[exo x you]you're my trainer ฉันมีเทรนเนอร์เป็นเมนตัวเอง

ตอนที่ 3 : Surprise event in KOREA 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 165
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    22 พ.ย. 58

Intro

ณ โรงเรียนเอกชนชื่อดังของประเทศไทย

ออดดดดดดดดด//                 

เสียงออดดังขึ้นแสดงให้รู้ว่าถึงเวลาเลิกเรียนแล้ว                                                                          

“เอ็กโซแอล รวมตัววววววววว!!!!!” ไดม่อน ผู้ซึ่งตอนนี้ยืนอยู่บนเก้าอี้แล้วกำลังตะโกน เรียกรวมกลุ่มเพื่อนของตัวเองที่ตั้งขึ้นตามชื่อกลุ่มของศิลปินที่ตนเองชอบ ก็คือ เอ็กโซ และคำว่า “เอ็กโซแอล” นั้นมาจากภาษาอังกฤษ คือ EXO-L ซึ่งตัวแอลนั้นมาจากคำว่า LOVE กลุ่มนี้มีสมาชิกทั้งหมด 12 คนด้วยกันทั้งหมดเป็นเพื่อนที่สนิทกันมากกกกก หลังจากเสียงเรียกทุกคนจึงมารวมตัวกัน                                                                           

“ที่เรียกมารวมเนี่ย มีเรื่องไร”ฟองเบียร์ผู้เงียบขรึมพูดอย่าง อารมณ์เสีย                                          

“ก็ไม่มีไรมากกกก แค่อยากได้คำตอบเรื่องที่เคยถามไว้เมื่อเดือนที่แล้วแล้วค้างกันอยู่อ่ะ เรื่องที่จะไปเรียนต่อที่เกาหลีกันอ่ะ สรุปจะเอาไง” ไดม่อนผู้ที่อารมณ์ดีที่สุดในกลุ่มถาม ถาม                                                                                                                                    

“แฮ่กๆๆ ของฉันโอเคนะ แล้วแกอ่ะคราย”แพรวา ผู้ที่เล่นไม่รู้เวลา พูดอย่างหอบๆ หลังจากที่วิ่งเล่นกับครายผู้ชอบใช้ความรุนแรง

“แฮ่กๆๆ ของฉัน...แฮ่กๆ....แม่บอกว่า...โอเคคคคค แฮ่กๆๆๆ”สภาพของครายก็ไม่ต่างจากแพรวามันซักเท่าไหร่

“ของฉันแม่ก็อนุญาต”ฟลอร่าคนงาม พูดหลังจากโบ๊ะหน้าเสร็จแล้ว

“ของฉันก็ได้เหมือนกัน แล้ววีนัส พีช มายด์ คราวด์ ทาร์ต เมเปิ้ล ชูการ์ล่ะ”ฟองเบียร์พูดขึ้นหลังจากที่คิดอยู่พักนึง

“ของพวกฉันสามคนโอเค” วีนัส เทพแห่งความรักของกลุ่ม,ทาร์ต ผู้ที่ฉลาดที่สุด และ ชูการ์ สาวน้อยแสนหวานพูดขึ้นมาพร้อมกัน

“แล้วที่เหลือล่ะ”ชูการ์ถามต่อ

“พวกฉันก็โอ เหมือนกัน”พีช เด็กแสบประจำกลุ่ม,มายด์ผู้ขี้บ่น,คราวด์ผู้เงียบขรึม และ เมเปิ้ล สาวน้อยผู้ไม่มั่นใจพูดขึ้นพร้อมกันอีกครั้ง

“โอเคคคคค ถ้างั้นฉันจัดการเรื่องโรงเรียนเลยนะ”ฟองเบียร์พูดขึ้นเพราะคุยกันไว้ตั้งแต่แรกแล้วว่าใครจะจัดการเรื่องอะไร

“งั้นบ้านที่ฉันซื้อไว้  ก็คอนเฟิร์มนะ ฉันจะได้โทรไปให้เค้าจัดการกับทางนั้น”ไดม่อนพูดขึ้น เพราะตัวเองนั้นวางแผนว่าจะไปแน่ๆอยู่แล้ว เลยให้พ่อแม่ซื้อบ้านไว้ให้ที่เกาหลีหลังหนึ่ง (ทำไงได้ก็มันรวยอ่ะ ดูจากชื่อก็รู้และ: ไรต์)

“โอเค งั้นเราจัดการเรื่องตั๋วเครื่องบินเลยนะ... เอาเป็นซักสิ้นเดือนหน้าไหม กำลังดีเลย ได้ยื่นเรื่องกับทางโรงเรียนพวกเราด้วย” ชูการ์พูดบอก

“ส่วนเรื่องภาษาเกาหลีนี่พวกเราก็ไม่มีปัญหากันอยู่แล้วเนอะ  พูดกันคล่องทุกคนหนิ คงจะศึกษากันมาอย่างดีใช่ไหมล่ะ”นุ้งทาร์ตคนเก่งประจำกลุ่มพูด (กว่าจะพูดได้นะแกรรรรรรร*-*:ไรต์)

“แน่นอนนนนนนนนนนน”ทุกคนพูดพร้อมกันหลังจากนั้นก็แยกย้ายกันกลับบ้าน แล้วแจกแจงรายละเอียดเพิ่มเติมเรื่องการเดินทาง ที่อยู่และที่เรียน ให้พ่อแม่ฟัง




1 เดือนต่อมา

11.34 น. ตามเวลาท้องถิ่น ณ สนามบินอินชอน ประเทศเกาหลี

“เฮ้ยยยยย ในที่สุดก็ถึง.......เกาหลี!!!!! ”ทุกคนพูดอย่างตื่นเต้น แล้วมองไปรอบตัวอย่างตื่นตาตื่นใจ

“โอเคๆๆๆ หยุดดีใจที่ได้ยืนอยู่บนแผ่นดินเดียวกับอปป้า แล้วมาคุยกันก่อน 55555 .....อย่างแรกเลยนะพวกเราต้องเอาของไปเก็บที่บ้านไอไดม่อนก่อน แล้วก็ค่อยไปติดต่อที่โรงเรียนกัน”ฟลอร่าพูด

“โอเค...ได้เลย ว่าแต่บ้านแกอยู่ส่วนไหนของเกาหลีวะไอไดม่อน”แพรวาพูดขึ้น

“แปปนะ ฉันจำไม่ได้แฮร่ๆๆ ขอฉันเช็คก่อนแปป”ไดม่อนบอก พร้อมกับปล่อยมือจากกระเป๋าเดินทางแซมโซไนซ์ แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือรุ่นใหม่ล่าสุดที่ราคาเหยียบห้าหมื่น ขึ้นมาจากกระเป๋าสะพายกุชชี่ของมัน (นางรวยหน่อย เลยจัดเต็ม:ไรต์)

“โอ้ย นี่ จำอะไรได้บ้างเนี่ยแก”ทุกคนพูดอย่างปลงๆกับสมองปลาทองของไดม่อน

“อยู่แถวๆ ย่านคังนัมอ่ะ ย่านคนรวยอ่ะพวกแก อิอิ พอดีว่าฉันรวย 555555 ”ไดม่อนพูดอย่างมีความสุขหลังจากดูข้อมูลในโทรศัพท์

“โอเคๆ ฉันรู้แล้วว่าแกรวย แล้วจะไปได้ยังเนี่ย รีบเอากระเป๋าไปเก็บที่บ้านก่อนแล้วเดี๋ยวออกมาหาข้าวกินกันฉันหิวโครกกกกกก! ครากกกกกกก!" แพรวาพูดพร้อมกับเสียงร้องของท้องที่ดังขึ้นเพราะว่าหิว ทำให้ทุกคนหัวเราะออกมา

“55555555  ฉันเชื่อแล้วว่าแกหิว งั้นไปเรียกแท็กซี่กันเลยนะ เพราะว่าตอนนี้รถอยู่ที่บ้านแล้วก็กำลังหาคนขับรถอยู่ แต่ยังไม่มีใครมาสมัครเลยอ่ะ เพราะงั้นเราก็คงต้องเรียกแท็กซี่ซักสองคันแหละนะ ไปกันเลยย Let’s go!”ไดม่อนพูดขึ้นพร้อมกับนำทางทุกคนไปเรียกแท็กซี่

“เรียกแท็กซี่กันเหอะแพรวแกไปเรียกดิ”ฟองเบียร์บอกแพรวา

“โอเคคคค รอแปปนะ”แพรวาบอกหลังจากนั้นมันก็ไปเรียกแท็กซี่

.

.

.

“แท็กซี่ จอดหน่อยสิ”มันไปยืนริมถนนแล้วตะโกน (วิธีเรียกแท็กซี่ของอีนี่น่าตบเนอะ :ไรต์)

“แกเรียกอย่างนั้นแล้วเขาจะจอดไหมเล่า ถึงแกจะพูดภาษาเกาหลีก็เหอะ ฉันนี่ปวดหัวกับแกจัง”ครายพูดขึ้นมา

“อ่าว ฉันทำไรผิดอ่ะ"หน้าด้านต่อค่ะท่านผู้ชม

“ห่วยยย ไม่เคยเรียกแท็กซี่หรือไง แล้วเสือกบอกว่าหิว ถ้ายังเรียกอย่างนี้ฉันว่าไม่ต้องไปหาไรแดกแระ”ฟองเบียร์พูดขึ้น พร้อมเดินไปเรียกแท็กซี่เอง

"โซซอรี่นะแกกก”แพรวาพูดขึ้น หลังจากนั้นทุกคนก็เดินไปขึ้นแท็กซี่ที่มีเบียร์เป็นผู้เรียกไว้นั่นเอง

30 นาทีผ่านไป

ตอนนี้พวกเรามาอยู่ที่บ้านของไดม่อนกันแหละ พวกเราพึ่งมาถึง คือบ้านไดม่อนสวยมากเลยอ่ะ เป็นบ้านสไตล์ยุโรปนะ เรียบๆแต่สวยอ้ะ มีสระว่ายน้ำด้วย แต่หน้านี้คงไม่เหมาะสำหรับการว่ายน้ำหรอกนะ ทุกคนคงสงสัยนะว่าทำไมไดม่อนถึงรวยนั่นก็เป็นเพระว่าบ้านไดม่อนอ่ะทำธุรกิจเกี่ยวกับพวกจีเวลรี่ เครื่องเพชรอะไรประมาณนี้พ่อแม่ถึงตั้งชื่อลูกว่าไดม่อนไง โอเคๆเข้าเรื่องกันเถอะ ตอนนี้พวกเรากำลังตกลงกันว่าจะนอนห้องไหนกัน เพราะว่ามีห้องนอนทั้งหมด 6 ห้องซึ่งทั้ง6 ห้องนั้นอยู่ทางด้านบนของบ้านทั้งหมด โดยจะแบ่งเป็นห้องปีกซ้ายกับปีกขวาของตัวบ้าน

"เฮ้ยยย เรามาเลือกกันเถอะว่าใครจะนอนกับใคร" ไม่ใช่ใครที่ไหนหรอกค่ะก็เจ้าของบ้านนั่นแหละ

"โอเคๆ" ทุกคนพูดพร้อมกัน

3 นาทีผ่านไป

"เป็นไงจ๊ะ สาวๆ ได้คู่นอนกันรึยัง"แพรวาถามทุกคน (ทำไมประโยคฟังดูแปลกๆวะ ช่างมันเถอะ)

"ได้และๆ"ไดม่อนพูดเพราะรู้ว่าใครนอนกับใครบ้าง

"ก็มี ฉันนอนกับแพรว พีชนอนกับคราย คราวน์นอนกับชูก้า ทาร์ตนอนกับเบียร์ วีนัสนอนกับฟลอร่า และก็มายด์นอนกับเมเปิ้ล ตามนี้นะ เอาของไปเก็บที่ห้องแล้วลงมาเจอกันข้างล่างตอนบ่ายโมงแล้วเดี๋ยวไปหาไรกินข้างนอกกัน เก็บของให้เรียบร้อยล่ะ เออแล้วก็เปลี่ยนชุดเลยนะจ๊ะเอาแบบ korean style อ่ะะ เคป้ะะ"ไดม่อนบอกแล้วนัดหมายเวลากับทุกคน

"โอเคคคคคค"ทุกคนตอบรับไดม่อน หลังจากนั้นก็แยกย้ายกันไปเก็บขงและเปลี่ยนชุดในห้อง

บ่ายโมงตรง

"เป็นไงจ๊ะเพื่อนๆ พร้อมออกไปหาอะไรกินรึยังงานนี้เดินไปนะจ๊ะ"พีชพูดขึ้น ตอนนี้ทุกคนอยู่ในชุดที่พร้อมออกไปหาอะไรกินแล้ว เนื่องจากวางแผนเอาไว้ว่าจะเดินไปข้างนอกกัน

"พร้อมแล้วจ้าาา ไปกันเลยเถอะ"เมเปิ้ลบอกพร้อมเดินนำทุกคนออกจากบ้าน


Diamond'part


"โอ๊ยยยย อิ่มๆๆๆมื้อแรกบนแผ่นดินเดียวกับอปป้า อร่อยเป็นบ้าเลย"อีแพรวคนเดิมมันพูดขึ้นหลังจากกินเสร็จ ค่ะทุกท่าน
"มันก็ไม่ได้อร่อยอะไรขนาดนั้นสักหน่อยอย่ามาเวอร์ อาหารเกาหลีที่ไทยก็กินกันมาหมดและ มื้อนี้เนี่ยมีอะไรพิเศษบ้าง ก็มีแค่จาจังมยอน จัมปง ต็อก ก็แค่เนี้ย ของเบเบ*ทั้งนั้น"น้องทาร์ตมาแล้วค่ะ ขาโหดมาเองเลย
"ก็พิเศษสิยะ มื้อนี้เป็นมื้อแรกในเกาหลี และที่สำคัญ ฉัน เป็น คน เลี้ยงง!! จะมีขอบคุณ คัมซาอะไรบ้างไหม"ก็ฉันเลี้ยงอ่ะ พิเศษหน่อยสิ
"เออๆ พิเศษหรือไม่พิเศษก็ช่างมันเถอะ ฉันรู้แค่ว่าตอนนี้ง่วงจะกลับบ้านไปนอนได้ยัง นอนไมพอเดี๋ยวหน้าโทรม"ฟลอร่าแกจะรักสวยรักงามไปถึงไหนน "ค่ะคุณนางงามจักรยาน เอ้ย จักรวาล ไปกันเร็ว เดินออกมาสิ รอไร"ฉันพูดแบบกวนฟลอร่านิดนุงอ่ะนะ
พวกเรากำลังหันหลังเตรียมเดินออกจากร้านแล้วล่ะแต่ก็รู้สึกถึงพลังงานบางอย่างด้านหลัง

"น้องคะ น้องพวกนั้นน่ะ น้องค้าาาาาาา หยุดก่อนนนนนนนนน" 
พอหันกลับไปก็เจออีเจ๊ที่ไหนก็ไม่รู้ตัวก็ท้วมนิดนึง แต่งตัวเวอร์ๆ ผมก็ใส่เยลอ่ะ แต่ทั้งตัวนี่มีแต่แบรนด์ดังๆทั้งนั้นอ่ะ ว่าแต่เรียกพวกฉันเหรอ

"ฮะ เรียกพวกหนูเหรอคะ"ฉันถามออกไปด้วยความสงสัย   

"เอออออออ พวกน้องนั่นแหละค่ะ เฮ้อออ"เจ๊บอกพร้อมถอนหายใจ

 "อ่อ โทษทีคะ พอดีไม่ได้ยิน" ฉันบอก ก็ไม่ได้ยินอ่ะะะ

"ไม่เป็นไรค่ะ ไม่เป็นไร" เจ๊บอก

"พวกหนูขอโทษนะคะ ที่ไม่ได้ยิน งั้นพวกหนูไปก่อนนะคะ " ฉันบอกไปเพราะว่าหลังจากหน้าท้องตึงหนังตาก็หย่อน คือง่วงอ่ะ อยากนอนนนน

"เดี๋ยวก่อนค่ะ เดี๋ยวๆๆๆๆๆ เดี๋ยววววววววว"เดี๋ยวอะไรอีกว้าาาาาาา

 "มีอะไรเหรอคะ"คราวน์ถามบ้าง

"คือที่พี่เรียกเมื่อกี้นี้อ่ะพี่มีเรื่องจะคุยด้วย" จะคุยก็รีบคุยค่ะหนูง่วงงง

"อะไรเหรอคะ" ฟลอร่าถามต่อ เออจะถามอะไรก็รีบๆถามรีบๆตอบสิวะ 

"ก็พอดีว่า...." 

"ว่า....

"ว่าพี่น่ะทำงานอยู่บริษัท sm ent. น้องๆรู้จักใช่ไหมจ๊ะ"ฮะ อะไรนะ sm ent. เหรอ ผมนี่ตาสว่างเลยครับ ก็บริษัทอปป้าฉันอ้ะ ว่าแต่มีไรอ้ะ เกี่ยวกับ sm ด้วยยย 

"รู้สิคะ รู้จักเป็นอย่างดีเลยค่ะ" เพื่อนๆฉันก็รู้สึกแบบเดียวกันกับฉันคือ ตาสว่าง หูผึ่ง ทันทีที่ได้ยินคำว่า sm
"ถ้ารู้จักดีแล้ว พี่ก็คงไม่ต้องพูดอะไรมาก คือว่าพี่น่ะสนใจที่จะพาน้องๆทุกคนไปเป็นเทรนเป็นเด็กฝึกที่บริษัทน่ะ" "อะไรนะคะ!!!!!!!!! เด็กฝึกเหรออ
ออออออ"


*เบเบ มาจาก คำว่าเบสิค (basic) แปลว่าพื้นฐาน ในที่นี้ อาหารเบเบ คือ อาหารบ้านๆ ธรรมดาๆ

to be continue.......



TALK

สวัสดีจ้าาาาา นักอ่านทุกคน ไรต์เองนะค้าาา ไรต์เพิ่งแต่งเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกผิดพลาดประการใดก็ขออภัยด้วยค่ะ  


ตอนแรกมาก็จะได้ไปเป็นเด็กฝึกซะแล้วเหรอ ตอนต่อๆไปจะเป็นยังไงอย่าลืมติดตามชมนะคะ  


ปล.ใครจะติชมก็คอมเมนต์ หรือ มาบอกในทวีตได้นะคะ ขอบคุณค่าาาา





pls. follow me


CONTACT ME

TWITTER : @omma_saranghae 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15 ความคิดเห็น

  1. #12 galexy_mymy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2558 / 16:37
    ต่อค่ะ รอๆ><
    #12
    0
  2. #8 มาย ใจบุญ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 19:30
    ต่อไวๆๆๆนะคะ
    #8
    0