ท้าหัวใจ ให้ลองรัก

ตอนที่ 13 : ตอนที่ 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,164
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    9 ม.ค. 62

ตอนที่ 13

 

ข้อความสารภาพผิดของเพื่อน ทำเอาเธอเดือด พอโทรศัพท์ไปหา ฟังรายนั้นเล่า ยิ่งเดือดกว่าเดิม นังเพื่อนบ้า เล่าทุกอย่างหมดเลยหรือไง ต่อให้จะเรื่องนานมาแล้วก็เถอะ แต่เธอก็ไม่ได้คิดจะเล่าให้ใครฟังนะ พยายามจะลืม ๆ ด้วยซ้ำไป แล้วเพราะแบบนี้ไหมคุณยายถึงได้คิดเรื่องแต่งงาน เพราะแบบนี้ เขาถึงได้คิดว่าเธอจะจับเขาแต่งด้วย 


"พี่กันต์พู่ไม่ค้าง พรุ่งนี้พู่ต้องไปทำงาน"  จะบอกว่าเพิ่งนึกได้ ก็ไม่ใช่เลยสักนิด แต่มันเพราะเขาล้วน ๆ 


"บอกคุณยายสิ..บอกพี่ทำไม รับปากคุณยายเอง กล้าทำให้คนแก่เสียใจก็ทำ ก็พู่ไม่ได้เป็นหลานแท้ๆ นี่นา คุณยายจะหวังอะไรจากพู่ ถึงพู่ไม่ทำให้พู่ก็ไม่ผิด" จงใจพูด จะว่าประชดก็ใช่ ลองใจก็ไม่เชิง รู้แต่ว่า หวังผล จะเป็นอะไรก็เถอะ


"โอ้ย เมื่อกี้พู่ก็บอกแล้วว่าจะไม่ค้าง...พี่กันต์นั่นแหละบ้า" แล้วสายตาของเขาก็ทำเอาเธอผลักเขาออกห่าง เพียงแต่เขาไม่ได้ยอม


"กลัวอะไรพี่นักหนา ถ้าคิดว่าตัวเองแน่เหมือนบอกคนอื่น ก็นอน..หรือคิดว่าพี่จะปล้ำพู่" 


"ไม่กลัว" ท่าทางของเขา ทำให้ต้องตอบออกไปแบบนี้ ดูถูก..บ้าจริง ต่อหน้าคุณยายนะ เขามัน..โอ้ย


"แต่พู่ต้องไปทำงาน" ยังไม่ทันได้โวยอะไร เสียงโทรศัพท์เขาก็ดังขึ้นมาก่อน เขาไม่ได้ปล่อยเธอ แต่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมารับต่อหน้า


"ยังเรื่องมากอยู่เลยครับน้าพิมพ์ ครับ...ผมยังไม่ได้บอกว่าคุณแม่ติดธุระครับ ได้ครับ..อะพู่ คุณแม่พู่จะคุยด้วยน่ะ" เขายื่นโทรศัพท์ให้เธอ ไม่ได้ให้ความเป็นอิสระหรือความเป็นส่วนตัว มัน...ก็หลายขั้นหลายตอนหรือไงนะ เขาไม่อยากคิดหรอกว่าผู้ใหญ่รู้เห็นเป็นใจ ต่อให้เธอจะโวยวายว่าไม่แต่งกับเขา แต่คุณแม่เธอก็ทำท่าเหมือนจะตกลงกับคุณแม่เขาและเห็นด้วยกับคุณยาย


"ก็พู่ต้องทำงานตอนเช้านี่คะ...ไม่ค่ะ...แต่ว่าคุณแม่คะ..ก็ได้ค่ะ" เธอเงยหน้าขึ้นมองเขา ไม่ต้องให้บอกหรอกว่าผลออกมาแบบไหน ในที่สุดก็ต้องอยู่กับเขาจนได้ เพราะคุณป้าติดธุระ และคุณแม่เธอเองอยู่กับท่าน แถมยังอนุญาตง่าย ๆ อีก รู้แล้วว่าเธอไม่เต็มใจ จะทำแบบนี้ทำไม คนบ้านี่ยิ่งคิดว่าเธออยากจะแต่งงานกับเขาเสียเต็มประดา


"อาหารเย็นคุณยายมาแล้ว พี่กันต์ลงไปเอาของเลยค่ะ" เขายอมลงไปโดยดี แล้วกลายเป็นเธอที่คิดไปด้วยหยิบถาดอาหารเข้ามาแกะพลาสติกออกไปด้วย....เฮ้อ...ทำอะไรไม่ได้เลยหรือไงนะ หญิงสาวอดเซ็งไม่ได้ เอาเถอะ ให้คนแก่สบายใจ ยอมแค่ช่วงนี้ก่อนได้ไหม หลอกคนแก่ จะเรียกว่าแบบนี้ก็ต้องยอม


ให้คุณยายทานข้าว ทานยา เขาขึ้นมาสักพัก แล้วก็หายไปไหนก็ไม่รู้ จนคุณยายนอนหลับแล้ว หญิงสาวเลยเข้าไปอาบน้ำ ออกมาจากห้องน้ำ เขาก็กลับมาแล้ว เธอไปเอาหมอนผ้าห่มมานอนข้างคุณยาย ส่วนเขาเข้าไปอาบน้ำ 


ที่นอนแคบ..แต่หากคืนนี้ตกจากที่นอนตรงนี้ก็ตกเลยละกัน อย่างมากก็เจ็บกาย ไม่สูงเท่าไหร่ ไม่เห็นต้องกลัวเลย 


"พู่ เดี๋ยวก็ตกเตียง เข้าไปนอนข้างใน"


"ไม่เอา...พี่กันต์ อย่ามาหาเรื่องพู่นะ บอกว่าจะนอนนี่" คราวนี้เธอยืนกรานแน่นอน


"ไปเลย อย่ามาเสียงดัง เดี๋ยวคุณยายตื่น" สนใจที่เธอพูดไหม ไม่เลย อยู่ดี ๆ เขาก็เดินเข้ามา ดึงผ้าห่มออกจาก แถมนี่อีก..พี่กันต์ ไอ้คนหน้าด้านเอ้ย โดนเขาอุ้มย้ายไปอีกห้อง โดยไม่สนใจเลยสักนิด


"อย่าหาเรื่องเอาเปรียบพู่...ไอ้ที่พี่กันต์ได้ยินมาน่ะ ไม่จริงทั้งนั้น พู่ไม่ได้คิดจะทำอะไรพี่แบบนั้น..มันก็แค่..โมโห" 


"เหรอ...ช่างมันเถอะ พี่ไม่สนใจอันนั้นแล้ว แค่อยากให้คุณยายสบายใจ อีกอย่างต่อให้พู่ไม่อยากแต่งก็ทำอะไรไม่ได้หรอก"


"กตัญญูเสียจริงนะคะ ก่อนหน้าปฏิเสธ" แถมเคยประณามเธอด้วย อย่าคิดนะว่าเธอลืม


"ก็ปฏิเสธ แต่ตอนนี้ไม่แล้ว..พี่ยอมรับ แต่หากพู่ไม่อยากแต่ง ก็ทำให้เกมส์พลิกสิ ทำให้ทุกคนรวมทั้งคุณยาย คุณแม่เรา...แล้วก็พี่เปลี่ยนใจให้ได้สิ" 


หนอย..โมโหแต่กลับโต้เขาไม่ได้ แล้วมันก็ยังดีหรือไงนะ ที่คราวนี้เขาวางเธอลงบนเตียง ขยับเตียงมาชิดให้ ก่อนจะดึงเดินออกจากห้องไปไม่ได้หาเรื่องลวนลามเธอเหมือนคืนที่แล้ว 


แล้วนี่เธอจะต้องทำอย่างไร ให้สบายใจขึ้นไหมก็ไม่...เพราะตอนนี้มันเหมือนอะไรก็ไม่รู้ล่ะ โดนบังคับไหม ก็คงเรียกว่าแบบนั้นกระมัง ไม่รู้หรอกว่าอะไรทำให้เขาบ้าจี้อยากแต่ง อยากจะคิดว่าเพราะคำพูดเธอที่คุยกับเพื่อน แล้วหากมันจริง เขาจะอยากเอาชนะเธอมากขนาดนั้นเลยหรือไง


แล้วเรื่องมันก็ลาม โดยที่เธอห้ามใครก็ไม่ได้ ไม่ได้เรียกว่าหลบหน้า แต่เธอก็ไม่พยายามจะเจอเขาหรืออยู่กับเขาตามลำพังอีก หากจะไปโรงพยาบาลก็ไปกับคุณแม่เท่านั้น จนเกือบสิบวันผ่านไป คุณยายออกจากโรงพยาบาลกลับมาอยู่ที่บ้าน ท่านอาการดีขึ้น ต่อให้ยังไม่เรียกว่าแข็งแรงมาก เวลาจะไปไหน ต้องใช้รถเข็ญ แต่ทุกคนรวมทั้งเธอก็ดีใจ หากไม่มีเรื่องที่ไม่คาดคิด เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วเสียขนาดนี้ เมื่ออยู่ดี ๆ เธอโดนเน่งน้อยตามลงมาห้องรับแขก ทุกคนมานั่งกันพร้อมหน้า รวมพี่กันต์ก็ด้วย


"นั่งสิพู่" คุณแม่สั่งเธอเบา ๆ แล้วพอเธอนั่งลง ท่านก็เอ่ยขึ้นทันที 


"คุณยายมาเจรจาสู่ขอพู่ให้พี่กันต์...อ้าวพู่" คุณพิมพกา ยังไม่ทันได้พูดอะไรต่อ ลูกสาวท่านก็ลุกขึ้นทันที 


"ขอโทษนะครับน้าพิมพ์" ชายหนุ่มขยับพรวดเดียว ก้าวไปกระตุกมือเธอไว้ ก่อนจะกดเธอให้นั่งลงเก้าอี้ตัวเดิม โดยมีเขานั่งอยู่ข้าง ๆ ทันทีเหมือนกัน โดนเธอมองหน้า แต่จะสนใจไหมก็ไม่


"ขอโทษนะคะคุณยาย คุณลุงคุณป้า พู่ขอโทษด้วยนะคะ แต่ว่าพู่ไม่แต่งนะคะ คุณยายอาการดีขึ้นแล้ว พี่กันต์จะหลอกผู้ใหญ่อยู่อีกทำไม" หญิงสาวโวยเขา หลังจากโดนเขาจับให้นั่งลงที่เดิม แถมข้าง ๆ เขาอีก ชิดกันโดยไม่แคร์ว่าเธอจะโดนมองอย่างไรเลยหรือ 


"พู่" คนดุเธอกลายเป็นคุณแม่ ส่วนเขานั่งเฉย ๆ ทุกคนนิ่งเงียบ คุณยายก็ด้วย นี่มันอะไรกันเนี่ย คิดว่าจบแล้วไม่จบหรือไง


"แม่กับคุณป้ากำหนดวันแล้ว แต่งก่อนพี่กันต์จะกลับ" 


แต่งก่อนพี่กันต์จะกลับหรือ เธอทวนคำท่านในใจ เขาลามาแค่เดือนเดียว นี่มันก็จะเดือนแล้ว อีกไม่กี่วันเองเนี่ยนะ แต่งแบบไหนอย่างไร งง ไม่เข้าใจ


"ไม่นะคะ กำหนดได้ไง คุณแม่ต้องถามความสมัครของพู่สิคะ ทำไมทุกคนมาบังคับพู่ได้ไง...พี่กันต์ พูดอะไรออกมาสักอย่างสิ จะมานิ่งอยู่ทำไม ตัวเองก็ไม่ได้อยากแต่งกับพู่สักหน่อย"


"พี่อยากแต่งครับ" เขาบอกตัวน้ำเสียงจริงจัง สบตาคุณยายนิด สีหน้าท่านไม่ดีเท่าไหร่นัก


อะไร.. มองเธอแบบนี้ ส่งสายตาแบบนี้คืออะไร พอหันมาหาคุณแม่ ก็เจอสายตาแบบเดียวกัน 


ได้จะเอาแบบนี้ก็ได้


"พี่กันต์ชอบพู่หรือคะ" คราวนี้ยิ้มหวานให้เขา 


"ไม่คิดว่าพี่กันต์จะชอบพู่มากถึงขนาดนี้ รักพู่มาก ถึงขั้นกลัวพู่ปฏิเสธจนถึงต้องใช้วิธีนี้หรือคะ" 


"พู่" หญิงสาวได้ยินเธอเรียกเขา ส่งสายตาเหมือนจะปราม ปรามเพื่ออะไร แต่ละคนสื่ออะไรมาเยอะแยะทางสายตา เธอไม่มองได้ไหม ไม่แล้ว สงสารคุณยาย แต่ก็สงสารตัวเองด้วยเหมือนกันนี่นา แล้วรู้ทั้งรู้ว่าพี่กันต์ไม่ได้รักเธอ หรือแค่เขาทำหวาน กับเธอไม่กี่วัน คุณพ่อคุณแม่เธอกลับเลือกมองข้าม ยอมง่าย ๆ แบบนี้ มันเหมือนอะไรดี เธอไม่มีค่าในสายตาใครเลยหรือไง


"ถ้ารักพู่ พี่กันต์ก็แค่สารภาพรักกับพู่  คุกเข่าต่อหน้าผู้ใหญ่ ขอพู่แต่งงานดี ๆ สิคะ แล้วพู่อาจจะตกลง"



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

249 ความคิดเห็น

  1. #241 Chariyaiem (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 01:28
    ชีวิตคู่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นกันนะ คือเหมือนพ่อแม่ของพู่พร้อมจะใส่พานให้เลยโดยไม่ถามความสมัครใจพู่สักนิด ส่วนอิพี่กันต์นี้ก็กระไรบีบบังคับทั้งๆที่ใจก็ชอบพู่แล้วแต่-มาก น่าจะเอาคืนให้กระอักเลือดไปเลย คุณยายขาถึงเค้าแต่งงานไปคุณยายมีความสุข แล้วก็ขึ้นสวรรค์ไปแล้วชีวิตหลานจะเป็นยังไงก็ช่างใช่ไหมค่ะ ดีงามมากๆ
    #241
    0
  2. #44 prunster (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 07:23
    เยี่ยมมากเลยพู่...ท้ากันต่อหน้าญาติผู้ใหญ่เล้ย
    #44
    0
  3. #42 Patna (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 05:23
    น่าน พี่กันต์ทำไง
    #42
    0
  4. #41 Patna (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 กันยายน 2559 / 22:48
    พี่กันต์คิดไรเนี่ย เลยเถิดไปป่ะ
    พูจะทำไงโวยวายเนี่ย ใช้ไม่ได้ผลหรอก 
    #41
    0
  5. #38 Lovecat (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 กันยายน 2559 / 22:05
    ถ้าจะทำกันขนาดนี้.บอกเจ้าสาววันงานเลยก้อได้นะ
    #38
    0
  6. #37 อารดา (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 กันยายน 2559 / 19:55
    อ้าว...ซวยแล้วพู่
    #37
    0
  7. #36 Lovecat (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 กันยายน 2559 / 18:49
    ที่รพ.พี่กันต์ไม่ทำหรอกแต่ถ้าที่อื่นไม่แน่ 55
    #36
    0