุงใหญ่เจ้ายอมสอน พ่อจะให้เจ้าเรียน แต่เจ้าต้องขอเสด็จแม่เจ้าก่อน หากเสด็จแม่เจ้าไม่ยินยอม เจ้าก็เรียนไม่ได้ และน้อง ๆ เจ้าทุกคนต้องซ้อมกับเจ้า จะได้รู้ว่าฝีมือพี่หญิงของพวกเจ้านั้นมีเพียงใด พวกเจ้าจะได้เตรียมการอารักขาพี่หญิงเจ้าได้ และต่อให้ภายภาคหน้านางชำนาญ พวกเจ้าก็อย่าได้ประมาทศัตรู" ทุกคนมีกลยุทธ์ที่ไม่เหมือนกัน ครานี้ข้าเองก็รอคอยว่าซือเฉียนจะใช้กลยุทธ์ใดให้พระมารดาของนางอนุญาต


"เสด็จแม่เพคะ ฝีมือเดินหมากของเสด็จพ่อนับว่าเก่งกาจยิ่งนัก ถึงขนาดที่บางคราเสด็จปู่ต้องยอมแพ้...เช่นนั้น หากหมากกระดานนี้ลูกเป็นผู้ชนะ ลูกขอเรียนทวนได้หรือไม่" เป็นข้าเองที่หัวเราะขึ้นมาโดยไม่รอคอยคำตอบจากเมียรัก ลูกรักนี่เจ้าจะทำให้พ่อของเจ้า โดนเสด็จแม่พวกเจ้าเมินในค่ำคืนนี้หรือไร ถึงได้ใช้กลยุทธ์ให้พ่อแพ้หมากกระดานนี้เพียงเพื่อให้เสด็จแม่ของเจ้ายินยอมให้เจ้าได้ฝึกใช้ทวน


....................... END SPECIAL PART.........................


แต่งเองอ่านเองก็ชอบพระเอกเรื่องนี้เอง 555 ฉลาดเป็นที่สุด วางแผนล้ำลึกมาก

ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นท์ ทุกกำลังใจ ทุกยอดซื้อผ่านโครงการ Charity นะคะ 


ปิดนิยายเรื่องนี้ด้วยความสุขของไร้ท์ และขอส่งความสุขมาถึงรีดทุก ๆ คนค่ะ 

Ageratum


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 56 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

578 ความคิดเห็น

  1. #572 lomy7277 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 03:53
    มี ebook ไหมคับ
    #572
    1
    • #572-1 palmbotanica(จากตอนที่ 47)
      29 สิงหาคม 2561 / 09:43
      ไม่มีค่ะ ขอโทษด้วยนะคะ
      #572-1
  2. วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 22:26
    ชอบมากค่ะ
    #571
    0
  3. #570 Ning-15 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 22:22
    ไรท์เปิดตอนได้ไหม ขายก็ได้รีดพึ่งมาอ่าน อ่านไม่ทันอะ😭😭😭😭 ได้โปรด(>~<)♡♡♡♡
    #570
    0
  4. #528 Elios (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:15
    ตามมาอีก4คน 55555
    #528
    0
  5. #527 Numtanthitiya (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:30
    สวยมากเลยย
    #527
    0
  6. #526 wanjaija (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:24
    สวยยยย
    #526
    0
  7. #525 NatthayaSrichan (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:12
    สวยค่าาา
    #525
    0
  8. #524 Yelan4 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:44
    สวยมากกกกกค่ะ ชอบเลยอ่ะ
    #524
    0
  9. #523 HoneyCozY (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:30
    สวยค่ะ(-///-)
    #523
    0