Younger brother #มัคเลี้ยงน้อง [ markbam ft. got7 ]

ตอนที่ 2 : 1:มาเล่นกันเถอะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 909
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    1 ก.ย. 62

1


มาเล่นกันเถอะ


พี่มาร์คเสียงเล็กๆของเด็กน้อย3ขวบที่กำลังช่างพูดเอ่ยเรียกผมอย่างร่าเริง ผิดกับผมที่กำลังนอนพลิกตัวไปมาอย่างงัวเงียอยากนอนต่อไม่อยากลุกไปไหน


พี่มาร์คมาเล่นกับน้องแบมนะเจ้าก้อนโมจิที่ชื่อแบมก็ยังชวนผมเล่นไม่หยุด ทำให้ผมต้องลืมตาที่มันหนักอึ้งมามองเจ้าโมจิก่อนที่จะเอื้อมมือไปหยิกแก้มยุ้ยนั่นด้วยความเอ็นดู


อืม พี่ขอนอนต่ออีกหน่อยนะผมบอกก่อนที่จะชักมือตัวเองกลับแล้วดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมโปงตัวเองอย่างเกียจคร้าน


ไม่เอา น้องแบมอยากเล่นกับพี่มาร์คนะ!!”ดูเหมือนว่าไอ้เจ้าก้อนโมจินุ่มๆนี่จะไม่ยอมให้ผมได้นอนง่ายๆเลยสินะ


แบม พี่ขอนอนอีกนิดนะ วันนี้มันวันหยุดพี่นะ เดี๋ยวพี่ตื่นมาเล่นด้วยอีกที


งื่อ พี่มาร์คแบมยอมก็ได้เมื่อสิ้นเสียงเจ้าก้อนโมจิผมก็ต้องลดผ้าห่มลงแล้วมองไอ้เจ้าก้อน

โมจิที่กำลังเกาะขอบเตียงผมอย่างตั้งตารอคอยอะไรสักอย่าง ตอนแรกก็คิดว่าจะน้อยใจอมลมไว้ในปากซะแล้วอีก


ทำอะไรน่ะแบม


แบมเฝ้าพี่มาร์คนอนไงเจ้าโมจินี้ยิ้มออกมาอย่างน่าเอ็นดู ทำให้ผมเขยิบตัวไปอีกฝั่งของเตียงแล้วตบให้เจ้าก้อนโมจินี่ขึ้นมานอนข้างๆผ


แบมนอนกับพี่มาร์คได้เหรอ!!”


ได้สิ ทำไมจะไม่ได้ล่ะถึงแม้ปากจะถามแต่ก็กระโดดขึ้นเตียงมานอนข้างบนตั้งแต่ผมเขยิบตัวให้เจ้าตัวมานอนข้างๆแล้วล่ะ


คิกคิก น้องแบมถามไปอย่างงั้นแหละน่าเจ้าก้อนว่าก่อนที่จะเอื้อมมือมากอดเอวผมแล้วเอาหัวถูกับอกของผม ทั้งที่ห่างกันแค่3ปี แต่ทำไมผมกำลังรู้สึกเหมือนเลี้ยงลูกชายตัวเองยังไงก็ไม่รู้ ยิ่งเอาหัวมาถูแล้วงอแงให้ผมลูบหัวนี่มันเด็กน้อยชะมัดเลย


ฝันดีนะครับโมจิผมบอกก่อนที่จะหลับตาลงโดยมีแขนเล็กๆของโมจิมากอดไว้อยู่


.

.

.


 

ผมลืมตาขึ้นมาอีกครั้งแล้วมองนาฬิกาแขวนที่ตอนนี้บ่งบอกว่า10โมงแล้ว แต่เจ้าก้อนโมจิที่ตอนแรกได้นอนกอดเอวผม ตอนนี้ได้หันหลังให้ผมแล้วกอดหมอนข้างของผมแทน


ผมมองเจ้าก้อนโมจิก้อนนี้ก่อนจะจิ้มแก้มยุ้ยๆนั้น แต่เจ้าก้อนโมจินี้กลับขยับหนีนิ้วผมด้วยความจั๊กจี้


ไอ้เด็กโมจิ!


แบม ตื่นได้แล้วผมลูบหัวเจ้าก้อนอย่างเบามือ แต่เจ้าก้อนนี้กลับมุดเข้าผ้าห่มไม่สนใจเสียงเรียกของผมเลยแม้แต่นิดเดียว


งืม น้องแบมขอนอนต่ออีกหน่อยน้าผมส่ายหัวให้กับความขี้เซาของไอ้เด็กโมจิคนนี้อย่างระอา จนได้สิน่า ขี้เซาเก่งกว่าผมอีก


ไม่อยากเล่นกับพี่แล้วเหรอครับ


พรึบ!!!


แบมจะเล่นกับพี่มาร์คๆเจ้าก้อนโมจิที่มุดผ้าห่มในตอนแรก ตอนนี้กลับรีบลุกขึ้นมาโดดกอดผมอย่างกับลูกลิงแล้วงอแงว่าจะเล่นกับผมไม่หยุด ทำให้ผมต้องยีหัวด้วยความหมั่นไส้ แล้วอุ้มไอ้ก้อนโมจิที่ตอนนี้เป็นลูกลิงลงจากเตียง แม้มันจะทุลักทุเลด้วยความที่ตัวก็ไม่ต่างกันมากมายก็เถอะ แต่เพื่อไอ้ก้อนกลมผมยอม


น้องแบมหนักไหมเจ้าตัวที่เอาขามาเกี่ยวเอวผมและแขนเกี่ยวคอถามผมออกมาทำให้ผมส่ายหัวเบาๆแล้วเดินลงไปข้างล่าง


กอดพี่มาร์คเป็นลูกลิงเลยนะลูก


เมื่อผมเดินลงมาข้างล่างคุณน้าก็เอ่ยทักทำให้เจ้าก้อนที่ผมอุ้มมาในตอนแรกนั้นกระโดดลงแล้ววิ่งไปหาแม่ของตัวเองทันทีก่อนที่จะบ่นว่าหิวนมทำให้คุณน้าต้องหยิบนมกล่องมาให้ดูด


น้องแบมอยากไปเล่นกับพี่มาร์ค


แต่ตอนนี้แดดแรงมากเลยนะครับ น้องแบมจะป่วยได้นะคุณน้าบอกไอ้ก้อนโมจิที่กำลังเอาหัวถูกับตักคนเป็นแม่อย่างออดอ้อน ส่วนผมก็ได้แต่เดินขึ้นไปนั่งโซฟาข้างๆแม่ตัวเอง


หิวไหมครับลูกแม่หันมาถามผมทำให้ผมพยักหน้าก่อนที่แม่ของผมจะลุกออกไปไม่นานก็กลับมาพร้อมกับข้าวผัดสีสันน่ากินและด้วยความหอมทำให้เจ้าก้อนโมจิที่กำลังอ้อนแม่ตัวเองก็เดินมาหาผมพร้อมกับกระตุกชายเสื้อยิ้มแฉ่งใส่


ไม่ต้องเลยครับ ของลูกก็มีนะอย่าแย่งพี่มาร์คสิ


ก็น้องแบมอยากกินข้าวกับพี่มาร์คเจ้าเด็กโมจิว่าก่อนที่จะเบะปากน้อยๆนั่นแล้วเอามือขึ้นมาขยี้ตาตัวเองไปมา


มากินกับพี่มาผมเอ่ยบอกทำให้เจ้าก้อนนั้นลดมือลงแล้วเข้ามานั่งข้างผมยิ้มแฉ่งอย่างกับไม่เคยร้องไห้


ร้ายตั้งแต่เด็กนี่นา


น้าขอโทษแทนน้องด้วยนะจ๊ะมาร์ค


ไม่เป็นไรหรอกครับ


มาร์คลูก แบ่งน้องกินหน่อยนะ ดูสิทำตาแป๋วอยากให้เราป้อนใหญ่เลยผมพยักหน้าให้กับแม่ตัวเองก่อนที่จะก้มลงไปมองไอ้เจ้าก้อนที่กำลังเกาะแขนผมบ่งบอกว่าอยากให้ผมนั้นป้อนมากแค่ไหน


ผมเริ่มทำการตักข้าวขึ้นมาก่อนที่จะเป่าให้มันหายร้อนแล้วยื่นไปจ่อปากของเจ้าโมจิ ซึ่งเมื่อมีข้าวมาใกล้ปากมีหรือที่เจ้าก้อนจะปฏิเสธ มีแต่จะเคี้ยวจนแก้มตุ่ยมากกว่าแถมยังเคี้ยวไม่ทันหมดก็หันมายิ้มให้กับผมอีก


เลี้ยงน้องแบมเหนื่อยแย่เลยสิน้องมาร์ค


ไม่หรอกครับ แบมก็เหมือนน้องของผมผมตอบออกไปแบบนั้นซึ่งก็เรียกรอยยิ้มจากเหล่าคุณแม่เป็นอย่างมาก ก่อนที่จะเบนสายตาลงมาที่มือตัวเองที่กำลังมีมือไอ้เจ้าก้อนพยายามแย่งช้อนออกจากมือของผม


จะทำอะไร


น้องแบมอยากป้อนพี่มาร์คบ้าง พี่มาร์คให้น้องแบมป้อนนะ


น้องแบมครับ แม่ว่าหนูอย่าป้อนพี่มาร์คเลยนะ


น้าก็ว่าแบบนั้นแหละครับ ให้พี่มาร์คป้อนดีกว่าเนอะ


ทุกคนต่างช่วยกันพูดห้ามไอ้เจ้าก้อนโมจิอย่างร้อนลน เพราะครั้งก่อนที่เจ้าตัวจะป้อนผมครั้งนั้นทำให้ทั้งตัวผมและพื้นบ้านนั้นเละไปหมด ไหนจะล่าสุดคือจะป้อนน้ำซุปร้อนๆให้กับผม แต่มันดันหกใส่ขาผมจนแดงไปหมด


ก็น้องแบมอยากป้อนพี่มาร์คคืน!!”


กินอย่างเดียวก็พอไม่ต้องป้อนหรอกผมบอกก่อนที่จะเอาข้าวไปจ่อปากเล็กๆนั้นที่กำลังอมลมไว้ในปาก แต่เมื่อเห็นข้าวก็รับอ้าปากกินทันที แม้จะทำหน้าไม่พอใจเป็นเจ้าโมจิก้อนเล็กที่เอาแต่ใจ แต่ทุกคนก็ล้วนเอ็นดู


เมื่อกินข้าวทุกอย่างเสร็จก็ต้องต่อด้วยของหวานที่เป็นผลไม้ที่แม่ของผมได้ปอกมาให้คือแอปเปิลที่เอาเปลือกออกเป็นของโปรดของเจ้าก้อนโมจิกับของผมที่เป็นชมพู่


แม่ครับ น้องแบมอยากไปเล่นข้างนอกกับพี่มาร์คแล้ว


ตอนนี้แดดยังแรงอยู่เลยนะครับ เดี๋ยวแบมไม่สบายนะ


แต่ถ้าน้องแบมไม่ไปเล่นตอนนี้ น้องแบมจะไม่มีเพื่อนนะครับ


ผมนั่งกินชมพู่มองไอ้เจ้าก้อนโมจิที่มือข้างนึงกำลังคือชิ้นแอปเปิลที่กัดไปแล้วครึ่งนึงกับมืออีกข้างกำลังจับมือแม่ตัวเองอย่างงอแงทำให้คุณน้าต้องหันมามองผมก่อนที่จะยกยิ้มเบาๆ


งั้นน้าฝากน้องแบมหน่อยครับ


ได้ครับ


มาร์ค จะไปเล่นกับเจบีใช่ไหมลูก แม่ฝากขนมไปให้บ้านเจบีหน่อยนะครับผมหันไปมองแม่ตัวเองที่กำลังลูบหัวของผม


ได้ครับ เดี๋ยวมาร์คเอาไปให้บ้านเจบีเอง


.

.

.

 

เราจะไปเล่นกับพี่เจบีเหรอผมจูงมือเจ้าโมจิน้อยเดินไปตามทางหลบแสงแดดที่อาจจะทำให้ร้อนเกินไปจนทำให้เจ้าก่อนโมจิป่วย


อืม เล่นกับพี่เจบีดีๆล่ะ อย่าไปเรียกพี่เขาด้วยคำแบบนั้น มันไม่น่ารักรู้ไหม


ถ้าน้องแบมไม่น่ารัก พี่มาร์คจะไม่รักน้องแบมเหรอผมมองเจ้าเด็กก่อนที่เงยหน้าขึ้นมามองผมด้วยแววตาที่สงสัย ทำให้ผมยกยิ้มที่มุมปากก่อนที่จะตอบ


ใช่แล้ว พี่ไม่ชอบเด็กไม่น่ารัก


งื่อ งั้นน้องแบมจะไม่เรียกพี่เจบีว่าพี่เหยินอีกแล้ว


ขอให้มันจริงเถอะไอ้เจ้าก้อนโมจิ เจอเจบีทีไรเรียกมันว่าไอ้พี่เหยินทุกที


ผมเดินมาถึงบ้านของเจบีก็เอื้อมไปกดกริ่งหน้าบ้านของเพื่อนตัวเอง ก่อนที่จะได้ยินเสียงเจ้าโบ้หมาคู่ใจของเพื่อนตัวเองเห่าตอนรับและตามมาด้วยเสียงเจบีที่คอยห้ามเจ้าโบ้ไม่ให้เห่าเสียงดังจนคนข้างบ้านมาว่า


เมื่อประตูบ้านได้เปิดออกมาก็เผยเด็กชายที่ชื่อว่าเจบีเพื่อนของผมเดินออกมาก่อนที่จะยกยิ้มโชว์ฟันขาว


พี่เหยิน!!!!”



________________________________

มาแล้วว มาพบกับความแสบซนของเจ้าก้อนโมจิน้อยกันเถอะทุกคน555 อยากให้ทุกคนเอ็นดูความโมจิของน้องกันมากๆเลยนะคะ น้องน่ารักจริงๆ ถ้าเจอก็คืออยากจับเป็นก้อนกลมๆแล้วกลืนลงท้องเลย ไม่อยากให้ใครเห็นความน่ารักของเธอ~

เราจะบรรยายในมุมองของพี่มาร์คนะคะ อยากให้ทุกคนรู้ว่าในสายพี่มาร์คเขามีแต่โมจิ แค่กๆ ไม่ใช่สิ จะได้รู้ว่าพี่มาร์คเขามองไอ้เจ้าก้อนโมจิน่ารักมากแค่ไหน เราจะเน้นแต่ความน่ารักสดใส จะ(พยายาม)ไม่ดราม่าแน่นอนค่ะ!!!

สามารถติชมกันได้หมดนะคะ คำไหนผิดก็เตือนกันได้เลย เราโอเคมากๆ เราชอบมากๆด้วย!!! สนุกไม่สนุกก็บอกกันได้เลยนะคะ เพราะเราห่างหายจากการแต่งบรรยายไปนานมาก เรื่องนี้ก็แบบเปิดไว้ตั้งแต่ปี60ด้วย555

ฝาก สตรีม #มัคเลี้ยงน้อง กันด้วยน้า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

27 ความคิดเห็น

  1. #24 Marktrun (@0910737386) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 21:02
    พี่เหยินผู้น่าสงสาน
    #24
    0
  2. #18 PrincessDark (@neeranutdachopip) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 02:31
    เจ้าโมจิ 5555555 ยังไม่ทันผ่านไปครบชั่วโมงเลยลูกเอ้ย
    #18
    0
  3. #17 มิ้นต้วน (@nnisa0522) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 23:36
    น้องงงงง~ 555
    #17
    0
  4. #16 @Gp_9397 (@Pannatorn_1010) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 21:53
    5555 ยังพูดไม่ทันขาดคำลงเลย น้องงงงง
    #16
    0
  5. #15 KuenNun (@KuenNun) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 17:51
    น้องงง ไหนบอกจะไม่เรียก555
    #15
    0
  6. #14 มิ้นต้วน (@nnisa0522) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 01:54
    เจิมมมมมม ปูเสื่อรอ
    #14
    0
  7. #3 KuenNun (@KuenNun) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 11:56
    Allbam รึเปล่าบอกเราที555
    #3
    1
  8. #2 cckblovgot7 (@cckblovgot7) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 11:51
    ชอบค่าาาาารักใสๆแบบเด็กๆงื่อน่ารัก
    #2
    0