Butterfly ll (Markbam) /maxwellXnes

ตอนที่ 16 : 15-ความรักของคนเถื่อนๆ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 38,018
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,612 ครั้ง
    28 พ.ย. 61

15








ก๊อก ก๊อกก๊อก

          "เข้ามา" 

      เสียงอนุญาติทำให้มือเล็กผลักประตูห้องผู้บริหารเข้าไป  ก่อนจะถอนใจเฮือกเมื่อเห็นคุณผู้บริหารหนุ่มตบหน้าขาตัวเองสองสามที เป็นการอัญเชิญให้ไปนั่ง

      เก้าอี้วีไอพีของเด็กฝึกงานวีไอพี

ฟุบ

          "พี่มาร์ค ตกลงเรียกแบมมานี่ไม่มีอะไรใช่มั้ย"

       เพราะโดนรุกราน กระดุมสูทสีเข้มถูกปลดออก คนถูกกอดจากด้านหลังตัวเกร็งเมื่อจมูกโด่งซุกไซร้แถวต้นคอขาว 

          "มี..."

          "ฮื่ออ ปล่อยครับ ทำไมเกเรแบบนี้" 

       แทนที่จะฟังกลับเอี้ยวตัวมาจูบที่มุมปาก จนแบมแบมต้องดันออก ใครเข้ามาเจอคงเป็นเรื่อง หมั้นแล้วก็จริงแต่มันโครตจะไม่เหมาะ

           "ประตูไม่ได้ล็อค พี่อย่ารุ่มร่าม"

          "ใครจะกล้าเข้ามาห้องกู"
   
          "ก็...พี่นิศาไง "

          "คนนั้นเห็นจนชินแล้ว มากกว่านี้เขาก็ชิน" 

       ดวงตาเจ้าเล่ห์กวาดมองทั่วใบหน้าใส ติดกลิ่นติดสัมผัส อยากนัวเนียตลอด ยิ่งเห็นแหวนที่นิ้วนางข้างเดียวกันแล้วก็รู้สึกฮึกเหิม

       คนนี้ของเขา อีตัวดีนี่เป็นของเขา

            "จูบแหวนทำไมครับ" 

      ดวงตากลมจ้องการกระทำของคนโตกว่า มาร์คถอนจูบจากนิ้วเรียวสวยที่สวมแหวนไว้ สอดมือประสานไว้ที่หน้าตัก

           "ทำไม จูบไม่ได้?"

          "ก็เปล่า...พี่จูบแบมได้ทั้งตัวแหละ แค่แปลกใจว่าจะมาไม้ไหนอีก"

       แล้วตอบมาหน้าตาเฉย มือหนาบีบจมูกรั้นของคนบนตักอย่างมันเขี้ยว ไม่ตอบอะไรกลับเพียงแค่กระชับมือนุ่มนิ่มเล่นไปมา

          "ถ้าแค่เรียกมาจูบแหวนงั้นไปนะ ผมมีงานอีก นี่ทิ้งพี่ดินรับแขกคนเดียวเลย "

          "กล้าเรียกชื่อผู้ชายต่อหน้ากูเลยเหรอ"

          "อ่าว...ก็แบมมีงานจริงๆ ไม่งี่เง่านะครับ" ใครงี่เง่าวะ?

          "กูปวดมือ เนี่ย เซ็นจนจะหงิกแล้ว ช่วยหน่อย" 

      เสียงอ้อนนี่ขัดกับหน้าโหดๆอย่างสิ้นเชิง คนตัวเล็กจับมือหนามาบีบเบาๆ กับแค่เซ็นเอกสารนี่มันต้องเมื่อยเบอร์นี้เลยเหรอ

           "จะช่วยยังไง ลายเซ็นของพี่แบมเซ็นแทนได้ที่ไหนเล่า "

          "ก็นั่งอยู่นี่แหละ ไม่ต้องลงไปแล้ว เดี๋ยวทุ่มนึงพาไปกินข้าว บนยอดตึกเลย นั่นเห็นไหม วิวดีสุดๆ" 

     ชี้มือออกไปข้างนอก อีสวยมองตามก่อนจะเม้มปากนิดๆ เด็กชิบหายเลยว่ะ เอาของกินมาล่อก็ลังเลแล้วอ่ะ 

           "แต่ว่า..."

           "งั้นลงไป ไม่ไปก็ไม่บังคับ" 

           "ก็ได้  ขอลงไปบอกพี่ข้างล่างก่อนได้ไหม เขาจะได้ไม่รอ"

       อยากจะยิ้มแทบตาย แต่ต้องเก้กหน้านิ่งไว้ น้องมันโรคจิตพูดดีๆด้วยไม่ได้หรอก ต้องให้ขู่ถึงยอมกันได้

            "อืม" ก็เหมือนที่เขายอมมันนั่นแหละ






       มันง่ายมากๆที่จะอารมณ์ดีแบบนี้ 

       มาร์คค้นพบว่าการใช้เงินหาความสุขที่แท้จริงคือการเปย์อีตัวดีข้างหน้า

             "แพงมากเลยครับที่นี่ แต่อร่อยมากๆ "

        แก้มกลมเคี้ยวตุ้ยๆขณะตัดหมูนุ่มในจานตัวเองให้เขา มาร์คยกมือถือขึ้นถ่ายโดยที่น้องมันไม่รู้ตัว อีสวยเหมือนจะมีแก้มขึ้นตั้งแต่ที่อยู่ด้วยกัน

              "ถ่ายแบมเหรอ"

              "เปล่า ถ่ายวิว" ตอบนิ่งๆ ก่อนจะเก็บมันลงที่เดิม 

              "วิวสวยจริงๆ อย่าโกรธนะถ้าจะบอกว่าสวยกว่าโรงแรมพี่อีก แต่ราคามันก็โหดมาก ครั้งหน้าไปที่อื่นเถอะ" บางทีมันคงลืมว่าตัวเองเป็นเมียใคร

              "ชอบมั้ยล่ะ" 

              "ไม่ชอบครับ" 

         คำตอบทำเอาคนถามขมวดคิ้ว สวยขนาดนี้ แพงขนาดนี้ ยังไม่ชอบอีกเหรอ

                "..." 

               "รักพี่ต่างหาก" 

         คำพูดต่อมาทำเอาเขากระตุกยิ้ม คนเล่นมุขหน้าขึ้นสีเรื่อ อีตัวดีของจริง พักนี้ชักเล่นกับหัวใจกันเกินไปแล้ว

               "ตลกเหรอ เดี๋ยวกูฟัด"

               "อย่าหื่นพี่ กินข้าวๆ" 


          อากาศเริ่มเย็นลงทุกทีๆ คงเพราะอยู่สูงแถมยังติดริมแม่น้ำ พนักงานมาเติมไวน์ให้เขาก่อนคนตัวเล็กจะดันแก้วตัวเองให้บ้าง จะกินเหรออีสวย มันจะดีนะ

               "อืมแล้วเรื่องรับปริญญาเป็นไงบ้างครับ"  

               "ก็รับไง เดือนหน้า ปลายๆ"

                "แล้วชุดล่ะเสร็จยัง" 

                "ดูเอา" 

         ยื่นโทรศัพท์ให้ น้องมันรับไปเปิดดูรูปที่เขาใส่ชุดครุยถ่าย แววตาชื่นชมเป็นอย่างแรกที่ได้เห็น และริมฝีปากบางที่คลี่ยิ้มอย่างดีใจราวกับเป็นคนรับซะเอง

              "โครตหล่อเลย ดีใจไหมพี่" ดีใจที่มึงชมหรือดีใจที่ได้รับปริญญาดีล่ะ

              "อืม"

             "อิจฉาอ่ะ น่าภูมิใจสุดๆ"

             "เวอร์ เดี๋ยวมึงก็เรียนจบ "

       มาร์คบอก แววตาจับจ้องไปยังปลายลิ้นเล็กที่แลบออกมาเลียขอบปาก กินเยอะเดี๋ยวก็เมา เมาแล้วกูก็เหนื่อยอีก

            "วันนั้นพี่ต้องหล่อสุดๆแน่เลย คนร่วมแสดงความยินดีเต็มแน่"
 
            "แล้วทุกวันนี้กูไม่หล่อหรือไง"

           "ก็หล่อ แต่วันนั้นต้องหล่อเป็นพิเศษไง มันเป็นวันของพี่ แล้วพี่อยากได้อะไรมั้ย แบบดอกไม้ หรือตุ้กตาอะไรแบบนี้อ่ะ" 

       จะไม่ให้หลงมันก็คงแปลก ทุกการกระทำที่แสดงออกว่าใส่ใจ ปากอิ่มที่ช่างจ้อไม่หยุด มองแล้วเพลินดี

          "ไม่ต้องมีอะไรหรอก แค่มึงไป"

       พอพูดแบบนี้ คนตรงหน้าก็ชะงักกึก ไม่นานใบหน้าเล็กก็เริ่มเปลี่ยนสี กัดปาก ไม่กล้าสบตา
  
           "พูดไรของพี่เนี่ย"

          "เขิลเหี้ยไร แค่มึงไปช่วยถือของก็พอ"

          "พี่อ่ะ ฮึ่ยย "

       คนเขิลเก้อกลบเกลื่อนอาการด้วยการกระดกไวน์ลงคอ มาร์คเอนตัวพิงเก้าอี้จ้องคนตรงข้ามไม่วางตา

       ยิ่งหน้าแดงยิ่งสวย สวยเหี้ยไรขนาดนี้

           "พอแล้ว เดี๋ยวเมา" 

          "ฮื่ออ นิดเดียว เสียของ" 

      ดูมีความสุขกับการกิน  หยิบนู่นนี่เข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ พอของหวานมาเสิร์ฟก็เตรียมจะตักต่อ อีกไม่นานเอวบางๆคงจะไม่มีแล้วล่ะ กินขนาดนี้

          "มานั่งนี่มา" ตบเก้าอี้ข้างตัวที่ว่างอยู่ อีสวยส่ายหน้าช้าๆ มองเหมือนเขาจะล่อลวงมันอย่างงั้นแหละ

          "ไม่ได้จะทำอะไร มานั่งใกล้ๆ"

         "ไม่อ่า เดี๋ยวพี่ก็จูบอีก คนเยอะแบมอาย" 

         "ไม่จูบ จะให้ป้อนเค้ก ลุกมาเร็วๆ อย่าดื้อ"

      สุดท้ายน้องมันก็อมลมจนแก้มป่องแล้วลุกออกมา คนหุ่นบางสวยนั่งลงข้างๆเขา ก่อนจะตักเค้กขึ้นมาให้

         "อ่ะ อ้าปาก นี่อร่อยมากๆ กินให้คุ้มกับเงินหน่อยครับ" 

      ช้อนเล็กมาจ่ออยู่ที่ปากเขา แต่มาร์คกลับดันมันกลับไปที่ปากเล็ก ความตกใจทำให้แบมแบมอ้างับ และยิ่งเบิกตากว้างเมื่อคนโตกว่ากดริมฝีปากลงมา

          "..." 

      มันทั้งหวานทั้งละมุนจนหวิวไปหมด มือใหญ่จับท้ายทอยให้รับจูบได้ถนัด ส่วนอีกข้างกอบกุมมือเล็กข้างที่สวมแหวนไว้ 

      สถานะ ความสำคัญ และอะไรหลายๆอย่างมันเอ่อล้นไปหมด 

      แสง เสียง รสสัมผัส กับกลิ่นอันคุ้นเคย

      มาร์คขยับปากเลาะเล็มครีมสีชมพูอ่อนที่ปากอิ่ม ปลายลิ้นร้อนไล่ต้อนกันไปมา ไม่รู้ว่าใครได้กินครีมไปมากกว่าใคร มีเพียงสัมผัสอ่อนโยนที่ถ่ายทอดกันและกันเรื่อยๆ


         "กูรักมึง..."


          "..." 

       จะมีใครที่โดนจูบแล้วร้องไห้แบบนี้ไหมไม่รู้ แต่แบมแบมคิดว่าตัวเองกำลังเมาไวน์ เมาเค้ก เมาจูบ เมาคำว่ารักของพี่มาร์ค รู้แค่ว่าต้องร้องไห้ และมันไม่สามารถเอ่ยเป็นคำพูดใดได้เลย...

       รักเหมือนกัน

       รักพี่นะ...






50%





ต่อ







แล้ววันนั้นก็มาถึง...



      เสียงจอแจดังจนแสบหูแต่ผมก็ง่วง  เมื่อเช้าตื่นตีสามเพื่อมาแต่งหน้าทำผม ไม่ใช่ตัวเองหรอกนะ พี่มาร์คนู่น

      เรามากันแต่เช้าเพื่อมาถ่ายรูป ก่อนพี่มันจะเข้าหอประชุมในตอนบ่าย วันนี้พี่มาร์คหล่อสมกับที่ผมคาดไว้ ใบหน้าคมติดจะหยิ่งๆถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอาง ไหนจะเซ็ตผมเปิดหน้าขึ้นไปอีก หล่อมากแค่ไหนไม่รู้ รู้แต่ว่าผมถ่ายพี่มันจนโทรศัพท์เมมเต็มอ่ะ

            "แบมพี่มาร์คเหงื่อออกและไม่ไปซับอ่ะ" 

       จีนก็มาช่วยพี่บี ทั้งกลุ่มได้ของขวัญ ตุ้กตา ดอกไม้จากน้องๆเยอะมาก ผมหอบมันมาใส่ท้ายรถป๊าต้วนสองรอบแล้ว ทั้งซับหน้าส่งขนมส่งน้ำจนแทบเป็นลม นี่ก็มานั่งพักอยู่ข้างๆซุ้ม อากาศก็ร้อน วันผมรับมันคงจะประมาณนี้ใช่ไหม

            "ให้เหงื่อไหลบ้าง หล่อเกินไป มีแต่คนจะถ่ายรูป"

            "หึงเหรออีสวย มึงดูไอ้แจง ไม่รู้ฝึกงานอีท่าไหน สนิทกับพี่แจ็คเฉย"

        จีนว่า ผมอมยิ้มมองเพื่อนตัวดีกับรุ่นพี่ที่บอกไม่ชอบนักไม่ชอบหนา เห็นป้อนน้ำกันอย่างสวีท ไหนไม่เอาไงแจง อิอ้วนเอ้ย

             "มึงอ่ะเป็นไงบ้าง" ผมถาม จีนลงมานั่งข้างๆ ก่อนจะยกมือขึ้นลูบแหวนข้างซ้ายแล้วพูดช้าๆ

             "ก็ดี พี่บีก็โอเค จบแล้วคงจะทำงานที่บริษัทเต็มตัว  เรื่องแต่งคงต้องรอกูจบ  แล้วมึงอ่ะ"

            "ก็เรื่อยๆ ช่วงหลังมานี่พี่มาร์คดีขึ้นเยอะ แต่โครตกวน แต่ดูแลกูดีจริงๆ "

             "ขี้หึงมะ"

             "หวงมากกว่า ตัวติดกูสุดๆ "

             "กูว่าละ พี่บีก็เล่าวีรกรรมพี่มาร์คตอนแรกๆให้ฟังเยอะ" 


Rrrrrrrrrrrr

       -คุณต้วน-

             "ฮัลโหลครับ พี่มาร์คยังไม่เข้าหอประชุมเลย ยังไงเดี๋ยวแบมโทรไปนะครับ"

             "ครับ อยู่ได้ รอได้ครับ ขอบคุณครับป๊า" 

        ผมกดวางสาย ป๊าม๊าต้วนไปรอเลี้ยงฉลองอยู่ที่โรงแรมแล้ว หลังจากเมื่อเช้ามาถ่ายรูปกันพักใหญ่ วันรับปริญาของผม จะยังเป็นครอบครัวเดิมมาร่วมแสดงความยินดีอยู่ไหมนะ อีกตั้งสองสามปี

            "เฮ้ยแบมคนนั้นใครอ่ะ กอดผัวมึงด้วย"

            "ไหน" มองตามมือไอ้จีนที่ชี้ไปทางพี่มาร์ค เห็นผู้หญิงคนหนึ่งตัวเล็กๆน่ารักๆกำลังกอดพี่มันอยู่ พ่อคุณเค้าก็ยิ้มไม่ได้ว่าอะไร อย่าบอกนะว่าแฟนเก่า เด็ก? หรืออะไรเทือกๆนั้น หึงนิดนึงนะเว้ย

           "มึงนั่งนี่แหละ เดี๋ยวไอ้แจงก็มาเมาท์เชื่อกู" 

       ยังไม่ทันขาดคำ อิอ้วนก็ซอยฉับๆมาตรงที่ผมอยู่ เห็นเหงื่อหยดแต่ปากขยับเตรียมจะเมาท์ ผมขยับให้มันนั่งข้างๆให้ใจเย็น

           "แบม เมียเก่าพี่มาร์ค เมียเก่าอ่ะมึ้ง ดูเกาะแขน อิเชี้ยขึ้นเลยกู"

           "มึงรู้ได้ไงว่าเมียเก่า เพื่อนเค้าเปล่า"

            "พี่แจ็คเรียกเต็มปากเต็มคำ มึงลุกเลย ลุกไปแสดงความเป็นเจ้าของเร็วอีสวย" 

      มันทั้งผลักทั้งดัน ผมส่ายหน้า คนสำคัญมันไม่ดิ้นเปล่าวะ อยู่เฉยๆก็พอมั้ง ไม่ได้เป็นนางเอกหลังข่าวอ่ะ แม้จะรู้สึกนิดๆที่พี่มันยอมให้เขากอดทั้งๆที่ผมก็นั่งอยู่ไม่ไกล 

            "ไม่อ่ะ ฝากของแปปนะ ไปเข้าห้องน้ำเดี๋ยว"




ซ่า!!!

       ผมวักน้ำล้างหน้าลวกๆ ดับความร้อนที่มีมาเป็นระลอก มองแหวนข้างซ้ายที่มืออย่างเลื่อนลอย ผู้หญิงคนนั้นกับรอยยิ้มของพี่มาร์ค รอยยิ้มที่นานๆทีผมจะได้รับมัน ทั้งๆที่ไม่น่าจะมาคิดเล็กคิดน้อยอะไรแบบนี้เลย

       แต่เขาสวย เขาเหมาะสม และเขาเป็นผู้หญิง


             "แบมทางนี้" ออกมาอีกทีพวกพี่มาร์คก็เข้าหอประชุมกันแล้ว 

             "หวัดดีจ่ะ "

             "ครับ" 

       ผู้หญิงคนนั้นยืนอยู่กับจีนและแจงเพื่อนผมด้วย ยิ่งมองใกล้ๆก็ยิ่งรู้สึกไม่แปลกเลยถ้าจะเป็นคนสำคัญของพี่มาร์ค

            "พี่ชื่อมีนนะ เป็นพี่รหัสของมาร์ค นี่คงเป็นแบมแบมใช่มั้ย "

            "ครับ ผมชื่อแบมแบม"

            "สวยมาก ไม่แปลกใจเลยที่เอามาร์คอยู่" ทั้งคุยเก่ง อัธยาศัยดี พร้อมไปหมด

           "ขอบคุณครับ" 

       เราไม่ได้คุยอะไรกันอีก นั่งรอนั่งเล่นกันไปเรื่อย ผมที่ตื่นตั้งแต่ตีสามเลยนั่งซบไหล่ไอ้แจงแล้วก็หลับไป 




      มารู้สึกตัวอีกทีตอนที่นอนอยู่บนรถแล้ว 

            "จูบทำไมมาร์ค..."

             "..."

       ผมแทบกลั้นหายใจ ทำเหมือนหลับทั้งๆที่ประสาทการรับรู้ตื่นหมดตั้งแต่ได้ยินเสียงพี่มีน ผมมานอนบนรถป๊าต้วนที่เบาะหลังได้ยังไงไม่รู้ พี่มาร์คคงจะอุ้มมา แต่มันไม่สำคัญเท่ากับประโยคที่คนสองคนคุยกันที่เบาะหน้าหรอก

            "มีคู่หมั้นแล้วทำแบบนี้ไม่ได้นะ ถ้าเป็นแบบนี้อีกทีหลังมีนจะไม่มา"

            "ไม่ได้ตั้งใจ "

            "..."

           "วันสำคัญก็อยากให้มีนมา" 

           "ช่างเถอะ ป๊ากับม๊ารอที่โรงแรมแล้วใช่ไหม "

           "อืม"

       แล้วบทสนทนาก็จบลง พร้อมๆกับผมที่จิกเล็บลงหลังมือจนเลือดซึม ร้องไห้แต่ห้ามมีเสียงนี่มันทรมานจริงๆนะ



       เรามาถึงโรงแรมกันแล้ว ผมลงจากรถอย่างหมดแรง ใจไปหมดแล้วตอนนี้ พวกพี่บีพี่แจ็คพี่ยิมมาถึงก่อนหน้าเราไม่นาน พี่มาร์คเข้ามากอดคอผมเพื่อเดินเข้าโรงแรม

           "หิวเปล่า"

         "ไม่เท่าไหร่ครับ" 

      ผมตอบเบาๆ จ้องไปที่ริมฝีปากพี่มัน ที่พี่มีนถามบนรถว่าจูบทำไม อยากรู้ว่าจริงหรือเปล่า

          "มองปากคือ หิวกู?"

          "เปล่า..."


      ห้องอาหารที่ทางโรงแรมเตรียมไว้เป็นห้องใหญ่รองรับแขก ผู้ใหญ่ฝั่งพี่บีพี่แจ็คพี่ยิมก็มารอกับป๊าม๊าต้วนแล้ว จีนกับแจงก็เพิ่งมาถึง 

      ผมสวัสดีจนครบทุกคน พี่มีนนั่งข้างๆม๊าต้วน ถามไถ่ทุกข์สุขกันจนดูออกว่าสนิทกันขั้นไหน พี่มาร์คดึงผมให้นั่งต่อสติถึงกลับมา

            "เป็นอะไร ไม่สบายหรือเปล่า" 

           "ครับ เหมือนจะปวดหัว"

       ผมไม่อยากงี่เง่า แต่มองความสนิทสนมของคนทั้งคู่แล้วไม่คิดไม่ได้เลย ได้แต่ฝืนกลืนข้าวไปเงียบๆ ใครตักอะไรให้ก็ได้แต่ยิ้มรับ




        ผมลงไปส่งจีนกับแจงข้างล่าง พี่มาร์คคงขึ้นห้องไปแล้ว ไอ้สองคนคงเห็นผมซึมๆไปถึงดึงไปกอดแบบนี้

             "แบมไม่คิดมากนะ สองคนนั้นไม่ได้เป็นอะไรกัน กูถามพี่แจ็คแล้วเขาแค่แซวเล่น "

              "อือ"

              "เนี่ยมึงคิด ไปนอนไป ตัวรุมๆ มีอะไรก็โทรมานะ อยู่ข้างๆนะแบม"  ผมพยักหน้า ส่งพวกมันขึ้นรถ แล้วเดินกลับเข้าโรงแรม

              


             "น้องแบม เห็นพี่มาร์คบอกไม่ค่อยสบาย ม๊าพาไปกินยาลูกมา"

        คุณม๊าต้วนคว้ามือผมให้ตามไป ผมมองหาพี่มาร์คกับพี่มีนก็ไม่เห็นแล้ว คงจะไปส่งกัน

             "ขอบคุณครับ" ผมรับยากับน้ำมาดื่ม เห็นทีคืนนี้คงจะนอนยาว ม๊าต้วนยังคงน่ารักกับผมเสมอ ใช้มืออังหน้าผากวัดไข้ จับปอยผมทัดหูให้

             "พี่มาร์คใช้หนูจนไม่สบายเลยเหรอลูก น่าตีจริง"

             "ไม่หรอกครับ แดดมันร้อนแบมเลยเพลียๆ"

             "งั้นขึ้นไปนอนนะ ม๊าไปส่งมั้ย ไหวมั้ย"

             "ไหวครับไหว ม๊าพักเถอะนะ เดี๋ยวแบมไปเอง ขอบคุณนะครับม๊า ขอบคุณที่เป็นห่วงแบม"

        แล้วผมก็กอด ม๊าลูบหัวผมแผ่วเบาแต่อบอุ่นไปทั้งใจ ถ้าวันนึงผมกับพี่มาร์คไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว ม๊าจะยังเอ็นดูผมแบบนี้ไหมครับ...





80%








ต่อ






แกร็ก


        ห้องเงียบเหมือนไม่มีคนอยู่ หลังจากเอาของทั้งหมดไปเก็บที่ห้องทำงานแล้วก็คุยต่อกับคุณต้วนอีกนิดหน่อย สักพักก็กลับขึ้นห้อง ให้ม๊าดูอีสวยให้แล้วเห็นบอกว่าปวดหัว สงสัยแดดคงจะร้อนไปวันนี้ คุณหนูซะด้วย นิดหน่อยทำเป็นไม่สบาย

               "สวย อีสวย..."  

         ร่างเล็กคู้ตัวบนเตียงนุ่ม ห่มผ้าจนมิดคอ เขาขยับผ้าออกนิดนึงถึงรู้ว่าน้องมันไม่ได้เปลี่ยนชุด

               "อือ..."

              "แบม ตัวร้อนงี้วะ" 

         ทีนี้เลยสะบัดผ้าออกจนหมด น้องมันอืออาแต่ไม่ยอมตื่น เขาโทรไปบอกอาการน้องกับม๊าเบื้องต้น ก่อนจะลุกไปหยิบผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัวให้

              "อื้อ พะ...พี่มาร์ค" 

         พอเช็ดหน้าเสร็จถึงได้สติ คนตัวเล็กเงยหน้ามองเขาที่นั่งอยู่ริมเตียง แถมทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ เลยจับหัวให้ขึ้นมาหนุนตัก ทีนี้น้องมันร้องไห้เลย

              "ฮึก..."

             "เจ็บเหรอ เจ็บตรงไหน ไปโรงพยาบาลมั้ย "

             "มะ...ไม่ครับ ไม่เป็นไร" 

             "ก็มึงร้องไห้" เช็ดน้ำตาออกให้เบาๆ  ไม่เจ็บแล้วจะร้องไห้ทำไมวะ

             "พี่...กลับมาแล้วเหรอ" 

            "กูไปไหนมา" เขาถามกลับ เมื่อกี้คุยกับคุณต้วนแล้วก็ไม่ได้ออกไปไหนอีก 

            "ก็...พี่มีนไง ไม่ได้ไปส่งมาเหรอ" 

            "กูไม่ได้ไป ไอ้แจ็คเป็นคนไปส่ง ทำไม มึงคิดอะไรอยู่" 

        เหมือนจะจับพิรุธได้ น้องมันหลบสายตา เขาไม่ปล่อยให้คาใจหรอก ล็อคปลายคางให้หนีไม่ได้อีก

            "ปล่อยแบม.."

            "พูดออกมา มึงคิดอะไรอยู่" 

            "..."  เงียบสนิทเหมือนท้าทาย มาร์คฉกริมฝีปากลงไปจูบเด็กดื้อหนึ่งทีแรงๆแล้วผละออก

            "อื้อ อย่ามาจูบนะ" 

       พอน้องดิ้นเขายิ่งแปลกใจไปอีก ไม่เคยมีสักครั้งที่อีสวยจะปฏิเสธแบบนี้ ไม่ปกติแน่นอน

           "ทำไมกูจะจูบไม่ได้ มึงเป็นเมีย" 

            "อึก...งั้นพี่มีนก็เป็นเมีย พี่ถึงจูบ!"

      เรี่ยวแรงมาจากไหนไม่รู้ถึงผลักเขาออกสำเร็จ อีสวยลุกขึ้นนั่งกระเถิบหนีไปจนสุดปลายเตียง ที่แท้ก็มีเรื่องจริงๆ แต่มันเกี่ยวกับเขากับมีนไปได้ยังไง

           "มึงพูดอะไร ใครจูบใคร"

          "ก็พี่กับพี่มีนไง คิดว่าแบมหลับเหรอ คิดว่าไม่ได้ยินหรือไง จูบเขาแล้วมาจูบกันทำไม ฮึก ไม่รักก็บอกดิ่ คิดว่าเจ็บไม่เป็นไงวะ"

     อีตัวเล็กขึ้นเสียง ตะคอกใส่เขาจนหน้าแดงก่ำ แค่นั้นก็ถึงบางอ้อทันที มโน เพ้อ แต่งเรื่องเป็นฉากๆ มันใช่เรื่องจริงที่ไหน

          "ฮึ มันน่าฟาดให้ไข้ขึ้น มานี่ดิ้ มาเก่งตรงนี้ดิ้อีตัวดี" 

     เขาลุกพรวดไปคว้าเอวเล็กไว้ จับน้องมันนั่งบนตัก อีสวยดิ้นหนีแต่ก็ไปไม่รอดเพราะเขากอดมันไว้แน่น

         "ฮึกปล่อย"

         "ฟังนะ กูไม่ได้จูบมีน กูแค่หันไปมองมึงที่เบาะหลังเฉยๆ พอดีมีนเขาหันมา เลยเฉียดแก้มเขาไป "

         "แต่เขาบอกว่าพี่จูบ แล้วพี่ก็ไม่ได้เถียงนี่"

        "กูเคยชอบเขา แต่นั่นมันเมื่อสี่ห้าปีที่แล้ว เขาคงคิดว่ากูยังคิดอะไรกับเขาอยู่มั้ง"

         "..." ท่าทีอ่อนลง แต่ก็ยังหน้างอ มาร์คจูบขมับเล็กชื้นเหงื่อก่อนจะเริ่มอธิบายต่อ 

        "และถ้ามึงตื่นจริงมึงก็ต้องได้ยินที่กูบอกว่าไม่ได้ตั้งใจ ก็กูไม่ได้ตั้งใจ"

        "แต่พี่บอกว่าอยากให้เขามาในวันสำคัญ พี่มีนสำคัญใช่ไหม"

        "ก็อยากให้มาจริงๆ เพราะตอนเขารับกูยังไปเลย งานกูเขาก็ต้องมาสิ ส่วนคนสำคัญของกูอ่ะ มานานแล้ว" 

    พอพูดแบบนี้คนบนตักหันขวับ เขายิ้มใส่ตาไปหนึ่งทีแบบหล่อๆ หึงก็ดีไป เดี๋ยวเอาให้หลงยิ่งกว่านี้อีก

         "มาตอนไหน ใคร"

        "มาตั้งแต่ตีสาม มานั่งเฝ้า ถือของ เช็ดเหงื่อให้ ป้อนข้าวป้อนน้ำ มึงเห็นบ้างไหมล่ะ นั่นแหละคนสำคัญของกู"

     ทีนี้หน้าแดงเป็นตำลึงสุก ก้มหน้างุดไม่เก่งแบบเมื่อตะกี้หรอก ลูกหมาเอ้ย~

        "เงียบทำไมล่ะ อ้อ สวมแหวนหมั้นที่นิ้วนางข้างซ้ายด้วย หน้าสวยๆหน่อยแต่ติงต๊องหึงไม่เข้าท่า" 

        "พี่ว่าแบมเหรอ "

        "ก็มึงดื้อ แหวนหมั้นก็คาอยู่ที่นิ้วกูยังจะคิดมาก หรือต้องให้อย่างอื่นคาด้วยถึงจะวางใจ ฮึ"

      เขาเลื่อนมือไปจับต้นขาเล็ก อีสวยสะดุ้งทุบไหล่เขาดังปั้ก เลยรวบมือทั้งสองข้างเอาไว้แล้วขยับให้น้องมันหันหน้ามาหาเขา

         "อย่ามาลามกนะ ปล่อยได้แล้ว" 

     ยกมือน้องขึ้นจูบ อ้อยอิ่งไปเรื่อยๆ กำลังจะทำมากกว่านั้นแหละถ้าตาไม่ไปสะดุดกับรอยแผลบนหลังมือซะก่อน 

     รอยเล็บจิก

          "ใครทำ!"

       รอยเล็บแน่ๆ แถมจิกแรงจนเข้าเนื้อไปแบบนี้ เมื่อวานยังไม่เห็นมี หรืออีตัวดีไปมีเรื่องที่ไหนมา หรือว่าทำตัวเอง

           "คือ...."

           "อีสวย...มึงทำตัวเองเหรอ" การคาดเดาของเขาเป็นจริง น้องมันพยักหน้าช้าๆ จนเขาสบถ

           "ชิบ..." 

          "ไม่ได้ตั้งใจ มันเจ็บที่พี่จูบเขา มือมันไปเอง"

          "ทีหลังถามกูสิ ลุกขึ้นมาถามเลย กูไม่พอใจนะ มึงทำตัวเองแบบนี้ อีตัวดี กูจะทำยังไงกับมึงดีเนี่ย" เขาทึ้งหัวตัวเอง โครตจะหัวร้อนเลยเถอะ 

         "ขอโทษ...แบมไม่ทำแล้ว ก็แบมรักพี่"

         "แล้วกูไม่รักมึงหรือไง "

          "..."

          "ทีหลังอย่าทำอีก กูไม่ชอบเลย..."

      คนบนตักพยักหน้ารับแล้วกอดเขา อีสวยมันตัวเล็กจนแทบจะจมไปในอก เขายกมือบางสวยที่มีรอยแผลขึ้นมาจูบเบาๆอีกรอบ กับพี่รหัสมันไม่มีอะไรอีกต่อไปแล้ว ทั้งใจของเขามันมีแต่คนๆนี้จริงๆ

          "สวยขนาดนี้...กูจะไปมองใครได้ ฮึ"

      เชยคางเล็กให้อยู่นิ่งๆ อีสวยหน้าร้อนผ่าว หลุบตาต่ำไม่ยอมสบตา

         "อะไรเนี่ย...พี่"

         "พอพูดดีๆก็บ่ายเบี่ยง ยังไงมึง ชอบซาดิสต์?"

         "..." 

      แล้วเสือกไม่ปฎิเสธ แบมเอ้ย คืนนี้มีคนเอวพัง

          "งั้น..มีเซ็กส์ฉลองวันสำคัญของกูกันนะ Make love กับพี่นะ..."

         "อื้อ~ ไม่สบาย อื้อพี่มาร์ค" 

     แล้วเขาสนซะที่ไหนล่ะ ป่วยเดี๋ยวจะฉีดยาให้หาย ดันน้องมันเอนราบไปกับเตียง กดจูบปลายคางกับสันกรามเล็กแผ่วเบา

        "อือ..มะ" 

     ปากอิ่มสีแดงถูกปิดด้วยปากของเขา รวบมือเล็กขึ้นเหนือหัวด้วยมือข้างเดียว อีสวยดิ้นหนีไม่นานก็โอนอ่อน เปิดปากยอมให้เขาล่วงล้ำเข้าไปกวาดชิมความหวานฉ่ำภายใน 

        "ฮื่ออ" 

     น้องมันตัวร้อนจนเขาเริ่มร้อนตาม เป็นไข้อยู่ก็ไม่ละเว้นให้หรอกนะ อยากทำตัวน่าฟัด เดี๋ยวจะทำให้รู้ว่าเขาหลงมันแค่ไหน 

ฟึ่บ

     เสื้อตัวเล็กถูกถอด เขาลูบไล้ผิวเนียนอย่างเพลินมือ ยืดตัวขึ้นเพื่อจะจัดการของตัวเองบ้าง อีสวยนอนหอบตาปรอย หมดเรี่ยวแรงต้านทาน

         "อะ..."

ติ้ดๆๆๆ

     ถ้าไม่มีเสียงรัวรหัสดังขึ้นซะก่อน


      กระโดดลงจากเตียงแทบไม่ทัน เขาคว้าห่มมาคลุมตัวน้องไว้ ก่อนจะออกไปเปิดประตูห้องนอน คนที่รู้รหัสห้องเขาก็มีอยู่แค่คนเดียว

เมียคุณต้วนชัวร์ๆ

  แกร็ก


           "พี่มาร์ค น้องเป็นยังไงมั่ง" นั่นไง จริงๆเลย

          "ดีขึ้นแล้วครับ ม๊าไปนอนนะ ผมดูน้องได้"

      เมียคุณต้วนเขาไม่ยอม ดึงดันจะเข้ามาดูลูกรักในห้อง สุดท้ายก็ห้ามไม่ได้ 


          "น้องแบม ทำไมถอดเสื้อลูกไข้จะขึ้นนะ"

      อีตัวเล็กนอนตาแป๋วอยู่ที่เดิม ไหล่เปลือยเปล่าทำให้ม๊ารู้ว่าน้องมันไม่ได้ใส่เสื้อ จบแล้วมาร์ค แผนจะเอวพังกันไปข้างคงจะจบแล้ว

          "เอ่อคือ...แบมจะเช็ดตัวครับ"

          "ดูสิหน้าแดงหมดเลย คงร้อนใน ม๊าตกใจมากเลยตอนที่พี่มาร์คโทรลงไป เดี๋ยวม๊าเช็ดตัวให้นะ พี่มาร์คเอากะละมังใส่น้ำมาหน่อยเร็ว"

         "ม๊า เดี๋ยวผมทำเอง ม๊าไปนอนนะ"

         "ไม่ได้ เดี๋ยวน้องไม่หาย ไปเลยลงไปขอยากับเจลลดไข้ที่ห้องพยาบาลมา " 

      ผมมองอีตัวดีตาปรอย กูจะได้กินมึงอยู่แล้วอ่ะ ถ้าม๊าไม่ขึ้นมาป่านนี้ครางลั่นห้องไปแล้ว

         "ไปสิ ดื้อจริงลูกคนนี้ เดี๋ยวม๊าเฝ้าน้องให้ ตัวแดงหมดเลยลูกแบม ทนหน่อยนะคะ"

     ว่าเสร็จก็ลูบหัวลูบหางน้องมันใหญ่ จังหวะที่เขาจะออกไปก็หันไปสบตากับคนตัวเล็กจังๆ

           "..."

     เสือกยักคิ้วใส่กูอีก ฝากไว้ก่อนอีสวย กูฝากไว้วันนึง เดี๋ยวอยู่กันสองคนเมื่อไหร่รู้เลย....




100%





///////////////////////////

เจอคำผิดอ่านให้ถูกไปเน้อ 55 ปวดตามากก

อย่าได้คาใจ

กลับมาก้อนนนน  ลูกเรือของชั้น ทำไมเทอิพี่มันล่ะ ฮืออ ก็บอกให้เชื่อใจไง
วงวารพี่เค้านะคะ แม่ๆโจมตีกันหมด โอ๋แบมทั้งม๊าทั้งคนอ่าน555
ก็น้องมันน่ารัก และชอบซาดิสต์555 ตล้กกกก!!!!
ปล.ทีมพาลูกหนีเยอะมากกกก ไม่รักพี่มาร์คกันหรืออย่างไร
จริงๆนางแค่หื่นไปเท่านั้น อิอิ 
โถเมียสวยขนาดนี้จะมองใครได้ คอมเม้นตอนนี้ช่างดุเดือด เง้อออ

ขอโทษที่ให้รอกันนะคะ เม้นๆๆๆ ฝากอีสวยกับพี่เถื่อนไว้ด้วย
ขอบคุณที่ติดตามกัน จะพยายามมาเรื่อยๆ
 
@pali_party

///////////////////////////
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.612K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,879 ความคิดเห็น

  1. #6871 lek0868909108 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2563 / 16:22
    มีนพูดให้คิดเอง มโนนะ /ดีที่บอกมาร์คไป จะได้รู้ แต่สงสารอดกินน้องเลย55
    #6,871
    0
  2. #6404 xokaew (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 02:47
    เกือบแล้วนะอีพี่!!!นี่อ่านไปจิกผ้าห่มแบบโกรธมากไาวนาว่าถ้าจูบจริงมียิงบ้างอ่ะ แต่คืออิน้องมโน //โล่ง..
    #6,404
    0
  3. #6226 sophitkongkaew (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 11:23
    ฟินมันฟินสมน้ำหน้าพี่มันนกค่ะนก
    #6,226
    0
  4. #6113 Tuynuy23 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 14:52

    5555555555555

    #6,113
    0
  5. #6033 FrontHyuk (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 19:55
    ว้ายยยยยยยยนก 5555+ น้องป่วยก็ไม่เว้นนะพี่ 5555+
    #6,033
    0
  6. #5881 Namfon1983 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 21:11
    มาอ่านตามทีหลังก็ยังดุเดือดอยู่

    น่ารักมากค่ะกะกินเมียแต่มามาขวางพี่มาร์คคนนกจริงๆ555
    #5,881
    0
  7. #5783 khimmark (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 18:41
    5555 ขำอะ
    #5,783
    0
  8. #5237 Minlaneee (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 17:30
    โคตรรรรรจะน่ารัก
    #5,237
    0
  9. #5200 ` dnmbdef (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 12:11
    ขำพิม้าค55555555
    #5,200
    0
  10. #5155 mylove2BB (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 19:32
    ว๊ายยยยยยย นก 555555555555555555555
    #5,155
    0
  11. #5034 kam2001 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 10:29
    555555สมน้ำหน้า
    #5,034
    0
  12. #5020 Kattyแฟนหมี (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 15:36
    ว้ายนกกกก
    #5,020
    0
  13. #4978 fainum (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 23:55
    เห็นใช้มาหลายตอนแล้วไม่ได้เม้นบอกแต่คิดว่าบอกไว้คงไม่เป็นอะไรเนอะ >>>>> โคตร <<<<<<<
    แบบนี้นะคะ
    #4,978
    0
  14. #4970 K-muk (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 14:23
    5555 สมน้ำหน้าอิพี่ น้องป่วยยังจะหื่นอีก
    #4,970
    0
  15. #4914 MTBB BBMT (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:30
    เก็บเสื้อผ้าลูกใส่กระเป๋าแล้วนะมาร์ค อย่าให้รู้เชียว พาหนีแน่นอนนน
    #4,914
    0
  16. #4885 Noiifuji (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:54

    เกือบจะมีดราม่าแล้วสิ แต่ก็อยากให้มาร์คเคลียร์กับคนชื่อมีนนะว่ามาร์คไม่ได้คิดอะไรกับนางแล้ว มันแค่อุบัติเหตุเท่านั้น เดี๋ยวนางจะพาลเข้าใจผิดว่ามาร์คยังชอบนางอยู่ กลัวจะมีปัญหากับแบมแบมภายหลัง

    #4,885
    0
  17. #4863 My love markbam (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:52
    โถ่น่าสงสาร อดเลย 55555
    #4,863
    0
  18. #4819 oiLL (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 05:28
    สงสารพี่เขานะคะ
    #4,819
    0
  19. #4812 PMarkNBam (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:56
    สมหน้ามาร์ค ต้วน 55555
    #4,812
    0
  20. #4782 Nuthathai Por (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:38

    น่าสงสารจังเลย ดูสิจะฉลองกับน้องสักหน่อยม๊ามาขัดซะได้

    #4,782
    0
  21. #4778 MarkP_endear. (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:05
    จะสงสารหรือขำดี 555555
    #4,778
    0
  22. #4747 Kipthuwaphorn (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:35
    ม๊าาาาาาาาาาาาาา 5555555555555555 สงสารพี่มันจริงๆ
    #4,747
    0
  23. #4741 Papiim (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:05
    อ่านไปยังโมโหแทนน้องอะ เป็นเราก็คงไม่พูดอะร้องไห้เงียบๆเหมือนน้องแหละ พี่มาร์คแม่งงงง
    #4,741
    0
  24. #4664 u7899 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:58
    5555​ อย่าลืมคิดดอก

    นะพี่จ๋า
    #4,664
    0
  25. #4646 tide2537 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:19
    หื่นนนนะ..แต่ตลักกกกนะ
    #4,646
    0