หัวใจคนเถื่อน reup

ตอนที่ 4 : ตอนที่ 1 สิเน่หาเถื่อน (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,104
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    3 ก.ย. 59

     “สู้นะยัยกะทิเจ้าของร่างบอบบางรวบรวมกำลังใจ และต้องผ่านมันไปให้ได้ ถึงแม้เธอไม่ได้อยากตกอยู่ในสภาพนี้เท่าไรพลางสืบเท้าหายเข้าไปในห้องน้ำเพื่อชำระร่างกาย ถึงอย่างนั้นใจก็สั่นคลอนไม่น้อย

      ครึ่งชั่วโมงต่อมาเท้าเรียวได้ก้าวออกจากห้อง สองสายตาคู่กลมโตเฝ้ามองสำรวจทันทีซึ่งเมื่อวานตนเองมัวแต่กลัวจึงไม่ได้สนใจสิ่งอื่น โดยบ้านที่พันธิตราต้องอาศัยไปอีกนานเป็นบ้านไม้หลังเล็กๆ ขนาดสองชั้น และข้าวของเครื่องใช้อำนวยความสะดวกมีไม่มากนัก

      สิ่งแรกเมื่อหญิงสาวเดินลงมายังชั้นล่างคงจะเป็นเสื้อผ้าที่กองไว้และไม่ต้องบอกก็พอจะเดาออกว่า เป็นของคนตัวโต ก่อนจะหันไปเจอกับห้องครัวเล็กๆ ทางด้านซ้ายมือ

      พันธิตราต้องส่ายศรีษะกับความไม่เป็นระเบียบของบ้านพลางสืบเท้าเข้าไปเก็บเสื้อผ้าใส่ตะกร้าแล้วเดินเข้าไปในห้องครัวเพื่อทำบางอย่าง

      คุณเถื่อนคะ

      มาทำไม

      เสียงใสซึ่งดังขึ้นจากด้านหลังทำให้ชายหนุ่มต้องรีบหันหลังไปมอง สีหน้าเรียบตึงยามพบร่างระหงมาหยุดยืนอยู่ด้านหลังพลันส่งเสียงร้องถามออกไปราวไม่ชอบใจนัก

      กะทิขอช่วยงานได้ไหมคะเธอตัดสินใจอยู่นานกว่าจะเดินเข้ามาภายในไร่แห่งนี้ พลันปั้นยิ้มให้พ่อคนเถื่อนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีโดยสมบูรณ์

      เธอทำอะไรไม่ได้หรอก แรงนิดเดียว เกะกะเถื่อนเอ่ยบอกเสียงเข้มข้นพร้อมวางมือจากงานที่ทำแล้วขยับเท้าเข้าไปใกล้ร่างน้อย จากนั้นถอดเสื้อยีนส์ไปสวมให้หญิงสาวด้วย

      ดูสิแดดแรงขนาดนี้ยังกล้าเดินออกมาโดยไม่ใส่เสื้อคุม เดี๋ยวผิวขาวๆ ก็คล้ำแดดกันพอดี ก่อนอึดใจจะสะบัดข้อมือเพื่อไล่แม่ตัวเล็ก

      ไปไกลๆ ไป ไปอยู่ใต้ต้นไม้ เดี๋ยวก็โดนจอบฟันหรอก ขี้เกียจหาเมียใหม่คำดุๆ ห้วนๆ ฟังดูไม่น่าฟังทำให้หญิงสาวย่นจมูกเพราะรู้สึกไม่ชอบใจ ยิ่งเป็นน้ำเสียงที่กระด้างด้วยแล้วยิ่งทำให้ต้องกระแทกลมหายใจออกมา จากนั้นยอมถอยเท้าไปยืนใต้ต้นไม้

      พันธิตราเฝ้ามองสามีเถื่อนทำงาน เขาแข็งแรงเป็นอย่างมากและดูจะดุเสียด้วยเวลาทำงาน ก่อนแย้มยิ้มเมื่อเห็นว่ามีหลายคนจ้องมองมา

      เมียคุณเถื่อนสวยจังกล้าเอ่ยปากชม พึ่งมีโอกาสได้เห็นตัวจริงก็วันนี้ ดูน่ารักน่าทะนุถนอน

      เออ แต่อย่าคิดแย่งผู้หญิงของกู ไม่อย่างนั้นกูจะเอามึงฝังลงดินในที่แปลงนี้คนดุเอ่ยบอกจริงจัง ส่งสายตาดังประกาศิตไปให้พลางหันมองพันธิตราหนึ่งรอบ ก่อนถลึงตาใส่พอเห็นรอยยิ้มหวานๆ

      หึงโหดลูกน้องคนสนิทไม่วายเย้าแหย่

      ไอ้กล้า หุบปากได้แล้วลุงบุญมีต้องปราม

      โธ่ลุงก็

      กล้านั้นสงบปากสงบคำ รู้ว่าเล่นได้แค่ไหน แต่ก็ไม่วายหันมองนายหญิงอีกหนพร้อมชำเลืองสายตามองเจ้านายที่ตั้งอกตั้งใจทำงาน พลางอมยิ้มอยู่คนเดียว ซึ่งกล้านั้นก็เป็นประเภทพวกชอบแกล้ง แต่จงรักและภักดีต่อเถื่อนเป็นอย่างมาก

      ส่วนชายหนุ่มก็วางท่าดุไปอย่างนั้น เชื่อใจคนของตนเองว่าไม่มีทางตีท้ายครัวแน่นอน ทว่าใจนั้นกลับเต้นไม่เป็นจังหวะ ก็เพราะมีคนหนึ่งเฝ้ามองอยู่ ไม่ว่าเวลาจะผ่านมาร่วมหนึ่งชั่วโมง พันธิตราไม่มีทีท่าว่าจะขยับตัวไปไหนทำให้เถื่อนต้องเดินเข้าไปหา

      กลับบ้านไปได้แล้ว จะมายืนอยู่ทำไม

      คุณเถื่อนไม่กลับไปกินข้าวเที่ยงหรือคะเธอแค่รอเขากลับไปบ้านด้วยเท่านั้นพร้อมเอ่ยปากถาม ก่อนอธิบายถึงเหตุผล กะทิทำข้าวต้มหมูไว้ให้ในเมื่อเป็นภรรยาเขาแล้วก็จะพยายามทำมันให้ออกมาดีที่สุด ทว่ากลับมีหนึ่งเสียงแทรกขึ้น

      โอ๊ยหิวข้าวขึ้นมาทันทีเลย พี่กล้าขอกลับไปกินด้วยได้ไหมจ้ะน้องกะทิ

      ยังไม่ทันจะสิ้นเสียงด้วยซ้ำ เถื่อนหันขวับไปมองลูกน้องทำให้กล้าหุบปากฉับในบัดดล แถมยังรีบก้มหน้าทำงานต่อก่อนจะโดนตัดเงินเดือน

      กลับบ้านน้ำเสียงนั้นทรงอำนาจ มือข้างหนึ่งคว้าข้อมือกลมกลึงมากุมพร้อมพากลับบ้าน ส่วนฝ่ายหญิงต้องนิ่วหน้ายามคนเถื่อนลากเธออย่างแรงจึงได้แต่ส่งเสียงบอก ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงต้องฉุดกระชากกันด้วย พูดจากันดีๆ ก็ได้และไม่เข้าใจว่าทำไมต้องทำท่าเหมือนไม่อยากให้มาที่นี่

      ไม่ต้องกระชากก็ได้ค่ะ กะทิเจ็บ

      คนฟังต้องชะงักไป แล้วยอมคลายมือออก ก่อนเดินกระแทกเท้าตึงตังกลับบ้าน ทำให้ภรรยาป้ายแดงถอนหายใจอีกรอบพร้อมสั่นศีรษะไปมา ไม่รู้ว่าเธอจะรับมือกับคนเถื่อนๆ ไหวไหม

      พอมาถึงบ้านพัก หญิงสาวรีบจัดแจงไปอุ่นข้าวต้มให้กับสามี สิบนาทีต่อมาก็ยกชามใบโตที่ส่งกลิ่นหอมฉุยมาวางบนโต๊ะไม้ ด้านคนเถื่อนไม่มพูดพร่ำทำเพลงรีบหยิบช้ออนตักข้าวต้มใส่ปากทันที เพียงแค่ไม่มีคำชมหรือคำขอบคุณพ้นปากหยักมาเลย

      อร่อยไหมคะเป็นหญิงสาวเสียเองที่ร้องถาม หวังว่าจะได้คำชื่นใจกลับมาบ้าง ขณะนั่งกินข้าวอยู่ตรงข้ามกับเถื่อน

      พอกินได้

      คนฟังต้องลอบเบ้ปากกับคำว่า พอกินได้ของพ่อคนตัวโตพร้อมต้องหันไปมองหม้อใบโตแล้วอมยิ้ม เกลี้ยงหม้อกินซะไม่เหลือขนาดนี้ยังจะมาพูดไม่ตรงกับความจริงอีก ก่อนจะหันมองคนที่ออกคำสั่ง

      อยู่บ้านนี่ละไม่ต้องตามออกไป

      แต่กะทิอยากออกไปช่วยงานสาวเจ้าร้องบอก เนื่องด้วยไม่อยากอยู่บ้านเฉยๆ

      ตัวเท่ามดจะช่วยอะไรได้”  ชายหนุ่มไม่เห็นด้วยที่หญิงสาวจะตามออกไปไร่อีก เพราะตอนบ่ายแดดยิ่งร้อนเลยไม่ต้องการให้พันธิตราต้องตากแดด แต่กลับยกเอาเรื่องขนาดตัวขึ้นมาอ้าง ทว่าพอเจอกับสายตาอ้อนวอนจากดวงตาใสทำให้ต้องยอมใจอ่อน ถ้างั้นก็ตามใจ

      กระนั้นก่อนจะออกจากบ้าน ชายหนุ่มได้เดินหายขึ้นไปยังห้องนอนเพื่อค้นหาเสื้อที่พอเหมาะกับขนาดตัวของภรรยาแล้วนำลงมาสวมให้เจ้าหล่อน

      ขอบคุณค่ะพันธิตรายกมือขึ้นขอบคุณคนเถื่อน บางทีเขาก็มีมุมน่ารักเหมือนกันนะแล้วพากันกลับเข้าไร่ และหน้าที่ของพันธิตรายังเหมือนเดิมคือนั่งนิ่งๆ อยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ที่ให้ร่มเงา ทำเพียงแค่มองคนตัวโตทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

      เจ้าของร่างกำยำไม่วายเหลือบสายตามองกำลังใจน้อยๆ และนับตั้งแต่วันนี้ทุกอย่างในชีวิตคงเปลี่ยนไป ซึ่งเขาดูเต็มใจให้เป็นอย่างนั้น แล้วพริบตาต่อมาแสร้งเป็นตีหน้าดุเมื่อเผลอมองหญิงสาวจนอีกฝ่ายจับได้ ส่วนด้านลูกน้องคนสนิทที่ทำงานห่างออกไปก็หันไปกระซิบกับลุงบุญมี

      ลุงดูคุณเถื่อนสิ

      อะไรของเอ็งคนเก่าคนแก่ต้องหันมองแล้วสั่นศีรษะกับความจุ้นจ้านของกล้า

      ก็นู่นไง ฟันดินไปมองเมียไป ท่าทางจะหวงมากลุงบุญมีคลี่ยิ้มกับภาพที่เห็น รวมถึงทุกคนก็เช่นกัน โดยหวังว่า ภาพเหล่านี้จะคงอยู่ตราบนานเท่านาน ก่อนนึกอะไรขึ้นมาได้บางอย่างทำให้มีความกังวลและหนักใจ

      หยุดพูดได้แล้ว เดี๋ยวคุณเถื่อนก็เอาจอบฟันเอ็งแทนดินหรอก

      กล้าได้ยุติการพูดนั้นเพราะกลัวว่า คนเป็นนายจะฝังตนลงกับพื้นดิน ส่วนชายหนุ่มนั้นเบือนหน้าไปอีกฝั่งยามพันธิตรามองจ้องมาพร้อมกระแทกลมหายใจแรงๆ เนื่องด้วยเขานั้นไม่มีสมาธิในการทำงาน ขืนยังเอาแต่มัวแอบมองแม่กระทิน้อย งานการคงไม่เสร็จกันพอดี

      จะมานั่งให้มันร้อนทำไม วุ่นวายไม่เข้าเรื่องว่าแล้วเถื่อนก็เดินเข้าไปบ่นกายบาง และอยากจะเอ่ยไล่ให้กลับบ้านไป

      กะทินั่งอยู่ใต้ต้นไม้ไม่ร้อนเลยค่ะสาวเจ้าย้อนกลับในทันที ซึ่งไม่ได้สนใจท่าทางฮึดฮัดของเถื่อน นิ้วเรียวเล็กยกขึ้นแล้วชี้ไปยังด้านซ้าย ทางนู้นปลูกต้นอะไรคะ

      ส้มชายหนุ่มตอบเสียงดุ มีความไม่พอใจอยู่ในที

      แล้วจะเก็บได้เมื่อไรคะคำถามไม่มีคำตอบเมื่อชายหนุ่มเอาแต่จ้องหน้านวล กะทิอยากช่วยเก็บจนเสียงนุ่มๆ ได้พ้นปากสวยอีกรอบ

      ให้มาเป็นเมีย ไม่ได้ให้มาเป็นคนงาน ฉะนั้นอยู่เฉยๆเขาไม่อยากให้พันธิตราต้องลำบาก เมียแค่คนเดียวหาเลี้ยงได้ไม่ยาก ซึ่งตรงข้ามกับความคิดของหญิงตรงหน้าเป็นอย่างมาก ไม่อยากนั่งๆ นอนๆ ทำตัวไม่มีประโยชน์และเธอเองไม่ใช่คนอ่อนแอที่จะตากแดดไม่ได้

      แต่...สาวเจ้าทำท่าจะขัดแย้งจึงมีหนึ่งประโยคสวนกลับมา

      ถ้าอยากจะออกแรงมากนัก รอคืนนี้ก่อน รับรองได้ออกแรงจนต้องร้องขอชีวิตแน่นอนคนพูดกระตุกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์

      คุณเถื่อนร่างอรชรถึงกับเอ่ยเสียงดุ ดูท่าคนเถื่อนจะหื่นกระหายไม่เบา ยิ่งเห็นสายตาคมกริบด้วยแล้วขนแขนลุกซู่ พลางเบือนหน้าหนียามได้ฟังคำพูดไม่สะทกสะท้านของคนตัวโต

      เรียกนี่กลัวลืมชื่อผัวหรือไงเถื่อนนอกจากชอบทำอะไรกระด้างๆ ห้วนๆ แล้วยังปากไม่ดีอีกด้วย แถมยังเผด็จการ โครงหน้านั้นไม่ได้รู้สึกรู้สากับสิ่งที่พูดมา ไม่รู้หรือว่าทุกหนที่เจ้าตัวพูดคำว่า ผัว ออกมาพันธิตรารู้สึกจั๊กจี้ ไม่ยักรู้สึกคุ้นชิน

      ชายหนุ่มไม่ได้ต่อล้อต่อเถียงอีก พลิกตัวหันหลังหมายจะกลับไปทำงาน กระนั้นกลับมีหนึ่งสิ่งหยุดเท้า

      อุ๊ย

      เป็นอะไรเสียงร้องตกใจของฝ่ายหญิงทำให้เถื่อนรีบหันกลับไปมอง แล้วร้องถาม

      ไม่รู้ตัวอะไรกัดกะทิค่ะพันธิตรารู้สึกเหมือนว่า โดนอะไรกัดสักอย่างที่ข้อมือ ซึ่งเถื่อนนั้นต้องรีบกระโจนตัวเข้าไปดูด้วยความห่วงใย ก่อนจะหน้าซีดเผือกเมื่อเห็นรอยเขี้ยวเล็กๆ

      แมลงมีพิษหรือเปล่า”  ชายหนุ่มตั้งข้อสันนิษฐาน แต่ไม่อยากให้เป็นเช่นนั้นเลยพร้อมดึงร่างน้อยเข้ามาสู่อ้อมอกเพื่อกอดแน่นๆ ไม่อยากให้พันธิตรารู้สึกกลัว สองสายตากวาดมองไปรอบๆ เผื่อจะพบกับต้นเหตุ ขณะสาวเจ้าเริ่มตัวสั่น

      มือหยาบกระด้างที่มีเหงื่อซึมจากการออกแรงทำงานค่อยๆ ลูบต้นแขนขาวพร้อมยังไม่หยุดมองหา ก่อนหัวใจจะเต้นเร่าเพราะพบกับต้นเหตุแล้ว


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

108 ความคิดเห็น

  1. #28 070120 (@070120) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 กันยายน 2559 / 19:22
    E- booksssssss
    #28
    0
  2. #19 Fah Pratumwan Ja (@farrsai25) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 16:31
    ชอบคุณเถื่อนนนนนนน
    #19
    0
  3. #18 namfon-1971 (@namfon-1971) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 08:54
    เถื่อนน่ารัก
    #18
    0
  4. #17 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 21:52
    คุณเถิ่อนน่ารักแบบฉบับคุณเถื่อน
    #17
    0
  5. #16 Cheeryblue (@Cheeryblue) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 21:40
    ถึงจะดิบ เถื่อน แต่ก็รักกะทิ แบบนี้ให้อภัยได้
    #16
    0