'เหว่ยชิงหลาน' สาวงามมือสังหาร (นิยายของพรนับพัน แปลโดย ยำรวมมิตร)

ตอนที่ 8 : สตรีผู้งดงามและเจ้าม้าพยศ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,098
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 222 ครั้ง
    29 ก.พ. 63

เหว่ยชิงหลานและม้าพันธุ์ดีสีดำผิวมันวาว ถูกดูดเข้าโพร่งเหมือนหลุมดำขนาดใหญ่

ทั้งคนทั้งม้าเมื่อหลุดจากหลุมดำ ตกลงทะเลดำเกือบริมชายฝั่งเสียงดังสนั่น พร้อมๆกับสายฟ้าผ่าลงอีกครั้ง เรียกสายตาทหารสองนายที่เดินแยกจากกลุ่มสำรวจด้วยต้องการปลดทุกข์หนักเบาบริเวณซอกหินหลับตาเพื่อนทหารด้วยกัน รีบจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อยวิ่งเร็วตามเสียงและภาพที่ปรากฎในสายตา 


ทั้งสองยืนเหนื่อยหอบมองภาพคนที่แน่นิ่งถูกคลื่นสัดไปมาและม้าสว่างามสีดำสนิมเหมือนรัตติกาล เดินวนคนแน่นิ่งคว่ำหน้า


"เจ้าไปเรียกคนมาช่วย ข้า  จะลงไปดูว่าเป็นผู้ใดกันที่กล่นมาจากข้างบน...ม้าช่างสง่างามดีแท้"


"ได้ๆ ข้าว่าต้องเกี่ยวกับมังกรเพลิงที่เล่นน้ำแน่ๆ และดูสิ สายฟ้าหยุดผ่าเปรี้ยงลงมาแล้ว ประจวบเหมาะที่เห็นภาพทั้งสองตกลงมา รึ เจ้าไม่เห็นอย่างที่ข้าเห็น"


"เห็นสิ แต่จะเกี่ยวอันใด ม้า กับ มังกร จะเหมือนกันได้เยี่ยงไร ไปรีบไป ไป๊" เอยปากไล่พร้อมดันหลังให้เพื่อนรีบไป


"อือๆๆ ข้ารู้ว่าแล้ว ไปแล้ว" ผงกหัวรับ แล้วรีบวิ่งเพื่อจะไปรายงานท่านรองแม่ทัพ คงได้รางวัลหลายอัฐ


"ฮี่ๆๆ"


ทหารที่ลงลุยเดินเข้าไปยังไม่ทันใกล้ผู้นอนแน่นิ่งเหนือผิวน้ำของทะเลดำ ม้าสีดำรัตติกาลยกเท้าหน้าก่อนวางลง และหันกระโดดเพื่อดีดเท้าหลังใส่


"โอ้ยยย..." หลบทันแต่ห่างม้าสะบัดถูก เจ็บคราวถูกแส้ฟาดใส่หน้า


"เจ้าหลบออกไป" ประมุขพรรคมารสั่งเสียงห้วน และก้าวลุยน้ำไปแทนทหารที่เมื่อครู่ได้เห็นภาพถูกม้าใช้เท้าหลังดีดใส่ โชคดีที่ทหารถูกเพียงห่างของม้าแทนเท้า ไม่เช่นนั้นคงไม่รอด


'ชั่งสว่างาม และพยศยิ่งนัก' มองม้าแล้วเอยชม


"ใคร รึ!?" ทหารที่ถูกสั่งให้หลบออกมา หันไปถามกลุ่มทหารที่เข้ามาถึง มองตามแผ่นหลังกว้าง รูปร่างช่างสว่างามนัก และเสียงห้าวชั่งมีอำนาจ ตนคิดว่าท่านจอมทัพเหว่ยเสียงมีอำนาจแล้ว แต่เมื่อมาได้ยินเมื่อครู่ เสียงของท่านจอมทัพฟังแล้วชั่งธรรมดาเหลือเกิน


"นั้น ชินอ๋อง จ้าวจางเหยี่ยน ประมุขพรรคมาร เจ้าของทะเลดำ"


"ห๊าาา...!!! เสด็จมาได้เยี่ยงไร" ร้องตกใจแล้วถอยฉากออกห่างเท่าที่จะห่างได้ ใครเล่าจะต้องการอยู่ใกล้ผู้มีบารมีเทียบฟ้าและที่สำคัญถือองค์เป็นที่สุด ข่าวลือที่ว่าไม่พอพระทัยผู้ใด ผู้นั้นมักหายไปอย่างไร้ร่องรอย ตนไม่ต้องการเป็นเช่นนั่น


"เจ้าอีกคนใช่หรือไม่ที่ได้เห็นภาพปรากฎเมื่อครู่" รองแม่ทัพรอจังหวะถามอีกคน หลังจากได้ฟังจากปากทหารอีกคนที่วิ่งไปตระโกนบอกให้ทุกคนมาที่นี้ 


"ขอรับ...และนั้น" ชี้ไปทางชินอ๋อง


"ปล่อยเป็นหน้าที่พระองค์ไปเถิด เมื่อที่นี้เป็นถิ่นและเขตแดนของพระองค์" 


"ท่านรองแม่ทัพขอรับ" เรียกแล้วหันซ้ายหันขวา ก่อนจะเอยเป็นเสียงเบาพอได้ยินกันสองคน "ม้าสีดำนั้น ช่างสง่างามนัก และพยศมากที่เดียว ข้าเกือบถูกมันทำร้ายเอาเกือบตาย มันคงห่วงเจ้านายของมัน กลัวข้าจะเข้าไปทำอันตรายเจ้านายมัน ท่านรองแม่ทัพไม่สนใจเจ้าม้านั่นหรือขอรับ มันทั้งฉลาดและแสนรู้" บอกอย่างเอาใจ


"อืม...ใช้มันสง่างามมาก และงามไม่เหมือนม้าทุกตัวที่ข้าเคยเห็นมา และยิ่งพยศยิ่งน่าสนใจ" เห็นด้วยที่ทหารยศนายกองบอกกล่าว มองเห็นม้ายังมีท่าทีไม่ไว้ใจท่านอ๋องเพราะยังไม่ยอมให้เข้าใกล้เจ้านายของมัน


คนและม้าคงกำลังประเมินชั้นเชิงกันและกันกระมัง 'หึหึหึ

นึกภาวนาในใจให้ม้ามันดีดเท้าใส่สักครั้งและได้สักแผลเถอะ มั่นใสท่าทางองอาจไม่ยอมผู้ใดนักเชียว'


"ม้ามันโง่ หรือ ว่าฉลาดกันแน่ หากไม่ให้ช่วย เจ้านายมันนอนนิ่งหน้าจมน้ำเช่นนั้น มิขาดอากาศหายใจแล้ รึ"


"นั้น สิ ดูท่าท่านอ๋องจะมิกลัวเจ้าม้าพยศนั้นเลย  โอ้...!!! มันดีดเท้าใส่ท่านอ๋องด้วย"


"ความไวของมันยังห่างจากท่านอ๋องหลายขุมนัก ฮ่ะๆ" ลูกน้องพรรคมังกรเพลิงกล่าวอวดอ้างให้ทหารสกุลเหว่ยได้ยิน


ทหารสกุลเกว่ยต่างหันมองชายฉกรรจ์สามคนอย่างไม่พอใจที่มาพูดโอ้อวดให้พวกตนได้ยิน ต่างหันหลังให้แล้วจับกลุ่มคุยกันเอง


"เจ้าเคยเห็นม้าตัวนี้บ้างหรือไม่"


"ข้าว่านะ ม้างามกว่าม้าในกองทัพและในวังเสียอีก"


"หุบปากเจ้าเสีย อย่าว่าม้าตัวนี้ดีกว่าในวังหลวง จะเป็นเรื่องใหญ่ รู้หรือไม่" เข้ามากระซิบเสียงดุบอกคนเผลอพูดไม่ดูตาม้าตาเรือ


หลายคนต่างยืนมองและพูดเสียงเซ็งแซ่ไม่รู้ใครจะฟังใคร




"หึหึหึ เจ้าจะพยศไม่ดูที่ดูทางเลยนะเจ้ารัตติกาล" เพราะม้าสีดำสนิทจึงเรียกมันเช่นนั้น " เจ้าจะปล่อยให้นายของเจ้า นอนจมน้ำเช่นนั้น รึ ป่านนี้มิขาดใจตายแล้วหรือ"


"ฮี่ๆๆๆ"


จ้าวจางเหยี่ยน กล่าวจบรอดูว่าเจ้าม้าที่สง่างามตลอดทั้งตัวจนหาที่ติมิได้จะทำประการใด แล้วต้องยกยิ้มอย่างพอใจและชื่นชมความฉลาด แสนรู้ เมื่อมันใช้ปากงับที่ต้นแขนแล้วดันเพื่อพลิกตัวเจ้านายของมันให้นอนหงาย


และต้องอึ้งจ้องมองเจ้านายของมันอย่าง ตะลึงงั้น


'สตรี รึ! และนางช่างงดงามนัก งดงามกว่าสตรีนางใดที่เคยเห็นในใต้หล้า นางเป็นผู้ใดกัน บุตรีบ้านเรือนสกุลใด' 


"โอ้...! นั้น ๆ คุณหนูสาม คุณหนูชิงชิง" 


เสียงบอกจากด้านหลัง ทำให้จ้าวจางเหยี่ยนตกใจและแปลกใจ จวนจอมทัพสกุลเหว่ยมีบุตรีงดงามถึงเพียงนี้ ไยไม่เคยรู้ข่าว และไม่เคยได้ยินว่ามีบุตรีนามชิงชิงหรือคุณหนูสาม เคยได้ยินแต่หลายคนกล่าวถึงคุณรอง คุณห้า และคุณหนูเจ็ด


"ผู้ใดไปรายงานท่านจอมทัพ ทำไมถึงนานเช่นนี้..." รองแม่ทัพมองเส้นทางยังไร้วี่แววว่าท่านจอมทัพจะรีบมา กลับเป็นคนนอกเสียอีกที่มาได้เร็วป่านเหาะมา แล้วหันไปร้องสั่งอีก " เจ้าไปตามหมอทหาร และให้ใครเตรียมห้องพักไว้ แล้วให้รีบไปรายงานที่จวนว่าคุณหนูสามอยู่ที่นี้ อาจพบท่านจอมทัพตามทางก็ได้ ข้าจะพาคุณหนูสามไปที่ค่ายฝึกทหารหลังหมอทหารดูอาการแล้ว"


"ฮี่ๆๆ"


รองแมทัพผงะ ล้มหงายหลังลงกลางน้ำเมื่อม้าสีดำสนิททำท่ายกเท้าหน้าใส่ ไม่ให้เข้าใกล้คุณหนูสาม


"หึหึหึ" ขำไม่เปิดปากเพียงยกมุมปากเท่านั้น


รองแม่ทัพเหมือนได้ยินเสียงหัวเราะของจ้าวจางเหยี่ยน ทว่า...เมื่อมองใบหน้าอันหล่อเหลาขาวเนียนยิ่งกว่าใบหน้างามของอิสตรี กลับไม่มีพิรุธท่าทางว่าหัวเราะขำ ตนหูเฟือน รึ!


"มันไม่ให้ผู้ใดเข้าใกล้นาง ช่างเป็นม้าดี ที่รู้จักห่วงเจ้าของ"


"แต่ คุณหนูสามไม่เคยขี่ม้า หรือแม้แต่จะมีม้าสักตัวไว้ครอบครองเป็นเจ้าของ แล้วม้าชั้นเลิศเช่นนี้..." รีบหุบปากเมื่อรู้ว่าตนกล่าวมากเกินไป เหมือนนินทาเจ้านายให้คนนอกฟัง


จ้าวจางเหยี่ยนยกคิ้วกระบี่ขึ้นสูงอย่างสงสัย...เป็นถึงคุณหนูจวนจอมทัพ จะขี่ม้าไม่เป็นหรือไม่มีม้าเป็นสมบัติของตนเองได้เช่นไรกัน 


"เจ้า จะให้นายของเจ้านอนแช่น้ำจนตาย รึ จึงไม่คิดให้ผู้อื่นช่วย" จ้าวจางเหยี่ยนหมดความสนใจในตัวรองแม่ทัพ หันมาสนใจและเป็นห่วงสตรีผู้งดงามแทน ลองเอยปากลอยๆ ดูว่าเจ้าม้าพยศจะทำเช่นไร คงไม่ใช้ปากงับที่ร่างกายส่วนใดส่วนหนึ่งแล้วลากขึ้นฝั่งหรอกนะ


และเป็นจริงอย่างที่คาดคิดไว้ เมื่อเจ้าม้าพยศและท่าจะดื้อเอาเรื่อง ใช้ปากงับที่หัวไหล่ของนางแล้วลากแบบเดินถอยหลังอย่างทุลักทุเลเพื่อขึ้นฝั่ง


"หึหึหึ"


รองแม่ทัพอึ้งที่เจ้าม้ามันฟังภาษาคนเข้าใจ และชั่งฉลาดนัก มองท่านอ๋องเดินตามดูเจ้าม้าลากคุณหนูสามขึ้นฝั่ง และท่าทางท่านอ๋องจะสนใจคุณหนูสามมิใช่น้อย ที่เดินลุยน้ำตามคงกลัวว่าเจ้าม้าจะลาก ฉุด ดึง คุณหนูไม่ไหวและถ้าหลุดออกจากปากที่งับเมื่อใดร่างคุณหนูสามคงจมน้ำเมื่อนั้น


ไม่ใช่รองแม่ทัพที่สงสัยในตัวจ้าวจางเหยี่ยน ทุกคนที่เห็นต่างคิดไม่ต่างกัน ว่า 


บุรุษผู้เย็นชา ไร้หัวใจ ผู้อยู่เหนือใต้หล้าเช่นท่านประมุขพรรรมาร จะสนใจคุณหนูสาม คุณหนูผู้ไร้ค่าแห่งจวนสกุลเหว่ย คุณหนูผู้กำเนิดจากอนุไร้ศักดิ์และอนุชั้นปลายแถว...ได้! ช่างเป็นคู่ที่ต่างกันราวฟ้ากับเหวลึก


"เจ้าจะคาบและลากตัวนางไปถึงที่พัก รึ?" 


"ฮี่ๆๆ" มันปล่อยร่างเปียกปอนและแผ่นหลังเปื้อนไปด้วยเศษหินดินโคลน เนื่องจากลากมาตามพื้น ลงนอนที่พื้นหญ้า แล้วยื่นคอมองคนที่พูดคล้ายกล่าวหามัน


"ป่านนี้ แผ่นหลังนางมิเป็นแผลเพราะครูดไปกับพื้นดิน หรอกหรือ"


"ฮี่ๆๆๆ"


"ข้ารู้ว่าเจ้าคงห่วง และหวงนาง แต่เจ้าต้องรู้จักคิดว่าทำแบบนั้นจะมีผลอย่างไรกับนาง นางอาจบาดเจ็บเพิ่มรู้หรือไม่? หากข้าเดาไม่ผิดแผ่นหลังของนางคงเต็มไปด้วยเศษหินบาด"


จ้าวจางเหยี่ยน มองดูเจ้าม้าแสนรู้ที่ฟังนิ่ง แล้วมันขยับออกห่างตัวนาง นั้น แสดงว่าที่พูดไปมันฟังเข้าใจทุกอย่างตลอดเวลาและยินยอมให้ผู้อื่นช่วยนางแล้ว


รองแม่ทัพ เมื่อเห็นเจ้าม้าถอยห่างคุณหนูสาม รีบปรี่เข้าเพื่อจะช้อนอุ้มนางแล้วพากลับที่พักเพื่อให้หมอทหารตรวจอาการทว่า...


"โบ๊กก...!!โอ้ยยย...!!"


"ฮี่ๆๆ" ร้องเมื่อใช้หัวโขกผู้คิดจะเข้าใกล้ผู้หญิงที่มันหวงนัก มันผลัดถิ่นมาถึงนี้ จะยอมไว้วางใจใครๆได้กัน


"เจ้าม้าบ้าเอ้ย..!!!" รองแม่ทัพเจ็บศีรษะจนร้องตระโกนด่ามัน ลืมไปว่ายังมีผู้สูงศักดิ์ยืนใกล้ ตนรีบเข้ามาเพื่อจะช้อนอุ้มคุณหนูสามก่อนที่ชินอ๋องจะคว้าตัวนางไปเสียก่อน... 


ตนเคยหาโอกาสเข้าหานาง เมื่อเห็นว่านางถูกสกุลเหว่ยละเลยไม่ใส่ใจด้วยเป็นสตรีไร้ค่าจากที่นางไม่มีพลังธาตุ ลมปราณเพื่อฝึกยุทธ ด้วยสกุลเหว่ยให้ความสำคัญเป็นหลักเพราะเป็นต้นตระกูลจอมทัพ เป็นตระกูลฐานรองรับบัลลังก์มังกร


เพราะนางถูกละเลยตนจึงคิดว่าง่ายที่จะเข้าหานางและจะเก็บนางไว้เป็นอนุ และซ่อนไว้แต่ในเรือนตน ดังเช่นมารดาของนางที่เป็นอนุชั้นปลายของท่านจอมทัพ...แต่นางไม่คิดรับไมตรี นี้จึงถือว่าเป็นโอกาสเมื่อช่วยเหลือนางได้ นางต้องคิดว่าตนเป็นผู้มีพระคุณ แต่เพราะเจ้าม้าบ้านั้นแท้ๆเชียว ที่มันไม่ยอม น่าฆ่าให้ตายนัก




























ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 222 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

103 ความคิดเห็น

  1. #72 Dang456 (@Dang456) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 04:29

    น้องม้าน่าจะดีดอิรองแม่ทัพให้กระเด็นไปซัก 10 ฉื่อ

    #72
    0
  2. #22 mynameismiko (@mynameismiko) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:05
    เจ้าม้าแกทำดีมา5555
    #22
    0
  3. #21 Vimohoungheung (@Vimohoungheung) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:00
    รอออ มาต่อเร็วๆน้า
    #21
    0
  4. #20 sirikorn_1993 (@sirikorn_1993) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:34
    5555++ น่ารักทั้งท่านอ๋อง...ทั้งน้องม้า
    #20
    0
  5. #19 Dar699699 (@Dar699699) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:16
    รอๆๆๆๆ
    #19
    0
  6. #17 seepie3171 (@seepie3171) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:46

    ชอบๆมาอัฟไวๆค่ะไรท์
    #17
    0