(os) - Serendipity ♡ #95fox00cat #นยอนดีพ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 286 Views

  • 7 Comments

  • 18 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    286

    Overall
    286

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ

One Shot : Minhyun x Jinyoung <br /> นานๆ ครั้งค่ะ : )


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
#95fox00cat Project

Theme song : Serendipity - BTS


(ปล.ชอบเนื้อเพลงมากๆ เลย ดีใจที่ได้เขียนถึงเพลงนี้นะคะ)
T
B

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 14 ต.ค. 61 / 04:25

บันทึกเป็น Favorite



  ◥█̆̈◤∥ 





เหตุการณ์ทั้งหมดมันถูกกำหนดไว้อยู่แล้ว…



“ของยังเตรียมไม่เสร็จอีกเหรอ ผมไม่ได้มีเวลาทั้งบ่ายนะ” เขาหัวเสีย เสียงเข้ม



“จินยอง” เข้มขึ้นอีกนิด



“เรียบร้อยแล้วครับ”



ดวงตาเรียวมองมาที่กล่องไม้สี่เหลี่ยมตรงหน้าอย่างตั้งใจ หัวคิ้วที่ยับย่นค่อยๆ ผ่อนคลายเมื่อเห็นฮอนมากุโร่เนื้อสีชมพูเข้มถูกแล่เป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้าเตรียมไว้อย่างประณีต ทั้งโอโทโร่ ชูโทโร่ อากามิ เคียงข้างด้วยโบตันเอบิหรือกุ้งหวานตัวใส และปลาหมึกกระดองสดสีขาวน่ากิน พร้อมแล้วสำหรับให้เชฟใหญ่อย่างฮวังมินฮยอนได้จัดการต่อ



ลูกค้ารอบ 1 ทุ่ม 8 ที่นั่ง กับซูชิ 11 คอร์ส ทุกอย่างต้องเป๊ะ



แพจินยองขลุกอยู่กับร้านโอมากาเสะร้านเล็กๆ แห่งนี้มาสองปีแล้ว กว่าจะได้ออกมายืนเป็นผู้ช่วยหน้าร้าน เขาผ่านมาแล้วทุกฐานะ ฐานะน้องชายเพื่อนเชฟ เด็กฝึกงาน พนักงานชั่วคราว ดีลกับซัพพลายเออร์ ไม่นับช่วงที่โดนฝึกให้หุงข้าวหลังร้านอย่างเดียว ก็ผ่านมาได้แบบสบายๆ



ทุกอย่างไม่ใช่เรื่องบังเอิญหรอก ใช้ใจแลกมาทั้งนั้น



แต่ก็ยังเป็นได้ไม่ครบทุกฐานะอยู่ดี...



“วันนี้ได้บาฟุนอูนิมาด้วยครับ” จินยองเปิดกล่องไม้ยื่นให้ดู บาฟุนอูนิจัดเป็นของโปรดของลูกค้าที่ร้าน ด้วยรสหวานละมุน กลิ่นทะเลไม่จัดเกินไป เนื้อแน่นไม่แฉะ และมีความมันที่พอเหมาะ มินฮยอนมักเสิร์ฟคู่กับอิคุระหรือไข่แซลมอนให้มีรสเค็มตัดกัน



“ดีครับ” ชมแบบเสียงเข้มๆ



ปกติแล้วคนตัวสูงตรงหน้าค่อนข้างใจดี แต่พอหยิบเสื้อคลุมสีขาวมาสวม พับแขนเสื้อแล้วจับมีดเข้าหน่อย ก็แปลงร่างเป็นคนเจ้าระเบียบจนน่าขนลุก โดยเฉพาะหน้าตาหล่อเหลาคมคายนี่มองอย่างไรก็อันตราย เป็นสาเหตุให้ลูกค้าสาวๆ ขยันจองคิวมาบ่อยๆ หวังว่าวันหนึ่งเชฟจะใจดี ชวนคุยเรื่องอื่นนอกจากเรื่องปลา ปลา และปลาบ้าง



รำคาญหัวใจแต่ก็ช่วยไม่ได้ ขนาดจินยองเองก็ยังชอบมินฮยอนที่จริงจังและหลงใหลกับสิ่งที่ตัวเองทำแบบนี้ที่สุด


       


                                     ◥█̆̈◤




“เหนื่อยหน่อยนะวันนี้”



เจ้าของเสียงใช้ผ้าสีขาวเช็ดมีดของตัวเองจนแห้งสนิทแล้วบรรจงเรียงเก็บเข้ากระเป๋าอย่างตั้งใจ ส่วนจินยองเองก็เพิ่งวางมือจากการทำความสะอาดเคาน์เตอร์จนวาววับเอี่ยมอ่อง สุดท้ายก็เหลือกันอยู่สองคนในร้านแคบๆ ร้านเดิม



“ไม่เป็นไรหรอกครับ พรุ่งนี้ร้านปิดนี่”



“นั่นสิ ลืมไปเลย” เขาหันมายิ้มให้ แขนเสื้อทั้งสองข้างถูกถกขึ้นมาถึงข้อศอก ดูสบายขึ้น ไม่อึดอัดเหมือนในเวลางาน พอถอดหมวกออกแล้ว ถึงได้เห็นว่าตรงไรผมนั้นมีเม็ดเหงื่อประปราย



“กินอะไรกันดี”



“อะไรเหลือก็กินได้หมด พี่เป็นเชฟ พี่ก็เลือกสิ เลี้ยงเบียร์สักกระป๋องด้วยก็ดี” จินยองตอบ



“พูดแบบนี้ทุกวัน ไม่เบื่อหรือไง คราวหลังหัดร้องกินอะไรยากๆ บ้าง”



“ผมเบื่อยาก ชอบอะไรก็ชอบอยู่อย่างนั้นนั่นแหละ พี่ก็รู้” จินยองสู้สุดชีวิต ส่วนคนฟังก็ทำหูทวนลม ได้แต่โบกมือไล่ให้ไปนั่งรอก่อน 


ทำแบบนี้ประจำ



ไม่กี่อึดใจ จินยองก็สะดุ้งเฮือกเพราะโดนกระป๋องเบียร์เย็นเฉียบแปะที่ข้างแก้ม ก่อนที่มินฮยอนจะนั่งลงข้างกัน ปล่อยให้ลมเย็นๆ ตอนห้าทุ่มพัดพาความเหนื่อยล้าให้จางไปบ้าง



“ซาบะดองแล้วกัน แกล้มเบียร์” เขายื่นเมนูเก่งมาให้ ไม่ได้ใส่จานหรูหราอะไร แต่เป็นซาบะดองชิ้นหนาๆ ในชามสีดำที่กินกันประจำพร้อมตะเกียบหนึ่งคู่



“เอ้อออ เหมือนเมื่อวานเลย ใครทำอะไรซ้ำๆ มากกว่ากัน พี่หรือผม?”



มินฮยอนฟังแล้วได้แต่หัวเราะกับอาหารง่ายๆ ของตัวเอง “แต่ซาบะดองของพี่อร่อยที่สุดในโลกแล้วนะ”



“รู้แล้วครับว่าอร่อย แต่อันนี้เบื่อจริงนะ เบื่อแบบพรุ่งนี้ก็ไม่กินแล้ว ต่อให้ทำอร่อยแค่ไหนก็ไม่กิน”



“นายเป็นแมวจะเบื่อปลาได้ไง กินๆ ไปเถอะน่า” พูดจบก็ยกกระป๋องเบียร์ขึ้นกระดกอย่างอารมณ์ดี



นายเป็นแมวนำโชคนะ… เขาเคยพูดแบบนั้น

แมวตัวผอมๆ ที่เดินเข้ามาที่ร้านในวันที่ทุกอย่างขลุกขลักเละเทะ แล้วเปลี่ยนเรื่องยุ่งยากทั้งหมดกลายให้กลายเป็นเรื่องง่ายดาย เหมือนมีมนต์



เป็นอีกฐานะที่ลืมเล่าไปตอนต้น ‘ฐานะแมวที่ร้าน’


“จินยอง วันนี้ขอโทษนะที่หงุดหงิดใส่” เสียงนั้นเบาและนิ่งเหมือนเสียงทะเลตอนกลางคืน ทุกครั้งที่ถูกเรียกแบบนี้ จินยองจะรู้สึกชอบชื่อของตัวเองมากขึ้นเป็นพิเศษ



“ผมน่ะ ไม่ได้มีเวลาทั้งบ่ายนะ” จินยองล้อเลียน ในขณะที่อีกคนทำท่าอ่อนใจ



“จินยอง”



“ครับ” คนฟังเงยหน้าสู้  “วันนี้พี่เรียกผมครบร้อยครั้งหรือยัง”



“จินยอง”



“...”



“จินยอง”



“พี่พอก่อน โดนเรียกมากๆ แล้วเวียนหัว ตอนนี้เมาแล้ว ไม่อยากเมากว่าเดิม”



ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งคู่ก็ซับซ้อนแบบนี้ ดึงดูดเข้าหากันอย่างสุดแรง แต่ในบางครั้งก็ผลักออกจากกันเพราะความกลัวลึกๆ ที่ซ่อนอยู่ ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าต่างคนได้กลายเป็นจักรวาลของอีกฝ่ายไปแล้ว



“นายจะไปจริงๆ เหรอ”



จินยองฟังแล้ววางกระป๋องเบียร์ลงข้างตัว เงยหน้ามองพระจันทร์ด้านบนที่ตอนนี้โดนกลุ่มเมฆบดบังไปเกินครึ่ง



“ไม่ไปได้ไหม พูดแบบนี้ไม่เป็นเหรอ”



“...”



“ถ้างั้น ก็จะตอบว่าต้องไป เพราะเบื่อแล้ว อยากทำอะไรใหม่ๆ บ้าง”



“ไหนนายบอกว่าเป็นคนเบื่อยาก”



เบียร์ก้นกระป๋องของมินฮยอนถูกกลืนลงไปรวดเดียวทันทีที่ถามจบ ลูกกระเดือกแหลมๆ นั้นเคลื่อนตัวขึ้นลงเหมือนคลื่น



“ไม่ไปก็ได้นะ”



“หืมม”



“ถ้าพี่พูดว่า อย่าไปเลย ผมก็จะไม่ไปหรอก ขอแค่พูดออกมา”



เริ่มเกมจ้องตาอย่างเป็นทางการอีกแล้ว รอบที่เท่าไหร่ก็จำไม่ได้



“จินยอง”



“ครับ”



จินยองนั่งกอดเข่าแล้วตั้งใจฟังคำพูดจากคนที่นั่งหูแดงที่นั่งข้างกัน พอนอกเหนือเวลางาน อีกฝ่ายก็ยอมลดละความเป็นนายจ้าง เหลือแค่ผู้ชายธรรมดาๆ ตาตี่ๆ คนหนึ่งเท่านั้น



“ไม่ไปได้ไหม”



เหมือนได้ยินเสียงดัง “กริ๊ก” เวลาที่แม่กุญแจโดนปลดล็อค

จินยองยิ้ม… ส่วนมินฮยอน หูแดงกว่าเดิม



“กะแล้วว่าพี่ต้องพูด” จินยองเผลอยิ้มกว้าง แผ่รังสีความลิงโลดออกมาจนอีกฝ่ายเริ่มรู้แกว



“เป็นโมฆะได้ไหม เมื่อกี้เมา”



“ไม่ได้สิ” จินยองหัวเราะ “พี่เชื่อเรื่องพรหมลิขิตหรือเปล่า ยังไงพี่ก็ไม่ให้ผมไปหรอก เพราะทุกอย่างมันถูกกำหนดไว้หมดแล้ว รวมถึงตอนนี้ที่เรานั่งคุยกันก็ด้วย”



“งั้นเหรอ…”



“ใช่สิ ทั้งเรื่องที่ผมเจอพี่ ทำงานกับพี่ ทะเลาะกับพี่ ช่วยพี่แล่ปลา แล้วก็—”



คืนนี้จินยองสะดุ้งเป็นครั้งที่สอง รุนแรงกว่าตอนโดนกระป๋องเบียร์เย็นฉ่ำมาแนบแก้ม เมื่อริมฝีปากที่มีรสขมเล็กๆ ทาบลงบนริมฝีปากของตัวเองแบบไม่ทันตั้งตัว พร้อมกับลมหายใจร้อนๆ ที่ลอยมาปะทะหน้า จะถอยหนีก็ไม่ทันเพราะถูกมินฮยอนยึดแขนเอาไว้แน่น ดวงตาเรียวคู่นั้นจ้องลึกเข้ามาเหมือนกำลังมองหาอะไรบางอย่าง



“พรหมลิขิตกำหนดไว้ด้วยหรือเปล่า เรื่องที่พี่จะจูบนาย”



“ก็ งั้นมั้ง”



“แล้วอะไรอีก”



“ผมรู้ว่าพี่จะบอกชอบผม”



“งั้นคงต้องรอวันอื่น พรหมลิขิตนายมันหลอกนายแล้ว แต่เอาเป็นว่า นายไม่ไปทำงานที่อื่นแล้วนะ ดีมากจินยอง”



คนตัวสูงตบบ่าเบาๆ แล้วเนียนลุกหนีไป จินยองอดหัวเราะออกมาไม่ได้ สองปีกับคำสั้นๆ ทื่อๆ แบบนี้ ทำไมมันยากเย็นเหลือเกิน อยากตามไปต่อยให้หายรำคาญสักหมัด



แต่ช่างเถอะ เพราะยังไงมินฮยอนก็ต้องบอกชอบเขาอยู่ดี



ก็ทุกอย่างมันถูกกำหนดไว้แล้วนี่นะ



End-


#ซาบะดอง


: )





ขอบคุณที่แวะมาอ่านค่ะ เขียนถึงโอมากาเสะเพราะเลิฟๆ ถ้าได้เชฟแบบคุณฮวังน่าจะดี  

ไว้จะแว่บมาอีกนะ 



ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ p_silverlining จากทั้งหมด 2 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

7 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 08:37

    เราอ่านไม่ได้อ่าา เนื้อหาไม่ขึ้น ฮือออออออออ
    #7
    3
    • 16 ตุลาคม 2561 / 11:37

      อ่านได้แล้ววววววววว ฮืออออออ ดีใจ น้องน่ารักจังเลยยยยยยย คิดอะไรก็พูดไปเลยตรงๆ
      #7-2
    • 16 ตุลาคม 2561 / 13:27
      เย้ ขอบคุณมากเลยค่ะ ><
      #7-3
  2. #6 Mimi
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 10:43

    พี่มินคนซึน2018

    จูบเค้าละยังซึนอีกนะคะพี่

    ยัยน้องก็แสบมากกกกกก

    แต่ก็เต็มไปด้วยความน่าเอ็นดูตามประสา

    เค้าก็เหมาะกันสุดแล้วละค่ะ คนซึนมาเจอกับคนแสบ 55555

    #6
    1
    • 16 ตุลาคม 2561 / 00:12
      เด็กงึมงำเรื่องอะไรไม่รู้ เชฟใจร้อนแล้วค่ะ วัยรุ่นเหลือเกิน : ) ขอบคุณที่แวะมานะคะ
      #6-1
  3. #5 BumblebeeH (@BumblebeeH) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 00:49
    คนปากแข็งกับคนรู้ทันกัน ถูกคู่!!
    #5
    1
    • #5-1 p_silverlining (@p_silverlining) (จากตอนที่ 1)
      16 ตุลาคม 2561 / 00:10
      คนเดินหนีคงรู้สึกว่าตัวเองจะชนะแน่ๆ แต่เดี๋ยวก่อน....เอิ๊ก
      #5-1
  4. #4 likeachild (@bubblyblue) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 23:51
    สายซึนนะคะคุณเชฟ ส่วนน้องก็เจ้าเล่ห์ไม่เบา แต่อย่างว่า จะทันคุณเชฟได้ก็ต้องแสบประมาณนึง

    แต่งได้น่ารักมากๆเลยค่ะ
    #4
    1
    • #4-1 p_silverlining (@p_silverlining) (จากตอนที่ 1)
      16 ตุลาคม 2561 / 00:06
      ขอบคุณมากเลยค่ะ
      ไม่รู้ใครแสบกว่าใครเหมือนกัน สู้กันสุดๆ : D
      #4-1
  5. #3 laziibear92 (@bb210435) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 16:16
    ฮื่ออ น่ารักมาก ละมุนไปหมด จูบเค้าทื่อๆ อย่างนี้ก็ได้หรอมินยอน
    #3
    1
    • #3-1 p_silverlining (@p_silverlining) (จากตอนที่ 1)
      16 ตุลาคม 2561 / 00:04
      นั่นสิคะ ตาคนนี้นี่นะ ตีเลย &#128556;
      #3-1
  6. วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 13:42

    พี่มินซึนรึว่าซึนนะ 55555 เรื่องตรงกับเพลงจริงๆ ทุกอย่างได้กำหนดไว้หมดแล้ว ให้พี่มินและจินยองลงเอยกัน 55 จูบแล้วยังไม่บอกชอบมันน่าตีๆให้ช้ำจริงๆ 55555

    #2
    1
    • 16 ตุลาคม 2561 / 00:13
      สรุปว่าพี่มินก็คือซึนและซึนนั่นเอง หนีไปแล้วด้วย แต่หนีพรหมลิขิตไม่พ้นหรอก หุหุ
      #2-1
  7. วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 11:07

    เกลียดความจูบน้องแล้วถามว่าพรลิขิตบอกมั้ย เนี่ยนิสัยอยากตีพี่ น้องน่ารักกกเอ็นดูตอนล้อเลียนพี่น้องนี่นะ ตอนพี่ขอน้องว่าไม่ไปได้มั้ยคือแบบเอ็นดูขำที่หูแดงอะ 55555555555555

    #1
    1
    • 16 ตุลาคม 2561 / 00:14
      น้องอดทนโดนดุมา น้องหมั่นไส้จะแย่แล้ว มาพูดดีตอนท้าย น้องหงุดหงิด :p
      #1-1