ไฟพิศวาสจอมมาร{re-up}

ตอนที่ 26 : ตอนที่ 6 เยื่อใยจากจอมมาร (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 982
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    6 มี.ค. 61



     “ไม่ต้องทำอะไร ฉันจะบินกลับไปจัดการเองนัยน์ตาคมทอแสงเข้มขึ้นราวปีศาจ

      แต่ถ้าคุณราล์ฟไปจะไม่มีใครดูแลงานทางนี้

      ฉันจะให้นายอยู่ดูทางนี้ ฉันจะกลับไปคนเดียวเขาพยายามปรับโทนเสียงให้นิ่งเรียบดั่งผิวน้ำนิ่งสนิทพร้อมหลับตาขบฟันแน่น ไม่คิดว่าจะมีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้น 

      แต่ว่า….” อดแย้งไม่ได้ เกรงว่าคนเป็นนายอาจโดนลอบทำร้าย จึงไม่อยากจะให้บินกลับยังลาสเวกัสเพียงคนเดียว ขณะที่อีกฝ่ายนั้นอยู่ในมุมมืด ไม่สามารถรู้ได้เลยว่า จะเกิดอะไรขึ้น

      ไม่มีแต่โดมินิค ยังไงทางโน้นก็ยังมีเดลอยู่

      ประโยคดังประกาศิตทำให้คนเป็นลูกน้องไม่กล้าขัดแย้ง ได้เพียงลอบถอนหายใจ ก่อนปลายสายจะขาดหายซึ่งสัญญาณ

      ถ้าเป็นแก ฉันไม่ปล่อยแกไว้แน่สเตฟานประกายตาเรืองรองด้วยความแค้น พลันเหยียบคันเร่งให้รถพุ่งทะยานสู่ท้องถนน โดยไม่รู้เลยว่า นี่คือแผนลวงล้วงหัวใจ ระยะเพียงสั้นๆ จะมีใครบางคนเข้ามาแทรกกลางระหว่างความสัมพันธ์อันเปราะบาง จนมันแทบแตกหัก อาจจะถึงขั้นนองเลือด เนื่องด้วยศึกในครั้งนี้เดิมพันด้วยใบบัว

     

      รอยยิ้มหวานดังน้ำผึ้งอาบยาพิษได้ผุดขึ้น ขณะหลบอยู่ที่มุมตึก มีโทรศัพท์มือถือแนบหู ได้รับรายงานจากลูกน้องว่า ตอนนี้ศัตรูได้เดินทางไปถึงลาสเวกัสเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ฉะนั้นนี่คือโอกาสงามจึงเฝ้ารอเวลาให้ถึงห้าโมงเย็น รอใครบางคน

      รอยยิ้มเมื่อสักพักได้เหือดหาย เท้าก้าวขยับหมายจะเข้าไปประชิดเป้าหมายต้องชะงักกึกเมื่อเห็นว่าโดมินิคเดินตีคู่ออกมาพร้อมใบบัว นัยน์ตาคมเจือรอยชิงชัง ไม่คาดคิดว่าโดมินิคจะไม่ได้บินตามราล์ฟไป เห็นทุกทีทำตัวติดกันเป็นตังเมเลยต้องถอยล่าออกมาก่อน ไม่อยากให้ไก่ตื่น ล่วงรู้ว่าเขาไม่ได้อยู่ลาสเวกัส

      ในขณะเดียวกัน จอมมารที่โบยบินกลับสู่รังก็ออกอาการหัวเสีย ตีหน้าตูม เมื่อลูกน้องยังไม่อาจลากคนบงการออกมาจากมุมมืดได้ ซึ่งเดล ลูกน้องมือซ้ายก็ก้มหน้ายอมรับผิดต่อเจ้านายที่นั่งอยู่ในห้องทำงาน

      ผมขอโทษครับคุณราล์ฟ  เดล เจ้าของร่างกำยำเอ่ยบอก แต่ร่างนั้นเล็กกว่าโดมินิคเล็กน้อย ทว่าหากเป็นความหล่อแบบละตินล่ะก็ เขาไม่แพ้ทั้งเจ้านายและเพื่อนสนิทเช่นโดมินิคอย่างแน่นอน

      ไปลากคอคนบงการมาให้ฉันให้ได้ ถ้าไม่ได้ไม่ต้องกลับมาเสียงพิโรธดังไม่ต่างจากฟ้าผ่า ไม่เข้าใจในความสะเพร่าของลูกน้อง

      เดลรีบล่าถอยไปจัดการตามความต้องการของเจ้านายอย่างเร็วไว ทิ้งให้คนมีความเครียดฉาดฉายนั่งกระสับกระส่ายอยู่เพียงคนเดียว ใจตรงอกซ้ายซีกหนึ่งเครียดหนักกับเรื่องปัญหาที่เกิดขึ้น อีกซีกหนึ่งของใจกลับคำนึงหากรอบหน้าสวย

      ราล์ฟเหยียดยิ้ม นึกหงุดหงิดตนเองที่ไม่อาจสลัดภาพต่างๆ ของใบบัวออกจากสมองได้ จนทุบมือลงบนโต๊ะทำงานดังปัง ทว่ากลับไม่ได้ทำให้ความรู้สึกถวิลหาคลี่คลายลงไปได้เลย มีแต่ยิ่งทวีคูณ และหารู้ไม่ว่า ในยามนี้เนื้อนวลที่เขาเฝ้าคิดถึงกำลังตกเป็นเป้าหมายของศัตรูหมายเลขหนึ่ง

      คนซึ่งเฝ้ามองเป้าหมายกระตุกยิ้ม เมื่อเห็นว่าโดมินิคขับรถหายออกไปจากบริษัท ขณะสาวเจ้าเดินทอดน่องไปตามทางเดินเล็กๆ  ก่อนพบว่า เจ้าหล่อนเดินเข้าไปยังร้านอาหารในตึกเล็กๆ ยิ้มจึงถูกกระตุกกับแผนการเข้าไปตีสนิท

      อ้าวพ่อฝรั่งจะมาซื้ออะไร กินเป็นด้วยเหรออาหารอีสานเนี่ย

      จะกินอะไรก็สั่งมาสิ มายืนทำหน้างงอยู่ทำไม

      เสียงติดตลกออกจะดุเล็กน้อยของเจ้าของร้านอาหารอีสานดังถามพ่อฝรั่งตัวโตซึ่งมายืนยิ้มอยู่หน้าร้าน ด้วยเสียงที่ดังกังวานจึงกลายเป็นจุดสนใจ ไม่เว้นแม้กระทั่งสาวออฟฟิศเช่นใบบัว หน้านวลต้องชะเง้อคอยืดยาวมองออกไปนอกร้าน แล้วสายตาก็เหลือบไปเห็นใครคนหนึ่งยืนเก้ๆ กังๆ อยู่ด้านนอก ความจำในสมองก็แล่นเข้ามาเป็นฉากๆ

      อ้าวพ่อคุณจะมายืนเกาหัวอยู่อีกนานไหม โอ๊ยหรือข้าต้องพูดภาษาปะกิตวะเจ้าของร้านเริ่มทำหน้างงงวย คิดไปว่าพ่อฝรั่งตัวโตไม่เข้าใจในความหมายที่พูดออกไป

      คุณคะ คุณจำบัวได้ไหมคะ เราเคยเจอกันที่อัมพวา

      แล้วเป้าหมายก็เข้าติดกับจนได้ สเตฟานจึงเผลอยิ้มมุมปากแล้วแสร้งทำตาโต พลันพยักหน้าหงึกหงัก ราวตกใจในความบังเอิญนี้ ทั้งที่มันคือการจัดฉาก

      คุณอยากจะทานอาหารอีสานหรือคะใบบัวคลี่ยิ้มโชว์ฟันเมื่ออีกฝ่ายจำหล่อนได้พร้อมร้องถามออกไป

      หนุ่มเลือดผสมพยักหน้า ผมอยากจะลองทานดู มาเมืองไทยหลายครั้งแล้วแต่ไม่เคยได้ลองทานสักหนสเตฟานเลือกใช้ภาษาอังกฤษในการสื่อสาร

      งั้นมานั่งกับบัวก็ได้ค่ะ เดี๋ยวบัวสอนทานเองด้วยความเป็นคนมองโลกในแง่ดี จึงทำให้ใบบัวไม่ได้ทันระวังในมิตรภาพครั้งนี้ หารู้ไม่ว่าสิ่งที่หล่อนจะได้กลับมาคือสิ่งจอมปลอม แถมยังอาจทำให้จอมมารร้ายแห่งลาสเวกัส เกรี้ยวโกรธดวงตาแทบลุกเป็นไฟ

      โอกาสงามอยู่เบื้องหน้ามีหรือคนอย่างสเตฟานจะไม่ไขว่คว้า พยักหน้าหงึกหงักแล้วเดินตามสาวเจ้าเข้าไปในร้าน ซึ่งมีความร้ายสำแดงออกทางแววตา ทั้งสะใจและเหยียดหยามในคราแรก รับรองว่าเขาจะขยี้หัวใจของราล์ฟให้แหลกสลาย ไม่หลงเหลือชิ้นดี

      บัวจำได้ว่า คุณชื่อสเตฟานใช่ไหมคะเสียงเจื้อยแจ้วของใบบัวเริ่มดังขึ้น

      ใช่ครับ คุณก็ชื่อใบบัวยิ้มซ่อนเล่ห์ผุดขึ้น และเมื่อปรายตามองหน้านวล ร่างขาวผ่องเป็นยองใยดูอีกหนก็เริ่มจะเข้าใจว่า ทำไมศัตรูหมายเลขหนึ่งจึงแสดงอาการหวงผู้หญิงคนนี้ ภายใต้กรอบแว่นแสนเชยคือนางฟ้าน้อยๆ ซึ่งมีประกายตาพราวระยิบ จนดึงดูดให้คนมองนั้นหลงใหลคล้ายมีเวทมนตร์คาถา


EBOOK

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

88 ความคิดเห็น