(Pre-Order) Butterfly (Markbam)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 254,080 Views

  • 4,914 Comments

  • 6,873 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    39,982

    Overall
    254,080

ตอนที่ 13 : 12-กลับมาเป็นของกู 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 133
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1758 ครั้ง
    9 พ.ย. 61

12







/

            คุณนายต้วนกดวางสายด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม สงสัยจะได้ลูกสะใภ้จริงๆ แต่ไหนแต่ไรลูกชายนางเคยเป็นแบบนี้ซะที่ไหน เกิดมายี่สิบกว่าปียังไม่เคยต้องร้อนรนโทรมาแบบนี้เลย 

                  "ม๊า....มาร์คจะง้อน้องมันยังไงดี"

                  "หืม...น้องที่ว่าคือ น้องแบมใช่ไหม"

                   "ครับ มันนั่นแหละ ตัวดีเลย"

                  "ฮ่ะๆ แล้วพี่มาร์คไปทำอะไรให้น้องโกรธล่ะลูก ไหนบอกหน่อยจะได้ช่วยคิดได้"

                  "ก็...เข้าใจผิด เผลอไปไล่ ประมาณนี้"

                   "งั้นน้องคงโกรธไม่มาก ลองส่งข้อความหาไหม ลองคุยกับน้องดีๆ ถามว่าทำอะไร กินข้าวหรือยัง ทำอะไรก็ได้ให้น้องเห็นว่าเราใส่ใจ แล้วพอมีโอกาสก็ขอโทษ แค่นี้ ม๊าว่าน้องคงจะหายโกรธแล้วนะ"

                   "..."

                  "ฮัลโหล พี่มาร์ค ยังอยู่ไหม"

                  "อยู่ครับ แต่ม๊า มันไม่เกินไปเหรอ ต้องทำขนาดนี้เลยเหรอครับ "

                 "ใช่จ่ะ ลองทำดู ยังไงบอกม๊าด้วยนะ โชคดีค่ะลูก"





         คืนนี้ทั้งสี่หนุ่มบริหารนัดกันออกมาที่บัตเตอร์ฟายคลับ มาร์คอยากเจอแบมแบมเพราะอยากจะลองขอโทษดูตามที่ม๊าบอก แต่จะให้พูดหวานๆ ทำอะไรจุกจิกเขาคงไม่เอาด้วย แค่คิดก็ตลกตัวเองและ อีสวยได้ใจพอดี

              "กูเหนื่อยกับมึงอ่ะพ่อคุณ ค่าเหล้ามึงพอกับค่าเหนื่อยที่กูต้องไปเฝ้าน้องมันไหม"

           แจ็คบ่นอุบ หลังจากเข้ามาที่นี่ได้พักใหญ่ ยังไม่มีวี่แววน้องแบมเลย จนกระทั่งเสียงฮือฮาดังมาจากทางเข้า 

             "น้องแบมมาแล้วล่ะ"

             "สัด...ไม่ใช่"

          คนเรียกเสียงฮือฮาเป็นผู้หญิง สวยหมดจรดแต่สู้แบมแบมไม่ได้สักนิดในสายตาเขา และที่ทำให้แปลกใจคือมีคนประมูล ตำแหน่งนี้เป็นผีเสื้อไม่ผิดแน่

แล้วอีสวยล่ะ

            "เดี๋ยวกูมา" 

         ความสงสัยทำให้เขาไม่รอช้าที่จะไปถามหาเจ้าของผับ สรุปว่าวันนี้ไม่มีใครเข้าทั้งพี่ทั้งน้อง และก็บอกอีกว่าแบมแบมลาออกจากที่นี่แล้ว คงเป็นเพราะเรื่องนั้น

         ทำไมเขารู้สึกดีใจที่น้องมันลาออกล่ะ ดีแล้ว...จะได้ไม่ต้องมานั่งหึงหวง

           "ไอ้เชี่ยน้องแบมลาออก ไอ้กายมันยอมได้ไงวะ" 

            "แต่กูว่าไม่แปลก น้องสาวทำเจ็บขนาดนี้ถ้าแบมแบมยังอยู่ด้วยก็บ้าแล้ว "

              "อืม..." 

              "แล้วมึงจะยิ้มทำไมวะ ไอ้เหี้ยนี่ น้องไม่มีงานเท่ากับไม่มีเงิน ไม่ใช่ป่านนี้ไปเป็นเด็กเสี่ยที่ไหนแล้วล่ะ " 

        บีแกล้งแหย่ ไอ้เถื่อนทำหน้าอย่างกับจะไปฆ่าใครตาย 

              "กูไม่เอาไว้ทั้งคู่..."

             "เหรออครับ แล้วมึงมีสิทธิ์อะไรไปหึงหวงเขา ผัวก็ไม่ใช่?"

             "เอากันแล้วไม่เรียกผัวให้เรียกไรอ่ะ " ขิงมาหน้าตาเฉยจนเพื่อนๆอยากจะด่าแรงๆ

             "งั้นมึงก็เป็นผัวผู้หญิงทุกคนที่นอนกับมึงอ่ะ ไอ้สัด กลับคำหน้าตาเฉย แต่ก่อนเรียกคนที่เอาด้วยว่าคู่นอน"

              "ก็ตามนั้น จะพูดห่าไรก็พูดเถอะ กูกำลังคิดอยู่ว่าจะง้อมันยังไง"

             "ก่อนอื่นเลยมึงต้องเลิกเรียกน้องว่าอี มันเมินห่าอะไรเลิกเรียกให้หมด "

            "ไม่อ่ะ กูก็เป็นของกูแบบนี้ ขืนเรียกแบบนั้นได้ใจตาย แค่นี่ก็จะไม่เห็นหัวกูอยู่แล้ว"

           "งั้นจะทำยังไงก็เอาเถอะพ่อมหาจำเริญ ถ้าน้องมันโกรธยาวๆกูจะสมน้ำหน้าให้ "

        เขาไม่ปล่อยให้อีสวยมันงอนนานหรอก เพราะมีม๊าคอยช่วย เริ่มจากตอนนี้เลยเป็นไง 








00.30 น


ติ้ง!

           แบมแบมกำลังมาร์กหน้าพร้อมกับอ่านหนังสือนิยายไปด้วย ส่วนแจงกำลังดูซีรีส์ เสียงข้อความดังเข้าเลยหยิบโทรศัพท์มาดู เห็นชื่อคนส่งมาก็แปลกใจ

-พี่มาร์ค-
1 ข้อความใหม่


          'กินข้าวยัง'

           "หืม..."

         ประหลาดใจจนต้องขยี้ตาอ่านซ้ำ  พี่มันส่งข้อความมาถามว่ากินข้าวหรือยังตอนเที่ยงคืนครึ่ง เมาเปล่าวะ หรือกินยาไม่เขย่าขวด

         "ใครส่งไรมา" อิอ้วนคนเจือกชะโงกหน้ามาดู ก่อนจะหลุดขำออกมาอย่างดัง เออขำเหมือนกันว่ะ

          "กูว่าพี่มันเมา ตลกชิบ"

         "แต่กูว่าง้อมึงชัวร์ โอ้ยยนางเอกของกู ผัวมาง้อแล้ว "

         "ง้อบ้าไร วันก่อนยังจะแดกหัวกูอยู่เลย กูว่าเมาว่ะ นอนและเบื่อ"

        กดปิดโทรศัพท์แล้วคลุมโปงหนีเพื่อน ง้อบ้าอะไรแบบนี้วะ แค่ขอโทษคำเดียวจะตายไงไม่รู้ 





           งานหมั้นจีนมาถึงไวกว่าที่คิด แจงและแบมแบมไปค้างเพื่อจะได้ตื่นมาเตรียมตัวได้แต่เช้า วันนี้ต้องยกให้มันไปหนึ่งวันเพราะเป็นวันพิเศษ ยอมให้จิกหัวใช้แบบนางทาสเลยอ่ะ และดูแม่นางจะมีความสุขเสียจริง

          อินี่ชอบพี่บีไปแล้วแน่ๆ ปกติโวยวายบ้านแตก

          "แล้วกี้มันจะมาป่ะ " 

      แจงพูดขึ้น อีสวยทำหน้าลำบากใจทันที ถ้าให้เจออีกคงไม่ไหว 

         "ไม่รู้อ่ะ แต่กูก็ไม่ได้ติดต่อมันอีก ไม่โอเคว่ะ กูทำใจไม่ได้นะที่มันเป็นแบบนี้ "

     จีนตอบ ตั้งแต่แจงบอกเรื่องที่เกิดขึ้นก็ไม่ได้ติดต่อกับกี้อีกเลย มันก็คงอายไม่ได้โทรมาเหมือนกัน

         "งั้นถ้ามันมาก็คงทำเหมือนไม่เห็นอ่ะ พอๆเลิกพูด ไปแต่งตัวแล้ว" 




        แขกในงานทยอยกันมาที่บ้านจีน ส่วนมากจะเป็นคุณหญิงคุณนายทั้งน้ัน บ้านจีนมีฐานะ ทางพี่บีก็มีฐานะสูสีกัน

         "ผัวมึงมาชัวร์อีสวย และวันนี้แต่งหน้าซะ แหมมม มึงหรือจีนเป็นคนหมั้น" 

         "กูก็แต่งแบบนี้ป้ะ อย่ามา" 

         "มากันแล้วๆ"

         ผู้ใหญ่ฝ่ายพี่บีมาถึง เพื่อนๆก็มากันครบเซ็ทอย่างที่คาด พี่มาร์คโครตพ่อโครตแม่หล่อ ไม่รู้ใครเป็นเจ้าบ่าว

           "มองมึงใหญ่เลย"

        แจงสะกิดให้อีสวยรู้ตัว มัวแต่ยิ้มให้ชาวบ้านเขาไม่ดูตัวเองเล้ยย ผัวหวงขนาดนี้ อ้อ ผัวเก่าสิ ดูมองตาขวางเป็นหมาบ้า

           "เห็นแล้ว กูจะยิ้มให้คนทั้งงานเลยคอยดู" 

       พิธีไม่มีอะไรมาก แค่ไหว้ผู้หลักผู้ใหญ่แล้วสวมแหวนหมั้น เห็นว่าแลกแหวนประจำตระกูลกันด้วย แล้วทั้งพี่บีทั้งจีนที่บอกว่าไม่อยากหมั้น เห็นหน้าบานกันทั้งคู่ ไปปิ๊งกันตอนไหนวะ

       ช่วงเลี้ยงแขกก็เป็นภายในบ้านที่ใหญ่โต อาหารคาวหวานถูกจัดมาเสิร์ฟอย่างดี แบมแบมปลีกตัวจากเพื่อนมายืนเหม่ออยู่คนเดียว ก่อนจะถูกเรียกด้วยเสียงคุ้นเคย

            "น้องแบม..."

             "พี่กาย... หวัดดีครับ"

         ร่างสูงมาหยุดตรงหน้า ไม่รู้ว่ามาตั้งแต่เมื่อไหร่ ตั้งแต่เกิดเรื่องก็ไม่เคยเจอกันอีกเลย พี่กายโทรมาขอโทษตลอดและขอให้กลับไป แต่เขาก็ปฎิเสธ ไม่อยากกลับไปให้เสียความรู้สึกอีกแล้ว พอที

            "ไม่ใจอ่อนเลยเหรอ..." 

        แววตาพี่กายหม่นแสงแบบที่ไม่เคยเห็น แต่ก็ไม่คิดจะให้ความหวังอะไรทั้งนั้น แบมแบมไม่ได้รักพี่กาย แต่รักคนใจร้ายคนนั้น

            "ไม่ครับ แบมมีความสุขแล้วแแบบนี้ พี่อย่ารอเลยนะ"

             "เฮ้ออ ถ้าไม่ไหวกลับมาหาพี่นะ ยินดีต้อนรับเสมอ ส่วนเรื่องกีกี้..."

              "..."

             "พี่ส่งไปเรียนต่อที่ต่างประเทศแล้ว เมื่อกี้..."

             "ฮะ?" 

            "พี่เพิ่งไปส่งกี้ที่สนามบิน ให้ไปเรียนต่อที่นั่น พี่รู้สึกผิดกับหนูมากทั้งๆที่เพื่อนกันแท้ๆ กี้มันก็ยอมไป คงจะอายแก่ใจ  หนูให้อภัยน้องพี่นะ ได้ไหม?"

             "ครับ ถ้ากี้รู้สึกผิดจริง แต่ถ้าให้กลับไปเป็นเพื่อนกันคงไม่ได้ แบบนี้ดีแล้วครับ"




         ตอนเย็นแขกทยอยกันกลับหมดแล้ว เหลือเพียงสองครอบครัวที่ยังคุยกันอย่างสนุก เพื่อนเจ้าบ่าวเค้าก็สังสรรค์กัน ไอ้จีนไอ้แจงก็เพิ่งขึ้นไปอาบน้ำ 

ตัวเองเลยเข้าไปล้างหน้าให้สดชื่น

แกร้ก

         พอออกมาก็ต้องตกใจ ร่างสูงใหญ่ยืนพิงกำแพงอยู่นอกห้องน้ำ ยืนกอดอก คนตัวเล็กเลยทำเป็นไม่เห็น

               "ทำเป็นเมินกู อย่าคิดว่าไม่เห็นนะที่ระริกระรี้อยู่กับใครบ้าง" 

        คำพูดแดกดันมาอีกแล้ว แบมแบมถอนใจ หันไปหาคนที่ยืนอยู่อย่างมีอารมณ์ เห็นใบหน้าคมขึ้นสีแดงนิดหน่อย คงจะกรึ่มๆแหละ

               "ระริกระรี้กับใครแล้วพี่จะทำไมครับ  เราไม่เกี่ยวข้องกันแล้วนี่ ถ้าพี่จะมาหาเรื่อง"

               "จะให้ทำยังไง"

         ถามสวนขึ้นมาซะเฉยๆ คนตัวเล็กส่ายหน้า พูดทิ้งท้ายก่อนจะเดินหนี

             "ไม่ต้องทำครับ อยู่เฉยๆเถอะ " 

หมับ

             "อีสวย..."

        ข้อมือถูกรั้งไว้ แบมแบมหันไปประจันหน้าจะวีนใส่ แต่พอเห็นสายตาแล้วก็หุบปากฉับ มาไม้ไหนเนี่ยทำเหมือนจะอ้อนเลย

             "..."

            "กูขอโทษ...กลับมาเป็นของกูได้ไหม"

        คนฟังหูดับ แค่คำพูดเรียบๆกับทำให้ใจเหมือนจะปลิว ไหนจะสัมผัสที่หลังมือนี่อีก พี่มันใช้นิ้วโป้งคลึงแผ่วเบา

             "คะ...ครับ?"

             "หรือว่าไม่พอ" คนอึ้งๆถูกฉวยมือให้เดินตามมาอีกที่ ผ่านห้องรับแขกออกมายังที่จอดรถ พี่มาร์คเปิดประตูรถที่ไม่ใช่รถตัวเองออก ก่อนจะหยิบบางสิ่งออกมา แล้วก็...

             "กลับมาหากูนะ...ไม่สิ"

          ช่อดอกไม้ช่อใหญ่ถูกส่งมาในมือแบบงงๆ พร้อมกับคำพูดอ้อนวอนแบบแข็งๆ แถมยังส่ายหัวหงึกหงักแบบไม่มั่นใจไปอีก ตลกว่ะ

             "..."

            "กลับมาหาพี่ มาเป็นของพี่เหมือนเดิมนะแบม"

            "..."

         ได้โปรด!! เรียกว่าอีสวยเหมือนเดิมเถอะ จะเป็นลม!!!



50%



ต่อ






        ก่อนที่จะเป็นลมพี่บีก็วิ่งกระหืดกระหอบออกมาก่อน คนตัวเล็กหน้าแดงจัดเหมือนจะระเบิดให้ได้ มึนเบลอ เออเร่อจนร่างสูงต้องขยับมารวบตัวไว้ในอ้อมแขน 

        หน้าแดงตัวแดงไปหมด

              "ไอ้เหี้ยมาร์คดอกไม้กู ห่าเอ้ยย กูจะเอามาให้จีน"

               "เออ เดี๋ยวกูซื้อใช้ หลีกก่อนจะพาเข้าบ้าน เดี๋ยวตาย" 

        พูดพร้อมกับช้อนตัวน้องมันขึ้นอุ้ม เดินดุ่มๆเข้าบ้าน บีมองช่อดอกไม้ที่น้องแบมกอดแล้วถอนใจ จะเอามาให้ว่าที่เจ้าสาว ว่าที่เมียเพื่อนดันเอาไปเฉย 


              "มะ ไม่ต้องอุ้มก็ได้ครับ เดินเองไหว" 

       กว่าจะได้สติก็เกือบถึงห้องรับแขก  น้องจะลงแต่คนอุ้มกลับไม่ยอม อุ้มต่อจนมาถึงโซฟา

              "เห็นแดงทั้งตัว ยังไง ห่างมือห่างตีนกูไปนาน เอ้ย พี่ คือกู เอ้ย ช่างแม้ง"

        คนสวยอมยิ้มกับท่าทางตลกๆที่อีกฝ่ายกำลังทำ เถียงกับตัวเองงี้ก็ได้เหรอ 

               "พี่มาร์ค พูดแบบที่เป็นตัวพี่เถอะ "

               "เดี๋ยวมึงก็ไม่พอใจอีก" 

       คนตัวเล็กลุกนั่ง มองคนหน้าบึ้งที่ยืนค้ำหัวอยู่ตรงหน้า พี่มาร์คไม่เหมาะกับพี่เพ่อครับเคิบอะไรนั่นหรอก กูๆมึงๆนี่แหละ จริงใจดี

               "แบมไม่ได้ไม่พอใจที่พี่พูดไม่เพราะ แต่แบมโกรธที่พี่ไม่ฟังแบมก่อน พี่เชื่อคนอื่น ไม่เชื่อใจกัน"

              "เออ ก็เชื่อแล้วนี่ไง กูง้อมึงนะ จะหายโกรธดีๆไหม " จับปลายคางเล็กให้เชิดขึ้น อีสวยเม้มปาก ทำท่าครุ่นคิด

             "ถ้าหายโกรธแล้วยังไง "

              "หายโกรธก็กลับมาเป็นของกูเหมือนเดิม " ไล้ปลายนิ้วไปมาบนริมฝีปากอิ่มเต็มให้น้องมันจั้กจี้เล่น เขาคิดถึงรสจูบหวานๆจากคนตัวเล็ก 

             "ไม่เหมือนเดิมได้ไหม แบมไม่อยากอยู่กับพี่เพียงเพราะเงิน พี่ก็รู้ว่าแบมคิดยังไง แล้วพี่ล่ะ"

         คำถามที่อยากรู้ที่สุดถูกปล่อยออกมาอย่างสงสัย ถ้าพี่มาร์คพูดออกมาเขาคงจะตาย แต่ถ้าไม่พูดก็ใจแป้วเหมือนกัน

                "เออ"

                "หืม...เอออะไรครับ" จริงๆแล้วรู้แหละว่าพี่มันเอออะไร แต่อยากต้อนให้จนมุมมากกว่า

                "ก็มึงถามว่าคิดยังไง ก็เออนั่นแหละ" 

         ทีนี้คนตัวสูงเป็นฝ่ายหน้าขึ้นสีแทน แต่ไม่ยอมหลบตาไปสักนิด จ้องกันอยู่นั่นแหละ รู้นะว่าคิดอะไร

                  "..."

                 "ยินดีต้อนรับกลับมา อีสวยของกู..."

         เสียงกระซิบดังแผ่วอยู่ที่ริมฝีปาก คำพูดไม่ได้หวานหูแต่กลับทำให้หัวใจเต้นรัว คนพูดกดริมฝีปากลงมาจนแนบสนิท พรมจูบอยู่แบบนั้นไม่ได้รุกล้ำเข้ามาแต่อย่างใด

                   "อือ..."

            กลิ่นแอลกอฮอล์เจือมาในลมหายใจอุ่นๆ สุดท้ายแบมแบมก็แพ้ให้กับคนของใจ ยอมเปิดรับความร้อนชื้นเข้ามาภายใน เก็บเกี่ยวความหอมหวานที่ไม่ได้สัมผัสมาครึ่งค่อนเดือน

             รักนะพี่มาร์ค จริงๆยอมตั้งแต่หน้าประตูแล้วล่ะ...




         งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกลา 


             ฟ้ามืดทุกคนถึงได้เตรียมตัวกลับ มาร์คเป็นคนขับรถบีมาส่งแบมแบมและแจงที่บ้าน เนื่องจากน้องไม่ยอมกลับไปอยู่คอนโดกับตัวเอง เหตุผลก็คือเกรงใจพ่อกับแม่แจงจะมาเข้าๆออกๆตามใจไม่ได้ พี่มันถึงยอม ส่วนอิอ้วนก็รอจะซักฟอกอยู่แน่ๆ มันมองตาไม่กระพริบ จับสังเกตุห่าอะไรก็ไม่รู้

                    "ออกจากบัตเตอร์ฟายแล้วใช่ไหม" 

           พี่มาร์คเป็นคนเอ่ยทำลายความเงียบ ขณะรถกำลังติดไฟแดง แบมแบมนั่งเบาะหน้ามา ส่วนแจงนั่งเบาะหลัง

                   "ครับ ลาออกไม่ได้ทำแล้ว"

                   "ดี แล้วทีนี้จะทำอะไรล่ะ "

                   "ก็กำลังหาๆอยู่ครับ"

           ผมตอบตามจริง พี่มันปรายตามามองเล็กน้อยก่อนจะหันกลับไปขับรถต่อ โครตจะเก๊กอ่ะ ขนาดเป็นฝ่ายมาง้อแม่งยังเก๊กอีก ยอมใจ

                  "มาทำที่โรงแรมสิ เดี๋ยวหาตำแหน่งให้"

                  "เอ่อ แบมยังเรียนไม่จบอ่ะ จะดีเหรอ"

                  "กลัวอะไร ผัวเป็นเจ้าของโรงแรม ไปเดินสวยๆก็ยังได้"

                 "ฮึ่ย..ไม่เอา แบมมีความสามารถนะพี่ "

                  "อ่า...งั้นกูรู้แล้วว่าจะทำอะไร ได้เงินดีและเหมาะกับมึงด้วย" 

          พูดพร้อมกับยิ้มให้ อิอ้วนหลังเบาะตาโตทันที หูก็ผึ่งด้วย

                 "งานอะไรครับ "

                 "บอกไม่ได้ เพื่อนมึงอยู่"

                "บะบอกเลยพี่ แจงอุดหูแล้ว " อิคนอยากรู้รีบพูดทันที อย่างมึงอ่ะนะจะอุดหู เตรียมเก็บทุกคำมากกว่า

                "บอกดีมั้ย...สวย ยังไงดีหืม..."  

           สายตาพี่มันโครตได้อ่ะ คิดเรื่องลามกอยู่แหง๋ๆ ทำเอาหน้าร้อนวาบทันที ขืนอิอ้วนรู้แม่งล้อยันลูกบวชอ่ะ

                "เอ่อ ไม่ต้องครับไม่ต้องบอก ไว้ค่อยไลน์มาบอกดีกว่า ถึงแล้ว ขอบคุณนะครับที่มาส่ง"

                "อืม "

         รถพี่มาร์คแล่นออกไปแล้ว คนตัวเล็กรีบเดินเข้าบ้านก่อนแจงจะคาดคั้น แต่ก็ไม่รอดอยู่ดี อิอ้วนลงกลอนประตูแล้วเข้ามาสอบสวน

                "ไปดีกันท่าไหนฮะ บอกมาเดี๋ยวนี้ ยังไงเนี่ยมึงงง แล้วอะไรที่กูรู้ไม่ได้ มึงจะไปทำไร พี่มันให้มึงทำอะไรอีสวย บอกมา"

                "โอ้ยจะเอาคำถามไหนก่อนเนี่ย คือ...พี่มันมาง้อ เนี่ยดอกไม้ พี่มาร์คขอโทษกู บอกว่าให้กลับไปหา"

               "ไหน นี่มันการ์ดไอ้จีน มึงหยิบมาผิดช่อป้ะเนี่ย" แจงดึงป้ายเล็กๆออกมาอ่านดู มันเป็นข้อความถึงจีน แสดงว่า...

                "เออ พี่มันขโมยของพี่บีมาอ่ะดิ่ "

               "โอโห ผัวมึงฮาร์ดคอร์สุดๆ กูยอมใจ"

                "ก็ตามนั้น" 

                "แล้วดีกันทำไมไม่กลับไปอยู่กับพี่มันอ่ะ " 

               "กูรักมึงมากกว่าไงอ้วน มาๆกอดที" 

               "ปากหวานน เดี๋ยวปล้ำแม่ง..."




          ตอนเช้าบีเอ็มสีขาวก็มาจอดรอหน้าบ้านแจง  แบมแบมงัวเงียรับโทรศัพท์แล้วไปล้างหน้า ลงมาไม่ก็ไม่เจอใครอยู่บ้านแล้ว มีแต่ไอ้แจงที่ยังนอนอืดอยู่ข้างบน

              "มาทำไมแต่เช้าครับ" 

          เปิดรั้วออกไปหา พี่มาร์คอยู่ในชุดนักศึกษาถูกระเบียบ เด็กบริหารนี่แต่งตัวเป้ะทุกคนป้ะ ขนาดเถื่อนๆนี่ยังเป้ะเลย

              "มารับมึงไปม.ไง"

              "แบมมีเรียนบ่าย นี่เพิ่งตื่นอ่ะ จะไปไง" 

          ก้มมองชุดตัวเอง เป็นเสื้อเชิ้ตติดกระดุมแขนยาวกับกางเกงขาสั้นสีเดียวกับเสื้อ และรองเท้าแตะ

               "มาเหอะ ไปเลือกดอกไม้ให้เมียไอ้บีหน่อย"

               "หืม..."

               "ขึ้นมา" 

         สุดท้ายก็ต้องขึ้นรถไปกับพี่มันทั้งสภาพแบบนั้น ดีนะที่ล้างหน้าไม่งั้นไม่อยากจะคิดสภาพ

              "อ่ะ โทรหาไอ้บีให้หน่อย รหัสเดียวกับห้องคอนโด" 

         โทรศัพท์เครื่องหรูถูกส่งมาให้ คนตัวเล็กใจเต้นรัวตอนกดปลดล็อค ครั้งนึงพี่มันเคยบอกว่า โทรศัพท์เป็นของส่วนตัว ไม่มีวันให้จับ แล้วนี่มันยังไง เขิลนะเว้ย

             "ทำอะไรอยู่ โทรดิ่ "

            สะดุ้งตอนพี่มันพูดกระตุ้น คนจ้องวอลเปเปอร์รีบกดเข้าหารายชื่อ หัวใจเต้นรัวราวกับจะกระเด็นออกมา  ก็หน้าจอมันเป็นรูปที่ไม่เคยเห็นมาก่อน และไม่คิดว่าพี่มันจะมี 

              "อะ...ครับๆ โทรอยู่" ลนลานกดโทรออกทันที จนได้ยินเสียงพี่แจ็คถึงสติกลับคืน จะโทรหาพี่บีนี่หว่า เอ้ยย

               "ขอโทษครับพี่แจ็ค แบมโทรผิด "

               "เป็นอะไร มึงจะลนทำไมเนี่ย ฮึ" พี่มาร์คพูดขึ้น คนตัวเล็กหันไปสบตา ทำใจกล้าถาม

               "รูปหน้าจอ พี่ถ่ายตอนไหน มีได้ยังไงครับ" 

           รูปนี้เป็นรูปที่นานแล้ว ตั้งแต่ยังทำงานที่บัตเตอร์ฟาย เป็นรูปถ่ายจากข้างหลังแต่มั่นใจว่าเป็นตัวเองแน่ๆ ทั้งหุ่น ทั้งสีผม ทั้งโช้กเกอร์ผีเสื้อเส้นโปรด

           พี่มาร์คตั้งรูปผมเป็นหน้าจอ จริงๆ

                "มีนานแล้ว ตั้งนานแล้วเหมือนกัน สวยดี"  

         ตอบมาเรียบๆไม่อธิบายอะไรไปมากกว่านั้น  แบมแบมเก็บความรู้สึกเต็มตื้นในใจไว้ก่อนจะกดโทรออกหาพี่บีด้วยมือสั่นๆ

         รับโทรศัพท์ทีเถอะครับพี่บี มันเงียบเกินไปแล้ว  ผมกระวนกระวายไปหมด คิดเข้าข้างตัวเองจนจะบ้าตายอยู่แล้วจริงๆ

         ตกลงพี่มาร์คกับผม ใครรู้สึกมากกว่ากัน...




80%




ต่อ






         พี่บีบอกทางร้านให้เสร็จสรรพ พอถึงมาร์คก็หยิบเสื้อคลุมของตัวเองให้น้องใส่ลงไป อีสวยหนีบแตะเข้ามาในร้านดอกไม้หรู ก่อนจะสั่งทำการ์ดแล้วก็เลือกดอกไม้กัน

               "เอาแบบเมื่อวานไหมครับ สวยดีนะสีชมพู"

          หันไปถามร่างสูงที่ยืนกอดอกอยู่ข้างๆ มาร์คสำรวจใบหน้าใสจนลืมเลือกดอกไม้ ไม่แต่งหน้ายังขนาดนี้ ตอนแต่งก็เลยทำเขาหัวปั่น ผู้ชายห่าไรวะ แม่ง...

               "มึงชอบมั้ยล่ะ"

              "จีนมันคงชอบอ่ะ แต่แบมไม่ชอบหรอก สีแดงสดสวยกว่าอีก" 

               "งั้นเอาสองช่อ สองสีเลย"

          คนจ่ายตังค์หันไปสั่งเจ้าของร้าน พอเขาเอาไปจัดน้องมันก็ทำหน้าสงสัย ถามเบาๆ

              "ช่อเดียวก็พอแล้ว พี่ซื้อทำไมเยอะแยะ" 

              "ให้เมียไอ้บีอันนึง เมียกูอันนึง เป็นสอง ถูกมั้ย" 

         คำตอบทำเอาหน้าร้อนผ่าว แล้วพูดหน้าตาเฉยอ่ะ พูดทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ใส่ มองกันมั่งพี่ หน้าจะระเบิดแล้วนะ เมียกูเหรอ ฮื่อออ เมียกู๊ววววว

         เดินเขิลไปนั่งรอที่โซฟา พี่มาร์คก็แยกไปคิดตังค์ที่เคาเตอร์ ห่างๆกันมั่งอ่ะดีแล้ว ความหยอดแบบหน้ามึนๆนี่โครตอันตรายเลย





         และแล้ววันถ่ายทำก็มาถึง คนตัวเล็กนับวันรออย่างใจจดใจจ่อ เคลียร์ตารางเรียนเรียบร้อยก็ฝากแจงส่งงาน จะสอบแล้วด้วย ถึงจะต้องการเงินแต่เรื่องเรียนก็ไม่ให้เสีย 

              "ผัวมารอนานแล้ว เมื้อกี้ขนห่าอะไรมาให้แม่กูเต็มเลย สงสัยเกรงใจที่เมียมาอยู่รบกวน เบื่อชิบ กูไล่ออกจากบ้านดีมั้ย"

          อิอ้วนบ่น แต่ปากก็กำลังกินขนมที่พี่มาร์คซื้อมา ย้อนแย้งชิบ

              "นี่เพื่อนนะ ไล่กูลงเหรอ "

             "ก็กลับไปอยู่กับพี่มันดิ่ มาเที่ยวนี้แลจะหลงมึงอ่ะ ปากโครตหมาแต่ดูแลมึงอย่างกับเจ้าหญิง อิพี่โครตย้อนแย้งอ่ะ"

          เออก็เหมือนมึงอ่ะแจง ไม่รู้ตัวเล้ยย

             "กูก็กลัวเปล่าวะ เกิดไล่กูออกมาอีกอ่ะ มึงบอกเองว่าจะถีบกูนี่"

            "โว้ยย อีสวยย คิดมาก ต่อให้มึงโดนเค้าไล่มาอีก99รอบ กูก็อ้าแขนรับ ให้ซบอกกอดปลอบ ลูบหลังๆๆ" 

             "แจงงคนดี น่ารัก ขอให้มีแฟนในเร็ววันนี้นะ ไปแล้วบาย" 

         ดึงแก้มมันเล่นก่อนจะหยิบกระเป๋าออกมา สวัสดีพ่อกับแม่แจงแล้วตามพี่มาร์คไปขึ้นรถ



             "จริงๆแบมไปเองได้นะ พี่ไม่มีเรียนเหรอครับ" 

        เอ่ยถามขณะรถออก ร่างสูงพยักหน้าแต่ไม่ได้สนใจตอบ

              "พี่มาร์ค"

              "มี แต่ชั่วโมงเดียว ให้พวกไอ้ยิมดูแลให้แล้ว"

         แบมแบมเปิดโลเคชั่นส่งให้พี่มาร์ค สตูดิโอที่ว่าอยู่ไม่ไกลเท่าไหร่ ครึ่งชั้วโมงก็คงถึง

              "พรีเซนเตอร์อะไร" จู่ๆก็ถามขึ้นมา คนตัวเล็กเหม่อสะดุ้ง หันมาตอบ

             "อ่า พวกโลชั่น ครีมทาผิวมั้ง" 

            "ไม่มีโป๊เปลือยอะไรใช่มั้ย?"

             "อ่าไม่นะครับ เขาไม่ได้แจ้ง"

            "โดยหลอกมาถ่ายหนังโป๊จะรู้มั้ยเนี่ย"

             "พี่อ่ะ"หันไปมองค้อน

            "ไม่ต้องทำหรอก ใช้ของกูเหมือนเดิม"

         อีแบล็คการ์ดใบเดิมถูกล้วงมาวางที่คอนโซลรถ แบมแบมรีบส่ายหัวปฏิเสธ ครั้งนี้ไม่เอาแล้ว

             "ไม่เอาครับ ขอหาเงินเองเถอะ ถ้าไม่มีจริงๆจะบอกพี่ แต่ขอหาเองก่อน"

            "ดื้อ รั้นชิบ"

            "ก็แบมไม่ได้รักพี่ที่เงินนี่"

            "อืม รู้แล้ว ไม่เกี่ยวกันเลย" 

        ร่างสูงอมยิ้ม ก่อนจะเลี้ยวเข้าซอยที่มีตึกสีส้มๆตั้งอยู่ จอดรถแล้วพากันเดินเข้าไปข้างใน พี่กระเทยออกมารับ พาไปยังห้องรับรอง

           "เดี๋ยวญาตินั่งรอด้านนอกนะคะ ขอบรีฟคิวให้น้องแบมฟังก่อน" 

        พี่ทีมงานบอก คนหน้ามึนเดิมตามอีสวยมาติดๆ พี่กระเทยก็ไม่กล้าจะอออกคำสั่งอีก เลยปล่อยให้ร่างสูงตามเข้ามา

           "ระหว่างแต่งหน้าพี่จะคร่าวๆให้ฟังนะคะ เดี๋ยวรออีกคนนึงมาค่อยลองซ้อมกัน อ่ะ น้องพี่ขอบล็อคตาแน่นๆเลย "

        คนตัวเล็กถูกจับแต่งหน้า ส่วนคนมาเฝ้านั่งเล่นโทรศัพท์  เงยมองอีสวยเป็นระยะๆ แต่งหน้าอีกแล้ว แค่หน้าสดก็หวงแล้วเปล่าวะ!

            "เดี๋ยวเปลี่ยนชุดนะ ทางนี้เลยค่ะ" 

        พอเห็นเสื้อคนโตกว่าก็ลุกมาคว้าหมับที่ไม้แขวน จูงมือคนตัวเล็กไปที่ห้องเปลี่ยนชุดที่มีแค่ม่านกั้น น้องมันงงๆแต่ก็ยอมตามเข้าไป 

พรึ่บ

            "พี่...ออกไปก่อนดิ่"

        ที่แต่งตัวก็ทั้งเล็กทั้งแคบ แต่คนตัวโตก็ดึงดังจะอยู่ พี่มันไม่พูดอะไรได้แต่แขวนชุดไว้กับราวแล้วมองกันเงียบๆ น้องมันถอยจนหลังติดกระจกบานโต

กึก

           "แบมว่า อื้อ~"

         ยังไม่ทันจะเอ่ยจบมือหนาก็ล็อคท้ายทอยให้เงยขึ้นรับจูบ บดเบียดหยอกเย้าจนคนอ่อนกว่าต้องยกมือขึ้นจับเสื้อพี่ไว้ เสียงจอแจภายนอกเหมือนถูกตัดไปชั่วขณะ เหลือเพียงวาบหวานเหมือนจะขาดใจ จูบแบบเบาหวิว ขบเม้มและสอดลิ้นมาดุนดันเกิดจนเสียงเฉอะแฉะให้อาย

             "อะ...." 

        กระดุมเสื้อถูกปลดทีละเม็ดแบบใจเย็น มาร์คเลื่อนริมฝีปากสัมผัสลงตรงคอระหง อ้อยอิ่งอยู่แบบนั้นเหมือนกับกำลังหักห้ามใจ

             "พี่..." พอเงยหน้ามาสบตากันคนตัวเล็กถึงกับครางหวิว ปากพี่มาร์คเปอะลิปสีอมส้มของเขา ไม่ทันได้พูดอะไรต่อก็ถูกจูบซ้ำลงมาอีก

            "จะ...จูบทำไมครับ" 

           "ไม่รู้ อยากจูบ โทษคนแต่งหน้านู่น " 

        พูดแล้วก็ทำท่าจะออกไป แบมแบมคว้ามือพี่มันไว้ก่อนที่จะเปิดม่าน

           "ทำไม? อยากต่อเหรอ ไว้คอนโดกูนะ"

          "ไม่ใช่ พี่นี่! ปากเลอะครับ" 

        เขย่งตัวเช็ดรอยลิปติกที่ปากพี่มันออกให้เบาๆ มาร์คมองน้องที่ขยับเข้ามาใกล้ เมื่อไหร่กันที่เขาชอบใบหน้าสวยๆนี่ อาจจะสักสามเดือนก่อน ที่ติดใจและอยากได้มา 

        จนตอนนี้ที่ได้มาครอบครองแล้วจริงๆ และจะมีแค่เขาคนเดียวเท่านั้นที่ได้ไป

            "เสร็จแล้วครับ " 

        อีสวยถอยหลังออกไปหนึ่งก้าว เขาพยักหน้ารับ ก่อนจะเปิดม่านออกไปรอข้างนอก พยายามที่จะพูดและทำดีๆกับน้องมัน แม้จะยากหรือแทบจะทำไม่ได้เลยก็ตาม

        ม๊าบอกว่าร้อยทั้งร้อยชอบคนพูดจาหวานๆและเอาใจใส่ อีสวย...กูจะเอาให้หัวปักหัวปำเลย




100%




อัพค่ะ ตกลงงานช้อปปี้ได้ขึ้นทัชน้องนะคะ ฮื่อออ



///////////////////////////

มาอิกแว้วววววว!!!!!

หัวใครจะปักมิทราบคะคุณ

จะมีตอนไหนที่แกจะไม่จูบลูกชั้นบ้างงงง สวยลูกกกกก
น้องยอมม ลูกเรารักเค้าอ่ะ ทำไง

วันนี้ฟิคเราขึ้นอันดับสามของแฟนฟิคเกาหลีนะคะ ดีจัยยมีคนอ่าน

สรุปอิเถื่อนก็ยังเถื่อนคงเดิม อาจซอร์ฟลงมานิดนุง แต่ยังคงไม่เปลี่ยน
คิดว่าจะหวานไม่ได้อ่ะมันโครตจะขัด555 
แต่ก็ต้องมีบ้างตามช่วงเวลาตามสถานการณ์ เชื่อซิ้!!!
เดี๋ยวหลงน้องแล้วจะรู้เลย


เม้นนะคะ กำลังใจสำคัญ อ่านของทุกเม้นจริงๆ สนุกดี เหมือนได้คุยกัน 
แม่ๆนี่แบบอยู่ข้างอีสวยเกือบหมด วงวารพี่มาร์ค


ฝากไปดันแท็ก#Butterflyมบ  นะจ้ะ ตบตีทวงฟิคหวีดระบายได้หมด555

สำหรับรวมเล่ม ไม่มีเวลาจริงๆ  จะพยายามมมมที่สุด  ไม่รับปากนะฮื้อออ

ขอให้ยิ้มเวลาที่อ่านฟิคเรานะคะ บายยย

//////////////////////////////















































ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.758K ครั้ง

311 ความคิดเห็น

  1. #4911 MTBB BBMT (@yuyantd) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:17
    หัวน้องจะปัก แต่หัวพี่ดิ่งทะลุสะดือโลกไปแล้วคร้าาา55555
    #4911
    0
  2. #4880 Noiifuji (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:23

    ให้มันแน่เถอะที่จะทำให้น้องหลงหัวปักหัวปำ

    #4880
    0
  3. #4854 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:32
    ขโมยดอกไม้เพื่อนเลย 5555
    #4854
    0
  4. #4811 PMarkNBam (@PMarkNBam) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:30
    ความขโมยดอกไม้เพื่อน ให้มันจริงนะพี่มาร์ค เอาให้น้องหลงเลยนะ แต่เอ๊ะ ใครจะหลงใครมากกว่ากันน้าาา
    #4811
    0
  5. #4803 oiLL (@oilkyumin) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:46
    ใครนะมาร์คที่จะหัวปักอ่ะ พูดไม่ดูตัวเองเลยนะ กิกิ
    #4803
    0
  6. #4773 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 04:44
    ใครหลงใครกันแน่คะ
    #4773
    0
  7. #4657 ajeimt (@ajeimt) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:58
    มีความขโมยดอกไม้ อิพี่แม่ง555
    #4657
    0
  8. #4597 Janriel (@maruchokota) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:43
    ใครจะหัวปักหัวปำกันแน่
    #4597
    0
  9. #4567 Chaa__ (@0258741309) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:12
    อยากได้อิพี่มาก...ทำไงดีไรท์..
    #4567
    0
  10. #4089 MarkP_endear. (@MPTuan93) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 22:00
    อิพี่แม่มน่ารักกกก ชอบบบ >~<
    #4089
    0
  11. #3984 ออมม่า (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 09:18

    ขนาดเถื่อน ๆ ยังรักมาก ถ้าพูดเพราะก้อไปไหนไม่รอด

    #3984
    0
  12. #3777 sansuk444 (@sansuk444) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 10:16

    โคตรเถื่อนอ่ะพี่มาร์ค
    #3777
    0
  13. #3776 Markmark_tuan1a (@Markmark_tuan1a) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 10:02
    แกนั่นแหละที่หัวปักหัวปำนังมาร์ค! 5555555555
    #3776
    0
  14. #3601 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 20:32
    ใครกันแน่หัวปักหัวปำ อยากจะขรรมมม
    #3601
    0
  15. #3518 Beaujungf (@jaejoong2528) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 01:09
    สรุปน้องมันไม่โดนหลอกมาถ่ายหนังโป๊เนาะ
    #3518
    0
  16. #3268 หูยไรอ่ะ (@wang-j28) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 22:14
    ห๊ะ พี่พูดถึงใคร ใครกันนะที่จะหัวปลักหัวปลำหัวทิ่มคะมำอ่ะ 5555
    #3268
    0
  17. #2517 lovebam2x (@lovebam2x) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 06:41
    ร้ายจริงๆ ชอบๆๆมากๆค่ะ
    #2517
    0
  18. #2434 PNPMT (@PNPMT) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 19:35
    55555 น่ากลัวมากค่ะพี่มาร์ค
    #2434
    0
  19. #2429 A'Ice JiJa (@icezy1jaypark2) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 03:49
    พี่จะอยู่!!! รักกกกกพี่มาร์ค
    #2429
    0
  20. #2319 tide2537 (@tide2537) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 04:29
    55555555จผูบเพราะว่ารักงัยค่ะ
    #2319
    0
  21. วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 02:24
    ว้ายยยย แต่อิชั้นหลงหัวปักหัวปำแล้วค่าา
    #2225
    0
  22. #2171 622Kkomin (@622Kkomin) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 03:35
    ฮืออออออ น่ารักกกกก เขิลลลลล
    #2171
    0
  23. #2165 De-nee (@De-nee) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 19:43

    งื้อออออลูกคืนดีกับผัวแล้วดีใจจจจจ5555555
    #2165
    0
  24. #2087 SS1993 (@chaychi1901) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 23:42

    อยากอ่านพาร์ทมาร์คจังค่ะ อยากรู้ว่าพี่คิดยังไงตอนนี้ มั่นใจแค่ไหนแล้วคะพี่ รักก็บอกรักเด้ออ
    #2087
    0
  25. #2075 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 22:18
    น่ารักกกกกกกกกกกกกก ฮืออออ
    #2075
    0