'ลี่เซี่ย' องครักษ์หญิงคนที่สิบสาม

ตอนที่ 3 : แคว้นเจียง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 433
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    24 ก.พ. 63

แคว้นเจียง หลังจบสิ้นสงคราม 'กบฎ' แย่งชิงบัลลังก์ ระหว่างคนในราชวงศ์สกุลหมิง

'กบฎ' คือ อ๋องไท้เหนี่ยน อายุสี่สิบปีผู้ชักชวนขุนนางชั้นผู้ใหญ่ก่อกบฏและผู้ยุยงรัชทายาทลำดับที่หนึ่งอายุยี่สิบแปดปีหลานรักกำเนิดจากฮองเฮาและฮองเฮาเป็นน้องสาวบุญธรรมอ๋องไท้เหนี่ยน ลุงหลานร่วมก่อกบฎ ได้พ่ายแพ้และอ๋องไท้เหนี่ยนเสียชีวิตด้วยฝีมืออ๋องไท้สื่อหยาง อายุยี่สิบเจ็ดปี รัชทายาทลำดับที่สองกำเนิดจากพระสนมเอก 


ไท้สื่อหลิวป๋อฮ่องเต้สิ้นพระชนม์ด้วยยาพิษจากน้ำมืออ๋องไท้เหนี่ยนพี่ชายต่างพระมารดาก่อนเกิดสงครามแย่งชิงบัลลังก์ห้าเดือน


เสร็จพระราชพิธีบรมพระศพองค์ฮ่องเต้สิบวัน ขุนนางผู้ภักดีอันเชิญรัชทายาทลำดับที่สองขึ้นครองราช พร้อมพระสนมเอกพระมารดาดำรงพระยศไทเฮา


ท้องพระโรง


ขุนนางเก่า และขุนนางใหม่ผู้ดำรงตำแหน่งแทนผู้ร่วมก่อกบฎที่ถูกลงโทษประหารทั้งตระกูล ต่างยื่นฎีกาให้มีการคัดเลือกพระสนมและฮองเฮาในฮ่องเต้ไท้สื่อหยาง


เสียงดังแข่งกันต่างฝ่ายต่างเสนอบุตรหลานของสกุลตน


"ท่าน! จะถกเถียงกันอีกนานเท่าใดกัน" สุรเสียงแม้ไม่ดัง ทว่าทุกคนเบื้องล่างหน้าบัลลังก์มังกรทองฟังแล้วหนาวจับใจ




"       "  ทุกคนต่างปิดปากสนิท และจากหันหน้าถกเถียงกัน ต่างหันหน้าสู่เบื้องพระพักตร์ ต่างทิ้งเข่าทั้งสองข้างลงพื้นเกิดเสียงดังสนั่นในท้องพระโรงและก้มหน้ามองพื้นนิ่ง


"ขอฝ่าบาท ทรงลงพระอาญา พ่ะย่ะค่ะ" ร้องขอให้ลงโทษเกือบพร้อมๆกัน เมื่อคิดว่าตนทำให้พระองค์ทรงกริ้วเข้าให้แล้ว


"ไว้ ท่านทำผิดเมื่อใด เจิ้นลงโทษอย่างแน่นอน ตอนนี้จงลุกขึ้นเถิด"


"ขอบพระทัย พ่ะย่ะค่ะ"


"เรื่องสนมไว้ให้วังหลังจัดการส่วนท่านทั้งหลายช่วยกันคิดหาวิธีเรื่องทำนุ บำรุง บ้านเมือง และช่วยเหลือราษฎรแคว้นเจียงก่อนไม่ดีกว่าหรือ สงครามที่ผ่านมาลำบากกันไม่น้อย และที่สำคัญทิศเหนือทหารยังตรึงกำลังป้องกันแคว้นเหยาที่ตั้งค่ายไม่ห่างจากชายแดนแคว้นเรานัก และมีข่าวรายงานว่าทางทิศใต้และทิศตะวันตกคบคิดกันรุกรานอีก จะให้เจิ้นรับสนมมาช่วยออกรบแทนทหาร รึ ดีเหมือนกัน ทหารจะได้หยุดพักเสียบ้าง" ตรัสดังห้วนและประชดประชัน


"       "  เงียบ และทุกคนต่างยิ่งหนาวจับใจเป็นทวีคูณ


ทอดพระเนตรคมวาวสู่เบื้องล่าง เข้าพระทัยอยู่ดอกว่าขุนนางต่างต้องการให้พระองค์มีรัชทายาท ด้วยอายุยี่สิบเจ็ดเข้าไปแล้ว แม้จะมีสตรีเป็นอนุไว้อุ่นเตียงตามวิสัยหนุ่มวัยฉกรรจ์และไม่ทรงคิดตั้งเป็นชายาสักนาง ไม่แม้แต่จะมอบบุตรให้


อนุทุกคนในสายพระเนตรของพระองค์ ไม่มีนางใดเหมาะสมกับตำแหน่ง 'สนม' และอนุบางคนเป็นคนในสกุลของขุนนางหน้าพระพักตร์ คงคิดหาวิธีการให้แต่งตั้งเป็นสนมกระมัง


"ท่านแม่ทัพ" ทรงเรียกแม่ทัพหนุ่มใหญ่และเป็นพระพี่เลี้ยงครั้งพระองค์ดำรงพระยศองค์ชายห้า องค์ชายห้าผู้ครั้งหนึ่งอยู่นอกเหนือสายตาเหล่าขุนนางเก่าแก มาเข้าตาเมื่อองค์ชายห้าพระองค์เดียวในราชวงศ์สกุลหมิงได้เป็นศิษย์เอกของเทพเซียนกระบี่ที่จะรับศิษย์ห้าปีครั้งและเพียงคนเดียว


"พ่ะย่ะค่ะ"


"เรื่องคัดเลือกทหารใหม่ชดเชยเข้าประจำการ และองครักษ์ประจำตำหนักไทเฮา ไปถึงไหนแล้ว"


"ทูลฝ่าบาท อยู่ระหว่างดำเนินการ ปิดประกาศได้ห้าวันแล้ว  อีกหนึ่งเดือนให้หลัง เมื่อตรวจสอบประวัติผู้สมัครเรียบร้อย และทำการคัดเลือกโดยมีกระหม่อมเป็นผู้คัดเลือกเอง  จักได้ครบตามจำนวน พ่ะย่ะค่ะ"


"ดี เจิ้นวางใจว่าจะไม่มีไส้ศึก แล้วท่านใดมีเรื่องสำคัญอีกหรือไม่...ที่สำคัญ" ตวัดสายพระเนตรไปทางเหล่าขุนนางทุกคน


"        "  ต่างเงียบยืนก้มหน้าไม่มีผู้ใดหันซ้ายขวา เมื่อคำสุดท้ายถูกย้ำด้วยสุรเสียงฟังแล้วให้คิดว่าประหนึ่งถูกข่มขู่


"เลิกประชุม" จางฮั่น กงกงผู้รับใช้ใกล้ชิดประกาศเมื่อเห็นฮ่องเต้สบัดชายแขนเสื้อภูษาทรงสีเข้มหลังขุนนางต่างเงียบ 


"น้อมส่งเสด็จ พ่ะย่ะค่ะ" รีบคุกเข่าก้มหน้าและถวายความเคารพ


"เสด็จไหนหรือ พ่ะย่ะค่ะ" กงกงรับใช้ตั้งแต่ทรงพระเยาว์ร้องถามแกมวิ่งตามเมื่อวรองค์สูงใหญ่ทว่าว่องไวและสง่างามสาวพระบาทเร็วยังทิศตรงข้ามไปยังพระตำหนักหลวงที่ประทับ


"ไปตำหนักไทเฮา จางฮั่นเจ้าสั่งใครให้นำฎีกาไปที่ตำหนักไทเฮา เราจะทำงานที่นั้น และเราจะขอคำปรึกษาไทเฮาเล็กน้อย"


"พ่ะย่ะค่ะ" จางฮั่นน้อมรับคำบัญชา แล้วยืดตัวตรงเมื่อวรองค์ปราดเปรียวว่องไวเสด็จห่างสายตา ตนเพียงก้มหน้าถวายความเคารพและน้อมรับตัวต่ำชั่วอึดใจ พระองค์ก็เสด็จไปไกลแล้ว ช่างสมเป็นศิษย์เอกเทพเซียนผู้เป็นที่เคารพในห้าดินแดนนัก ชำนาญอาวุธทุกประเภทใช่ว่าจะเฉพาะกระบี่เสียเมื่อไรกัน ยิ่งวิชาตัวเบายิ่งเป็นเลิศ 


ผู้ใดคิดเป็นศัตรูแคว้นเจียงคงไม่รอด


'เสด็จ พระตำหนักไทเฮา ไม่พ้นเรื่องพระสนม ฝ่าบาทหลีกเหลี่ยงมานาน คงคิดให้พระมารดาช่วยเหลือเป็นแน่ ฝ่าบาทหนอฝ่าบาท พระองค์ขอคำปรึกษาแบะให้ทรงช่วยผิดคนเสียแล้ว ไม่ทรงทราบหรือเยี่ยงไร ว่าพระมารดาของพระองค์ต้องการอุ้มหลานมากเพียงใด หึหึหึ'









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

27 ความคิดเห็น