นางบำเรอเกรดต่ำ

ตอนที่ 6 : ตอนที่ 1 บำเรอแค้น (4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,031
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    26 เม.ย. 59

    แทบทุกลมหายใจความห่วงใยของจันทร์ฉายคือผู้ชายซึ่งนอนป่วย เปรียบเสมือนญาติผู้ใหญ่คนเดียวที่หลงเหลือ ในเมื่อมารดาของหล่อนก็หายหน้าไป ดวงหน้านวลเนียนอมทุกข์ไม่น้อยเลย เพราะความสุขที่ลดหายไปเรื่อยๆ แถมรสของมันยังขมปร่า

      ใบหน้าสลดลงอีกเมื่อพบว่าเธออยู่ท่ามกลางความเกลียดชัง โดยเฉพาะผู้ชายที่รักสุดหัวใจ พลางทำปากขมุบขมิบ นึกอยากจะตะกุยหน้าคมเสียให้ยับเยิน ก่อนคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหาคนสำคัญ

      คุณพยาบาลคะคุณปู่เป็นอย่างไรบ้าง

      อาการท่านยังทรงตัวอยู่ค่ะ

      งั้นฉายฝากดูแลท่านด้วยนะคะ ฉายจะรีบกลับไปให้เร็วที่สุดจากนั้นได้สักถามอีกสองสามประโยค จนแน่ใจว่าประวิทย์ไม่ได้แย่ลง

      เมื่อการสนทนาสิ้นสุดลงก็กดวางสายแล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่ คงไม่รู้ว่าไม่มีทางที่ราชพฤกษ์จะปล่อยหล่อนไปง่ายๆ คนอย่างเขาแค้นแล้วต้องการเอาคืน และมันต้องสมน้ำสมเนื้อ

      เธอคิดว่าจะได้กลับไปง่ายๆ หรือจันทร์ฉายถ้าไม่เดินออกมาตามหาคงไม่ได้ยินว่า ทุกลมหายใจของอดีตคนรักมีแต่ชายแก่คนนั้น

       หญิงสาวต้องละสายตาไปมองยังต้นเสียง ไม่รู้เขามาแอบฟังตั้งแต่เมื่อไหร่ นัยน์ตาตวัดค้อนอย่างเหนื่อยหน่าย เมื่อไหร่กันจะหลุดพ้นจากราชพฤกษ์ โดยรู้ดีอยู่ว่ากายอาจจะพ้นเขาไปได้ แต่ใจไม่เคยออกจากบ่วงสิเน่หาได้เลย

       “คงรักมากสินะ ถึงได้เป็นห่วงทุกลมหายใจเข้าออก

      ค่ะ ฉายรักท่านมากไม่จำเป็นต้องอธิบายหรือปฏิเสธ อย่างไรคนเบื้องหน้าก็ชอบหาเรื่องและไม่ยอมฟังเหตุผล พูดมากไปจะหาว่าแก้ตัวด้วยซ้ำ

      หึน้ำเน่า ความรักของเธอคงมีค่าเท่ากับธนบัตรในกระเป๋านะสิทั้งน้ำเสียงและสายตาแลจะดูแคลน ตบท้ายด้วยเสียงหัวเราะในลำคอเสมือนว่า ความรักของหญิงสาวคือยาพิษซึ่งแรกสัมผัสอาจจะหวานปานน้ำผึ้งเดือนห้า แต่เมื่อพิษนั้นแทรกซึมเข้าไปมันจะขมอย่างที่สุด 

      คุณพฤกษ์สองมือเล็กๆ กำเป็นก้อนกลม ระงับความโกรธที่พุ่งเป็นริ้วๆ เพราะจะทำให้ตนเป็นรอง แค่เท่านี้ก็กลืนไม่เข้าแล้วกับความรู้สึกต้องเผชิญ

      หรือฉันพูดไม่จริงน้ำเสียงนั้นทั้งเย้ยหยันและดูถูก สายตาปรายมองแล้วกระตุกยิ้มร้ายกาจ ทำให้คนตัวเล็กอยากจะตบหน้าสักฉาด

      จริงคะ ฉายไม่เถียงและไม่มีข้อแก้ตัว

      งั้นไปทำหน้าที่ของตัวเองได้แล้วคว้าข้อมือบางมากุมแล้วดึงให้เดินตาม ร่างนั้นไม่ยอมขยับดึงรั้งตัวให้หยุดยืนอยู่ที่เดิม

      คุณพฤกษ์ยังไม่อิ่มอีกหรือคะอยู่กับแม่สองสาวตั้งค่อนวันน้ำเสียงนั้นบอกอย่างงอนๆ ปะปนความหึงหวง

      คนอย่างฉันไม่อิ่มอะไรง่ายๆ หรอก เธอน่าจะรู้ดีปากนั้นทำเป็นเก่ง แท้จริงแล้วนั่งเหงาและหงุดหงิดอยู่คนเดียว ส่วนสองสาวหุ่นสะบึมสะบัดมือไล่ให้แยกย้ายกลับบ้านไปตั้งนานแล้ว ไม่มีกะจิตกะใจจะทำอย่างนั้นหรอก ชีวิตจดจ่อเพียงแก้แค้นจันทร์ฉายเท่านั้น

      แต่ฉายเหนื่อย ขอฉายพักสักวันไม่ได้หรือคะเธอเหนื่อยกับการเดินทาง บวกกับการต้องสู้รบปรบมือกับเขาจึงอยากจะพักสักวันพลางทำสีหน้าร้องขอความเห็นใจ

      เธอเหนื่อยอะไร มาถึงที่นี่ยังไม่ได้ทำหน้าที่ของตัวเองเลยนะ หรือว่าแอบแว็บไปหาลูกค้าคนอื่นมาความปากร้ายยังคงเส้นคงวา หาเรื่องไปเรื่อย อยากได้เห็นสีหน้าไม่ชอบใจของฝ่ายหญิงเพราะเสมือนยาชูกำลัง และถ้าทำให้เจ้าหล่อนหมดความอดทนได้จะไม่ต่างจากลิ้มรสอาหารจากพ่อครัวแม่ครัวมือหนึ่ง มันทำให้อิ่มเอมไปได้ทั้งวัน

      หญิงสาวส่ายหน้าไปมา ยังขอความสงสารแม้ผู้ชายตรงหน้าจะไม่ต่างจากปีศาจร้ายจอมหื่นกระหาย

      ถ้าอย่างนั้นฉันให้เธอพักก็ได้ เพราะไม่อยากใช้ของร่วมกับคนอื่นทันที และก่อนที่จะมาบริการฉัน ช่วยล้างคราบคาวให้สะอาดด้วยนะ ฉันไม่นิยมกินของเหม็นเน่า

      จันทร์ฉายแทบไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองเลยว่า หล่อนจะได้ความเมตตาจากชายหนุ่มจริงๆ ซึ่งก็เคลือบแคลงมาด้วยคำแสบสัน แต่ก็ยังดีกว่าไม่ได้เลย รอยยิ้มจึงจุดประกายมอบความหวานไปเป็นของกำนัล

      ส่วนราชพฤกษ์แย้มยิ้มที่เสี้ยวนาทีมีความเจ้าเล่ห์ผุดขึ้น นี่ก็เป็นหนึ่งในแผนการหลอกให้ตายใจ แล้วเชือดนิ่มๆ คงเจ็บไม่น้อย ลำตัวหมุนเดินกลับไปยังห้องนอน แล้วค่อยออกไปหาอะไรดื่มรอเวลาขยี้ใจดวงน้อยให้จมติดพื้น เอาให้ไม่สามารถก่อตัวเป็นรูปเป็นร่างได้อีก

      ฉันเจ็บ เธอก็ต้องเจ็บกว่าจันทร์ฉาย


ใครชอบแนวๆ นี้มีอีกเรื่องแนะนำ

ดราม่านิดๆ #พิษรักวิวาห์ร้าว

เธอถูกจองจำด้วยคำว่า บุญคุณ
โดนผลักไสให้ตกอยู่ในบ่วงร้าวของชายไร้หัวใจ
ใหญ่ อาชา ผู้ตีค่าหญิงสาวทุกคนไม่ต่างจากดอกหญ้า

 ไม่มีค่าหรือราคาใดๆ ด้วยความเกลียดสุ่มแน่นอยู่ในอก

http://writer.dek-d.com/pa-iii-phy/story/view.php?id=1403821



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

8 ความคิดเห็น

  1. #8 ballfiford (@ballfiford) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 22:45
    หายไปเลย
    #8
    0
  2. #7 netnapatumma (@netnapatumma) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 17:04
    ชอบค่ะชอบมากๆๆ
    #7
    0