I'm on a diet! : อย่าท้า เดี๋ยวจะหาว่าไม่เตือน [END]

ตอนที่ 47 : ครั้งที่ 42 ตากล้องกับรอยยิ้ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23,984
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 938 ครั้ง
    4 เม.ย. 63



ครั้งที่ 42 ตากล้องกับรอยยิ้ม

[หยาง]

 

เช้าวันงานเราตื่นแต่เช้า ลูกชุบสิบถาดใหญ่ถูกลำเรียงไปที่วัดอย่างระมัดระวัง ปู่ส่งรังสีอัมหิตให้ทุกคนเป็นนัยว่าอย่าได้ทำหล่นเด็ดขาดไม่งั้นกูเอาพวกมึงถึงตาย...คนที่รับรู้ได้ถึงความความลับต่างพากันขนลุกซู่ ผมนี่แทบจะเดินจงกรมตอนถือถาด พุทธหนอโทหนออย่าร่วงนะหนอ

มึงๆ

หืม

เราต้องทำอะไรบ้างวะ

เราต้องไปตั้งขบวนแห่ที่สถานีรถไฟ ก็เดินๆ รำๆ ตามคนอื่นไปแหละ น่าจะมาถึงวัดประมาณ 7:30 น.พอดีหากมีโอกาสได้มาทอดกฐินที่นี่ขบวนเป็นอีกสิ่งที่ไม่ควรพลาด ที่นี่เขาอยู่กันแบบครอบครัวใหญ่ เป็นกันเองและอบอุ่น ความเป็นกันเองเหล่านั้นถูกเผื่อแผ่ไปถึงคนที่มาเที่ยวด้วย เวลาเดินพี่ป้าน้าอาจะลากคนในแถวออกมาฟ้อนรำสร้างสีสัน ไม่ว่าคุณจะใหญ่มาจากไหนก็ไม่มีสิทธิปฏิเสธพวกเขา

ผมว่ามันเป็นประเพณีที่สวยงามนะ จริงอยู่ที่ตอนแรกผมตกใจแอบด่าในใจว่าเหี้ยไรวะ ชื่อผมป้ายังไม่รู้จักเลย อยู่ๆ มาลากแบบนี้ได้ไงแต่พอทำใจให้สบาย ปล่อยตัวไปกับเสียงเพลงสิ่งที่จะรอคุณอยู่ก็คือความสนุก

แล้วจบเลยเหรอ

ไม่ ต้องไปวนรอบอุโบสถสามรอบ ตอนนั้นผู้เฒ่าผู้แก่จะโปรยเหรียญด้วยเตรียมรับดีๆ ล่ะ

                เรื่องกระโดดรับเหรียญไว้ใจกูได้ กูคือมือวางอันดับหนึ่ง อิอิ

หึๆ

แล้วไงต่อๆ

พอเสร็จแล้วทุกคนที่มีอาหารมาโรงทานก็จะไปประจำบูธตัวเอง คอยตักให้คนที่มาต่อแถว ถ้าของหมดเราก็ไปเดินเล่นได้ประโยคหลังดึงดูดความสนใจของร่างโปร่ง ประกายระยิบระยับในตาบ่งบอกเลยว่ามันอยากตระเวนทั่วงานขนาดไหน ไอ้ธันมีนิสัยที่แตกต่างจากวัยรุ่นธรรมดา คนอื่นชอบผับไอ้ธันชอบป่า คนอื่นชอบคอนเสิร์ตไอ้ธันชอบงานวัด

แต่ผมก็ชอบที่มันเป็นแบบนี้

มีอะไรบ้าง

ไปดูเองไม่อยากสปอย

“...” สงสัยจะไม่สบอารมณ์ว่ะ แม่งหันไปถ่ายรูปเลย ฮะๆ

ณ สถานีรถไฟเก่าที่เป็นจุดนัดพบมีผู้คนแน่นขนัด เครื่องแต่งกายทุกคนสีขาวสะอาดตา ผู้หญิงสวมผ้าถุง ผู้ชายใส่ผ้าฝ้ายพื้นเมือง บ้างถือต้นบุญ บ้างถือต้นไผ่ที่มีผ้าสีสันฉูดฉาดห้อยอยู่ หมอกจางๆ ยังปกคลุมตามพื้นดินรวมเป็นภาพชวนฝันราวกับดินแดนลับแล

แชะ

เสียงลั่นชัตเตอร์ดังเป็นระยะ คุณตากล้องหมาดๆ เพลิดเพลินกับการเก็บภาพบรรยากาศ มองทุกอย่างผ่านเลนส์จนเกือบสะดุด ถ้าไม่มีผมคอยดึงคอเสื้อไว้มันคงตกท่อไปแล้ว

ไอ้ธัน ระวังหน่อย

อ่าฮะ

เดินดูทางด้วย

อือฮึมันส่งเสียงตอบรับในลำคอแบบขอไปที ไม่ได้สนใจคำเตือนของผมเลยสักนิด ก็ดูดิ แม่งวิ่งไปหาวงดนตรีแล้ว มันเข้าใจคำว่าทางทุรกันดารรึเปล่าวะ ที่นี่เปรียบเสมือนสนามกับดักขนาดย่อม ทางซ้ายมีหลุม ทางขวามีบ่อ ข้างหลังมีตอ ข้างหน้ามี...

อ่าวเฮ้ย! มึงจะเหยียบไม้ลูกชิ้นแล้ว

ธันวา!

ไวเท่าความคิด ผมวิ่งสุดแรงไปคว้าตัวร่างโปร่งมาไว้ในอ้อมแขน ฝ่าเท้าของมันเฉียดคมไม้เพียงนิดเดียว ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้ามาช้ากว่านี้จะเกิดอะไรขึ้น ...ไอ้เหี้ยที่ไหนมันเอาไม้มาปักเล่นวะ เสือกหันด้านแหลมชี้ฟ้าด้วย ความยาวขนาดนี้ทะลุตีนได้เลยนะเว้ย

เอ่อ

กูบอกให้มึงเดินดูทางไง

เออ… น่า

น่าพ่อมึงสิ ไม่ต้องถ่ายแล้วผมลากไอ้ตัวดีมาประจำที่ พอ กล้องเกิ้งอะไรกูยึดหมด ถ้ามีกล้องแล้วไม่มีสติก็ไม่ต้องมี กูหัวใจจะวาย ฉากเมื่อกี้ยังติดตาผมอยู่เลย นี่อย่าให้รู้นะว่าไอ้บ้าตัวไหนมือบอนมาปักเล่นไว้ ผมจะตามไปตบกบาลถึงบ้าน

ดุว่ะ

ดุเพราะมึงไม่ฟัง

เออ ขอโทษๆ กูเพลินไปหน่อย

ไม่รู้ว่าสำนึกจริงๆ หรือโดนยึดของเล่นก็เลยไม่มีอะไรทำ มันได้แต่ยืนหงอยข้างๆ ผมจนกระทั่งถึงเวลางาน ชาวบ้านหลั่งไหลมาที่สถานีเรื่อยๆ จนเข็มนาฬิกาชี้เลขเจ็ดผมก็มองไม่เห็นปลายแถวแล้ว เป็นแบบนี้ทุกปีครับ ส่วนใหญ่ก็เป็นเครือญาติกันทั้งนั้น ถ้าลองไล่ลำดับความสัมพันธ์อย่างจริงจังทั้งหมู่บ้านน่าจะเป็นสายเลือดเดียวกันอ่ะ

ธัน ถือมะพร้าวให้ย่าได้ไหม

ค… ครับ

เดินตามพี่ผมสั้นไปนะลูก

ครับ

หญิงชราส่งมะพร้าวที่มีป้ายปักว่าครอบครัวจารุรัตน์ให้นักเรียนม.ปลายถือไว้ ดีแล้วที่ให้มันถือเพราะถ้าเป็นผมหรือไอ้ไปป์ถือ ไม่ถึงสามวิคงได้ยินเสียงตุบตามมาด้วยเสียงวัตถุทรงกลมกลิ้ง

อะ เริ่มแล้ว

เสียงดนตรีจากข้างหลังสุดดังมาถึงหัวแถว ฉิ่งและแตรวงเป็นเหมือนตัวเร่งจังหวะความครึกครื้น ภาพคนแก่ออกมาฟ้อนกันเป็นกลุ่มสร้างความสดใสให้งาน ผมยังอดที่จะยกกล้องขึ้นมาถ่ายไว้ไม่ได้ แบบนี้สิน่ามอง ไม่เหมือนพวกสก๊อยในเน็ตที่ชอบเกาะกลุ่มกันเต้นท่าหนอนกระเด้าดิน สงสัยชะมัดว่าเขากล้าใส่เสื้อผ้าน้อยชิ้นแบบนั้นได้ยังไง มันไม่ได้เซ็กซี่อ่ะ ผมเป็นผู้ชายแท้ๆ ยังทุเรศลูกตาเลย

พี่หยาง เดี๋ยวไปป์มานะ

ไปไหน?” ผมเลิกคิ้วถามลูกพี่ลูกน้อง ถ้าบอกว่าไปหาเพื่อนกูก้านคอมึงแน่ ทอดกฐินเขาเดินเป็นครอบครัวเว้ย ถ้าอยากเล่นกับเพื่อนก็รอไปถึงวัดก่อน

ปวดขี้ ไม่ไหวละ

อ่อ เคๆ รีบกลับมาล่ะ

ได้… ถ้าทันนะผมกับญาติๆ ส่ายหัวขำๆ ให้ความไอ้ไปป์ แถวยังคงขยับต่อไปเรื่อยๆ ไม่มีใครเลยที่ยืนอยู่เฉยๆ ต่างคนต่างพากันโยกไปมาเป็นจังหวะคึกคัก

ยกเว้น...

มึง กูตื่นเต้น

อือ

กูตื่นเต้น ท่าทางตื่นตัวหันซ้ายทีขวาทีของมันน่าเอ็นดูในสายตาผู้ใหญ่ รวมทั้งในสายตาผมด้วย ตลกว่ะไม่ไหวแล้ว จะตื่นคนอะไรขนาดน๊าน ฮะๆ ล... แล้วไงต่อ กูต้องเดินตามเขาไปเรื่อยๆ ใช่ไหม

ใช่

เคร่างโปร่งรับคำแข็งขัน กอดลูกมะพร้าวไว้แน่นราวกับกลัวว่าจะโดนขโมย ริมฝีปากกระจับพร่ำพึมพำถึงคำสั่งเมื่อครู่ไม่หยุดตามเขา ตามเขาความน่าแกล้งที่ฉายแววสะดุดตาสาวใหญ่หลายคนให้เข้ามาหา พวกเธอพลัดกันมารำคู่ไอ้ธันสร้างสีสันให้ขบวนแห่ มีเลยมาหาผมบ้างแต่ไม่เยอะหรอกเพราะผมมาทุกปี พวกพี่ๆ คงเบื่อขี้หน้าแล้วสู้ของใหม่แกะกล่องไม่ได้หรอก

กลัวบ่ลูก คึเกร็งแท้

เอ่อ… เปล่าครับ

ลูกเต้าเหล่าใครล่ะxเอ๊ย งามปานนี้ไปขี้ใส่นาให้แหน่

เอ่อ… อะไรนะครับ?”

ฮ่วย พวกสูอย่าไปรุมเพิ่น… ไม่ต้องกลัวนะลูก ป้าพูดภาษากลางได้ นี่หนูมาจากที่ไหนล่ะ มายังไง

ผมมาจากเหนือครับ ขี่รถมากับเพื่อนสองคน

บร๊ะ! คึเก่งแท้ เป็นตาดมดากดมx

“…”

หนุ่มเหนือที่พูดภาษากลางมาตลอดชีวิตถึงกับเกาหัวแกร่กๆ เมื่อเจอแรปเปอร์อีสาน ถ้าตัดฉากออกผมคิดว่า show me the money โอ๊ย ไม่ไหว ขำว่ะ ฮะๆ ผมว่าภาษาภาคนี้น่าเรียนที่สุดละ นอกจากจะเร็วแล้วยังทะลึ่ง ไม่ว่าจะชมหรือด่าก็ต้องมีของสงวนโผล่มาผสมโรงด้วยทุกครั้งทั้งๆ ที่ไม่มีใครรู้ว่าทำไม ชอบๆ

ไอ้หยาง ช่วยด้วย!

ผู้เคราะห์ร้ายวิ่งกลับมาหาผมด้วยสภาพล่อแล่ ตัวสั่นระริกไม่ต่างจากกระต่ายที่หวาดกลัวฝูงหมาป่า แข้งขาไร้เรี่ยวแรง เห็นแล้วผมก็ต้องโอบเอวบางไว้ไม่ให้อีกฝ่ายลงไปกองกับพื้น ดูท่ามันจะกลัวจริงๆ นะครับ ดูสิเกาะเสื้อผมแน่นเลย

เป็นไร

กูไม่อยากรำกับป้าๆ แล้วอ่ะ

อยากรำกับกูเหรอผมถามกวนตีนขณะเขี่ยผมทัดหูให้ร่างโปร่ง หยดเหงื่อทำปลายผมเปียกชุ่มไปหมด ไอ้สงสารก็สงสารอยู่หรอกแต่ผมทำอะไรได้ที่ไหน สมัยก่อนผมก็เคยผ่านเหตุการณ์ตัวน่วมแบบนี้มาแล้ว ป้าๆ จะไม่หยุดหรอกจนกว่าจะหมดโควต้าพ้นประตูวัด

ไม่โว้ย กูอยากเดินเฉยๆ

ไม่มีทาง

“...”

ยอมรับชะตากรรมซะไอ้หน้าอ่อนพูดยังไม่ทันขาดคำก็มีสาวใหญ่มาลากมันไปอีกรอบ ใบหน้าสุดท้ายของไอ้ธันตลกสุดตีนเลย โอ้ เสน่ห์แรงเอาเรื่องว่ะ คนนี้เมียกำนันเลยนะเนี่ย คนข้างๆ ก็เศรษฐีนีจังหวัดเลย ทายาทบ่อน้ำมันนะนั่น ตีสนิทป้าเขาไว้ๆ

พรืด

ไม่รู้เป็นครั้งเท่าไหร่ที่ผมหลุดขำออกมา นิ้วยังคงทำหน้าที่รัวชัตเตอร์ได้ดีไม่มีตก เวลาโฟกัสที่หน้ายิ้มแห้งๆ ของเพื่อนสนิทแล้วผมโคตรมีความสุข จบทริปนี้แล้วรีบสูบรูปลงคอมก่อนพี่ตุลย์จะเห็นดีกว่าไม่งั้นโดนฆ่าตายแน่ ดีไม่ดีอาจจะโดนยึดรูปไปด้วย

ตามที่คาดไว้ ขบวนมาถึงที่หมายในเวลาเจ็ดโมงเกือบครึ่ง ไม่มีการหยุดชะงัก ไม่มีการพักหัวแถวก็นำพาเราไปที่อุโบสถ แถวสั้นลงทันตาเห็นหลังผู้สูงวัยพร้อมใจกันหลบไปนอกวงเพื่อเปิดโอกาสให้ลูกหลานได้สนุกกัน วุ้ว โยนมาเลยย่าผมรอรับอยู่

(สวัสดีพ่อแม่พี่น้องทั้งหลายที่มาร่วมงานทอดกฐินประจำปีนี้ ขอให้ทุกคนมีสุขภาพพลานามัยแข็งแรง อายุยืนยาว...)

เสียงประกาศจากมัคนายกไม่สามารถเบี่ยงเบนความสนใจผมได้ ตอนนี้ผมสนใจแต่ไอ้ก้อนลิบบิ้นที่ถูกสานเป็นรูปต่างๆ เอาละครับ วนอีกรอบเดียวก็จะเริ่มสงครามแล้ว

ห้ามแย่งกูนะมีขู่ว่ะ

ของอย่างนี้ใครดีใครได้

ไอ้เลว ไม่ช่วยกูแล้วยังจะแย่งกูอีก

ไม่แย่งหรอก เดี๋ยวจะช่วยเก็บเอง

ความคิดเมื่อครู่เป็นได้แค่ความคิด… เพราะถึงเวลาจริงทุกอย่างก็ชุลมุนเกินกว่าจะควบคุมได้ เด็กน้อยจ้องเงินเหมือนปอบเห็นไก่ เป็น png ว่าน่ากลัวแล้วนะแต่พอเป็น gif ผมนี่ไม่กล้าสู้เลย ไอ้เชี่ย… ดุดันอันตรายมีอยู่จริง ท่ากระโดดตบเหรียญกลางอากาศตราตึงหัวใจผมมาก มึงไปเป็นนักยิมนาสติกทีมชาติเถอะน้อง ถือว่าพี่ขอเพื่ออนาคตของชาติเรา

เอ้า! เอาไปอีก

เฮ!

กรี๊ด!

เสียงเฮลั่นวัด ตามมาติดๆ ด้วยการเคลื่อนไหวของฝูงชน น่าสนุกแต่ไม่สู้ว่ะ ชวนไอ้ธันไปบูธดีกว่าทนอยู่ที่นี่ต่อไปมีแต่จะเจ็บตัว

ธัน ไป...

มาเลยลุง! โยนมาอีก!!

คำพูดไหลกลับเข้าคอหอยทันทีที่มีบางสิ่งวิ่งผ่านร่างผมไป เขาคนนั้นพุ่งเข้าหาไทยมุงโดยไม่ห่วงชีวิต มือซ้ายกอดมะพร้าว มือขวาคว้าเหรียญ เอ่อ... ที่บอกว่าเป็นมือวางอันดับหนึ่งก็ไม่ได้โม้น่ะสิ กรรม งั้นก็มีแต่กูสิที่ไม่ได้สักบาท ไม่เอาอ่ะ

ผมตามเข้าไปบ้าง ใช้ประโยชน์จากความสูงและความยาวแขนที่เหนือคนอื่น เอื้อมมือรับก้อนลิบบิ้น อีกแค่เซนเดียวเหรียญก็จะแตะฝ่ามือผมแล้วแต่ในจังหวะที่กำลังยิ้มดีใจ… แมวขโมยก็จิ๊กไปเฉย ไอ้เชี่ย เจ็บกว่าการไม่ได้สักบาทคือการเกือบได้แต่โดนแย่งนี่แหละ

อิอิ ยังอ่อนหัดอยู่นะน้อง พี่ขอไปก่อนนะจ๊ะ

แล้วมึงจะรู้ว่าตัวเองคิดผิดที่มากระตุกหนวดเสือ

งานทอดกฐินประจำปีรุกเป็นไฟเมื่อผมเดือด ประชันกับไอ้คีรินทร์ว่าใครจะได้มากกว่ากัน ผมเขย่งรับเหรียญตัดหน้าทุกคนไม่เว้นแม้แต่ลูกพี่ลูกน้องตัวเอง ส่วนมันก็ไม่น้อยหน้า ปีนถังน้ำแข็งขึ้นไปเอาเหรียญสิบที่ติดบนหลังคาโบสถ์ ต่อด้วยใช้จังหวะที่ผมคุกเข่าแทนฐานขึ้นไปรับแบงค์ยี่สิบ...

กูยอม

 

เป็นไงน้องสาว เห็นความเก่งของพี่บ่าวรึยัง

เออ

อิอิ กูต้องได้หลายร้อยแน่เลยไม่หรอก กูว่ามึงน่าจะได้ประมาณสี่พัน

ตอนนี้เราย้ายมาม้านั่งใต้ต้นโพธิ์ได้หนึ่งชั่วโมงแล้ว สงสัยล่ะสิว่าทำไมไม่ไปช่วยปู่แจกลูกชุบ

ผมจะเล่าให้ฟัง

เขาลือกันให้แซ่ดว่าบูธโรงทานครอบครัวจารุรัตน์มีแต่ผู้ชายหน้าตาดี คนหนึ่งหล่อตี๋ ส่วนอีกคนมีชีวิตชีวาช่างพูด สาวๆ จึงแห่มาเยี่ยมเยือนไม่ขาดสาย ลูกชุบที่เตรียมมาก็หมดภายในเวลาไม่นาน ก็ดีนะครับแต่ผมว่าควรเปลี่ยนข่าวลือใหม่เป็นนอกจากบูธนี้จะแจกขนมแล้วยังแจกความขี้โม้ของหนุ่มเหนือด้วย

อยากไปเดินเล่นรึยัง

ยังอ่ะ อยากคุยก่อน

อยากโม้ก็บอกมา

ผมมองคู่สนทนาที่เขยิบเข้ามาประชิดตัว ส่งเสียงงุ้งงิ้งยกยอตัวเองขณะโชว์ผลงานชิ้นโบว์แดงภายในถุงพลาสติก ถ้านับอย่างจริงจังนี่คงเป็นครั้งที่ร้อยกว่าๆ ที่อีกฝ่ายเอ่ยประโยคเดิมซ้ำๆ แต่น่าแปลกที่ผมไม่ได้รู้สึกรำคาญเลย มันกลับทำให้ผมยิ้มได้เพราะมันอวดผมคนเดียว

ฟังอยู่ป่ะเนี่ย

อือ

กูเล่าตอนที่กระโดดข้ามหัวหมาไปรับตังรึยัง

ยังเลย เล่าสิผมยิ้มรับ เปิดโอกาสให้มันได้เดี่ยวไมโครโฟนต่อไป แม้ว่าสถานที่นี่จะเต็มไปด้วยเสียงรบกวนหูผมก็ได้ยินเพียงเสียงใสของคนตรงหน้า ผมไม่อยากขัดเวลามันมีความสุขเพราะผมเองก็มีความสุขไปกับมัน ...ไม่ขอแลกช่วงเวลานี้กับอะไรทั้งนั้น

นี่ก็เจ็ดเดือนแล้วสินะ

เจ็ดเดือนที่ผ่านมาผมรู้ดีว่ามีบางอย่างเปลี่ยนไป อย่างน้อยก็สามารถพูดได้เต็มปากว่าไอ้ธันหวั่นไหวแล้ว พักหลังมานี้มันแจกยิ้มให้ผมบ่อยครั้ง ซึ่งแน่นอนว่าไม่ใช่รอยยิ้มแบบที่ทุกคนจะได้รับ เมื่อเร็วๆ นี่ก็เพิ่งเห็นมันเขินจริงจังครั้งแรก ถือเป็นสัญญาณที่ดี

ตายแล้วนึกว่าพระเอกที่ไหน น้องหยางนี่เอง

ใครวะ… อ่อ

ระหว่างที่ผมกำลังตกอยู่ในภวังค์ก็มีเสียงทัก ผู้มาใหม่เป็นญาติห่างๆ ของผมเอง เธอมักจะโผล่มาตามงานบุญเสมอ เป็นสาวใหญ่ใจบุญโดยแท้ ตอนเด็กๆ ชอบซื้อของเล่นมาให้ผมด้วย โคตรใจดี

สวัสดีครับป้าแมว

จ้า ไม่เจอกันนานเลยนะลูก

ครับ

บทสนทนารำลึกความหลังได้เริ่มขึ้น คนอื่นย้อนแค่ตอนประถมแต่ป้าแมวย้อนไปตอนแม่ได้ผลอัลตราซาวด์ตัวผม เก๋ไหมล่ะ ...เมื่อไหร่จะไปวะ ผมคุยกับผู้ใหญ่ได้นะแต่เกลียดเวลามีคนต้องออกจากวงสนทนาทั้งๆ ที่เขาก็นั่งอยู่ตรงนี้เหมือนกัน ครั้นจะให้ลากเข้ามาคุยด้วยก็กลัวจะอึดอัด จะให้นั่งตัวเกร็งต่อไปก็ไม่ได้อีก ขอโทษครับป้าแมวเอาไว้คุยกันคราวหน้าเนอะ

คือ-

ลูกป้าสวยนะ เดี๋ยวติดต่อให้เอาไหม

อ่า ฮะๆฉิบหายละ

สำหรับคนที่ไม่เคยสัมผัสประสบการณ์นี้ ผมจะบอกให้คุณรู้ไว้เลยว่าการโดนจับคู่เป็นอะไรที่น่าอึดอัดมาก โดยเฉพาะถ้าคนแนะนำเป็นญาติแล้วล่ะก็ ยาว ยาวเลยไอ้สัส

นี่ป้าจริงจังนะเนี่ย

อย่าเลยครับ ปล่อยลูกป้าไปเจอคนดีๆ เถอะ

คนดีๆ ป้าไม่สนหรอก ป้าสนคนหล่อๆ

“...” ผมแอบได้ยินเสียงธันวาร้องอู้วเบาๆ กับความรุกหนักของคู่สนทนา เห็นนุ่งซิ่นสวมสไบไปวัดตลอดกูก็คิดว่าจะหงิมๆ เงียบๆ ไม่คิดเลยว่าจะร้าย

ลูกป้ายังว่างน้า

แต่ใจผมไม่ว่างแล้วครับ

“...”

ผมลอบใช้หางตามองคนข้างๆ ที่แสร้งหันหน้าไปมองทางอื่น ประโยคเมื่อกี้พูดเพื่อให้ป้าแมวยอมแพ้ ไม่ได้หวังให้ไอ้ธันเขิน… แต่ถ้าเป็นไปได้ก็อยากเห็นอีกสักครั้ง

โถ่เสียดาย งั้นคนนี้ก็ได้ ชื่อน้องธันใช่ไหมป้าได้ยินมาจากสาวๆ กลุ่มนู้นแล้ว

อ่าวเฮ้ย

ค… ครับ

เด็กเหนือหล่ออย่างนี้ทุกคนรึเปล่าเนี่ย ทั้งหยาง ทั้งหนูทุกอย่างกลับตาลปัตรเมื่อผมลืมนึกไปว่าไอ้อุ๋งๆ ก็หน้าตาดีไม่แพ้กัน เป็นช่องโหว่ที่ไม่น่าให้อภัยจริงๆ เพราะป้าแมวฟื้นตัวเร็วมาก เธอพุ่งมานั่งคุกเข่าฉีกยิ้มหวานเยิ้มในทันทีที่โดนผมปฏิเสธ ตอนแรกผมจะเข้าไปช่วยแต่พอมาคิดดู… ไม่ดีกว่า

ไม่หรอกครับ ฮะๆ

แล้ว… หนูมีแฟนรึยัง

“...”

ลูกสาวป้าน่าร๊าก เรียนอักษร ม.xx หน้าตาดีอนาคตมั่นคง สนใจไหม?”

ผมว่าเราอาจจะอายุห่างกันเกินไป ...ฮะๆหนุ่มเหนือยิ้มแหย กระเถิบเข้ามาใกล้ผมเรื่อยๆ พร้อมใช้ปลายนิ้วก้อยสะกิดหลังมือเบาๆ เป็นสัญญาณบอกว่าช่วยกูที ไม่ไหวแล้วแต่ผมก็ยังตีหน้านิ่งไม่คิดจะตอบรับคำขอ ขอโทษที ขอวันหนึ่งเถอะที่กูได้ฟังมึงตอบคำถามเรื่องนี้

อายุเป็นเพียงตัวเลขถ้ามันมีเศษให้ปัดลง อย่าไปสนเรื่องจิ๊บจ๊อยสิลูก

คือผม...

อึกอักแบบนี้ใจยังว่างอยู่รึเปล่าเนี่ย

ก็…

หัวใจผมเต้นตึกตักด้วยความลุ้นระทึก จดจ้องริมฝีปากกระจับทุกวินาที หูพร้อมฟังคำที่กำลังจะหลุดออกมาจากปากเพื่อนรักอย่างตั้งใจ ท่าทางอึกอักประหม่าๆ ของมันทำผมคิดเข้าข้างตัวเองว่าอาจจะมีลุ้น ไหนจะปลายนิ้วก้อยที่ยังค้างอยู่บนหลังมือ...

แม่!

น้องแพรว!

ไอ้เหี้ยยยยยยย

จู่ๆ ก็มีสาวคนหนึ่งวิ่งเข้ามาในวง ผมนี่แทบจะตะโกนอย่างบ้าคลั่งว่าทำไมต้องมาตอนนี้! มาหลังจากนี้สักหนึ่งนาทีไม่ได้เหรอ รอไอ้ธันตอบแล้วจะเอาแม่มึงไปไหนก็ไป เวรเอ๊ย...

มาเล่ขายหนูอีกแล้วนะ หนูบอกแล้วไงว่าให้เลิก หนูมีแฟนแล้ว!

ไอ้แฟนเด็กแว๊นของแกน่ะเหรอ แม่ไม่ยอมรับหรอก!

แม่จะยอมรับไหมก็เรื่องของแม่ แต่แม่จะมาไล่จับผู้ชายให้ลูกสาวอย่างนี้ไม่ได้ มันน่าอาย มานี่เลย! ถ้ามีครั้งหน้าอีกหนูจะปล่อยท้องจริงๆ ด้วยแล้วสองแม่ลูกมหาประลัยก็จากเราไปท่ามกลางสายตาคนทั้งวัด ผมไม่ได้สนใจว่าต่อจากนั้นพวกเขาจะไปทะเลาะกันที่ไหน ตอนนี้วิญญาณผมออกจากร่างไปแล้วครับ

มึงไม่ช่วยกูวะ เชี่ย โคตรน่ากลัว

“…”

ยังไม่ตอบอีก แกล้งกูใช่ไหม

กูกำลังกังวล

อะไร อย่ามาเบี่ยงประเด็น

ถ้าเราไม่รีบไปถ่ายรูปงานจะจบแล้วนะ

...เอ้า! แล้วไม่รีบบอกล่ะ ไปดิรออะไรวะพอมีเรื่องใหม่ให้คิดมันก็ลืมเรื่องเมื่อครู่ไปซะสนิท ดีแล้ว ให้เรื่องจบแค่นี้แหละผมจะไม่ถามต่อจากป้าแมว เพราะผมรู้ไงว่ามันไม่มีวันตอบ เฮ้อ

โรงทานยังคงมีอาหารเหลืออยู่หลายบูธให้ลิ้มลอง แมวน้ำที่เห็นขนมพื้นเมืองเหล่านั้นก็ไม่รีรอที่จะลากผมไปกิน กิน กิน กินจนเลอะแก้มเจ้าตัวก็ไม่คิดจะหยุดเช็ด แล้วใครล่ะครับที่ต้องทำหน้าที่แม่ ผมอีกนั่นแหละที่คอยเช็ดหน้าเช็ดตาให้ ขนมที่มันกินไม่หมดผมก็ต้องถือไว้ เสื้อกันหนาวก็เก็บให้

พอยัง

ยัง

แต่ของเต็มมือกูแล้วนะ

อ่าว โทษๆ… ขอเดินให้ครบก่อนแล้วค่อยพอได้ป่ะเลือดสายแดกแม่งเข้มข้นจริงๆ

ตามสบายครับคุณชาย

เด็กดี อ่ะ ให้กินจะได้อารมณ์ดีจบประโยคเจ้าของริมฝีปากน่าอิจฉาก็จิ้มขนมมาจ่อปาก ผมชะงักไปชั่วขณะ หลังจากที่เพิ่งรู้ตัวมันก็นิ่ง ทำท่าจะชักมือกลับแต่ผมจับไว้ทัน ผมค่อยๆ ก้มลงไปกัดขนมสีฟ้าช้าๆ พร้อมสบตาอีกฝ่ายไปด้วย ไม่รู้ไม่ชี้ ถือว่าให้แล้ว…

อร่อย

“...อือ

ป้อนอีกได้ไหม

ไม่ มีมือก็แดกเองไม่พูดเปล่า ยื่นกระทงขนมมาให้ผมถืออีกหนึ่งชิ้นแล้ววิ่งนำหน้าไปเลย ประทานโทษนะครับคุณคีรินทร์เห็นผมเป็นทศกัณฐ์รึยังไง

แต่ช่างเถอะ หึๆ

 

ตกลงจะถ่ายรูปไหมเนี่ยผมถามเมื่อไม่เห็นเจ้าของจะมาขอกล้องคืนสักที มีแต่เพิ่มภาระขยะมาให้เรื่อยๆ ผมกลัวกลับบ้านไปมันจะมานั่งเสียใจทีหลังที่ไม่มีรูปมาวาด ได้ใหม่ลืมเก่าเลยนะ เมื่อวานยังขัดเลนส์จนขึ้นเงาบ่นอยู่นั่นแหละว่าจะถ่ายมาเยอะๆ เลยอ่ะจ้า เยอะมาก

ถ่ายให้หน่อยดิ กำลังยุ่ง งึ่มๆ

“- _ -”

สวยๆ นะ

ครับ คุณชาย

คนอยากได้รูปวิ่งวุ่นกินขนมบูธนั้น ดื่มน้ำบูธนี้ ในขณะที่ผมต้องถ่ายบรรยากาศในงานตามบัญชา แรงงานนรกชัดๆ ...ก็บ่นไปงั้น สุดท้ายผมก็น้อมรับสิ่งที่มันขออยู่ดี โชคดีของมันที่ผมเคยสนใจเรื่องการถ่ายภาพอยู่ช่วงหนึ่ง พอดีที่โรงเรียนมีชมรมนี้ผมก็เลยเข้าไปศึกษา ความรู้ที่ได้มาเป็นประโยชน์ไม่น้อยแต่ก็ไม่ได้เก่งเวอร์วังอลังการ ระดับดีกว่าคนไม่เรียนนิดหน่อย

ผมเน้นด้านหน้าพร้อมฉากหลัง โฟกัสขนมพื้นเมืองกับบายศรี ให้ชาวบ้านที่ใส่ชุดผ้าฝ้ายเป็นแบล็ค ภาพออกมาดีทีเดียว กลิ่นอายอีสานนี่ลอยมาเลยโดยเฉพาะรูปล่าสุดที่ผมถ่ายเด็กๆ ที่กำลังเล่นม้าก้านกล้วย โห อย่างกับหลุดมาสมัยก่อนแหนะ เด็กแถวบ้านผมเอาแต่เล่นไอแพด รู้จักของพวกนี้รึเปล่าก็ไม่รู้

ใช้งานกูเยี่ยงทาสให้ค่าจ้างกูป่ะเนี่ยผมแซวคนที่เคี้ยวลูกชิ้นตุ้ยๆ ...ดูมันยักคิ้ว

คนดีทำอะไรไม่หวังผล

แต่กูไม่ใช่คนดี

งั้นอยากได้อะไร

อยากได้เมีย

ผมเอามือไพล่หลัง ก้มหน้าลงต่ำให้อยู่ในระดับเดียวกับคู่สนทนา เอ่ยด้วยน้ำเสียงเซ็กซี่ที่คิดว่าชาตินี้คงมีแค่มันที่ได้ฟัง ทุกอย่างที่ทำวันนี้ก็ไม่เคยมีใครได้รับมาก่อน ผมไม่เคยเช็ดปาก ไม่เคยถ่ายรูป ไม่เคยตามใจให้ใครนอกจากมัน ผมยอมแค่ธันเท่านั้น

สำเพ็งน่าจะมีขาย

“...”

อื้อหือ

เหมือนใกล้จะถึงเชียงรายแล้วโดนตบกลับไปปัตตานี เหมือนขี่ยูนิคอร์นอยู่แล้วโดนเครื่องบินรบเฉี่ยว … ไอ้เหี้ย หยอดขนาดนี้ยังไม่มีเขินสักแอะ มึงยังเป็นคนอยู่ป่ะ กูรู้ว่าแมนแต่ช่วยหวั่นไหวหน่อยได้ไหมบางทีกูก็เสียเซลฟ์นะเวลายิ้มกระชากใจให้แต่มึงทำหน้านิ่ง มึงคือที่สุดของคำว่า manly จริงๆ กูควรภูมิใจที่มึงยอมให้จีบมาเกือบปี

จะเอาไหม พี่ตุลย์กำลังจะไปกรุงเทพพอดีเดี๋ยวฝากซื้อให้

“..._

หึๆ

จบ แยก

ผมหันมาสนใจการเก็บภาพอีกครั้งทั้งใจขุ่นๆ ฝากไว้ก่อนเถอะมึง ถ้าได้มาเป็นเมียเมื่อไหร่สาบานเลยว่าจะฟัดให้เดินไม่ได้ ไม่ให้มีแรงมากวนตีนอีก

น่าแปลกที่เกือบเที่ยงแล้วแต่อากาศยังเย็นสบาย แดดอ่อนๆ ที่ส่องลงมาไม่ได้มีความร้อนเลย นั่นเองที่ทำให้ภาพสีสวยโดยธรรมชาติ ละมุน ฟุ้ง อาร์ต ตากล้องจำเป็นอย่างผมถึงกับเพลินไปเลย อยากถ่ายภาพแนวนี้มานานแล้วเพิ่งรู้ว่าแดดมีผลด้วย เมื่อก่อนแต่งใน photoshop ยังไงก็ไม่ได้ดั่งใจสักที ครูบอกว่ามันเกี่ยวกับฝีมือผมก็เลยพยายามฝึก

ตั้งใจไว้ว่าถ้าเก่งเมื่อไหร่จะถ่ายแฟน

มึง

หือ?”

ยิ้มหน่อย

หนุ่มเหนือเลิกคิ้วงงๆ แต่พอเข้าใจคำสั่งก็ยิ้มกว้าง ครับ เป็นตามที่ต้องการทุกอย่าง เว้นแต่นัยน์ตาคู่สวยจ้องมาที่ผมแทนที่จะเป็นกล้อง ประเด็นคือผมยังยืนถือกล้องไว้กับอก ไม่ทันตั้งท่าเตรียมถ่ายเลย พอเจอแบบนี้ก็ไปไม่เป็นลั่นชัตเตอร์ทั้งๆ ที่ยังไม่มองผ่านเลนส์

กูหมายถึงยิ้มให้กล้อง ไม่ใช่ยิ้มให้คนถือกล้อง...

หลังจากถ่ายอย่างนั้นไปประมาณหนึ่งผมก็ส่งสัญญาณให้มันมองกล้องบ้าง ภาพที่ออกมาเป็นที่น่าพอใจ… พอใจมาก ผมจะส่งพิมพ์ภาพลงผ้าใบ




____________________________________________________________________________

พอดีลูกชายหลงเพอื่นมากเลยค่ะ... ตายจริง ทำไมพิมพ์คำว่าเพี่ยนไม่ได้นะ

เพรื่อน เอพื่น เภื่อนส์

อีกละ เป็นอะไรเนี่ย... 

อ๋อ น่าจะเพราะเป็นเพื่อนไม่จริงเนอะเลยพิมพ์คำว่าเพื่อนไม่ได้


ปล.เมื่อเร็วๆ นี้น้องได้รู้จักสิ่งที่เรียกว่า SaveG แล้วแบบคุณแม่...

กลิ่นอายความเพอื่น ความเด็กอ้วน ความอีกคนเซเลบ ทำไมเหมือนหยางธันจังอะ ใจบางมากค่ะ

-Mommae-

4 / 4 / 2563

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 938 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

30,011 ความคิดเห็น

  1. #29728 BACHA (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 00:08
    เริ้ป เริ้ป ที่สุดกก กลิ่นตวาทรักช่างหอมหวาน
    #29,728
    0
  2. #29684 MoRO66 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 14:24
    หอมกลิ่นฟามรัก
    #29,684
    0
  3. #29536 damme2 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 22:09
    หยางธัน เขารักกันนานแล้วแน่ๆ55
    #29,536
    0
  4. #29508 N_jkp (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 20:35
    เชฟจีเหมือนกันเลยแม่
    #29,508
    0
  5. #29416 ออย (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 15:50

    ตอนแรกก็คล้ายเบาๆ ตอนหลังๆนี่แบบ saveG ชัดๆ พอทาเห็นทอล์ก โคตรจะชัด ด้อมนี้พิมพ์ เพอื่น ไม่เป็นสักคน

    #29,416
    0
  6. #29411 anna96422 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 23:37
    กลิ่นอายความsaveG สุดดดดด อ่านไปก็นึกถึงหน้าจีกับเซฟ โงยเขิน><
    #29,411
    0
  7. #29283 Nest (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 00:12
    หลงมากกกกกกก ตามใจไปหมด
    #29,283
    0
  8. #29282 nnsmurf (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 23:38

    fcลูกสาวป้าแมวค่ะ5555 ถ้าแม่ไม่เลิกขายหนูหนํปล่อยท้องนะ โอ้ย5555
    #29,282
    0
  9. #29281 Nampiy.P (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 23:23

    เป็นเรื่องที่ชอบมาก รออ่านนะคะ

    น้ำหยดลงหินทุกวัน หินบอกคิดแค่เพือ่น..

    #29,281
    0
  10. #29266 baekbow (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 12:41
    ก็ไม่ค่อยหลงหรอก แค่จะสั่งพิมพ์ภาพลงผ้าใบแค่นั้นเอง 5555 // ชอบลูกสาวป้าแมวอ่ะ ถ้าแม่ยังไม่เลิกขายหนูให้คนอื่น หนูจะปล่อยท้อง เยี่ยมมากลูก คิดได้ไง เลี้ยงเด็กไม่ง่ายนะหนู
    #29,266
    0
  11. #29264 sulasoh (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 12:11
    กรี๊ดดดดดดดดดดด เซฟจีๆๆ
    #29,264
    0
  12. #29262 Thitaree Huayhongthog (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 04:17
    #saveG คือดีย์จริง อิมเมจเปะมากกก
    #29,262
    0
  13. #29258 Nawanannoey (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 20:08
    #saveG

    เหมือนมากค่ะ
    #29,258
    0
  14. #29254 xrxrose (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 15:08
    รักเพี่ยนนะ
    #29,254
    0
  15. #29249 ...ผีเสื้อราตรี... (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 10:41

    เอาจริงๆนะ คู่นี้คือ#saveG อ่ะ คล้ายมากกกกก

    #29,249
    1
  16. #29242 IamonRead (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 02:33

    โอ้วววววววว เพื่อนไม่จริงอ่ะเนาะ อ่านแล้วยิ้ม ยิ้มแล้วยิ้มอีกเหมือนคนบ้า เห้อออ เบื่อตัวเอง555 หันไปมองบ็อกเซตแล้วพูมจัยยย อิอิ

    #29,242
    0
  17. #29240 FuYuKaZe (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 01:40
    ใช่!!!!นี่ว่าคู่นี้เหมือนsavegมากจริง แม่มาก่อนกาล ถึงมุเซฟไม่เคยอ้วนแต่ฟิลมันได้มาก
    #29,240
    0
  18. #29234 Wongchomphu (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 23:03
    #SaveG ทรงพลังมากกก
    ดีใจที่ไรท์มาต่อนะคะ แต่หลายปีแล้วเนาะเราก็ลืมๆจนต้องกลับไปอ่านใหม่หมด555555 แง;-;
    #29,234
    0
  19. #29225 slepm (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 17:57
    SaveG หนักมากค่ะตอนนี้ คำว่าเพอื่นสะกดยังไงไม่รู้ งงมาก
    #29,225
    0
  20. #29212 everybny (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 09:50
    ยินดีต้อนรับเข้าสู่วงการ saveGอย่างเป็นทางการเลยค่ะ เขาเป็น 'เพนื่อ'กันจริงๆนะดูไม่ออกกันเลยหรอ เพี่ยนน่ะ
    #29,212
    0
  21. #29210 sweet water (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 05:40
    แงงงง ไรท์ เราก็อ่านไป นึกถึง #SaveG ไป บรรยากาศมันคุ้นๆนะ 555555 พอเลื่อนมาตรงที่ไรท์ทอร์คเท่านั้นแหล่ะ กรี๊ดเลย ปริ่มมากก
    #29,210
    0
  22. #29209 ETFMP (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 03:40
    ยินดีต้อนรับเข้าสู่วงการ #SaveG นะไรท์ เขาเป็นเพือ่นกันจริง ๆ เอ้ย พิมพ์ไงอ่ะคำว่า เอื่พน 555
    #29,209
    0
  23. #29193 pamme-pornchita (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 21:34
    saveG ดีงามมากเลยค่ะ 😳😝
    #29,193
    0
  24. #29189 I-TimChoco (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 17:11
    ตอนแรกอ่านก็ว่าเขินแล้ว เจอหม่อมแม่ชงตอนท้ายนี่เขินหนักกว่าเดิมไปอี๊กกก
    #29,189
    0
  25. #29183 kham00m (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 15:15
    นี่ก็ลัทธิ saveG อร้ายย เป็นน่ารักก ><
    #29,183
    0
  26. #28254 Midnight9302 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 21:06
    ไรท์😂😂😂
    #28,254
    0
  27. #28211 Po_I.O.po (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 04:39

    ฉันรักพวกเขาจังเลย โอ๊ยยยยเขิลหนักมาก
    #28,211
    0
  28. #28208 DING-DONGS (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 01:37
    หยางอย่างหล่อ 5555555
    #28,208
    0
  29. #28205 maybee23 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 01:06
    นังหยางงงงงงงงงงงงงงง น้องธันเขินเว่ยยย น้องเขาเขินแล้วตบมือรอสิแก55555
    #28,205
    0
  30. #28198 wolf~)+(~ (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 23:59

    เรือเราทำงารดีค่ะเพราะกัปตันคืนคนแต่ง5555+ คถ.น้อนนน
    #28,198
    0
  31. #28171 Cheezymm (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 17:37

    หยางงงงงงง หยอดเก่งงงงง //ไรท์สู้ๆนะคะ
    #28,171
    0
  32. #28168 ปลาทูทอดกรอบ3วิ (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 17:06
    น่าร๊ากกกกกก
    #28,168
    0
  33. #28137 S_candy (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 11:21
    น่ารัก
    #28,137
    0
  34. #28101 Kog-sasithon (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 07:44
    ขำหมวกหยางซะ55555555
    #28,101
    0
  35. #28069 iXxoPw (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 06:28
    หยอดเก่งงงงงง
    #28,069
    0
  36. #28048 Meatboll (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 00:16
    เมื่อไหร่จะได้กันนนนน โอ๊ะ คิดดังไปหน่อย55555
    #28,048
    1
    • #28048-1 -Mommae-(จากตอนที่ 47)
      24 มกราคม 2562 / 02:39
      5555555
      #28048-1
  37. #28046 Som O Usanee (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 23:06
    จีบกันเก่งงงงงงง หยอดกันเก่งงงงงงง
    #28,046
    0
  38. #28045 Tangnga2545 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 22:47
    คิดถึงหยางธันสุดดดดดดดดดดดด
    #28,045
    0
  39. #28043 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 21:32
    คิดถึงเธออออ
    #28,043
    0
  40. #28041 jmjk_milkkk (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 20:18
    คิดถึงมากๆเลยยยยยย
    #28,041
    0
  41. #28039 น้ำหยดดด (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 19:40
    คิดถึงหยางธันนนน
    #28,039
    0
  42. #28035 Rimini (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 19:15
    บ้านอิฉันน้ำท่วมแล้ว!!!! ร้องไห้จะเป็นจะตายล่ะคะ!
    #28,035
    0
  43. #28034 abc17973 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 18:17
    เทออออคิดถุงงงงงง
    #28,034
    0
  44. #28032 pachinee02558 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 17:50
    โครตจะคิดถึงเรื่องนี้เลยยยยย
    #28,032
    0
  45. #28024 pungpangppp (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 15:04
    รอคอยมานานแสนนานนนนนนนนนนนนนน
    #28,024
    0
  46. #28022 WAA-Y (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 14:34
    คิดถึงหยางธันมากๆๆๆๆๆๆ
    #28,022
    0
  47. #28021 Manthana44532 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 14:13
    คิดถึงเรื่องนี้ที่สุดดดด คิดถึงหยางธันนนนนน
    #28,021
    0
  48. #28017 Sehun40610 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 12:38
    ในที่สุดด​ เฝ้ารอนานมานานนับเเรมปี​เเงงงง​ดีใจจจ
    #28,017
    0
  49. #28016 Ain Palakul (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 12:35
    กลับมาแล้ววววววว คิดถึงงงงง หยางธัน
    #28,016
    0
  50. #28012 AirrUtai (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 12:18
    นานจนจะลืมเนื้อเรื่องต้องกลับไปย้อนอ่านใหม่55
    #28,012
    0