(Pre-Order) Butterfly (Markbam)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 251,048 Views

  • 4,869 Comments

  • 6,796 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    36,950

    Overall
    251,048

ตอนที่ 7 : 6-ความเอาแต่ใจของพี่มาร์ค100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 184
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1210 ครั้ง
    18 ต.ค. 61

6











           "จะไปทำงานยัง"


           "..."


           "สวยยย"


          "นี่พี่กวนเหรอ!" 

     แบมแบมหมดความอดทน หลังจากถูกถามคำถามนี้มาตั้งแต่กลับจากมหาลัย พี่แม่งกวนอ่ะ ถามพร้อมกับใช้สายตาเจ้าเล่ห์ส่งมาให้ พูดภาษาคนไม่รู้เรื่องมั้ง


            "แค่นี้เกรี้ยดกราด ถามเฉยๆไม่ได้หรือไง จะได้ไปส่ง"


            "เหรอครับ ขอโทษที่เกรี้ยวกราด นึกว่าพี่หวังอะไรอยู่" 

     มาร์คกระตุกยิ้ม อีสวยมันพูดเหมือนมานั่งกลางใจ คิดสิ ใครจะไม่คิด พักนี้เขายิ่งไม่ได้ไปปลดปล่อยที่ไหนเลยซะด้วย 


            "ฉลาดจริงๆนะมึง"

      แบมแบมนั่งลงข้างๆคนพี่ที่กำลังใส่ซิมแล้วตั้งค่าอะไรต่อมิอะไรเป็นนานสองนาน เมื่อบ่ายพี่มันพาแวะซื้อโทรศัพท์พร้อมซิมใหม่ อิจฉาชีวิตพี่มาร์คจะตายแล้ว อยากได้อะไรก็ได้


             "อ่ะ เรียบร้อย " 

      รับโทรศัพท์มา พอเปิดก็แทบจะตกโซฟา ก็หน้าจอมันเป็นรูปพี่มาร์คน่ะสิ ชุดนักศึกษาเหมือนเพิ่งถ่ายตะกี้ด้วย 


             "อย่าเปลี่ยนรูปนะ ถ้าเปลี่ยนมึงได้ตกโซฟาจริงๆแน่" 


              "ทำไมต้องเป็นรูปพี่อ่ะ แบบนี้ถ้าใครถาม"


              "ก็ช่างมัน  อยากตอบไรก็ตอบ กูเป็นอะไรก็ได้ แต่มึงเป็นของกูเท่านั้น" 

       พูดอย่างชิว แต่คนฟังไม่ชิวด้วยนะ บอกจีนไปคนแล้ว สงสัยว่าต้องบอกไอ้แจงกับกีกี้ด้วย


              "นี่ไลน์พี่เหรอ"


              "อืม.." ไอ้ที่หันหลังถ่ายนี่คิดว่าหล่อสุดแล้วใช่ป้ะ แต่ก็ ไหล่กว้างจัง


              "เครื่องว่างมากอ่ะ ไม่มีเพื่อนเลย ไม่รู้จะเมาท์กับใคร" บ่นคนเดียว เดี๋ยวพรุ่งนี้ต้องแอดไลน์ไอ้สามคนไว้ จำเบอร์มันไม่ได้สักคน แย่ๆๆ


               "หันมา"


   เป๊าะ~


                "อื้อ" 

        ผมหันหน้าหนี เสียงเมื่อกี้มันคือปากจุ้บปากแรงๆ โครตนิสัยไม่ดีอ่ะ ทำไมตัวเราไม่เป็นของเราแบบนี้นะ

             "เมาท์กับกูนี่แหละ เมาท์ทูเมาส์" 


             "ฮึ่ย..ไป ไกลๆเลย " 

     ผมหน้าแดง พี่มันถึงเนื้อถึงตัวตลอดอ่ะ นอกเหนือจากความไร้ค่า ความเขิลอายก็แทรกเข้ามา


              "มานั่งตัก"


               "..."


               "ลุก " 

      พลาดอีกแล้ว เพราะผมให้พี่มันไปไกลๆ กลายเป็นว่าต้องใกล้มากกว่าเดิม ทำไมถึงชอบลืมนะ ว่าพี่มันไม่ชอบโดนเมินโดนผลักไส


เปลืองตัวอีก...



ฟุบ



               "เขยิบมาอีก..." 

      เพราะนั่งแค่เพียงปลายเข่าเลยถูกรวบให้เข้าไปชิด  แบมแบมไม่ดิ้นแล้วเพราะรู้ว่าขัดขืนไปก็ไม่มีประโยชน์  ให้นั่งตีกก็นั่ง ดีกว่าให้ทำแบบนั้นเป็นไหนๆ


               "อย่าให้เบอร์ใครมั่วซั่ว มึงก็รู้ว่ากูหวงของ อย่าให้กูโมโหนะสวยนะ" 

      พูดเหมือนเล่นอ่ะ แต่พี่มันทำจริง แรงดูดจี้ดๆบริเวณต้นคอทำให้คนบนตักนิ่วหน้า และมันเป็นรอยอย่างไม่ต้องสงสัย


                "อย่า..."


              "ได้เวลาแล้ว ทำตามสัญญาด้วย " 

     ร่างสูงลุกขึ้นยืน ปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาออกจนหมด ก่อนจะถอดมันออกอวดหุ่นกำยำ กล้าม และไรขนที่ผลุบหายลงไปในกางเกงยีนส์


              "อึก..."


             "ไม่ต้องรีบกลืนน้ำลาย ยังไงมึงได้กินแน่ๆ"

       ทิ้งท้ายไว้แค่นั่น ก่อนที่พี่มันจะออกไปสูบบุหรี่ด้านนอกที่มีที่ไว้สูบ ทิ้งคนตัวเล็กให้ยืนกระวนกระวายอยู่ลำพัง


ถึงจะเคยมีอะไรกันมาแล้ว แต่นั่นก็เพราะเมา...


ทำยังไงดี...







             " ไปได้แล้ว"


                "หืม.."

       ท่าทางรีบร้อนของพี่มาร์คทำเอาคนนั่งเตรียมตัวตกใจ หลังจากไปคุยโทรศัพท์พี่มันก็เก็บของและมาบอกเขาให้ออกจากห้อง 


                "คุณต้วนจะมา กูขี้เกียจอยู่ตอบคำถาม เดี๋ยวคืนนี้กลับไปนอนคอนโด "


                "ครับ งั้นพี่แวะส่งแบมที่บัตเตอร์ฟลายด์เลยนะ"


              "อืม ยิ้มเหี้ยไร" 

       ขนาดรีบๆก็ยังจะเห็นตอนแบมแบมแอบยิ้ม วันนี้ไม่ต้องทำแล้วไง คนดีใจจะให้ร้องไห้เหรอ


              "เปล่า~"


               "มึงยิ้ม!" 


              "อ่ะครับ ยิ้มก็ยิ้ม คิก~"

       จากยิ้มกลายเป็นขำ บางมุมพี่มาร์คก็เหมือนเด็ก จะโมโหจะอะไรก็แสดงออกมาหมดไม่เก็บมันเลยสักอย่าง



   ปึ่ก

 
             "กวนตีน สงสัยอยากเป็นเมียกูในลิฟต์" 

       มาร์คดันร่างเล็กจนชิดไปกับผนัง อีสวยไม่สลดเพราะคิดว่าเขาไม่กล้า มันคงลืมไปว่านี่เป็นลิฟต์ส่วนตัวผู้บริหาร


             "พี่มาร์ค...นี่มันในลิฟต์เดี๋ยวมะอื้อ~"


        แล้วก็ไม่รอด มาร์ครวบสองมือเล็กกำรวมขึ้นเหนือหัว และฝังไปกับผนังลิฟต์  หน้าหวานเปลี่ยนเป็นซีดเผือดยิ้มไม่ออก มาร์คประกบปากนุ่ม เอาเปรียบและสั่งสอนไปในตัว จากดิ้นรนเปลี่ยนเป็นยืนนิ่งให้เขาได้ฉกชิมตามใจ


              "..."


   เป๊าะ!


                "อื้อ~"

         มาร์คยิ้มเจ้าเล่ห์ เขาชอบเห็นสีหน้ามีอารมณ์ของอีสวย ชอบดูดกลืนริมฝีปากเล็กแรงๆและปล่อยให้มันเกิดเสียง มองปากเจ่อๆ หมือนเชิญชวนให้เขากดลงไปใหม่


              "โรงแรมกู ลิฟต์กู มึงก็เป็นของกู คิดว่ากูจะกล้าไหมล่ะ ฮึ~"

         คลอเคลียแก้มนุ่มสีแดงเรื่อ แบมแบมขยับหนีไม่กล้าจะเถียงต่อ เพราะสุดท้ายแล้วก็ไม่อาจชนะพี่มันได้


ติ้ง!


             "หึ อยู่ที่บัตเตอร์ฟลายด์ทำตัวดีๆนะ เพราะมึงอยู่ในสายตากูตลอด แม้กระทั่งไอ้กาย กูก็ไม่เอาไว้เหมือนกัน" 



          อันธพาล  เถื่อน เอาแต่ใจตัวเองที่สุด...










20%








ต่อ







          "ให้กูจัดการไหมครับเพื่อน"

      แจ็คเอ่ยขึ้นหลังจากนั่งสังเกตุเพื่อนมาร์คมานานแล้ว มันมองน้องแบมตาไม่กระพริบ พอน้องเข้าใกล้ใครหน่อยก็ตาลุกวาว ทำอย่างกับว่าเป็นเจ้าของน้องมันซะอย่างงั้น


          "ไม่ต้อง"


          "เออแล้วป๊ามึงขึ้นมาจากภูเก็ตทำไมไม่ไปรอรับวะ มาเมาอยู่ที่นี่ไม่โดนบ่นเอาเรอะ" 

     บีบอก พร้อมกับรินเหล้าให้เพื่อนหนักๆ หมั่นไส้สายตาแม่งชิบหาย มองน้องเขาจนพรุนไปหมดแล้วมั้ง


          "มึงก็ไปดิ่ ชอบอยู่ในโอวาทนัก"


          "ไอ้เชี้ยมาร์ค พูดดีไป กูกับมึงถูกเลี้ยงมาคนละอย่าง ไม่เป็นกูไม่รู้สึกหรอก"


          "อย่าหัวร้อนน่าไอ้บี ส่วนมึงนะมาร์คบอกกูหน่อยว่ามึงมองน้องแบมทำไมขนาดนั้น" 

     ขนาดยิมยังสงสัย มาร์คยกยิ้มกับความรู้ดีของเพื่อนๆ ถ้าพูดไปนะพวกมันต้องหูตั้ง


          "หึ...เรื่องของกูครับ" 


          "ไอ้เชี้ยยยยย!!!"


          "เฮ้ยมึง!ดู"

      แจ็คชี้ไปทางน้องแบมที่กำลังชงเหล้าให้ลูกค้าวีไอพี ดูน้องระวังตัวไม่ให้ใครได้แตะต้อง ไอ้หัวงูโต้ะนั้นก็มองอย่างหื่นๆ จนเจ้าของผับต้องออกมาเตือน และกระซิบอะไรไม่รู้


          "ไอ้กาย..." กระซิบข้างๆหูเด็กกูด้วย


อึก...


          "ไอ้สัดมาร์คเพียวเลยเหรอวะ" 

     คำหยาบคายถูกพ่นออกมาหลังจากเหล้าเข้าปาก จริงๆแล้วทั้งกลุ่มก็ไม่มีใครพูดเพราะสักคน ทั้งยังสนิทรู้ไส้รู้พุงกันหมด มันก็เลยออกมาแบบที่เห็น


          "..."


พรึ่บ


          "ไปไหน!"


          "เดี๋ยวกูมา" 

     ร่างสูงลุกออกจากโต้ะพร้อมกับควักเงินออกมา ความหุนหันพันแล่นของเพื่อนทำไมไม่มีให้คิดจะห้าม มันไม่ฟังใครอยู่แล้ว แต่มันก็ใจพอที่จะรับผิดชอบสิ่งที่เกิดขึ้นได้


หมับ


          "มานี่" คว้าเอวบัตเตอร์ฟลายด์คนสวยที่ยืนยิ้มหวานอยู่มุมโต้ะให้ไอ้พวกเหี้ยมอง แล้ววางตังค์จำนวนหนึ่งชดใช้ค่าเสียหายให้


          "พี่มาร์ค"


          "เห้ยไอ้หน้าอ่อน น้องแบมดูแลพวกกูอยู่มึงมีสิทธิ์อะไรมาจับ"


          "... "


          "เห้ย!"


          "เอ่อพี่ครับ เดี๋ยวแบมขอตัวไปคุยกับพี่เค้าก่อนนะ อย่าใจร้อนนะครับ อย่าโกรธกันนะ" 

     คนสวยหนึ่งเดียวส่ายหัว ขอโทษขอโพยเป็นการใหญ่ ความพินาศของผับพี่กายลอยมาให้เห็น พี่มาร์คทำเสียเรื่องอีกแล้ว นี่เขาคิดถูกหรือคิดผิด



ตึกๆๆ


ปึง!



          "พี่มาร์ค พี่เป็นอะไร เราตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอครับ" 

     ห้องน้ำคือที่ลับตาคน แบมแบมเป็นฝ่ายจูงร่างสูงเข้ามา พี่มันเมาอ่ะ และก็กำลังหาเรื่อง


          "ตกลงไงสวย มึงตกลงแล้วก็ทำซะที!"


เคร้ง!


          "อะไรของพี่เนี่ย" 

     ร่างเล็กผลักคนตัวโตที่โถมแรงมาใส่จนจมผนัง พี่มาร์คปลดเข็มขัดตัวเอง ดวงตาคู่คมแดงก่ำเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์


          "กับไอ้เหี้ยกายถึงไหนแล้ว ฮะ!"


          "ไม่มีอะไรทั้งนั้น พี่มาร์คถอย แบมจะไปทำงาน"

     ดันอกแกร่งให้ขยับออกห่าง แต่ร่างหนาไม่ขยับสักนิด ซ้ำยังปลดกระดุมกางเกงออก ทำเอาคนตัวเล็กหน้าเหวอ


          "ทำสิ  มึงเป็นของกูไง ตอนนี้กูกำลังต้องการ นั่งลงสวย ไม่ดื้อกับกู"


          "กลับห้องก่อนได้ไหม นะครับ" ที่นี่ไม่เหมาะ แบมแบมต้องทำงาน หากพี่กายเห็นก็เป็นเรื่องอีก 


          "นั่งลง แล้วจัดการกูซะ..."


          "พี่...ทำไมเป็นคนเอาแต่ใจแบบนี้วะ?"


พลั่ก


          "กูไม่ได้เอาแต่ใจอย่างเดียว จะเอามึงด้วยเนี่ย"


          "อื้อ~"


     ปากอิ่มถูกบดจูบ ไหล่เล็กถูกกดให้นั่งลงบนชักโครก มาร์คกระตุกเข็มขัดมาคล้องมือเล็กๆไว้อย่างง่ายดาย


          "อะ"


          "แฮ่ก ยอมแล้ว อย่ามัดพี่ แบมยอมแล้ว " 


     สุดท้ายก็ยอมจำนน มาร์คผละออกยกยิ้มอย่างพอใจ เลียริมฝีปากเล็กจนน้ำใสฉ่ำเยิ้ม


          "ไม่น่าดื้อแต่แรก...ทำสิ" 




    






CUT










ป้าบ!


          "ออกไปเลย คนนิสัยไม่ดี "

      มาร์คถอนตัวตนออก ถอดถุงยางทิ้ง เช็ดคราบคาวออกลวกๆ ก่อนจะขยับดึงกางเกงอีสวยให้เข้าที่ 


          "หึ กลับๆกูเลยนะ มึงหมดแรงแล้วนี่" ไซร์ซอกคอขาว สูดดมกลิ่นหอมอ่อนๆ ให้สวยมันดิ้นหนีเล่นๆ


          "ไม่ได้ ยังไม่เลิกงาน พี่มาร์คปล่อยย" 

     ดิ้นหนีจนลงไปยืนได้สำเร็จ แต่มาร์คไม่ยอมให้เปิดออกไปได้ จะให้ออกไปเจอใครได้ยังไง สภาพนี้ 


          "กลับเลย เดี๋ยวกูออกไปรอที่รถ " 

     สวยมันไม่รู้ตัว สภาพของมันน่าย่ำยีแค่ไหน กลิ่นเซ็กส์ยังตลบอบอวลไปทั่วตัว และเขาหวงหากจะมีใครมาได้กลิ่นของๆเขา


          "พี่มาร์ค!"


          "กูบอกให้กลับก็กลับ" บอกแค่นั้นก่อนจะเปิดประตูออกไปล้างมือ 


ซ่า!!


          "มาใกล้ๆ" เขาล้างเสื้อที่เปรอะน้ำรัก ก่อนจะเรียกอีสวยมา เช็ดปากที่เป็นคราบจางๆให้จนหมด


          "..."


          "ที่จอดรถที่เดิม ไม่เกินสิบนาที อย่าทำให้กูโมโหนะ..."







50%







ต่อ









        แบมแบมเดินลงมายังที่จอดรถชั้นใต้ดิน หลังจากโทรลาพี่กายกระทันหัน ยอมให้พี่เขารู้เบอร์ดีกว่าตามพี่มาร์คไม่ทัน พูดถึงคนเอาแต่ใจคนนั้นก็ร้อนวูบวาบ เหตุการณ์เมื่อไม่นานมานี้มันย้ำเตือนว่าตนเป็นของใคร


        รถหรูคุ้นตาจอดอยู่ที่เดิม ร่างเล็กเดินไปเปิดประตูฝั่งคนขับแล้วเข้าไป พี่มาร์คนั่งนิ่งหลับตาอยู่เงียบๆ


                  "สิบนาทีพอดี ใช้ได้"


        ออกรถทันทีที่พูดจบ แบมแบมกระชับเบลล์แน่น ระหว่างเขากับพี่มาร์ค มันไกลเกินจะกลับ


                 "อ้ะ! พ่อเลี้ยง" 

       ตากลมมองเห็นร่างคุ้นตากำลังจะคร่อมมอเตอร์ไซด์ พ่อเลี้ยงกับผู้หญิงคนหนึ่ง แล้วแม่ละแม่ป่วยแล้วจะอยู่กับใคร


              "พี่มาร์คจอดก่อนๆ" 


เอี้ยดดดดด


          พอรถจอดสนิท ร่างเล็กก็เปิดแล้ววิ่งย้อนกลับไปหาทั้งสอง พ่อเลี้ยงตกใจเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มหยันกวาดสายตามองมา


                 "มีอะไรเหรอลูก...หรือว่ามารับแขกแถวนี้" 


                "คุณ...ออกมาแบบนี้แม่อยู่กับใคร" 


                "ฮ่ะๆ คนป่วยจะตายจะทำอะไรได้ล่ะลูก นอกจากนอน ว่าแต่หนูเถอะ มาทำอะไรแถวนี้" 

         มือหนาหยาบกร้านจะเกี่ยวผมด้านหน้าของแบมแบม แต่เจ้าตัวสะบัดหนีก่อน สายตาวิบวับของพ่อเลี้ยงทำเอาแบมแบมจะอ้วก ผู้หญิงที่ซ้อนอยู่ด้านหลังก็ทำจิ้จ้ะไม่พอใจ


              "คุณ กลับบ้านเถอะ สงสารแม่"


             "กลับสิกลับ ยังไงก็กลับอยู่แล้ว เงินก็จะหมด ลูกอย่าลืมแวะมาส่งเงินนะ ไม่งั้น...แม่แกก็ข้างถนน" 


             "แบมจะไปเอาแม่คืน"


             "ก็เอาสิ ถ้าอีแก่นั่นมันยอมนะ ฮ่าๆๆ ดูแลตัวเองก่อนเถอะลูก ระวังจะติดโรคก่อนสบายนะ ฮ่าๆๆ"

      ทิ้งท้ายไว้แค่นั่นก่อนจะขับรถออกไป แบมแบมกำมือแน่น น้ำตาคลออย่างห้ามไม่ได้


     เลว...


ปึง!


               "ฮึก..."


               "พ่อมึงเหรอ..." 


              "พะ...พ่อเลี้ยง"

      กลั้นสะอื้นจนไหล่สะท้าน มาร์คมองอย่างไม่เข้าใจ แค่พ่อเลี้ยงมากับเด็กจะร้องไห้ทำไม


              "แล้วมึงร้องทำไม ไม่ใช่พ่อมึงจริงๆสักหน่อย"


              "อะ...พี่ ไม่เข้าใจหรอก"

       แบมแบมตอบเสียงแผ่ว เหม่อมองไปนอกรถ ก่อนจะถูกจับมือไปกุมไว้แน่นๆ


              "กูไม่ชอบน้ำตามึงนะ หยุดร้อง มีอะไรก็บอก อย่าให้กูมารู้เองทีหลัง"


              "มัน...ไม่เกี่ยวกับพี่หรอก"


               "แล้วมึงเป็นของใครล่ะ  เดี๋ยวบีบมือหัก พอกูจะรับฟังมึงก็โยก"

       บีบมือแรงขึ้นอย่างหมั่นเขี้ยว เห็นรอยที่คอจางๆก็ยกยิ้ม กลับไปจัดอีกสักรอบดีไหม ทั้งน้ำตานี่แหละ

                "เจ็บ..." 


               "สำออย หยุดร้องเลยนะ ถ้าได้ยินอีก มึงจะได้ครางแทน" 









         คืนนั้นกว่าจะได้นอนก็ตีสอง แบมแบมขอออกมานอนที่โซฟา ไม่อยากรุกล้ำพื้นที่ส่วนตัวของพี่มาร์ค ซึ่งเจ้าตัวก็ไม่ได้ว่าอะไร ตัวเล็กนอนหลับไปทั้งที่ยังคิดไม่ตกเลยว่าจะแบมือขอเงินพี่มาร์คไปให้แม่ยังไงดี



ฟอด~


                    "อื้อ~"


                     "ลุก หิวข้าว ทำให้กินหน่อย"


          เสียงเข้มๆปลุกคนกำลังหลับสบาย แบมแบมงัวเงียลืมตา เห็นร่างสูงยืนอยู่ริมโซฟาก็นิ่วหน้า เมื่อกี้รู้สึกเหมือนถูก หอมแก้ม...


                   "พี่มาร์ค...เมื่อกี้ ได้หอม...แบมหรือเปล่า"


                  "อะไร?"


                  "เอ่อ...เมื่อกี้ได้หอมแก้มแบมมั้ย" 

         ถามไปก็หน้าแดงไป คนอย่างพี่มาร์คเหรอจะมาแอบหอมเรา แต่มันรู้สึกจริงๆนะ


                   "กูดีด ไม่ได้หอม ลุกได้แล้ว ทำกับข้าวหน่อย เดี๋ยวไปเรียนไม่ทัน" 

        คำตอบของพี่มาร์คไม่ผิดที่คาดไว้ มือเล็กๆยกขึ้นกุมแก้มข้างที่รู้สึกว่าโดนหอม แต่จริงๆแล้วโดนดีด เฮ้อออ หวังอะไร




          ไข่ดาวกรอบๆกับเบคอนและขนมปังปิ้งเป็นมื้อเช้าของวันนี้ พี่มาร์คดูจะชอบเพราะรับประทานจนเกลี้ยง เล่นเอาคนทำยิ้มอย่างภูมิใจ ก่อนจะหุบยิ้มเพราะเบคอนในจานตัวเองถูกอีกฝ่ายจิ้มไปต่อหน้าต่อตา


                   "อร่อยดี..."


                   "นั่นมัน..."


                   "หวงเหรอ กูตัวโตกว่าก็ต้องกินเยอะกว่า ทำไม?" 

          นอกจากไม่รู้สึกผิดแล้วยังย้อนกลับ แบมแบมทำปากมุบมิบก้มลงกินต่อ 


                  "วันนี้กูไม่กลับนะ ต้องไปหาคุณต้วนที่โรงแรม มึงกลับมาก็นอนไปเลย" 


                   "คุณต้วน?" แบมแบมได้ยินชื่อนี้หลายครั้งแล้ว เหมือนจะเป็นพ่อ แต่พี่มาร์คไม่เคยเรียกป๊าหรือพ่อเลย


                  "พ่อกูเองแหละ "


                  "อ้าวแล้วทำไมพี่เรียกพ่ออย่างนั้นอ่ะ"


                    "กูเรียนบริหารก็เพราะพ่อ ต้องทำงานตั้งแต่อายุยังน้อยก็เพราะพ่อ คนเผด็จการ ก็เรียกคุณต้วนเหมือนพนักงานก็ถูกแล้ว" 

         ตอบเฉยๆเหมือนเคยชินไปแล้ว แบมพยักหน้ารับรู้ เก็บจานไปล้างในครัวอย่างเรียบร้อย 


กึก

 
           ร่างสูงออกมาอีกครั้งในชุดพร้อมไปมหาลัย แบมแบมเดินไปส่งที่หน้าประตูห้อง วันนี้เจ้าตัวมีเรียนบ่ายเลยไม่ได้ไปพร้อมกัน


                     " คืนนี้มึงไม่ต้องไปบัตเตอร์ฟลายด์ได้มั้ย อ่า...ช่างแม่ง ไปแล้วก็อย่าเข้าใกล้ใครมากนัก เจอกันวันมะรืน" 

          ตัวเล็กพยักหน้า กระเป๋าหนังสือใบกลางสีเข้มถูกส่งไปในมือเจ้าของ มาร์ครับไปถือไว้ก่อนจะดันประตูปิด


                      "ตังค์อยู่ที่ลิ้นชักในห้องนอนกู เอาไปใช้ได้ แล้วอย่าลืมรับโทรศัพท์กูล่ะ รับทุกสายที่กูโทรมา"


                    "ครับ ขับรถดีๆนะพี่มาร์ค"





มหาวิทยาลัยxx


          วันนี้ทั้งวันกลุ่มของแบมแบมแทบไม่เป็นทำอะไร มาคณะบริหารเพื่อหาตัวว่าที่คู่หมั้นให้จีน ไหนๆก็ปฏิเสธพ่อไม่ได้แล้ว เลยแอบมาซุ่มดูตัวก่อน


                    "มึงว่าหล่อมั้ย" 

       แจงหันไปขอความคิดเห็น ถ้้าหากไม่หล่อหรือพิการตาเหล่อะไรทำนองนี้จะได้หาทางปฏิเสธได้


                   "ไม่รู้ว่ะ รู้แต่ชื่อบี ชื่อจริงอะไรจำไม่ได้ แต่เรียนคณะนี้" จีนตอบ


                   "ชื่อบีเหรอ...โครตคุ้นเลยอ่ะ" แบมแบมกำลังนึกว่าตัวเองได้ยินชื่อนี้มาจากไหน แต่ก็นึกไม่ออก


                   "รู้แล้ว ชื่อบี พี่บีคนนั้นแน่ๆ พี่บีที่หล่อๆอ่ะ " 


                     "มึงรู้จักเหรอกี้ "


                     "อื้อ เคยเห็น เดี๋ยวชี้ให้ดู นั่นไงๆ" 

          ทุกคนมองตามมือเล็กๆที่ชี้ไปทางสามหนุ่มหล่อของคณะบริหารที่กำลังเดินเข้ามาในตึก คนที่ทำเอาแบมแบมอ้าปากค้าง


                       "คนริมสุดขวามือ ที่ตาตี่ๆหน่อยอ่ะ "


                         "เชี้ยยหล่อ...ขาวกว่ามึงอีกจีน"


             นั่นมัน...พี่บีเพื่อนพี่มาร์ค


             ทำไมโลกถึงกลมขนาดนี้เนี่ย....









80%









ต่อ










           พอเห็นหน้าแล้วจีนมันเครียดกว่าเดิมอีก ทั้งสี่คนพากันกลับคณะ ระหว่างทางก็เงียบกันไปตลอด แบมแบมกอดคอเพื่อนที่ดูจะซึมลงถนัดตา


                  "ไม่เอาน่าจีน...เดี๋ยวก็มีทางแก้"


                  "แม่ง...พี่มันไม่มีที่ติเลย" 


                "เดี๋ยวก็มี เราก็ตามดูไปเรื่อยๆ ยิ่งคนดังๆแบบนี้ เดี๋ยวก็เจอ"


                 "เออ อาจเจ้าชู้มากๆ หรือมีเมียเก็บไว้แล้วก็ได้ ต้องตามให้รู้จะได้ไปบอกป๊ามึง"


                 "อืม..."


                  "เห้ยๆอย่าเครียด ไปหาไรกินดีกว่า แบมมึงจะกลับเลยเปล่า หรือไปพร้อมพวกกู"


                  "กลับเลยๆ กูมีธุระต่อ" 


                  "เออๆ งั้นก็เจอกันพรุ่งนี้" 







          สองขาเล็กก้าวมาตามทางเดินที่คุ้นตา เป็นเดือนแล้วที่ไม่ได้มาที่นี่ หลังจากออกจากมหาลัยก็รีบมาหาแม่ มาพร้อมกับเงินที่พี่มาร์คทิ้งไว้ให้


หนึ่งหมื่นบาท...


แกร้ก


          บ้านเช่าขนาดกลางที่แบมแบมเคยอยู่มาตั้งแต่เด็ก  คิดแล้วก็ถอนใจ เวรกรรมอะไรทำให้ทุกอย่างมันเป็นแบบนี้ได้


                     "แม่ แม่! แบมมาแล้ว"


ครืดดด


        ประตูถูกเลื่อนเปิดโดยพ่อเลี้ยงอย่างไม่ต้องสงสัย ร่างเล็กยกมือไหว้คนโตกว่าอย่างลวกๆ ก่อนจะเดินเข้าไปในบ้านเพื่อไปหาแม่ 


หมับ~


                "จะรีบไปไหน"


                "ปล่อย!"

        โดนลวนลามจากคนที่เคยเคารพเหมือนเดิม แต่ก่อนจะได้ทำอะไรไปมากกว่านี้แม่ก็เดินออกมา


               "เสียงดังอะไรกัน น้องแบม"


               "แม่!" 

      ผละออกจากมือคนสกปรกไปกอดแม่ไว้ แม่ดูซูบลงอย่างเห็นได้ชัด ดีที่ยังเดินได้ มือเหี่ยวๆลูบไปบนผม เพียงแค่นี้แบมแบมก็ดีใจแล้ว


       ขอแค่แม่ให้อภัย ขอแค่แม่ไม่เกลียด


              "เหนื่อยไหมลูก...เรียนเป็นยังไบ้าง"


              "อึก..ครับ ไม่เลย แม่ดีขึ้นหรือยัง"


             "สามวันดีสี่วันไข้ ยังดีที่เขายังช่วยดูแล ถ้าแม่ไม่มีพ่อเขานะ คงแย่"


              "เหรอครับ...แม่ ถ้าแบมจะพาแม่ไป"


             "จะไปไหนลูก! จะขายตัวเลี้ยงแม่เหรอ ที่ทำอยู่ยังต่ำไม่พอหรือไง" 

     เสียงพ่อเลี้ยงแทรกขึ้นทำให้แม่ดันตัวเขาออก พ่อเลี้ยงมันกัดไม่ปล่อย เกาะไม่ปล่อยจริงๆ


               "คุณ!"


               "พูดอะไรกัน มีเรื่องอะไรกัน"


              "เปล่าครับ พ่อเค้าแค่หยอก อ่ะแม่นี่เงินนะ" 

     หยิบเงินใส่มือแม่ไปแบบแอบๆ แต่ยังไงพ่อเลี้ยงก็รู้อยู่ดี เขาให้แม่ไปแปดพัน ค่าบ้านค่าน้ำไฟ ตัวเองอยู่กับพี่มาร์ค แค่สองพันก็พอแล้ว


               "หนูมีใช้หรือเปล่า แม่เอาแค่ห้าพันก็พอ"


               "มีครับ แม่เก็บไว้นะ แม่อย่าให้เขาหมดนะ"


              "อยู่ก่อนไหมลูก กินข้าวก่อนไหม"


              "ไม่ครับ แบมต้องไปทำงานต่อ แม่ดูแลตัวเองนะ" 


       ไหว้ลาทั้งสองก่อนจะเดินออกมา แต่ยังไม่พ้นเขตบ้านก็ถูกกระตุกข้อมือไว้


               "เดี๋ยวสิลูก"


               "ปล่อย! ปล่อยยะ"


              "ผัวรวยเหรอ ถึงมีเงินมาให้ขนาดนี้ จุ้จุ้ เรื่องขายตัวอีแก่นั่นรู้มั้ยเนี่ย~"

      สองมือเล็กถูกรวบไว้ นิ้วน่ารังเกียจแตะต้องริมฝีปาก แบมแบมสะบัดหน้าหนี พยายามดิ้นรนให้หลุดพ้น


             "อย่ามายุ่ง คุณก็อยู่ส่วนของคุณ เราไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน"


              "ฉันเป็นพ่อเธอนะ จำไม่ได้เหรอว่าเราเคยทำอะไรกันบ้าง ตรงนี้ฉันก็เคยหอม ตรงนี้ฉันก็เคยจับ ตรงนี้"


พลั่ก!


             "โรค...จิต" 


             "ฮ่ะๆ ก็ไม่ได้คิดจะเป็นพ่ออยู่แล้ว อยากเป็นผัวต่างหาก ถ้าตอนนั้นหนูไม่เด็กเกินไป เราคง..." 


ถุย!


               "ไอ้เด็กเวร"


ปึ่ก!


              "โอ้ย"


       ถูกผลักกระเด็นจนไปกระแทกกับเสา เจ็บจี๊ด แต่มันโครตจะคุ้มเลยที่ได้ถ่มน้ำลายใส่คนจิตใจวิปริต


               "พอกันทีนะ บุณคุณของคุณกับผม ต่อไปนี้คุณจะเป็นแค่แมงดาตัวหนึ่งที่เกาะแม่เกาะผมกิน"









                 "ซี้ดด" 

       แผลช้ำรอยเก่าเพิ่งหาย รอยใหม่ก็มาแทนที่ ร่างเล็กใช้เครื่องสำอางกลบ แต่มันก็เห็นจางๆอยู่ดี


      อาบน้ำแต่งตัวเพื่อไปบัตเตอร์ฟลายด์คลับ คืนนี้พี่มาร์คบอกว่าจะไม่กลับมาห้อง ไม่รู้ว่าจะไปโผล่ที่นั่นหรือเปล่า ยิ่งตามอารมณ์คุณเขาไม่ทันอยู่


       เงินหมื่นก็เหลือแค่สองพันแล้ว


       จะมีหน้าไปบอกพี่มันยังไงวะ....








                 "เมื่อวานมีปัญหาอะไรหรือเปล่าถึงกลับก่อน " 

       พอเข้าคลับ พี่กายก็มาถามไถ่ แบมแบมยิ้มแล้วส่ายหัวให้อีกฝ่ายสบายใจ เลิกกังวลเรื่องของเขาสักที


             "ไม่ครับ แค่ปวดหัว แล้วกีกี้เข้ามาหรือยัง"


              "ยังเลย  น้องแบม...พักนี้ลูกค้าลวนลามเราเหรอ "

        พี่กายถามทำเอาแปลกใจ หรือว่าจะมีคนบอกเรื่องพี่มาร์ค หรือว่าอะไร


                "ทำไมครับ?"


                "เปล่า พี่เห็นการ์ดพูดๆว่า เหมือนหนูจะมีปัญหากับลูกค้า แต่พี่ก็ไม่ได้ถามเจาะจง มาถามหนูเองเลยดีกว่า"


                "เอ่อ...ไม่มีนะครับ แค่เรื่องเล็กน้อยคุยกันได้  ถ้ามีแล้วแบมจะบอกพี่นะ"


                "เงินเดือนเดือนนี้เอาไปเถอะนะ พี่ไม่หัก พี่ไม่เอาคืน วันที่ลาก็ปัดให้เต็มไป"


               "ไม่ได้ ไม่เอาพี่ เบิกล่วงหน้าก็คือล่วงหน้า อย่าทำแบบนี้ครับ พี่กาย...แบมจะเคยตัว"

         กายยิ้มกับท่าทางลนลานของคนตัวเล็ก ไม่ว่าเมื่อไหร่เด็กคนนี้ก็จะปฏิเสธเขาเสมอ มันยิ่งทำให้ความเอ็นดูของเขามากขึ้นเรื่อยๆ เอื้อมมือไปทัดผมให้แบบที่เคยทำ แต่ครั้งนี้แบมแบมขยับหนี


                 "เอ่อ..."


                "พี่ก็อยากให้หนูเคยตัว เคยตัวสักทีสิ"


                "พี่กาย...แค่นี้ก็มากพอแล้วครับ วันที่ลาคลับก็ยอดตก แบมตัวปัญหาของพี่นะ พี่อ่ะใจดีตลอด" 


                 "ฮ่ะๆ ครับ ไปเตรียมตัวได้แล้ว มีอะไรก็บอกพี่" 


                 "ขอบคุณครับ" 


       ความโชคดีอันน้อยนิดในชีวิตแบมแบมก็คือได้รู้จักพี่กาย...










เที่ยงคืน


         แบมแบมออกมารอแท็กซี่ ถ้ารถไฟฟ้ามีเขาคงขึ้นแล้วล่ะ  เปลืองตังค์อ่ะ คอนโดพี่มาร์คไม่ใกล้เลย


Rrrrrrrrr 


         -พี่มาร์ค-


         โอโห ตายโครตยากอ่ะ


                  "ครับ" 


                  'อยู่ไหนแล้ว'  เสียงทุ้มห้วนๆที่แสนคุ้นหูดังสวนกลับมา  ตามด้วยเสียงกึกกักๆ เหมือนสัญญานไม่ดี


                  "กำลังกลับคอนโดครับ พี่ล่ะ"


                   'ทำไมอยากรู้เรื่องของกู "


                  "อ่าว...เอ่อ ไม่ได้เหรอครับ งั้น..."


                   'กูมาส่งบอสกลับภูเก็ต  ไฟล์ทตีสองเนี่ย แล้วคงตีรถกลับเลย '


                  "ครับ ให้รอมั้ย โทรคุยขากลับก็ได้เผื่อพี่ง่วง"


                  'แล้วมึงไม่ง่วงเหรอ"


                   "ก็...ให้รอก็รอได้ครับ พี่จะได้มีเพื่อนคุย"


                  'ไม่ต้องรอหรอกกูไม่ใช่เด็กๆแล้ว นอนไปเถอะ แค่นี้'


                   "ครับ ขับรถดีๆนะพี่มาร์ค ง่วงก็อย่าฝืนนะ"


                   'ติงต๊อง'


ติ้ด


           กดตัดสายแบบฮึดฮัดที่อีสวยมันพูดเหมือนเขาเป็นเด็ก นานมากแล้วที่ไม่มีใครพูดแบบนี้ มาร์คเป็นลูกคนเดียว ไม่มีใครห่วงและก็ไม่เคยห่วงใคร


            อีสวยนี่กล้าดียังไงมาพูดแบบนี้...บ้าจริง กลับไปต้องโดน


                     "ยิ้มอะไรไอ้เสือ มีเมียแล้วไม่บอกป๊าเหรอ หืม..." 

           จู่ๆคนหลับข้างๆก็พูดขึ้นมา มาร์คหันขวับ ไม่คิดว่าคุณต้วนจะตื่น แล้วนี่ได้ยินที่เขาคุยโทรศัพท์หมดแล้วสินะ


                      "เปล่า ผมไม่หาห่วงผูกคอหรอกครับ คุณสบายใจได้ "


                      "คิดว่าป๊าเชื่อแกเหรอ ยิ้มขนาดนี้ ต้องสำคัญสักหน่อยสิน่า"


                    "ไปใหญ่แล้วบอส"


                     "ฮ่าๆ มาร์ค สวยไหม บอกหน่อยจะได้ไปอวดคุณนายเค้า"


                   "อะไรของคุณเนี่ย นอนเลยครับ ไม่นอนมาขับแทน ผมจะได้นอน"


          เขาตัดบท  ส่ายหัวกับความคิดของคนเป็นพ่อ เมียเมออะไร  แต่ถ้าถามว่าสวยไหม ก็...สวยนะ แต่ไม่ใช่ผู้หญิงเท่านั้นแหละ บอกไปจะหัวใจวายหรือเปล่าล่ะบอส...







100%










คนเถื่อนๆก็หล่อประมาณนี้แหละค่าาา









//////////////////////////
โดนแบนเฉยย  ตัดลงบล็อกหมดแล้วนะ เห้อออ
ว้ายยยยย ลืมตัวหรือเปล่าคู้นนนนน 
เมียเหรอ หืม เมียสวยเหรออ คนบร้าาาา ไหนบอกเป็นแค่ของตัวเอง
ฮื่ออออ นางจะรู้ตัวไหมมมม จะหลงอีสวยในไม่ช้า
ค่ะ ชีวิตน้องแบมก็จะนางเอ้กนางเอกกกก
เม้นๆๆๆๆๆๆๆ
ใครไม่มีทวิตทิ้งเมลไว้นะ พิมให้ถูกจะส่งไปให้ ส่วนคนรอไม่ไหว เด็มมาเล้ยยย
 
แทบรอวันที่จะรักกันไม่ไหวว น้องจะช้ำอีกเท่าไหร่...
ฮื่อออ คำหยาบเยอะมากก รับไม่ได้ก็รับเถอะนะ 555 เปลี่ยนแนวจริงๆเรื่องนี้

ใครคือพระเอก...เห็นแต่ตัวโกง อิเถื่อนเนี่ยตัวโกงชัดๆ 
ความเอาเปรียบนี้ ร้ายชิบบบบ นางเหมือนจะจิตๆ ชอบทำอีสวยแรงๆ
โซแบดดไปอิ้กกกก ฮื่ออออ
สวยของแม่ก็ยอมม โถคนดี หนูไม่มีเงินไม่มีที่ไป หนูต้องยอมอิพี่มันนน
ฝากเรื่องนี้ด้วยย ขอให้มีความสุขในการอ่าน  ไม่มีสาระอะไรหรอก 
ชิปไปวันๆ ฟินไปวันๆ อิอิ แล้วเจอกันคร่า~
เด็มมาตามรหัส @pali_party
///////////////////////////









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.21K ครั้ง

117 ความคิดเห็น

  1. #4865 m1234m (@m1234m) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:54
    55555

    โอ้ยยยกุขำรูปหน้าจอของอิลุง5555
    #4865
    0
  2. #4862 @fujinoii (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:14

    พี่มันหลงน้องอ่ะ แต่แค่ยังไม่รู้ตัว

    #4862
    0
  3. #4844 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:19
    ปากแข็งจริงๆพี่มาร์ค
    #4844
    0
  4. #4762 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:35

    แบมเมื่อไหร่ชีวิตจะหยุดพ้นจากพ่อเลี้ยงเฮงซวยนี่สักที

    #4762
    0
  5. #4590 Janriel (@maruchokota) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:38
    คนเถื่อนนนนน
    #4590
    0
  6. #4448 GAM PPY (@gamppy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 19:49
    แงงง อยากอ่านcut
    #4448
    0
  7. #4257 Bporsche (@Porsche_poshh) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 14:27
    นี่กลับมาอ่าน 2 รอบแล้วนะ ชอบอ่ะ ชอบภาษาบทพูดของมาร์ค ชอบมากกก
    #4257
    0
  8. #4203 kanpimark9397 (@kanpimark9397) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 00:41
    อิจฉาคนชื่อแบมแบมโว๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    #4203
    0
  9. #4071 MarkP_endear. (@MPTuan93) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 08:48
    ตั้งแต่อ่านเรื่องนี้ ไม่รู้ว่าเขินไปกี่รอบแล้ว -/////-
    #4071
    0
  10. #3967 ออมม่า (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 19:43

    อะ อะ มาร์คยังไม่รู้ตัว ตกหลุมรักน้องเข้าแล้ว

    #3967
    0
  11. #3752 Markmark_tuan1a (@Markmark_tuan1a) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 15:32
    อยากกระทืบพ่อเลี้ยงแบมให้ตายไปเลย เกลียดมัน
    #3752
    0
  12. #3586 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 15:47
    ปากแข็งเก่ง
    #3586
    0
  13. #3511 Beaujungf (@jaejoong2528) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 23:13
    ถ้าพี่มันรู้เรื่องพ่อเลี้ยงจะโกรธน้องไหมน้ออออ
    #3511
    0
  14. #3262 หูยไรอ่ะ (@wang-j28) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 18:57
    แต่ละตอนนี่ยาวจุใจมากก ขอบคุณนะคะ
    #3262
    0
  15. #3074 Chyeolbyun6104 (@Chyeolbyun6104) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 09:59
    จะอ่านคัทยังไงอ่ะค่ะ....ขอรหัสหน่อยนะคะพลีสสสสส
    #3074
    1
  16. #2421 jilleraaa (@jilleraaa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 16:16
    ตอนคัทอ่านได้มี่ไหนคะ
    #2421
    0
  17. #2307 tide2537 (@tide2537) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 01:09
    ถึงอีพี่มันจะเถื่อนๆแต่แบมแบมก็ชอบอะ
    #2307
    0
  18. #2059 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 20:21
    5555555ให้คุกกี้ทำนายกัน
    #2059
    0
  19. #2023 Rii#93 (@Rapeepan11554) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 17:49

    โคตรแบด เมื่อไหร่จะบอกรักน้อง
    #2023
    0
  20. #2009 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 23:28
    มั่ยชอบอิพ่อเลี้ยงเลย
    #2009
    0
  21. #1952 aoffiezzz (@aoffiezzz) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 13:08

    กร้าวอะไรขนาด พี่มาร์คคคคคคค
    #1952
    0
  22. #1509 lovebam2x (@lovebam2x) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 13:27
    รักน้องแล้วรึป้ะ รู้ตัวเองไหมเนี่ยพ่อคนเถื่อน 555
    #1509
    0
  23. #1498 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 07:38
    โคตรกราวใจเลยคร้า
    #1498
    0
  24. #1487 mmmbb (@bbenz-02bt) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 00:41
    ซึนมากกกก ซึนกว่านี้ไม่มีอีกแล้วค่าาา
    #1487
    0
  25. #893 pimpimpim1a (@pimpimpim1a) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 14:09
    ดีนะ แบมยังมีคนดีดีรายล้อม
    #893
    0