แม่นางน้อย เจ้าเป็นของข้า

ตอนที่ 1 : คำประกาศขององค์ชายรอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23,681
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 248 ครั้ง
    12 พ.ค. 61


ตอนที่ 1 คำประกาศขององค์ชายรอง

จวนท่านราชครู ไม่มีอะไรน่าสนใจเลยสักนิด นอกจากเจ้าสิ่งมีชีวิตตัวน้อยที่กระโดดโลดเต้นอยู่ด้านนอก ใบหน้ากลม ๆ นั่นทำให้ข้าอดมองไม่ได้ กลม..ทำไมดูกลมยิ่งนัก 

เจ้าแก้มกลมป่องที่ข้ากำลังมองอยู่ตอนนี้ นางเป็นคุณหนูน้อยสกุลจาง บุตรสาวคนเล็กของท่านราชครู น้องสาวของจางจิ่นผู้เป็นสหายของข้า

"องค์ชายรอง ท่านไม่ตั้งใจเรียนเลยสักนิด หากท่านพ่อถามแล้วท่านตอบไม่ได้ ข้าจะโดนท่านพ่อตำหนิเอาได้นะ" จางจิ่งช่างสนใจการเรียนของข้ายิ่งนัก ส่วนข้าในตอนนี้กลับสนใจอย่างอื่น

"ทำไมเราถึงไปเล่นเหมือนน้องรองกับน้องเล็กเจ้าไม่ได้" ข้าเพิ่งอายุแค่แปดขวบ พวกท่านจะให้ข้าเรียนไปถึงไหน ข้าอดโมโหเสด็จพ่อเสด็จแม่ไม่ได้ 

เจ้าตัวกลมวิ่งไปวิ่งมาดูมีความสุขนัก เพ้ย..นี่ข้าถึงกับอิจฉาเด็กเลยเชียวหรือนี่ ความอิจฉาของข้า ทำให้ข้าลุกขึ้นทันที

"องค์ชาย...ท่าน!" ข้าได้ยินจางจิ่งเอ่ยเรียกข้าอย่างหัวเสีย...แต่ช่างหัวจางจิ่นเถอะ ข้าไม่อยากเรียน ตอนนี้ไม่อยากเรียนจริง ๆ ข้าอยากฟัดเจ้าร่างป้อม ๆ นี่เหลือเกิน ทำไมนางถึงได้น่ารักเช่นนี้

"ปึก" เพราะความเร็วของข้า ไม่กี่พริบตา ข้ามาหยุดตรงหน้าคุณหนูจางตัวน้อย นางพยายามหยุดตัวเอง แต่ไม่ทันเสียแล้ว นางชนเข้ากับตัวข้าอย่างแรง แล้วก่อนที่ข้าจะได้เอ่ยอะไร น้ำตาที่ไหลออกมาตรงหน้าก็ทำให้ข้าถึงกับนั่งลงกับพื้น รีบดึงนางเข้ามากอดทันที

"โอ๋...ซือซิง...ไม่ร้องนะเด็กดี พี่หยางเจี๋ยไม่ได้ตั้งใจทำให้เจ้าเจ็บเลยแม้แต่น้อยนิด" ไม่มีเสียงร้อง แต่น้ำตากลับไหลออกมาปานการไหลของน้ำตกที่ตำหนักเสด็จแม่ข้า

"องค์ชาย...ท่าน...ท่านปล่อยน้องข้าเดี๋ยวนี่นะ" 

"ชู่ ข้ากำลังปลอบนาง เจ้าไม่เห็นนางร้องไห้หรือไงจางจิ่ง...ไปกันเถอะซือซิง พี่หยางเจี๋ยจะพาเจ้าไปกินขนม...ไม่ร้องนะไม่ร้อง" มือข้าลูบหลังนางอย่างอ่อนโยน ไม่ได้สนใจอาการอ้าปากค้างของจางจิ่งเลยแม้แต่น้อย 


..................

จางจิ่ง และจางหมิง เดินตามข้าไปที่ศาลาริมน้ำ...มองข้าที่กำลังหยิบขนมป้อน
น้องสาวตัวเอง ดูท่าเหมือนไม่ชอบใจนัก 

"องค์ชายรอง...ข้าดูแลน้องเล็กเองก็ได้" จางจิ่งช่างกล้าหาญกล่าววาจากับข้าเช่นนี้...ก็ได้ของพวกเจ้า แต่ข้าไม่ได้นี่นา เรื่องอะไรข้าจะส่งนางให้พวกเจ้า แล้วนี่เมื่อไหร่พวกเจ้าจะไป ข้าจะได้หอมนาง แก้มพอง ๆ นี่น่าหอมนัก

"พวกเจ้าไปเล่นกันเถอะ ข้าจะอยู่เป็นเพื่อนนางกินขนม...ไปสิ ข้าบอกว่าให้ไปเล่นได้ไง" ข้ามีน้ำใจให้พวกเจ้าไปเล่นสนุก ยังจะทำท่าโกรธเคืองข้าอีก 

แล้วพอคุณชายใหญ่และคุณชายรองตระกูลจางเดินห่างออกไป ข้าก็อดไม่ได้ที่จะหอมแก้มนาง เพียงแต่ในจังหวะนั้น จางจิ่งเป็นคนหันกลับมามอง แถมเปลี่ยนใจเดินกลับมาหาข้าเสียอีก

"องค์ชาย!...ท...ท่าน...หอมแก้มน้องสาวข้า...ท่าน!" เสียงอันดังของจางจิ่งมีผลต่อเจ้าตัวเล็กทันทีทันใด

"พวกเจ้าเสียงดัง เห็นไหมซือซิงร้องไห้อีกแล้ว" ได้ผลคุณชายจางทั้งสองยืนนิ่ง ก่อนที่ข้าจะยกมือเป็นสัญญาณว่าให้พวกเขาไป....นางเป็นเด็ก  อีกอย่างข้าอยู่กับนางโดยมีแม่นมผิงนั่งอยู่ด้วยแท้ ๆ ข้าไม่เข้าใจว่าพวกเขาจะกังวลใจไปทำไม

"เจ้ากินอีกไหม" ซือซิงพยักหน้า ทำให้ข้าหยิบขนมป้อนนางไปเรื่อย จนกระทั่งเจ้าตัวกลมเหมือนจะหลับพับไปกับตักข้า...แม่นมผิงผู้ที่นั่งก้มหน้าห่างอยู่หลายวาจึงได้เอ่ยขึ้นมา

"องค์ชายเพคะ...หม่อมฉันว่า..คุณหนูจางง่วงแล้วนะเพคะ ปกติเพลานี้นางต้องนอน"

"งั้นข้าจะพานางไปนอนเอง..เจ้านำทาง" เฮ้อ..นี่ก็อีกคนแม่นมผิงก็นิ่งงันไป เมื่อเห็นข้าอุ้มนางขึ้น แต่ก็ยอมที่จะนำทางข้าโดยดี


ท่านราชครูจางจื้อกับฮูหยินเอกทำสีหน้าตื่นตกใจ เมื่อเห้นข้าอุ้มแม่หนูน้อยจางซือซิงเข้ามาด้านในจวน

"เป็นข้าที่ทำให้นางเจ็บ...นางร้องไห้ ข้าเลยพานางไปกินขนม แล้วนางก็ง่วงนอน ตอนนี้นางหลับแล้ว" ก็ข้าเป็นชายชาตรี ทำผิดก็ต้องรับผิด ต่อให้เป็นอุบัติเหตุ แต่เป็นข้าเองที่รีบเดินไปหานางแบบนั้น จนเป็นเหตุให้นางชนข้าก็เถอะ หลังจากนั้นข้าเล่าเหตุการณ์ทุกอย่างให้ท่านราชครูฟัง โดยไม่ปิดบังแม้แต่น้อย

"ขอบพระทัยพ่ะย่ะค่ะ...แต่ว่า...องค์ชาย...ท..ท่าน...ไม่สมควร..แตะต้องตัวนาง..ต่อให้..นางจะยังเด็กก็เถอะ" ท่านราชครูจางปกติก็เวลาสอนข้าไม่เคยพูดติด ๆ ขัด ๆ  หรือตะกุกตะกักแบบนี้เลย นี่แค่ข้าอุ้มลูกสาวคนเล็กเข้ามาถึงกับมีอาการแบบนี้

แบบนี้นับว่าดียิ่ง หากข้าทำแบบนี้บ่อย ๆ ตอนสอนข้าท่านราชครูอาจจะพูดไม่ค่อยออก ข้าอาจจะไม่ต้องเรียนก็ได้


"นางหลับไปแล้ว ข้าจะอุ้มนางไปนอน จางจิ่งนำทาง" แม่นมผิงทรุดตัวลงนั่ง ไม่ห่างจากข้าเท่าไหร่นัก ส่วนคนนำทางที่ข้าขอคนใหม่อย่างจางจิ่งกลับทำหน้าเลิกลั่ก 

"องค์ชาย...อืม" ท่านราชครูกระแอมขึ้นมา ก่อนจะผายมือไปทางซ้ายของข้า เหมือนส่งสัญญาณบอกข้าว่าให้ส่งตัวซือซิงให้กับแม่นมผิงที่นั่งรออยู่อย่างนอบน้อม

"นางเป็นสตรี ท่านไม่ควรเข้าห้องนาง" 

"ท่านราชครู...นางหลับอยู่" ข้าไม่อยากรบกวนนางสักนิด แต่พวกท่านจะเสียงดังกันไปทำไม

"องค์ชายรอง...นางเป็นสตรี ท่านเป็นบุรุษ บุรุษไม่ควรแตะต้องสตรีเช่นนี้ แล้วท่านก็เข้าห้องนางไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ" ท่านราชครูจางเอ่ยขึ้นมา น้ำเสียงไม่ได้ดุดันแต่หน้าตาขึงขังยิ่งนัก

"ท่านจะทำนางตื่นเอาได้นะ" ข้าแย้งเสียงอ่อน...ก็นางตัวหอม นางตัวนุ่ม ข้าไม่อยากวางนางนี่นา พวกท่านนี่กระไร จะโต้เถียงข้าอยู่ทำไม เดี๋ยวนางก็ตื่นหรอก 

"องค์ชายท่านส่งซือซิงให้แม่นมผิงเถอะ แล้วกลับไปศาลากลางสวนไปท่องบทกลอนเหมันต์ กับตำราพิชัยยุทธให้ข้าฟังได้แล้ว"

ท่านราชครู..ท่าน..ท่านถึงกลับเอาตำราพิชัยยุทธ กับบทกลอนเหมันต์มาขู่ข้า...

"ได้ ถ้าข้าท่องให้ท่านฟังแล้ว ตอนซือซิงตื่นแล้วท่านต้องให้นางมาเล่นกับข้า..ได้หรือไม่" ข้าเยี่ยหยางเจี๋ยแค่ต้องการเล่นกับนาง ใยพวกท่านถึงได้ทำเรื่องให้ดูวุ่นวายเช่นนี้

"นางเป็นสตรี...มันไม่เหมาะ"

"ไม่เหมาะแล้วอย่างไร ท่านจะบอกว่า ข้าทำผิดจารีตประเพณี...บุรุษไม่ควรแตะต้องสตรี งั้นข้าแตะต้องตัวนางไปแล้ว ข้าสมควรรับผิดชอบการกระทำของข้า...ภายหน้าเติบใหญ่ ข้าจะแต่งคุณหนูจางเป็นชายาเอกเข้าตำหนักบูรพาของข้า!" คำประกาศของข้า ทำเอาทุกคนที่อยู่บริเวณนั้นนิ่งเงียบไปหมด 

.............



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 248 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

578 ความคิดเห็น

  1. #563 หมู่หรงฉีฉี (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 10:17
    เอาแบบนั้นเลยนะ โอเคๆยอมใจ
    #563
    0
  2. #538 ๏เต้าหู้ขาว๏ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:53
    555555. เอางั้นเลยหรอออออ
    #538
    0
  3. #461 ZanalearZanear (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 มกราคม 2561 / 11:27
    โอ๊ยยยยยย น่าร๊ากกกกกกก
    #461
    0
  4. #456 NisachonJamjan (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 11:45
    5555++ ชอบบบ องค์ชาย มีจุดยืนแบบนี้ ชอบบบบบบบบบบบบบบบบบ
    #456
    0
  5. #455 Earthkid (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 13:48
    ไม่เอาอ่ะไม่ชอบเด็กอะไรหื่นตั้งแต่เล็ก
    #455
    0
  6. #410 Numtanthitiya (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มกราคม 2561 / 00:28
    นั่นงัยยย....
    #410
    0
  7. #301 PuiPui--r (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 12:09
    เดี๋ยวเพค้าาาาา ท่านจะมามึนๆจองลูกสาวชาวบ้านเขาแบบนี้ไม่ด๊ายยย
    #301
    0
  8. #267 สายหมอกในเมืองร้อน (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 12:33
    องค์ชายเพคะ เพข๋า หมกหมุ่นเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ แต่เล็กแต่น้อยเลยนะเพค๊า 55
    #267
    0
  9. #138 Mizza (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 19:42
    เดี๋ยวๆ นี่เล็งไว้ตั้งแต่เด็กเลยใช่ไหมมม
    #138
    0
  10. #51 ' MR.lEE3. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 00:03
    พะยะค่ะ แบบนี้น้าไรท์
    บ้านราชครูใช้คำว่าจวนดีกว่านะเจ้าคะ
    #51
    0
  11. #39 ฟ้าใส (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 15:25
    มีความละมุน อบอุ่นละไมมากับความน่ารักขององค์ชายรองและคุณหนูจาง...เข้ามาให้กำลังใจไร้ท์จ้า สู้ ๆ
    #39
    0
  12. #18 นวล (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 00:06
    เข้าไม่ได้ไม่เป็นไร งั้นขอให้ทำเป็น อีบุ๊ค ทุกเรื่องเลย

    อยากเก็บไว้อ่าน อิอิ ลูกช่างขอ (ไรท์บอก)
    #18
    0
  13. #3 นวล (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 16:37
    ไรท์ 3,000 ไมล์ เข้าร่วมโครงการ ด้วย นะ

    พลีสๆๆๆๆ
    #3
    1
    • #3-1 palmbotanica(จากตอนที่ 1)
      25 ธันวาคม 2560 / 21:27
      ยังเข้าไม่ได้สักเรื่องเลยค่ะ เรื่องไหนมาฉากติดเรทไม่ผ่าน เศร้าแปร๊บ กำลังดูอยู่ค่ะ เรื่องไหนจะเข้าโครงการได้
      #3-1
  14. #2 สายมุก (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 15:09
    แหมๆๆๆลายเริ่มออกตั้งกะเด็ก
    #2
    0