(Pre-Order) Butterfly (Markbam)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 251,135 Views

  • 4,869 Comments

  • 6,800 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    37,037

    Overall
    251,135

ตอนที่ 12 : 11-แค่เพื่อนที่ทำร้ายกัน 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 159
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1736 ครั้ง
    4 พ.ย. 61

11









           "พักนี้สวยขึ้นผิดหูผิดตาจังเพื่อนกู"  

      จีแซะอีสวยที่เดินข้างๆ โดยไม่ได้รู้เรื่องเลยว่าเพื่อนกำลังอกหัก นัดกันมาครบแก๊งเพื่อมากินข้าวที่ห้าง ครบทั้งสี่คน  จีนแจงแบมและกีกี้

          "ผัวทิ้งอ่ะยิ่งต้องสวย"

          "แจงเอ้ย มึง"  

          "พูดเป็นเล่น เลิกกันเหรอหรือว่าอะไร ยังไง"

      จีนถามอย่างสงสัย มีเพียงกีกี้ที่เงียบอยู่ลำพัง อกหักเหรอ แบมแบมเลิกกับพี่มาร์คแล้วเหรอ...

           "เออ จบกันแล้ว พี่มันบอกกูมีชู้ กูก็ไม่รู้จะพูดยังไง ไม่เชื่อก็ช่วยไม่ได้"

          "ว๊าา พี่มันพลาดแล้ว มึงนี่น่าสงสาร ผัวคนที่สองก็หูเบ๊าเบา ส่วนคนก่อนหน้าก็เฮี้ยเฮี้ย มึงโสดๆเหอะ สวยขึ้นกว่าเดิมอีก" 

         "เออมันก็จี้ดๆอ่ะ นึกถึงก็จะเจ็บหน่อยๆ แต่อยู่กับพวกมึงก็โอเค" 

         "จ้าาาพูดดี วันนี้กูเลี้ยง" 

          "กี้กินไรดีอ่ะ มึงชอบกินร้านนี้นี่ กินนี่เนอะ"

     แบมแบมกอดคอเพื่อนผู้หญิงคนเดียวในกลุ่ม พากันเข้าร้านที่บอก 

           "อืม" ขอโทษอีกทีนะแบม เดี๋ยวมึงก็ลืมพี่มาร์ค...





      ผมใช้เวลาอยู่กับแจงจีนกี้ตลอด เพื่อจะไม่ให้คิดอะไร นี่เข้าอาทิตย์ที่สองแล้วที่ผมออกมาจากคอนโดพี่มาร์ค ของที่เหลือก็ยังไม่ได้ไปเก็บ แจงมันไม่ยอมไป

       พวกพี่แจ็คก็เงียบหายไปเลย

              "เป็นอะไรหรือเปล่า เหม่อขนาดนี้"

      บุคคลที่พี่มาร์คกล่าวหาว่าเป็นชู้ผมเดินเข้ามาถาม ผมกับพี่กายเราไม่เคยเกินเลยไปมากกว่าลูบหัว พี่กายคงรู้ว่าผมไม่เหมือนเดิม ถึงผมจะยิ้มแต่ตาผมไม่ได้ยิ้ม และพี่เขาก็มักจะสังเกตุ

             "นิดหน่อยครับ"

             "แล้วเรื่องผู้ชายคนนั้น ยังมายุ่งกับเราไหม" 

              "อ่า...เราเลิกติดต่อกันแล้ว...ครับ" 

      พอพูดเรื่องนี้ผมชักมองหน้าพี่กายไม่ชัดซะแล้ว ก่อนมือหนาจะวางลงบนผม น้ำตาหยดแรกก็หล่นแหมะ

              "แล้วร้องไห้ทำไม...น้องแบม รักมันเหรอ"

              "ฮึก...ครับ " ผมพยักหน้า พี่กายดึงร่างสั่นๆเข้าไปกอด ลูบหัวผม ผมอ่อนแอจังเลย

             "ไม่ร้องคนเก่ง มีปัญหาอะไร พี่ช่วยได้ไหม หืม..." 

        ถึงแม้เสียงจะคุมโทนปกติแต่ผมเห็นความปวดร้าวในแววตาคม พี่กาย...ดีขนาดนี้ ทำไมผมไม่รักพี่

            "ไม่ครับ ช่างมันเถอะ เดี๋ยวแบมก็ลืมไปเอง..."






        คืนนี้เป็นคืนวันเสาร์ คนเยอะกว่าปกติ อาจเพราะพรุ่งนี้เป็นวันหยุดด้วย ผมแต่งตัวตามเดิมแล้วก็ออกมารอรับแขก

               "กี้พี่กายไม่เข้าเหรอวันนี้"

               "อืม ไม่รู้ไปไหน เพิ่งโทรมาบอกเมื้อกี้"

       เหมือนผมจะคิดไปเอง กีกี้ดูไม่ร่าเริงไม่ยิ้มกับผมสักนิด ถามคำตอบคำ เหมือนมันคิดอะไรอยู่ตลอดเวลา หรือว่าผมจะคิดไปเองจริงๆ



               "น้องแบมโต้ะ2ครับ ลูกค้าเก่า"

        การ์ดเดินมาบอกผม พอพูดหมายเลขโต้ะชึ้นมาผมก็ใจเต้น วีไอพี2เป็นโต้ะพี่มาร์คที่มาประจำ แล้วตกลงใครมาประมูลผมไป


               "น้องแบมทางนี้" เป็นพวกพี่แจ็คเหมือนเดิม ผมเดินเข้าไปหาแล้วนั่งลง

                "สวัสดีครับ พวกพี่หายไปไหนกันมาตั้งหลายวัน" 

               "ก็ช่วงนี้ยุ่ง แล้วไอ้บีเพิ่งได้ฤกษ์หมั้นกับน้องจีนมาด้วย " ข่าวนี้ทำเอาผมตาโต จะหมั้นแล้วเหรอ...

                "แล้วจีนรู้หรือยังครับ"

              "ยัง พี่ว่าจะโทรบอกพรุ่งนี้"

       ผมชงเหล้าให้พวกพี่เขาต่อ เราคุยกันอย่างผ่อนคลาย ผมถามถึงพี่มาร์ค พี่ยิมก็ล้วงบัตรสีคุ้นๆออกมาวางให้

              "หืม?"

            "ไอ้เหี้ยมันฝากมา มันไม่ให้บอกด้วยซ้ำว่ามันให้ มันจะให้บอกว่าเป็นของพี่ "

            "โอโห ไอ้เถื่อน ปากแข็งเป็นส้นตีนเลย พี่แนะนำนะน้องแบม รับไว้ แล้วไปรูดซะให้หมดวงเงินเลย เชื่อพี่"

              "แบมจะทำอย่างนั้นได้ไง พี่แจ็คนี่..."

             "รับไว้สิ พี่รู้ว่าเราเดือดร้อน ไอ้มาร์คก็ต้องรู้มันถึงให้มา รับไว้"

       พี่บีจับมันวางบนมือผม แต่ผมรับไว้ไม่ได้ ผมกับพี่มาร์คเราหมดสัญญากันแล้ว ผมไม่ทำแบบนั้นหรอก

             "ไม่เอาครับ ฝากบอกพี่มาร์คด้วยว่าจบก็คือจบ ถ้าเลือกจะทิ้งกันแต่แรกก็อย่าทำแบบนี้เลย เอาไปคืนเถอะครับ"

             "เฮ้อ สมมุติว่าถ้าเพื่อนพี่มาง้อ น้องแบมจะทำยังไง"
      
        คำถามพี่แจ็คทำเอาผมอึ้งไปสามวิ นั่นสิ ถ้าพี่มาร์คมาง้อจะทำยังไง แต่คนแบบนั้นน่ะเหรอจะง้อผม

        ผมจะให้อภัยคนที่หาว่าผมมีชู้ทั้งๆที่นอนกับผมทุกวันยังไงดี

              "ก็...คงต้องดูเหตุผลว่ามาง้อทำไม ดูความจริงใจ แล้วก็...ทุกอย่างจะไม่มีสัญญาอีก"

              "เฮ้อ ไอ้มาร์คก็แข็งมากอ่ะ  ปล่อยมันไปก่อนแล้วกัน มาวันนี้พี่มีเรื่องจะถาม ตอบพี่มาตรงๆนะ"

               "ครับ?"

              "เพื่อนเราทั้งสามคนน่ะ สนิทกับใครมากที่สุด"

             "ก็...ไอ้แจงครับ ตอนนี้มันก็รู้เรื่องทุกอย่างของแบม พี่ถามทำไมอ่ะ"

             "แล้วตอนนี้ ทะเลาะกับใครอยู่หรือเปล่า ในสามคนนี้"

             "ไม่ครับ ไม่เคยทะเลาะกัน สามวันก่อนยังไปเดินห้างอยู่เลย พี่แจ็ค ผมเริ่มอยากรู้ขึ้นมาแล้วนะ ว่าพี่ต้องการจะบอกอะไร" 

            "แบมแบม...ฟังให้ดีนะ "

             "..."

            "คนที่บอกไอ้มาร์คคือเพื่อนเรา ที่ชื่อกีกี้" คำพูดของผู้ชายตรงหน้าสะท้อนเข้ามาในหูผม กีกี้ เพื่อนผมชื่อกีกี้ และมีคนเดียว

            "มะ...ไม่จริง พี่...ฟังมาผิดหรือเปล่า"

           "จริงๆ ไอ้มาร์คเป็นคนบอกพี่เอง มันบอกว่าน้องไอ้กายเป็นคนบอก แถมยังให้ดูรูปอีกด้วย มันไม่ได้โกหกแน่ พี่ยืนยัน"

           "มันจะเป็นกี้...ได้ยังไง..."

          "มันเป็นไปแล้ว น้องแบมต้องถามเพื่อนตัวเองนะ พี่อยากให้คุยกัน พี่อยากรู้เหตุผลว่าทำแบบนี้ทำไม"

            "..."





           "กลับแล้วเหรอแจงแบม" 

      ผมพาร่างไร้วิญญาณเดินตามแจงออกมาจากห้องแต่งตัว  คำพูดพี่แจ็ควนเวียนอยู่ในหัวจนไม่เป็นอันคิดอะไร แล้วยิ่งมองเพื่อนสาวของตัวเองก็ยิ่งปวดหัว กีกี้จะทำแบบนั้นทำไม นี่เพื่อนนะ...

          "อืม กำลังกลับ แบมมันไม่ค่อยดีเลยวันนี้ " 

          "เอองั้นกลับดีๆ เจอกันพรุ่งนี้นะ" 



      ทันทีที้ขึ้นรถร่างเล็กก็ร้องไห้ออกมา แจงตกใจแต่ไม่รู้ว่าเพื่อนเป็นอะไร หรือว่าไอ้พี่แจ็คมันมาทำอะไรเพื่อนเขาอีก

           "มึง...อย่าร้องดิ่ เดี๋ยวก็ผ่านไปได้"

          "ฮือ แจง ไอ้กี้อ่ะ ไอ้กีกี้มันเป็นคนบอกพี่มาร์ค ฮึกทำไงดี "

          "มึงว่าไงนะ!" 

     แจงช็อคยิ่งกว่าใครอีก เพราะไม่คิดว่าเพื่อนที่กอดคอกันอยู่ทุกวันจะเป็นคนทำ

          "อืม พี่แจ็คบอกว่าไอ้กี้เป็นคนบอกพี่มาร์ค ไม่รู้ว่ามันทำแบบนั้นทำไม ทำไงดีวะแจง มันทำกับกูแบบนี้ทำไม" 

          "ลงมา กูพาไปเคลียร์เอง"

      คนใจร้อนทนรอไม่ไหวอีกต่อไป คว้ามืออีสวยลงจากรถแล้วกลับเข้าบัตเตอร์ฟายคลับ

ตึ่กๆๆ


           "อ้าว กลับมาไม ลืมไรเหรอ" 

     กีกี้กำลังเก็บของเพื่อจะออกจากคลับ แต่แจงกับแบมเปิดประตูเข้าไปก่อน และเพื่อนร่างอวบก็กระชากแขนอีกฝ่ายให้หันมาประจันหน้า 

          "มึงทำอย่างงี้ได้ไงวะ!" 

           "อะไร..." กีกี้เริ่มรู้แล้วว่าทั้งแจงทั้งแบมคงจะรู้ว่าตัวเองเป็นคนบอกพี่มาร์ค ถึงมากระชากกันแบบนี้

           "มึงทำกับเพื่อนแบบนี้เหรอ กี้ มึงทำแบบนี้ทำไมวะ!"




ย้อนไปเมื่อสามปีก่อน


        กีกี้เพิ่งอายุ16 เด็กม.ปลายเพิ่งมีโอกาสมาช่วยพี่ชายที่ผับเป็นครั้งแรก พี่กายพาน้องสาวคนเดียวมานั่งในออฟฟิศ ย้ำนักย้ำหนาไม่ให้ออกไปข้างนอก เพราะข้างนอกมันอันตราย 

             "ถ้ามีคนมาทำเรื่องสมัครก็ให้กรอกตรงนี้ อันนี้เป็นแบบธรรมดา ใบนี้วีไอพี " 

        พี่ชายสั่งงานก่อนจะออกไปคุมงานงานข้างล่าง  กีกี้ตื่นตาตื่นใจกับกิจการของพี่ชายไปซะทุกอย่าง จำกัดอายุเข้าซะด้วยสิ

ก๊อกก๊อก

       สักพักลูกน้องของพี่ชายก็พาผู้ชายคนหนึ่งมาที่หน้าออฟฟิศ  เป็นผู้ชายที่ทำให้เด็กอายุ16ใจเต้นแรง อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

                "ลูกค้ามาสมัครวีไอพีครับ" 

                "เชิญนั่งก่อนค่ะ ชื่ออะไรคะ" กีกี้ดันเก้าอี้ให้ร่างสูงใหญ่ ก่อนบัตรประชาชนใบหนึ่งจะถูกส่งมาให้

         มาร์ค ต้วน สัญชาติไต้หวัน 

                 "กรอกตรงนี้นะคะพี่มาร์ค ส่วนค่าใช้จ่ายพอได้บัตรแล้วถึงจะชำระค่ะ " 

                "อืม" 

          กีกี้มองหน้ารุ่นพี่ที่อายุ19 คงเพิ่งเข้ามหาวิทยาลัยปีหนึ่ง แค่เพียงแวบเดียวก็หน้าแดง คนอะไร ผิวขาว จมูกโด่งเป็นสัน หล่อ หล่อกว่าพี่กายอีก

              "มองอะไร"

              "อะ เปล่าค่ะ " 


          จากนั้นก็ใช้เวลาทั้งสามปีในการแอบมองผู้ชายคนนี้ พี่มาร์คมาที่บัตเตอร์ฟายคลับประจำ เราคุยกันนับคำได้  จนกระทั่งแบมแบมเข้ามา...

        เขาต้องเก็บความรู้สึกไว้ลึกที่สุดเพราะแบมแบมเป็นเพื่อน และความสัมพันธ์ก็ดีมาตลอด จนมีครั้งหนึ่งที่เห็นกับตาว่าพี่มาร์คตามแบมแบมออกมาจากห้องน้ำ หรือตอนที่แบมแบมมีเสื้อกันหนาวพี่มาร์คติดมา และยิ่งกว่าถูกตบหน้าตอนที่เห็นรูปคนที่ชอบอยู่หน้าจอโทรศัพท์เพื่อน 
และก็แทบทรุดตอนที่จีนบอกว่าแบมแบมมีผัวแล้ว และคนๆนั้นคือพี่มาร์ค

         นานนับเดือนที่กีกี้ต้องทนขมขื่นอยู่เงียบๆ แต่ก็คิดว่าพี่มาร์คคงไม่มาจริงจังอะไร และเพื่อนตัวเองคงต้องการแค่เงิน ทั้งผลักทั้งดันพี่ชายตัวเองตลอด แต่ก็ไม่เป็นผล จนวันที่เพื่อนยอมสารภาพว่ารักพี่มาร์ค คำๆนั้นยังก้องอยู่ในหูเลย

         ต้องทำอะไรสักอย่างจริงๆ 

        แล้ววันที่รอคอยก็มาถึง ตัวเองเป็นคนเอากล้องวงจรปิดของร้านให้พี่กายดู พี่กายรักแบมเลยโมโหและสั่งห้ามไม่ให้พี่มาร์คเข้ามาในผับ ภาพที่จับมือกี้ก็เป็นคนถ่าย หรือจะภาพตอนแบมแบมขึ้นรถก็จ้างเด็กที่ร้านตามถ่ายมา และก็ใช้โอกาสนี้ยุพี่มาร์ค

        ถ้าจะว่าเลว ก็ยอมอ่ะ

               "มึงทำกับมันแบบนี้ได้ยังไง" แจงไม่เหมือนอีสวย รายนั้นเอาแต่ร้องไห้และทำอะไรไม่ถูก 

               "กูชอบพี่มาร์ค ชอบมาก่อนแบมจะเจอด้วยซ้ำ..." 

                "อีนี่! "

                "แจงไม่เอา!" 

        แบมแบมเป็นคนดึงเพื่อนที่ถลาจะเข้าไปทำร้ายร่างกายกัน ยังไงซะกี้ก็เป็นผู้หญิง ทำแบบนี้ไม่ดีแน่ และตอนนี้การ์ดก็เริ่มได้ยินเสียงเอะอะนี่แล้ว

                "ตบดิ่ ถึงตบกูยังชอบพี่มาร์ค เลิกคบกับกูกูก็ชอบพี่มาร์ค แบม...ทำไมมึงไม่รักพี่กู" 

                "หน้าด้าน...ผัวเพื่อนมึงก็จะเอา มึงแม่งสุดจริงว่ะ เลวสุดอ่ะกี้...พวกกูไม่น่าคบมึงเลย"

                 "จะด่าก็ด่าเหอะ แบม กูขอพี่มาร์คได้ไหม.." 

                 "อีกี้!"

          ทีนี้แบมแบมเป็นฝ่ายดันแจงให้กลับไปอยู่ข้างหลัง มองเพื่อนตัวเล็กด้วยสายตาเจ็บปวด

                 "มึงอยากได้ก็เอาไป ถ้าพี่มันจะเอาอ่ะนะ แล้วฝากบอกพี่กายว่ากูลาออก ส่วนเงินที่เบิกไปเดี๋ยวกูจะหามาใช้คืนให้หมด"

                 "แบม..."

                 "ส่วนมึงกี้ เจอกันครั้งหน้าอย่าทำเป็นรู้จักพวกกูนะ เพราะกูไม่รู้จักมึง"





50%






ต่อ






            'แบมรักพี่จริงๆ และไม่ได้เป็นอย่างที่พี่กล่าวหา ลาก่อนครับ'

            "แม่ง..."

       วันนี้มาร์คไม่ได้กินเหล้า แต่อัดบุหรี่เข้าปอดไม่รู้ตั้งกี่มวนแล้ว จากวันนั้นมาจนวันนี้เขายังสลัดคำพูดของอีสวยออกไปจากหัวไม่ได้เลย 
และคำพูดทั้งน้ำตานั่นมันก็ทำให้เจ็บอยู่ในใจลึกๆ

       นี่รักมันจริงเหรอ...

       วันนั้นเขาทำอะไรไม่ถูกเลยสักนิด รู้สึกเหมือนโดนตบหน้า อยากจะฆ่าให้ตายคามือก็ทำไม่ลง พอน้องมันไปแล้ว ฟุ้งซ่านกว่าเดิมอีก

       บีเอ็มสีขาวแล่นไปบนท้องถนน เขาจะเข้าไปดูโรงแรมซะหน่อย คุณนิศาโทรมาบอกให้ไปเซ็นอนุมัติอะไรสักอย่าง เลยต้องไป

Rrrrrrrrrr

       จนเสียงโทรศัพท์ปลุกให้หลุดจากภวังค์ มาร์คขมวดคิ้ว ใครวะ เบอร์ไม่คุ้นเลย

              "ฮัลโหล"

             'มาร์ค ต้วน เจอกันหน่อยมั้ย"

             "มึงเป็นใคร"

              'เดี๋ยวก็รู้ '




        บีเอ็มคันหรูขับมาจอดที่สวนสาธารณะ  เห็นรถคันก่อนหน้าที่จอดอยู่แล้วก็ขมวดคิ้ว เขาไม่เคยมีอริที่ไหน และก็ไม่รู้ว่าคนที่นัดเจอเป็นใคร จนกระทั่ง...

            "ไง"

            "ไอ้กาย"

       อีกฝ่ายพิงกระโปรงรถอยู่ในท่าสบายๆ ร่างสูงก้าวไปหาช้าๆ อยากจะซัดหน้าแม่งซักทีที่ทำให้เขาเป็นคนโง่

            "มึงมีอะไร "

            "แบมแบม"

            "กูกับมันไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันแล้ว ทีหลังดูแลคนของมึงให้ดีด้วย" จะเย้ยกันหรือไงวะ

             "คนของกู? เหอะ!"

             "ขำเหี้ยไร"

             "น้องแบมชอบมึงไปได้ไงวะ โง่ชิบหาย" 

            "ไอ้เหี้ยกาย!" 

            "ไอ้มาร์ค มึงพลาดแล้วล่ะ กูไม่รู้นะว่ามึงไปรู้อะไรมา แต่ช่วยกรองนิดนึง จริงที่กูอยากได้น้องมันใจแทบขาด เสนอทุกอย่างให้แต่น้องมันไม่เลือก น้องแบมไม่เคยคิดอะไรกับกูเลย "

             "..."  มาร์คหรี่ตา ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะมาไม้ไหน ไอ้กายกับแบมแบมน่ะเหรอจะไม่มีอะไรกัน แล้วที่น้องไอ้นี่บอกล่ะ หมายความว่ายังไง

             "น้องมึงบอกกับกูเองว่ามึงสองคนเกินเลยกันมาหลายครั้ง มึงจะว่าไง"

         พอพูดแบบนี้อีกฝ่ายทำหน้าอึ้งๆ ก่อนจะสบถออกมาเบาๆ ทำเอาแปลกใจ

             "กี้เอ้ยย"

             "มึงจะบอกว่าน้องมึงโกหก ใส่ร้ายแบมแบมเหรอ สองคนนี้เป็นเพื่อนกันนะ"

             "เออ กูไม่รู้ว่ากี้มันทำแบบนี้ทำไม ถ้าแบมรู้คง..."

             "กูจะไปถามน้องมึงเอง" 

       อีกฝ่ายพุ่งเข้ามาผลักอกจนเขาเซไปเล็กน้อย กายมันหวงน้องพอๆกับที่เขาหวงอีสวย

              "อย่าแตะต้องน้องกู"

              "งั้นมึงก็อย่ายุ่งกับเมียกู" 

        ถ้าทั้งสองคนไม่ได้เป็นอะไรกัน อีสวยก็ยังเป็นของเขา เดี๋ยวกูจะไปเอามึงคืน...








        มาร์คดับไฟในใจตัวเองไม่ได้ มือกำลังเซ็นเอกสาร อ่านแค่ผ่านๆตาเท่านั้น ถ้าคุณต้วนรู้คงโดนด่ายับ 

                "เหลืออีกเยอะไหม"

          หันไปถามเลขาคนสนิทที่เห็นกันมาแต่เด็กๆ แต่ไม่เคยเรียกพี่เพราะเรียกตามคุณต้วนเขามาตลอดจนชินปาก แต่ว่าไว้ใจ และวางใจมาตลอดเหมือนกัน

                "อีกหลายแฟ้มอยู่เหมือนกันค่ะ คุณไม่ได้เข้ามาเลยเกือบสองอาทิตย์ "

                "อืม" จำใจอยู่ทำต่อให้เสร็จ และจะไปดักเคลียร์กับตัวเจ้าปัญหาคืนนี้เลย





บัตเตอร์ฟายคลับ

ตีสอง

          ร่างสูงรีบบึ่งมาดักรออยู่หน้าบัตเตอร์ฟาย ผับปิดแล้ว ลานจอดรถโล่ง หวังว่าจะไม่เสียเที่ยว

                'เลขหมายที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ กรุณาติดต่อใหม่อีกครั้งค่ะ'

                "ชิบ..." อีตัวดีปิดเครื่อง หรือป่านนี้จะนอนหลับ ดูไม่ทุกข์ไม่ร้อนเหมือนเขาเลย

ปิ้บๆ

         สักพักร่างเล็กก็ออกมาจากผับ เป้าหมายเดินตรงมาที่รถ เขาเหยียบบุหรี่ทิ้งและเดินตรงออกไปหา พอเจ้าตัวหันมาเจอก็หน้าเหวอเหมือนตกใจ

                "พี่มาร์ค..."

         เด็กคนนี้สวยหวานและน่าทนุถนอมไปหมด แต่นิสัยร้ายกาจ ไม่น่าเป็นเพื่อนกับอีตัวดีเขาเลยสักนิด

                 "...."

                 "มาทำไมคะ มีอะไรหรือเปล่า" 

                 "มีอะไรจะบอกกูไหม" 

         มาร์คแสดงความหยาบคายทันที คนแบบนี้ไม่จำเป็นต้องปกปิดหรือดีด้วย ครั้งที่แล้วเขาโง่เองที่ยอมเชื่อเพียงเพราะเห็นว่าเป็นเพื่อน แต่เพื่อนที่ทรยศเพื่อนแบบนี้ ก็ไม่น่าจะนับ

                  "มีอะไรคะ...พี่หมายถึงอะไร ถ้าเป็นเรื่องแบมกี้ว่า"

                  "อย่าพูดชื่อมัน อย่าแตะ "

                  "พี่มาร์ค!"

                  "พูดความจริงมา..." 

          เขาต้อนอีกฝ่ายจนชิดกับประตูรถ ใบหน้าหวานซีดเผือด แต่เขาไม่สงสารเลยสักนิด

                 "กี้...คือกี้ "

                  "พูด..."

                 "กี้...กี้ชอบพี่ ได้ยินมั้ยว่ากี้ชอบพี่มาร์ค!"

                 "ชิบ..." เขามัวแต่ตกใจ จนเด็กตรงหน้าโผกอดแบบไม่ทันตั้งตัว แถมร้องไห้ฟูมฟาย ฟังแทบไม่รู้เรื่อง

                 "ฮึก กี้ชอบพี่จริงๆนะ ชอบมานานแล้ว ฮือ อย่าใจร้ายได้ไหมคะ ให้โอกาสหนู หนูจะเป็นของพี่ได้ดีกว่าแบมอีก "

พลั่ก

                  "น่ารังเกียจ..."

                  "พี่มาร์ค..."

             ผลักอีกฝ่ายจนกระแทกไปกับรถ เขายอมทำตัวเถื่อนๆดีกว่าทนให้อีกฝ่ายกอด ชอบกันพอจะทนได้ แต่ชอบแล้วทำให้เดือดร้อนกันไปหมดแบบนี้ ไม่ไหว

                  "ต่อให้ไม่มีอีสวย ก็ไม่ทีทางที่จะรักคนแบบนี้ลง กูยังไม่เคยทรยศเพื่อนเลย แล้วทำไมมึงกล้าทำ"

                  "ฮึก...พี่มาร์ค" 

            อีกฝ่ายน้ำตานองหน้า ความสงสารมีมาเพียงแวบหนึ่ง ก่อนจะจางหายไป ไม่สมควรจะพูดดีด้วย ตัดไฟแต่ต้นลม ไม่มีให้แม้แต่ความหวัง

                 "ชัดนะ ต่อไปนี้อย่ายุ่งกับมันอีก อย่าแม้แต่จะคิด ไม่อย่างงั้นอย่าหาว่าไม่เตือน " 







Rrrrrrrrr Rrrrrrrrr


         จีนงัวเงีย เสียงโทรศัพท์ปลุกให้ตื่นจากฝันดี  มองหน้าจอคนโทรเข้าก็นิ่วหน้า จะหลอกหลอนกันทั้งวันทั้งคืนเลยหรือไง


-พี่บี-

                "มีอะไรดึกดื่นป่านนี้"

               'มีเบอร์แจงมั้ย หรือว่ารู้ที่อยู่บ้านแจงหรือเปล่า'

              "ทำไมอ่ะ จะเอาไปทำไร นี่มันตีสามเข้าไปแล้วนะ ดูนาฬิกามั่งเปล่า"

               'มีธุระ '

                "ธุระอะไร รอพรุ่งนี้เช้าไม่ได้เหรอ ง่วง"

               'ไอ้มาร์คมันจะเอา มันรู้ความจริงหมดแล้ว คงอยากคุยกับน้องแบม'

                "ฮะ? จะง้อเพื่อนจีนเหรอ อืม....ไม่ให้แล้วกัน อยากเก๊กดีนัก ให้ง้อซะให้ตายเลย"

                'เฮ้ยจีน อย่าทำอย่างนี้ เอามาเถอะ ถือว่าพี่ขอ"

               "ไม่ให้ ให้พี่มันไปตามเอาเอง แค่นี้นะจะนอน ถ้าโทรมาอีกจะปิดเครื่อง ถ้ายังตื้อไม่เลิกมื้อค่ำที่นัดมาจะไม่ไป บาย"

         เชอะ งอนให้หนักๆเลยแบม สม





           แบมแบมงัวเงียตื่นหลังจากนอนอย่างเต็มอิ่มไปเมื่อคืน เรื่องหนักอึ้งบ่นบ่าถูกปลดออกจนหมด ชีวิตแม่งก็แค่นี้ เพื่อนนดีๆมีอีกจะกลัวอะไร

          เนี่ย นอนอืดอยู่ข้างๆ

                   "แจง..."

                    "อื้อ" 

                    "ลุกเร็ว แจงงง" 

                   "อีสวยยอย่ากวน ฮื่อออ"

                   "ลุก เร็ว"

            สุดท้ายก็ปลุกเพื่อนให้ตื่นจนได้ วันนี้ตั้งใจจะไปหางานใหม่  หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดเครื่อง

ติ้งๆๆๆๆ

                 "โหใครโทรมานักอ่ะ " แจงชะโงหน้ามาดู ก่อนจะทำตาลุกวาว 

                 "ว้าว ผัวโทรมา โห เป็นสิบสายอ่ะ มีไรวะ"

                 "จะไปรู้เหรอ...กูปิดเครื่อง"

           ร่างเล็กทำเฉไฉตอบ ทั้งๆที่ในใจเต้นผิดจังหวะไปเรียบร้อยแล้ว พี่มาร์คโทรมาทำไม ตั้งแต่วันนั้นก็ยังไม่ได้คุยกันอีกเลย

                  "กูว่าต้องง้อมึงชัวร์ โทรมายังกะใครตายแบบนี้ ยังไงจะกลับไปหาผัวมั้ย แน่ะๆอีนี่หน้าแดง"

                  "อะไร...ใครจะกลับ พี่มันน่ะเหรอจะง้อกู เฮอะ "

                 "เอ้าไม่แน่นะ "

                 "ไร้สาระ กูไม่สำคัญขนาดนั้นหรอก ไปเหอะ หางานทำกัน"

                 "เหรอออ ถ้าร้องไห้กลับมาอีกทีนี้กูถีบนะจ้ะแม่นางเอก"


            ใครจะมานั่งรอ ชีวิตมันต้องเดินต่อ นิ้วไหนร้ายตัดนิ้วนั้นทิ้งซะก็จบ...




80%




ต่อ








          แจงกับแบมแบมพากันมาหางานที่ผับอื่นในละแวกเดียวกัน  แต่ความปลอดภัยมันต่ำจนแจงส่ายหน้า มีให้ล้วงเป้า มีใส่กางเกงในตัวเดียว แม่งมึง...นี่มันบาร์เกย์ชัดๆ

                "อีสวยพอเหอะ กูไม่ไหวนะ มึงดูแต่ละที่ดิ่ มึงบ้าเปล่า" 

                "เออ ลองดูอีกที่ เนี่ยอ่านๆ ไม่มีให้ลูกค้าลวนลาม ดูๆๆ"

                "หืม...แต่มีนั่งตัก มึงจะยอมเหรอ นั่งให้อะไรทิ่มตูดกูว่า"

                 "ไอ้แจง! อย่าเสียงดัง ชู่วววว ไปๆกลับ" สุดท้ายก็ต้องยอมอิอ้วนนี่จนได้ เรื่องมากนัก


           บ่ายคล้อยแล้วยังหางานกันทำไม่ได้  เลยมาฟาดชาบูกันจนพุงกาง ระหว่างที่กำลังเมาท์กันเพลินๆก็มีกระเทยคนหนึ่งเดินเข้ามา

                  "ว้ายตายแล้วว น้องคะ โอ้ยยสวยย ใช่มากๆ "

                  "มะ มีอะไรครับ"

                  "นี่เลยค่ะ บริษัทพี่กำลังเปิดแคสพรีเซ็นเตอร์อยู่ นี่ๆๆนามบัตร"

                   "พรีเซ็นเตอร์?"

                 "ใช่แล้ว มะรืนนี้นะคะ ที่อยู่ตามนี่เลย แค่ไม่กี่นาทีก็ได้ตังค์แล้ว ลองไปดูค่ะ พี่ว่าหนูต้องได้ ดูสิ ผู้ชายอะไรหน้าหวานเจี้ยบ หุ่น เอว ขายาว โอ้ยเหมาะกับสินค้าพี่เลย ลองไปดูค่ะ"

                 "ครับ ขอบคุณครับ" รับนามบัตรไว้อย่างงๆ พี่เขาไปเร็วมาเร็วมาก แจงแย่งบัตรไปดู เห็นชื่อบริษัทแล้วขมวดคิ้ว

                 "ไม่คุ้นเลยมึง กูว่าอย่าไปเลย" 

                 "อาจจะเป็นบริษัทเล็กๆไม่ดัง ลองดูก็ไม่เสียหายป้ะ "

                "เอ้ออ แล้วแต่ แต่วันมะรืนกูไม่ว่างนะ ไอ้จีนนัดไปช่วยเลือกชุดหมั้น มันเห็นมึงไม่ว่างเลยไม่ชวน กูกะจะไปเล่าเรื่องอิกี้ทีเดียวเลย"

                "อืม เอาเหอะ กูไปเองได้ ต้องรีบหน่อยตังค์กูจะหมดแล้ว นี่ยังไม่ได้ไปส่งเงินแม่เลย "

                "โอเค สู้ๆแม่นางเอกของฉัน "




            ขากลับแจงขับรถพาเพื่อนมายังคอนโดผัวเก่า อีสวยหน้าซีดเพราะโดนบังคับมา เป็นแผนของแจงเองที่อยากทำให้พี่มาร์ครู้สึกบ้างว่าเพื่อนเขาไม่ง่าย

                  "มึง...ไม่เอาอ่ะ กูเจอหน้าพี่มันต้องร้องไห้แน่เลย"

                  "ฮึบไว้มึง เชิดๆสวยๆ แบบว่า ไม่มีเธอก็ไม่ตายไรงี้"

                  "กูจะโดนฆ่าตายน่ะสิ ฮื่อออ มึงไม่เคยเจออ่ะ"

          คนตัวเล็กแบะคอเสื้อให้เพื่อนดูรอยฟัน มึงไม่เคยโดนอ่ะแจงมึงพูดได้

                  "โหย..คนซาดิสต์ รีบลงเลยๆ ไปกูช่วยขนของ ให้มันรู้ซะบ้าง ว่าใครเป็นใคร"



หน้าห้องพี่มาร์ค

            แบมแบมสูดหายใจเข้าเรียกความมั่นใจ หลังจากโดนบิวท์มาตลอดทางว่าเราจะไม่ยอมอีกต่อไปแล้ว โหดนักเหรอ เถื่อนนักใช่มั้ย ได้มาร์คได้ เดี๋ยวโดนเมินแล้วจะรู้

            กดกริ่งหน้าห้องแล้วรออย่างใจเย็น จริงๆรู้รหัสแต่กลัวว่าถ้าพี่มันเปลี่ยนแล้วจะหน้าแตก จะมาแล้วแบม 5 4 3 2 1

แกร้ก


                 "..." 

           คนเพิ่งตื่นเปิดประตูออกมาด้วยแววตาพร้อมฆ่าคนมากวน แต่พอเห็นว่าเป็นใครก็ลดความเข้มลงมานิด เปลือยท่อนบนอีกต่างหาก อีแจงหูตูบออกตัวว่าจะรอข้างนอก หนอย อิคนเก่ง มึงทิ้งกูไง

                "ขอโทษที่รบกวนครับ แบมมาเก็บของ" 

           ไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองชนะพี่มาร์คขนาดนี้มาก่อนเลย ถือวิสาสะดันประตูเข้าไปแบบสวยๆ มองหากล่องที่ตัวเองเก็บของใส่ไว้

           ทำไมเละอย่างงี้วะ

                  "พี่มาร์ค ทำไมเป็นแบบนี้อ่ะ พี่เอาของออกมาแบบนี้ทำไม" 

            หันไปถามเจ้าของห้องที่เดินตามเข้ามา  เห็นรอยเล็บจางๆบนตัวพี่มันก็หน้าร้อนนิดๆ จะรอยใครล่ะถ้าไม่ใช่เรา คืนนั้นก็ข่วนจนเลือดซิบอ่ะ 

                   "ทำไม ตังค์กูซื้อทั้งนั้น  จะเอาขึ้นมาไม่ได้หรือไง"

                    "อ๋อ ได้ครับ ลืมไปว่าตังค์ของพี่ทั้งนั้น  เดี๋ยวแบมเก็บไปทิ้งให้นะ จะได้ไม่เกะกะพี่" 

              ก้มลงเก็บเสื้อตัวเองที่มันระเห็จออกมาวางบนโซฟา สงสัยเอาออกมาเช็ดเหล้า เห็นมีวางอยู่แถวนี้หลายขวด

                   "ไม่ต้องเอาออกไป" 

               คำสั่งห้วนๆทำเอาร่างเล็กถึงกับหันไปมองหน้า 

                    "ทำไมครับ"

                   "ไม่ต้องเอาออกไป ตัวมึงด้วย "

                    "..."

                   "กูรู้ความจริงหมดแล้ว " 
  
           คำพูดพี่มาร์คทำให้แบมแบมลุกขึ้นช้าๆ ก่อนจะเดินไปประจันหน้า 

                    "รู้แล้วยังไงครับ ความจริงแบมก็บอกพี่ไปตั้งแต่วันนั้นแล้ว แต่พี่ไม่เชื่อ พี่หาว่าแบมมีชู้ ทั้งๆที่เราก็นอนด้วยกันเกือบทุกวัน แล้วทั้งเรียนทั้งทำงาน จะเอาเวลาที่ไหนไปทำแบบนั้น "

                      "..."

                     "พี่เลือกจะตัดสินไปแล้วมากกว่า ทำไมครับ แค่แบมทำงานกลางคืนก็หมายความว่าต้องทำตัวต่ำๆไปด้วยเหรอ "

                     "..."

                     "ทั้งๆที่พี่ควรจะเป็นคนที่รู้จักแบมที่สุด แต่ก็ไม่"

                     "อย่าประชด ก็บอกอยู่ว่าให้กลับมานี่ไง" 

                ร่างสูงขยับเข้ามาช้าๆ พอดีกับนน้ำตาของคนตัวเล็กที่ไหล  แบมแบมกำลังจะใจอ่อน แค่พี่มาร์คพูดดีๆด้วย ก็จะทนไม่ไหวแล้ว

                      "พี่คิดบ้างไหมว่าแบมจะไปอยู่ที่ไหน... "

                      "ก็กลับมา" 

                พี่มันพูดง่ายแล้วคนที่โดนไล่วันนั้นล่ะ ความรู้สึกมันไม่เสียไปแล้วเหรอ

                       "หลีกครับ แจงรอแบมอยู่ พี่ไม่ให้เอาออกไปแบมทิ้งมันไว้นี่ก็ได้"

                 ผมเดินหนี พี่มันคว้าข้อมือผมไว้ มือพี่มาร์คกำผมจนรอบ แถมเย็นเฉียบจนสะท้าน จริงอยู่ที่ผมรักพี่มาร์ค คืดถึง และโหยหาตลอด แต่ถ้าไม่ขอโทษ หรือสำนึกผิดจริง ก็ไม่มีทางจะกลับไปดีด้วยแน่ๆ

                       "จะกลับไม่กลับ จะเอาอะไร ฮึ" 

                 คนไม่รู้แม่งก็ไม่รู้อ่ะ ทำผิดก็ต้องขอโทษ ไม่ใช่มาออกคำสั่ง ผมส่ายหน้า แล้วตอบพี่มันไป

                        "พี่ก็คิดเอาเองว่าแบมจะเอาอะไร แต่ตอนนี้ขอตัวก่อน ต้องไปทำมาหากินอีก ไม่ได้เกิดมามีทุกอย่างเหมือนพี่" 

                  ทำใจกล้าสะบัดแขนออกจากมือหนา พี่มันมองผมนิ่งๆทำเอาขนลุก แต่ก็ตัดสินใจเดินออกไป

ปัง!

                         "หึ" 

                  ร่างสูงกระตุกยิ้มหน่อยๆอย่างคาดไม่ถึง เขาโดนน้องมันเมิน ทั้งๆที่ยอมง้อให้กลับมาแล้ว

                  จะเอาอะไรอีกวะ

                   ถามว่าจะเอาอะไรก็ไม่บอก แล้วคนอย่างเขาจะไปรู้ไหม เข้าใจยาก งี่เง่า เดี๋ยวมึงรู้เลยอีตัวดี

                  มือหนากดโทรศัพท์โทรออก ไม่ยอมดีๆใช่ไหมแบม...ได้

                         "ฮัลโหล...ว่างหรือเปล่า"

                         



                        "ม๊า...มาร์คจะง้อน้องมันยังไงดี..."






100%










/////////////////////////////

ไอ้เราก็นึกว่าจะแน่

โว้ยยอิพี่ ไหนคะพ่อคนเถื่อนของฉันน เจอแต่เด็กโทร
ไปฟ้องแม่ 555. 
แจงก็บิวท์อีสวยจนขึ้นอ่ะ น้องรักพี่มาร์ค แต่นางไม่คืนดีด้วยเพราะพี่มันไม่ขอโทษ 
คนทำผิดก็ต้องเจอแบบนี้
ตอนหน้ามาดูกันว่าคุณม๊าจะสอนลูกชายมาง้อน้องยังไง และพ่อเค้าจะยอมทำตามมั้ย
แค่คิดก็ตลกอ่ะ นี่มาร์คเถื่อนนะครับ หมดกัน
มาดูความหวานแบบเถื่อนๆ ละมุนแบบแข็งๆกันเต้อะ!!!

รีบมาอัพเห็นรอกันอย่างดุเดือด ใจร่มๆนะคะแม่ๆ เจอคำผิดก็อ่านให้ถูกๆไป55


ขอบคุณที่ชอบกันน้า เรื่องทำเล่มนี่แบบ ฮื่ออออ 
เอาจริงๆคือเราแต่งเรื่อยๆอ่ะ ไม่ได้เร่งไม่เรียงอะไรเลย แล้วมันก็ยุ่งงงงง
เม้นๆๆหน่อยย รู้สึกแม่ๆน้องจะให้งอนอิพี่นานๆ 555
ไม่อยากเห็นเขาหวานกันเหรอ. 
ฝากติดตามค่ะ @pali_party
ปล  ใครยังไม่ได้รหัสคัทเด็มมานะคะ

ยังเปิดพรีอากาบงอยู่นะคะ 950 
บั้ม 450 
ถ้าสนใจเด็มมาได้เลยยย
จะไปหาน้องงงงงง

//////////////////////////////





















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.736K ครั้ง

430 ความคิดเห็น

  1. #4867 m1234m (@m1234m) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:07
    โว้ยยยยยอิลุงทีงี้เรียกม๊าเชียว555555
    #4867
    0
  2. #4853 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:14
    ฟ้องแม่เฉย 5555
    #4853
    0
  3. #4810 PMarkNBam (@PMarkNBam) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:18
    ฟอร์มมาก ลูกเขย 55555
    #4810
    0
  4. #4801 oiLL (@oilkyumin) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:25
    อย่าใจอ่อนง่ายๆนะลู๊กกกกก ฮึบไว้ๆ
    #4801
    0
  5. #4772 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 04:22
    ถึงขนาดต้องใช้ตัวช่วยเลยเหรอ
    #4772
    0
  6. #4742 aomdunk (@aomdunk) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:18

    555 อิพี่มาร์ค

    #4742
    0
  7. #4662 u7899 (@u7899) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:50
    อ้าว... โด่วววคิดว่าแน่... มาคเฮ้ย... ร้องหาม๊าเลย555
    #4662
    0
  8. #4596 Janriel (@maruchokota) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:25
    นึกว่าจะแน่ที่แท้ต้องถามม๊าก่อน
    #4596
    0
  9. #4592 Paii'z Vichayaporn (@1999-paivich) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:19
    อ่านมันถึงตรงนี้ อีพี่นี่อีพี่จริงๆอ่ะ5555
    #4592
    0
  10. #4582 MTBB97 (@zooyujang) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:35
    โว้ยยย!!?อีพี่ก็นึกว่าจะแน่โทรหาแม่เฉย55
    #4582
    0
  11. #4562 appleloliza (@appleloliza) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:45
    มาร์คค!!!!!5555555โอ้ยพี่เอ้ย
    #4562
    0
  12. #4558 Jhaja2177 (@wansongkran2177) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:25
    จะทำเป็นเข้มเพื่ออออ5555555
    #4558
    0
  13. #4440 Bameverthing (@-Bameverthing-) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 07:09
    555555ฟ้องแม่
    #4440
    0
  14. #4228 kanpimark9397 (@kanpimark9397) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 08:56
    สงสารแบมนะ แต่ทำไมตรูเขินกับพี่มาร์คว้าาา
    #4228
    0
  15. #4088 MarkP_endear. (@MPTuan93) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 21:45
    โอ้ย วางท่าซะอย่างดี 5555555
    #4088
    0
  16. #3988 Pk.yg (@441024) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 14:10
    โอ้ยยย คิดว่าจะโทรหาใครร5555
    #3988
    0
  17. #3983 ออมม่า (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 08:33

    โถ่ -ลูกหมามาร์ค

    #3983
    0
  18. #3891 crijnk (@crijnook) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 13:15
    โว๊ยยยย นึกว่าโทรไปสั่งอะไรใคร 55555555
    #3891
    0
  19. #3775 Markmark_tuan1a (@Markmark_tuan1a) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 08:43
    โอ้ยยนึกว่าจะแน่ รีบโทรฟ้องแม่เลยนะอิพี่มาร์ค 5555555
    #3775
    0
  20. #3765 Ning_GMB9397 (@Ningnara) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 20:11
    โถ่วเอ้ยยยยสุดท้ายก็โทรถามแม่5555
    #3765
    0
  21. #3758 vviiwwyy (@vviiwwyy) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 17:56
    นึกว่าจะแน่ ว๊อยยย 555
    #3758
    0
  22. #3662 choibonus (@bonus_supitchaya) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 13:52
    55555555พี่มาร์ค นึกว่าจะแน่ ขำอ่ะ
    #3662
    0
  23. #3631 Miso97 (@Miso97) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 16:21
    พี่มาร์คคคว่อยยย สมมมม
    #3631
    0
  24. #3594 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 19:15
    นึกว่าจะแน่ 555 สมหน้า
    #3594
    0
  25. #3516 Beaujungf (@jaejoong2528) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 00:51
    นั่นนนนสิ นึกว่าพี่มันจะแน่
    ขรรมมมมม 5555
    #3516
    0