Butterfly ll (Markbam) /maxwellXnes

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 356,238 Views

  • 5,860 Comments

  • 8,036 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    31,580

    Overall
    356,238

ตอนที่ 5 : 4-แบมแบม(อีสวย)100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 37
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1500 ครั้ง
    25 ส.ค. 61


4









"อื้อ~"


"ไอ้มาร์คกูว่าแจ้งทางผับเถอะ น้องเค้าเมามากแล้วนะ" จากแค่พิง กลายเป็นถูไถกับอกแกร่ง สองแขนเล็กโอบรอบคอเขาไว้ หลังจากให้ดื่มไปอีกหลายแก้ว


"ไหวครับ~ มาร์คค พี่จะไปส่งน้อง ใช่ไหมม อึก มะไม่ทิ้งอีกนะ~" คนเมาอ้อแอ้อยู่ข้างหูน่ารำคาญ แต่เขาไม่รำคาณสักนิด กลับชอบใจด้วยซ้ำที่น้องมันอ้อนเป็นลูกแมวแบบนี้....


ผีเสื้อแปลงร่างซะแล้ว


"กลับเหอะ พวกมึงกลับกันไปเลย "

"แล้วน้องแบมล่ะ"


"เดี๋ยวกูไปส่งเอง บังเอิญรู้จักห้อง" ทิ้งท้ายแค่นั้นแล้วก็ประคองคนเมาออกไปทางลานจอดรถ และเหมือนจะชักช้า คนโตกว่าเลยอุ้ม แจ็คกับยิมได้แต่มองตาม ใครจะไปขัดมันได้


"เสร็จเพื่อนกูอีกน้องแบม"แจ็คว่า 


"กูว่าไม่แฟร์ น้องเมา" ยิมมองตามอย่างไม่สามารถจะทำอะไรได้


"มันได้กันแล้ว มึงจะซีเรียสทำไม ไปเหอะ กูเริ่มง่วง"







ติ้ง


เดินไม่ไหวก็จับพาดบ่า


"อึก...พี่ ปวด...หัว" ร่างบางสติไม่เต็มร้อยโงนเงนอยู่บนไหล่กว้าง เพราะท่ากลับหัวลงทำให้ของเก่าเริ่มจะย้อนขึ้น แต่คนแบกก็ไม่ได้สนใจ


ตื้ดๆๆๆ


ตุบ



"หรืออยากปวดเอวแทนล่ะ" โยนน้องลงโซฟาก่อนที่อีสวยจะขย้อนของเก่าออก พอได้ที่นอนนุ่มๆคนตัวเล็กก็ม้วนตัวซุกกับหมอนแบบเด็กน้อย ครางงึมงัมๆฟังไม่ รู้เรื่อง


"เฮอะ แบบนี้จะมาขายตัว ปากเก่งจริงๆ" 



         คิดถึงเหตุการณ์เมื่อกลางวันแล้วก็หงุดหงิด เขาไม่ได้ตั้งใจจะทิ้ง แต่น้องมันอวดเก่งเกินไป ถึงอยากจะได้ตัวมันมาก แต่ที่มันประกาศออกมา ดูก็รู้ว่าประชด 


"อื้อ มาร์คค ไอ้พี่บ้า~"


แล้วดูละเมอ


เพี๊ยะ!!!


     ฟาดลงไปที่สะโพกอย่างแรง คนโดนตีถึงกับลืมตาโพรง ค่อยๆยันตัวขึ้นนั่ง ผมชี้โด่เด่ไปคนละทาง


โครตน่าเอา....


"ตีทำไมเนี่ย มันเจ็บนะ"


"มึงด่ากู"


"พี่มาร์คคนนิสัยไม่ดี กลับห้องตัวเองไปเลยนะอย่ามายุ่ง"


        พูดเองเออเองเสร็จก็ลุกขึ้นไปอีกทาง  เดินโซเซเข้าห้องนอนทำตัวอย่างกับเจ้าของบ้าน เห็นว่าเมานะ จะยอมไปหนึ่งวัน แต่ถ้าทำข้าวของพังขึ้นมา กูเอาสามวันสามคืนแน่ๆอีสวย


กริ้ก


      อาบน้ำเสร็จก็ใส่ชุดนอนออกมา ล็อคประตูแล้วชะเง้อหาร่างบางไม่รู้ว่าไปหลบอยู่หลุมไหน ก่อนจะกระตุกยิ้มเมื่อเห็นไปฟุบอยู่โต้ะหน้าโทรทัศน์ปลายเตียง เด็กบ้า มึงโตหรือยัง


"อีสวย มานี่"


"...."


"สวย.."


"..."


"แบมแบม"


"หืม...ว่างาย"  แล้วมันโครตกวนตีน 


"มานอนนี่ดีๆ" 

     คนเมามองตาปริบๆ ก่อนจะโซเซมาหาเขาที่เตียง เพิ่งสังเกตุว่าแอคเซสเซอรี่ถูกปลดออกหมดแล้ว ทั้งโช้คเกอร์ ต่างหู ขนตาปลอม ตอนนี้ไม่มีแล้ว ร่างเล็กๆ มานอนแหมะที่ตักของเขาง่ายๆ น้องมันคงไม่รู้ว่ากูน่ะของขึ้นง่าย


เดี๋ยวก็เอาทั้งเมาๆนี่หรอก...


"อืม..."


"ลุกหนุนหมอนดีๆ วันนี้กูอุตส่าใจดี อย่าให้ซาตานเข้าสิง" จับหัวเล็กให้ลงไปหนุนหมอนแทนตัก คนเมายอมง่ายๆแต่ก็ครางงึมงัม


"พี่มาร์ค อื้อ"


"ตกลงจะครางชื่อกูใช่ไหม ไม่นอนแน่นะ"


"งืม...นอนน" น้องมันยอมสงบนิ่ง  หลับตาพริ้มจนต้องก้มไปจุ้บปากแรงๆ


จุ้บ


"ตื่นมาต้องคุยกันหน่อยแล้วอีสวย " 











Rrrrrrrrrrr  Rrrrrrrrrrrrrrrr



      เสียงโทรศัพท์ปลุกให้มือเล็กควานหาต้นตอที่หัวเตียง แต่แรงสั่นสะเทือนมันอยู่ที่กระเป๋ากางเกง


028965xxx


เบอร์ใครวะ



"รีบรับก่อนที่กูจะเขวี้ยงแตก" 


    เสียงงัวเงียจากเจ้าของอ้อมกอดทำให้มือเล็กกดรับแล้วแนบหู เสียงที่ส่งผ่านมาทำให้แบมแบมถึงกับตื่น


"ครับ" แล้วก็กดวาง


แม่จะออกจากโรงพยาบาลวันนี้ ต้องไปเคลียร์ค่าใช้จ่าย




เฮือก!


"พี่มาร์ค!" พอสติกลับคืนก็รู้แล้วว่าที่นี่ไม่ใช่ห้องตัวเอง ถึงว่าเตียงนุ้มนุ่ม เหลียวมองไปรอบๆ นี่มันคอนโดพี่มาร์คชัดๆ


"เสียงดัง"

"บะแบมมาที่นี่ได้ไงอ่ะ"


      ลุกออกจากเตียงอย่างร้อนลน สัมผัสร่างกายตัวเองว่ามีส่วนใดบุบสลาย เสื้อผ้าอยู่ครบ ไม่เจ็บไม่ปวดตรงไหน


"มึงเมา..."คนเพิ่งตื่นขยี้หัวตัวเอง หาวหวอดๆแล้วลุกออกจากห้อง ไม่สนใจร่างเล็กที่ยืนกระวนกระวายอยู่ริมเตียง


"พี่มาร์ค! แล้วทำไมไม่เอาแบมไปส่งหอ อย่าหนีนะพี่" 


"มึงเมาอย่างกับหมา จะให้กูแบกไปทิ้งไหนดีล่ะ เก็บกลับมาด้วยก็บุญแล้ว"

โอโหปาก...


ครืดด


"ไปชงกาแฟมา หวานน้อย เครื่องชงอยู่มุมห้อง ห้ามทำของกูพัง" ย้ำนักย้ำหนาแล้วก็นั่งเล่นมือถือสบายใจเฉิบ นี่แบมแบมการโรงแรมนะครับ ชงกาแฟไม่เป็นจะเอาหน้าไปไว้ไหน


กึก


"ของกูแพง ถ้าพังกูเอามึงสามวันสามคืนเลยนะ ระวังหน่อย"


"รู้แล้วน่า.." ไอ้พี่คนหื่น ฝันไปเถอะ



แกร็ก


   แบมแบมจัดการอุปกรณ์ทำกาแฟมาวางไว้อย่างคล่องแคล่ว เคยเป็นเด็กร้านกาแฟมาแล้วก่อนจะมาชงเหล้า กดเปิดเครื่องทำกาแฟพร้อมกับอัดเมล็ดกาแฟเกรดดีลงไป


ครึ่กๆ


"อ้าว เป็นไร" กระชับด้ามจับแล้วขยับมันเบาๆ แต่ขยับยังไงก็ไม่ออก แถมน้ำกาแฟที่ต้องไหลลงมาก็ไม่ไหล 

ทำไงล่ะทีนี้


ครึ่กๆ


ปึ่ก


"เชี้ย" หลุดทั้งยวง



'ถ้าพังกูเอามึงสามวันสามคืนเลยนะ'



สะสามวันสามคืน!!!  งืออทำไงดี







20%








ต่อ














เก็บล้างทุกอย่างจนเกลี้ยง



"กาแฟครับ" 



ถึงเครื่องชงกาแฟจะพังแต่กาน้ำร้อนยังใช้ได้ แบมแบมชงมันออกมาให้ร่างหนาที่นั่งรออยู่


"...."


"ขออาบน้ำนะ " 


"นั่งลงก่อน " จะหมุนตัวกลับแต่ก็ถูกรั้งไว้ อยากจะบอกว่ามีธุระเหลือเกินไม่มีเวลามานั่งเถียง


ครืด


สุดท้ายก็ต้องยอม


"มีอะไรครับ"


        แบมไม่ใช่คนเรียบร้อย โดนเฉพาะอยู่กับเพื่อนจะเสียงดังและบ้าบอมาก แต่พอมาอยู่กับพี่มาร์ค มันเหมืนต้องสงบปากสงบคำยังไงไม่รู้


"มาเป็นเด็กกูมั้ย?" 


"เด็ก?" ทำหน้าไม่เข้าใจ แม้ในใจจะคิดไปเกินครึ่ง


"เด็กกู ก็คือเป็นของกูน่ะ มาอยู่กับกูที่นี่ มึงจะมีเงินใช้"


"ไม่ต่างจากขายตัว...ทำไมพี่ถึงอยากจะได้นักวะ! " ร่างบางลุกพรวดจากเก้าอี้ หัวร้อนที่โดนดูถูกจากคนๆเดิมซ้ำซาก อยากได้ที่ระบายทำไมไม่หาซื้อตามข้างทางวะ


"มึงชงกาแฟอร่อย..."


"พี่มาร์ค ไอ้!" 


"อย่าหยาบคายใส่กู นั่งลง"


"พอเหอะ ขอบคุณสำหรับที่นอนนะ พอที" 











โรงพยาบาล


    หอบร่างพังๆของตัวเองมาถึงโรงพยาบาลที่แม่อยู่จนได้ แบมแบมกดเงินของตัวเองมาหมดบัญชี ที่สำรองไว้จ่ายค่าเทอมกับค่าอยู่กินก็ไม่มีอีกแล้ว 


ก๊อกก๊อกก๊อก


"แม่" 


     เปิดประตูเข้ามาก็เจอกับเตียงว่างเปล่า มีเพียงร่องรอยผ้าห่มที่บอกให้รู้ว่าเพิ่งจะลุกออกไปไม่นาน แม่คงเข้าห้องน้ำ


หมับ


"อ้ะ!" โดนกอดจากทางด้านหลังจนจมไปกับร่างหนา พ่อเลี้ยงใช้มือปิดปากคนตัวเล็กไม่ให้ส่งเสียง


"อื้ออ" 


"โดนมากี่คนล่ะลูกถึงได้มีสภาพแบบนี้กลับมา  อืมม แต่ยังหอมเหมือนเดิม" วาจาหยาบคายกับสัมผัสหยาบโลนถูกส่งมายังร่างเล็ก แบมแบมดิ้นหนีเท่าที่จะมีแรง แต่ทำได้เพียงดิ้นขลุกขลัก


"อื้ออออ่อยย" 


"แบม...ลูกกพ่อ" รวบรวมแรงเฮือกสุดท้ายผลักอีกฝ่ายออกสำเร็จ


พลั่ก!


"ฮึก...ทำแบบนี้ทำไม คุณ..." 


แกร้กก


"แบมแบม"


      แม่ออกมาจากห้องน้ำพอดี พ่อเลี้ยงเลยหยุด ร่างเล็กปาดน้ำตาที่คลอหน่วนออกอย่างลวกๆ ไม่อยากให้แม่ไม่สบายใจ


"แม่...แบมคิดถึง" โผเข้ากอดแม่ที่ค่อยๆเดินมาหา ร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่กับอก อยากบอกกับแม่เหลือเกิน ว่าเขาทำอะไรกับลูกไว้บ้าง


"แม่ขอโทษนะลูก หนูเลยต้องหาเงินมาจ่ายค่ารักษา มันแพง"


"แม่ ไม่พูดแบบนี้นะ แม่ป่วย หนูเป็นลูก แพงแค่ไหนหนูก็ไหว"


"แต่ว่าหนูยังเรียน"


"คุณ...ลูกก็บอกว่าไหว ยังจะอะไรอีก" พ่อเลี้ยงเข้าประคองแม่มาที่เตียง เก็บของลงกระเป๋าเพื่อกลับบ้าน  ใบค่ารักษาพยาบาลถูกส่งมาให้ 
พอเห็นตัวเลขก็ถึงกับตัวชา


แพง...


แต่ไม่คิดว่าจะแพงขนาดนี้...



"เอ่อ แม่... กลับได้เลยนะ เดี๋ยวหนูอยู่เคลีย์ทางนี้เอง" 


"หนูโอเคนะลูก "


"โอเคครับ..."










โอเคซะที่ไหน...


"กูโอนไปแล้ว มึงกดได้เลย"





"อือ รบกวนด้วย อย่าบอกใครนะกี้ แม้แต่จีนกับแจง"


"อือๆ"


สุดท้ายก็รบกวนเพื่อน


      แบมแบมโทรเบิกค่าแรงล่วงหน้ากับบัตเตอร์ฟลายคลับ จนพอกับจำนวนค่ารักษาพยาบาลของแม่ ก่อนจะเคลียร์ทุกอย่างแล้วกลับมาพักที่หอ


เดินเข้าซอยเพื่อประหยัดค่ารถ







ครืดดดด


-จีน- 


"ฮัลโหล..." คนนอนหลับขยับไปหยิบโทรศัพท์มากดรับ เที่ยงวันแล้ว แบมแบมไม่ได้ไปเรียน


'ทำไมไม่มาเรียน เป็นอะไร'


"ปวดหัว...ลาวันนึงนะ โทดทีไม่ได้บอก"


'อือ...เย็นนี้ไปหานะ อยู่ห้องใช่ไหม'


"ปะเปล่า ต้องไปทำงาน" เบิกเงินเขามาล่วงหน้าแล้วนี่


'ไม่ไหวก็ลาดิ่ พักบ้าง'


"เออน่า ยังไหว ไปเรียนกันเหอะ" 













Butterfly club


 แบมแบมไม่ได้ปวดหัว แต่แค่เหนื่อยเกินกว่าจะไปเรียนไหว


   เสียงเพลงในผับยังคงดังให้ใจสั่นอยู่เสมอ ร่างเล็กเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วออกมาทำหน้าที่


"น้องแบม..."


"ครับ..." 


"เป็นอะไรหรือเปล่า คิ้วผูกโบว์แล้ว" พี่กายยื่นมือมาคลายคิ้วเล็กที่ขมวดกันให้เบาๆ ร่างบางไม่ได้ขยับหนี ยืนนิ่งๆให้พี่เขาสัมผัส เรื่องเบิกเงินล่วงหน้า พี่เขาคงรู้หมดแล้ว


"ปวดหัวนิดหน่อยครับ ไม่มีอะไร"


"เรื่องเงิน...เรามีปัญหาใช่ไหม ปรึกษาพี่ได้นะ" 


"แค่นั้นครับ แค่ที่แบมเบิกล่วงหน้า ไม่มีอะไรมากกว่านั้นเลย  พี่อย่ากัง" ยังพูดไม่จบประโยค มือหนาก็เอื้อมมาหยุดไว้ เกลี่ยนิ้วโป้งที่ริมฝีปากอิ่มไปมา แบมแบมตัวแข็งทื่อ


"พี่ช่วยได้ ขอแค่บอก เราก็รู้ว่าพี่คิดกับเรายังไง"


"เอ่อ...พี่กาย แบม..."


พลั่ก


"เอ่อ นายขอโทษครับ" การ์ดในร้านเข้ามาพอดีทำให้แบมแบมผละออก ก้มหัวให้พี่กายแล้วรีบออกมาจากห้อง



มีแต่ผู้ชายจะให้ตังค์....น่าสมเพชเป็นบ้า








"วิไอพีโต้ะ2นะ น้องแบม" 


      พอรู้โซนรู้โต้ะลูกค้าแล้วก็เดินไป ระหว่างทางมีแต่คนทักและส่งยิ้มให้ แบมแบมได้แค่ยิ้มตอบเบาๆ เขาไม่อยากสานสัมพันธ์กับใครทั้งนั้น คนที่นี่ทุกคนก็หวังแต่เพียงร่างกายเขา ไม่เว้นแม้กระทั่งเจ้าของผับ



วีไอพี โต้ะ2 คือโต้ะของพี่มาร์ค



        ร่างหนาที่นั่งพิงโซฟาสีน้ำเงินเข้มเพียงแค่ปลายตามามอง ก่อนจะหันกลับไป ขาเล็กชะลอความเร็วลงก่อนจะหลับตาตั้งสติ



        ไม่อยากเจอเลยสักนิด...



      แต่งานก็คืองาน...



"สวัสดีครับ..." 



       บนโต้ะมีเหล้าที่พร่องไปแล้วกว่าครึ่งขวด สมาชิกก็เหมือนเดิม คือพี่แจ็ค พี่ยิม พี่มาร์ค และเพิ่มคนตาตี่มาอีกหนึ่งคน



"สวัสดีน้องแบม พี่ชื่อบีนะ" 


"ครับ"


       ทุกคนคุยสนุกและเป็นกันเองมาก ยกเว้นพี่มาร์คที่แทบจะไม่พูดอะไรเลย
ดีแล้ว...ต่างคนต่างอยู่


"นี่ไอ้มาร์คมันควักตังค์สู้โต้ะข้างๆเลยนะ  สายเปย์ตัวจริง"


"เหรอครับ...." พี่แม่ง...จะทำแบบนี้ทำไมวะ


"จริง เห็นทำท่าไม่สนใจแบบนี้นะจริงๆแล้ว"


"ไอ้แจ็ค! อย่าปากมาก" คนนั่งเงียบมานานสวนขึ้นก่อนที่พี่แจ็คจะพูดจบ แบมแบมขอตัวไปเข้าห้องน้ำ เบื่อที่จะต้องนั่งอึดอัดอยู่ที่โต้ะ


มีใครจะแบกรับภาระทั้งหมดแบบเขาบ้างไหมนะ...








แกร็ก


กริ้ก~


"พี่...." 


        สะดุ้งจากภวังค์ตอนที่เสียงล็อคห้องน้ำดังขึ้น ร่างสูงของพี่มาร์คเดินมาหยุดข้างๆแล้วเปิดก็อกน้ำล้างมือ


ซ่า~



"อู้เหรอ..." ถามโดยไม่มองหน้า แบมแบมอึกอัก ทำตัวไม่ถูกว่าพี่มันจะมาไม้ไหน


"ปะเปล่า กำลังจะกลับไป"


"เดี๋ยว!"


"ครับ?"


"มึงลืมโช้คเกอร์กับต่างหูไว้ที่ห้องกู จะให้ทิ้งหรือ?" 


"เอ่อ...พี่จะมาที่นี่อีกไหมพรุ่งนี้ ถ้ามาพี่หยิบ"


"กูไม่หยิบมาแน่ อยากเอาคืนไปเอาเอง" 

     พูดแค่นั้นแล้วทำท่าจะออกจากห้องน้ำ แต่คำพูดของร่างเล็กก็ทำให้ชะงักกึก


"งั้นก็ทิ้งมันไปเหอะ..."



หมับ~


      สองก้าวที่ถอยกลับมันเร็วซะจนคนพูดตั้งตัวไม่ทัน สองแขนถูกบีบจากคนตัวโตกว่าจนเจ็บ พี่มาร์คเริ่มแผ่รังสีทะมึนด้วยการกัดฟันกรอด


"อย่ามาปากดี...อย่างมึง"


พลั่ก!


"อย่างนี้แล้วจะมายุ่งทำไม  ไม่อยากเจอเหมือนกันแหละ มาประมูลทำไม ตังค์เหลือเยอะนักก็เอาไปทำอย่างอื่น ไม่ต้องมายุ่ง"


"ตังค์กูเยอะพอจะเลี้ยงมึงคนนึงได้แล้วกัน ปากแบบนี้คงเลี้ยงง่าย กินง่าย "


พรึ่บ


"อื้อ~" 


        กำลังจะเถียงแต่ก็โดนผลักจนชิดผนังห้องน้ำ ตามด้วยริมฝีปากที่กระแทกซ้ำลงมา ลมหายใจเจือกลิ่นเหล้าทำให้ร่างเล็กหัวหมุน และเริ่มมึนเมื่อปลายลิ้นหนาสอดเข้ามา


"อึก.."


โดนเขาจูบอีกแล้ว...



"อะ..."



"จะมาประมูลมึงทุกวันแหละ จนกว่าจะยอมมาเป็นของกู อีสวย...."










50%













ต่อ












"เพื่อนผมครับเพื่อนผม~"



      แบมแบมกระชับสายสะพายที่ตัวเองสวมอยู่  ไอ้แจงมันแกล้งล้อเดือนคณะหมาดๆให้เขิลเล่น  ใข่แล้วล่ะ เขาได้ตำแหน่งอย่างที่คิดเอาไว้


"ฉลองหน่อยไหม มีเพื่อนน่ารักโครตภูมิใจ" 


"เวอร์แล้วจีน พวกมึงนี่หยุดพูดเสียงดังให้อายได้แล้ว ฮึ่ยย"


"อ่ะ ตามสัญญา รับเร็วๆครับคนสวย" เงินจำนวนหนึ่งหมื่นบาทถูกส่งให้ แบมแบมมองเพื่อนอย่างชั่งใจ แค่ยอมประกวดนี่ได้เงินขนาเนี้เลยเหรอ


"เยอะไปป่าววะ พวกพี่เขา"


"รับๆไปเหอะน่า แล้วเลี้ยงพวกกูด้วย" 

     ยัดใส่มือเพื่อนเสร็จก็เปลี่ยนเรื่อง จริงๆแล้วเงินจำนวนนั้นเป็นของแจงเอง แค่อยากช่วยไอ้ตัวเล็กนี่บ้าง เพราะแบมแบมไม่ยอมขอความช่วยเหลือจากเขาเลย


"โอเค"


เหลือจากที่ไปฉลองกับเพื่อนๆคือค่าอยู่กินที่แบมแบมต้องใช้



ความโชคดีในความโชคร้าย...







เคร้ง~


"ชนนนนน"


     ร้านอาหารกึ่งผับหลังมอเป็นตัวเลือกของกลุ่มแบมแบมในค่ำคืนนี้ เนื่องจากว่าใกล้ที่สุด และฮิตที่สุดในย่านนี้


"นี่พี่กูบ่นหูชาเลยนะ ไม่ยอมไปอุดหนุนผับ แถมเอาผีเสื้อเขามาอีก อ่า" 


ผู้หญิงคนเดียวของกลุ่มพูดติดตลก  ทุกคนได้แต่ขำ  แม้กระทั่งแบมแบมที่ยอมลางานมาฉลอง


นานๆที...


"นานๆทีอีสวยจะเลี้ยงนะเว้ย"


"พูดไปนู่นน ไม่ปล่อยให้มันออกคนเดียวหรอกน่า" จีนว่า เพราะรู้ว่าเพื่อนตัวเล็กไม่มี ใครจะมาให้มันออกล่ะ หยอกกันเล่นเฉยๆ


"อื้อ เลี้ยงๆ เลี้ยงจริงๆ" 


"ใครจ่ายช่างมันเหอะ ตอนนี้กินก่อน" แจงตัดบท ทุกคนเลยลืมเรื่องคนจ่ายตังค์แล้วฉลองกันอย่างสนุกจนค่อนคืน



"โต้ะนั้นมองเราแปลกๆ มองใครวะ!" เป็นจีนที่จับสังเกตุกลุ่มวัยรุ่นตรงข้ามได้ เพราะมองออกอยากโจ่งแจ้ง เป้าหมายคือกลุ่มเราแต่ไม่รู้ว่าเจาะจงใคร


"กี้มึงแน่ๆเลย ผู้หญิงคนเดียว สวยจริงแม่คนฮอต สวยเหลือเกิน หมั่น"


"ไอ้แจง คนขี้อิจฉา"


"ทะเลาะกันเป็นเด็ก ใครจะมองก็ช่างเหอะ เอ้าๆ จะไปไหนอีสวย"  คนสวยลุกยืน โบกมือเป็นเชิงว่าจะไปเข้าห้องน้ำ แบมแบมไม่ได้เมา แค่หน้าแดงๆนิดหน่อย มันยิ่งขับให้คนผิวใสน่ามองไปอีก 


"เดี๋ยวมาไปฉี่แป๊บ" 





กึก


"อ่า///" เข้ามาปล่อยของเสียจนเสร็จ โทรศัพท์เครื่องบางสั่นสะเทือนตั้งแต่นั่งอยู่ที่โต้ะ หน้าจอโชว์หราว่าเป็นคนที่ไม่อยากยุ่งเกี่ยวเป็นที่สุด 

ไม่รู้จะโทรมาทำไม



ตุ้บ


"ขอโทษครับ" เซเล็กน้อยเพราะโดนชนตอนออกจากห้องน้ำ เอวบางถูกรวบไปกอดไว้อย่างเนียนๆ เป็นผู้ชายโต้ะตรงข้าม


"น้อง...ชื่ออะไรอ่ะ" 


"ปล่อยก่อนครับ"

      พยายามดันตัวออกอย่างสุภาพ แต่ก็ไม่กระดิกเลยแม้แต่น้อย ซ้ำยังลูบผ่านขึ้นมาที่แผ่นหลังอีก


เอาอีกแล้ว เขาโดนลวนลามจากผู้ชายด้วยกันอีกแล้ว


"ปล่อย!"


"ชู่ววว แค่อยากรู้จัก คนสวยชื่ออะไร ครับ" 


"อื้อปล่อยผม!" 


พลั่ก!


"มีอะไรกันหรือเปล่า" 


"พี่คุณ!" 






       เดินตามออกมาอย่างมึนๆเพราะผู้ชายตรงหน้า ไม่รู้ว่าพี่เขาใช้เหตุผลอะไรในการหลีกเลี่ยงการประทะ พอเงยมองแผ่นหลังของคนที่ตัวเองเคยรักมากที่สุด คนแรกในทุกๆอย่าง มันก็รู้สึกร้อนไปทั้งกระบอกตา


"อ้าว พี่คุณหวัดดี" จีนกับแจงยกมือไหว้คนโตกว่าที่พาเพื่อนกลับมาโต๊ะ แม้ว่าจะไม่พอใจ แต่พี่คุณเขาก็โตกว่า


"อืม"


"พี่จะพาแบมกลับนะ มีเรื่องนิดหน่อย " 


"เฮ้ยไม่ได้ เอ่อ แบมมันจะกลับกับแจง" 


"พี่ขอไปส่ง มีเรื่องจะคุย ตั้งแต่เพื่อนเราเปลี่ยนเบอร์"


"โอเคพี่คุณ แจงจีนกี้ เดี๋ยวเรากลับกับพี่เขาเอง" สายตาคัดค้านถูกส่งมากดดัน มันสองคนรู้ดีว่าเรื่องราวของเขากับพี่คุณจบไม่สวยนัก แต่มันก็ไม่มีประโยชน์อะไร แบมแบมจะไปกับพี่เขา แลกกับที่ช่วยเมื่อกี้


"มึง"


"กูโอเค"











มันจะโอเคไปได้ยังไงกัน...


"เป็นยังไงบ้าง" 

    ประโยคเรียบๆมันทำให้ร่างเล็กแทบกระอัก ความอึดอัดปกคลุมโดยรอบรถคันเล็กที่ครั้งหนึ่งเขาเคยนั่ง เคยไปไหนมาไหนด้วยกัน มันยิ่งไม่โอเคไปกันใหญ่


ไม่น่าให้พี่เขามาส่งเลย


"ก็ดีครับ..."


"มีใครใหม่หรือยัง?"


"...."


"จอดตรงนี้ครับ ขอบคุณที่มาส่ง ขอบคุณที่ช่วยอีกครั้ง"  



ก้าวลงจากรถอย่างรถเงียบๆ



      หน้าหอพักเงียบสงบไร้ผู้คน อาจเพราะมันดึกมากเหมือนทุกครั้ง พี่คุณไม่ได้พูดอะไรอีก พี่เขาไม่ได้เหลือเยื่อใยอะไรแล้วจริงๆ


หูได้ยินแค่เสียงรถที่แล่นออกไป...



ตึก


"คนสวย" 

      ยังไม่ทันจะก้าวขึ้นตึกก็ต้องชะงัก เสียงทุ้มที่เหมือนเคยได้ยินที่ไหนทำให้หมุนตัวกลับ แบมแบมหน้าซีด ก้าวถอยหลังอัติโนมัติ



"อะ...มีอะไร" ผู้ชายที่ลวนลามเขาหน้าห้องน้ำไง


"ผัวเผลอแล้วเจอกันไงครับ ดีนะที่ไม่ได้อยู่กับผัวอ่ะ" คนโตกว่าขยับเข้ามาจนชิด หน้าตาดูหื่นกามจนขยะแขยง จะวิ่งหนีก็โดนคว้ามือไว้ 



"ตามมาทำไม ปล่อยผมนะ!" 


ตุบ


      ผลักคนเกาะจนกระเด็น ขาเรียววิ่งหนีออกมาลานจอดรถ หอนี่แม่งแย่กว่าที่คิดไว้ซะอีก เพราะยามไม่มี


"จะหนีไปไหน!" 


ตึกๆๆๆ


      ความหวาดกลัวทำให้ร่างเล็กวิ่งออกมาริมถนน จะวกกลับขึ้นห้องก็ไม่ได้ มือล้วงเอาโทรศัพท์ที่อยู่กระเป๋ากางเกงออกมา


Rrrrrrrrrrrrrrr


-พี่มาร์ค-


"ฮะ"


"กว่าจะรับโทรศัพท์กูได้นะ  มึงเตรียมตัวโดนได้เลย" 


"พี่มาร์คช่วยด้วย " 

      ก่อนจะพูดอะไรไปมากกว่านั้นโทรศัพท์ในมือก็ถูกแย่งไปพร้อมๆกับเอวเล็กที่ถูกรวบไปชิดกายแกร่ง


"โทรหาใครครับคนดี" 


"อื้ออ" แบมแบมดิ้นรนให้หลุดพ้น แต่เพราะพละกำลังที่ต่างกันทำให้ถูกลากกลับมายังลานจอดหน้าหอได้สำเร็จ


"ชู่วว อย่าขัดขืน แล้วพี่จะไม่ใช้ความรุนแรง"


พลัก!


"มึงนี่ "


ผลัวะ!


    โดนต่อยข้างแก้มจนฟุบไปที่รถ แบมแบมหน้ามืดไปชั่วขณะ เจ็บร้าวไปหมดทั้งใบหน้า ค่อยๆทรุดลงไปนั่งกับพื้น


"พี่บอกแล้วว่าอย่าขัดขืน..." รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังโดนปลดกระดุมเสื้อ แต่ไม่มีแรงแม้แต่จะลืมตา อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด ถ้าโดนย่ำยีแล้วจะตายก็ตายไป
เลย


"ฮึก.." 


"เฮ้ยจะทำไรอ่ะ มีคนโดนทำร้ายทางนี้เร็ว" 



      เสียงคนโวยวาย เสียงวิ่ง เสียงรถดังอื้ออึงจนปวดหู แต่สัมผัสที่ต้นแขนและแรงตบที่แก้มเนียนทำให้รู้สึกตัวขึ้นมานิดๆ


"สวย อีสวย" ใบหน้าถมึงทึงของคนตรงหน้าช่างคุ้นเคย หากเป็นตอนอื่นเขาคงจะรู้สึกแย่มากๆ แต่ตอนนี้กลับรู้สึกดีใจจนต้องยิ้ม


"พี่...มาร์ค"


"มึงโอเคมั้ย เฮ้ยอีสวยอย่าหลับดิ่วะ"


"..."


"พี่...ช่วยด้วย อย่าทิ้งแบมนะ..."




70%









ต่อ





.
Mark Side




อีสวยไม่ได้มาบัตเตอร์ฟายคลับ โทรไปก็ไม่รับ 


เดี๋ยวเจอกูที่ห้องแล้วกันนะ....คิดว่าจะหนีพ้นเหรอ


ตีไฟเลี้ยวเข้าซอยที่มาจนทางเป็นเทือก  อีกมือก็กดโทรหามันไปด้วย



จนรับ



ติ้ด

'ฮะ'

"กว่าจะรับโทรศัพท์กูได้นะ มึงเตรียมตัวโดนได้เลย" ผมรีบคาดโทษทันทีที่มีคนรับ เสียงกึกกักทางปลายสายทำให้หงุดหงิดใจ. และก่อนจะได้พูดอะไรอีกก็มีเสียงที่กระหืดกระหอบแทรกมา


'พี่มาร์คช่วยด้วย'


ตู๊ดๆ


แค่นี้กูก็เหยียบมิดแล้ว






เอี้ยดดดด

        หน้าหอพักมีคนชุลมุนกันอยู่สามสี่คน ยังไม่ทันจะเปิดประตูลงก็มีรถคันหนึ่งสวนออกไปอย่างเร็ว  ใจกระตุกเล็กน้อยคิดว่าต้องมีเรื่องแน่ๆ แต่มันเป็นผู้ชายคงไม่หนักหนามากนัก

"มีน้องผู้ชายโดนทำร้ายค่ะ พาไปโรงพยาบาลที"


ไม่หนักหนาเหี้ยอะไรล่ะ แม่งง....


"สวย อีสวย"  เข้าไปประคองร่างเล็กที่สะลืมสะลือพิงอยู่ข้างรถ ตบแก้มเบาๆ เรียกสติ  ปากอิ่มแตกจนเลือดหยด กระดุมเสื้อนักศึกษาก็หลุดลุ่ย

"พี่...มาร์ค" แล้วแม่งยังเสือกตื่นมายิ้ม โดนตบจนเอ๋อไปแล้วมั้ง

"มึงโอเคมั้ย....เฮ้ย อีสวยอย่าหลับดิ่วะ"

"พี่...ช่วยด้วย อย่าทิ้งแบมนะ'

มึงพูดเองนะ













โรงพยาบาลเอกชน


"ไม่ได้เป็นอะไรมากหรอก มีแผลฟกช้ำที่ใบหน้าแค้นั้น พักคืนเดียวก็กลับบ้านได้แล้วหลาน"

"ครับ ขอบคุณครับอาหมอ" 


       มาร์คมองร่างเล็กที่นอนให้น้ำเกลืออยู่บนเตียงนิ่งๆ  ใบหน้าหวานซีดเผือดกว่าปกติ ซีกแก้มซ้ายเริ่มบวมและขึ้นสีช้ำ  มุมปากมีรอยแตกเล็กๆ 


ติดต่อญาติไม่ได้ แม้แต่เพื่อนสนิทก็ไม่มีเบอร์ โทรศัพท์เจ้าตัวคงตกอยู่ที่ไหนสักแห่งตอนเกิดเรื่อง


"เกิดมาเพื่อเป็นของกูจริงๆ หึ"









7.00น.



"อะ.. อื้ออ"

       ความเจ็บจี้ดที่หลังมือทำให้แบมแบมรู้สึกตัว  พยาบาลในชุดที่ขาวสะอาดตาส่งยิ้มพร้อมก้มหัวให้ ที่นี่เป็นโรงพยาบาลอย่างไม่ต้องสงสัย และเขากำลังถอดเข็มที่หลังมือให้อยู่


"คนไข้เป็นยังไงบ้างคะ เจ็บตรงไหนเป็นพิเศษหรือเปลา"  


"กะ...แก้มครับ" มันเจ็บมากจริงๆ ซีกหน้าด้านซ้ายตึงไปหมด 


"ค่ะ ตรงนั้นช้ำมาก แต่เป็นรอยนิดเดียวเพราะรักษาแบบพิเศษ แฟนคุณเป็นห่วงมากเลยรู้ไหม กำชับกันจนเกร็งทั้งแผนกแล้วค่ะ"


"แฟนเหรอ..."


"ค่ะ คุณมาร์คที่เป็นหลานด็อกเตอร์มารุตไงคะ อย่าว่ากันนะคะ ทั้งหล่อทั้งรวยดิฉันอิจฉาคุณจังเลย"  


"ไม่ ไม่ได้เป็นแฟนครับ"


"แหม ไม่ต้องอายหรอกค่ะ เดี๋ยวนี้สังคมยอมรับกันหมดแล้ว " พี่พยาบาลยังคงเชื่อมั่นในความคิดตัวเอง แถมยิ้มแซวจนออกนอกหน้า งั้นก็เลยตามเลยนะ


"แล้ว...เค้าไปไหนครับ"


"อ๋อ คงจะลงไปหากาแฟดื่มน่ะค่ะ เมื่อสักครู่ยังนั่งเฝ้าคุณอยู่เลย  ตั้งแต่เมื่อคืนยังไม่ได้ไปไหนเลยนะคะ คงจะเป็นห่วงคุณมาก "


"เอ่อ...ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ"


"ขนาดนี้แหละค่ะ พูดจริงๆ ก็ดูคุณสิ สวยซะขนาดนั้น ถ้าผมยาวกว่านี้ดิฉันคงคิดว่าเป็นผู้หญิงแล้วค่ะ" พยักหน้าแบบงงๆ พี่เขาจะมโนขนาดไหนก็เอาเหอะ เดี๋ยวมาฟังสรรพนามที่คุณเขาเรียกแล้วจะหนาว


ทั้งกูทั้งมึงทั้งอีสวย....


"เฮ้อ~" 


"เดี๋ยวพาไปล้างหน้านะคะ จะได้ทานมื้อเช้า " พี่พยาบาลเข้ามาพยุงร่างเล็กไปทำธุระส่วนตัวที่ห้องน้ำ พอเห็นสภาพตัวเองในกระจกแล้วก็ตกใจ แก้มบวมมุมปากแตก อย่างนี้จะมาชมกันว่าสวยอีกเหรอ


"ซี้ดด" แขนสองข้างเป็นรอยแดงจ้ำเพราะถูกลาก ต้องโทษความขาวที่ทำให้มันเห็นชัดมากขนาดนี้ ดีนะที่ไม่เขียว ไม่งั้นคง...


แกร้ก


"อาหารเช้าค่ะ ส่วนอันนี้ยา "

     แบมแบมเดินกลับมายังเตียงเพื่อทานอาหารเช้า สำรวจรอบๆห้องแล้วก็แอบขนลุก ทั้งใหญ่แล้วก็เครื่องอำนวยความสะดวกครบ คงแพงหูดับ แล้วตอนนี้มีตังค์อยู่แค่หมื่นเดียว


ซวยแล้วกระเป๋าตังค์!


"พี่ครับ เห็นกระเป๋าตังค์กับโทรศัพท์ผมไหม คือมันมีของสำคัญ"


"ไม่นะคะ ตอนเข้ามารักษาคุณมีแค่ตัว ส่วนชุดนักศึกษาทางเราจัดการให้เรียบร้อยแล้ว คุณไม่มีของมีค่าเลยค่ะ"


"ทำไมซวยแบบนี้เนี่ยแบมมเอ้ย" พอพี่ออกไปก็สบถใหญ่ ฟุบลงไปกับโต๊ะทานข้าว คือมันสุดท้ายจริงๆแล้วนะ


แกร็ก


"ตกลงจะนอนหรือจะกินข้าว" คนเข้ามาใหม่เอ่ยทักทันทีที่เห็นร่างเล็กฟุบไป แบมแบมลุกขึ้นนั่งตัวตรงมองคนที่ช่วยตัวเองไว้


"พี่มาร์ค" อีกฝ่ายยังอยู่ในชุดนักศึกษาอยู่เลย สภาพก็เหมือนคนไม่ได้นอน ร่างสูงเดินล้วงกระเป๋าเข้ามาหยุดอยู่ข้างๆ แบมแบมเลยยกมือไหว้


"เรื่องเมื่อคืน...ขอบคุณที่ช่วยนะครับ" 


"ขยับมานี่" 


"หืม..."


"ที่อก กราบลงมา" คำสั่งเรียบๆของอีกคนทำให้ร่างเล็กชะงัก ความร้อนแล่นขึ้นมาที่หน้าอีกแล้ว พี่เขาทำเหมือนเราเป็นอีหนู


"พี่มาร์ค!"


"เห็นสภาพกูมั้ย แค่ให้กราบตรงนี้ทำไม่ได้เหรอ" เหมือนจะลำเลิกบุญคุณกัน แบมแบมเลยขยับมาจนชิดอีกฝ่าย เอาวะ!


"ขอบคุณที่ช่วยแบมนะพี่" แล้วก็กราบลงไปตรงอกพี่มันเบาๆแต่มือหนาเอื้อมมารัดหัวให้ค้างอยู่ท่านั้น แล้วพูดคำที่ทำให้ตกใจจนตาโต


"เป็นของกูแล้วนะ กูจะไม่ทิ้งมึงตามที่สัญญาอีสวย"


พลั่ก!


"พูดบ้าอะไรของพี่" 


"ก็มึงไง มึงเป็นคนพูดเองเมื่อคืนนี้ " ท่าทางไม่รู้ร้อนรู้หนาวทำให้รู้สึกแปลกๆ ความทรงจำครั้งสุดท้ายเมื่อคืนคือเห็นพี่มาร์ค พี่มันตบแก้ม แล้วเราก็พูดไปว่า...


"พูดว่าอะไรวะ..." อีสวยมันจำไม่ได้ มาร์คก็ได้แต่อมยิ้มกับท่าทางงุนงงของน้อง อย่างงี้จับมัดมือง่ายมากๆ


"ช่วยด้วยพี่มาร์ค...แบมยอมเป็นของพี่แล้ว อย่าทิ้งแบมนะ"


"มะ...ไม่จริง..."


"ก็แล้วแต่ จำไม่ได้ก็ช่างมัน กูช่วยมึงได้แค่นี้ "  ร่างสูงก้าวถอยหลังไปนิดหนึ่งท่ามกลางสีหน้าไม่สบายใจของคนตัวเล็ก จนน้องมันเอื้อมมาจับมือของเค้าไว้ แล้วพูดด้วยแววตาที่ฟ้องออกมาว่ามันไม่เหลือใคร 


"นะ...นานแค่ไหน" อดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปลูบริมฝีปากสีซีดที่สั่นระริก เขาถูกใจ อยากได้น้องมันมาเป็นของตัวเอง แต่ถ้าจะถามว่านานแค่ไหน ก็ตอบไม่ได้เหมือนกัน


"ไม่รู้สิ จนกว่ากูจะหมดตัว หมดตังค์ส่งมึงมั้ง"


"แบมไม่ได้จะไปเกาะพี่"


"เอาเถอะ เมื่อไหร่ก็เมื่อนั้น" เขาจูบลงที่ปากอิ่มแผ่วเบา กับแบมแบมก็ไม่มีสถานะ เขาแค่อยากได้น้องมันมาครอบครอง แค่เป็นของเขา แค่นั้น...





100%























/////////////////////////////////////////////////////////
พี่มาร์คเป็นพระเอกนะคะเรื่องนี้อย่าลืม แม้จะเถื่อนๆปากร้ายๆไปหน่อยแต่นางก็เป็นพระเอกฮุฮุ
อย่าเพิ่งดราม่าเรื่องมันก็จะประมานนี้ มันไม่ได้หวานแหวว  เขายังไม่ได้รักกัน 
เดี๋ยวมันจะมีมากกว่านี้อีก ชอบก็เฟบรอเลยค่ะ ไมชอบก็ปล่อยช้านไป 555
รักแล้วรอหน่อยนะคะ  มาช้าแต่มาอิอิ
แล้วเราจะหลงรักพี่เถื่อนไปด้วยกัน
@pali_party
/////////////////////////////////////////////////////////



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.5K ครั้ง

138 ความคิดเห็น

  1. #5860 Namfon1983 (@Namfon1983) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 23:17
    แบมเอ้ย..ความสวยเป็นเหตุจริงๆ😑
    #5860
    0
  2. #5778 khimmark (@khimmark) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 11:00
    หมดหนทางแล้วน้องแบม
    #5778
    0
  3. #5775 SweetEnough (@SweetEnough) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 22:52
    แงงงงงง กราบอกเพ่ หลงน้องเข้าจังๆ คึคึ
    #5775
    0
  4. #5716 นานะ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 21:47

    กลับมาอ่านอีกรอบ อยากกราบอกเฮียมั่ง

    #5716
    0
  5. #5213 Minlaneee (@Minlaneee) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 06:49
    อิพี่มันน่ารักเนาะ
    #5213
    0
  6. #5177 ` dnmbdef (@we-2l-shinee) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 22:52
    ทำไมฉันหลุดขำตอนให้กราบอก5555555
    #5177
    0
  7. #5133 mylove2BB (@dutchmill_007) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 15:30
    ค่ดเจ็บ อยากได้มาครอบครอง

    แต่ไม่มีสถานะ​ให้เรียก
    #5133
    0
  8. #5009 Kattyแฟนหมี (@KattyGD) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 02:20
    อยากกราบอกพี่มาร์คบ้าง
    #5009
    0
  9. #4966 K-muk (@K-muk) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 09:24
    ใจดีกับน้องหน่อยพี่มาร์ค เดี๋ยวน้องไม่รักนะ
    #4966
    0
  10. #4944 embrace (@prangmy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:25
    ทำไมแบมเป็นผู้ชายแต่มีผู้ชายมาลวนลามเต็มไปหมด แม่แบมนี่ไม่เห็นจริงๆเหรอ น่าจะได้ลูกร้ายๆเนอะ จะได้แจ้งจับไปให้หมด มาร์คก็นะพูดดีๆไม่ได้เลยย
    #4944
    0
  11. #4925 cherryme (@cherryme) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:22
    อยากเป็นของอิพี่บ้างอะ!!!!
    #4925
    0
  12. #4903 MTBB BBMT (@yuyantd) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:58
    อย่ามารงมารักกันทีหลังระกันนะมาร์คต้วน จะเลวก็เลวให้สุดไปเล้ยยยย
    #4903
    0
  13. #4894 Facebook12345 (@Facebook12345) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:29

    พี่มาร์คขี้ตูอิๆ

    #4894
    0
  14. #4858 @fujinoii (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:31

    ตัวพี่มาร์คเองก็ยังไม่รู้ใจตัวเอง ตอบน้องไม่ได้ว่านานแค่ไหนแค่ตอนนี้อยากได้น้องมาครอบครองเท่านั้น ส่วนน้องที่ไม่อยากเกาะใครกินไม่อยากเป็นเด็กเลี้ยงของใครอยากสู้ด้วยตัวเอง ชีวิตดิ้นแทบตายแต่ก็ยังไม่มีอะไรดีขึ้นมาเลยเป็นเรานี่ท้อแล้วนะแต่น้องโค ตรสู้เลย

    #4858
    0
  15. #4829 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:19
    ก็บอกว่าชอบ ว่ารัก มันยากตรงไหนๆๆๆๆพี่มาร์ค
    #4829
    0
  16. #4806 PMarkNBam (@PMarkNBam) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:16
    อยากได้น้องมาเป็นเมีย เนี่ยะ แค่นี่อะมาร์ค ให้มันตรงกับใจหน่อย
    #4806
    0
  17. #4800 Need1239 (@Need1239) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:33
    โหพี่....นิสัยรวย(เ-้ยๆ)จังเลยค่ะ
    #4800
    0
  18. #4758 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:11

    แบบนี้ไม่เห็นแก่ตัวไปหน่อยเหรอพี่มาร์ค เป็นแบมก็ต้องกลัวอยู่แล้ว จะอยู่ได้นานแค่ไหนก็ไม่รู้ เค้าจะเบื่อเราตอนไหนก็ได้แบบนี้เนี่ยนะ

    #4758
    0
  19. #4588 Janriel (@maruchokota) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:56
    กราบลงมาที่อกพี่ ฮ่าๆๆ
    #4588
    0
  20. #4202 kanpimark9397 (@kanpimark9397) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 23:39
    "ชั้น รัก เค้า" ><!!!
    #4202
    0
  21. #4197 nongningggggg (@nongningggggg) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 15:27
    กราบอกวะเห้ย อิเ-้ยเขินหนักมาก
    #4197
    0
  22. #4064 MarkP_endear. (@MPTuan93) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 10:41
    นี่แหละสายเปย์ที่แท้ทรูววว
    #4064
    0
  23. #3962 ออมม่า (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 18:44

    น้องยอมแล้ว ต้องใจดีกับน้องบ้างสิ

    #3962
    0
  24. #3749 Markmark_tuan1a (@Markmark_tuan1a) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 14:30
    มาร์ควร้ายมว๊ากกก แต่โครตน่ารักเลยย>\\\<
    #3749
    0
  25. #3583 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 14:41
    แหมมมมม

    จ่ะพ่อสายเปย์

    ว่าแต่น้องพูดตอนไหนจะยอมเป็นของพี่อ่ะ
    #3583
    0