(Pre-Order) Butterfly (Markbam)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 256,938 Views

  • 4,941 Comments

  • 6,897 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    42,840

    Overall
    256,938

ตอนที่ 3 : 2-ผีเสื้อ100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21755
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 984 ครั้ง
    14 ก.ย. 61


2





ไม่ติดใจแล้วมาทำพระแสงอะไรวะ...


     แจ็คมองเพื่อนที่เดินล้วงกระเป๋าเข้าบัตเตอร์ฟลายด์คลับ ฟ้าเพิ่งจะมืดแต่ไอ้คนไม่ติดใจแม่งรีบมาเหลือเกิน กูรู้นะไอ้มาร์ค


"อยากแดกตีนเหรอ มองเหมือนด่ากู"


"มาแดกเหล้า  มึงไปก่อนเลย กูรอไอ้บีกับไอ้คิมก่อน "พยักหน้ารับแล้วเดินหล่อๆขึ้นชั้นสองไป



ที่ประจำ..


     เป็นวีไอพีที่นี่มาตั้งแต่เข้ามหาลัย จนปีสี่แล้วยังไม่เคยแตะต้องผีเสื้อ เขาไม่ใช่เกย์ ไม่ชอบผู้ชาย แต่เมื่อวานมันเกินคาดจริงๆ เด็กนั่นดึงดูดเกินไป อายุแค่สิบเก้า  เป็นผีเสื้อแล้ว เส้นใหญ่ไม่เบานี้


"ไม่จับเอวครับ อื้อพี่"  เสียงนี้มัน.. 


"สวยเกินไปแล้ว พี่สนใจนะ พี่ไม่อั้น"  หันไปมองโซฟาด้านหลังก็เป็นไปตามที่คิด ผีเสื้อคนสวยนั่งชงเหล้าให้แขกวีไอพีอยู่โต้ะถัดไป หึ กูว่ากูมาเร็วแล้วนะ...


ตึง


"เฮ้มาร์ค มองไรอ่ะ ทำหน้าอย่างกะใครเหยียบตีน" ไอ้บีมาแล้ว ตามมาด้วยไอ้แจ็คและไอ้คิม ศีลเสมอกันคบกันได้


"อ๋อ กูรู้แล้ว มองผีเสื้อนี่เอง ไอสัสไหนบอกไม่ติดใจ"


"ติดใจเหี้ยไรล่ะ สั่งเหล้าเหอะ ได้แล้วก็ไม่ตื่นเต้นแล้วว่ะ กูชอบของใหม่ๆ"


"เหรออ แต่มาหัววันเลยนะมึง อ่ะไอ้คิมแดกไรสั่ง"



"เหมือนเดิม"



      แจ็ค เพื่อนผู้กวนตีนที่สุดในโลกของมาร์ค มันหล่อจริงแต่กวนตีนมากกว่า เสือกไปซะหมดทุกเรื่อง แต่เอาเข้าจริงๆก็ใช้ได้อยู่


     บี  เพื่อนไฮโซที่สุดในโลกของมาร์ค  ที่บ้านมันเป็นผู้รากมากดีเก่า วันๆคอยหาแต่ลู่ทางหลบหลีกการจับคู่ของที่บ้าน มันดีกว่าไอ้แจ็คนิดนึง แต่เอาจริงๆก็กวนตีนเหมือนกัน


     คิม เพื่อนที่ปกติที่สุดในโลกของมาร์ค  มันไม่ค่อยพูด ไม่ค่อยไร้สาระ ไม่ปากหมาแบบไอ้สองตัวแรก แต่ก็อยู่ด้วยกันได้ อาจจะเป็นเพราะศีลเสมอกันจริงๆ


     และมาร์ค คนที่หล่อและรวยที่สุดในกลุ่ม  ที่บ้านมีกิจการโรงแรมและรีสอร์ทหลายแห่งทั่วประเทศ เป็นลูกชายคนเดียว และนิสัยโครตเถื่อนสุดๆ อยากเรียนวิศวะ แต่พ่อให้เรียนบริหาร เพื่อกิจการที่บ้าน.



"เหล้าครับอ้ะ ปล่อยมือก่อนนะ พี่!!!"


"กูว่าไปจัดการหน่อยไหม ไอสัดนั่นมันจะแดกเด็กมึงอยู่แล้ว หมั่นไส้" ไอ้แจ็คคนเสือก คนเดิมพูดขึ้น


"ใครเด็กกู แล้วมึงจะไปยุ่งทำไม ทำอาชีพแบบนี้แต่ไม่มีปัญญาป้องกันตัวเอง ก็ตามเรื่อง "


"เหมือนที่น้องเค้าเสร็จมึงอ่ะเหรอ เชี้ยมาร์ค มึงให้คนสวยกูไปเท่าไหร่ บอกมา" แจ็คคาดคั้น  และคนเถื่อนส่ายหน้า


"ไอ้เวรร มึงลุกไปช่วยน้องเลย โน่นๆโดนลากไปห้องน้ำแล้ว เร็วว"โดนแจ็คยันออกมาจากที่นั่ง ร่างสูงสบถ โครตวุ่นวาย ทำตัวน่าโดนแล้วก็มาเดือดร้อนคนอื่น ให้แบล็คการ์ดแล้วนะแต่ไม่รับเอง มันใช่ความผิดเขาไหม


เห็นแก่มนุษยธรรม


ไอ้สัดใครให้มึงล้วงนมมัน!!!!!


"ไม่เอา ช่วยด้วยย!!" 


พลั่กกก


"เฮ้ย มึงหาเรื่องเหรอวะ" ถีบอีกฝ่ายกระเด็น พอตั้งหลีกได้ก็พุ่งเข้าหามาร์ค ไอ้นี่แก่แล้วยังเสี้ยน เหอะ กระทืบคนแก่นี่เสียตังค์เท่าไหร่วะครับ


"ลุงมาผิดที่แล้ว อาบอบนวดอยู่ฝั่งนู้น เด็กมันชงเหล้า ไม่ได้จะให้ลุงชง"


"เสือก " พูดแล้วยังไม่เลิก คว้าแขนเล็กไว้อีก


"มาร์ค ช่วยเราด้วย"


พลั่ก


ถีบไปอีกรอบจนอีกฝ่ายหัวทิ่ม จริงๆแล้วมันไม่แก่หรอก หน้ามันแค่แก่มากกว่า


"มีอะไรกันครับ" 

     ก่อนจะได้ฟัดกัน การ์ดของร้านสามสี่คนก็เข้ามาห้ามก่อน หูตาไวพอสมควร แต่พออีสวยนี่โดนลากไม่เห็นแม่งจะมีใครมาสักตัว


"มึงมานี่" เป็นตัวเขาเองที่ลากแขนเล็กให้เดินตามเข้าห้องน้ำไป


ปึง

"ขะ ขอบใจนะ" คนตัวเล็กก้มหน้างุด ไม่ยอมสบตา มาร์คกอดอกมองอีกฝ่ายนิ่ง. ห้องน้ำแคบๆมันดูอึดอัดขึ้นถนัดตา


"ทำงานมานานยัง"


"สามวัน"


"เฮอะ " กูว่าแล้วเชียว มือสมัครเล่น



"ขอบใจอีกทีนะมาร์ค ที่ช่วย เราต้องไปแล้ว" เพราะเขามาช่วยไว้ไง จะไม่สนใจสายตาดูถูกนี่แล้วกันนะ


"อวดเก่ง...จะโดนเอาอยู่แล้วยังกลับไปทำอีกเหรอ" ขวางประตูห้องน้ำไว้ไม่ให้ร่างบางนี่ได้ออก  คนตัวเล็กช้อนสายตามองช้าๆ


"เราเลือกงานไม่ได้หรอกนะ นายไม่เข้าใจหรอก เราขอบคุณแล้ว ปล่อยเราออกไปเถอะ"


"แล้วนี่จะใส่ทำไม เป็นหมาเหรอใส่ปลอกคอ หรือกลัวไม่เซ็กซี่ " เดือดร้อนถึงโช้คเกอร์เส้นเล็กที่โครตจะเกะกะลูกตา ยอมรับว่ามันดึงดูดมากจริงๆเมื่ออยู่บนคอขาวๆของคนตรงหน้านี่  แต่มันเกินไปไหมวะ


"อื้ออปล่อย"


"เลิกทำซะ บอกว่าจะเลี้ยงเอง ภาษาคนฟังไม่รู้เรื่องไง"  รวบเอวเล็กเข้าหาตัว ได้กลิ่นหอมอ่อนๆจากอีกฝ่ายแล้วไม่แปลกใจเลยที่ไอ้เหี้ยนั่นมันลาก มา


"ไม่ต้องมาเลี้ยง ไม่ได้เป็นเด็กเสี่ย ถอย"  เริ่มหงุดหงิด ไอ้บ้านี่บ้านมันรวยนักหรือไง เอะอะจะเลี้ยง คนนะไม่ใช่ชิวาวา


"กูไม่ใช่เพื่อนเล่นนะ อย่ามาขึ้นเสียง"


" ไอ้ อื้มม" ปากเล็กกำลังจะพ่นคำด่า แต่ไม่ทันไอ้เถื่อนมันหรอก โดนดันให้ชิดผนัง ก่อนจะบดริมฝีปากลงไป


"อื้ออ" คนสวยไม่ยอม ปากเล็กเม้มแน่นไม่ให้อีกฝ่ายได้รุกร้ำ มาร์คได้แต่เลาะเล็มกลีบปากภายนอก


"อ้าปาก..." กระซิบชิดปากบาง มือหนาตรึงปลายคางไว้ แต่อีกฝ่ายไม่ให้ความร่วมมือ แม่งดื้อชิบ...


"อื้ออ" ใช้เขี้ยวแหลมเกี่ยวจนได้เลือด  คนโดนกัดเผยอปากเพราะเจ็บจนน้ำตาซึม เรียวลิ้นร้อนเลยสอดเข้าไปลุกล้ำเก็บเกี่ยวความหอมหวาน ดูดดึงจนเกิดเสียง สุดท้ายคนไม่ยอมก็ตัวอ่อนหมดแรง...


"มะ...มาร์ค" มองคนสูงกว่าตาปรอย มาร์คประคองท้ายทองเล็กให้รับจูบร้อนๆได้ถนัด


"มองแบบนี้ ไปต่อคอนโดกูไหม..." ยิ้มเจ้าเล่ห์ ยังไงคืนนี้ ต้องได้กินผีเสื้ออีกทั้งคืนอีกแน่ๆ


แต่แล้วก็ฝันสลาย...


ปึงๆๆๆ


"แบมๆ ไอ้แบม อยู่ห้องไหนส่งเสียงหน่อย"


ปึงๆๆๆ


"ไอ้กี้... กีกี้อยู่ห้องนี้ๆ แบมอยู่ห้องนี้"  ตะโกนเรียกเพื่อนให้ช่วย ส่วนไอ้คนที่กอดเอวอยู่มันก็ไม่ยอมปล่อย


"จะไปไม่ไป"


"ไม่  ปล่อยนะมาร์ค นายคงจะลืมนะว่าเราไม่ได้ขายตัว หลีก จะออกไปหาเพื่อน"


"เล่นตัว?"


"แล้วแต่จะคิด "


"หึ"



กริ้ก


"ไอ้แบม เป็นไงมั่ง" พอออกมาได้ก็รีบหาเพื่อนทันที กีกี้ถามด้วยความเป็นห่วง ก่อนจะตกใจกับผู้ชายอีกคนที่ตามเพื่อนตัวเองออกมา จากห้องเดียวกัน


"พี่มาร์ค..."


"นี่เพื่อนเราเหรอ" มาร์คถามผู้หญิงตัวเล็กๆ จำได้ผ่านๆว่าเป็นน้องสาวไอ้กาย เจ้าของผับนี้ คงเป็นเพื่อนกับอีสวยนี่ หึ เพื่อนภาษาอะไรไม่มีห้ามกัน


"ใช่คะ. แบมเป็นเพื่อนกี้เอง แล้วพี่กับแบม...มีอะไรกั"


"ไปกันเถอะ ไม่มีอะไรหรอก ไปเร็วมีเรื่องจะคุยด้วย" ร่างบางตัดบท ลากเพื่อนตัวเองออกไปทันที มาร์คมองตามจนลับสายตา


"หึ"


     ปาดนิ้วกับริมฝีปากตัวเอง เลอะลิปสติกสีอ่อนกลิ่นสตอเบอรี่ของผีเสื้อแห่งบัตเตอร์ฟลายคลับ เมียคืนเดียวของเขาน่ะ...




30%






ต่อ






กริ้ก


"เล่ามาเลยนะแบม เข้าไปทำไรกับพี่มาร์ค สนใจกันเหรอ" กีกี้คาดคั้น คนสวยหน้าซีด ไม่อยากโกหกและก็ไม่อยากรื้อฟืนขึ้นมาอีก


"เปล่า มีเรื่องนิดหน่อย เค้าช่วยเราไว้"


"พี่มาร์คเค้าเป็นรุ่นพี่ปีสี่ม.เรา แล้วก็เป็นวีไอพีของที่นี่"


"เออช่างเหอะ จะเป็นอะไรก็เรื่องของเขา กี้กูมีเรื่องจะขอร้องมึง"


"เรื่องเดิมอีกใช่ไหม..." ถามอย่างรู้ทัน แบมแบมในสายตากี้คือเป็นคนดีคนหนึ่ง ถึงจะจน แต่ก็ไม่ได้เอาเปรียบใคร หรือใช้ความสวยของตัวเองเพื่อความสบาย


"อืม... อย่าให้การ์ดบอกเรื่องนี้กับพี่กายนะ "


"อีสวย มึงจะปิดพี่กูไปอีกกี่ครั้ง ทำไมมึงไม่รับรักพี่กายไป มึงจะได้ไม่ต้องมาเสี่ยงอยู่แบบนี้" พี่กาย พี่ชายของกีกี้ชอบแบมแบม ตอนแรกไม่ยอมให้ทำงานนี้เด็ดขาด แต่ก็ต้องแพ้ให้กับลูกอ้อนน้องสาวตัวเอง  แบมแบมถึงได้ทำ


"กู...ไม่ได้รักพี่กาย มึงก็รู้  ขอเถอะ แค่ที่รบกวนอยู่ก็เป็นพระคุณแล้ว อย่าบอกพี่กายนะ ถ้าเขารู้ว่ากูโดนลวนลามอีก คงไม่ได้ทำต่อแน่"


"เฮ้ออ มึงอย่าไปยึดติดกับไอ้พี่คุณมันนัก ผู้ชายแม่งไม่ได้เลวไปซะหมดหรอก  เออๆ กูจะไปสั่งการ์ดให้ มึงก็ระวังๆตัวหน่อยแล้วกัน"


"ขอบใจมึง..."






หอพัก


     มือบางกดปิดสวิตไฟ สำรวจรอบๆห้องอีกรอบ ก่อนกดล็อคประตู ขาเล็กเดินลงบันไดอย่างเช่นทุกวัน ไม่มีเวลาแม้กระทั่งจะเป่าผม หาวหวอดๆสองสามครั้งเมื่อคืนกว่าจะถึงหอเกือบตีหนึ่ง วันนี้ดันมีเรียนเช้าอีก คงต้องนั่งแทกซี่


กึก


"มาได้ไงวะ"  ถึงกับตาสว่าง รุ่นพี่มาร์คยืนพิงรถหรูอยู่ที่ฟุตบาทหน้าหอ กวักมือเรียกเขาหยอยๆตามมาวุ่นวายไม่เลิกสิน่า


"หัวยังไม่แห้งมึงลงมาแล้วเหรอ " คำแรกที่ทัก เออ หัวเราแต่ไปหนักกบาลพี่เขาได้


"รีบครับ พี่มีอะไรหรือเปล่า"


"รู้แล้วเหรอว่ากูเป็นรุ่นพี่ หึ"


"ตกลงมีอะไรครับ"


"ขึ้นรถ"


"หืม..."


"ไปม.ด้วยกัน พอดีกูผ่านมา เร็ว"


"คอนโดพี่มาร์คอยู่อีกทางนะ ผ่านได้ไง" ถามอย่างงงๆ จากวันนั้นที่เคยไปค้างมา มันคนละทางกันเลยนะ


"เมื่อคืนกูนอนโรงแรม ชัดไหม ทีนี้ไปได้หรือยัง"   โอโห ไอ้คนมักมากในกาม


ปึง


     โดนผลักให้เข้าไปนั่งในรถ ก่อนจะกระแทกประตูปิดมาอีกที  เถื่อน เผด็จการ เอาแต่ใจ มักมากเป็นที่สุด


จำต้องยอมไป วันนี้รถมีสองที่นั่งเอง แค้บแคบ///


"อยู่ปีไรแล้ว"


"หนึ่ง"


"มีผัวยัง?"


"อะ...ไอ้บ้า" หลุดปากด่าไปอย่างลืมตัว ไอ้คนเถื่อนมันกระชากรถจนตัวโยก มือเล็กกำเบล์แน่น


"ด่าอีก กูจูบปากแตก"


"...มะไม่แล้ว" ตัวลีบแทบจะหายลงไปกับเบาะรถ พี่มาร์คขับรถอย่างกับจะบิน


"ตกลงมีผัวยัง  "


"ไม่ ไม่มี ผู้ชายแม่งก็เล..เอ่อ ก็เหมือนกันทุกคนแหละ" เกือบจะหลุดปากไปอีกรอบแล้ว ดีนะไหวตัวทัน


"หึ พูอย่างกับมึงไม่ใช่ผู้ชาย แต่ก็...ไม่เหมือนจริงๆแหละ "




แอร์รถเย็นเกินไปแล้ว....


     คนเคลิ้มจะหลับ กระชับกอดตัวเองแน่น อาจจะเพราะผมยังไม่แห้งดีเลยหนาวกว่าปกติ.แต่ช่างเหอะ ง่วงเกินจะทนแล้ว หวังว่าพี่มันจะไม่พาไปฆ่านะ


"...."


     มาร์คลอบมองใบหน้าใสไร้เครื่องสำอางค์ของคนข้างตัว แพขนตาหนาปิดสนิท ลมหายใจสม่ำเสมอ ง่วงขนาดนี้ เมื่อคืนนอนกี่โมงกัน...


"อื้มม" เอานิ้วไปจิ้มๆแก้ม คนตัวเล็กก็ครางงึมงัม นี่สวยเหรอ เฮอะ คนแบบนี้สวยก็แปลกแล้ว


พรึ่บ.


เสื้อคลุมสีดำบนเบาะถูกโปะลงบนร่างเล็ก คนหลับกระชับกอดเสื้อทันที ความอบอุ่นทำให้หลับลึกไปอีก


"หึ"  ทำตัวอย่างกับลูกแมว




Rrrrrrrrr  Rrrrrrrrrrr


"ว่า"


'ไอ้มาร์คถึงไหนแล้ว แวะรับกูหน่อยรถสตาร์ทไม่ติด '


"กูจะถึงม.แล้ว มึงออกมาโบกแทกซี่เองเลย แคนี้"


'เออไอ้ห่า'

โทษทีนะแจ็ค วันนี้รถกูไม่ว่างจริงๆ




"อืม...พี่...คุณ"


"หืม...."  คนขับรถเรื่อยๆ คิ้วกับตีนกระตุก


"พี่คุณ..."


เอี๊ยดดด


ปึ่ก


"อะ โอ้ยย ขับรถอะไรของพี่เนี่ย" เบรกจนหัวทิ่ม คนหลับหัวไปกระแทกกับคอนโซลหน้ารถจนขึ้นรอยแดง


"เมื่อกี้มึงพูดว่าไร"


"ซี้ดด พูดอะไร หลับอยู่จะให้พูดอะไร" หันไปตอบอย่างเหวี่ยงๆ  คนถามแม่งก็มองอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ


"ไอ้เหี้ยพี่คุณนี่ใคร  เมื่อกี้มึงละเมอ ผัวมึงเหรอ ไหนบอกไม่มีไง" ถามอย่างเดือดๆ รู้สึกเกลียดคนชื่อนี้แบบไม่มีสาเหตุ


"ปะเปล่า...ไม่มีอะไร พีมาร์ครีบไปเถอะ จะสายแล้ว" จะชำระความ แต่พอเหลือบไปมองนาฬิกา ก็จำต้องปล่อยผ่าน


"มึงนี่แม่ง..."





เอี๊ยดด


"ขอบคุณนะ ทีหลังไม่ต้องผ่านไปอีกนะเกรงใจ" รถหรูจอดหน้าคณะการโรงแรมตามที่คนสวยบอก น้องมันคว้าเสื้อแขนยาวของเขาติดออกไปด้วย แต่ไม่ได้ห้ามมันหรอกนะ...


"เป็นพ่อกูเหรอมาสั่ง ไปได้แล้ว เดี๋ยวชนแม่ง" คิดจะห้ามคนอย่างมาร์ค ต้วนเหรอ...ฝันไปอีกสิบปีเหอะถ้ากูจะผ่านไปน่ะ






"อีสวยใครมาส่ง กูเห็นนะ ผู้ที่ไหนบอกกูมา" ยังไม่ทันจะนั่ง เพื่อนจีนก็รัวคำถามใส่ เพราะมันนั่งรออยู่แล้วที่ประจำ


"เฮ้ยเสื้ออ"ไม่อยากข้องเกี่ยว แต่เสือกไปหยิบเสื้อพี่เค้ามา โอ้ยยเวรกรรม


"บอกกูเดี๋ยวนี้ ไอ้แบม พูด"


"เออๆ ไอ้แจงกับกี้อ่ะไปไหน" ถามถึงเพื่อนอีกสองคน ไม่เห็นใครสักคน ทั้งๆที่มีเรียนเช้า


"มันยังไม่ถึง บอกกูมาเดี๋ยวนี้อย่ามาโยก" นี่ก็คาดคั้น


"จีน ใจเย็นนะ คือว่า มึงจำคนที่กูไปนอนด้วยคืนนั้นได้ป้ะ เขาอยู่ม.เดียวกับเรานี่แหละ"


"หะ อย่าบอกว่ามึงมากับเค้า"


"เออ "


"ไอ้แบมมม เค้าปิ๊งมึงเหรอ หรือจะรับผิดชอบ อะไรยังไง อย่าเงี้ยบดิ้" พออีสวยเงียบ เพื่อนรักก็แทบคลั่ง ต่อมอยากรู้ทำงานรัวๆ


"นั่งเว้ย อายเค้า ฟังกู "


"ขอละเอียดยิบ"


"เค้าชื่อพี่มาร์ค เรียนอยู่ปีสี่ที่นี่ แล้วก็เป็นวีไอพีของบัตเตอร์ฟลายคลับ แล้วไอ้กี้ก็รู้จัก "


"อาฮะ"


"แล้ว...ก็ชอบพูดว่าจะเลี้ยงกู พี่แม่งเห็นเป็นหมาหรือไงวะ เมื่อกี้ก็ดันผ่านหอกูเลยเข้าไปรับ แค่นี้" รัวเสร็จก็สะบัดเสื้อคลุมสีเข้มใส่เพื่อน หน้าแม่งโครตเสือก โครตกวนตีน


"นี่ก็เสื้อพี่มันเหรอ โอโห ร้ายนะมึง บอกไม่สนเค้าดันทำเนียนหยิบติดลงมา อิสวยย ทำไมแรดแบบนี้"


"จีนเอ้ย มึงจะไปรู้อะไร พี่แม่งมีดีแค่หล่อรวย ปากนี้แบบสุดๆ นิสัยก็โครตเจ้าชู้ เหอะ ใครได้เป็นผัว น้ำตาเช็ดหัวเข่า"


"ก็ผัวมึงไงอิสวย ฮ่าๆๆ"


"ไอ้จีนน กูขอให้มึงได้ไปดูตัวกับคนที่พ่อมึงหามาให้ ขอให้หลบไม่ได้ เพี้ยงงง"







ตอนเย็น


คณะบริหาร


     กีกี้กอดเสื้อแขนยาวของพี่มาร์คไว้ สองตาชำเลืองหาเจ้าของมัน หน้าตึกบริหารคนเริ่มซาลง เพราะตอนนี้เย็นมากแล้ว


ไม่รู้หรอกว่าเพื่อนตัวเองไปเอาเสื้อตัวนี้มาได้ยังไง แต่ในเมื่อมันเป็นโอกาสพอจะได้เข้าใกล้พี่มาร์ค ก็ยินดี



"อ้าวน้อง" บีจำได้ ว่าผู้หญิงน่ารักๆคนนี้อยู่ที่บัตเตอร์ฟลายคลับ และเป็นน้องสาวของพี่กาย ผู้เป็นเจ้าของผับ


"สวัสดีค่ะ หนูชื่อกี้นะคะ พอดีว่ามีธุระกับพี่มาร์ค เอ่อแล้วพี่มาร์ค"มองหาอีกคนไม่พบ เลยได้แต่อ้อมแอ้มถาม


"อ๋อ ไอ้มาร์คมันไปตึกการโรงแรมอ่ะ สักพักนึงแล้ว  ว่าแต่มีอะไรหรือเปล่าฝากพี่ได้" บีอาสา น้องคนนี้น่ารักน้อยซะเมื่อไหร่ น่าสานสัมพันธ์


"อ้อ เหรอคะ งั้น กี้ฝากนี่คืนพี่มาร์คหน่อยนะคะ เสื้อ"


"ได้สิ พี่จะคืนมันให้ "


"ขอบคุณค่ะ"


 
พี่มาร์คไปทำอะไรที่คณะเรา....






"กลับดีๆนะแบม  " ร่างเล็กถูกผลักหัวจนเซ ไอ้แจงมันซาดิสต์ ชอบเล่นแรงๆ ชอบหยิกชอบแกล้ง แม่ง...เห็นว่าตัวเล็กกว่านะ


"พรุ่งนี้เจอกัน " จีนกับแจงแยกไปขึ้นแท็กซี่ ส่วนกีกี้ก็วานให้มันเอาเสื้อไปคืนพี่เถื่อนให้ เหลือเพียงคนสวยคนเดียวที่ต้องเดินไปขึ้นรถไฟฟ้าเพื่อกลับหอไปอาบน้ำเพื่อไปทำงาน ชีวิตวนลูปอยู่แค่นี้จริงๆ



รถหรูจอดเทียบฟุตบาทตรงหน้าร่างเล็ก คนในรถไขกระจกส่งยิ้มหล่อให้


"น้องแบม...ขึ้นมา พี่ไปส่ง"  พี่กาย....


     ใบหน้าคมคายของผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเป็นพี่เพื่อน คนที่หยิบยื่นงานให้  เขารู้จักกับพี่กายตอนที่ไปเที่ยวกับกี้ จากนั้นก็เจอมาตลอด และรู้ว่าพี่กายชอบตนมากเพียงใด...


"เอ่อ แบมไปกลับเองได้ พี่มารับกี้ไม่ใช่เหรอ ป่านนี้คงรอแล้ว" พยายามหลีกเลี่ยงมาตลอด พี่เขาเพียบพร้อมมากก็จริง แต่คนไม่ได้ชอบก็คือไม่ได้ชอบ


"ไปพร้อมกันนี่แหละ ขึ้นมาเถอะ หรือจะไปอาบน้ำที่คลับพี่ก็ได้ ว่าไง"


"เอ่อ..." โครตลำบากใจ


"ตัวเล็ก เร็วว"



ในที่สุด...



"งั้นรบกวนพี่ด้วยครับ"




60%








ต่อ






"โอเคกี้ น้องนั่งแท็กซี่กลับมานะ พี่มีธุระนิดหน่อย เดี๋ยวไว้เจอกัน"


"แค่นี้ครับ.."



"พี่กาย แบม.."


"ไม่ทำหน้าแบบนั้นสิ พี่เต็มใจ ไม่ได้มีโอกาสอยู่ใกล้เลยนะ หนูเปลี่ยนใจหรือเปล่า"

      ยังคงอึดอัดเช่นเคย ร่างเล็กบีบมือสองข้างแน่น พี่เขาดีกับเราขนาดนี้ จะพูดยังไงให้รู้สึกแย่น้อยที่สุด



"อ่า...พี่ แบมยังเหมือนเดิม ยังเห็นพี่เป็นพี่ชายเหมือนเดิม"



"โอเคๆ พี่ยังรอไหว อย่าคิดเยอะรู้ไหม... พี่ก็ยังไม่เปลี่ยนใจเหมือนกัน"


แววตาของพี่กายมันบอกแบบนั้น จนคนเด็กกว่าต้องเบือนหน้าหนี



"จะย้ายไปอยู่คลับพี่เมื่อไหร่แล้วบอกนะ พี่ยินดีต้อนรับ เพราะพี่คิดว่าที่นี่มัน...ไม่ปลอดภัยกับเราเท่าไหร่"


      สภาพหอแบบนี้ ไม่ว่าใครก็ติ แต่คนตัวเล็กคิดว่า มันดีที่สุดแล้วสำหรับราคานี้



"ขอบคุณนะพี่กาย ไว้เจอกันที่คลับครับ"


"ครับ เด็กดี"


     มือหนายีหัวคนสวยก่อนลงจากรถ แบมแบมเป็นเด็กดีอย่างที่เขาว่า น้อง...น่ารักจนเขาละสายตาไม่ได้เลย ให้ตาย...






ต้องรีบอาบน้ำไปทำงาน...


     สองทุ่มครึ่งเป็นเวลาที่คนตัวเล็กต้องไปถึงผับ ตอนนี้หนึ่งทุ่มกว่าๆแล้ว ไหนจะต้องฝ่ารถติดไปอีก มันเหนื่อยนะสำหรับเด็กหนุ่มอายุ19 แต่ในเมื่อไม่มีทางเลือก ก็ต้องเป็นแบบนี้ต่อไป


     มือเล็กหยิบขวดน้ำหอมราคาแพง ที่ลูกค้าชาวต่างชาติซื้อติดมือมาฝากให้ เขาใช้ฉีดมันในเวลาที่จะไปทำงาน แต่งหน้า แต่งตัว เซ็ทผมให้คิดว่าตัวเองดูดีที่สุด


     ทิปค่อนข้างหนักช่วงเกือบๆสี่ทุ่ม หลายโต้ะที่พยายามจะแย่งกันทุ่มเงินให้เขาไปนั่งด้วย บางรายให้เกือบๆห้าพัน แบมแบมคุยไม่เก่ง แต่ก็ไม่เคยทำให้ลูกค้าเบื่อเลยสักนิด...


     เงินของพี่มาร์คที่ถูกยัดใส่มือในคืนนั้นเกือบๆสองหมื่น พี่มันบ้าดีเดือดมาก และเขาใช้มันจ่ายค่าเช่ากับค่าน้ำค่าไฟไป



กึก


     สำรวจห้องเช่นเคย ปิดไฟทุกดวงจนมืดสนิท ขาเล็กก้าวออกจากประตู แต่ในวินาทีถัดมาก็ถูกผลักให้กลับเข้าไปเหมือนเดิม พร้อมๆกับมือหนาที่เอื้อมมาปิดปาก


"อื้อ"

หอพักนี้ไม่ปลอดภัยแบบที่ใครๆบอก


"อื้อออ่อยอ้ะ"


"หุบปาก"


เสียงนี้มัน...



พรึ่บ



"พี่มาร์ค!"


     พอไฟติดร่างบางก็ถูกปล่อยให้เป็นอิสระ พอเห็นตัวต้นเหตุแล้วทำให้อยากจะเข้าไปฟาดหน้าหล่อๆนั่น


"เออ กูเอง"


      พี่แม่ง ยักคิ้วให้อีก คนกลัวแทบตาย


"พี่มีอะไร ทีหลังอย่าเล่นแบบนี้อีกนะ"


"ถ้ากูไม่ได้เล่นๆล่ะ หอพักห่านี่แม่ง..."

     ถอนหายใจเซ็งๆ  เออ หอพักเราแต่มันไปหนักหัวพี่เค้าอีกแล้วไง ไม่เข้าใจผู้ชายคนนี้เลยจริงๆ


"พี่จะมาเพื่อว่าหอพักผมเนี่ยนะ กลับไปเหอะ จะไปทำงานแล้ว"


"กูว่าแล้วเชียว อย่างกับงิ้ว นี่มึงตกถังน้ำหอมมาเหรอ หึ"


     ขยับเข้ามาใกล้ร่างบางจนเกือบชิด แบมแบมเบี่ยงตัวหลบ แต่ก็ถูกร่างหนารั้งต้นแขนไว้


"พี่มาร์ค อะไรของพี่เนี่ย ปล่อย"


"คืนนี่ไม่ต้องไปทำงาน เดี๋ยวซื้อชั่วโมงเอง ให้มากกว่าที่มึงได้จากที่ผับอีก แค่นั่งตัวหอมๆให้กูดมเนี่ย โอเคมั้ย"

     พูดได้หน้ามึนที่สุด พี่แม่งรวยมากจากไหนวะ


"ตั้งสตินะพี่ คนจะไปทำงาน ไม่ได้นั่งขายตัวให้พี่ซื้อชั่วโมง เข้าใจแล้วก็หลีก คนรีบ" ใจเย็นอธิบายให้อีกฝ่ายฟัง แต่ดูเหมือนรุ่นพี่คนเถื่อนจะไม่เข้าใจ


หมับ


"ไอ้กายนี่ผัวมึงเหรอ เห็นลูบหัวลูบหางกันตั้งแต่หน้ามอ หน้าหอยังลูบกันอยู่เลย มันปล่อยให้เด็กมันอยู่ที่ซอมซ่อแบบนี้เนี่ยนะ กระจอกว่ะ "


พลั่ก


"ไม่ได้เป็นเด็กใครทั้งนั้น รวมถึงพี่ด้วย จะเอาอะไรว่ามาเลย ชักหมดความอดทนแล้วนะ"


"อยากเอามึงอ่ะ ได้ป่ะล่ะ"


"พี่มาร์ค พี่แม่ง คิดได้แค่นี้เหรอ"


"เออ เห็นรูปร่างมึงแล้วกูก็คิดได้แค่นี้แหละ ยังไง จะให้เอาเปล่า"


"โอ้ยพี่แม่ง...จะทำงาน ไปส่งหน่อย สายแล้ว เดี๋ยวโดนหักเปอร์เซ็น"


     พูดจบก็ลากคนตัวใหญ่ออกมาจากห้อง ล็อคกลอนแล้วพาเดินลงบันไดทันที





พอมาถึงรถหรูที่เห็นเป็นครั้งที่สองก็จำได้ แล้วพี่มันก็โยกทันที



"ทำไมกูต้องไปส่ง"


"พี่มาร์คมันจะสองทุ่มแล้ว พี่ทำผมเสียเวลานะ "


"ได้...แต่มึงต้องยอมให้กูจูบ แลกกับการไปส่ง" คือทำหน้าหล่อแล้วพูดแบบนี้ก็ได้เหรอวะ


"พี่อย่าเอาเปรียบแบบนี้ดิ้ สายเพราะพี่นะ"


"งั้นกูไม่เปิดประตู เร็วๆ  หนึ่งทุ่มสามสิบห้านาทีแล้ว"


"........"


พอเห็นคนตัวเล็กนิ่ง ก็กระตุ้น



"สามสิบหก"



"โอเค ก็ได้ แต่แค่จูบนะ ห้ามทำมากกว่านั้น"



"หน้ากูเหมือนคนอยากทำอะไรมึงเหรอ ขึ้นรถ"


     ร่างสูงปลดล็อคประตูรถสีขาวที่มีสองที่นั่งให้ คนสวยสอดตัวเข้าไปอย่างเร่งรีบ แต่พอนึกถึงข้อตกลงของรุ่นพี่คนเถื่อนก็เกิดความกังวล  นั่งตัวเกร็งอยู่เงียบๆ มองวิวสองข้างทางที่รถแล่นผ่านไป


 "แอร์รถกูร้อนเหรอ นั่งเหงื่อแตก"


"ปะเปล่า...แค่" เห็นความกังวลในแววตาใสเขาก็รู้แล้วว่า อีสวยนี่มันกลัวโดนเขาจูบ


"กลัวเหรอ กลัวทำไม แค่จูบเอง ทีตอนเอา..."



"พี่อย่าพูดได้ป้ะ  ผมไม่ได้กามแบบพี่นะ จูบก็จูบ เออแค่จูบเดี๋ยวพอถึงแล้วก็จูบๆไปเลยนะ"



     หลับหูหลับตาพูด จนมาร์คหัวเราะหึในลำคอ แม่งอายุสิบเก้า ปัญญาอ่อนแบบเด็กอายุเก้าขวบ




"จะจูบให้ปากเจ่อเลย  "










บัตเตอร์ฟลายคลับ



     รถหรูเลี้ยวเข้ามาจอดในเวลาสองทุ่มสิบห้านาที  ร่างบางจัดทรงผมกับเช็คหน้าตาให้เข้าที่ แต่พอคิดได้ว่าจะโดนอะไรต่อจากนี้ก็หายใจติดขัด

 
"อะเอ่อ พี่จะจูบเลยไหม..."


      หันไปถามคนด้านข้างที่มองเขาอยู่ก่อนแล้วด้วยแววตาเข้มขึ้นอีกหนึ่งเฉด มาร์คพยักหน้าช้าๆและขยับใกล้เข้ามา พร้อมๆกับที่คนสวยหลับตาลง



".........."


     น้องแม่งสวยชะมัด....



     มาร์ครั้งท้ายทอยเล็กให้ขยับเข้ามาจนชิด   กวาดตามองใบหน้าใสที่ตอนนี้ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางค์จนสวยจัด แพขนตางอน แก้มอมชมพู ริมฝีปากอิ่มเต็มสีฉ่ำ....


     ปากร้อนทาบทับริมฝีปากอิ่มจนแนบสนิท ขยับองศาให้แนบชิดจนไร้ช่องว่าง ขบเม้มปากเล็กอย่างเอาแต่ใจ


"อื้อ"


     คางเล็กโดนบีบจนต้องเผยอปาก ลิ้นร้อนได้โอกาสฉกชิมความหอมหวานอย่างที่ใจคิด ไอ้อาการจูบเงอะงะนี่มันกระตุ้นให้เขายิ่งอยากกลืนกินเข้าไปให้หมด


"อ้ะ" 


     พอเผลอให้สัญชาติญาณดิบครอบงำ รสฝาดของเลือดก็คลุ้งในปาก  นัยตาสวยคลอไปด้วยน้ำสีใสเตรียมพร้อมจะหยด



 เสียงจูบดังก้องห้องโดยสารให้หน้าร้อนจนแทบไหม้ คนเถื่อนยังคงเอาแต่ใจ กลืนกินเขาอย่างไม่ปราณี



กว่าห้านาที...



"พี่...มาร์ค" 




"ไปได้แล้วอีสวย ก่อนที่กูจะไปส่งมึงถึงเตียงแทน" 






80%







ต่อ








หน้าร้อนจนแทบไหม้....


     คนสวยเดินเข้าทางหลังร้านด้วยใบหน้าแดงก่ำ ลิปสติกที่ทามาจากหอคงต้องทาใหม่  ไอ้รุ่นพี่คนเถื่อนดันทำซะหมดสี หมดรสชาติ


"ซี้ด"


เจ็บปากชะมัด จูบอย่างเดียวไม่พอดันมากัดปากกันอีก



"อ่าวแบม เปลี่ยนชุด สองทุ่มแล้วนะ เร็ว " เจอกีกี้ที่เดินสวนออกมาพอดี ดีนะที่ยังทัน ไม่งั้นก็โดนหัก ตามธรรมเนียมตามกฎของผับ


"เออๆรู้แล้ว"


"แล้วปากมึงเป็นอะไรอ่ะ บวมเชียว ปกติก็เจ่ออยู่แล้ว แต่วันนี้มันมากเกิน" เพื่อนสาวมองอย่างจับผิด แบมแบมเม้มปากแน่น พูดไปก็อายเพื่อนมันอ่ะ


"กินเผ็ดมา ไม่มีไรหรอก ไปนะจะรีบไปทำงาน"


"เออๆระวังตัว "









สองโต้ะ ทิป5000....



     แบมแบมกำลังนับเงินที่ตัวเองเก็บรวบรวมไว้เป็นทุนในการใช้ชีวิต เขาไม่ได้มีเงินเยอะ เพราะรายจ่ายมันก็มีทุกวัน ลำพังค่าเทอมก็ผ่อนเขามาสองงวดแล้ว


มหาลัยนี้ค่าใช้จ่ายแพงจริง แต่ที่เขายอมเรียนเพียงเพราะหวังว่าตอนจบจะได้งานดีๆทำ


     ก่อนจะย้ายมาทำที่บัตเตอร์ฟลายคลับ เขาทำมาแล้วหลายที่ ตั้งแต่เด็กเสิร์ฟจนมาถึงเด็กนั่งดริ้ง แต่ สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยคิดทำคือ ขายตัว ทั้งๆที่มีคนชักชวนและเสนอราคาให้จนสูงลิบ


     ความสวยที่ติดตัวมาแต่แรก มันเป็นเหมือนดาบสองคมที่ต้องคอยระวัง ดีอย่างที่มันดึงดูดลูกค้า และเสียอย่างคือมีแต่คนเขม่น และเรื่องทะเลาะวิวาท


     ร้านเก่าที่จำจนตายคือสวยแล้วไปจบที่โรงพยาบาล ลูกค้าสองโต้ะเคลียร์กันไม่ลงตัว ต่างฝ่ายต่างเมา สุดท้ายเขาก็ได้แผลและสลบ ฟื้นอีกที่อยู่โรงพยาบาล  ได้แผลเป็นที่เอวมาหนึ่ง...



     ครั้งนั้นไอ้แจงโวยวายแทบตาย เงินเก็บหมดไปหลายบาท งานไม่ได้ทำ เงินก็ต้องเสีย....




พรึ่บ


"เฮ้อ"


บิลค่าน้ำค่าไฟ ค่าบ้านแม่กับพ่อเลี้ยง



     เคยบอกไปหรือยังว่าเป็นลูกมีพ่อมีแม่นะ แต่เลิกรากัน  พ่อรับไม่ได้ที่มีลูกแบบเขา แต่แม่รับได้....


     ทุกอย่างมันกำลังจะดี ถ้าแม่ไม่แต่งงานใหม่ แม่ยังสาวยังสวย มันเป็นเรื่องธรรมชาติ พ่อเลี้ยงเขาใจดีมาก เด็กกว่าแม่สักห้าหกปี หล่อและขยัน


     แม่รักพ่อเลี้ยง แบมก็รักพ่อเลี้ยงเหมือนกัน เขาดูแลเราอย่างลูก ให้เงินใช้  ให้คำปรึกษา พาไปเที่ยว  กอด หอม ดูแล...

เด็กอายุสิบกว่าขวบจะต้องการอะไรกัน


จนห้าปีผ่านไป ทุกอย่างมันก็เปลี่ยน...



     พ่อเลี้ยงทำห้องให้นอนแยก จากห้องที่ไว้เก็บของ เปลี่ยนเป็นห้องของเด็กหนุ่ม18 ทันที เขาให้เหตุผลว่าโตแล้ว นอนคนเดียวได้แล้ว


วันเกิดเรื่อง พี่คุณแฟนคนแรกของเขามาส่งที่บ้าน พี่คุณเป็นลูกอาจารย์ที่โรงเรียนมัธยมเก่า เจอกันจนเกิดความรู้สึกรัก...


เขาตัวเล็ก ผิวขาว ใบหน้าหวานค่อนข้างไปทางสวยผิดผู้ชายด้วยกัน และเขาก็ชอบผู้ชาย


วันนั้นพ่อเลี้ยงกลับมาเห็นพี่คุณพอดี เขาโกรธมาก เพราะไม่อยากให้มีแฟน จนจับเราขังไว้ในห้อง


แม่กลับมาเจอก็สงสาร แต่ก็ช่วยอะไรไม่ได้ แม่รักพ่อเลี้ยง จนยอมทุกอย่าง


     คืนแห่งความพินาศได้เกิดขึ้น พ่อเลี้ยงที่เขารักอย่างกับพ่อแท้ๆ เข้าหา คุกคามทางเพศ โดยที่เขามีสติครบสมบูรณ์


แม่เข้ามาเห็นก่อนเพราะผมส่งเสียง สุดท้ายพ่อเลี้ยงก็พลิกลิ้น โกหกแม่ว่าผมให้ท่า...


ประกอบกับที่แม่รู้ว่าผมชอบผู้ชายด้วยกัน และที่ผ่านมาพ่อเลี้ยงก็ดีมาตลอด แม่เลยเชื่อเขา


ผมโดนตบหน้า โดนไล่ออกจากบ้านทั้งที่มีแค่ตัวเปล่าๆ คนที่ช่วยไว้ก็คือครอบครัวไอ้จีนเพื่อนผม



     จากนั้นมาก็อยู่กับจีนมาตลอด จนเริ่มทำงาน มีเงินเก็บก็ย้ายออกไปเช่าห้อง เพราะเกรงใจ หาเงินเรียนเอง ได้เข้ามหาลัย ได้ทำงานในผับ ดูแลตัวเองจนเป็นอย่างทุกวันนี้  ปีต่อมาก็บากหน้ากลับไปขอโทษแม่ คิดถึงและอยากอยู่กับแม่มากที่สุด...



     คราวนี้พ่อเลี้ยงมองผมอย่างจาบจ้วง หยาบคายอย่างไม่ปิดบัง เพราะผมโตขึ้นและดูแลตัวเองมากขึ้น แม่ไม่ได้ว่าอะไร แต่เขาไม่ให้อยู่ด้วย และผมต้องหาเงินมาจ่ายค่าบ้านกับค่าน้ำไฟให้เขา เพื่อตอบแทนบุญคุณ

 
ผมโอเค ขอแค่แม่ไม่เกลียดผม แม้จะเหนื่อยแค่ไหนก็ยอมมาจนทุกวันนี้แล้ว


     ครั้งหนึ่งที่พ่อเลี้ยงจงใจเดินเฉียดผม เขากระซิบคำที่ผมสะอิดสะเอียน ได้แต่มองหน้าคนที่ผมเคยรัก คนที่ได้ชื่อว่าเป็นพ่อเลี้ยง


'ทำไมสวยขนาดนี้ ลูกรักของพ่อ'







มหาวิทยาลัยXXX




"ไม่เอาเด็ดขาด ยังไงกูก็ไม่ประกวด"



"แบม ฟังดิ่ มึงน่ารัก เป็นหน้าเป็นตาคณะเรา เชื่อกู" 



     ไอ้แจงพยายามบิวท์เพื่อนตัวเล็กหน้าหวานนี่ให้หลวมตัวประกวดเดือนคณะ เพราะได้รับมอบหมายจากรุ่นพี่ที่เคารพมา แต่ดูท่าแบมแบมจะไม่ยอมด้วย จะอะไรอีกล่ะ มันไม่อยากสละเวลางานอันมีค่ามาทำเรื่องไร้สาระไง


"คนน่ารักเยอะแยะไป มึงไงไอ้จีน ไปประกวดเลย" หันไปโบ้ยให้เพื่อน จีนทำปากเบะใส่ ไม่อยากลงประกวดเหมือนกัน


"ไม่เอาๆ ไม่อยากเด่น นี่จะบอกอะไรให้ คนที่ป๊ากูหาให้อ่ะ อยู่ม.นี้ กูไม่อยากให้เค้ารู้จักกู" นี่แหละปัญหาระดับชาติของมัน


"บอกพี่เค้าไปเหอะว่าไม่เอา กูม่ว่าง งานมีต้องทำต้องทำ"


"เออแบม ถ้าพี่เค้าจ้างล่ะ แบบว่าให้ค่าเหนื่อยไรงี้ มึงว่าไง"


"แบบนั้น จะดีเหรอวะ"


"แต่กูว่าดีนะ วินวิน มึงก็จะได้ลางานที่ผับ พักผ่อนบ้าง กูว่าโอเคเลย"


"เออ" เพื่อเงิน แบมก็ทำได้ทุกอย่างอยู่แล้ว


"งั้นไปลงชื่อ เรื่องนั้นกูเคลียร์กับพี่เค้าเอง" แบมแบมคงไม่รู้ ว่าเพื่อนหวังดี เงินนี่ก็ไม่ใช่ของใคร นอกจากเพื่อนหมวยคนนี้นี่เอง



"โอเค กี้มันรออยู่นู่นแล้ว เอาละเว้ย เพื่อนกูสองคน จะครองตำแหน่งดาวกับเดือน" จะมีใครลั้นลาเท่ากับไอ้แจงไม่มีอีกแล้วครับ







100%




มาร์ค




แจ็ค


บี


ยิม





แบมแบม



จีน



แจง



กีกี้





//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

มาช้าแต่มาๆๆ ยี่สิบเปอร์เซ็นสุดท้าย ไม่มีไรมาก เป็นปมเกี่ยวกับพ่อเลี้ยงน้องล้วนๆ พล็อตแบบนี้มันก็คล้ายๆกันนะ
แต่อยู่ที่สถานการณ์ การดำเนินเรื่อง การเรียบเรียงมากกว่า อย่าเบื่อกันน้า อิอิ ตอนหน้าพี่เถื่อนก็มาแล้วค่ะ
คิดถึงงงง ฝากติดตามด้วย
เอ็นจอยรีดดิ้งงเด้ออ  แท็กเรื่องนี้  Butterflyมบ ไปเล่นได้  แล้วเจอกันค่าา
@pali_party
/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 984 ครั้ง

73 ความคิดเห็น

  1. #4901 MTBB BBMT (@yuyantd) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:25
    กี้ชอบมาร์ค?
    #4901
    0
  2. #4892 Facebook12345 (@Facebook12345) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:43

    อ่านไปรุ้นตลอด

    #4892
    0
  3. #4846 @fujinoii (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:45

    กลัวจะมีเรื่องผิดใจกับเพื่อนกีกี้อ่ะ เพราะกีกี้น่าจะชอบพี่มาร์ค ไม่อยากให้เป็นแบบนี้เลยสงสารแบมแบม

    #4846
    0
  4. #4826 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:35
    กี้ชอบมาร์ค ต้องมีเรื่องกับกี้แน่ๆเลย
    #4826
    0
  5. #4804 PMarkNBam (@PMarkNBam) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:55
    กี้ชอบพี่มาร์ค?
    #4804
    0
  6. #4756 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:20

    ทำไมชีวิตรันทดแบบนี้เนี่ยแบม แม้แต่แม่ยังหลงผัวใหม่จนไม่คิดถึงลูกเลย

    #4756
    0
  7. #4586 Janriel (@maruchokota) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:12
    ทำไมแจงไม่ลงงงงงงง
    #4586
    0
  8. #4200 kanpimark9397 (@kanpimark9397) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 22:28
    ขำจีนกับบีอ่ะ คนที่พ่อแม่หาให้บีก็คือจีน ส่วนคนที่พ่อแม่หาให้จีนก็คือบี โอยยยย ส่วนแจนี่เป็นเพื่อนที่ดีมากจริงๆ พี่มาร์คกับแบมก็คือ อร๊ากกกกกกกก ฟิน ฟิน ฟิน งืออออออ
    #4200
    0
  9. #4060 MarkP_endear. (@MPTuan93) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 22:45
    โอ้ยยย พี่มาร์คกร๊าวใจมาก ชอบ 55555
    #4060
    0
  10. #3958 ออมม่า (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 17:24

    ต้องขอบคุณแจงที่รักเพื่อนขนาดนี้

    #3958
    0
  11. #3897 Rose37 (@082244rose) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 22:21
    ชีวิตจริงแบบนี้มีเห็นเยอะ....แต่นายเอกช่วยสตริงแหน่...สิมาเป็นนายเอกเหมือนนางเอกในละครสิรอดมั้ย ต้องแบบเอกก็กูสตรองโนสนโนแคร์จ้าา
    #3897
    0
  12. #3747 Markmark_tuan1a (@Markmark_tuan1a) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 13:30
    แม่ประสาอะไรอ่ะแทนที่จะเชื่อลูกแต่ดันเชื่อผัวใหม่ แต่ก็อย่างว่าก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี เฮ้ออสงสารน้อง
    #3747
    0
  13. #3579 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 13:43
    ชีวิตแบมน่าสงสารจริงๆ
    #3579
    0
  14. #3507 Beaujungf (@jaejoong2528) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 21:52
    พี่มันปากไม่ดีๆๆๆๆ
    #3507
    0
  15. #3345 MBKY;LH (@withmbky) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 16:52
    พี่บีของเราเอง
    #3345
    0
  16. #2780 bbgun1ae (@bbgun1ae) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 22:19
    ลูก สวยมากจริงๆ ความสวยนี้พี่ยังหลงเรย
    #2780
    0
  17. #2495 -93k- (@kawpunzaaaa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 23:38
    พี่มาร์คบอกไม่ชอบๆ แต่ก็ตามวอแวน้องตลอด
    สงสารน้องมากๆชีวิตน้องลำบากอะไรขนาดนี้ลูกกก
    #2495
    0
  18. #2426 A'Ice JiJa (@icezy1jaypark2) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 00:22
    รักน้อง
    #2426
    0
  19. #2412 ayumikimlee (@ayumikimlee) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 04:46
    ชีวิตน้องรันทดมาก
    #2412
    0
  20. #2027 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 18:21
    ทำไมชีวิตน้องน่าสงสารขนาดนี้วะ พ่อเเท้ๆของเเบมก็โคตรจะเ-้ย ทิ้งลูกทิ้งเมียไปได้ไง ห่า!
    #2027
    0
  21. #2014 Rii#93 (@Rapeepan11554) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 11:00

    โคตรสนุกกกกกก
    #2014
    0
  22. #1481 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 23:04
    สนุกอะแต่หมั่นไส้พี่มาร์ค
    #1481
    0
  23. #1470 lovebam2x (@lovebam2x) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 21:40
    สงสารน้องแบมจัง แม่แย่อ่ะแทนที่จะเข้าข้างลูกตัวเอง
    #1470
    0
  24. #1388 igot7_MTBB (@igot7_MTBB) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 07:33
    กี้ชอบมาร์ค เริ่มระแวงกี้ละ
    #1388
    0
  25. #1384 a258262 (@fishhwyyy_) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 06:19
    แอบระแวงกี้ได้มั้ยนะ
    #1384
    0