(Pre-Order) Butterfly (Markbam)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 254,702 Views

  • 4,928 Comments

  • 6,888 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    40,604

    Overall
    254,702

ตอนที่ 15 : 14-เด็กฝึกงานVIP 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 99
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1951 ครั้ง
    20 พ.ย. 61

14







ปีสองมาถึงแล้ว


       ร่างเล็กเดินตามหลังผู้บริหารป้ายแดงมายังห้องทำงานที่อยู่ชั้น5  วันนี้เป็นวันแรกที่แบมแบมมาฝึกงานที่นี่ แต่เป็นอาทิตย์แล้วที่พี่มาร์คได้นั่งแท่นผู้บริหารเต็มตัว เพราะเรียนจบมาหมาดๆ  อีกทั้งวันแต่งตั้งก็เป็นวันเดียวกับวันหมั้นอีกด้วย

      เป็นอาทิตย์แล้วที่เราสวมแหวนแบบเดียวกันไว้ที่นิ้วนางข้างซ้าย

กริ้ก

         "มาใกล้ๆ" 

     ถูกเรียกเข้าไปหาที่โต้ะ พี่มันกางสูทสีกรมท่ารอไว้อยู่ ไม่รู้ว่าไปแอบตัดมาตอนไหน แล้วรู้ไซส์กันได้ยังไง

         "พี่มาร์คแบมว่า..."

         "ใส่ไปเถอะ " 

     เขาสวมให้และติดกระดุม ก่อนจะกอดอกชื่นชมผลงาน 

     หลายเดือนที่ผ่านมาเราอยู่ด้วยกันตลอด พี่มาร์คก็ยังคงเป็นพี่มาร์ค เขายังเถื่อนและพูดจาแบบนั้นอยู่เสมอ แต่การกระทำที่ใส่ใจในทุกๆเรื่องมันทำให้ลบล้างเรื่องพวกนั้นไปได้หมด หรือจริงๆแล้วผมจะชอบซาดิสต์ ยังไงกัน

          "อื้อ~" 

     เราจูบกันทุกวัน เขาชอบสัมผัสเนื้อตัวผม แม้จะไม่เกินเลยไปถึงขั้นสอดใส่ แต่ทุกอย่างบนตัวผมก็ไม่ได้ห่างมือพี่มาร์คไปนานเลย ผมยังทึ่งกับความอดทนระดับพระกาฬ เราสัมผัสกันและกันเกือบทุกวัน แต่พี่มันยังอดทนไม่สอดใส่เข้ามา

          "เดี๋ยวสูทยับ.."

      ผมเตือนตอนถูกจับนั่งลงบนโต้ะที่มีเอกสารเต็มไปหมด ผู้บริหารครับ ผมกำลังจะสายเพราะคุณนะ

          "ยังไงดี...หมั้นก็แล้ว ยังไม่ยอมซักที"

      เพราะหลังจากหมั้น เราก็ไม่มีเวลาเลย พี่มาร์คยุ่งอยู่กับงาน ผมก็ยุ่งเรื่องฝึกงาน 

         "ปล่อยพี่... แบมจะไปทำงาน"

         "เจ้าของอยู่นี่ เดี๋ยวเซ็นผ่านตอนนี้เลยยังได้" 

       "ไม่ได้ครับ พี่นิศาต้องเป็นคนเซ็นต์ ปล่อยเลย"

      สุดท้ายผมก็ลงจากโต้ะได้สำเร็จ คุณผู้บริหารยอมปล่อยในที่สุด ผมเลยได้แฟ้มออกมาให้พี่นิศาได้สักที





      ผมได้ฝึกในตำแหน่งไหนก็ไม่รู้ที่ต้องทำตามพี่นิศาคนสวยต้อยๆ ไม่ได้ลงไปจับหน้างานจริงๆดลยสักนิด คงเป็นเพราะคำสั่งคุณผู้บริหารป้ายแดงแหงๆ ผมเลยดูสบายขนาดนี้ แถมทุกคนยังเกรงใจเด็กฝึกงานต๊อกต๋อยอย่างผมอีก แหงสิก็เป็นคู่หมั้นนี่นา

          "เหนื่อยมั้ยคะวันนี้"
 
         "ไม่ครับ แบมแทบไม่ได้ทำอะไรเลย จะเหนื่อยได้ยังไง" ผมรินน้ำใส่แก้ว เผื่อพี่นิศาหนึ่ง พอเห็นร่างสูงเข้ามาผมก็รินเพิ่มอีกหนึ่ง

         "เป็นไงบ้าง" 

     พี่มาร์คลงมาจากชั้น5เพื่ออะไรไม่รู้ แต่เขาเข้ามาหยุดข้างๆ หากไม่เกรงใจพี่นิศาคงจูบผมไปแล้วมั้ง

ฟอด~

         "พี่!!" เกรงใจเสียเมื่อไหร่ ผมหน้าแดงแจ๋ พี่นิศาก็อมยิ้ม ส่วนคนหน้ามึนกลับฉวยแก้วไปดื่มอย่างไม่สะทกสะท้าน

         "เดี๋ยวจัดโต้ะให้น้องมันไปตัวนะ" 

         "ค่ะ "

      พี่นิศารับคำแล้วก็ออกไป ทิ้งผมไว้กับคนอันตรายที่สุดในโรงแรม นี่ห้องครัวนะพี่มาร์ค พี่ไม่ได้คิดอะไรใช่ไหม 

         "เด็กฝึกงานมีโต๊ะประจำตัวด้วยเหรอครับ"

         "ก็มึงไม่ใช่แค่นั้น"

       ผมเขิลอีกรอบ พี่มันไม่ได้พูดอะไรหวานๆเลยนะ แต่ผมกลับหน้าแดง บ้าชะมัด แถมต่อหน้าคนอื่นเดี๋ยวนี้เรียกว่าน้องแล้วด้วย

        "ไม่ต้องก็ได้พี่ แบมอยากเท่าคนอื่น แค่นี้ก็วางตัวลำบากแล้วเวลาใครก้มหัวให้"

        "ช่างมัน เอาป้ายวางโต้ะมั้ย จะสั่งทำ"

        "จะตำแหน่งอะไรดีครับ หรือคำว่าเด็กฝึกงานVIP"

     ผมแกล้งหยอก จริงๆเด็กฝึกงานนี่ไม่เห็นสำคัญอะไรกับองค์กรมากนัก แค่มาเรียนรู้ช่วยงานชั่วคราวแค่นั้น

        "คำว่าเมียผู้บริหารดีไหม เดี๋ยวทำมาตัวใหญ่ๆ แล้วก็เอาป้ายเล็กๆติดอกเสื้อ" 

        "พี่มาร์ค!" ยอมเขาแหละครับ ความมุทะลุ พอเห็นผมหัวหมุนเขาก็ยิ่งอารมณ์ดี  จับผมนั่งบนเคาเตอร์วางกระติกน้ำ 

กึก

        "ไม่เหมาะ ปล่อยเลยนะเดี๋ยวใครมาเห็น" 

     ร่างสูงเข้ามาแทรกตรงหว่างขา จนใบหน้าเราอยู่ในระดับเดียวกัน เห็นสายตาก็รู้ว่าคิดอะไร

        "ไม่มีใครเข้ามาหรอก นี่ไม่ใช่ห้องที่ใครจะเข้ามาก็ได้ "

       "พี่นิศาไง แบมอายนะเมื่อกี้ก็ทำประเจิดประเจ้อ" 

       "คุณนิศาเป็นคนของเรา ไม่ปากโป้ง"

       "..."

      "มึงก็เป็นของกู ไม่ดื้อสิ" 

      "แต่ว่า อื้อ~"  ครับ ไม่รอด 






บัตเตอร์ฟลายคลับ

      ร่างเล็กถูกจูงเข้ามาข้างในเป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือน  ที่นี่ยังคงเหมือนเดิมไม่ได้เปลี่ยนไปนัก มีเพียงแค่พนักงานที่แบมแบมไม่คุ้นหน้า และบัตเตอร์ฟลายคนล่าสุดที่สวยหยดจนละสายตาแทบไม่ได้

     คิดถึงตัวเองตอนนั้นขึ้นมาทันที

ฟุบ

      ถูกดันให้เข้ามานั่งด้านในสุดในโซนวีไอพี ไม่นานพวกพี่แจ็คพี่ยิมพี่บีก็มากัน  วันนี้พวกพี่มาร์คมีนัดสังสรรค์ หลังจากไม่ค่อยได้เจอกันตั้งแต่เรียนจบ ผมเลยต้องห้อยตามมาด้วย

         "หวัดดีครับพี่ๆ" 

          "ครับ นี่ผอมลงเปล่าเนี่ยแบม ไอ้มาร์คมึงใช้งานน้องหนักเหรอ" 

           "หนักห่าไร ไม่ได้น้ำกูอ่ะดิ่"

เพี้ยะ!

       ผมตบลงไปที่ไหล่แข็งๆอย่างแรง ก่อนจะก้มหน้างุด เล่นเอาพวกพี่ๆขำกันยกใหญ่

            "ฮ่าๆ ไอ้เถื่อนเอ้ยย ว่าแล้วมึงหน้าหมองๆ" 

           "หุบปาก สั่งมาเลย กูเลี้ยงเอง วันงานไม่ค่อยได้ว่างสังสรรค์ วันนี้เอาเต็มที่" 

      คุณผู้บริหารป้ายแดงพูด ก่อนจะเลือกเด็กมารับออเดอร์ ส่วนมากจะเป็นของทานเล่น เหล้าเบียร์และไวน์องุ่นของผม

           "ง่วงก็นอนไป " 

      ผมดื่มไวน์ไปสองแก้ว ไม่เมาแค่รู้สึกร้อนๆ แต่เสียงดังแบบนี้จะให้นอนหลับไปได้ไง บ้าแล้วมาร์ค

           "ไม่อ่ะ ไม่ง่วง อืม..พี่กายไม่มาหรือไงนะ" 

       พอถามประโยคนี้เหมือนชะตาตัวเองจะขาด คนตัวโตตวัดสายตามามองอย่างไม่พอใจ อะไรกันนี่แค่ถามเองนะ

           "อยากปากแตกเหรอไง"

           "แบมแค่อยากรู้เฉยๆ อ่ะๆ ไม่อยากรู้แล้วก็ได้ " 

       ทีนี้ผมฟุบลงกับโต้ะ ก่อนจะถูกมือหนารั้งให้ลงไปหนุนที่ตัก หลายเป็นว่าผมนอนขดอยู่บนโซฟาโดยหนุนตักพี่มาร์คยู่ 

          "โอ๋เกินไปแล้วมาร์ค หลงน้องมันขนาดหนักเลยดิ้มึง"

         "เออหลง โครตหลง โครตหวงเลยอีตัวดีเนี่ย"

         "แล้วรักเปล่าวะ" 

     ผมตัวเกร็ง เสียงพี่ยิมเป็นคนถามคำถามที่ใจผมอยากรู้มานาน  กำมือแน่น หลับตาซุกหน้าท้องแข็งๆอยู่แบบนั้นเพื่อรอฟังคำตอบ


           "..." โครตลุ้น ถ้าบอกว่ารักนะ คืนนี้จะยอมจริงๆ จะอยู่ข้างบนให้ด้วย 

           "โธ่เอ้ยย ไอ้เสือ ฮ่าๆๆ" หัวเราะอะไรกันวะ?

            "แดกเหอะ อย่ามารู้ดีเรื่องของกูนัก " 

       พี่มันตัดบท ผมก็ไม่รู้ว่าช่วงที่เงียบไปได้พูดอะไรหรือเปล่า แต่คงจะไม่เพราะไม่ได้ยินอะไรเลย แล้วพวกเพื่อนๆพี่เขาจะหัวเราะทำไมกัน 

       เฮ้ออ หวังอะไรอยู่อ่ะแบม





22.50

            "เอาผีเสื้อมั้ย เดี๋ยวประมูลให้"

           "ไม่อ่ะ ชงแดกเองเหอะ กูหมดกับบัตเตอร์ฟายมาเยอะแล้ว เพราะมึงเนี่ยอีสวย  " 

      พูดพร้อมกับโยกหัวน้องมัน เห็นตาเยิ้มๆตั้งแต่สองแก้วแรก ป่านนี้คงหลับไปแล้ว  เห็นนอนเงียบไม่กระดุกกระดิก

          "ไม่เกี่ยวกับน้องเลยไอ้มาร์ค มึงนั่นแหละไปเปย์เค้าเอง หวงไม่เข้าเรื่องเข้าราว ได้มานอนตักแบบนี้นี่สมใจยัง" 

          "ฮึ" 

     เขาส่ายหน้า ไอ้พวกนี้รู้ดีไปหมด ยกเหล้าขึ้นจิบ พลางลูบไปมาที่แผ่นอกบางที่ถูกเขาแกะกระดุมออกไปสามเม็ด นิ่ม เนียนไปหมด 

          "อะ อือ" 

     จู่ๆคนหลับก็พลิกตัวมานอนหงาย ลืมตาแป๋วมองกันนิ่งๆ มันทำให้เขาหมั่นเขี้ยวจนต้องก้มลงไปจุ้บปากแรงๆ

เป๊าะ!

         "อื้อ~"

        "ไอ้สัสมาร์ค ไอ้เหี้ยน้องหลับ "

        "ไอ้เพื่อนเวรมึงไม่ได้อยู่กันสองคนนะ" 

     แล้วผมก็โดนด่า ไม่รู้ไอ้สามตัวนี่เป็นเพื่อนใครกันแน่ แค่จูบ ทำอย่างกับกูไปฆ่าน้องทัน

         "กี่โมงแล้วครับ "

        "สี่ทุ่มกว่า เดี๋ยวก็กลับแล้ว "

      คนหน้าแดงพยักหน้าก่อนจะลุกพรวดขึ้นมานั่ง กระดุมสามเม็ดบนที่โดนแกะเผยเนื้อขาวเนียนให้ได้เห็น รีบตระครุบมาติดเพราะกลัวไอ้สามตัวจะมอง น้องมันยังงงๆอยู่เลยว่าผมทำอะไร 

        "กระดุมหลุด ซุ่มซ่าม"

      ผมบ่น อีสวยทำหน้างงก่อนจะส่ายหัว เบาๆ

        "ไม่รู้ตัวเลยครับว่าหลุดตอนไหน"

         "เออช่างเหอะ อ่ะน้องแบมต่อๆ ยังไม่หมดขวดเลย" 

     ไอ้แจ็คส่งไวน์อีกค่อนขวดให้อีสวย ทางนี้รับมากระดกเลยไม่ยอมรินใส่แก้ว

ชิบ...

          "อึก...อ่า" เขาแย่งไวน์จากมือน้องมาเทใส่แก้ว ท่าทางเอ็กซ์ๆแบบนี้เดี๋ยวกูกลับไปมองที่ห้องคนเดียว ก่อนจะจับหน้าให้หันมาและเช็ดปากให้

           "อื้อ"

          "น้องมันโตแล้วไอ้มาร์ค "

          "ก็มันดื้อ "

      จริงๆแล้วอีสวยมันไม่ดื้อหรอก เป็นเด็กพูดง่ายด้วยซ้ำ อะไรยอมได้ก็ยอมเขาหมด แต่ถ้าโกรธหรือมีอะไรในใจล่ะก็ จะดื้อเป็นพิเศษ

         "แบมไม่ดื้อนะ~" 

      อย่างเช่นตอนนี้ที่เถียงเขาฉอดๆ อาจเป็นเพราะฤทธิ์ไวน์ด้วยหรือเปล่าก็ไม่รู้ แต่มันน่าปราบ เดี๋ยวกลับห้องต้องจัดสักหน่อยแล้ว หมั้นก็หมั้นไปแล้วนี่ 

         "อย่าเถียง ไม่ชอบ "

         "เห้ยอย่าดุดิ่ ไอ้เหี้ยมาร์ค จะร้องไห้แล้ว"

      อีสวยทำปากเบะ ผมตัดรำคาญด้วยการดึงให้ลงมาซุกอก เมาแล้วดื้อ งอแง เรียกร้องความสนใจไปใหญ่

         "ฮึก..."

         "เงียบ"

        "อึก...อือ"

      ดุแค่นี้ทำเป็นร้องไห้ไม่เลิก ผมเลยกระซิบไปเบาๆข้างหู ดูซิจะกล้าร้องต่อไหม


        "ชู่ววว เงียบซะ ถ้าไม่เงียบกลับไปห้องจะทำให้ร้องทั้งคืนเลยนะ ยังไง..."






60%




ต่อ






       "ทีหลังรออยู่คอนโดเลยมึง" 

    มาร์ควางร่างเล็กลงบนเตียงอย่างไม่เบานัก อีตัวดีแผลงฤทธิ์ให้เหนื่อยอีกแล้ว มันไม่ร้องก็จริงแต่มันซัดไวน์ไปจนหมด ตามด้วยเหล้านอกของเขาอีกสองแก้ว แล้วก็ดิ้นข่วนเขามาได้แผลนึง

       "ม้าคคคค" 

        "อะไร" 

     พอจะเดินหนีก็โดนดึงชายเสื้อไว้ เขาอุตส่าห์จะข่มใจด้วยการไปอาบน้ำ อยู่ใกล้ๆกันตอนนี้ก็ไม่แคล้วจะได้กันอีก ถึงอยากจะได้แค่ไหน แต่ถ้าตื่นมาแล้วร้องไห้โวยวายก็คงไม่เอา

      ตลกตัวเองชิบหาย ถ้าจะแคร์มันขนาดนี้ 

           "ไปไหนน "

           "เมาแล้วก็นอนไป กูจะไปอาบน้ำ เห็นแผลมั้ย เดี๋ยวกูจับตัดเล็บแน่ " 

     คนบนเตียงยันตัวลุกขึ้นนั่ง  ก่อนจะคลานมาหาที่ริมเตียง ยืดตัวมองรอยเลือดซิบๆที่คอ

           "ไม่เมาน้า ได้ยินหมดทุกอย่าง พี่พูดอะไรกับเพื่อนมั่งได้ยินหมดเลย"  

     พูดพร้อมกับช้อนตามอง ใช้นิ้วกดลงไปที่รอยแผล มันไม่เจ็บหรอก แต่มันแสบๆมากกว่า

            "อย่าซน อีสวย " 

      ไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองเป็นพระเอกมากเท่านี้มาก่อน เขาดันไหล่เล็กให้กลับไปนั่งเหมือนเดิม แต่ดูเหมือนน้องมันจะไม่ยอม ดึงดันกับรอยแผลเขาอยู่ได้

            "เลือดเลย...เจ็บมั้ย ม้าค" เรียกกูแบบนี้อีกแล้ว

            "ฮึ่มม"

       มือเล็กมันยุ่มย่ามจนเขาปัดออกไม่ทัน ยืนนิ่งๆ ให้น้องมันลูบไปมาอยู่แบบนั้น จนทนไม่ไหวเองเป็นฝ่ายกดน้องลงกับที่นอนนุ่ม

ฟุบ

            "อื้อ~"

       ปิดปากสีอิ่มที่เย้ายวนอารมณ์เขามาตลอดทั้งวัน ไม่รู้ไปหลงอะไรปากห้อยๆแบบนี้ได้ เห็นทีไรก็อยากจะจูบตลอด  ยิ่งตอนนี้มีรสหวานของไวน์อยู่ยิ่งดูดดึงหนักแน่นขึ้นไปอีก

             "ฮื่อ" 

        มันถึงเวลาสักที สองมือดึงทึ้งเสื้อสีขาวออกให้พ้นเนื้อตัวนวลเนียน เอวเล็ก หน้าท้องแบนเรียบ เดี๋ยวจะฟัดให้หักสองท่อนให้สมกับที่รอมานาน

              "อ้ะ ม้าคอย่า อื้อ "

       น้องมันบิดตัวเร่า สองมือระดมทุบอกเขา แม้จะไม่แรงแต่ก็เกะกะ จับรวมขึ้นไปเหนือหัว แล้วลงไปคลุกเคล้าต่อ

            "อย่าทำ ฮื่ออ ไม่ให้เอา ไม่รักอย่า ไม่ให้เข้า"

            "หืม?"

       ถึงกับชะงัก มองอีสวยที่แดงก่ำไปทั้งตัว อะไรคือไม่รักไม่ให้เข้า

           "ม้าคไม่รัก ทำไมไม่รักแบม "

        ตาคู่สวยปรือปรอย เขารู้ว่าน้องเมาแล้วชอบพูดอะไรทำอะไรไม่คิด แต่คำๆนี้มันก็ทำให้ใจกระตุก ถึงเวลาที่จะพูดแล้วใช่มั้ย ที่ผ่านมาทำให้ขนาดนี้ ยังไม่ชัดอีกเหรอ

          "แล้วมึงรู้ได้ไงว่ากูไม่รัก"  ลองคุยกับคนเมาดูสักที ดูซิว่าใครจะบ้ากว่า

           "อึก...พี่ไม่เคยบอกแบมเลย ตอนพี่ยิมถามก็ไม่ยอมตอบ ทำไม น้องไม่น่ารักเหรอ ฮึ" ทำหน้าดื้อใส่ จนต้องหยิกที่ปลายจมูก น้องไม่น่ารักหรอก น้องน่าเอามากกว่า 

           "หึ อีตัวดีเอ้ย ฟังให้ชัดๆนะ "

            "..."

           "กูรักมึง...อีสวย  อีตัวดีของกู"

       พูดออกไปแล้ว ก่อนจะกดจูบลงไปเบาๆที่ปากอิ่ม เหมือนน้องมันเพิ่งจะรู้ตัวกับประโยคสารภาพรัก ปากแดงๆคลี่ยิ้มจนแก้มแทบแตก 

            "พี่ม้าค... " 

       ยิ้มไม่พอยังหูตั้งอีก ร่างเล็กโผเข้ากอดเอวเขาเต็มแรง ดูก็รู้ว่าดีใจแค่ไหน ที่ผ่านมาที่ทำให้ทุกอย่างนี่มึงไม่รู้อะไรบ้างเลยเหรอ

            "แบมรักพี่...แบมเป็นของพี่" 

       ฉุดเขาให้นั่งลงไปกับเตียง ก่อนจะก้าวขาขึ้นมาคร่อมหน้าตัก มาร์คจับเอวน้องไว้ไม่ให้หงายตกลงไป ก่อนจะได้พูดอะไรปากอิ่มก็ปิดปากเขาลงมาก่อน

      อีสวยออนท็อป...






CUT









            แบมแบมลอยเคว้งไปในห้วงอารมณ์ที่ถูกอีกฝ่ายจุด ก่อนจะถูกพาไปทำรักอีกหลายๆที่รอบห้อง ก่อนจะมาจบลงที่เตียงนอนอีกครั้ง พี่มาร์คจูบ บีบเคล้น กระแทก กัด ทำทุกอย่างที่พึงจะมีสิทธ์กระทำ 

           เหนือสิ่งอื่นใดคือคำหวานหูที่อยากได้ยินมาตลอด ตอนนี้ เวลานี้ ได้ยินจนร้อนไปหมดทั้งตัวแล้ว

          กูรักมึง...

        กับสิ่งที่เข้าออกอยู่ภายในตัวจนจำไม่ได้ว่าพี่มันรักไปกี่รอบแล้ว รักอะไรมากมายขนาดนี้ ฮื่อออ






80%





ต่อ








          "กัดไหล่ทำไมครับ" 

          "ระบายอารมณ์"

          "คอล่ะ"

          "กูเสียว"

          "หน้าท้อง"

          "มึงยั่ว"

          "ต้นขา"

         "หมั่นเขี้ยว"

        "มัน...ไม่เกี่ยวกันเลยพี่..."

      แบมแบมอ้าปากรับข้าวต้มที่คนตัวโตป้อน บ่นงุบงิบอยู่คนเดียว หลังจากที่ตื่นมาเห็นสภาพตัวเองเมื่อตอนสิบเอ็ดโมง

      ยิ่งกว่าโดนรุมโทรมอีก

      รอยกัดรอยดูดกระจายทั่วตัว ไหนจะความเจ็บแสบที่ปากทางรัก เจ็บเหมือนกับว่าฉีกขาดจนนั่งเก้าอี้ไม่ได้ เป็นสาเหตุที่ทำให้ต้องนั่งกินข้าวบนตักพี่มันแบบนี้ อีกฝ่ายใจดีป้อนข้าวให้ด้วย ไม่ได้ขอเลยนะ...

         "มึงยังข่วนหลังกูเลย ข่วนทำไม"

        "ก็...ก็มัน" 

      ตอบไม่ได้ ความรู้สึกตอนนั้นมันเกินจะทนไหว บรรยายออกมาไม่ได้หรอก ไม่น่าเมาขนาดนั้นเลยอ่ะ เพราะน้อยใจเรื่องคำว่ารักแท้ๆ 

         "ทำไม ตอบสิ" 

      ใบหน้าเล็กแดงซ่าน อีคนเก่งเมื่อคืนสงสัยกระโดดตึกลงไปแล้วมั้ง เหลือแค่อีตัวนุ่มนิ่มที่นั่งให้เขาแกล้งอยู่บนตัก 

          "ฮื่ออ เรื่องนี้มันพูดได้ด้วยเหรอพี่ " 

      สะบัดหน้าไปมาจนเขาต้องจับให้หยุดเพราะมันโดนปลายคาง ทำตัวติงต๊อง หมั่นไส้ชิบหายต้องแกล้งให้ร้องแล้วมั้ง

         "ได้ดิ่ เมื่อคืนมึงก็พูด ที่บอกว่ายังไม่ได้แตกคาปา-อื้มม"

       อีสวยหันหลังมาตะครุบปากก่อนจะได้พูดจบ มือเล็กๆฟาดลงมาที่อกของเขา ถ้าวิ่งหนีได้มันคงวิ่งไปแล้ว แต่พิการช่วงล่างอยู่เลยได้แต่ทำร้ายเขากลบเกลื่อนความอายของตัวเอง

        "ขอร้อง...อย่าพูดถึงเลยนะ นะพี่มาร์ค "

       "หึ ทำไมล่ะ กูชอบนะ มึงร้อนแรงมาก กูนี่สูดปาก"

       "พี่! โกรธจริงๆแล้วนะ" 

     ทีนี้น้องมันเลยหันหน้าหนี เอาช้อนไปจ่อปากก็ไม่อ้ารับ เขาเลยยอมแพ้ไม่พูดให้น้องมันอายอีก

        "อีสวย หันหน้ามา ไม่พูดแล้ว เร็ว"

        "..."

         "แบมแบม...เร็ว" 

      สุดท้ายก็หันหน้ามางับข้าวต้มเขาจนได้ แต่ยังฟึดฟัด

        "ไม่งี่เง่าดิ่ กูไม่เคยง้อใคร นี่โอ๋มึงสุดๆแล้ว "

       พูดแล้วก็ตลกตัวเอง เพราะรักคำเดียวมันทำให้เขายอมคนๆนี้ได้มากขนาดนี้เลยเหรอ มันมีอยู่ในหัวซะเมื่อไหรล่ะไอ้ที่ให้นั่งตักป้อนข้าว แต่วันนี้แม่งก็เกิดขึ้นจริง ด้วยความเต็มใจอีกต่างหาก

       "พี่มาร์ค..."

       "อะไร" 

      เขาแทบจะไม่พูดดีๆกับอีสวยเลย  ทั้งสั้นทั้งห้วนเหมือนที่พูดกับเพื่อนๆ แต่มันไม่เคยเก็บไปคิดเล็กคิดน้อย มันไม่งี่เง่าเรื่องนี้ ดีแล้วล่ะ ถ้างี่เง่ามาจะฟาดให้ 

       "ที่พูดว่ารัก จริงหรือเปล่า"

       "คิดว่ากูพูดเล่น คิดว่ากูเป็นคนแบบนั้น?"

      "ไม่ใช่ แบมแค่คิดว่าพี่จะอยาก..." 

    มันอ้อมแอ้ม ความอดทนเขาก็ขาดผึง ดูถูกกันเกินไปแล้วมั้ง ถึงเมื่อก่อนจะเคยคิดแบบนั้นก็ตาม แต่ไม่ใช่ตอนนี้

       "อยากเอามึงจนยอมพูดใช่มั้ย  อีสวย มึงลงไปเลย" 

     ทำท่าจะเทคนบนตักลง อีตัวเล็กหน้าเสียรีบหันมาเกาะบ่าเขาไว้

      "พี่มาร์ค ขอโทษ ไม่ได้ตั้งใจให้คิดแบบนั้น " 

       "..."

      "อย่าโกรธนะ อยาเงียบ อย่าเข้าใจผิดนะครับ"

       "..."

       "แบมรักพี่..."

       พอเห็นเขาเงียบน้องมันก็โผเข้ากอด พึมพำว่ารักอยู่ข้างๆหู  เขาหัวเราะหึ แบบนี้กูจะไปไหนรอดล่ะ แต่มันต้องมีฟอร์มบ้างไรบ้าง

       "รักแต่ก็ว่ากู"

       "เปล่านะ  รักพี่จริงๆ" 

      โครตปัญญาอ่อนเลย มานั่งกอดกันงุ้งงิ้ง ถ้าพวกไอ้แจ็ครู้ คงล้อกูยันชาติหน้า






กว่าสองอาทิตย์

       เด็กฝึกงานVIP เป็นของต้องห้ามของ MT Royal  

      มองได้แต่อย่านาน  คุยได้แต่อย่ายืนใกล้ 

             "พี่ครับ แบมไม่กัดนะ มายืนตรงนี้ก็ได้" 

       เด็กผู้ชายตัวเล็กๆ ขาวๆ แก้มป่องปากแดง น่ามองน้อยเสียเมื่อไหร่  บดินทร์อยากจะทำความรู้จักเสียเหลือเกิน ถ้าไม่ติดที่ป้ายตรงอกเสื้อด้านซ้าย

     ' เด็กฝึกงาน'

      คนนี้แหละที่เขาว่ากันว่าเป็นของต้องห้าม

             "เอ่อ"

            "ผมชื่อแบม เพิ่งมาฝึกงานได้สองอาทิตย์ครับ "

       แล้วยิ้มโครตน่ารัก ไม่แปลกใจเลยที่ประธานจะชอบ ขนาดบดินทร์ไม่ชอบผู้ชายยังใจสั่นกับคนๆนี้เลย

           "ครับ ผมชื่อบดินทร์ หรือดิน เฉยๆก็ได้ "

           "พี่อายุมากกว่าอยู่แล้ว ขอเรียกพี่นะ พี่ดิน "

       ทำได้เพียงแค่พยักหน้า แพ้อ่ะ แพ้รอยยิ้มเด็กฝึกงานคนนี้เหลือเกิน





           "ครับ กำลังไปกินข้าว" 

      ผมหนีบโทรศัพท์เครื่องบางไว้กับหู ก้มลงใส่รองเท้า จุดหมายคือห้องพักพนักงานชั้นล่างสุด 

          'ที่ไหน กับคุณนิศาหรือเปล่า' 

     วันนี้พี่มาร์คไม่อยู่โรงแรมเพราะไปมหาลัยเรื่องรับปริญญา ซึ่งอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า และผมตื่นเต้นแทนเลย

         "เอ่อ..."

         'อย่าคิดจะโกหก กูกลับไปหามึงตอนนี้ยังได้เลยนะ ' 

     ผมถอนใจเฮือกใหญ่ ใจคอพี่มันจะไม่ให้ผมกระดิกไปไหนเลยมั้ง วันทั้งวันสงสัยจะให้อยู่แต่กับพี่นิศา

        "ไปกินข้าวข้างล่างครับ พี่นิศาไม่ว่าง แบมไม่อยากกวน "

        '...'

        "พี่มาร์ค แบมอยู่ที่นี่มาสองอาทิตย์แล้วนะ แบมมีเพื่อนไม่ได้เหรอ " 

         'ใครจะเค้าจะเป็นเพื่อนมึง'

          "..." หมดคำจะพูด

          'อย่ามาเงียบใส่  จะไปก็ไป แค่วันนี้วันเดียว '

          "ครับ.."


          ครับพ่อ พ่อทูลหัวของผม






100%





/////////////////////

เอ็นดูวววววว ตกลงใครรักใครมากกว่ากัน ตอบได้ไหม...

มาเพื่อแจ้งข่าว
ขอโทษที่ให้รอนะคะ แต่มีปํญหาเรื่องสุขภาพ ขอพักให้ผ่านวันกดบัตรกัซ24นี้ไปก่อน 
ขอบคุณสำหรับการติดตาม เราก็รักคนอ่าน รักทุกคอมเม้นทั้งติทั้งชม 
รอนะคะ...


ไม้เรียวมา ลูกเราเองค่ะ อีสวยเอ้งงงงง  อิน้องแพ้คำว่ารัก 55
อิเถื่อนรู้จุดอ่อนน้องแล้วฮื่ออ ต้องเมาเท่านั้น 555  
ไปอ่านเอ็นซีเถอะ ไม่แซ่บแต่มันเป็นตัวดำเนินเรื่อง จะได้ไม่ข้องใจกับพี่เถื่อน
เด็มมาถามรหัสได้ตลอดนะคะ ส่วนใครรู้อย่าบอกกันโจ่งแจ้งนะ ไปบอกกันเงียยๆ

แต่ที่แน่ๆคือน้องน่ารักมากทั้งตัวทั้งนิสัย ส่วนพี่มาร์คก็หื่นมากเช่นกันค่ะ

เม้นๆๆๆ กำลังใจดีๆให้ได้ง่ายๆ อ่านเม้นก็ยิ้มแล้วค่ะ ตลกทีมคุณแม่มากๆ 
ยิ่งหวงลูกยิ่งช้ำค่ะ อิอิ เจอคำผิดก็อ่านให้ถูกนะคะ 555

ฝากไปหวีดกันในแท็ก #Butterflyมบ  ด้วยนา
ขอบคุณที่ชอบกัน ฝากอีสวยกับพี่เถื่อนด้วยจ้า 

สำหรับเอ็นซี เด็มมาถามรหัสได้เลยนะคะ
@pali_party 

//////////////////////
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.951K ครั้ง

240 ความคิดเห็น

  1. #4913 MTBB BBMT (@yuyantd) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:16
    รูดก้านมะยมมมมม แบมลู๊กกกก แพ้คำว่ารักอย่างแท้ทรู55555
    #4913
    0
  2. #4883 Noiifuji (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:57

    เป็นคู่รักที่ฮาร์ดคอร์มากๆๆ เพราะคำว่ารักคำเดียวจริงๆ

    #4883
    0
  3. #4868 m1234m (@m1234m) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:42
    5555ไรท์เขาชอบอ้า อิลุงอย่างฮา กัดเพราะเสียว อิลุงคิดได้ไง55555
    #4868
    0
  4. #4861 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:32

    ขี้หวง
    #4861
    0
  5. #4780 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:34

    เดี๋ยวนี้อ่อนโยนนะคะพี่มาร์ค

    #4780
    0
  6. #4746 MarkP_endear. (@MPTuan93) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:18
    โอ้ยยย เขินจะตายอยู่แล้ว -////-
    #4746
    0
  7. #4442 Bameverthing (@-Bameverthing-) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 08:49
    วุ้ยคิกค้ากก
    #4442
    0
  8. #4268 kanpimark9397 (@kanpimark9397) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 17:29
    เขิลว๊อยยยยย
    #4268
    0
  9. #3986 ออมม่า (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 12:21

    เหมือนเจ้าของหวง ลูกแมว

    #3986
    0
  10. #3779 Markmark_tuan1a (@Markmark_tuan1a) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 11:06
    น่ารักทั้งคนพี่คนน้องเลยงื้ออ>///<
    #3779
    0
  11. #3604 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 20:54
    ขี้หึงขี้หวงจริงๆ แต่ก็น่ารักตรงบอกรักน้องแล้วนี่แหละ ><
    #3604
    0
  12. #3520 Beaujungf (@jaejoong2528) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 01:38
    น้องมันทำแบบที่พูดไว้ด้วยยย ออนท็อปเบยยยยย -.,,-
    #3520
    0
  13. #2616 bamboomaipai (@bamboomaipai) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 22:15
    อ๊ากกกกกเขินนนนนนน><
    #2616
    0
  14. #2613 lovebam2x (@lovebam2x) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 18:48
    คนเถื่อนเค้าก็รักจองเค้าอ่ะเนอะ ใครก็อย่ามาใกล้ ฮิ้ววววว
    #2613
    0
  15. #2567 ปาปัว?นิ?วกินี? (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 09:28

    ร้อนแรงมากมายน่องแบม

    #2567
    0
  16. #2526 Mymam_bgly (@Somam) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 21:43
    เขินมากว้อยยยยย ชอบคาเเร็คเตอร์พี่มาร์คมากๆ บ้าบอมากอ่ะพี่- ไรท์คนดีรีบมา ฮื่ออออ
    #2526
    0
  17. #2520 mtbb9397_s (@mtbb9397_s) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 18:46
    บ้าเอ๊ยยยยฉันหุบยิ้มไม่ได้&#128585;&#128585; แต่ว่านะไรท์เบาๆกะน้องหน่อยมะได้หรออีแม่จะช้ำใจตายแล้วเด้ออ55555
    #2520
    0
  18. #2515 wooked0105 (@wooked0105) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 22:07
    ชอบบบบบบบบบบบเรื่องนี้มากๆๆๆๆๆเลย ไรท์เก่งงงงงงงงงงงงงงง
    #2515
    0
  19. #2514 pmtjy (@pmtjy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 17:51
    หายไวๆนะคะ รอน้าา จะติดตามต่อไปงั๊บบ
    #2514
    0
  20. #2512 Luhan~ (@malaithip-88) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 23:28

    ้แงง หายไวๆนะคะ กดบัตรขอให้ได้ด้วยยย รออ่านนน

    #2512
    0
  21. #2511 natpin (@natpin) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 19:56

    ถ้าดินอะไรจีบเนี่ย คิดว่ามีฉากบันไดหนีไฟเเน่ พี่ม้าคคงจัดคงนั้น

    #2511
    0
  22. #2510 56096315 (@56096315) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 19:42
    ใครเห็นใครก็หลง
    #2510
    0
  23. #2509 Rii#93 (@Rapeepan11554) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 18:23
    ใครเห็นใครก็หลงนะอีสวยยยยย
    #2509
    0
  24. #2508 NATTAJIB (@NATTAJIB) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 06:38

    หลงไม่รู้จะหลงยังไงแล้วอ่ะ หลงทั้งอิเถื่อน หลงทั้งน้อง ฮื่ออ น่ารักน่าฟัดจังเลยลูกแม่ หวงอ่ะ หวงไว้ให้อิเถื่อนคนเดียว

    #2508
    0
  25. #2507 noang76 (@noang76) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 06:25
    รักมาก หวงมากกก
    #2507
    0